อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13 วันที่ 10 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13 วันที่ 10 ธ.ค. 58

“ลูกหยีจ๊ะ กล้าเล่าให้ฟังว่าลูกหยีจะยกหุ้นของตัวเองให้กับกล้าจริงเหรอ”
“ลูกหยีจะขอให้คุณพ่อลงชื่อของกล้าร่วมด้วยค่ะ เป็นของเราทั้งสองคน”
“ใจกว้างมากนะ กล้าเลือกเมียไม่ผิดคนจริงๆ” กลอยชม
“แกควรจะดีกับลูกหยีให้มากๆ นะ เขาดีกับแกขนาดนี้ เจ้ากล้า!”
“ผมก็พยายามกลับตัวอยู่นะพี่ อยากเป็นคนดีให้สมกับที่เขารัก” หาญกล้าเอ่ยหันไปยิ้มกับลูกหยี สายตาดูซาบซึ้งในตัวศิริธารมาก

ศิรินธารรู้สึกเป็นปลื้ม “คุณแม่กับพี่พรเลือกหรือยังคะว่าจะอยู่ห้องไหน ลูกหยีจะได้เรียกบริษัทเฟอร์นิเจอร์ให้เอาแคตตาล็อก มาให้เลือกแบบ แต่งห้องพร้อมกันเลย”


พรได้ที “แม่เขามองๆ ห้องด้านหลังไว้แต่พี่ว่ามันแคบไปหน่อย ไม่สมกับเป็นแม่สามีของทายาทมหาเศรษฐีอย่างลูกหยีเลยนะ”
“คุณแม่อยากได้กว้างแค่ไหนบอกลูกหยีสิคะ เดี๋ยวลูกหยีจัดการให้เขามาต่อเติมขยายห้องให้”
“เดี๋ยวพี่ชี้ให้ดู” พรเดินนำศิรินธารเข้าไป ศิรินธารเดินตามอย่างกระตือรือร้น กะเอาใจสุดๆ หาญกล้ามองตามยิ้มร้าย
กลอยขยับเข้ามา “ไม่มีจังหวะไหนกอบโกยได้มากเท่านี้แล้ว อย่าทำเสียเรื่องอีกล่ะ”
“รู้แล้วน่า...มีเมียเชื่องๆ มันก็ดีแบบนี้ล่ะ”
ศิรินธารกับพรเดินออกมาจากตัวบ้าน ศิรินธารยิ้มจริงใจให้หาญกล้าแบบไม่รู้ตัวว่ากำลังจะโดนกอบโกยจากครอบครัวปลิงของหาญกล้าเลยสักนิด

วันต่อมา ที่โรงพยาบาล ภายในห้องตรวจ ศตวรรษกับลีลานั่งอยู่กับลุงหมอ
“คุณลุงหมอ เป็นหมอประจำครอบครัวของพวกเราครับ ผ่านมือลุงหมอมาแล้วทั้งบ้าน”
“ลุงยินดีด้วยนะ ไม่คิดว่าลูกชายบ้านนี้ วรรษจะสละโสดแซงหน้าพี่ชายไปก่อน แข็งแรงทั้งคู่แบบนี้ แต่งงานแล้วจะมีลูกเลยไหม”
ศตวรรษหันไปยิ้มกับลีลาด้วยอาการเขินๆ ลีลาได้แต่ยิ้มด้วย สีหน้านิ่งๆ “ผมก็ต้องแล้วแต่เจ้าสาวครับ” ศตวรรษหยิบการ์ดวางตรงหน้า “เรียนเชิญลุงหมอด้วยนะครับ”
“ลุงไม่พลาดแน่”
ลีลาอึดอัดอยากกลับเต็มที่ “ลีต้องไปธุระต่อ ขอตัวก่อนนะคะ”
“สวัสดีครับ” ลีลากับศตวรรษไหว้ลุงหมอ แล้วเดินออกจากห้องไป
ลุงหมอกำลังเก็บข้าวของเตรียมจะกลับ ลุงหมอหันกลับไปแล้วต้องแปลกใจที่เห็นนรุตม์ “คุณรุตม์ เมื่อกี้คุณวรรษเพิ่งกลับไปเอง”
“ลุงหมอครับ ผมมีเรื่องอยากจะขอรบกวนคุณลุงหน่อยครับ”
ลุงหมอมองว่าเรื่องอะไร เมื่อได้ฟังก็มีสีหน้าแปลกใจกับสิ่งที่นรุตม์ขอ

ศตวรรษเดินมากับลีลา ศตวรรษดูนาฬิกาเห็นว่าใกล้สายแล้ว “ผมมีงานของโรงแรมต้องไปก่อน ขอโทษด้วยนะครับ”
“ลีก็จะกลับไปทำงานเหมือนกัน ขับรถดีๆ นะคะ”
“ครับ แล้วผมจะโทรหานะ” ลีลายิ้มรับ ศตวรรษรีบออกไป
ลีลามองตามอีกฝ่ายแล้วจะเดินแยกออกไปทางลานจอดรถ จังหวะที่กวาดสายตามองไปรอบๆ ลีลาก็ต้องหยุดชะงักมองอย่างพินิจ เมื่อเห็นลำไพรเดินเข้ามา ถึงแม้จะใส่หมวกใส่แจ๊คเกต มือซุกในกระเป๋าเสื้อตลอดเวลา แต่ลีลาก็จำได้ หญิงสาวขยับเหมือนจะก้าวไปขวาง แต่ก็เปลี่ยนใจเป็นแล้วตามไปห่างๆ แทน

หน้าห้องพักคนไข้พิเศษ พยาบาลเดินออกมาจากการเฝ้าอารีย์ ลำไพรรอจังหวะปลอดคนแล้วเดินสวนเข้าไปเนียนๆ เงียบๆ

ภายในห้องลำไพรเดินเข้ามามองอารีย์ที่นอนยังไม่ได้สติยังใส่เครื่องช่วยหายใจ ลำไพรเดินเข้าไปมองอารีย์ด้วยสายตาอาฆาตขยับเข้าไปใกล้ ลำไพรวางมือที่ใส่ถุงมือลงบนคอของอารีย์แล้วบีบด้วยการลงน้ำหนักมือ
เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดัง ชีพจรดูเต้นไม่ปกติ ลำไพรยิ่งโหดจะจัดการอารีย์ให้ได้ มีเสียงประตูเปิดเข้ามา ลำไพรตกใจรีบปล่อยมือจากอารีย์
พยาบาลเดินเข้ามา “คุณหมอยังไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยมนะคะ”
“ขอโทษค่ะ...ฉันไม่รู้” ลำไพรเอ่ยรีบจะเดินออกไป พยาบาลมองหน้าไปยอมขยับหลีกทาง ลำไพรเดินชนพยาบาลแล้วออกไปเลย พยาบาลมองตามด้วยความสงสัย

ลำไพรรีบเดินออกมาจากโรงพยาบาลด้วยความรีบร้อน ในขณะที่ลีลาที่กำลังเดินตามอยู่อย่างเงียบๆ ไม่ให้ลำไพรรู้ตัว

ลำไพรรีบเข้ามาที่ด้านหน้าแฟลตที่อยู่ของตน หาญกล้าก้าวเข้ามาขวาง ลำไพรดีใจมากที่เห็นหาญกล้า “คุณกล้า ขอบคุณนะคะที่ยอมมา”
หาญกล้าจับต้นแขนกระชากด้วยความโกรธ “รู้ไหมว่าเธอทำให้ฉันต้องลำบาก!”
ลำไพรตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ “ที่ไพรทำเพื่อคุณนะคะ”
“เกี่ยวอะไรกับฉัน!”
“ขึ้นไปคุยบนห้องไพรนะคะ”
หาญกล้านิ่งเป็นการยอมรับ ลำไพรเดินนำไปทันที หาญกล้าเดินตาม ลีลาที่จอดรถอยู่อีกด้านมองตามลำไพรกับหาญกล้าไปอย่างใช้ความคิด

ภายในห้องพักของลำไพร หาญกล้าหันกลับมาด้วยอาการตกใจ “ณรัลรู้เรื่องของเรา รู้ได้ยังไง! ตั้งแต่เมื่อไหร่!”
“รู้ได้ยังไง ไพรไม่รู้ แต่เขารู้ก่อนที่จะโดนย้ายไปเชียงใหม่ ไพรจำเป็นต้องทำเพราะไม่อยากให้คุณเดือดร้อน”
“แต่เธอเกือบฆ่าคนตาย ฉันอาจจะติดร่างแหไปด้วย มีสมองคิดบ้างไหม!”
“เขาสั่งให้ไพรทำทุกอย่าง แต่โยนความผิดมาให้กับไพร ไพรขอโทษนะคะที่ทำให้คุณเดือดร้อน แต่ไพรอยากช่วยคุณเท่านั้น”
หาญกล้านิ่งอึ้งเชื่อในคำพูดลำไพร “ที่จริงมันก็ไม่แย่นัก เพราะเรื่องนี้ทำให้ลูกหยียอมย้ายออกมาแล้วซื้อบ้านใหม่ในชื่อผม”
“จริงเหรอคะ ไพรดีใจค่ะที่ยังเป็นประโยชน์กับคุณ แล้วเรื่องหุ้นล่ะคะ” หาญกล้ายิ้มรับ ลำไพรออดอ้อนทำท่าเทิดทูนชายหนุ่มมาก “คุณเป็นผู้ชายที่เก่งที่สุดเลย”
“แต่ก็ไม่เคยมีใครเห็นหัว” หาญกล้าเยาะหยันตัวเอง
“เพราะคุณไม่มีโอกาสต่างหาก อีกหน่อยคุณก็ยุให้เมียคุณดึงโรงแรมในเครือมาให้คุณบริหารสักแห่ง ทำกำไรให้คนอื่นรู้ว่าคุณเก่งแค่ไหน จะได้ไม่มีใครกล้ามาดูถูกคุณอีก” สีหน้าหาญกล้าฮึกเหิมมาก ฝันหวานถึงอนาคตที่รุ่งโรจน์ ลำไพรใช้นิ้วไล้ที่แก้มลูบลงมาที่อกอย่างยั่วยวน “ยินดีด้วยนะคะ”
หาญกล้าที่อารมณ์ดีมองลำไพร แล้วค่อยๆ เคลิ้มตามประสาวัวเคยขา ม้าเคยขี่

ลีลาเดินนำศิรินธารเข้ามา ศิรินธารมองสภาพทางเดิน มองห้องอย่างไม่อยากจะเชื่อ “กล้าอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ!”
ลีลายกนิ้วจุ๊ให้เงียบ “ใช้ตาดูกับสมองคิดให้มากกว่าปาก จะได้ฉลาดขึ้นมาบ้าง”
ศิรินธารตาวาว อยากจะ โวยแต่ลีลาเปิดประตูอย่างเบามือ แล้วจุ๊ปากให้เงียบ ลีลาเดินนำเข้ามาที่หน้าในห้อง ศิรินธารลังเลแต่ก็ก้าวตามเข้าไป
“เมียคุณจะยกหุ้นให้แค่ครึ่งเดียวเองเหรอคะ” เสียงลำไพรดังขึ้น
“ไม่นาน..มันก็ต้องเป็นของผมทั้งหมด” หาญกล้าเอ่ยตอบ
ศิรินธารได้ยินก็พุ่งไปที่ประตูห้องนอนแล้วเปิดออกทันที หาญกล้าหันมาเห็นศิรินธารก็ตกใจ ศิรินธารอึ้งที่เห็นหาญกล้ากับลำไพรอยู่บนเตียงด้วยกัน “นังลำไพร!”
“ลูกหยี...” หาญกล้าจะผละออกจากตัวลำไพร แต่ลำไพรไม่ยอมกอดหาญกล้าแน่น จงใจให้ศิรินธารเห็นจะจะ
“เห็นคาตาขนาดนี้ไม่ต้องปิดแล้วล่ะค่ะ”
ศิรินธารยืนช็อกกับภาพที่เห็น “นี่แกกับผัวฉัน”
“เธอใช้คำผิดแล้วล่ะลูกหยี” ลำไพรเรียกจิกเลย “ต้องเรียกว่าผัวของเราถึงจะถูก”
“ไม่จริงใช่ไหมคะกล้า” ศิรินธารหันขวับกลับมาถาม
“ปัญญาอ่อน...” ลำไพรเอ่ยลอยๆ ศิรินธารจ้องลำไพรราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “เห็นตำตาว่าผัวมานอนกับฉัน ยังจะถามว่าจริงไหม แค่คำว่าโง่สำหรับเธอคงไม่พอ”
“นังลำไพร!”
ลำไพรมองศิรินธารอย่างสะใจ เพราะรอเวลาที่จะเอาคืนศิรินธารมานานแล้ว “รู้สึกยังไงที่ใช้ผัวร่วมกับขี้ข้าชั้นต่ำอย่างฉันล่ะคุณผู้หญิง จะบอกให้หายโง่นะ ฉันนอนกับผัวแกตั้งแต่ อาทิตย์แรกที่เข้ามาทำงาน อยากรู้ไหมว่ากี่ครั้ง” ลำไพรทำท่านับ “นับที่ไหนดีล่ะ ห้องทำงาน บันไดหนีไฟ หรือแม้แต่รถของแก”
“ทุกครั้งที่แกบอกว่ากล้ามีประชุม”
ลำไพรตาจิก ตอบไม่แรงแต่สะใจสุดๆ “เขาอยู่กับฉัน”
หาญกล้าเห็นว่าชักจะไปกันใหญ่ “หุบปาก...”
ลำไพรไม่ยอมหยุด “กล้าเขาขอให้ฉันอยู่เงียบๆ ขอให้ฉันยอมเป็นมือเป็นเท้าให้แกเพื่อเราจะได้อยู่ใกล้กันได้อย่างแนบเนียน”
ศิรินธารหันมองหาญกล้าด้วยสายตาช็อกสุดๆ
หาญกล้าตวาด “ฉันบอกให้หุบปาก!”
ลำไพรตวาดคืนอย่างไม่ยอม“แกนั่นแหละหุบปาก เลิกสั่งฉันสักที ไอ้แมงดา โอ๊ะ...เปรียบแบบนั้นก็ยังดีเกินไป ระดับแกแมลงสาบ ก็พอ”
หาญกล้าได้ยินก็โมโหตบลำไพรทันที “บ้าไปแล้วเหรอไง”
“แกคิดว่าแกเด็ดมากจนฉันต้องยอมเชื่อแกทุกอย่างเหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะมันทำกับฉันไว้ ฉันไม่ยอมอยู่ใต้ตีนผู้ชายเฮงซวยอย่างแกหรอกนะ”
“แกมัน...ชั้นต่ำ สกปรก” ศิรินธารเอ่ยอย่างรังเกียจ
“สกปรกอย่างฉันที่ผัวแกชอบกิน ชั้นต่ำอย่างฉันนี่ล่ะที่สนตะพายผู้หญิงสูงส่งอย่างคุณ ชอบไหมคะ” ลำไพรหัวเราะ ยิ้มกวนประสาทให้
“ลูกหยี” หาญกล้าจะเข้าแตะตัวศิรินธาร
“อย่ามาแตะต้องฉัน!” ศิรินธารสะบัดอย่างแรงมองหาญกล้าด้วยความเจ็บปวดที่สุดเท่าที่เคยโดนมา “คุณมันสารเลว!”
หาญกล้าเห็นสายตาศิรินธารที่มองมาแบบหมดศรัทธาก็รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองหวังกำลังจะหลุดลอย หาญกล้ากระชากแขนลำไพร“มีคนจ้างเธอมาใส่ร้ายฉันใช่ไหม ทำแบบนี้ทำไม คุณพ่อใช่ไหม ท่านจ้างเธอเท่าไหร่ ตอบฉันมา ตอบ!”
“ฉันพูดความจริง ไม่มีใครจ้างฉันทั้งนั้น”
ลีลาก้าวเข้ามา “ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนตอแหลได้เท่าคุณเลยนะหาญกล้า”
“ฝีมือเธอเหรอ...คิดจะกำจัดฉันเอาหน้ากับพ่อผัวงั้นสิ ลูกหยีอย่าไปเชื่อนะ ผมถูกใส่ร้าย” ศิรินธารมองลีลา
“เชื่อสามีเธอไหมล่ะ เห็นพฤติกรรมตำตาขนาดนี้ ถ้ายังตาบอดยอมให้เขาใช้เป็นเอทีเอ็มเคลื่อนที่ ฉันก็จะได้รู้ว่าเธอมันหน้ามืดตามัวจนเกินเยียวยา จะซื้อทั้งบ้าน จะให้ทั้งหุ้น แต่ไม่ได้อะไรคืนมาแม้แต่ความซื่อสัตย์ที่สามีควรจะมีต่อภรรยา เธอจะยอมทิ้งพ่อทิ้งแม่ทิ้งครอบครัวเพื่อผู้ชายแบบนี้จริงๆ เหรอ ยังไม่นับที่เขาพยายามจะตื้อฉัน ยอม หลอกเธอสารพัด แต่ผู้ชายแบบนี้” ลีลามองหาญกล้าด้วยสายตาเหยียดหยาม “ฉันไม่เอามาเป็นเสนียดชีวิตแน่นอน”
หาญกล้าโกรธมากที่โดนลีลาหักหน้าจะเข้าไปทำร้ายลีลา
ศตวรรษพุ่งเข้ามาจากด้านนอก ต่อยหาญกล้าจนคว่ำ“ห้ามแกแตะต้องแฟนฉัน” ศตวรรษเข้ามายืนเคียงข้างลีลา หาญกล้าลุกขึ้นเหมือนจะเอาเรื่อง “อย่าให้ฉันเห็นหน้าแกอีก ไม่ว่าจะที่โรงแรมหรือที่บ้าน ไม่งั้นฉันฆ่าแกแน่”
“ลูกหยี...” หาญกล้าหันไปหาศิรินธารด้วยสายตาอ้อนวอน
ศิรินธารหันมาหาหาญกล้า มองด้วยความโกรธเกลียด ขยะแขยง รู้สึกเสียใจเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ ศิรินธารกรี๊ดขึ้นมาด้วยความสุดทน “นี่ฉันแต่งงานกับคนอย่างคุณได้ยังไง ฉันให้เงิน ให้งาน ให้ทุกอย่างเพราะว่าฉันรักแต่คุณกลับนอนกับมันเหยียบหัวฉัน คุณทำเรื่องเลวๆ แบบนี้ได้ยังไงกล้า!”
“ผม...” หาญกล้าพูดไม่ออก
ศิรินธารสวนกลับ “แค่เป็นผัวที่ซื่อสัตย์มันทำยากมากหรือไง! ภูมิใจมากใช่ไหมที่ทรยศเมียตัวเอง เหยียบย่ำความรักของฉันด้วยการนอกใจ ไอ้เลว ไอ้ชั่ว!” ศิรินธารหวีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดจนสุดเสียงจนหายใจไม่ทันอาการหอบกำเริบ ศิรินธารกำลังจะชัก
ศตวรรษเอ่ยกับลีลา “ผมจะพาลูกหยีไปโรงพยาบาล!” เขารีบเข้าอุ้มศิรินธารแล้วพาออกไป มีลีลาตามไปคอยช่วยเหลือ
หาญกล้ารู้ว่าทุกอย่างหมดสิ้นแล้ว เขาหันมาหาลำไพร “แกทำลายชีวิตฉัน”
“แกทำลายตัวแกเองต่างหาก” หาญกล้าเงื้อมือ แต่ช้ากว่าลำไพรที่หยิบคัตเตอร์มา ชี้หน้าหาญกล้า “เข้ามาสิ ถ้าฉันเจ็บ แกตายแน่”
“ฉันจะเล่นงานแกให้เจ็บ” หาญกล้าอาฆาต
“หน้าตัวเมียอย่างคุณ ฉันไม่แปลกใจอยู่แล้ว เข้ามาสิ เข้ามา!”
หาญกล้าเห็นลำไพรที่ดูจิตและเหี้ยมกว่าตัวเอง ก็รู้ว่าลำไพรเอาจริง หาญกล้าออกไปจากห้องด้วยความหัวเสียที่ทุกอย่างพังไม่เป็นท่า ลำไพรมองตามอย่างสะใจ

ที่คอนโดของนรุตม์ เอกสารผลการตรวจดีเอ็นเอของลีลาวางอยู่ตรงหน้านรุตม์
นรุตม์คุยโทรศัพท์กับป้าเพ็ญ “แล้วคุณแม่เป็นยังไงบ้างครับป้า...”
ป้าเพ็ญคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าหนักใจ “นั่งเฝ้าคุณลูกหยี แล้วก็เอาแต่ร้องไห้โทษตัวเองค่ะ ป้าล่ะกลัวเหลือเกินว่าคุณเขาจะป่วย ช่วงนี้เจอทั้ง เรื่องคุณณรัล คุณวรรษ แล้วยังมีเรื่องคุณลูกหยีอีก”
นรุตม์รับฟังด้วยสีหน้าเครียด “ผมเสร็จธุระแล้วจะรีบกลับไป ฝากคุณแม่ด้วยนะครับป้าเพ็ญ”
เสียงกริ่งหน้าห้องของนรุตม์ดังขึ้น นรุตม์ลุกขึ้นไปเปิดประตู เห็นดลยืนอยู่ “ได้ผลตรวจแล้วใช่ไหม”
“ผลตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์ความเป็นพ่อระหว่างลีลากับคุณพ่อตรงกัน ทั้งคู่เป็นพ่อลูกกันจริงๆ”
“เธอจะบอกเรื่องนี้กับพ่อของเธอหรือเปล่า”
“ถ้าคุณพ่อรู้ ท่านก็คงจะรับผิดชอบขอให้ลีลากลับมาเป็นครอบครัวที่ถูกต้อง แต่ตอนนี้คุณแม่ต้องรับมือกับหลายเรื่อง ถ้ารู้ว่าลีเป็นลูกคุณพ่อ ผมคิดว่าคุณแม่คงรับไม่ได้” ดลพยักหน้ารับฟังอย่างเข้าใจ “ผมจะบอกความจริงกับลีลา ผลตรวจเลือดเป็นหลักฐานที่ยืนยันได้ ถ้าลีลารู้ เขาจะต้องหยุดทุกอย่างแน่”
“ไม่ได้! ลีรักชลัมน์มาก เพราะเขาเชื่อมาตลอดว่าชลัมน์คือพ่อแท้ๆ ถ้าลีรู้ว่าตัวเองเป็นลูกของศัตรู ลีจะรู้สึกยังไง แล้วยังเรื่องที่ลีทำกับครอบครัวเธอ เท่ากับลีทำร้ายพ่อกับน้องสาวแท้ๆ ศตวรรษอีกล่ะ ลีจะรับเรื่องพวกนี้ได้ยังไง”
“แต่มันคือความจริงที่ลีต้องรู้นะครับ ผมเชื่อว่าถ้าลีรู้ความจริง เขาจะต้องหยุดทุกอย่าง”
“อาขอเป็นคนบอกเรื่องนี้กับลีเอง”
“เร็วที่สุดนะครับ ถ้าไม่อย่างนั้นอมจัดการตามวิธีของผม”
ดลคิดหนัก

ที่บ้านของศิริ ลีลาลงมาจากด้านบน เห็นศิริที่รออยู่ที่ห้องรับแขก
“ขอบคุณมากที่ช่วยลูกหยีเรื่องหาญกล้า” ลีลามองว่าศิริรู้ได้ยังไง “วรรษเล่าทุกอย่างให้ฟังหมดแล้ว”
“ถ้ามันช่วยให้คนในครอบครัวตาสว่างได้ ลีก็ถือว่ามันเป็นสิ่งที่ควรทำค่ะ”
“ผมเคยรู้สึกว่าคุ้นหน้าคุณ วันนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไม”
ลีลาชะงักมองศิริ เข้าใจว่านรุตม์รายงานเรื่องชลัมน์กับศิริแล้ว “แล้วความคุ้นเคยมันจะเป็นผลดีกับลีหรือเปล่าคะ”
“ไม่ว่าจะคุ้นเคย หรือแปลกหน้าไม่สำคัญเท่าจุดประสงค์ที่คุณก้าวเข้ามา ผมพร้อมต้อนรับทุกคนที่ลูก ของผมรัก ถ้าเขาเข้ามาด้วยความจริงใจ แต่ถ้าไม่ใช่...” ลีลามองศิริรู้ว่ากำลังโดนข่มขวัญ ศิริแค่ ยิ้มรับนิ่งๆ จนลีลากลับเป็นฝ่ายเกรง ลีลาทนอึดอัดไม่ไหว “ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ลีขอตัวกลับก่อนนะคะ” ลีลาสวัสดีศิริแล้วออกไป
ศิริมอง ตามหญิงสาวด้วยความหนักใจ

นรุตม์เดินคุยมือถือเข้ามาตรงทางเดินภายในบ้าน “ผมอยากให้คุณสั่งระงับการจัดงานแต่งงาน ขอให้ใช้วิธีดึงงานอื่นขึ้นมาให้ความสำคัญเพื่อให้พนักงาน ไม่รู้สึกสงสัย ไม่ได้เลื่อน...ผมต้องการยกเลิก คุณช่วยจัดการตามที่ผมบอก แล้วเราจะคุยรายละเอียดเรื่องนี้อีกที” นรุตม์กดวางสาย สีหน้าเครียด เดินเข้าไปในบ้าน

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13 วันที่ 10 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ