อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13/2 วันที่ 10 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13/2 วันที่ 10 ธ.ค. 58

นรุตม์เดินคุยมือถือเข้ามาตรงทางเดินภายในบ้าน “ผมอยากให้คุณสั่งระงับการจัดงานแต่งงาน ขอให้ใช้วิธีดึงงานอื่นขึ้นมาให้ความสำคัญเพื่อให้พนักงาน ไม่รู้สึกสงสัย ไม่ได้เลื่อน...ผมต้องการยกเลิก คุณช่วยจัดการตามที่ผมบอก แล้วเราจะคุยรายละเอียดเรื่องนี้อีกที” นรุตม์กดวางสาย สีหน้าเครียด เดินเข้าไปในบ้าน
ลีลาก้าวออกมาจากมุมหนึ่ง ได้ยินสิ่งที่นรุตม์เอ่ยมาทั้งหมด ลีลามองตามนรุตม์ไปอย่างใช้ความคิดที่จะแก้เกมอีกฝ่าย

ที่บ้านของลีลา ลีลาขับรถเข้ามาที่หน้าบ้าน จะลงไปเปิดประตูบ้านแต่รู้สึกสังหรณ์ใจ จึงหยิบตัวล็อกเกียร์ที่เป็นแท่งยาวประมาณหนึ่งใส่ไว้ในกระเป๋าแล้วลงจากรถจะไปเปิดประตู หาญกล้าที่ดักรออยู่โผล่ออกมาขวางทางลีลาไว้


“แพ้แล้วพาล?”
“เธอมาวุ่นวายกับเรื่องนี้ทำไมลีลา”
“ฉันรักษาผลประโยชน์ของคนรักก็เท่านั้น”
“ว่าแต่ฉันหวัง เธอเข้ามาก็หวังกอบโกยไม่ต่างกัน แล้วเธอมาทำลายฉันทำไม”
“ฉันให้โอกาสคุณได้เรียนรู้ต่างหาก เรียนรู้ที่จะเป็นลูกผู้ชาย”
“ไม่ใช่หน้าตัวเมีย” ดลฤดีเอ่ยเสริม หาญกล้าหันไปเห็นวัลภากับดลฤดีเข้ามา
“ความรักของผู้หญิงไม่ใช่เครื่องมือกอบโกยผลประโยชน์” วัลภาสำทับ
ดลฤดีเหยียด “รู้จักคำว่าละอายบ้างไหม ภูมิใจตรงไหนไถเงินผู้หญิงไปเลี้ยงครอบครัว เห็นวิธีคิดแล้วอยากจะเจาะลึก ให้ถึงต้นตระกูล อยากเห็นเบ้าหลอมว่ามันแย่มากแค่ไหน ถึงเลี้ยงให้คุณเป็นผู้ชายไซด์ไลน์ ขาย...แลกเงิน”
“จะมากไปแล้วนะ” หาญกล้าทำท่าจะเข้ามาทำร้าย
ลีลาดึงล็อกเกียร์ออกมาขู่ “อยากโดนทุบหน้าใหม่ก็เข้ามา จะเอาให้จำหน้าเดิมไม่ได้เลย” ลีลาพูดพลางเหวี่ยงตัวล็อคเกียร์ในมือ จนหาญกล้าต้องถอยร่น และเผ่นออกไปอย่างหมดท่า
สามสามมองตามจนเห็นว่าหาญกล้าเผ่นไปแล้ว ลีลาหัน มาตีมือกับดลฤดีและวัลภา
“ทำคะแนนขนาดนี้ อนาคตสะใภ้ดีเด่นเป็นของแกแน่ลี” ดลฤดีเอ่ยชมเพื่อน
“สงสารศิรินธารเหมือนกันนะคงเจ็บปวดมาก ใครจะไปคิดว่าความไว้ใจจะกลายเป็นคมมีดมาแทงเรา” วัลภาสงสาร
“เมื่อคนที่เรารักหักหลัง”
“อีกคนก็น่าสงสาร”
“ใครคะ?” ลีลาเอ่ยถาม
“คุณวรรษ” วัลภามองหน้าอีกฝ่าย ลีลารู้สึกกระทบจังๆ เพราะตนก็กำลังหลอกศตวรรษอยู่ วัลภาถามย้ำ “อยากถอยไหม”
“ลีทิ้งความสุขของพ่อลีไม่ได้ค่ะเจ๊” ลีลาเอ่ยขึ้นอย่างจนใจ
วัลภากับดลฤดีมองลีลาด้วยความเห็นใจ

ภายในห้องนอนของศิรินธาร กัลยานั่งกุมมือศิรินธารที่ยังนอนหลับด้วยความเป็นห่วง
“ดึกแล้วไปพักเถอะค่ะคุณ” ป้าเพ็ญเตือน
“ฉันอยากอยู่เป็นเพื่อนลูก อยากให้เขาตื่นมาแล้วรู้สึกว่าเขาไม่โดดเดี่ยว เพ็ญ ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากเจ็บแทนลูก” กัลยาเอ่ยน้ำตาร่วงลงมือของศิรินธาร
“มันเป็นบทเรียนค่ะ ชีวิตใครชีวิตมัน คิดแทนไม่ได้ เจ็บแทนก็ไม่ได้ คนเราโตด้วยการลองผิดลองถูก แก่ขนาดเราก็ยังผิดได้เลยนะคะ แต่เราแก้ไขได้ค่ะ”
ศิรินธารค่อยๆ ลืมตาฟื้นมองเพดานแล้วหันมาเห็นศิรินธารที่นั่งอยู่ข้างเตียง “แม่...”
“ลูกหยี เป็นยังไงบ้างลูก ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”
ศิรินธารนิ่ง คิดทบทวนว่าเกิดอะไรขึ้น นึกถึงภาพลำไพรกอดกับหาญกล้า ศิรินธารจำได้ทั้งหมด รู้สึกเจ็บปวดโผเข้ากอดกัลยา “แม่....แม่ขา” ศิรินธารร้องไห้ซุกกับอกกัลยา
“แม่อยู่กับลูกนะ แม่จะปกป้องลูกเอง จะไม่ให้ใครมาทำร้ายลูกแม่ได้อีก”
ศิรินธารยิ่งร้องไห้หนักขึ้น “แม่ขา...ลูกหยีขอโทษ ลูกหยีผิดเองที่ไม่เชื่อแม่ ลูกหยีทำให้แม่เสียใจ”
“แม่ยกโทษให้ แม่รักลูกนะ”
ศิรินธารกอดกัลยาแน่น กัลยายิ้มให้กับป้าเพ็ญ เต็มตื้น ที่ศิรินธารกำลังจะกลับมาเป็นลูกสาวที่น่ารักเหมือนเดิม

นรุตม์เดินอยู่ในสวนอย่างใช้ความคิด ศตวรรษเข้ามาหานรุตม์ “พี่รุตม์ครับ”
“จะมาพูดเรื่องลีลาใช่ไหม”
“คุณลีพิสูจน์ตัวเองมามากแล้ว พี่รุตม์เลิกระแวงเขาได้ไหมครับ”
“วรรษรักเขาจริงๆ เหรอ” นรุตม์ถามย้ำอีกครั้ง
“ครับ”
“แน่ใจนะว่ารัก ไม่ใช่นับถือ หรือว่าเคารพ” ศตวรรษมองอย่างไม่เข้าใจ “พี่แค่อยากให้แน่ใจ การแต่งงานเมื่อเกิดขึ้นแล้ว มันย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้นะ”
ศตวรรษตอบอย่างมั่นใจ “มันคือความรักแน่นอน ผมไม่เคยรู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนไหนมากเท่าคุณลี ผูกพันตั้งแต่แรกพบ ความรู้สึกแบบนี้ถ้าไม่ใช่รักแล้วมันจะเป็นอะไรได้ล่ะครับ”
นรุตม์มองศตวรรษอย่างตัดสินใจ

ที่บ้านของลีลา เสียงมือถือลีลาดังขึ้น ลีลามองเห็นว่าเป็นนรุตม์โทรมาก็มองนิ่งไม่ยอมรับ
นรุตม์รอสายจนสายถูกตัดไป นรุตม์ลดมือถือลง นั่งมองพระจันทร์ด้วยความเหนื่อยกับสิ่งที่รับรู้ “ผมจะช่วยคุณให้ได้...” นรุตม์เศร้าด้วยความรู้สึกสงสารกับความไม่รู้ของลีลา

ภายในห้องนอนของศตวรรษ ชายหนุ่มมองรูปภาพลีลาถ่ายคู่กับตนในโทรศัพท์ด้วยสีหน้ายิ้มๆ สักพักหน้าจอปรากฏภาพเป็นลีลาโทรเข้ามา ศตวรรษยิ้มรีบรับด้วยความดีใจ
“ถึงบ้านแล้วใช่ไหมครับ...คุณร้องไห้ทำไม เกิดอะไรขึ้นครับ” ศตวรรษฟังสีหน้าเครียด

หลังจากลีลาวางสายจากศตวรรษ ลีลาลดมือที่ถือโทรศัพท์ลงจากที่ตีหน้าเศร้าแปรเปลี่ยน เป็นสีหน้าร้ายจะไม่ยอมให้ใครขัดขวางแผนการของตนเด็ดขาด

เช้ามืดวันต่อมา ที่บ้านของศิริ เอ๋กำลังจะถือจานมาจัดโต๊ะ
“ผมกำลังจะไปครับ เจอที่ดอนเมืองเลยนะครับ” ศตวรรษเอ่ยคุยโทรศัพท์ เดินเลี้ยวมาเจอเอ๋เข้า
“คุณวรรษจะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ” เอ๋ถามขึ้น
“ฉันมีธุระ” ศตวรรษเอ่ยจบก็รีบออกไปทันที
เอ๋มองตามแล้วรีบวิ่งไปรายงานนรุตม์

นรุตม์แต่งตัวพลางโทรศัพท์สั่งกับธีรพัฒน์เลขาคนสนิท “คุณธี เช็คทุกสายการบินที่ดอนเมืองว่าวรรษกับลีลากำลังจะไปไหนกัน ผมต้องการรู้ผลเร็วที่สุด”

ที่กระบี่ ที่ดินจุดที่สร้าง Castle Land ลีลาเดินจูงมือกับศตวรรษเข้ามา
“ที่นี่เป็นจุดที่จะสร้าง Castle Land นี่ครับ”
“ปัจจุบันเจ้าของที่ดินผืนนี้ คือ Castle แต่ก่อนหน้านั้นมันเป็นสมบัติของคุณแม่ของลีค่ะ”
“แต่คุณ...”
“ลีเป็นลูกของเพื่อนพ่อดลค่ะ ลีเพิ่งรู้เมื่อเร็วๆ นี้ว่าแม่ของลีตรอมใจตาย เพราะต้องเสียที่ดินผืนนี้ไป ตั้งแต่ลียังไม่เกิด”
“เรื่องมันเป็นยังไงครับ”
“คำว่าธุรกิจ มันไม่มีความเป็นเพื่อนหรือว่าครอบครัวหรอกค่ะ” ศตวรรษอึ้ง “แต่นั่นมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ไม่เกี่ยวกับความรักของเรา”
“แล้วทำไมคุณถึงพาผมมาที่นี่”
“ลีไม่เคยได้เจอแม่ ไม่รู้ว่าอ้อมกอดของแม่เป็นยังไง แต่เวลาที่ลีมาที่นี่ ลีรู้สึกเหมือนว่าแม่อยู่ที่นี่ พ่อดลบอกว่าแม่รักที่นี่มาก ถ้ามันต้องถูกทำเป็นรีสอร์ท มีคนมาเหยียบย่ำทำลายมัน วิญญาณของแม่คงจะเสียใจ” ลีลาน้ำตาร่วง
“แล้วคุณอยากให้ผมช่วยยังไง”
“ลีขอที่ดินผืนนี้คืนได้ไหมคะ” ลีลาขอร้อง ศตวรรษอึ้ง “แต่ลีจะไม่เอาเปรียบคุณ ลีจะพยายามหาเงินมาคืนเท่ากับราคาที่ดิน หรือไม่ก็ขอให้ลีหมดลมหายใจ ซึ่งมันก็คงไม่นาน”
“คุณลี...” ศตวรรษอึ้ง ลีลาร้องไห้ ศตวรรษเข้ากอดด้วยความสงสาร “ผมจะยกให้คุณเป็นของขวัญวันแต่งงานของเรา”
ลีลามองศตวรรษด้วยความดีใจ“จริงเหรอคะ แล้วครอบครัวของคุณจะยอมเหรอคะ”
“ถ้าผมยืนยันจะยกให้กับภรรยาของผม คุณพ่อกับพี่รุตม์ก็ต้องยอม”
“แต่มันไม่มีหลักประกันอะไรเลยที่จะยืนยันว่าเขาจะขัดขวางการแต่งงานของเราไม่ได้” ศตวรรษคิดหนัก “นอกจาก...” ศตวรรษมองอย่างสนใจ

ที่บ้านพักของวัลภา ชลัมน์ยิ้มพอใจคุยมือถือกับลีลา มัสยานั่งรอฟังอย่างสนใจ
“แล้วมันยอมจดทะเบียนกับลูกเลยหรือเปล่า”
ลีลายืนอยู่หน้าอำเภอในมือมีทะเบียนสมรส “ตอนนี้ลีกับคุณวรรษเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย”
ชลัมน์ล่อหลอกให้ได้ผลตามที่ตัวเองต้องการ “แค่ทะเบียนมันไม่ได้ผูกมัดใจของศตวรรษได้นะลูก”
ลีลาตัดสินใจ “คืนนี้ลีจะอยู่กับคุณวรรษที่กระบี่ค่ะ ทุกอย่างจะต้องสมบูรณ์ทั้งนิตินัยรวมถึงพฤตินัยด้วย”
“พ่อภูมิใจในตัวลูกมากนะลี”
“ลีรักพ่อนะคะ”
ชลัมน์วางสายด้วยสายตาสะใจ ยิ้มอย่างมีความสุข

ที่บ้านพักวัลภา วัลภากับดลฤดีเข้ามาพร้อมกับถุงข้าวของ ทั้งคู่ชะงักที่ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างสะใจของชลัมน์ วัลภากับดลฤดีชะงัก วัลภาเดินนำไปหามุมที่สามารถแอบดูชลัมน์กับมัสยาได้
“คืนนี้มันสองคนจะฮันนีมูนกันที่นั่น” ชลัมน์เอ่ยขึ้น
“เราเดินมาใกล้มากแล้วนะ” มัสยาดีใจ
“ใกล้ถึงเวลาที่ฉันจะได้เห็นพวกมันทุกกคนต้องทุกข์ทรมานจนตาย” ชลัมน์สะใจ ชลัมน์เปิดดูข้อความที่ลีลาส่งมา
“ทะเบียนสมรส” มัสยามองดูอย่างมีความสุขเช่นกัน
วัลภากับดลฤดีมองอาการของชลัมน์ด้วยความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

ลีลากับศตวรรษถ่ายรูปด้วยกันที่หน้าอำเภอ ลีลาส่งรูปทะเบียนสมรสกับรูปคู่ให้นักข่าว
“ข่าวจะออกเมื่อไหร่ครับ”
“พรุ่งนี้ค่ะ รูปทะเบียนกับภาพของเราสองคน”
“จะยืนยันความเป็นสามีภรรยาของเรา”
“ขอบคุณนะคะที่คุณยอมทำเพื่อลีมากขนาดนี้”
“เราสองคนจะไม่มีวันพรากจากกัน” ศตวรรษยิ้มมีความสุข แล้วจู่ๆ นรุตม์ก็เข้ามากระชากตัวลีลา ลีลากับ ศตวรรษหันไปตกใจที่เห็นนรุตม์ “พี่รุตม์!”
“ทั้งสองคนไม่น่าทำแบบนี้”
“เลิกขวางความรักของเราได้ไหมคะ”
“ไปกับผม!” นรุตม์จะกระชากลีลาออกไป
“ผมไม่ให้ไป!” ศตวรรษดึงลีลาไว้ “คุณลีเป็นภรรยาผม ผมไม่...” นรุตม์ต่อยศตวรรษจนล้มคว่ำไปกระแทก กับพื้นจนมึน
“คุณวรรษ!” ลีลาตกใจ
นรุตม์กระชากลีลาออกไป ลีลาที่สู้แรงนรุตม์ไม่ไหวถูกลากออกไปจากตรงนั้น

ที่บ้านพักริมทะเลชุมพร ลีลายังหมดสติอยู่บนเตียง เสียงคลื่นซัดดังมาจากด้านนอก ลีลาค่อยๆ รู้สึกตัวลืมตาขึ้นช้าๆ หญิงสาวมองเห็นหน้าต่างที่เปิดออก ด้านนอกเป็นทะเล ลีลารู้สึกมึนนิดๆ เมื่อสายตาเริ่มปรับชัดขึ้น ก็กวาดตามองแล้วพลิกตัวกลับมาอีกฝั่ง
ลีลาชะงักที่เห็นว่านรุตม์กำลังนั่งมองมาที่ตนเอง ลีลาตกใจรีบลุกขึ้นนั่งทันที “คุณ...” เธอนึกได้ว่าตนเองโดนโปะยาสลบ แล้วก็หมดสติไป ลีลามองนรุตม์ด้วยสายตาตกใจ มองไปรอบห้อง “ลักพาตัวฉันมา นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง!”
“ผมยอมบ้าดีกว่าให้คุณตายทั้งเป็น”
“ฉันจะเป็นจะตายมันก็เรื่องของฉัน!” ลีลาจะไป นรุตม์เข้าขวาง ลีลาผลักนรุตม์“หลีกไป ฉันจะไปหาคุณวรรษ” นรุตม์นิ่งไม่ยอมหลีก ลีลาโกรธมองไปที่ประตู แล้วพุ่งตัวจะหนีไป แต่นรุตม์คว้าแขนดึงไว้ ลีลาพยายามจะสะบัด แต่นรุตม์ไม่ยอม นรุตม์กระชากลีลาเหวี่ยงเข้าไปหลังติดผนัง แล้วเข้าประชิด “คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
ลีลาพยายามจะผลักนรุตม์ออกไป “ฉันเป็นเมียน้องชายคุณนะ!” นรุตม์ชะงักไป ลีลาคิดว่าได้ผล “ปล่อยฉันไป ไม่งั้นเขาตัดพี่ตัดน้องกับคุณแน่!”
“ถ้ามันจะทำให้คุณกับวรรษต้องเลิกกัน ผมยอม!”
ลีลาอึ้ง มองนรุตม์ที่สายตาแข็งกร้าวไม่แพ้กัน

ศิริคุยมือถือกับนรุตม์ พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง “ถ้าทรัพย์สมบัติมันจะทำให้ทุกคนต้องตกอยู่ในอันตราย พ่อก็จะเป็นคนถือมันไว้ทั้งหมด ธุรกรรมทุกอย่างที่วรรษกับแม่ทำจะต้องผ่านความเห็นชอบของพ่อเท่านั้น”
“ครับ”
“รุตม์พาตัวลีลาไปเพราะไม่ต้องการให้งานแต่งงานเกิดขึ้นใช่ไหม”

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 13/2 วันที่ 10 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ