อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 13/2 วันที่ 26 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 13/2 วันที่ 26 ธ.ค. 58

อดิสร และลูกน้องชะงัก ยังไม่ทันจะได้หนีพ้น ไม่ทันขาดคำ กชนำทีมกรูเข้ามา แผ่ล้อมตีขนาบ มีแต่ด้านหลังที่กระจายกำลังโอบรอบไม่ได้ เห็นว่าตำรวจบางนายนอกจากมีปืน ยังมีโล่ห์ไว้ช่วยกันกระสุน ในส่วนที่เสื้อเกราะกันไม่ได้อีกด้วย
“ตีฝ่าออกไป พวกมึงจะยอมถูกจับรึไง ไอ้โง่!! สู้มัน ยิงมันเข้าไป” อดิสรแค้นมาก ไม่รอให้ตำรวจมาจับ ระเบิดปืนกลกราดไปทันที เสียงปืนแตกรัวไปทั่วบริเวณ สปอตไลค์ถูกยิงแตกกระจาย ไฟดับวูบลงทันที
ตำรวจรีบหาที่กำบัง การยิงโต้ได้เริ่มขึ้น อดิสรอาศัยคงเป็นการ์ด และอาวุธสงครามจัดหนักของตัวเอง ที่กราดไปทางไหน ทางนั้นแตกฮือ พาตัววิ่งเปิดไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นจุดบอดที่ตำรวจล้อมไม่ได้

ห่างออกมา จุฑารัตน์และตากล้องพยายามจะถ่ายทำ แต่ไม่ประสบผล
“กล้องแทบจับไม่ทันเลยเจ๊ ได้แค่ช็อทแรกๆเอง นี่มันเปิดกันราบแล้ว ไม่รู้จะได้ภาพตัวการรึเปล่า”


“อยู่ตรงนี้ไม่เห็นแน่ๆ” จุฑารัตน์มองเจ้าหน้าที่สามนายที่คอยป้องกันความปลอดภัยให้อยู่ คิด....แล้วจุฑารัตน์คว้ากล้องที่สะพายได้จากมือลูกทีมคนนึง ลูกทีมมองหน้า จุฑารัตน์ชู่ว์ปากให้เงียบ แล้วย่องถอยหลังไปเงียบกริบ..ไปยังบริเวณที่เห็นเงามืดๆของต้นไม้ด้านหลัง เห็นว่าตำรวจยังไม่หันมาเห็น จุฑารัตน์ก็หันหลังวิ่งทันที!!!
เสียงฝีเท้าทำให้เจ้าหน้าที่สองนายหันขวับ
“เฮ้ย คุณ!! นั่นจะไปไหน ห้ามออกจากเซฟโซนนะคุ๊ณ!!”
จุฑารัตน์ไม่สน เปิดแน่บ เจ้าหน้าที่หนึ่งนายวิ่งตาม จ่าอยู่กับเจ้าหน้าที่ที่เหลือ จุฑารัตน์เห็นเจ้าหน้าที่มาจวนตัว จะมาคว้าตัว หันกลับไป แชะแชะแชะ กดแฟลชรัวๆยิงใส่ เจ้าหน้าที่แสบตา ผงะถอยไป จุฑารัตน์รีบวิ่งหนี พอเจ้าหน้าที่เริ่มมองเห็นได้ ก็เห็นจุฑารัตน์วิ่งเปิดไปลิบๆแล้ว เจ้าหน้าที่หัวเสีย

อดิสร มีคงคอยคุ้มกันกราดยิงระรัวด้วยปืนกลอานุภาพสูง ใครเข้ามาถ้าไม่หลบป่าราบก็ต้องน็อค ล้มกระจุยกระจาย
จุฑารัตน์แอบตามมาห่างๆ เห็นตำรวจกำลังตามอดิสร จุฑารัตน์คอยซุ่มหลบหลังพุ่มไม้ ต้นไม้เป็นระยะ จุฑารัตน์ เล็งภาพ และซูม จะถ่ายอดิสรให้ได้
อดิสรกำลังหนีเลือดขึ้นหน้า เห็นแสงแฟลชสว่างวาบขึ้นทางด้านหนึ่งก็หันขวับ “แส่นักเหรอมึ๊ง!!!“ เขาเล็งปืนมา
จุฑารัตน์เห็นจากเลนส์กล้อง ฉิบหายแล้ว เสียงปืนลั่นจากปืนกลของอดิสร ลูกปืนปะทะเข้ากับโล่ห์กำบัง กชกระโดดชาร์จเข้ามาเอาโล่ห์บัง และโถมพาจุฑารัตน์กลิ้งพ้นวิถีกระสุนได้อย่างหวุดหวิด อดิสรจะยิงซ้ำ!!
“รีบไปก่อน!!” คงดันให้อดิสรรีบไป
กชถามจุฑารัตน์ เสียงกระชาก “โดนกระสุนรึเปล่า!!” จุฑารัตน์ส่ายหน้า! หน้าตายังมึนๆ “คุณนี่มันจริงๆเล๊ย!!” กชส่ายหน้า ไม่มีเวลาจะด่า รีบตามคนร้ายไป
จุฑารัตน์มือทาบอก ไม่อยากจะเชื่อว่ารอดตาย “ก็บ้าไปนะ เรา...” จุฑารัตน์นึกได้รีบเปิดจอกล้องเช็ครูป เจ้าหน้าที่ที่ตามคุ้มกัน ตามมาถึงพอดี รีบมาลากตัวจุฑารัตน์กลับ “โอ๊ย ขอฉันดูก่อน ว่าได้ภาพมั๊ย”
เจ้าหน้าที่ไม่สน ริบกล้องไปซะเลย แล้วส่ายหน้า เอือม แล้วรีบลากจุฑารัตน์กลับไป

อดิสร คงวิ่งมา ตามมาด้วยลูกน้องบางส่วน 4-5 คน ห่างออกมาคือทีมตำรวจที่ติดตามมา
คงระวังหลังให้อดิสร มีลูกน้องอีกคนวิ่งนำหน้า ทันใดลูกน้องล้มคว่ำ อดิสรหันควับ แปลกใจ แต่ยั้งเท้าไว้ไม่ทัน อดิสรวิ่งไปโดนเส้นลวดที่ขึงเอาไว้ โอ๊ย!!! สะดุดล้มลงเช่นกัน ลวดที่ขึงกับต้นไม้สองฝั่งกั้นทางเอาไว้ สูงระดับหน้าแข้ง ทำเอาคนที่วิ่งมาโดยมองไม่เห็นล้มกลิ้ง!!!
อดิสรลุกขึ้น “แม่ง อะไรว๊ะ!!” อดิสรกระชับปืนในมือ จะยิงแต่โดนอัดหน้าเบี้ยวไปซะก่อน
สีหนาทเข้ามาบิดเอาปืนอดิสรออก “แกไม่มีทางหนีได้แล้ว มอบตัวซะ!!”
อดิสรแค้นมาก “ไอ้สิงห์!!” อดิสรอัดคืนใส่สีหนาท สีหนาทบล็อคไว้ได้ อดิสรไม่ยอมพยายามต่อยๆๆ จนโดนเข้าบ้างจนได้
สีหนาท อดิสรบู๊สู้กันมือเปล่าแมนๆไม่ใช้ปืน เชษฐ์เห็น จะมาช่วยสีหนาทแต่คงยิงสกัดเอาไว้ เชษฐ์ต้องรีบหลบหลังต้นไม้ คงจะไปช่วยอดิสร แต่แล้วรามก็มาขวาง รามเตะเสยปืนของคง ปืนลอย แต่คงรับไว้ได้อีก จับเอาปืน ตั้งขวาง แล้วกระแทกใส่อกราม รามเซไป..พอคงจะจับปืนท่าปกติ รามพรวดเข้ามาต่อยคงกลับบ้าง ไม่ให้ได้จับปืนอย่างถนัด เชษฐ์เล็งปืน จะยิงคงเพื่อช่วยราม แต่สองคนผลัดกันรุกรับ หวาดเสียวมาก เชษฐ์กลัวจะยิงผิดซะจริง!! แล้วลูกน้องของอดิสรวิ่งหนีผ่านมา เชษฐ์เลยหันไปเล่นงานทางนั้นแทน!!
อดิสร สีหนาทบู๊กลิ้งกันไปบนพื้น สีหนาทคร่อมร่างอดิสร จะกดตัวไม่ให้หนีได้ “ถ้าไม่อยากเจ็บตัวกว่านี้ ก็หยุดซะดีกว่า”
อดิสรยังสู้และไม่ยอมแพ้ ลูกน้องอดิสรหลายคนถูกชาวไร่จัดการให้สงบลงได้
ปืนหล่นบนพื้น....คงทรุดก้มลง พอรามจะก้มคว้าตัว คงเอาหัวโหม่งเสยรามจังๆ รามกระเด็นออก!! คงคว้าปืนจะยิง
ตำรวจก็ตามมาถึง ล้อมและสั่ง “วางอาวุธ และมอบตัวซะ”
อดิสรเข้าตาจนมากๆ สีหนาทยังเป็นต่อ “ได้...แต่มึงไปกับกูในนรก!” อดิสรหยิบเอาระเบิดที่ซุกไว้ในเสื้อออกมา เปิดสลัก สีหนาท ราม ตำรวจ ชาวไร่ อึ้ง อดิสรเอาระเบิดบี้แนบไปกับอกของสีหนาท
เชษฐ์ตะโกนด้วยความเป็นห่วง “คุณสิงห์ !!!”
สีหนาทตกใจ เผลอผละห่างจาก อดิสรแสยะยิ้ม ขว้างระเบิดไปทางด้านหลังสีหนาท กะกึ่งกลางให้โดนทั้งสีหนาทและทีมของกช
กชหันไปบอกลูกทีม “ระเบิด !!!!” ทุกคนรีบกระจายตัวออก หลบระเบิดกันพัลวัน สีหนาทกระโดดไปหลบในบริเวณหลุมร่องบริเวณนั้น กช และทีมหลบหลังต้นไม้ ทีมเจ้าหน้าที่ และชาวไร่ที่จับลูกน้องอดิสรไว้ได้ ต่างก็ต้องหลบ ระเบิดแตกตัวออกลุกเป็นเพลิงกาฬในความมืด อดิสรที่ปาระเบิดออกห่างตัวได้รีบชิ่งหนีไปพร้อมกับคง รามที่อยู่ห่างจากรัศมีระเบิดรองจากอดิสร ตั้งตัวได้เร็วกว่าทุกคน เห็นอย่างนั้น รีบตามไป
เพลิงจากระเบิดจางลง...ลูกน้องอดิสรบางคนรีบสลัดตัวจากการจับกุมของเจ้าหน้าที่ เชษฐ์และชาวไร่ บางคนก็หนีไปได้ บางคนก็ถูกจับกลับมาได้ สีหนาทพอลุกขึ้นมาได้ เห็นว่ามีชาวไร่ และตำรวจหลายนายกุมแขน กุมขาบาดเจ็บเพราะพิษอาวุธสงคราม ก็หันมาหาคนสนิท เชษฐ์กำลังช่วยชาวไร่ที่นอนงอแขนขาบาดเจ็บอยู่
“น้ารามล่ะ?”

อดิสร คงและพวก 4-5 คน รีบหนี กำลังจะมาขึ้นรถที่จอดไว้ด้านหลัง อดิสรมาถึงที่รถ กำลังจะขึ้น กระสุนลูกซองลอยมา คงรีบกันอดิสรหลบได้หวุดหวิด รามนั่นเองที่มาซุ่มยิงขวางเอาไว้ รามกำลังจะยิงซ้ำ
สีหนาท กชรีบตามมาจนเจอ ลูกน้องอดิสรที่เฝ้าท้ายรถอยู่ ไม่ทันมีใครได้สังเกต โผล่ออกมาอย่างไม่มีใครคาดคิด พร้อมเล็งปืนมาที่ราม สีหนาทเห็นเข้า รีบตะโกนบอก “น้าราม!!!!!”
เปรี้ยง เปรี้ยง!!!! เสียงกึกก้องกัมปนาทสะท้านขึ้นจากปลายกระบอกปืน รามซึ่งไม่ทันได้ระวัง ร่างเหมือนถูกกระชากลอยขึ้นกลางอากาศ ควันปืนคลุ้งกรุ่นบนผิวลำตัวของราม ดวงตาคู่นั้นตื่นตระหนก ช็อคไป!!!!

หนูนาสะดุ้งร้องเรียกทั้งๆหลับตา “พ่อ!! พ่อ!!!” หนูนาผวา แล้วตื่นขึ้น พบว่า..ตัวเองเผลอสัปหงกไป ขณะนั่งรออยู่บนเรือนใหญ่ ห่างออกมาแป้นนอนเลื้อยไม่ได้สติซะยิ่งกว่า...หนูนาโล่งอกไปหนึ่งเปราะ “แค่ฝัน...” หนูนาบอกตัวเอง แต่แล้วในใจกลับกระวนกระวายขึ้น ลุกเดินวนไปวนมา นั่งไม่ติดที่ ทำยังไงดี เสียงรถดังขึ้นจากหน้าเรือน หนูนาหันขวับ!
รถกระบะ เชษฐ์และคนงานไร่บางส่วนทยอยลงจากรถ ต่างมีผ้าก็อซแปะแผลตรงนั้นตรงนี้บ้าง บางคนมีผ้าพันแผลคล้องแขน
ด้านหน้ารถ สีหนาทซึ่งสภาพมอมแมมเพราะเพิ่งผ่านศึกมา สั่งเชษฐ์ “เดี๋ยวเรียกคนมารอรับ รอพาคนเจ็บไปส่งที่ห้องด้วย” ขณะกำลังสั่งงานอยู่ สีหนาทไม่ทันรู้ตัว มีมือมากระตุกแขนเสื้อเขาแรงๆ พอหันไป ก็ต้องประหลาดใจ
“คุณกลับมาแล้ว” หนูนามองสีหนาท และเรียกด้วยอาการดีใจมากๆ
สีหนาทถึงกับอึ้งไปที่หนูนาเป็นฝ่ายที่เข้ามาหาจับมือสีหนาทบีบ และมีสีหน้าดีใจให้เห็นอย่างเปิดเผย “หนูนา..”
หนูนามองสีหนาท แววตาเต็มตื้นด้วยความยินดีที่ได้เห็นหน้ากันอีก สีหนาทเห็นแววตาท่าทางนั้นของคนตัวเล็ก มือใหญ่จับแขนเล็กๆนั้นตอบ อยากจะดึงเข้ามากอด!! แต่สภาพการณ์รอบข้างที่เต็มไปด้วย คนเจ็บ ที่เหน็ดเหนื่อยกัน ทำให้ต้องยั้งใจเอาไว้...“ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมถึงยังไม่นอน!”
“ฉันนอนไม่หลับค่ะ เป็นห่วงคุณ” สีหนาทรู้สึกได้ถึงกระแสความเป็นห่วงอย่างมากที่ถ่ายทอดผ่านมาในน้ำเสียงใสๆนั้น ตาอ่อนแสงลง “ห่วงน้าราม.. ก็เลยออกมารอเงียบๆที่นี่ กับแป้น” เธอมองหาราม หน้าชักเสียๆ “แล้ว..น้ารามล่ะคะ? น้ารามอยู่ไหน ทำไมถึงไม่กลับมากับคุณด้วย”
สีหนาทเห็นสีหน้าหนูนาที่เริ่มใจเสีย ก็คิด..ตัดสินใจบอกออกไป “น้าราม...ถูกยิง!! ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล”
ห๊ะ หนูนาพอได้ฟังตรงเผงกับสิ่งที่กลัว เหมือนสายฟ้าฟาดลงมา มือไม้แข้งขาอ่อนยวบลง จนสีหนาทต้องประคองเอาไว้ น้ำจากนัยน์ตาร้อนผ่าวร่วงรินลงไม่รู้ตัว หนูนาเสียงแหบ..แทบไม่หลุดจากลำคอ “ไม่...”
“หนูนา …ใจเย็นๆ”
หนูนาตัวสั่น อารมณ์พุ่งขึ้นร้อนรนทนไม่ได้ “คุณสิงห์!!! น้ารามเค้าอยู่ไหน อยู่โรงพยาบาลไหน! ฉันต้องไปหาเค้า ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้”
“อยู่โรงพยาบาลอำเภอนู่น ไกลตั้งหลายสิบกิโล! เธอจะไปได้ยังไง นี่มันตีสามเข้าไปแล้ว!” สีหนาทยึดตัวหนูนาเอาไว้
“จะดึกแค่ไหนก็ช่าง ยังไงฉันก็ต้องไป“ หนูนาผลักสีหนาทออก “ปล่อยฉันนะ ปล่อย!!”
“ไม่!” เขาหน้าเข้ม หนักแน่นมาก “ยังไงฉันก็ไม่ให้เธอไป!!!”
หนูนามองสีหนาทตัดพ้อทั้งไม่พอใจมาก “คนใจร้าย!!! คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉันถ้าฉันไม่ได้เจอน้าราม ถ้าหากว่าฉันไปไม่ทัน.. ไม่ทันดูใจเค้าล่ะก็ ฮือออ” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น..พูดไม่ออก
“ทำไม!!ถ้าไปไม่ทันแล้วจะยังไง จะเดือดร้อนอะไรนักหนา ตัวไม่ใช่ญาติ ไม่ใช่ ลูกใช่หลานเค้าสักหน่อย”
หนูนาสะอึก แล้วพร่างพรูออกมา “ใครว่าไม่ใช่ ฉัน..ฉันเป็นลูกสาวของน้าราม ฮือ...ฉันเป็นลูกเค้า เป็นลูกคนเดียวของเค้า รู้เอาไว้ด้วย” หนูนาร้องไห้ออกมาน้ำตาเต็มตา
สีหนาทเมื่อบีบหนูนามาถึงจุดนี้จนได้ก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงพลัน “หนูนา...” จากยื้อกันอยู่ มือใหญ่รวบร่างบางไปกอดไว้กับอกแทน
หนูนารู้สึกได้ถึงการปลอบโยนในน้ำเสียงและอ้อมกอดนั้น ร้องฮืออกับอกกว้างจนตัวโยน แต่พอเริ่มคุมอารมณ์ได้ ยกมือขึ้นพนมกราบอกสีหนาทเพื่อขอร้อง “คุณสิงห์ ถือว่าเมตตาฉันสักครั้งเถอะนะคะ ให้ฉันเข้าไปอำเภอ ไปหา...พ่อตอนนี้เถอะ คุณก็เข้าใจแล้วว่าทำไมฉันถึงต้องไป”
หนูนาสะอึกสะอื้นไม่ได้เงยหน้ามอง จึงไม่ได้เห็นรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากของสีหนาท รู้สึกเพียงอ้อมแขนนั้นโยกกล่อมเธอไว้น้อยๆ พร้อมด้วยเสียงนุ่มกระซิบที่ข้างหู “ฉัน..เข้าใจความรู้สึกเธอดี แต่ฟังฉันหน่อยนะ หนูนา”

ไข่ และบุญตาในสภาพเพิ่งตื่น เข้ามาในครัวทั้งชุดนอน แป้นกำลังทอดไข่อยู่ มีเชษฐ์อีกคนกำลังคนข้าวต้ม
ไข่อุทาน “คุณพระช่วย นายรามโดนยิง แล้วนี่อาการหนักแค่ไหน”
“คงจะร่อแร่เลยใช่มั๊ยถึงไม่กลับมา...” ไข่ทำหน้าหวาดเสียวกับประโยคของบุญตา
เชษฐ์ที่เข้ามาช่วยคนข้าวต้ม เหล่อาการตื่นตูมของสองคน แล้วบอก “ก็หนักอยู่” สามคนทำหน้าหวาดเสียว “ถ้าไม่ได้รอบคอบ ใส่เสื้อเกราะกันเอาไว้ซะก่อน กระสุนมันเข้าตรงลำตัวพอดี โดนเกราะเต็มๆ เลยรอดไป!!!”
แป้นโวย “โฮ๊ยยย!! แล้วพูดให้ตกใจทำไมเนี่ย ถ้างั้นทำไมน้ารามไม่กลับมาด้วยกันล่ะ”
เชษฐ์แกล้งคนอยากรู้ ทำเป็นสนใจคนข้าว
ไข่เข้าไปแย่งทัพพี “จะตอบได้รึยัง!”
แป้น และบุญตามองไข่แน่ะ ..แอบอยากรู้มากสุด
“เรื่องน้าราม ก็ไม่มีอะไร พอดีเค้าอาสาอยู่เฝ้าอาการคนที่โดนมาหนักน่ะ” เชษฐ์ทักแป้น “อ้าว! ไข่จะไหม้รึเปล่า?” แป้นรีบพลิกไข่แทบจะไม่ทัน

หนูนาแทบไม่อยากจะเชื่อหู อ้าปากค้าง
สีหนาทเฉลยพร้อมยิ้มแก้มแทบปริ เขาใช้นิ้วปาดน้ำตาบนแก้มของหนูนา “เธอก็น่าจะรู้จักฉันนี่ ถ้าน้ารามอาการหนักจริง ป่านนี้ฉันก็ต้องเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว ไม่มากอดเธออยู่อย่างนี้หรอก”
“น้าราม.. พ่อ ..ไม่เป็นอะไรมากจริงๆเหรอคะ จริงนะคะ!”
“จริงสิ! เห็นฉันเป็นคนขี้จุ๊ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ นารา”
“โล่งอก คุณเรียก...” หนูนามองสีหนาท แววตาเอาเรื่องขึ้นมา “คุณรู้ !!”
“รู้อะไร?” สีหนาททำตาปริบๆคล้ายจะซื่อ
“รู้ว่าฉันเป็นใครมาก่อนน่ะสิ คุณ...คุณถึงไม่แปลกใจเลย!! ตอนฉันบอก คุณรู้!!แต่คุณแกล้งฉัน!!”
สีหนาทยิ้มพราวออกมา! “ใช่ ฉันรู้ แต่อยากได้ยินคำสารภาพจากปากเธอมากกว่า”
“นายสิงห์!!” เธอทั้งโกรธทั้งอาย “คุณ..คุณหลอกฉัน คุณทำให้ฉันกลัวแทบตาย”
“ฉันไม่ได้หลอก แต่เธอยังฟังไม่จบก็โวยวายขึ้นมาเอง ฉันแค่สะกิดนิดเดียวเธอก็หลุดออกมาหมด!” สีหนาทยังจับแขน จับมือหนูนาเอาไว้
หนูนาปัดมือไม้สีหนาท! งอนและหวงตัวขึ้นมาจนน่าขัน “คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร”
สีหนาทขำหนูนานิดๆ “ไม่เห็นจะยาก ฉันสะดุดใจตั้งแต่แรกแล้วว่ารูปร่างท่าทางเธอ ไม่เหมือนคนใช้แรงงานเลย และที่สำคัญ..เธอพลาดตลอด” หนูนาชะงักๆไป “มีอย่างที่ไหน พูดโกหกไม่เก่ง ก็ยังจะพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก สีหน้าแบบนั้น แม้แต่เด็กมันก็คงดูรู้ ว่าพูดไม่จริง! นามสกุล “ทองการค้า”นั่นก็ปลอมขึ้น”
“เปล่านะ.. ไม่ได้ปลอม”
“แค่แปลงเอา? ทองแปลงมาจากวรรณ พาณิชก็เปลี่ยนเป็นการค้า” หนูนาอึ้งเลย ที่สีหนาทรู้ไปซะหมด “เธอใช้ที่อยู่คุณจุฑารัตน์เป็นที่อยู่อ้างอิงอีก ก็เลยทำให้ทุกอย่างง่ายเข้า พอให้สารวัตรกชไปขู่ว่าถ้าไม่บอกจุดประสงค์ที่ปิดบังฐานะที่แท้จริง ฉันจะเอาเรื่อง! คุณจุฑารัตน์กลัวแทนเธอก็เลยต้องยอมบอก”
“มิน่า! วันก่อนที่เจอกัน ยัยจุ๊ถึงพูดอะไรแปลกๆ” หนูนานึกได้ “ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร แล้วพ่อ...รู้ด้วยรึเปล่า?”
“ไม่ เรื่องนี้เธอต้องเป็นคนบอกน้ารามเอง ฉันจะไม่เข้าไปก้าวก่าย”
หนูนาถอนใจ ใจนึงก็โล่งอก ใจนึงก็เสียดาย..ที่พ่อ ยังคงไม่รู้ความจริงเกี่ยวกับตัวเธออยู่ หนูนาป้ายน้ำตาที่เหลือออกจากใบหน้า เงยขึ้นถาม “แล้วนี่คุณ..ไม่โกรธฉันเหรอคะ?”
“โกรธเรื่องอะไร ?”
“อ้าว ก็..ที่ฉันโกหกคุณมาตั้งแต่ต้น คุณเคยพูดว่าเกลียดคนโกหกที่สุด”
“เกลียดจริง” หนูนาฟัง หน้าเสีย “แต่ฝีมืออย่างเธอไม่เคยหลอกฉันได้สำเร็จ ฉันแค่ไม่เข้าใจ ว่าทำไมเธอไม่บอกน้ารามไปซะตั้งแต่แรก”
“ฉัน..ฉันพยายามจะบอกหลายครั้งแล้ว แต่... ยิ่งพูดก็เหมือนพ่อจะยิ่งปิดใจกับฉันมากขึ้น ฉันก็เลย..คิดว่าไม่พูดจะดีกว่า ขอแค่ฉันก็ยังได้อยู่ข้างๆพ่อก็พอ”
สีหนาทมองหนูนา เห็นใจขึ้นมาอย่างจับหัวใจ “โธ่เอ๊ย หนูนา..”
“เวลาตั้งสิบห้าปีที่เราจากกัน ฉันไม่แน่ใจ..ว่าพ่อเค้ายังรักยังต้องการฉันอีกรึเปล่า ฉัน..” คนพูดน้ำตารื้น “ฉันคงทนไม่ได้..ถ้าพ่อ..จะหันหลังให้ฉันอีก”
“หนูนา รู้ตัวมั๊ย ว่าเธอกับน้ารามน่ะ เหมือนกันมาก! แม้แต่ไอ้ความคิดที่กลัวอีกฝ่ายจะปฏิเสธ ก็ยังเหมือนกัน!” หนูนาอึ้งไป “แล้วตกลง จะเอายังไงต่อ ยังคิดจะปิดน้ารามต่อไปอีกรึเปล่า?”
หนูนาส่ายหน้า “ไม่ค่ะ” เธอแน่วแน่ “ฉันจะบอกพ่อ เมื่อกี๊..พอนึกว่าตัวเองจะไม่มีโอกาสได้เรียกพ่ออีกแล้ว.. ฉัน..ฉันเสียใจมาก ฉัน...”
“ใจเย็นๆ เดี๋ยวเธอกลับไปนอนพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปเจอน้ารามเอง”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 13/2 วันที่ 26 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ