อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 14/6 วันที่ 28 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 14/6 วันที่ 28 ธ.ค. 58

“ปล่อย ปล่อยฉัน!!!”
ศักดาพยักหน้าให้ลูกน้องสองคนมาจับตัวรัศมีไว้ “พาตัวมันไป!!!”
“จะทำอะไร ปล่อย!!!”
ลูกน้องมาหิ้วตัวรัศมีดันไปที่เบาะหลังรถ และคุมตัวเอาไว้ ศักดาขึ้นนั่งที่ข้างคนขับ รถแล่นออกไป
รถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่คันหนึ่งจอดอยู่ ก่อนจะถึงศักดารีสอร์ทเล็กน้อย

ในรถ รามสีหน้าไม่สบายใจนัก แต่หนูนาซึ่งประจำที่คนขับอยู่บอก “เราใช้รถคนอื่นแบบนี้ พวกนั้นคงไม่สงสัยหรอกค่ะ แล้วพวกรปภ.ก็คงไม่รู้จักหนูนาด้วย น่าจะผ่านเข้าไปได้”


“หนูแน่ใจแล้วเหรอ ที่จะไม่บอกคุณสิงห์แกซะหน่อย”
“หนูนาก็อยากบอกนะคะ แต่กลัว..ว่าบอกแล้วจะไม่ได้มา ขอบคุณนะคะที่พ่อมากับหนูนา”
“ยังไงพ่อก็ไม่ยอมปล่อยให้ลูกมาคนเดียวหรอก ถ้าเกิดมีสัญญาณอะไรไม่ดี เราต้องกลับกันทันทีนะ”
หนูนาพยักหน้า

รถมาจอดตรงป้อมยาม รปภ.เยี่ยมหน้ามา ในรถมีหนูนาอยู่คนเดียว เห็นกระเป๋าใส่เสื้อผ้าอยู่ตรงเบาะหลัง
หนูนาทำเนียนๆ ซ่อนความตื่นเต้น บอก “ฉันจองห้องเอาไว้ที่นี่”
รปภ.ดูๆในรถแล้ว ไม่เห็นอะไรน่าสงสัย “เชิญครับ”
หนูนาโล่งอก กำลังจะเลื่อนเกียร์รถเตรียมออก ทันใดการ์ดคนนึงเดินมา กระซิบกับรปภ.
รปภ.เดินมาบอก “ขอโทษนะครับ ช่วงนี้ทางเราจำเป็นต้องมีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด เราขอตรวจค้นในรถ” หนูนาชะงักไป “รบกวนเปิดกระโปรงด้านหลังด้วยครับ”
หนูนาหน้าตื่นขึ้นมาหน่อย จะทำยังไงดี รปภ. และการ์ดมองอยู่ หนูนาตัดสินใจ “โทษนะคะ หน้าตาฉันเหมือนคนร้ายยังงั้นเหรอ? ตั้งแต่ไปพักที่ไหนมา ไม่มีเคยมีโรงแรมหรือรีสอร์ทไหนปฏิบัติกับแขกแบบนี้!! ถ้าพวกคุณระแวงแม้กระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆ รีสอร์ทนี้คงไม่มีความปลอดภัยอะไรแล้ว!!” รปภ. การ์ดชะงักกันไป และเริ่มจะเลิ่กลั่ก “เดี๋ยวฉันจะไปยกเลิกห้องที่จองเอาไว้ แล้วฉันจะฟ้องเจ้านายคุณ ว่าพวกคุณทำงานกันยังไง ถึง ไม่ให้เกียรติ์ลูกค้า ทำงานกันแย่มาก”
รปภ. การ์ดเลิ่กลั่กกัน ทำยังไงดี หนูนาทำทีจะออกเกียร์เตรียมถอยรถออก!!
“ขอโทษครับ” รปภ.สั่งเปิดไม้กั้น “เชิญคุณผู้หญิงครับ แล้วขอความกรุณาอย่ารายงานข้างในนะครับ ขอโทษจริงๆครับ”
หนูนายังฟอร์มหน้าดุ นิ่ง ทั้งที่จริงๆตื่นเต้นไม่ใช่น้อย ขับรถผ่านเข้าไป ตรงที่ไว้ของในกระโปรงหลัง รามซึ่งได้ยินทุกสรรพสิ่ง ถอนใจ โล่ง....รถแล่นเข้าไปด้านในจนได้

รถแล่นมาถึงทางเข้าบ้าน คนขับบอกกับเจ้านายว่า “ไอ้สำริดมันเคลียร์นักข่าวออกไปแล้วครับ พอบอกว่าพ่อเลี้ยงจะให้สัมภาษณ์ที่รีสอร์ท พวกมันก็ไปกันหมด”
“ดี”
ด้านหลังเห็นรัศมีถูกจับตัวและเอาไทด์ของการ์ดมัดปากเอาไว้ แววตาบ่งบอกว่าแค้นมากเหลือเกิน รถแล่นมาจอดตรงหน้าบ้าน ศักดาก้าวลงมาก่อน แล้วการ์ดลากตัวรัศมีตามเข้าไป

ห่างจากหน้าบ้านศักดา รถของนักข่าวกลุ่มหนึ่งยังจอดอยู่ นักข่าวกลุ่มนั้นกำลังเก็บอุปกรณ์ ยังไม่ทันได้เคลื่อนย้าย เหลียวหลังมาเห็นก็ร้องทัก “เฮ้ย นั่นรถพ่อเลี้ยงนี่หว่า ไหนบอกว่าจะให้สัมภาษณ์ที่รีสอร์ท” นักข่าวที่เหลือสงสัยกันขึ้นมา

รัศมีถูกพาเข้ามาในห้องๆหนึ่ง
“ให้มันอยู่ในนี้แหละ” ศักดาจะเดินออกไป รัศมีกระชากไทด์ที่พันปากออก จะตามออกไป ศักดาที่อยู่รั้งท้ายก็ผลักออก “จะไปไหน” ลูกน้องขยับตัว ศักดาพยักหน้าว่าไม่ต้อง ศักดาปิดประตู อยู่กับรัศมีสองคน
“ปล่อยฉัน ฉันจะกลับบ้าน อย่ามาโดนฉันนะ!”
“อย่างกับกูอยากจะแตะมึงนักล่ะ!” ศักดากระชากไหล่มาเขย่า “เธอจะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น ถ้ายังคิดจะปากสว่างอยู่แบบนี้!!!”
“ทำไม กลัวล่ะสิ กลัวความเน่าเหม็นที่ปิดเอาไว้มันจะทำให้แกจบเห่ สมน้ำหน้า คนเลวๆอย่างแก ต้องไม่ได้ตายดี ต้องไปนอนตายเหมือนพวกขี้ยาในคุก!!”
“นังนี่!!!”
ศักดาเงื้อมือจะตบ รัศมีกระแทกส้นรองเท้าใส่ “โอ๊ย !!!”
รัศมีจะวิ่งออกไป แต่ศักดากั้นทางออกไว้ เมื่อศักดาอ้าแขนออก รัศมีเหลือบไปเห็นปืนที่ศักดาพกไว้ที่เอว คว้ามาทันที “เอาซี่!!! ถ้าแกอยากจะกินลูกปืน ก็เข้ามาเล๊ย”
หน้าบ้านศักดา นักข่าว 3-4 คนกำลังจะเข้าไป! แต่การ์ดสองนายรีบมากั้น!! ราม หนูนามองหน้ากัน เห็นดังนั้น คิด จะเข้าไปยังไงดี?
ทันใด เสียงปืนดังมาจากด้านใน ปัง!!!!! นักข่าวหูผึ่ง รีบดันการ์ดจะเข้าไปในทันที “เฮ้ย เสียงปืน / เฮ้ย! มีอะไรวะ / พี่ให้ผมเข้าไปเถอะ!!” การ์ดพยายามกั้น แถมห่วงหน้าพะวงหลัง กังวลเสียงปืนด้านใน แต่ก็ไม่กล้าทำรุนแรงกับนักข่าว
ระหว่างที่ชุลมุนวุ่นวายนั้นเอง รามเห็นโอกาส “พ่อจะเข้าไปดู หนูรออยู่นี่”
หนูนาตามทันที “ไปด้วยกันค่ะ นาจะระวังตัว!”
รามต้องยอม นำหนูนาเข้าไปในความชุลมุนที่นักข่าวกำลังเบียดการ์ดเพื่อจะเข้า รามหาทางแทรกตัวเข้าไป การ์ดหันมา “เฮ้ย!! แก!!”
รามบิดแขนการ์ดที่จะเข้ามาจับตัว แถมขัดขาให้ล้ม พอการ์ดอีกคนหันมารามอัดจนเซไปแล้วจับทุ่มใส่พวกเดียวกันล้มไป ก่อนจะรีบเข้าไป หนูนารีบตามพ่อไป การ์ดลุกขึ้นจะตามราม แต่นักข่าวจะเข้า การ์ดต้องหยุดกันพวกนักข่าว!! อีกคนรีบวอแจ้งการ์ดด้านใน “มีคนบุกรุก!!”
นักข่าวคนนึงวิ่งหลุดเข้ามาได้ การ์ดต้องผละมาไล่จับตัวแสนจะวุ่น!!

ลูกปืนแฉลบไปโดนชั้นวางของ ศักดากำลังยื้อแย่งปืนอยู่กับรัศมี ศักดามีแรง แต่รัศมีใช้เล็บจิกที่มือแข็งๆนั้นให้เจ็บไม่น้อย แต่สุดท้ายศักดาก็บิดแย่งปืนมาจนได้ รัศมีเซหลุนไป ศักดาซัดหลังมือเข้าให้อย่างสุดแค้น รัศมีถึงกับทรุดรูดพื้น “อย่ามาทำเก่งกับกู!!!!”
รัศมีหันหน้ามา ปากเจ่อห้อเลือดขึ้นทันที ช็อค! รัศมีจับหน้า ไม่อยากจะเชื่อ น้ำตาไหล “ไอ้..ไอ้สารเลว หน้าตัวเมีย!!!”
“ยังไม่เข็ดอีกใช่มั๊ย!” ศักดาเตรียมจะตบซ้ำ รัศมีผวา เห็นได้ชัดว่าแววนักสู้เมื่อครู่ หดหายไปจนเกลี้ยง ถดถอย เสียขวัญ ศักดากำลังจะซ้ำ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากทางเดินด้านนอก เขาชะงัก!

ศักดาออกมา เห็นรามกำลังบู๊กับการ์ดที่อยู่ด้านใน เขาปกป้องหนูนาไว้ด้านหลัง รามกำลังได้เปรียบอัดการ์ดเซไปได้!!
ศักดา หน้าแค้นมาก “ไอ้ราม!” รัศมีโซเซออกมา มอง แล้วก็ต้องอึ้ง รัศมีไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ว่าจะมีคนมาช่วย ศักดาหันขวับมา! “นี่แกกล้าเรียกผัวเก่ามาช่วยงั้นเหรอ ฝันไปเถอะว่าจะรอด!!!” ศักดาหน้าแค้นมากยกปืนขึ้นส่อง เล็งไปทางรามทันที!!!
หนูนาหันขวับไปเห็นเข้า “พ่อ ระวัง!” หนูนาวิ่งเข้ามาจะปกป้องราม
รัศมีตกใจ เอาตัวชนกระแทกด้านข้างของศักดา จนศักดาเซไป รามอัดการ์ดล้ม แล้วพุ่งเข้าไป จะไปหาศักดาที่เพิ่งจะทรงตัวขึ้นมาได้
ศักดาแค้นมาก เงื้อด้ามปืนเตรียมจะตบรัศมี “อีนังนี่!!!”
รามพุ่งเข้ากระแทกข้างหลังศักดา จับข้อมือศักดากระแทกกับผนังเพื่อปลดปืน!!! ปืนหลุดออก ศักดาแค้น!!ต่อยฟัดรามอย่างนัว! รามสู้อย่างมีสติมากกว่า!!กันหมัดกันเข่าศักดาเอาไว้ได้ การ์ดลุกขึ้นได้จะเข้ามาช่วยรุมราม
แชะๆๆๆๆ นักข่าวที่หลุดเข้ามาได้ วิ่งมาถึง รีบลั่นแฟลชถ่ายภาพกันกระจาย การ์ดชะงัก การ์ดที่ตามเข้ามาทีหลัง ที่กันนักข่าวจากด้านหน้าแต่กันไม่อยู่ก็ชะงักไปด้วย!! พอได้สติจะเข้าไปช่วยศักดา รามล็อคตัวศักดาเอาไว้ได้ หยิบปืนที่หล่นขึ้นมาถือไว้ คุมสถานการณ์ได้แล้ว
“ถ้าอยากให้เจ้านายแกปลอดภัย อยู่เฉยๆ!!” พวกการ์ดชะงักงัน ศักดาพยายามดิ้น รามหันไปมองรัศมีเห็นมีร่องรอยโดนทำร้าย ก็ศอกเข้าที่ท้องศักดาเข้าให้ “มึงก็เก่งแต่ทำร้ายผู้หญิงเท่านั้นแหละ!”
ศักดาจุก...เจ็บ!!! ...ทันใด พวกนักข่าวรีบเบนไปสนใจที่รัศมีทันที “นั่นคุณรัศมีนี่ / หน้าเป็นรอยด้วย / ทำไมเป็นแบบนั้น” นักข่าวรีบกรูไปทางด้านรัศมีบ้าง
รัศมีชะงัก ตัวสั่นๆ ส่ายหน้า “ไม่..ไม่..”
หนูนาเห็นสภาพแม่ สงสารมาก รีบเข้ามาบังแม่เอาไว้ “อย่าถ่ายเลยค่ะ พอเถอะค่ะ” แสงแฟลชยังไม่หยุด “แม่..นาอยู่นี่แล้ว แม่ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่เป็นไรแล้วนะแม่..” หนูนาปลอบและโอบป้องกันรัศมีไว้จากสายตาของนักข่าว
รัศมีซึ่งสิ้นท่าหมดสิ้นทุกอย่างได้แต่ร้องฮือๆอย่างขลาดกลัวอยู่ในผ้า ตัวสั่นตัวลีบ จับหนูนาเอาไว้แน่น...

ที่โรงพัก สีหนาทผลุนผลันเข้ามา เห็นรามกำลังพูดคุยอยู่กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ หนูนานั่งคอยอยู่ หันมาเห็นสีหนาทก็รีบเดินเข้ามาหา
สีหนาทรับรู้เรื่องราวจากหนูนาเป็นที่เรียบร้อย
“เราแจ้งความนายศักดาโทษฐานทำร้ายร่างกาย และพยายามกักขังหน่วงเหนี่ยว..แต่ข้อหาหลังยังไม่มีหลักฐานหนักแน่นพอค่ะ เรื่องทำร้ายร่างกาย แม่บาดเจ็บแค่นิดหน่อย ทนายของเค้าก็เลยจ่ายค่าปรับ และพาตัวนายศักดากลับไปแล้ว ส่วนเรื่องที่แม่จะฟ้องที่โดนหลอกเป็นตัวล่อหาหุ้นส่วน ก็ต้องดำเนินคดีกันต่อค่ะ ทางนั้นก็คงสู้ยิบตาเหมือนกัน”
“ถ้าแม่ของเธอ ไม่หลบฝ่ายนั้นเพราะกลัวลูกเล่นสกปรกของพวกมันซะก่อน ก็คงมีทางชนะ”
หนูนาเป็นห่วง “คนพวกนั้นจะทำอะไรแม่ได้บ้างเหรอคะ แค่นี้..แม่..ก็โดนมามากแล้ว”
“ฉันก็ไม่แน่ใจหรอกนะหนูนา อย่างพวกมันทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองรอด! แต่ยังไง..ตอนนี้แม่เธอก็ปลอดภัยแล้ว” เขามองหา “แล้วนี่อยู่ไหนล่ะ”
“อยู่ในห้องน่ะค่ะ กลัวนักข่าว เลยไม่ยอมออกมา” สีหนาทพยักหน้า “คุณสิงห์คะ สภาพจิตใจแม่บอบช้ำมาก ยังไม่พร้อมจะกลับกรุงเทพตอนนี้แน่ๆ ฉันเลยคิดว่า..จะให้แม่ได้พักอยู่ที่นี่ก่อนแล้วรอกลับพร้อมฉัน คุณรู้จักที่ไหนที่..ปลอดภัย และเหมาะกับแม่มั๊ยคะ”
สีหนาทเมื่อฟังไปถึงตรงนี้ ก็ชะงักไป

โรงแรมสิงห์คำ ขนิษฐารับสายสีหนาท ได้ยินเสียงของพี่ชายพูดมาตามสายอย่างเกรงใจ “พี่ลองนึกถึงเซฟเฮ้าส์หลายๆแห่ง แต่..ไม่มีที่ไหนที่พี่รู้สึกไว้ใจเท่ากับที่โรงแรมเรา..” เขาหนักใจเล็กน้อยก่อนเอ่ย “น้อง..จะว่าอะไรมั๊ย ถ้าหากคุณรัศมีจะมาพักอยู่ที่สิงห์คำสัก 3-4 วัน” เขายิงคำถามไปแล้วก็นิ่ง ขนิษฐาอึ้งไป เหมือนเข็มทิ่มแปล๊บเข้ามาในอก ยังไม่ทันได้ตอบ สีหนาท เป็นห่วงความรู้สึกขนิษฐา พอได้ยินเงียบไป ก็รีบเอ่ยขึ้นซะก่อน “แต่ถ้าน้องไม่สะดวก พี่จะหาที่อื่น...”
ขนิษฐาแทรกขึ้น “ไม่ต้องหรอกค่ะพี่สิงห์” สีหนาทชะงักไป “พี่สิงห์ไม่ต้องเกรงใจน้องหรอกค่ะ หนูนาเป็นคนรักของพี่สิงห์ แม่ของเค้าก็เหมือนญาติคนนึงของเรา ตอนนี้ทุกคนก็วุ่นๆอยู่ ให้น้องได้มีส่วนช่วยบ้างเถอะค่ะ น้องไม่เป็นไรจริงๆ”
สีหนาท ซึ้งในน้ำใจของขนิษฐา “พี่ขอบใจจริงๆ ถ้าน้องพูดแบบนี้..พี่ก็วางใจ พี่ฝากด้วยนะ”
ขนิษฐารับคำ “ค่ะ พี่สิงห์ไม่ต้องเป็นห่วง น้องจะดูแลคุณรัศมีเค้าอย่างดี” ขนิษฐาวางสายลง แววตาเอ่อท้นด้วยความหวั่นไหว..แต่พยายามบอกกับตัวเอง “ดีแล้ว อย่าหนี ! ถึงยังไง เธอก็ต้องเจอเข้าสักวัน!” ขนิษฐาพยายามจะเด็ดเดี่ยวกับตัวเอง!

รัศมีก้าวเข้ามาพร้อมด้วยหนูนาซึ่งประคองแม่มาอย่างห่วงใย ตามมาด้วยรามที่ประกบหลังมา ขนิษฐาเห็นแต่ไกลบีบมือฮึดเอาไว้! แล้วออกไปต้อนรับ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสุภาพ
หนูนาผละจากแม่มาไหว้ขนิษฐา “ขอบคุณมากนะคะคุณน้อง ที่ให้แม่มาพักที่นี่”
“ขอบคุณอะไรกัน.. เราคนกันเองนะหนูนา” ขนิษฐาแตะแขนหนูนาอย่างเมตตา เหลือบไปเห็นสายตาของรามที่มองมาด้วยแววตาขอบคุณ แต่ขนิษฐาไม่สามารถสบตาคู่นั้นได้ รีบเบนสายตาหลบมา! แล้วยกมือไหว้ เอ่ยต้อนรับรัศมี “สวัสดีค่ะ คุณรัศมี ฉันจัดห้องที่ดีที่สุดไว้ให้คุณแล้ว ขอให้คุณพักให้สบาย เหมือนกับที่นี่เป็นบ้าน ถ้าขาดเหลืออะไรบอกพนักงานและดิฉันได้เลยนะคะ”
ขนิษฐาพูดจาปราศัยกับรัศมีอย่างอ่อนโยน แต่รัศมีซึ่งไม่พร้อมจะเจอหน้าใคร กลับเบือนหน้า ! ไม่รับไมตรี แล้วจี้กับหนูนา “ให้ฉันพักที่นี่น่ะเหรอ ไม่มีที่อื่นแล้วรึไง!”หนูนาอึ้งไป
รามช่วยลูก “นี่เป็นโรงแรมของคุณสิงห์ คุณอยู่ที่นี่จะได้รับความสะดวก และปลอดภัยมากที่สุด เชื่อผมเถอะสักครั้งเถอะนะ รัศมี” รัศมีชะงักไป รามพยักหน้าให้ความมั่นใจ
ขนิษฐามองสายตารามที่พูดและเตือนรัศมีอย่างห่วงใยตรงนั้น...เจ็บแปลบ รัศมีมองไปรอบๆ บรรยากาศของโรงแรมซึ่งถูกจัดแต่งอย่างดี และดูเหมือนรามกับหนูนาจะหนักแน่นอยู่ไม่น้อย ในที่สุดรัศมีต้องยอมพยักหน้า หนูนากับรามโล่งอก
“คุณรัศมีคงจะเหนื่อยแล้ว ฉันพาขึ้นไปที่ห้องพักดีกว่านะคะ”
“ ไม่ต้อง!” ทุกคนชะงักกัน รัศมีไม่สบตา “ให้พนักงานพาฉันขึ้นไป”
ขนิษฐาตัวชาที่รัศมีโพล่งออกมาแบบนั้น
“แม่คะ...” หนูนาแตะตัวรัศมี บอกขนิษฐา “แม่เครียดมากน่ะค่ะ เดี๋ยวหนูนาพาแม่ขึ้นไปเองค่ะ”
ขนิษฐาพยักหน้า รามมองขนิษฐาอย่างห่วงๆเมื่อเห็นรัศมีออกฤทธิ์ แต่ทว่าขนิษฐาไม่ได้เห็นสายตานั้น หนูนาหันมาพยักหน้ากับราม แล้วพารัศมีไป รามเดินตามไปอย่างผู้ที่คอยปกป้อง
ขนิษฐามองตามภาพของครอบครัว ร้าวไปทั้งใจ..แต่ตั้งสติบอกกับพนักงาน “ดูแลคุณรัศมีให้ดีๆล่ะ”
“ค่ะ” พนักงานตอบรับแล้วรีบตามไป
ขนิษฐามองตามเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตากลับมา รวบรวมกำลังใจ ต้องเข้มแข็งเอาไว้

นพตาโตเท่าไข่ห่าน “โอ้โฮ! เมียเก่าน้ารามรวย! โคตะระรวยขนาดนี้เลยเหรอวะ! ไม่อยากจะเชื่อ!!!”
“หูย! ฉันนี่แทบตกเก้าอี้เล๊ย! ตอนป้าไข่ยอมบอกว่าแม่หนูนาเป็นใคร คนรวยนี่ ชอบทำอะไรแผลงๆนะ”
ประกอบส่ายหน้า “เสียลายๆ อั๊วะเสียลายแทนอาราม นี่ถ้าเป็นอั๊ว! มีเมียทั้งสวยทั้งรวยขนาดเนี๊ยะ จ้างให้อั๊วะก็ไม่เลิก!!” พอเห็นเชษฐ์หัวเราะๆก็ถาม “หัวเราะอาราย ?”
“กล้าคิดนะแปะ จ้างให้ เค้าก็ไม่แล..ศีรษะแปะตั้งแต่แรกแล้ว!”
ฮา!!!! ทุกคนขำเย้ยหน้าประกอบกันถ้วนทั่ว
“เฉาฉุ่ย ปากน่าว!!”
แป้นเอ่ยขึ้น “นี่!! แต่พวกแกเห็นรึเปล่า” คนสงสัยๆ ว่าเห็นอะไร? “ว่าคนเรานะ ถึงต่อให้รวยแค่ไหน แต่มันก็ต้องการ นี่!!” แป้นตบๆที่หัวใจ “ฟามรักไง ขนาดมีเงินเป็นหมื่นล้าน ขาดฟามรักเก๊าะอยู่ไม่ได้!เหมือนกัน หนูนามันถึงต้องมาตามหาพ่อถึงนี่!”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 14/6 วันที่ 28 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ