อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/3 วันที่ 29 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/3 วันที่ 29 ธ.ค. 58

“โดนระเบิดสองจุดครับนาย ตรงนี้ กับตรงปลายคันโน้นน” คนงานชี้ไปไกล
“แล้วรอยตรงโน้นล่ะเป็นยังไง”
“ไม่มากครับ ก็เท่าๆกับตรงนี้แหละ”
สีหนาทชะงักแปลกใจ หันมาบอกราม “น้าว่ามันแปลกมั๊ย อุตส่าห์ลงทุนก่อเรื่องทั้งที!! ทำไม มันถึงทำแค่นี้!!”
“ครับ เหมือนกับ มันไม่ได้ตั้งใจจะระเบิดคันจริงๆอย่างนั้นแหละ”

สีหนาทนึกได้ทันใด “น้าราม หรือว่า มันระเบิดคันห่างจากที่พัก ก็เพื่อล่อเราออกมา จุดประสงค์มันไม่ได้ต้องการให้น้ำท่วม..” เขาใจร้อนรุ่มเป็นไฟ “แต่มันต้องการอย่างอื่น!!”


รามอ่านใจสีหนาทออก แววตาหวั่นขึ้นพลัน “ยัยหนู!”
สีหนาท และรามรีบหันหลังกลับไปกันทันที!!!

สีหนาทถีบๆๆประตูห้องพักที่เท่าไหร่ๆก็ไม่เปิด ผลั๊วะ!!! ประตูเปิดอ้าออก สีหนาท และรามรีบพรวดเข้าไป เปิดสวิทซ์ไฟ ทันใดภาพที่เห็นก็ทำให้เย็นวาบจากเส้นผมจรดปลายเท้า แป้นและพวงถูกมัดปาก มัดมือเท้านอนกระดิกตัวไม่ได้อยู่ข้างๆกัน รามรีบเข้าไปแก้มัดให้กับแป้น และพวงเป็นรายต่อไป
“นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น!!!” สีหนาทตาวาวโรจน์ ใจเต้นเร่าๆเหมือนจะขาด
ทันทีที่พูดได้แป้นแทบจะร้องไห้ “นาย!!! พวก..พวกมันเอาตัวหนูนาไปแล้ว”
สีหนาทเย็นวาบไปทั้งร่าง ที่อกเหมือนถูกใครมากระชากเอาดวงใจออกไป “พวกมันน่ะใคร เห็นหน้ามันรึเปล่า!”
แป้นหันขวับไปที่ทางพวง สีหน้าโกรธมากๆ “ไอ้เรือง!! กับคนของมัน!!”
“ฉัน..ฉันไม่รู้เรื่องนะ ฉันก็โดนพวกนั้นบังคับเหมือนกัน พวกมันเอาปืนมาขู่ฉัน ให้ฉันมาเคาะประตูเรียกนังแป้น ถ้าฉันไม่ทำ มันคงฆ่าฉัน”
“พวกมันเอาตัวหนูนาไปไว้ไหน เอาไปทำไม!!”
“ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ” พวงไหว้ประหล่กๆ “ฉันไหว้ล่ะนาย เชื่อฉันเถอะ ไอ้เรือง ไอ้คนสารเลว ไอ้งูเห่า ฮืออออ มันหลอกฉัน ฉันไม่รู้จริงๆว่ามันเป็นสายให้คนอื่น ไม่นึกว่ามันจะชั่วได้ขนาดนี้!!”
“นังพวง ขอให้แกไม่รู้จริงๆเถอะ ถ้ารู้ว่าสมรู้ร่วมคิดกับมัน จะอัดให้แบนติดข้างฝา”
พวงเอาแต่ส่ายหน้าไหว้ประหลกๆ
สีหนาทไม่อยากจะสนใจพวงอีกในตอนนี้ ใจร้อนรุ่มเป็นไฟ ถามแป้น “แล้วพวกนั้นไปกันนานแค่ไหนแล้ว”
แป้นคิดๆ “น่าจะ ไม่เกินครึ่งชั่วโมง สักสิบห้า ยี่สิบนาที ได้นะนาย”
“น่าจะยังไปไม่ไกลนะครับคุณสิงห์ คุณสั่งให้ปิดทางเข้าออกไว้ อาจจะโดนกักตัวไว้ก็ได้” รามเตือน สีหนาทก็หวังเช่นนั้น สองคนรีบผละออกมาจากห้องพัก
แป้นพนมมือ ขอสุดจิตใจ “ขอให้ช่วยหนูนาทันด้วยเถ๊อะ หนูนาแกอย่าเป็นอะไรไปเลย”
พวงนั่งสะอึกสะอื้น แป้นผลักให้ห่าง มองอย่างเหยียด แถมส่ายหน้าให้อย่างรังเกียจ!
กระท่อมในป่า “ได้ตัวมาแล้วใช่มั๊ย” อดิสรหัวเราะอย่างสะใจและเลือดเย็น ด้านหลังเห็นลูกน้องช่วยกันเคลียร์ที่เคลียร์ทางอยู่ “หึ ดี อั๊วะจะรอรับหัวใจไอ้สิงห์อยู่ที่นี่ ไม่ใช่แค่นี้หรอก ไอ้สิงห์! แกจะต้องสูญเสียทุกๆอย่าง ยิ่งกว่าที่แกกล้าทำกับฉัน ทุกอย่าง!” อดิสรซึ่งเจ็บลึกแทบรอคอยไม่ไหวที่จะได้แก้แค้น!!

เสียงกริ่งสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังลั่น กริ๊งงงงงงง!!!!!! เสียงสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังไปทั่วฟลอร์ของห้องพักโซนวีไอพี ขนิษฐาหน้าเครียดอยู่ตรงทางเดินกำลังสั่งพนักงานที่เป็นเวรประจำฟลอร์
บรรยากาศรอบข้างวุ่นวาย แขกบางส่วนหนีอุตลุตออกจากห้อง บางส่วนมีพนักงานดูแลพาไป มีพนักงานคอยจัดการทางหนีที่วุ่นวายให้เป็นระเบียบก่อนถึงบันไดหนีไฟ
ขนิษฐาบอกกับพนักงานชาย “เช็คดูให้ดีว่าทุกห้อง ไม่มีใครเหลืออยู่แล้วจริงๆ!! เธอไปดูฝั่งนั้นนะ เดี๋ยวฉันจะดูทางนี้เอง”
“คุณน้องครับ คุณอพยพลงไปก่อนดีกว่า ทางนี้เดี๋ยวพวกผมจัดการเอง”
ขนิษฐาคิด “ได้” เธอนึกถึงรัศมี “ฉันจะไปดูคุณรัศมีก่อน แล้วจะรีบลงไป!”ขนิษฐารีบตรงดิ่งไปทางห้องของรัศมี

ทางเดิน ไม่ไกลจากห้องรัศมี รัศมีสวมชุดคลุมเดินตุปัดตุเป๋โซเซฝ่ากลุ่มลูกค้าอื่นๆออกมา เห็นแขกบางคนมากันเป็นคู่พากันประคองกันผ่านหน้าไป รัศมีโดนเบียด โดนชน! จนเซ “โอ๊ย!!!”
ขนิษฐาเดินมาถึง รีบเข้ามาช่วยประคอง “คุณรัศมี ทางนี้ค่ะ”
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!!”
“ปกติไม่เคยมีแบบนี้ ยังไงก็รีบไปก่อนเถอะค่ะ” ขนิษฐาจูงพารัศมีไป เห็นว่าบริเวณนั้นคนโล่งเพราะไปกันเกือบหมดแล้ว
ขณะที่สองคนกำลังจะไปทางบันไดหนีไฟ ปรากฎร่างของชายแต่งชุดยูนิฟอร์มสีเข้ม คล้ายกับช่าง ทั้งสามคนสวมมาสก์ที่หน้า มายืนขวาง ทั้งสองคนชะงัก
ขนิษฐานึกว่าพนักงาน “คุณเป็นหน่วยกู้ภัยเหรอคะ ? ตรงนี้ไม่มีใครแล้ว ลองไปดูทาง..” ขนิษฐายังชี้แจงไม่จบ ชายคนนึงเอื้อมเอาผ้าที่โป๊ะยาสลบเข้ามาปิดปากและจมูกของขนิษฐาไว้ทันที
รัศมีเห็นอย่างนั้น ช็อค!!! ขนิษฐาพยายามดิ้นแต่สู้แรงไม่ได้สลบไป รัศมีหวาดกลัวมาก พอเห็นพวกมันมองมาที่เธอ รีบบอก “อยากได้อะไรก็ไปค้นเอาในห้อง เอาไปเลย แต่อย่าทำอะไรฉันนะ อย่านะ!”
หัวหน้ากลุ่มพยักหน้าให้ลูกน้องลงมือ หมับ!! ผ้าชุบยาสลบถูกโปะเข้าที่ใบหน้ารัศมีด้วยอีกคน แล้วชายหัวหน้ากลุ่มนำขบวน อีกสองคนอุ้มหญิงสาวที่สลบไสลทั้งสองคนลงบันไดหนีไฟไป

ขนิษฐา รัศมีถูกอุ้มพาลงมายังชั้นล่าง และผ่านไปยังช่องทางออกด้านหลังที่มีคนเบาบาง ผ่านลูกค้าและพนักงานบางคน
คนร้ายแสร้งบอก “คนเป็นลมครับ คนเป็นลม! ขอทางหน่อย!”
พนักงาน และลูกค้ารีบหลีกทาง พนักงานบางคนมองเหลียวหลังไป “นั่นคุณน้อง ใช่รึเปล่า?” พนักงานไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่ไม่คิดว่ามีอะไร แล้วก็ต้องรีบหันกลับไปดูแลลูกค้า

ประตูรถตู้ติดฟิลม์ดำเลื่อนออก คนร้ายรีบลำเอียงร่างของหญิงทั้งสองเข้าไป ปิดปัง! ก่อนที่มันจะขึ้นตามรถแล่นออกไป!!

รถแล่นมาถึงตรงทางเข้าออกโรงแรม ต้องหยุดตรวจ รปภ.รีบเดินมา คนขับยังสวมมาส์กอยู่ รายงานทันที “มีแขกเป็นลมครับ ต้องรีบพาไปห้องฉุกเฉิน”
รปภ.สีหน้าลังเล กำลังจะขอค้น
ลูกน้องร้องขึ้น “จะไม่ทันแล้ว เร็วพี่!! ชีพจรเค้าต่ำมาก” รปภ.ชะงัก
ที่กั้นประตูทางออกเปิดขึ้น!! รถตู้แล่นผ่านออกไปทันใด

ที่ด่าน สีหนาททุบไม้กั้นด้วยความโมโห “ฉันบอกให้กั้นรถเอาไว้ ทำไมถึงยังปล่อยให้รถไอ้เรืองออกไป”
คนงานซึ่งเป็นเวรยาม กลัวกันหัวหด!! ตอบเสียงอ่อยๆ “ขอโทษครับนาย มันบอกว่าแม่มันกำลังจะตาย ต้องรีบไปผม..ผมไม่นึกว่ามันจะขี้ฮก คนเคยๆเห็นหน้ากัน ไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันเป็นหนอนบ่อนไส้”
สีหนาทพูดไม่ออก..แค้นก็แค้น!! แต่จะโทษใครดี “ไอ้อดิสร มันใช้คนเก่าของเรา มาเล่นงานเรา!! ไอ้เลวเอ๊ย!!”
“พวกของมันกับคุณหนูนา คงจะซ่อนอยู่ข้างกระบะหลังที่มีผ้าใบปิดไว้..ถ้าผมเห็นว่ามันมีคนอื่นมาด้วย ผมไม่ปล่อยมันไปแน่ๆ”
“ค่อยมาว่ากัน!! ทีนี้รู้แล้วรึยังว่าคำสั่งมันต้องเป็นคำสั่ง” คนงานก้มหน้ากันอย่างสำนึกผิด สีหนาทไม่อาจจะเสียเวลาอยู่นาน รีบผละกลับไปที่รถ ปากก็บอกราม “น้าราม! เดี๋ยวช่วยโทรบอกเชษฐ์กับน้าก้อน ให้ระดมทั้งรถกระบะ รถมอเตอร์ไซค์ทั้งหมดในไร่เรา ออกตามหารถคันที่ว่า แล้วก็รถทุกคันที่น่าสงสัย มันจะต้องเปลี่ยนรถแน่ๆเพื่อมันจะได้หนีสะดวก”
“ครับ” รามจะหยิบมือถือขึ้น นึกอะไรได้ “คุณสิงห์ครับ ทางนี้วุ่นวายกัน ไม่รู้ว่า..ที่โรงแรมจะยังปลอดภัยดีรึเปล่า”
สีหนาทชะงักไป เมื่อได้ยินดังนั้น!!

สัญญาณเตือนไฟบนเพดานที่เรียงอยู่เป็นแนวยาว บัดนี้ได้หยุดแผดเสียงลงแล้ว ช่างที่ใช้บันไดปีนตรวจสอบดูส่ายหัวเมื่อรู้สาเหตุ บอกกับผู้จัดการชาย “มีคนจงใจให้สัญญาณทำงานทั้งๆที่ไม่มีไฟไหม้จริง ดูรอยไหม้นี่สิครับ มันเอาไฟมาจ่อ”
ผู้จัดการ และพนักงานที่ได้รู้สาเหตุอึ้งกันไป “แล้วพวกมัน จะเล่นแผลงๆอย่างนี้ทำไม!” ขณะที่หัวเสียอยู่ เสียงมือถือดังขึ้น ผู้จัดการมองเบอร์ที่หน้าจอ เซอร์ไพร์ส รีบรับสาย “คุณสิงห์! นี่คุณโทรมาได้จังหวะพอดีเลย ตอนนี้ที่โรงแรมเพิ่งจะเกิดเรื่อง!”
สีหนาท คุยโทรศัพท์อยู่บนรถ รามเปลี่ยนมาเป็นคนขับ สีหนาทฟังเรื่องจากผู้จัดการ ผงะ!!ไป “อะไรนะ!!”
“ผมไม่รู้ว่าพวกมันทำแบบนี้กันทำไม กำลังให้คนเช็คภาพวงจรปิด จะต้องจับตัวพวกมันให้ได้!”
สีหนาทรีบถามทันที “ยัยน้องล่ะครับผู้จัดการ ผมโทรไปไม่เห็นรับสาย อยู่แถวนั้นรึเปล่า” สีหนาทกระวนกระวายเต็มที่!!

รถมอเตอร์ไซค์ รถกระบะของทางไร่ เช่นพวกเชษฐ์ ก้อน คนงานอื่นๆแล่นตามหาตามทั้งเส้นทางสายหลัก และถนนสายเล็กสายน้อยต่างๆ ซึ่งในเวลาดึกมากแบบนี้มีรถสัญจรอยู่เพียงน้อยคัน เห็นว่าคนของทางไร่เฝ้าสังเกต จับตา สอดส่อง และมีขอให้จอดเพื่อตรวจค้นอยู่บ้าง

ณ มุมหนึ่ง ที่การค้นหายังมาไม่ถึง ผ้าใบด้านหลังถูกเปิดออก คนร้ายอยู่นอกรถ จะหอบร่างในกระสอบขึ้นจากกระบะหลัง เห็นร่างนั้นดิ้นขลุกขลัก!
“อยู่เฉยๆ! อยากเจ็บตัวรึไง!!” คนร้ายฟาดป๊าบเข้าให้อย่างแรง
ในกระสอบ หนูนาสะดุ้งเฮือก เจ็บกับเรี่ยวแรงหมีควายของมัน!!!
“เบาๆสิ นายบอกแล้วไง ว่าให้พาไปในสภาพยังดีอยู่!”
เจ้านั่นเหยียดสีหน้า แทบจะโยนร่างในกระสอบเข้าไปในรถอีกคันที่จอดเทียบรออยู่ “จะทะนุถนอมไปได้สักกี่น้ำวะ!! เดี๋ยวพอถูกใช้งานเสร็จ ก็ต้องโดนเก็บกลายเป็นซากอยู่ดี!”
หนูนาซึ่งอยู่ในกระสอบได้ยิน ผวากับชะตากรรมที่รอคอยอยู่ เรืองไม่โต้ เจ้านั่นส่ายหัว ย้ายไปขึ้นรถคันใหม่ พร้อมทั้งอีกคนและเรืองด้วย ยกเว้นลูกน้องคนหนึ่ง
“ฉันเอาคันนี้ไปจัดการก่อน” บรืนนน รถคันเดิมที่ใช้ลักพาตัวหนูนา แล่นห่างออกไป.....

“โธ่เว๊ยยยยย!!!!!!!” มือสีหนาทบีบมือถือแน่น ยังกับจะบีบให้มันแหลกไปคามือ รามชะลอรถลง มองสีหนาท เจ็บปวดไปไม่น้อยกว่ากัน “ผมจะฆ่ามัน ไอ้อดิสร สัตว์นรกยังเลวน้อยกว่ามัน!!! แต่ที่ผมไม่เข้าใจ มันพาตัวคุณรัศมีไปด้วยทำไม!”
“ผมว่าคุณน้องเธอคง..ไปคอยดูแลรัศมี รายนั้นก็เลยพลอยติดร่างแหไปด้วย”
สีหนาทส่ายหน้า “ไอ้อดิสร!! ถ้ามันทำอะไรผู้หญิงแม้แต่นิดเดียว มันจะต้องไม่เหลือแม้แต่เศษซาก” สีหนาทโกรธมาก หัวฟัดหัวเหวี่ยง โกรธเจียนคลั่ง เจียนตาย!!
รามแม้จะโกรธไม่น้อยกว่ากันก็เตือน “ใจเย็นลงหน่อยเถอะครับ เรายังต้องทำอะไรๆอีกหลายอย่าง ส่งคนออกไปค้นหาตั้งเยอะแล้ว อาจจะเจอก็ได้” รามพยายามปลอบ
สีหนาททรมานใจมาก พยายามข่มโทสะ คิด แล้วหยิบโทรศัพท์มากดออก “สารวัตร ขอโทษนะครับที่ต้องโทรมารบกวนตอนนี้...ผมอยากขอกำลังตำรวจช่วยค้นหาคน!” สีหนาทตั้งสติ พยายามทำสิ่งที่ต้องทำ ขณะที่รามแข็งใจขับรถต่อไป มองทางข้างหน้า มันยังช่างมืดมิดเหลือเกิน...
จากฟ้าที่มืดมิด เห็นแสงระเรื่ออมเทาสลัวริมขอบฟ้า เป็นวันใหม่ที่มืดมัว...รถจอดอยู่ในราวป่า อึดใจร่างหนูนาที่อยู่ในกระสอบก็ถูกดันลงมา เป็นครั้งแรกที่เท้าเพิ่งได้เหยียบพื้นดิน หนูนาอยากจะหนี แต่พวกมันก็ประกบแน่น ตอนนี้มีชายคนร้ายสองคน เรืองอีกคน
“ดิ้นเหลือเกินเว้ยนังนี่!! แบกไป!! ยังต้องไปอีกไกล”
อีกคนทำตามคำสั่ง แบกหนูนาขึ้นบ่า หนูนาดิ้นขลุกขลัก แต่ก็โดนขู่ “มึงอยากจะโดนตีอีกใช่มั๊ย !!”
เรืองกระซิบบอกหนูนา “เชื่อเค้า อย่าดิ้น!”
หนูนาจำต้องกัดฟันฝืน.. ยอมอยู่เฉยเอาไว้ก่อน เจ้าคนแบกหนูนาไม่ได้มีความทะนุถนอม ศีรษะเหวี่ยงโยนไปมา!! บางทีก็ไปเกี่ยวโดนกิ่งไม้ ฟาดกิ่งไม้ หนูนาในกระสอบ ทั้งทรมาน ทั้งกลัวจับขั้วหัวใจ

เช้ามืด ตีสี่ ในห้องใต้ดิน กระท่อมในป่า ร่างหนูนาถูกวางลง กระสอบถูกถอดออก มีมือมาดึงเทปออกจากปาก อดิสรเพ่งมองหนูนา แสยะหน้าดูถูกหน่อยๆ แล้วพยักหน้าให้ลูกน้องออกไปก่อน เรืองยังมองหนูนา ลูกน้องเร่งด้วยสายตาให้เรืองตามมา
“ที่แท้ก็หน้าตาแบบนี้เอง ก็ไม่ได้สวยสักเท่าไหร่! แต่อย่างว่านะ รวยซะอย่าง!”
“นายอดิสร!! นายทำแบบนี้ทำไม!”
“อย่าโทษกันเลยนะคุณหนูนารา ต้องโทษที่แฟนของคุณมันรนหาที่!” อดิสรจับหน้าหนูนาพลิกไปมา “จุ๊ๆไม่อยากจะคิดเล๊ยว่ามันจะเสียดายแฟนรวยๆอย่างคุณแค่ไหน นี่ถ้าได้ค่าไถ่สักสามสี่ร้อยล้านจากคุณตาคุณก่อนหลบไป ก็คงดี!”
“ความแค้น ความโลภ ความตาย! มันอยู่ใกล้กันแค่นิดเดียว!! นายไม่มีทางหนีพ้นคุณสิงห์กับคุณตาฉันจะต้องตามล่านาย ไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่”
“นี่ขู่ฉันเหรอ!!” เขาบีบคางหนูนา “รู้มั๊ยว่าจากนี่ไปแค่ไม่กี่ก้าว!!ก็เข้าพม่าแล้ว!!รอให้ฉันได้จัดการแฟนแกซะก่อนเถอะ!!”
“นายไม่มีทางถึงไหนหรอก ใกล้สุดก็คุก ไกลสุดก็นรก!!”
“ปากเก่ง!! นี่ไอ้สิงห์มันคงเสี้ยมสอนไว้ล่ะสิ เกลียดฉันเข้าไปเถอะ แต่ฉันนี่แหละ” อดิสรเอาปืนมาขู่ “คือคนคุมชะตาชีวิตของเธอ ยังอยากจะพูดอะไรอีกมั๊ย“ หนูนาพูดไม่ออก “ ไม่อยากแล้วเหรอ?”
“คุณ...ถ้าคุณจับฉันไว้ แล้วนายสิงห์ตามมา คุณเองจะเดือดร้อน!”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/3 วันที่ 29 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ