อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/5 วันที่ 29 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/5 วันที่ 29 ธ.ค. 58

อดิสรรับมือกับการดิ้นรนของขนิษฐาอย่างสนุกและสาแก่ใจ ขณะกำลังจะกระชากเสื้อตรงคอขาวๆให้ต่ำลง คงโผล่เข้ามาบอก “นาย พ่อเลี้ยงโทรมา”
อดิสรชะงักไป สบถ “แม่งเว๊ย กูไม่คุยเว๊ย หันไปมองขนิษฐา บีบคางสวยพลางขู่เสียงหวาน “ยังไงก็ไม่รอดหรอก!” ยอมผละไปอย่างเสียอารมณ์มาก!
ขนิษฐารีบลุกขึ้น ห่อเนื้อห่อตัว ตัวสั่นๆ มองไปเห็นคงที่เพิ่งเข้ามาบอกข่าวมองมาตาวาวๆ ขนิษฐารีบพิงแอบกับผนัง ห่อตัวให้แน่นที่สุด

“จัดการสองแม่ลูกนั่นเดี๋ยวนี้ !”


อดิสรไม่อยากจะเชื่อหู คงรออยู่ห่างๆ “พ่อพูดอะไร พวกมันคือตัวเงินตัวทองนะ หลังจากฆ่าไอ้สิงห์ได้ ผมจะรีดเอาเงินจากตามัน ก่อนจะหนี”
ศักดาอยู่บ้าน ตะคอกดัง “แกจะไม่ได้หนีไปไหนน่ะสิ ไอ้ดักดานเอ๊ย ไอ้วรรณน่ะมันเป็นเพื่อนกับอธิบดีตำรวจ และนายพลอีกเพียบ ต่อให้แกหนีไปไกลแค่ไหน ด้วยเงินมัน อำนาจมัน มันก็ต้องตามลากคอแกไปทุกๆที่!!” อดิสรอึ้งไป แต่ก็ยังไม่อยากจะเปลี่ยนความตั้งใจ“แค่นี้แกยังทำความฉิบหายไม่พออีกเหรอไง ไอ้สร ไอ้โง่เอ๊ย” ศักดาไม่รู้จะพูดยังไงดีแล้ว “ใจนึงฉันก็อยากปล่อยให้แกตายๆไปซะ” ความเจ็บปวดลึกจากในแววตา “แต่...ยังไงแกก็เป็นลูกฉัน! เป็นสายเลือดคนเดียวของฉัน แกจะตายไม่ได้”
อดิสรอึ้ง ไม่นึกว่าศักดาจะพูดแบบนี้ “ พ่อ..”
“กูโกรธมึงมาก โกรธแทบบ้า แทบจะคลั่ง แต่ กูก็ไม่อยากให้มึงตาย เข้าใจรึเปล่า!!!”
อดิสรอึ้งไป

รัศมีด่าทอหนูนา “ทั้งหมดก็เพราะแกดิ้นรนจะมาตามหาพ่อ แล้วเป็นยังไง! ฉันก็เลยต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ไปด้วย!!!” รัศมีโกรธและแค้นมากๆ เมื่อลงกับตัวการไม่ได้ ก็ปล่อยพายุอารมณ์กับหนูนาแทน
“แม่..นา นาจะไม่ให้แม่เป็นอะไร จะไม่ให้พวกนั้นทำอะไรแม่เด็ดขาด”
“โอ๊ย!! ดูสภาพตัวแกเองซะก่อน!ถึงค่อยมาพูด แก มันก็เหมือนพ่อแก เป็นตัวซวยเหมือนๆกัน!!”
หนูนาเจ็บกับคำด่า แต่ที่เจ็บยิ่งกว่าคือรู้สึกผิดที่แม่ต้องถูกจับมาด้วย แล้วอดิสรเดินเข้ามา พร้อมลูกน้องสองคน รัศมี หนูนาชะงักกันไป อดิสรพยักหน้าให้ลูกน้อง ลูกน้องคนนึงมาจับตัวรัศมี อีกคนนึงมาจับตัวหนูนา เตรียมจะพาออกไป
“แก แกจะทำอะไร!!!”
“น่าเสียดาย ที่มีเวลาพูดคุยสังสรรค์กันน้อยไปหน่อย แต่..พวกคุณก็จะไปสบายไวขึ้น!”
หนูนา รัศมีชะงัก แล้วรัศมีร้องขึ้นทันที “นี่ นี่คิดเก็บพวกฉันเหรอ!” อดิสรกับพวกไม่ตอบ แต่แววตานิ่ง เย็นเยือก “ไม่ ไม่นะ!! ฮืออ ปล่อยยย ยะ..” เธอเริ่มเปลี่ยนเป็นขอร้อง “อย่าทำฉันเลยนะ ปล่อย ปล่อยฉันไปเถอะ ปล่อย...ฮือ”
อดิสรไม่สน พยักหน้าให้หิ้วออกไป ขณะที่คนร้ายอีกคนมาพาหนูนาไป หนูนาแม้กลัว แต่หุบปากนิ่งอึดไว้
“ไม่ร้องขอชีวิตบ้างเหรอ? อุตส่าห์เกิดมารวยมหาศาล เสียดาย..ต้องมาตายไว!”
“ก็คอยดู! ว่าระหว่างฉันกับนาย ใครมันจะตายไวกว่ากัน” หนูนาย้อนอย่างเหลืออด
อดิสรมอง ถลึงตาแต่แล้วหัวเราะเหยียดอย่างไม่กลัว ลูกน้องพาเอาตัวหนูนาออกไป

หนูนา รัศมีถูกพาผ่านออกมาตรงห้องโถงด้านนอก หนูนาเห็นขนิษฐาที่นั่งแอบซุกอยู่ “คุณน้อง” เธอจะเข้าไปหาขนิษฐา
“ฮึ่ย..” คนคุมดึงหนูนาไว้
“หนูนา!” ขนิษฐาถามอย่างเป็นตระหนก “จะพาคุณรัศมีกับหนูนาไปไหน?”
พวกมันไม่ตอบ ออกแรงกระชากพารัศมีและหนูนาไป เรืองเข้าไปถาม “นี่นายจะให้เก็บพวกมันแล้วเหรอ” เรืองมองหนูนา “น่าเสียดายความสวย” หนูนาชะงัก เมื่อเห็นสายตาของเรือง “นาย งั้นฉันขอไปส่งยัยคุณหนูนี่ด้วยคนสิ จะสงเคราะห์ให้มันได้ขึ้นสวรรค์ก่อน”
หนูนาแทบจะทนฟังไม่ได้ รู้สึกสะอิดสะเอียนเป็นที่สุด
อดิสรมองเรือง คิด แล้วตอบ “ก็ได้ งั้นแกก็ไปช่วยพวกมันแล้วกัน!” เรืองยิ้มๆ มองหนูนาอย่างมาดหมาย เดินออกไปกับกลุ่มด้วย พอคล้อยหลังเรือง อดิสรบอกคง“มึงไปกระซิบบอกไอ้พวกนั้น กูจะไม่เลี้ยงไอ้เรืองแล้ว จัดการให้มันเป็นแพะซะ!”
คงเก็ท พยักหน้า และรีบออกไป ขนิษฐาที่ได้รู้ได้เห็นแววตาตื่นตระหนก ส่ายหน้า ช่างเหี้ยมโหดเลือดเย็น อะไรกันแบบนี้!!!

สีหนาทรีบบุกตะลุยเข้ามาตามทางชันๆ ก้าวไวเหมือนเท้าจะไม่ติดพื้น รามและกชตามมาติดๆ ติดตามด้วยจ่า และเจ้าหน้าที่สามนาย มีคนช่วยคุมตัวสิทธิ์
กชวอเรียกกำลังเสริมไปพลาง “ค่างไพรเรียกเสือดาว ถ้ากำลังสมทบเข้ามาแล้วให้ใช้เส้นทางฝั่งทิศตะวันออก..”
สีหนาทบุกฝ่าหนทางที่ยากลำบากไปอย่างรวดเร็ว และไม่คณาต่อความเหน็ดเหนื่อย สีหนาทเร่งมาก อึดมาก ใจห่วงแต่คนที่ถูกจับไป!!

อดิสรตรวจเช็คสายระเบิดที่เพิ่งต่อเสร็จ มีลูกน้องคอยเลื่อนเอาอิฐมาปิดซ่อนสายไฟ “ซ่อนดีๆ อย่าให้มันเห็น!” ขนิษฐามองอย่างหวาดหวั่น อดิสรหันมาเห็นสายตาขนิษฐา พูดสะใจ “ดูดีมั๊ย? สุสานของพี่เธอไง! ฉันให้คนส่งการ์ดเชิญมันมาลงหลุมแล้ว อีกไม่นานหรอก!”
“พี่สิงห์ไม่มีทางหลงกล!”
อดิสรบอกลูกน้อง “พวกแกออกไปก่อน” เขารุกเข้ามาหาขนิษฐา บีบคางสวยขึ้น “มีเธอเป็นเหยื่อล่อทั้งคน มันมาแน่ แต่ระหว่างรอ ขอใช้ที่นี่เป็นเรือนหอไปพลางๆก็แล้วกัน!”
ขนิษฐาอึ้ง อดิสรเข้ามาจะปล้ำอีกครั้ง!!
รัศมีสภาพกระเซอะกระเซิง น้ำตาอาบแก้ม เห็นคนร้ายสองคน คอยดึงเชือกที่จูงรัศมีและหนูนา มีเรืองรั้งท้าย รัศมีโอดครวญ “ฉันเดินไม่ไหวแล้ว!!”
คนร้ายทั้งสองชะงักกัน คนร้ายคนแรกมองไปรอบๆ เห็นว่าเปลี่ยวดีแล้ว
คนร้ายอีกคนตะคอก “ไม่ต้องมาทำสำออย!”
“เฮ่ย.. “ คนร้ายคนแรกมองเพื่อนส่งสัญญาณ “มันไม่อยากเดิน ก็ไม่ต้อง!”
คนร้ายอีกคนเงียบอย่างเข้าใจความหมาย คนร้ายคนแรกมองรัศมีหน้าเหี้ยม!! ยื่นปืนจ่อที่ขมับ
“ห๊ะ!!!” รัศมีผวา
หนูนารีบมาบังแม่ไว้ “อย่านะ!!”
คนร้ายหน้าเหี้ยมไม่สน เตรียมจะเหนี่ยวไก!!

สีหนาทเหงื่อโซม สีหน้าร้อนรน ด้านหลังคือราม กช จ่า และเจ้าหน้าที่อีกสามนายที่คุมตัวสิทธิ์มาด้วย
รามถาม “อยู่ไหน!! ยังไม่ถึงอีกเหรอ!!!”
สิทธิ์เกรงๆ..ชี้ไปทางหนึ่ง ณ ตรงนั้น มีเสียงเคลื่อนไหวจากพุ่มไม้ พวกสีหนาทมองไป เห็นชัย คนดูต้นทางคนหนึ่งรีบวิ่งหลบไป!
กชหันไปบอกเจ้าหน้าที่ “อย่าให้มันหนีไปบอกนายมันได้!!”
เจ้าหน้าที่นายนึงจะรีบตาม แต่สีหนาทกับรามไวกว่า วิ่งนำพรวดไป “ไม่เป็นไร พวกผมเอง” สีหนาทรีบวิ่งตามไป
ชัยหลบว่องไว สีหนาท รามวิ่งหา แต่ยังไม่เจอ!!

“กรี๊ดดด” หนูนาหวีดร้อง
เรืองเข้ามาผลักคนร้ายจนเบนวิถีปืนไปได้หวุดหวิด “พี่ เสียของหมด ฆ่ามันตอนนี้จะได้สนุกกันเหรอ”
หนูนาชะงัก รอดตายอย่างหวุดหวิด คนร้ายสองคนมองหน้ากัน
“ได้ งั้นมึงเอานี่ไปก่อน แล้วค่อยไปสนุกกับมัน” คนร้ายส่งซองจดหมายให้
“อะไร?”
“จดหมายที่แกจะส่งไปเรียกค่าไถ่ไง”
“เอ๊ะ! แต่ฉันไม่”
หนูนาโพล่ง “พวกมันจะป้ายความผิดให้นาย แล้วก็จะฆ่าเราทั้งสามคนไงล่ะ”
เรืองอึ้ง ... คนร้ายควักปืนมาจะยิงเรืองทันที เรืองเอาซองนั้นปะไปบนหน้ามัน แล้วถีบคนถือปืนออกไป แล้วจะเข้าไปแย่งปืน
อีกคนที่คุมด้านรัศมีกับหนูนาอยู่ ผงะ “ไอ้ห่าเรือง !!” เจ้านั่นยิงใส่ทันที
เรืองหลบ กลิ้งกับพื้น เจ้าคนร้ายจะตรงเข้าไปจัดการ ... หนูนาได้จังหวะรีบฉุดพารัศมีหนีทันที
ขณะที่คนร้ายเข้าไปอัดเรืองให้แยกออกจากพวก อีกคนพลันหันไปเห็น “เฮ้ย มันสองตัวหนีไปแล้ว ฉิบหาย!!!”
คนร้ายที่คว้าปืนกลับคืนมาจนได้ วิ่งตามหนูนา และรัศมีไป

หนูนาพารัศมีวิ่งตุปัดตุเป๋มา หนูนาวิ่งเลียบแนวพุ่มไม้ข้างทาง นำแม่มา และคอยต้อนแม่ให้วิ่งให้ทัน คนร้ายยิงปืนไล่หลัง เปรี้ยงๆ สองแม่ลูกวิ่งหนีอย่างตื่นกลัว มีลูกกระสุนไล่หลัง!!!

ขนิษฐาจากดิ้นๆ แล้วเห็นอดิสรยิ่งมันส์ ก็คิด...แล้วค่อยๆหยุดนิ่ง..
อดิสรชะงัก “ทำไม? หรือว่าเริ่มจะอยากสนุกกับฉันบ้างแล้ว?” ขนิษฐาขยะแขยงถ้อยคำอดิสร ปากไม่พูด แต่สายตาบ่งบอกความรังเกียจ อดิสรยิ่งจะเอาชนะ บีบแขนขนิษฐาแรง “ร้องสิ ร้องให้คนช่วย เจ็บมันก็ต้องร้อง” ขนิษฐายิ่งเม้มปากไม่ยอมร้อง “เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอต้องส่งเสียงร้อง” อดิสรก้มลงมาอีกครั้ง พยายามจะปลดชุดของขนิษฐา ขนิษฐาเห็นจังหวะ ก้มลงกัดที่คออดิสรอย่างแรง อดิสรไม่ทันระวังตัว “โอ๊ยยยย!!“ พออดิสรเงยขึ้นจะเล่นงาน ขนิษฐาใช้เล็บจากมือที่มัดไว้นั้นข่วนไปที่หน้า!!
อดิสรเซไปเพราะลืมตาไม่ได้ชั่วครู่! ขนิษฐารีบกลิ้งตัวออกห่าง และลุกขึ้นจะวิ่งหนี “นึกเหรอว่าจะพ้น!!” อดิสรก้าวพรวดมาจะถึงตัว ขนิษฐาหันไปเอาสองมือที่มัดไว้นั้นทุบอย่างแรงใส่หน้าอดิสร อดิสรโดนทุบไปแค่หนึ่งทีก็จับล็อคตัวขนิษฐาเอาไว้ได้ “ดี!! แสบๆอย่างงี้ฉันยิ่งชอบ !!” จับตัวขนิษฐากระแทกผนัง โถมลงมา
ขนิษฐาดิ้นรนสุดชีวิต “ไม่!!!” อดิสรจับแขนขนิษฐาบิดจนเจ็บ และสู้ไม่ได้ “โอ๊ย..”
ทันใดอดิสรเลื่อนตัวต่ำลงมา ขนิษฐาสะอื้น รู้สึกว่าหนนี้คงไม่มีทางรอดอีกแล้ว...เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง แล้วประตูเปิดพรวด!! ....
อดิสรสุดทน เงื้อปืนส่อง กำลังจะอ้าปากด่าคงที่เปิดเข้ามา แต่ทว่าลูกน้องที่มาด้วยรีบบอก “เสี่ย!พวกมันบุกมาแล้ว !” อดิสรชะงัก

ปืนส่องกราดไป ณ บริเวณหนึ่ง ..... คนร้ายส่องปืนพลางเดินค้นหาสองแม่ลูก หนูนา รัศมีหลบอยู่หลังต้นไม้หรือพุ่มไม้ หวาดกลัวมาก เชือกที่มือรัศมีหลุดออกแล้ว รัศมีมือไม้สั่นแกะเชือกให้หนูนา หนูนารีบดึงเชือกที่เหลือออกไปให้พ้น! ทันใดคนร้ายที่เดินเลยไปแล้ว หันกลับมา หนูนา รัศมีสะดุ้งเฮือก คนร้ายถือปืนเล็งมา

เปรี้ยง!!!!!! เสียงปืนดังมาจากทางฝั่งเรือง เรืองหน้าหงาย ปืนเจาะหน้าผาก ล้มลง!! คนร้ายยืนค้ำร่างเรือง หน้าเหี้ยม!

คนร้ายที่ตามหนูนา กับรัศมีมาชะงัก เมื่อได้ยินเสียงปืน “เสร็จไปหนึ่ง!” คนร้ายหันมากราดปืนหาสองแม่ลูกอีกครั้ง เดินเข้ามาใกล้...ใกล้จุดที่หนูนาและรัศมีซ่อนอยู่มากๆ หลังต้นไม้ หรือพุ่มไม้ว่างเปล่า คนร้ายไม่เห็นใคร ก็เดินผ่านไป...ห่างจากก้าวย่างของคนร้ายไม่เท่าไหร่ ที่ร่องหลุมซึ่งมีใบไม้เน่าและกิ่งไม้ทับถมกันอยู่ หนูนา และรัศมีซ่อนตัวเบียดกันแน่นอยู่ในหลุมนั้นมีใบไม้กลบตัว ตัวหนีบเกร็ง!!! แทบจะกลั้นใจ...
พวกของสีหนาทมาถึงด้านหน้ากระท่อมจนได้ สีหนาทมองไปตรงหน้ากระท่อม มีรองเท้าของขนิษฐาอยู่!!
“รองเท้าของยัยน้อง!”
กชรีบเตือน “ระวังครับ เราไม่รู้ว่ามันวางแผนอะไรไว้รึเปล่า?” สีหนาทชะงัก แต่แล้วก็เบียดกช เดินตรงเข้าไปที่หน้ากระท่อม “คุณสิงห์!” เหล่าตำรวจชะงักงัน!!

มุมหนึ่ง อดิสรที่แอบซ่อนตัวหลังพุ่มไม้รก กระซิบกับขนิษฐาที่คงจับตัวเอาไว้ มีผ้ามัดปิดปากไว้แน่น!! และมีชัยอยู่บริเวณนั้นด้วย “เห็นมั๊ยว่ามันเป็นอย่างที่ฉันคิด!”
ขนิษฐาออกเสียงอู้อี้ ดิ้นรนอยากจะบอกสีหนาท อดิสรหันไปมอง ชัยเป็นคนส่งรีโมทให้ อดิสรรับมา ตามองไปที่สีหนาทอย่างอาฆาต เปรี้ยง!! สีหนาทยิงกลอนประตู และเปิดประตูกระท่อมออก! .....
อดิสรมองสีหนาท ตาวาวโรจน์ “เจอกันชาติหน้า!! ไอ้สิงห์!!” อดิสรหน้าตาสาแก่ใจมาก กดปุ่มรีโมท

ขณะที่คนร้ายยังอยู่ไม่ห่างจุดที่รัศมีและหนูนาซ่อนอยู่มากนัก หนูนา รัศมีเบียดกันแน่น ยังหายใจไม่ทั่วท้อง
คนร้ายที่จัดการเรืองเรียบร้อยแล้ววิ่งมาแต่ไกล อีกคนเห็นอย่างนั้นเลยเดินออกไปสมทบ
“สองคนนั้นล่ะ”
“ไวฉิบหาย ไม่รู้ไปไหนแล้ว”
หนูนาและรัศมีซึ่งซ่อนตัวอยู่ โล่งอกเบาๆหนึ่งเปลาะ...

ขนิษฐาใจจะขาด แต่แล้ว.. กลับไม่มีเสียงระเบิด อดิสรงุนงง รีบกดรีโมทย้ำๆ “เฮ้ย!!” อดิสรกดๆเท่าไหร่ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทันใด รอบข้างปรากฏร่างของกช และเจ้าหน้าที่สามนายมาล้อมไว้
“วางอาวุธ มอบตัวซะโดยดี!!”
อดิสรอึ้ง! ในตอนนั้นเอง ชัยรีบฉากถอยไปหาตำรวจ ลูกน้องที่เหลือของอดิสรเลิ่กลั่ก อดิสรเหวอ พลิกรีโมทขึ้นดู พบว่าข้างใต้มีรู อดิสรแค้นมาก “ไอ้ชัย !!”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 15/5 วันที่ 29 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ