อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 2 วันที่ 7 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 2 วันที่ 7 ธ.ค. 58

สีหนาทผ่านมาเห็น เลยแวะมาทักบ้าง เลยทำให้ความอดทนของหนูนาถึงขีดสุด ตั้งท่าจะแหวใส่เต็มที่ แต่ก็ต้องชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อเห็นว่าคนที่ยื่นหมวกให้เธอเป็นใคร

“ไม่ต้องปฏิเสธ ถ้าเธอเกิดป่วยเป็นหวัดแดด ฉันขี้เกียจเห็นคนลางาน”

“ขอบคุณ ฉันจะจำไว้ว่าต้องคอยระวังไม่ให้คุณเสียผลประโยชน์”

อาการตะบึงตะบอนของเธอ ไม่ได้ทำให้สีหนาทนึกรำคาญ แต่กลับเอ็นดูอย่างบอกไม่ถูก



“ว่าแต่...ทำงานวันนี้เป็นไงบ้าง ไหวหรือเปล่า”

“ไหวสิ ถ้าไม่ไหว คุณไม่เห็นฉันอยู่ตรงนี้หรอก”

ประชดจบก็ก้มหน้าก้มตาทำงาน สีหนาทมองมายิ้มๆ แล้วแกล้งขู่

“อ้อ...ไม่ต้องรีบมากหรอกนะ ฉันกะไว้อยู่แล้วว่างานเนี้ย เธอคงใช้เวลาทำทั้งวัน!”

คำพูดดูถูกของเขา ทำให้ไฟในตัวของหนูนา

ลุกพรึบ เร่งมือหว่านเมล็ดจนเสร็จทันเวลาในที่สุด สร้างความตกตะลึงให้แก่เหล่าคนงานเป็นอย่างมาก หัวหน้าส่วนงานเลยตัดสินใจย้ายเธอไปทำงานหนักขึ้น โดยมีพวงมองตามด้วยแววตามีเลศนัย และไม่รอช้าจะหยิบมีดเหลาเหง้าสักไปให้ก้อน ซึ่งเป็นหัวหน้าส่วนงานนี้...

ขณะที่หนูนาตื่นเต้นกับงานใหม่ รามมีสีหน้าลำบากใจ เมื่อขนิษฐาขอร้องให้ไปคุมงานปรับแต่งสวนที่โรงแรม

“น้องมั่นใจว่าดูคนไม่ผิด อย่างสวนหน้าบ้านเรา สวยได้ขนาดนี้ก็เพราะฝีมือน้าราม”

“ผม...พอดีผมไม่ชอบที่คนพลุกพล่าน ให้ผมหาคนให้ก็ได้นะครับ งั้นผมขอตัวไปทำงานต่อนะครับ”

ท่าทางเย็นชาของเขา ทำให้ขนิษฐาน้อยใจมาก จนโพล่งประชดออกไป

“นอกจากงานของพี่สิงห์แล้ว ก็ไม่อยากทำงานอื่นเลยใช่ไหมคะ...งั้นก็ถือว่าน้องไม่ได้พูดกับน้ารามละกัน”

รามถึงกับชะงัก ความรู้สึกผิดถาโถม ที่ทำให้ญาติสาวคนเดียวของเจ้านายโกรธ

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ ผมขอโทษ คือผม...กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี โรงแรมไม่เหมือนกับที่นี่”

ขนิษฐาถอนใจยาว ก่อนจะรวบรัด “น้องเชื่อสายตาตัวเองค่ะ ตกลงน้ารามรับปากแล้วนะคะ งั้นเดี๋ยวเราไปดูสวนกันเลย เพราะจะต้องรีบตกแต่งให้ทันช่วงที่กรุ๊ปต่างชาติจะมาเข้าพัก”

มัดมือชกเสร็จก็ผละไป ทิ้งรามให้มองตามอึ้งๆ หนักใจเหลือเกินแต่ก็ขัดไม่ได้...

ooooooo

โครงการของศักดาซึ่งนำเสนอผ่านทางเอกชาติ ถูกวรรณวางลงอย่างไม่ไยดี แถมตัวคนเสนอยังถูกพ่อตำหนิเสียงเข้ม ที่ไม่รอบคอบและไม่ระวังเรื่องเลือกคบคนที่จะทำธุรกิจด้วย

“ชื่อพ่อเลี้ยงศักดา ล้วงลงไปเจอแต่หนี้ ติดคดียาวเป็นหางว่าว ทรัพย์สินที่บอกว่าครอบครองอยู่ก็มีแต่เปลือก จะโดนยึดทรัพย์วันไหนก็ไม่รู้”

“ผมไม่ทราบมาก่อน เห็นว่าพ่อเลี้ยงเป็นผู้มีอิทธิพลในเชียงราย ไม่นึกว่าจริงๆแล้วจะกรอบขนาดนี้”

“ทีนี้รู้แล้วใช่ไหม โครงการนี่ก็คงจะย้อมแมวขายเรา ที่ดินที่บอกว่ามี เผลอๆเอาที่ป่าสงวนมาหลอกต้ม ไอ้ตำแหน่งที่ปรึกษาโครงการทั้งหลายแหล่ที่เอามาคุย ก็คงอวดอ้างทั้งเพ!”

“ผมจะระวัง ห่างๆเขาเอาไว้หน่อย จริงๆก็ไม่ได้สนิทกัน แค่เป็นเพื่อนของเพื่อนแนะนำมา”

“ดีแล้ว แค่รู้จักกันไว้ก็พอ แต่อย่าไว้ใจคนพวกนี้”

คำเตือนสติของพ่อ ทำให้เอกชาติอับอายมาก แต่ก็ตาสว่างพอ และไม่รอช้าจะโทร.ปฏิเสธโครงการกับศักดา พ่อเลี้ยงใหญ่ผิดหวังมาก พยายามถามหาเหตุผล แต่ลูกชายคนโตของเจ้าสัวใหญ่ ก็ไม่อธิบายอะไร นอกจากธนาคารมีนโยบายและเงื่อนไขใหม่ เลยปล่อยสินเชื่อยาก แล้วตัดบทขอตัวไปประชุมดื้อๆ...

ด้านหนูนา...หน้าเสีย เมื่อรู้จากคนงานว่ารามไปช่วยงานขนิษฐาที่โรงแรม เลยหมดอารมณ์จะเรียนรู้งานเพื่อไปเอาหน้ากับพ่อ และก็เพราะมัวเหม่อกับคิดฟุ้งซ่าน ทำให้มีดเหลาเหง้าด้ามใหญ่ดื่มเลือดเธอไปหลายแผล

หนูนาพยายามตั้งสติ เลยได้รู้ว่าใบมีดหลวม เลยจะขอเปลี่ยน แต่ก็ถูกพวงขัดขวาง พร้อมแขวะเหมือนเคย คนงานสาวร่างเล็กเลยฮึด ตัดใจและกลับไปนั่งเหลาเหง้าด้วยความยากลำบากตามเดิม

แต่ท่าทางเหมือนจับมีดไม่ถนัด ก็ทำให้ผิดสังเกต เมื่อแป้นแวะมาดูด้วยความเป็นห่วง ก็ถึงกับตาโต เมื่อเห็นเลือดชุ่มบนมือเพื่อนสาวร่างเล็ก หนูนาไม่อยากเอะอะให้เป็นเรื่องใหญ่ เลยปฏิเสธไม่ยอมไปหาหมอและทำแผล ร้อนถึงสีหนาท ซึ่งแป้นตัดสินใจไปฟ้อง ต้องมาลากตัวเธอไปด้วยตัวเอง!

จากเรื่องเล็กๆ จนถึงลับๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ และเป็นเป้าสายตาของคนงานทั้งไร่ในพริบตา เมื่อคนงานสาวจอมป่วนคนใหม่ ถูกกระชากลากถูโดยนายใหญ่แห่งไร่บัวขาว หนูนาหน้าเหลือสองนิ้ว พยายามบิดมือออก

“คุณสิงห์...ปล่อยฉันเถอะค่ะ”

“ปล่อยให้เธอกลับไปนั่งบริจาคเลือดให้เหง้าสักเหมือนเมื่อกี้น่ะหรือ”

“คุณทำแบบนี้ คนอื่นเขาจะมองฉันว่ายังไง เขาก็หาว่าฉันเป็นตัวถ่วง เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ไม่เอาไหน”

“ก็แล้วมันไม่ใช่หรือไง” หนูนาหน้าเสีย สีหนาทถึงรู้สึกตัว เสียงอ่อนลง “ขอโทษ...ฉันไม่เคยเจอใครดื้ออย่างเธอมาก่อน มือแบบเนี้ย เหลาเหง้าไม่ได้หรอกหนูนา ถ้าอยากทำตัวมีประโยชน์ ก็ต้องหายก่อน ฉันพูดถูกไหม”

หนูนาจนด้วยเหตุผล เดินตามเขาไปหาหมอแต่โดยดี แต่แล้วก็เกิดปัญหาใหม่ เพราะแผลเธอลึกไม่น้อย หมอเลยจะเย็บปิดปากแผล แต่เธอกลัวเข็มมาก เลยขยับตัวหนี

สีหนาทได้ยินเสียงเอะอะ ก็ถือวิสาสะเข้ามาดู และเมื่อรู้ทุกอย่างจากหมอประจำไร่ ก็ยื่นคำขาดกับหนูนา

“ไม่ได้ แผลเหวอะขนาดนี้จะไม่เย็บได้ไง”

“ไม่นะคะ ฉันไม่เย็บ ฉันเคยโดนมีดบาด ไม่เห็นต้องเย็บเลย”

“ไม่ใช่แผลใหญ่อย่างนี้แน่ เลิกทำตัวเป็นเด็กๆ ได้แล้ว...จัดการเลยครับหมอ”

หนูนาเบี่ยงตัวหนี ไม่ยอมให้เย็บ จนหมอทำท่าจะยอมแพ้ แต่สีหนาทไม่ยอม

“หนูนา...อย่ามาดื้อ ทำเป็นเด็กงอแง”

“ไม่นะคะ ฉันไม่ใช่เด็ก”

“โอเค ถ้าเธอไม่ใช่เด็กจริงๆ ก็เลิกทำหน้าพอง เถียงฉันคอเป็นเอ็น แล้วก็รีบไปทำแผลเดี๋ยวนี้เลย อย่าลืมว่าฉันเป็นนายจ้างเธอ ฉันต้องรับผิดชอบลูกน้อง ไม่ใช่ว่าคนงานขี้ขลาดไม่เย็บแผล แล้วจะปล่อยไปได้”

คำพูดท้าทายของเขา ทำให้หนูนาอยากจะเป็นบ้า สุดท้ายเมื่อไม่มีทางเลือก เลยสารภาพเสียงอ่อยว่ากลัวเข็ม สีหนาทมองมาด้วยสีหน้าเห็นใจระคนเอ็นดู คว้ามือเธอมากุม และยกมือปิดตาให้อย่างอ่อนโยน

“ไม่เห็นเข็มแล้ว หมอเย็บเลยครับ ไม่ต้องกลัวนะหนูนา”

น้ำหนักจากมือใหญ่ทำให้คุณหนูร่างเล็กในคราบคนงานหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแปลกๆ และมีกระแสอุ่นๆไหลพล่านทั่วตัวอย่างที่ไม่เคยมาก่อน เช่นเดียวกับสีหนาท สีหน้าซีดขาวของคนงานร่างเล็ก ทำให้เขาเป็นห่วงและอยากปลอบโยนโดยไม่รู้ตัว พร้อมสังหรณ์ใจบางอย่างว่าครั้งนี้อาจไม่ใช่ครั้งสุดท้าย...

ooooooo

งานจัดสวนโรงแรมไม่ง่ายอย่างที่รามคิดจริงๆ และอุปสรรคชิ้นใหญ่ก็ไม่พ้นหัวหน้าฝ่ายจัดสวนซึ่งเต็มไปด้วยอคติ ไม่ยอมและไม่ฟังสิ่งที่เขาเสนอเลย แถมวิ่งโร่ไปฟ้องขนิษฐาอีกต่างหาก แต่ก็ถูกเธอตอกกลับด้วยสีหน้าเย็นชา

“ถ้าดีแล้ว ฉันคงไม่เปลี่ยน ฉันอยากให้สวนใหม่เป็นแปลงดอกไม้อินทรีย์ ไม่ต้องพ่นยา จะได้ปลอดภัยกับแขก เลยให้น้ารามมาช่วย”

“ที่ไหนๆเขาก็ต้องพ่นยากันทั้งนั้นแหละครับ ทำไมคุณถึงได้เชื่อหมอนี่ มันก็แค่หัวหน้าคนงาน”

“ขอโทษนะคะ พอดีฉันดูคนที่ผลงานมากกว่าอย่างอื่น”

“หมายความว่าเชื่อมือไอ้กรรมกรนี่มากกว่าผมเหรอ”

รามหน้าตึง แต่พยายามเก็บอาการเหมือนเคย ขนิษฐาเสียอีกที่อดของขึ้นไม่ได้

“คุณสมชัย...เก็บใบปริญญาที่คุณอวดอ้างซะ ถ้าการศึกษามันไม่ได้พัฒนาความคิด ดีแต่ดูถูกคนอื่นแบบนี้”

“ก็ไอ้นี่มันแค่กุ๊ย ทำไมผมถึงต้องยกย่องมัน ถ้าเห็นว่ามันวิเศษนัก ทำไมคุณไม่จ้างมันแทนผมไปเลยล่ะ”

รามเห็นท่าไม่ดี เลยช่วยไกล่เกลี่ย แต่ขนิษฐากลับตอบรับดื้อๆ

“ค่ะ...งั้นตกลงตามนั้น ฉันจะให้น้ารามทำงานแทนคุณ ส่วนคุณ...เชิญไปรับเงินเดือนงวดสุดท้าย”

หัวหน้าฝ่ายจัดสวนถึงกับผงะ ก่อนจะแหวลั่นด้วยความโมโหสุดขีด

“นี่...นี่เห็นไอ้กุ๊ยนี่ดีกว่าผมงั้นหรือ นึกแล้ว ทำงานกับเจ้านายผู้หญิงงี่เง่า!”

ขนิษฐาสะบัดหน้าไม่แคร์ แต่คราวนี้รามไม่อยู่เฉย ปรี่เข้าหาแล้วสั่งให้ขอโทษเจ้านายสาว หัวหน้าฝ่ายทำท่าจะไม่ยอม แต่ก็ถูกรามใช้กำลังบังคับ เลยต้องยอมแบบเสียไม่ได้

แม้เหตุการณ์หัวหน้าฝ่ายจัดสวนถูกไล่ออกจะไม่ใช่ความผิดเขา แต่รามก็รู้สึกผิด ที่ทำให้โรงแรมสูญเสียคนงานโดยไม่จำเป็น ขนิษฐาต้องปลอบให้คลายใจ ว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ และคนพาลแบบนั้นก็สมควรถูกไล่ออกแล้ว

“ว่าแต่น้าราม...ไม่โกรธเลยหรือคะ โดนเขาพูดใส่ขนาดนั้น”

“ไม่หรอกครับ ผมโดนมาจนชินแล้ว คนอย่างผม...ใครจะไม่เคารพมันก็ไม่แปลก”

รามถอนใจยาว ชินเสียแล้วกับอาการดูถูกของผู้คน เมื่อรู้ว่าเขามีอดีต เคยเป็นนักโทษติดคุกเพราะฆ่าคนตาย ขนิษฐาก็รู้ดี แต่ก็อยากให้มั่นใจว่าเธอไม่เคยคิดตื้นๆแบบนั้น

“แปลกสิคะ...เพราะสำหรับน้อง...น้ารามเป็นคนสำคัญ...ของไร่เรา น้ารามทำอะไรดีๆให้ที่นี่ไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ มันแปลกที่คนบางคนไม่รู้จักเปิดตามอง น้ารามอาจจะทนเขาได้ แต่น้องจะไม่ทนหรอกค่ะ”

รามอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะยิ้มบางๆให้ และขอบคุณในน้ำใจของเธอ

ขนิษฐาเห็นรอยยิ้มนั้นก็เริ่มเขิน วาบหวามในอก “น้อง...ไม่ได้ทำอะไร แค่พูดความจริง ตอนนี้คนงานออกไปแล้ว น้ารามต้องรับผิดชอบ ออกแบบสวนใหม่ให้น้อง จะเบี้ยวไม่ได้แล้วนะคะ”

รามพยักหน้ารับ สบตาเธออย่างลึกซึ้งกว่าที่เคย “ตกลงครับ”

ooooooo

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 2 วันที่ 7 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ