อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 4 วันที่ 12 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 4 วันที่ 12 ธ.ค. 58

“คุณสิงห์...ฉันขอโทษ ฉันตกใจมากไป คราวหน้า ฉันจะระวังกว่านี้ เพราะงั้นครั้งนี้...อย่าไล่ฉันออกเลยนะ”

สีหนาทก็ขำไม่ต่างกัน แต่ต้องพยายามปั้นหน้าเข้ม ให้สมมาดนายใหญ่ พร้อมกับแกล้งขู่

“เอ...แบบนี้มันเข้าข่ายก่อความวุ่นวายไหมนะ”

“น่าจะเป็นแค่อุบัติเหตุ เพราะฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”

“อุบัติเหตุ...หรือว่าประมาทเลินเล่อ”

“ไม่นะคะ ฉัน...ฉันเซฟทุกอย่างแล้ว แต่ว่า...ฉันถูกจู่โจม ฝูงกิ้งกือมันโผล่มาจากไหนไม่รู้”



รามยืนมองเหตุการณ์ทุกอย่าง ตัดสินใจออกรับแทนคนงานสาวจอมป่วน และเสนอตัวช่วยสอนงานอื่นให้ด้วยตัวเอง หนูนาปลื้มมาก ขอบคุณหัวหน้าคนงานยกใหญ่ จนสีหนาทเริ่มหมั่นไส้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก

ภาพรามสอนหนูนาเหลาเหง้าสักด้วยตัวเอง กลายเป็นที่โจษจันทั่วไร่ เพราะหัวหน้าคนงานหนุ่มเป็นคนรักสงบ ไม่ค่อยยุ่งหรือสุงสิงกับใครง่ายๆ แต่กับคนงานสาวจอมป่วน กลับใจเย็นสอนงานด้วยตัวเอง หนูนาเรียนงานอย่างตั้งใจ และในที่สุดความพยายามก็เป็นผล เมื่อรามพยักหน้าพอใจกับฝีมือเหลาเหง้าของเธอ

“นี่ถ้าไม่ได้น้ารามอดทนสอน หนูคงทำไม่ได้”

“ไม่ใช่เพราะน้าหรอก เป็นเพราะหนูตั้งใจต่างหาก ทำดีแล้ว ค่อยๆฝึกเดี๋ยวก็ดีขึ้น”

“น้ารามใจดีจัง รู้ไหมคะ หนูฝันอยากมีพ่อที่ใจดีและคอยให้กำลังใจหนูเหมือนน้าราม”

รามถึงกับอึ้งไปอึดใจ ภาพในอดีตแวบขึ้นในหัว ก่อนจะหลุดปากออกไป

“อย่าเลย...คนอย่างน้าไม่ใช่พ่อที่ดีหรอก”

พูดจบก็ขอตัวดื้อๆ ทิ้งหนูนาให้มองตามอึ้งๆ รู้ตัวเลยว่าพลาดไปแล้วที่สะกิดแผลเก่าของพ่อ

ส่วนราม...หลังแยกกับหนูนาก็พยายามสลัดภาพเก่าๆทิ้ง โดยเฉพาะภาพรัศมีกับนารา แล้วรีบไปทำหน้าที่ของตน คือรับส่งขนิษฐาที่โรงแรม ลูกพี่ลูกน้องสาวของสีหนาทได้แต่เฝ้ามองห่างๆด้วยความเป็นห่วงปนน้อยใจ จนเมื่อเขาพาไปดูแปลงดอกไม้ในบ่ายวันเดียวกัน และเธอได้มีโอกาสใกล้ชิด ถึงได้รู้สึกดีขึ้นบ้าง

ooooooo

ระหว่างที่ความสัมพันธ์ของรามกับขนิษฐาค่อยๆ พัฒนา หนูนาก็เดินหน้าพัฒนางานตัวเองจนทุกคนเริ่มเบาใจ โดยเฉพาะแป้น ซึ่งแม้จะยังไม่ไว้ใจให้เพื่อนสาวร่างเล็กอยู่ตามลำพัง แต่ก็ไม่จับตาตลอดเหมือนช่วงแรกๆ

แต่ความพยายามของหนูนาก็ขวางหูขวางตาใครหลายคนไม่น้อย โดยเฉพาะพวกพวง กระจิบและเพ๊อะ จนถึงกับวางแผนจะแกล้ง ด้วยการขโมยเหง้าสักของหนูนาไปโยนทิ้งลำธารในไร่!

หนูนาหน้าเสีย เมื่อเห็นเหง้าสักฝีมือตัวเองลอยไปตามน้ำ และไม่รอช้า รีบตามไปเก็บ แต่แป้นไม่รู้เรื่องเข้าใจว่าเพื่อนสาวตกน้ำ เลยแล่นไปตามคนงานมาช่วยจนเรื่องถึงหูสีหนาทในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา

พวกพวงเฝ้ามองความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความสาแก่ใจ แต่แล้วก็ได้ตาโตตกใจสุดขีด เมื่อสีหนาทจัดแจงผูกเชือกกับตัวแล้วลงไปงมหาหนูนาจอมป่วนพร้อมกับคนงานชายหลายคนด้วยตัวเอง

สีหนาทงมหาอยู่นานแต่ไม่พบ จนเหล่าคนงานเริ่มปากสั่น ต้องขึ้นไปพักบนฝั่งแล้วหลายคน เขาก็ยังไม่ถอดใจ และก่อนที่เขาจะล้มไปอีกคน ก้อนก็วิ่งหน้าตั้งมาตามบอกว่าเจอหนูนาแล้วที่อีกฟากหนึ่งของลำธาร

“ผมลองไปไล่หาตามริมตลิ่ง นึกว่าน้ำจะพัดไปติด ปรากฏเจอแกคอยเอาไม้เขี่ยเหง้าสักที่พัดไปติดแอ่งหินอยู่”

หนูนาเห็นสภาพเปียกโชกของเจ้านายหนุ่มแล้วเริ่มใจไม่ดี แต่ยังยืนยันเจตนาดีของตน

“ฉันเก็บกลับมาได้ไม่หมด บางส่วนก็น้ำพัดไป แต่ก็ได้กลับมาเกินครึ่ง ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ”

พวงร้อนตัว กลัวถูกจับได้ แหวลั่นกลบเกลื่อนว่าคนงานสาวร่างเล็กทำป่วนทั้งไร่

หนูนาหน้าเจื่อนรู้สึกผิดเต็มที่ แต่ยังสบตาสีหนาทและอธิบายอย่างใจเย็น “ฉันก็ไม่นึกว่าจะทำให้ทุกคนตกใจกันแบบนี้ ฉันแค่ไปเก็บของ ไม่กล้าลงไปในน้ำหรอก ก็ฉันรับปากคุณไว้ว่าจะไม่ก่อความวุ่นวาย ไม่ทำให้ตัวเองเป็นอันตราย ก็ต้องทำให้ได้ตามที่พูด”

พวงโต้กลับอย่างดุเดือด จนสีหนาททนไม่ไหว ตวาดให้หยุดทะเลาะกันและผละไปทันที หนูนาเห็นสภาพเปียกปอนของเขาก็เป็นห่วง รีบตามเอาเสื้อผ้าตัวใหญ่ที่สุดไปให้ แต่เขากลับเบี่ยงตัวหนี

“ถ้าเราเป็นห่วงฉันจริงๆ ก็อย่าขยันก่อเรื่องวุ่นนักสิ”

“ขยันก่อเรื่อง...ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย...คุณก็รู้” สีหนาทรู้ดีแต่ยังทำเป็นเข้ม จนหนูนาอ่อนใจ “ฉันรู้ว่าคุณเสียหน้า แต่คุณก็น่าจะแยกแยะได้ว่ามันไม่ใช่ความผิดของฉัน”

“ฉันไม่ได้เสียหน้า” หนูนามองมาอย่างรู้ทัน จนสีหนาทต้องเสเบือนหน้าหนี “จริงๆ...ถ้าคิดว่าตัวเองไม่ผิด ก็ไม่ต้องมาสนใจหรอกว่าคนอื่นจะเป็นยังไง”

“ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะถึงยังไงคุณก็ลงน้ำไปเพราะตั้งใจจะช่วยฉัน สิ่งที่คุณทำไม่มีอะไรน่าอาย คุณใจดีมาก”

สีหน้าและสายตารู้สึกผิดจริงๆของเธอ ทำให้สีหนาทใจอ่อน ยอมรับเสื้อจากเธอมาสวม แต่มันก็พอดีตัวจนเขาติดกระดุมไม่ถนัด หนูนาเลยถือวิสาสะจัดการให้ ราชสีห์หนุ่มถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง รู้สึกอุ่นวาบแปลกๆ ในอก แต่กลับนึกชอบใจอย่างบอกไม่ถูก...ไม่อยากให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปเร็วนัก

เวลาเดียวกัน ระหว่างทางกลับเรือนพักไร่บัวขาว ...ขนิษฐานั่งนิ่งบนรถคู่กับราม ทำตัวไม่ถูก เพราะจะขยับทำอะไร เขาก็แย่งทำแทนทุกอย่าง จนในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว แซวขำๆว่าเธอไม่ใช่เจ้าหญิงและช่วยตัวเองได้ รามเห็นว่าเธอเพิ่งถูกหนามกุหลาบตำตอนก่อนออกจากแปลงดอกไม้ ถึงกับยิ้มเก้อๆ

“ผมก็กลัวว่าคุณน้องจะเจ็บมือ...คนแก่ก็อย่างนี้แหละครับ กลัวจะดูแลเจ้านายอย่างคุณน้องได้ไม่ดี”

“น้ารามยังไม่แก่สักหน่อยค่ะ ดูแข็งแรงกว่าพวกหนุ่มๆในไร่ด้วยซ้ำ”

“คงมีแต่คุณน้องนะครับที่คิดแบบนี้”

ขนิษฐาได้ฟังแล้วถึงกับถอนใจยาว เหนื่อยใจเหลือเกินที่รามไม่รู้ถึงเสน่ห์ของตัวเองเลย

ooooooo

หลังเคลียร์เรื่องเข้าใจผิดและทำให้เขาใส่เสื้อของเธอได้ หนูนาก็จะกลับห้องพักคนงาน แต่สีหนาทกลับนึกครึ้มใจอย่างไรไม่รู้ รั้งตัวไว้และพาเธอกลับไปที่เรือนด้วย ไข่มองมาด้วยความสงสัย ก่อนจะได้ประหลาดใจ เมื่อเห็นหนูนาคนงานสาวร่างเล็กต่อปาก ต่อคำกับเจ้านายหนุ่มแบบไม่กลัว

สีหนาทไม่ได้สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของเหล่าคนงาน มัวนั่งจ้องน้ำขิงที่ไข่เพิ่งยกมาให้ด้วยสีหน้าอึดอัด ไม่อยากกินเพราะไม่ชอบ หนูนาเห็นเข้าก็แกล้งยิ้มกวนประสาท พร้อมกับแซว

“หน้าตาคุณดูไม่เหมือนคนเลือกกินเท่าไหร่”

“แปลว่าหน้าฉันเหมือนคนกินไม่เลือกมากกว่าล่ะสิ”

“ฉันไม่ได้จะว่านะคะ”

“ไม่ใช่ฉันกินไม่ได้ แต่เพราะมันยังร้อนอยู่ต่างหาก”

หนูนาทำหน้าไม่เชื่อ เดินไปหยิบพัดให้จนน้ำขิงหายร้อน แล้วยื่นให้เขา

“ก็...ฉันทำให้คุณสิงห์เกือบเป็นหวัด ก็ต้องรับผิดชอบ”

สีหนาทไม่มีทางเลือก รับมาดื่มอย่างเสียไม่ได้ อยากบ้วนทิ้งแทบแย่ แต่เมื่อเห็นสายตารู้ทันของคนงานสาวจอมป่วน ก็ต้องกล้ำกลืนลงคอด้วยความพะอืดพะอม ...เจ็บใจนัก ที่ถูกหนูนาย้อนรอยแกล้งจนได้!

ในที่สุดหนูนาก็รู้เหตุผลที่สีหนาทสั่งให้ตามไปนั่งรอถึงเรือน เพราะเขาอยากคุยตามลำพัง ว่าเธอเคยมีเรื่องกับใครในไร่หรือสงสัยใครเป็นพิเศษหรือไม่ แต่หนูนาก็ไม่ปริปาก เพราะไม่อยากทำตัวมีปัญหา

เมื่อแป้นรู้เรื่องทั้งหมดในเย็นวันเดียวกัน เลยอดค้านอดบ่นไม่ได้

“นายอุตส่าห์จะหาตัวคนผิดให้ นึกยังไงถึงบอกเขาว่าไม่รู้ ก็รู้ๆอยู่ว่าจะมีใคร นอกจากพวกนกปากแตรนั่น”

“แป้น...ฉันมาอยู่นี่ ไม่ได้จะมามีเรื่องกับใคร อีกอย่าง... ใครจะรับประกันได้ว่าถ้าฉันบอกแล้วคุณสิงห์จะเชื่อ”

“ถ้าเขาไม่เชื่อแก เขาไม่ถามหรอก”

“ไม่รู้สิ...ยังไงพวกนั้นก็เป็นคนงานเก่า แล้วหลักฐานก็ไม่มีด้วย ฉันว่าเราระวังตัวกันหน่อยก็คงไม่เป็นอะไรมั้ง”

แป้นส่ายหน้าไม่เห็นด้วย แต่หนูนาก็ไม่สนใจ เฉไฉเปลี่ยนเรื่องจนแป้นหมดความสนใจไปเอง...

กว่าขนิษฐาจะรู้เรื่องวุ่นวายทั้งหมด ก็เมื่อรามมาส่งที่เรือน พร้อมกับกระถางกุหลาบเจ้าปัญหาที่ทำให้มือเป็นแผล ซึ่งเธอแอบให้คนงานยกขึ้นท้ายรถมาด้วย เพราะอยากเก็บไปปลูกบนระเบียงห้อง เป็นที่ระลึกความทรงจำดีๆ

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 4 วันที่ 12 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ