อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 5 วันที่ 5 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 5 วันที่ 5 ธ.ค. 58

วินิตาบอกว่าถ้าเช่นนั้นคุณชายต้องเอาเงินเก็บของตัวเองมาใช้ จริยาพูดเชิงชี้ช่องว่า

“ผู้ใหญ่ในวังบางคน เขาไม่ให้ลูกหลานมีเงินเก็บไว้เยอะหรอก เขาจะให้ก็ต่อเมื่อเขาตายแล้ว ซึ่งบางทีลูกหลานอาจจะตายไปก่อนก็ได้” วินิตาเสนอว่างั้นยืมคุณพ่อไหม เพราะคุณพ่อมีเงินเยอะเห็นว่าจะซื้อที่ดินของพระองค์หญิง จริยาพูดลอดไรฟันกับวินิตาว่า “แต่แม่ไม่ได้อยากให้ซื้อ!”

วินิตาถามว่าแล้วทำไมคุณพ่อจะซื้อ จริยาประชดว่าคงซื้อไว้สร้างทัชมาฮาลแห่งที่สองกระมัง แล้วขอตัวไป วินิตาถามพิริยพงษ์ว่า “แล้ว...คุณชายคิดจะไปหาทุนที่ไหนมาลงกับเพื่อนคะ”



พิริยพงษ์คิดหนัก วินิตาช่วยคิด พลันก็เคาะมือถือเมื่อนึกออก โทร.ไปหาพลโทวินิต ถูกพ่อปฏิเสธย้ำว่าให้ลูกกับคุณชายจัดการติดต่อซื้อที่ให้ได้ ลูกก็จะได้ค่านายหน้า วินิตาขอเป็นทำสัญญากู้เอาไปลงทุนก่อนได้ไหม พลโทวินิตติงว่า

“พ่อว่ามันไม่งามหรอกลูก เราเป็นผู้หญิง อย่าเสนออะไรให้ผู้ชายจนล้ำเส้น”

ที่ร้านอาหารเดียวกัน สโรชานั่งกินอาหารอยู่กับพิสิฐ วินิตาชำเลืองไปทางพิสิฐ พอรู้จากพลโทวินิตว่าพิสิฐกำลังอยากได้ที่ดินผืนเดียวกับตน วินิตาถามว่าเขาติดต่อซื้อหรือยัง พลโทวินิตบอกว่าน่าจะยัง ยุให้วินิตาที่กำลังเป็นคนรักของหลานชายพระองค์หญิง พาเข้าวัง เพราะนายหน้าคนอื่นถูกตะเพิดออกมาหมด วินิตาบอกว่าคราวที่แล้วพอเอ่ยปากท่านก็ไม่ทรงสนพระทัยฟัง

“เป็นลูกพ่ออย่าท้อ พ่อเชื่อว่าลูกจะทำให้พ่อได้ที่ผืนนั้น ถ้าได้มาเมื่อไหร่ มากกว่าเงินล้าน พ่อก็ให้ลูกได้”

วินิตายิ้มอย่างมั่นใจว่าตนต้องทำได้

ใช่ว่าพิสิฐจะไม่เห็นพลโทวินิตกับวินิตา เขาบอกสโรชาที่นั่งหันหลังให้ทั้งสองว่า

“ข้างหลังของลูกน่ะ คือพลโทวินิต รวยมาก เรียกว่ารวยแต่กำเนิด เขามีลูกสาวสวย น่าจะสวยใกล้เคียงกับลูกของป๊านี่ล่ะ”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับลูกคะ จะสวยไม่สวย หรือเป็นแฟนใคร ก็ช่างปะไร”

“พลโทวินิตน่ะ อยากได้ที่ดินผืนนั้นเหมือนกัน ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร จะซื้อทั้งหมดหรือบางส่วนก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ป๊าว่าเขาต้องส่งลูกสาวเข้าไปหาพระองค์หญิงเพื่อขอซื้อที่ดิน ลูกว่า...ระหว่างแฟนของหลานชายกับพ่อวิศรุตของลูก ใครจะเข้าถึงพระองค์หญิงมากกว่ากัน”

ฟังพิสิฐแล้วสโรชาฮึดอยากเห็นหน้าวินิตาขึ้นมาแต่ก็ไม่กล้าหันไปมอง

ฝ่ายวิศรุตเอาดอกไม้ไปวางที่หน้าสถูป มองรูปและแผ่นสลักชื่อพระองค์เจ้ามรุพงษ์ประพัฒน์ เอ่ยสีหน้าเรียบเฉย

“ผมมาทักทายเพื่อบอกอีกครั้งว่า ผมไม่เคยอยากได้อะไรของท่านเลย”

นายหมากที่นั่งถอนหญ้าอยู่แถวนั้น เขม้นมองวิศรุตที่เดินออกไปด้วยความสนใจ

ฝ่ายวินิตาถามคุณชายพิริยพงษ์ว่าที่ดินของพระองค์หญิงที่คุณพ่ออยากได้อยู่ตรงไหนหรือ วันหลังพาตนไปดูก่อนที่จะเข้าไปทูลขอซื้อจริง ตนอยากไปเร็วๆ เพราะกลัวถูกคนอื่นมาปาดหน้าไปก่อน

“งั้นพรุ่งนี้เราไปดูที่ดินกัน จากนั้นผมจะพาวิเข้าเฝ้าท่านย่า ทูลตรงๆดูซิว่าระหว่างผมและวิกับคนอื่นที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ท่านจะทรงขายให้ใคร ดีไหม”

วินิตาดีใจยกแม่โป้งให้ แล้วสองหนุ่มสาวก็พากันเดินเที่ยวต่อ

ooooooo

เมื่อวิศรุตไปทำงานที่โรงแรม เขาใส่ใจกับงานเต็มที่ วันนี้เขาเดินสำรวจไปจนถึงห้องจัดเลี้ยง สุทิศเสนอว่าเขามีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการแล้วน่าจะเสนอผักที่ปลูกขายให้ทางโรงแรม

วิศรุตบอกว่าไม่อยากทำเพราะจะกลายเป็นผลประโยชน์ทับซ้อน

สโรชามาได้ยิน พูดเชิงตำหนิว่าเขาไม่ต้องมาเร่งศึกษาเรื่องงานภายในโรงแรมหรอก เรื่องพวกนี้มีคนทำอยู่แล้ว ย้ำว่า

“ที่คุณต้องรีบคือไปหาทางซื้อที่ดินของพระองค์หญิงวิสุทธิโสภีให้ได้ ฉันจะได้เดินงานส่วนของฉัน โอเคนะ!!”

วิศรุตชวนสโรชาให้เข้าวังไปเจรจาเพื่อที่ดินด้วยกันเพื่อจะได้โปร่งใสว่าตนไม่ได้มีผลประโยชน์ทับซ้อนอะไร สโรชาไม่ไปบอกให้เขาไปเจรจาให้สำเร็จก่อน ถึงขั้นตกลงราคาตนค่อยไปในฐานะผู้ซื้อตัวจริง ช่วงนี้เป็นหน้าที่ของเขา

ที่แท้สโรชากลัวว่าไปไหนมาไหนกับวิศรุตใกล้ชิด

กันมากกลัวเขาจะจับได้ว่าสโรชาก็คือพลับพลึง บ่นกับน้ำมนต์ว่าตนเหนื่อยที่ต้องเล่นบทสโรชาที่ต้องเริ่ดตลอดเวลา

ขณะนั้นเอง นารีเอาเอกสารมาให้เซ็น สโรชาหาปากกาไม่เจอไม่รู้หายไปไหน นารีจึงหยิบของตัวเองให้เซ็น

พอเซ็นเอกสารเสร็จ น้ำมนต์ก็เปิดตู้หยิบถุงผ้าของพลับพลึงออกมาให้แปลงร่างเพื่อไปช็อปปิ้งในห้างกัน

ในห้างนี่เอง สโรชากับน้ำมนต์เห็นธาราเดินกับเด็กหนุ่ม ซ้ำยังเห็นธาราเอาเงินให้เด็กหนุ่มฟ่อนใหญ่ด้วย น้ำมนต์ฟันธงว่าธาราเลี้ยงเด็ก สโรชาบอกว่าไม่เคยรู้ มาก่อนเลยว่าธาราเป็นแบบนี้

เมื่อไปที่ลานจอดรถ เดินผ่านเด็กหนุ่มคนนั้น ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงแจ่มใสว่า

“ไม่ต้องห่วง...เงินน่ะมีเยอะด้วย เพิ่งได้มา... เออ...แล้วเจอกัน”

“กรรมใครกรรมมันเว้ยไอ้ลี่...อย่าไปยุ่งกับเขาเลย” น้ำมนต์ลากสโรชาเดินเลี่ยงไปอีกทาง

ooooooo

กลับถึงโฮมสเตย์ สโรชาแกล้งถามธาราเรื่องความหมายของคำว่า เลี้ยงเด็ก กินเด็ก มีแฟนเด็ก คบเด็ก ธาราไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตอบไปตามความรู้สึกว่า ถ้าเด็กดีตนก็ยินดีส่งเสีย สโรชาถามว่าแล้วถ้าเด็กไม่ดีล่ะ?

“โอ๊ย...ฉันสกรีนย่ะ คนไม่ดีก็ไม่มีสิทธิ์มาเป็นเด็กของฉันอยู่แล้ว คนอย่างฉันถ้าใครขืนมาหลอกจะตบให้หัวหลุดกระเด็นเลย”

อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 5 วันที่ 5 ธ.ค. 58

ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู บทประพันธ์โดย ศรีทอง ลดาวัลย์
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู บทโทรทัศน์โดย พิมบงกช
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู กำกับการแสดงโดย ชุติกุล สุตสุนทร
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ผลิตโดย บริษัท กัสท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2558
ที่มา ไทยรัฐ