อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 5/4 วันที่ 16 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 5/4 วันที่ 16 ธ.ค. 58

สีหนาทพูดต่อหน้าชาวไร่ มีหนูนาคู่กรณียืนอยู่ไม่ห่างกันมาก ชาวไร่มาพร้อมหน้าเพื่อฟัง“ฉันขอเอาเกียรติ์เป็นประกัน ว่าข่าวลือเรื่องฉันกับหนูนา มันไม่เป็นความจริง ต่อไปนี้ห้ามทุกคนเอาไปลือกันเสียๆหายๆอีก เข้าใจมั๊ย!”
คนงานเห็นสีหนาทมายืนยันขันแข็ง ก็พยักๆหน้ากัน ค่ะ / ครับ
“เข้าใจก็ดี” สีหนาทโล่งอก
ประกอบเอ่ยขึ้น “ขับ แต่สงสัยนิ๊ดเดียว แปลว่าตอนที่ทั้งสองคนอยู่ในห้องเก็บของเนี่ย ไม่มี๊ อะไรเกิดขึ้นเลย แม้แต่นี๊ดดดดเดียว ใช่มั๊ยขับ”
พวงเหยียด “ถ้าคุณสิงห์น่ะฉันเชื่อ ว่าไม่ทำอะไรเสียหายแน่ แต่นังหนูนาเนี่ย ฉันไม่เชื่อ!!”
“ใช่” กระจิบกับเพ๊อะพยักพเยิดรับคำของพวง “พวกเราไม่เชื่อ”

“หนูนาเค้าก็ไม่ได้ทำอะไร เค้าก็แค่.... ก็แค่พยายามจะออกจากห้อง”
“พยายามออกมา ยังไงขับ?”


ทีนี้ทุกคนหูผึ่งตั้งใจฟังมากๆ
หนูนาทุบประตู หนูนาปีนหน้าต่าง หนูนาตกลงมาสีหนาทรับ หนูนานวดมือให้สีหนาท แต่ละช็อทล้วนแต่ใกล้ชิดกันมาก คนงานเหวอกันหมด!!!!!
หนูนาหน้าแดงแช๊ดรีบบอก “แต่ว่านั่นมันเป็นอุบัติเหตุ!” หนูนาพยายามอธิบาย แต่หลังความเงียบเสียงฮือฮาก็ดังขึ้น
ทุกคนพากันซุบซิบเม้าท์กระจาย “เฮ้ย นังพวงพูดถูกว่ะ / “ใช่จริงๆด้วย”
พวงปรี๊ส “เห็นมั๊ยมันผิดจากที่ฉันพูดที่ไหนกันล่ะ ฮึ่ย!!”

หนูนาคิดตามที่สีหนาทวาดภาพให้ฟัง ก็อึ้ง เหวอไปเลย สีหนาทมอง...ประมาณว่าจะเอาไงล่ะ
“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะแก้ปัญหานะ แต่.. เรื่องแบบนี้ ยิ่งพูด เค้าก็หาว่าเรายิ่งแก้ตัว”
“แล้วจะปล่อยให้ทุกคนเข้าใจว่าฉันกับคุณ..... “ หนูนาทำท่าบุ้ยใบ้ “น่ะเหรอคะ”
สีหนาทกลั้นยิ้ม..หน้าตาย “ในเมื่อเราไม่ได้ทำ ก็ไม่เห็นจะต้องไปเดือดร้อน” เขาเงียบไปนิดหนึ่ง หรี่ตาถาม “หรือเธอแอบคิดอะไรกับฉัน อย่างที่เค้าพูดๆกัน”
หนูนาฉุนกึก “คุณสิงห์!!!” สีหนาทอมยิ้ม “ฉันไม่ตลกด้วยนะคะ” คนพูดค้อนหน้าคว่ำ เซ็งมาก

“นายสิงห์จะไล่หนูนาออกงั้นเหรอ ?” สีหน้ารามไม่อยากจะเชื่อ เขาและขนิษฐาเพิ่งขึ้นเรือนมาด้วยกันก็เผอิญเจอเชษฐ์
“ก็ไม่แน่ใจหรอกนะครับ แต่เห็นเข้าไปคุยกันตั้งนานแล้ว แววไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
ทันใดสีหนาท กับหนูนาก็พากันออกมา
ก้อนบอก “นั่น มากันแล้วครับ”
ขนิษฐามองหน้าหนูนา เห็นหน้าตาซีดจ๋อยมาก สงสารก็ปลอบ “หนูนา..ฉันรู้เรื่องข่าวลือนั่นแล้วนะ ฉันเห็นใจเธอจริงๆ จะห้ามคำพูดคนมันก็ยาก”
หนูนาพยักหน้า รู้สึกดีขึ้นนิดๆที่น้องเข้าใจ
สีหนาทขัดขึ้น “แต่ถ้าเราปล่อยเรื่องที่หนูนาทำงานพลาดผ่านไปง่ายๆ ก็จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีกับคนงานคนอื่น!”
หนูนาชะงัก ใจหล่นวูบ ขนิษฐา เชษฐ์ ก้อน และรามมองๆสีหนาท
“ตกลงว่าพี่สิงห์จะ...?”

“ต้องไล่ออกอยู่แล้ว” พวงพูดมั่นใจมาก
กระจิบซัก “ทำไมถึงมั่นใจล่ะน้องพวง”
“นี่ เห็นฉันสวยยังงี้ ฉันก็มีสมองไม่แพ้ความสวยนะ ถ้าไม่ทำอะไรเลย คนอื่นได้นินทากันตายว่านายน่ะลำเอียงเข้าข้างนังเด็กนี่ ทำผิดกี่ครั้งก็ยังทู่ซี้ให้ทำอยู่นั่น”
กระจิบ เพ๊อะพยักหน้า เอออ ฉลาดจริงๆด้วย ทันใดหนูนาเดินมา พวง กระจิบ เพ๊อะหันขวับ!!
เพ๊อะลุกลน “มันมานั่นแล้ว!”
“หูยยย คันยิบๆ อยากรู้!!” กระจิบเลยใช้เพ๊อะ “แกไปถามมันสิ ตกลงมันโดนไล่ออกรึเปล่า”
เพ๊อะซื่อๆ งงๆ จะไปจริง หันกลับมา “ให้ถามแค่เนี้ยะเหรอ มีอย่างอื่นอีกมั๊ย?”
พวงรำคาญ “โอ๊ย!! ถามได้ไงเล่า มันเป็นศัตรูเรานะ เป็นศัตรูมันต้องมีฟอร์มใส่กัน”
อ้าวเหรอ? กระจิบ เพ๊อะรู้ตัว แต่ก็คันมากกก อยากรู้อ่ะ !!!
หนูนาเดินสลดผ่านสามคนไป พวง กระจิบ เพ๊อะคันอยากรู้มากๆ

แป้นสะบัดผ้าที่กำลังพับ หน้าปะแป้งเตรียมนอน ไม่อยากจะเชื่อ “แกนี่ โชคดีจริงๆว่ะนังหนูนา เฮงว่ะ พูดเลย!” แป้นว่าแล้วก็มองๆไปรอบตัวหนูนา
“อะไรแป้น”
“มีของดีของขลังอะไรรึเปล่าวะ”
หนูนาส่ายหน้า แป้นยังสงสัย หนูนาพยักหน้าจริงจริ๊ง แล้วส่ายหน้าโล่งอก แต่แป้นก็ยังเซอร์ไพร์สอยู่ดี

ที่โรงครัว ช้อนหล่นแคร้ง อวนกำลังชิมกับข้าว ถึงกับตาเหลือก “เอิ้กกก บรรลัย คุณสิงห์ย้ายนังหนูนามาทำงานที่นี่ โอย...” อวนทรุดลงนั่ง
“ถึงกับเข่าอ่อนเลยเหรอป้า”
“...นังศรีแกต้องช่วยข้าดูมันให้ดีๆเลยนะ”
อวน และศรีทำใจรับกับความท้าทาย เฮ้อ !!
ที่ห้องพักศักดา ในโรงแรมหรู “ค่อยยังชั่วหน่อยที่คุณไม่โกรธ...” รัศมี และศักดาซุกกายในผ้าห่มเคล้าเคลียกันอยู่บนเตียง “แล้วทำไมตอนแรก คุณถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์”
“ผมยอมรับว่าสิ่งที่พ่อคุณพูดทำให้ผมรู้สึกแย่จริงๆ ถ้ารับสาย ผมอาจจะพูดอะไรที่ไม่ดีออกไป... ผมไม่อยากให้คุณไม่สบายใจ...”
“โถ คนดีของรัศ ..พ่อเลี้ยงอย่าใส่ใจคำพูดของคุณพ่อเลยนะคะ”
ศักดาถอนใจ... “ไม่ใส่ใจไม่ได้หรอกครับ ท่านเป็นพ่อของผู้หญิงที่ผมรัก จะไม่ให้ผมแคร์ได้ยังไง”
รัศมีแอบซึ้ง..ลูบไรผมศักดา “ขอโทษนะคะ ที่รัศช่วยคุณไม่ได้ ถ้าเกิด...ไม่มีโครงการนั่น คุณจะเป็นอะไรรึเปล่า”
ศักดา แววตาแสดงความหนักใจ “กูเป็นแน่ !” แต่ไม่แสดงออกมา “เรื่องนั้นไม่สำคัญสำหรับผม เท่ากับคุณ ... แค่มีคุณอยู่ข้างๆ ผมก็พอใจ ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีก” ศักดาหยอด
รัศมียิ้มปลื้ม “ปากหวานแบบนี้กับทุกคนรึเปล่า”
ศักดากระซิบตาพราว “จากเมื่อกี๊เนี่ย ยังไม่แน่ใจอีกเหรอ?”
รัศมีอมยิ้ม พอใจ แต่ส่ายหน้า “ยัง” ตาเป็นประกายวิบวับ
“งั้นก็ต้องพิสูจน์ให้มากกว่านี้ซะแล้ว...” ศักดาค่อยๆจมตัวเองลงไปกับรัศมีอีกครา....

บานหน้าต่างเห็นฟ้ายังเป็นสีน้ำเงินอมเทาของยามเช้ามืด เสียงนาฬิกาปลุกร้องขึ้น แป้นตื่นอย่างหน้ามุ่ยมาก แล้วตะกายไปกดนาฬิกาปลุกที่ฝั่งหนูนา หนูนายังหลับ แป้นสะกิด หนูนาสะบัดเบาๆ แป้นผลักแรงขึ้น หนูนาสะดุ้งตื่นหน้าเหรอ!! แป้นยื่นนาฬิกาให้ดู หนูนาสะดุ้งพรวด รีบโซเซลุกไป ขณะที่แป้นคลานกลับไปนอนต่อ...

แม่ครัวและคนครัวสาละวนกันหน้าเตา วุ่นวายมาก ทั้งกระทะผัดของร้อนฉ่า ทั้งหม้อควันฉุยเดือดปุดอยู่
หนูนาตะโกนแข่งกับเสียงต่างๆ “มีอะไรให้ฉันช่วยมั๊ยจ๊ะ”
ไม่มีใครฟัง ทุกคนยุ่งหูดับ!!
อวนเร่ง “เอ้าเร็วๆโว๊ย เพิ่งแกงเสร็จไปหม้อ จะให้พวกนั้นมันกินกับอย่างเดียวกันรึไง”
ศรีกับคนครัวรีบยกเอาหม้อที่สุกแล้วลง หนูนาจะเข้าไปช่วย แต่ก็กลายเป็นเกะกะ ศรีไล่ “ถอยๆ มันร้อน!!”
หนูนาหนีตัวลีบออกมา
อวนถามหา “ตะหลิวข้าอยู่ไหน!!”
หนูนาหันขวับไป มองหาใหญ่ พอเจอจะคว้า อวนมาคว้าไปได้ซะก่อน แล้วเดินฉับๆไปหน้าเตา
หนูนาตามไป “มีอะไรให้ฉันช่วยมั๊ยจ๊ะ”
“ห๊ะ!! ว่าไงนะ” อวนผัดพริกแกงหน้าเตาเสียงดังโป้งเป้ง! กลิ่นก็คละคลุ้งมาก “อย่าเพิ่งกวนตอนนี้ ข้ายุ่ง!! พริกแกงมันกระเด็นแล้วเห็นมั๊ย”
หนูนาหลีกลี้ออกมา ปิดปากไอโขลกๆ หน้าแดงไปหมด มองไปรอบๆทำอะไรไม่ถูก แล้วศรีมาลากไป “มายืนนี่ ยืนตรงนั้นเดี๋ยวได้ชนหม้อชนไหเข้าหรอก”
“พี่ศรี มีอะไรให้ฉันช่วยมั๊ย” หนูนายังไอพริกแกงอยู่
ศรีคิดหนัก ถอนใจ “เฮ้อ ข้าก็ไม่รู้จะหาอะไรให้เอ็งทำดี คุณสิงห์ห้ามไม่ให้ใช้มีดใหญ่ ห้ามไม่ให้อยู่หน้าเตา ห้ามโน่นห้ามนี่ ซะจนไม่รู้จะใช้งานอะไรเอ็งดีแล้ว!!”
“นายสิงห์ให้ฉันมาทำครัว แต่ไม่ให้ทำอะไรเลยเนี่ยนะ”
อวนเคาะกระทะหันมา “งานน่ะมีให้ทำเยอะแยะไป”
หนูนาเงยหน้าขึ้นมาอย่างแปลกใจ

หนูนาเช็ดโต๊ะที่จะใช้วางถาดอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ นพและกลุ่มคนงานชายเข้ามา
นพเห็นหนูนาก็ทัก “ขยันจัง ดีนะน้องหนูนาไม่โดนคุณสิงห์ไล่ออก ไม่งั้นพี่นพใจสลายแน่” คนงานชายคนอื่นโห่ๆแซวกัน
หนูนาไม่พูดอะไรก้มหน้าเช็ดต่อ พวงกระจิบเพ๊อะเดินเข้ามา แสยะสีหน้าหมั่นไส้!
พวงคุยกับกระจิบ “พี่จิบ ถูโต๊ะยิกๆแบบเนี๊ยะ เป็นคนครัวหรือว่าเป็นภารโรงกันแน่!”
“คงจะทำอะไรไม่เป็นอีกตามเคยนั่นแหละ” กระจิบหัวเราะ
เพ๊อะเยาะเย้ย “ฮ่าๆๆ ทำไม่เป็น ได้แต่สวยอย่างเดียว แหมแค่เช็ดโต๊ะผู้ชายยังมองเลยนะ”
“ไปชมมันทำไม !”
เพ๊อะอึ้งไป
หนูนาได้ยินแต่อดทนไว้ แล้วศรีกับคนครัว 1 ช่วยกันแบกหม้อออกมา หนูนาวางผ้าขี้ริ้วในมือ เข้าไปช่วยยก “ฉันช่วยจ้ะ”
“เออ ช่วยๆกันขน” ศรีเหลือบไปทางพวกพวง บอกหนูนา “ระวังอย่าให้มีเรื่องอีกล่ะ”
หนูนาพยักหน้าถือถาดอาหาร จะเอาไปวาง พวงกับกระจิบส่งซิกสายตากัน ...ขณะที่เพ๊อะชะเง้อมองหม้อใส่แกงซู๊ดปากกกก หันไปตัก พวง กระจิบทำเป็นเดินห่างหนูนา แต่เดินขนานไป แล้วจังหวะหนูนาจะวางถาด พวงและกระจิบส่งสายตา พวงยื่นเท้าออกไปจะไปขัดขาหนูนา เป้ง!!!! กระติกน้ำใบใหญ่ที่แป้นถือมา ชนเข้ากับขาพวงแทน
“โอ๊ย!!!!”
“โทษนะ ไม่เห็น ไม่นึกว่าจะใช้มุกเดิมๆ สอดเท้าเข้ามาคอยแกล้งคนอื่นเค้าอีก”
“ใคร ใครคิดจะแกล้ง เปล่าสักหน่อย!!”
“ขายื่นขายาวเข้าหานังหนูนาขนาดนี้ ยังจะบอกว่าไม่ได้แกล้ง”
“ฉันแค่จะเดินเฉยๆ ใส่ร้ายคนอื่น ขอให้กรรมมันตามสนอง” พวงอายทำท่าจะชิ่ง พวงหันขวับชนเข้ากับเพ๊อะที่ถือชามใส่แกงมา เลอะเต็มหน้า “นัง นังเพ๊อะ!!!!! ทำอะไรของแก”
“อุ่ยยยย ก็หิว ก็จะกินข้าว...”
พวงจับหน้าที่เลอะไปด้วยแกงหอย “อ๊ายยยย แต่งตั้งเป็นชั่วโมงๆนะ!!!” พวงกรี๊ด สะบัดแกงที่เลอะ แล้วรีบวิ่งออกไป กระจิบหน้าเสียตามไป เพ๊อะลังเล แต่แล้วก็ตามไป
แป้นยักคิ้วให้หนูนา ทำนองว่าสมน้ำหน้านังพวกนี้!!! หนูนาที่งงๆอยู่ตอนแรก ค่อยยิ้มได้ ขำสะใจนิดๆ

“สมน้ำหน้านังพวงมัน ขี้อิจฉาดีนัก โดนซะบ้างจะได้เข็ด!” ศรีพูดพลางตำน้ำพริกอย่างเมามันส์
หนูนาเอาถาดที่ล้างแล้วมาวางเรียง “พี่ศรี พี่ไม่โทษฉันเหรอ? ว่าเกือบทำให้มีเรื่อง”
“โอ๊ย โทษแกไปทำไม พี่ก้อนน่ะเมียตายไวไปหน่อย เลยเลี้ยงลูกเอาแต่ใจเกิ๊น”
หนูนายิ้มๆที่ศรีเข้าใจ

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 5/4 วันที่ 16 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ