อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6 วันที่ 17 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6 วันที่ 17 ธ.ค. 58

หนูนาเห็น เลยอาสาช่วยศรี “พี่ศรีไปช่วยป้าเถอะ เดี๋ยวอันนี้ฉันทำเอง”
“แกทำได้แน่นะ??” ศรีมองหนูนาไม่ค่อยแน่ใจ
“ได้สิ !!! ก็แค่ตวงข้าวเสร็จแล้วก็ใส่น้ำ แค่นี้ก็เสร็จแล้ว สบายมาก”
“ดีมาก งั้นเดี๋ยวแกหุงข้าวเสร็จแล้ว แกเอาข้าวเหนียวไปนึ่งนะ เดี๋ยวฉันจะตั้งไฟให้”
“แหมมมม แค่หุงข้าวแค่นี้เอง” หนูนาหันไปเติมน้ำเพื่อหุงข้าว ท่าทางดูคล่องแคล่วมาก หนูนาตวงข้าว เติมน้ำเสร็จ ยกออกไปที่เตาเพื่อหุง “แค่นี้ก็เสร็จแล้ว” เธอยิ้มภูมิใจ
คนงานเดินเข้ามาบอก “ป้า .. คุณสิงห์มาหา”

“ทำไมจู่ๆ คุณสิงห์อยากเจอข้าวะ” อวนแปลกใจ เธอหันไปสั่งหนูนา “หนูนา...แกมาช่วยดูย่างหมูให้ด้วย เดี๋ยวข้ากลับเข้ามา”
“จ้ะป้า”
อวนเดินออกไปหานายสิงห์



อวนเดินออกมาเห็นสีหนาทยืนคอยอยู่ “คุณสิงห์ แหม..ทีหลังไม่ต้องมาถึงนี่ เรียกแม่อวนไปบนเฮือนก็ได้”
“ไม่เป็นไร ฉันมานี่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร แม่อวน คนงานใหม่ที่ฉันฝากให้มาอยู่นี่ทำงานเป็นยังไงบ้าง”
อวนชะงัก รู้แล้วว่าสีหนาทมาทำไม “หืม...ทีแรก คุณทำป้าใจหายเลยนะคะ ก็กิตติศัพท์หนูนาน่ะเข้าวงไหนวงนั้นพัง แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วค่ะ พอได้อยู่ ผ่านไปวันเดียวดูเป็นขึ้นเยอะเลย นี่คงตั้งใจไปฝึกมา”
สีหนาทยิ้มๆ ไม่พูดอะไร แต่สีหน้าพอใจ

หนูนาตั้งใจกลับย่างหมูบนเตา ตรงนั้นมีเศษกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ใช้ช่วยจุดเตาวางอยู่ไม่ไกล และยังมีผ้าม่านห้อยอยู่ไม่ห่างนักด้วย
ศรีท่าทางมวนท้อง เดินมาบอกหนูนา “หนูนา ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ถ้าแกงเดือดสักพักก็ฝากปิดแก๊สให้หน่อย”
“ได้จ้ะ”
ศรีออกไป หนูนาปิ้งหมูต่อ ใช้พัดเร่งไฟ
“หนูนา ข้าวเหนียวล่ะ” คนครัวมาดูที่หวดนึ่งข้าวที่ว่างเปล่า “เอ้า !!! นี่ยังไม่ได้นึ่งอีกเหรอ”
“เฮ้ย !! ลืมไปเลย”
“รีบๆ เลยแก”
หนูนารีบผละไปที่กะละมังที่แช่ข้าวเหนียวไว้ แล้วรีบโกยข้าวเหนียวที่แช่ไว้ใส่หวด ชุลมุน หนูนานึกได้ “เฮ้ยแกง !!!!!” หนูนารีบหันไปดูแกงที่ศรีฝากไว้ เห็นแกงเดือดจนแทบล้น หนูนาตกใจมาก รีบมาปิดแก๊ส “เกือบทำพังอีกแล้ว เฮ้ออออออ” เธอเอาฝาปิด
ที่เตาย่างหมู มันหมูหยดลงไปในเตาถ่าน ทำให้ไฟลุกพรึ่บติดหมู “กลิ่นอะไรไหม้ๆ” หนูนาดมแกงเช็คดู ก็ไม่ไหม้นี่
สักพักหนูนาค่อยๆหันไป แล้วก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก หนูนารีบวิ่งเข้าไปจับยกตะแกรง แต่ด้ามร้อนมาก “โอ๊ยยยยย !!!” หนูนาเผลอโยนตะแกรงไปบนพื้น ตะแกรงตกลงไปบนกองหนังสือพิมพ์ที่วางอยู่ที่พื้น ไฟลุกติดหนังสือพิมพ์ทั้งกอง หนูนาตาเหลือกตกใจ“ห๊ะ !!!!”

สีหนาทคุยกันกับอวนอยู่ แล้วก็ได้ยินเสียงร้องตะโกนมาจากในครัว
“กรี๊ดดด ไฟ ไฟไหม้”
สีหนาท อวนชะงัก หันพรึ่บไปทางครัวทันที
“ห๊ะ!!! เสียงมาจากทางครัวนี่คะ?”
“นั่น..มันเสียงหนูนานี่?” สีหนาทกับอวนมองหน้ากัน แล้วสีหนาทรีบวิ่งไปทันที
อวนตบอกผางๆ “ตายๆๆ!! ออกมาจากครัวแค่แผล็บเดียวเอ๊ง !! นังหนูน๊า!!!!!”

ไฟลุกเผาม่านไปเรื่อย แล้วไปเจอเตาที่มีแก๊สอยู่ ยิ่งไหม้โหม หนูนาลนลานใช้ผ้าจับด้ามกระทะที่มีไฟลุกอยู่ยกไปวางในซิงค์อีกด้าน เพื่อราดน้ำดับไฟ แต่ไฟลุกขึ้นติดผนังอีกด้านเข้าอีก หนูนาตกใจ รีบคว้ากะละมังล้างผัก รีบเอาไปราด แต่ด้วยความหนัก หนูนาทำกะละมังตกพื้น น้ำหกเลอะเทอะไปหมด “อร้ายยยย..... ทำไงดี !!”
ศรีกลับเข้ามาเห็นพอดี “ห๊ะ ตายๆๆๆ เดี๋ยวข้าไปเอาถังน้ำข้างนอกมา” เธอจะวิ่งไป แล้ววิ่งผิดไปชนผนังซะงั้น ศรีวิ่งออกไปใหม่ ป๊ะกับสีหนาทและอวนที่หน้าครัว “ป้า คุณสิงห์”
สีหนาทพรวดเข้าไป เห็นไฟที่ไหม้ลาม หนูนาเห็นสีหนาท คาดไม่ถึง รีบบอก “ฉัน.. ฉันจะดับให้เดี๋ยวนี้แหละค่ะ” หนูนาหันไปเห็นน้ำแช่กระทะที่มีน้ำมันลอยอยู่ เธอก็คว้ากระทะจะสาด
อวนร้องห้าม “อย่า!!!มีน้ำมัน”
สีหนาทปราดเข้าจับข้อมือหนูนายุดกระทะไว้ แล้วเบรคไม่อยู่เพราะพื้นลื่นน้ำที่หนูนาทำหก สีหนาท หนูนาเซถอยหลังไปด้วยกันแล้วล้มโครม กระทะหลุดมือ น้ำแช่กระทะหกเลอะทั้งคู่ ตัวหนูนาอยู่บนตัวสีหนาท อวนและศรีที่วิ่งเข้ามาพร้อมถังใส่น้ำต่างชะงักกัน สีหนาทลุกขึ้น ปาดน้ำที่เปื้อนหน้า วิ่งไปหยิบถังดับเพลิงเล็กๆที่ติดไว้ด้านหลังครัวออกมาฉีดดับไฟบริเวณเตาจุดใหญ่ที่สุดก่อน ศรีรีบเอาน้ำราด ส่วนอวนเอาผ้าตบไฟที่จุดอื่นๆ หนูนาได้แต่มองตาปริบๆ จ๋อยๆ

สภาพในครัวเละ และกรอบหน้าต่างไหม้ไปหลายส่วนเห็นที่บานประตูมีคนงานหน้าสลอนมาดู
สีหนาทบอกศรี “ให้คนไปตามช่างมานะ กับข้าววันนี้ก็โทรสั่งร้านอาหารข้างนอกทำไปก่อน แล้วมาเบิกเงินที่ฉัน” หนูนายืนตัวลีบ จ๋อยสนิท สีหนาทเดินไปหาตัวต้นเหตุ “มานี่ !”
หนูนาน้ำตาซึม คราวนี้ต้องแย่แน่ๆคอตกเดินตามสีหนาทไป
อวนกับศรี “นังหนูนามันจะรอดมั๊ยวะ?”
“คุณสิงห์ก็ปรานีมันมาหลายทีแล้วนะ”
อวน ศรี และคนงานอื่นๆมองตาม ใจก็พากันคิดว่า ไม่น่ารอด....

สีหนาทต่อว่าหนูนาเมื่ออยู่กันเพียงสองคน “เธอนี่เข้าวงไหน วงนั้นแตกจริงๆ นึกว่าเมื่อวานรู้เรื่องกันดีแล้ว แล้วทำอีท่าไหนครัวถึงได้ไหม้” หนูนาพูดไม่ออก น้ำตาปริ่ม สีหนาทเห็นน้ำตาและสภาพหนูนาอยากจะดุก็อยากจะดุ แต่ก็..อดใจอ่อนไม่ได้อีก สีหนาทเสียงเบาลง “แล้วนี่โดนไฟตรงไหนรึเปล่า?”
หนูนาส่ายหน้า สีหนาทไม่เชื่อจับแขนหนูนามาพลิกดู “ฉัน...ฉันไม่เป็นไร”
สีหนาทก็ยังไม่ปล่อยแขน ขณะที่ใกล้กันก็มองหน้ามอมแมม มีคราบดำจากก้นกระทะติดแก้มหนูนา นึกแล้วก็เริ่มหลุดจะขำ... เขานึกถึงตอนที่ตัวเองปราดเข้าจับข้อมือหนูนายุดกระทะไว้ แล้วเบรกไม่อยู่ เพราะพื้นลื่นน้ำที่หนูนาทำหก สีหนาท หนูนาเซถอยหลังไปด้วยกัน ว๊ายๆๆแล้วล้มโครม กระทะหลุดมือ น้ำแช่กระทะหกเลอะทั้งคู่ ตัวหนูนาอยู่บนตัวสีหนาท
สีหนาทจะหลุดขำมากยิ่งขึ้น
หนูนาไม่รู้ว่าสีหนาทเปลี่ยนอารมณ์ไปแล้วก็ถามออกมา “คุณ..คุณจะไล่ฉันออกรึเปล่าคะ?”หนูนาหน้าจ๋อยมากๆ สีหนาทที่เกือบหลุดขำ ปรับสีหน้าให้นิ่งๆ...“ฉัน ฉันขอโทษ ฉัน...” หนูนาไม่รู้จะขอร้องยังไงแล้ว
สีหนาทเห็นน้ำตาที่คลอของหนูนาเพราะความรู้สึกผิด เขานิ่งอยู่ ยังไม่ได้คิดว่าจะจัดการอย่างไร ก็มีคนงานเข้ามาแล้วก็ชะงัก “นายครับ ลูกค้าที่มาขอดูสักลายดำมาถึงแล้ว”
สีหนาทมองสภาพตัวเองที่เลอะเทอะ “เดี๋ยวฉันไป” แล้วเขาก็หันไปบอกกับหนูนา “เดี๋ยวเราค่อยมาเคลียร์กัน”
สีหนาทตามคนงานไป ขณะที่หนูนาแทบจะทรุด... เจ็บใจตัวเองจนไม่รู้จะทำยังไง ตายแน่คราวนี้

“สัญญาแล้วนะคะ..ว่าจะดูแลรัศอย่างดี” รัศมีอยู่ในเครื่องแต่งกายพร้อมเดินทาง คุยมือถือเสียงหวานหยอกเย้า “ไม่งั้นไม่ไปจริงๆด้วย.. แล้วเจอกันค่ะ” รัศมีวางสายหันมา เห็นลูกจันท์เด็กรับใช้กำลังทยอยขนกระเป๋าเดินทางของรัศมีออกไป

รัศมีเดินอมยิ้มสมใจมา เจอะวรรณยืนอยู่ พร้อมอรุณี รอยยิ้มบนใบหน้ารัศมีลดเลือนลง...
“จะหอบผ้าหอบผ่อนไปค้างอ้างแรมที่ไหน ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง! ถ้าคิดจะหายไปหลายๆปีแบบคราวก่อน บอกเลย ว่าครั้งนี้ฉันไม่รับกลับ!”
“ไม่ต้องห่วง ครั้งนี้รัศไม่หน้าโง่ ทิ้งคุณพ่อไปเหมือนเมื่อก่อนหรอกค่ะ”
“ฉลาดขึ้นแล้วก็ดี! แล้วนี่แกจะไปเชียงรายทำไม”
รัศมีชะงัก แล้วยิ้ม...ที่วรรณสนใจจนรู้ว่าเธอไปเชียงราย มองอรุณี รู้ว่าวรรณรู้จากอรุณี “อ้าว ทำไมไม่ถามณีให้หมดล่ะค่ะ ไหนๆก็ถามจนรู้แล้วว่ารัศจะไปไหน เพิ่งรู้ว่าคุณพ่อสนใจเรื่องของรัศด้วย”
“ใช่ ฉันสน!! เพราะฉันไม่อยากจะไปตามเช็ดตามล้างให้แกอีก แก่ๆกันแล้วมันคลื่นไส้”
รัศมีสะอึก โพล่งขึ้น “รัศจะไปตามยัยนากลับ” วรรณ อรุณีชะงัก “ก็คุณพ่อชอบว่ารัศไม่สนใจลูก รัศก็เลยจะดิ้นรนไปทำหน้าที่แม่ที่ดี ให้สมใจคุณพ่อ”
วรรณยังอึ้งๆ เชื่อ หรือ ไม่เชื่อดี?
อรุณีเชื่อทันที “ดีแล้วค่ะคุณรัศ ถ้าคุณรัศไปตามเอง คุณนาต้องกลับแน่”
แต่วรรณกลับไม่เชื่อ “แน่ใจเหรอ ว่าแกพูดจริงน่ะ รัศมี?”
“ถ้าไม่จริง ทำไมรัศต้องไปถึงเชียงรายด้วย รัศจะไปที่ไหนก็ได้”
อรุณีปลื้มปริ่ม ขณะที่วรรณยังไม่เชื่อ แต่ใจก็ยังหวังอยากให้เป็นจริง “ถ้ามันจริงอย่างที่แกพูด พอเจอลูกแล้วก็รีบกลับ อย่าไปก่อเรื่องให้ยัยนาเด็ดขาด!”
รัศมีชะงักกึ้ก ฮีทขึ้น พูดพลางยิ้มพลางเชือดเฉือนประชดตัวเอง “ค่ะ ลูกหัวเน่าอย่างรัศ ไม่กล้าแตะหลานหัวแก้วหัวแหวนของคุณพ่อหรอก!” รัศมีว่าแล้วก็กระแทกส้นออกไป! วรรณมองตามรัศมีครุ่นคิด...

ข้าวของที่เสียหายถูกเก็บรวบรวมมาใส่ถุงดำกองไว้ ณ มุมหนึ่ง
อวนบอกศรี และคนงานที่มาช่วยกัน “พอก่อนโว๊ย มากินข้าวกันก่อน บ่ายแล้ว” ทุกคนผละจากสิ่งที่ทำอยู่ มาที่โต๊ะเพื่อกินข้าวกล่อง อวนหันไป... เห็นหนูนายังพยายามเช็ดขัดถูเช็ดคราบเขม่าที่พื้นอย่างสุดแรง!!เหงื่อซึมเต็มหน้า ศรี และคนงานที่ถือช้อนเตรียมกินแล้วต่างก็มอง อวนเดินมาหาหนูนา “พอแล้ว!! ไม่ต้องทำแล้ว”
หนูนาสีหน้าไม่ดี “ให้ฉันช่วยเถอะจ้ะ นี่คราบก็หลุดไปตั้งเยอะแล้ว...”
“เอ๊ะ เอ็งนี่พูดไม่รู้เรื่อง ข้าบอกให้พอ !!!” อวนดึงตัวหนูนาออกมาเลย
หนูนาเหวอไป “ป้า.. ฉัน...ฉันขอโทษจริงๆที่ทำให้ครัวไหม้ แต่ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ..”
“แกไปขอโทษคุณสิงห์เค้านู่น ไม่ต้องมาขอโทษข้าแล้ว ฟังเอ็งจนหูชาแล้ว”
หนูนาอึ้งไป ทีแรกไม่เข้าใจ ค่อยๆ เก็ท “นี่ นี่ป้าไม่โกรธฉันแล้วเหรอ?”
“โกรธสิวะ แต่เอ็งก็ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย จะโกรธให้เสียเส้นประสาททำไม”
ศรีช่วยอธิบาย “หนูนา ป้าอวนโกรธง่าย แต่หายโกรธง่ายกว่า เชื่อป้าเค้าเถ๊อะ ที่เหลือพวกฉันทำเอง ไปขอขมาคุณสิงห์เค้าซะ เค้าจะได้ไม่ไล่แกออก”
หนูนาซาบซึ้งน้ำใจคนครัว ยกมือไหว้ “ขอบคุณค่ะป้า พี่ศรี ขอบคุณ...”
“เออๆ รีบๆไปซะ อย่าลืมหาดอกไม้สวยๆ ไปขอขมานายด้วยล่ะ”
หนูนาพยักหน้า ยังตื้นตันใจ ก่อนจะรีบออกไป อวน ศรี คนงานมองตาม ยิ้มๆกัน แล้วกลับมาเปิบข้าว

หนูนาเอาดอกไม้มาไหว้สีหนาทที่เรือนใหญ่ “ฉันขอโทษค่ะ ที่ไม่ระวังให้ดี ทำให้ทรัพย์สินของคุณเสียหาย”
สีหนาทนั่งนิ่ง สีหน้าไม่บ่งบอกว่าคิดอย่างไร มีหลายคนอยู่ในที่นั้น ขนิษฐา รามอ่อนใจ แววตาเห็นใจหนูนา
ไข่ที่มาเสิร์ฟของว่างไม่ชอบนักที่หนูนาป่วนให้สิงห์เดือดร้อน บุญตาอารมณ์สาระแนอยากรู้อยากเห็น
หนูนาเห็นอาการสีหนาท ใจคอไม่ดี แต่ก็พยายามพูด “ถ้ายังไง คุณหักเงินเดือนของฉันเพื่อชดใช้ค่าเสียหาย...ได้เลยนะคะ”
รามอ่อนใจ “หนูรู้รึเปล่า ว่าถ้าทำอย่างนั้น ต้องชดใช้เป็นปีๆเลยนะ”
หนูนาอึ้งไป “ถ้ายังงั้น นอกจากงานครัว ให้ฉันช่วยงานอะไรก็ได้ งานหนักแค่ไหนชั้นก็ทำได้ค่ะ เอ่อ แต่ขอให้ชั้นได้ทำงานในไร่นี้นะคะ” หนูนามองสีหนาท แต่สีหนาทก็ยังเงียบ
บุญตาอดไม่ได้ หลุดปาก “..แบบนี้ใครจะกล้าใช้อีก..”
หนูนาได้ยิน หน้าเสีย .... ไข่ปรามบุญตาด้วยสายตา และตีเบาๆเข้าให้ บุญตาหน้าแหย.. ก็มันจริงนี่
ราม ขนิษฐา เชษฐ์ เริ่มมองหน้ากันว่าสีหนาทจะเอายังไง .... หนูนามองๆสีหนาท ลุ้นๆอย่างหวาดเสียว...

กระจิบเอาลิปสติกมาวางบนโต๊ะ ตรงนั้นมีพวง เพ๊อะ และคนงานคนอื่นอยู่ด้วย
ประกอบประกาศ “รอบสอง!! ใครพนันว่านังหนูนาโดนออกบ้าง ลงมาเลย!!”
พวงควักที่เขียนตาลงมาวาง เพ๊อะเอาที่ตะไบเล็บออกมาวาง คนงานคนอื่นพากันเอาของลงมาวาง เป็นตลับแป้ง ลิปสติก ฯลฯ ท้ายสุดมีบรัชออนสีแปร๊ดมากวางลงมา ทุกคนหันมอง...แทบผงะ ประกอบ? มาได้ไง??
เพ๊อะสะดุ้ง “แต๋วว่ะเฮีย ใช้ด้วยเหรอ?”
“โอ๊ย ใช้ดี๊!” ประกอบทำท่าตุ๊ดๆ แล้วกลับมาเข้ม “บ้า!!! ของที่ร้านเฮียเว้ย เผื่อโชคดี ได้เครื่องสำอางมือสองไปเซลล์บ้าง”
ทุกคนส่ายหน้า เคี่ยวได้ทุกสถานการณ์!! ระหว่างนั้นแป้นเดินมากลางวง ทุกคนหันไปมอง
“ฉันว่าหนูนาไม่โดนไล่ออกหรอกเว๊ย รอดมาได้ตั้งหลายครั้ง คราวนี้มันก็ต้องรอด!!”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6 วันที่ 17 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ