อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/2 วันที่ 17 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/2 วันที่ 17 ธ.ค. 58

ทุกคนส่ายหน้า เคี่ยวได้ทุกสถานการณ์!! ระหว่างนั้นแป้นเดินมากลางวง ทุกคนหันไปมอง
“ฉันว่าหนูนาไม่โดนไล่ออกหรอกเว๊ย รอดมาได้ตั้งหลายครั้ง คราวนี้มันก็ต้องรอด!!”
“เข้าข้างกันจริ๊ง แต่ครั้งนี้ มันถึงกับเผาครัวเลยนะ ถ้ามันไม่โดนไล่ออก อีพวงยอม” พวงควักเครื่องสำอางลงมาอีก “เสียทั้งหมดนี่เล๊ย !”
เพ๊อะเห็นของตาโต “หูย ฉันไปเล่นข้างหนูนาได้มั๊ย อยากได้ของน้องพวงอ่ะ” กระจิบดุเข้าให้ เพ๊อะต้องเก็บไม้เก็บมือ
พวงบอกกับแป้น “ถ้าแกมั่นใจนัก กล้าพนันข้างนังหนูผีเพื่อนรักแกรึเปล่าล่ะ ห๊ะ”
กระจิบย้ำ “เออ ใช่ ถ้ามั่นใจนัก ก็ลงมาเล๊ยยย!!!!”

แป้นค้นๆ ทั้งเนื้อทั้งตัวมีสิ่งเดียว “ท้าเหรอ ได้!! งั้น ฉันเดิมพันด้วยนี่!!!”
“อะไร?”
“ยาแต้มสิว ถ้านังหนูนามันโดนไล่ออก นังแป้นยอมสิวระเบิดโว๊ย !!!”



“จะให้ออกได้ไง!!” สีหนาททำเข้ม แต่จริงๆแถให้หนูนาสุดฤทธิ์ “ทำข้าวของเสียหายขนาดนี้ ต้องอยู่ทำงานชดใช้ค่าเสียหายก่อนสิ!”
ทุกคนฟังแล้วงงๆกันไปหมด หนูนามองสีหนาทอึ้งๆ ใจนึงก็เหมือนจะโล่ง แต่อีกใจก็ยังอึนๆในสิ่งที่สีหนาทว่าต้องชดใช้
ขนิษฐาไม่แปลกใจ “พี่สิงห์ จะให้หนูนาทำอะไรคะ? นอกจากงานที่โรงแรมแล้ว น้องไม่เห็นว่าหนูนาจะเหมาะกับงานไร่งานไหนเลย” หนูนามองขนิษฐาแล้วหน้าเสีย ขนิษฐาพูด “อย่าว่าฉันว่าเลยนะหนูนา ผลมันก็... เห็นๆกันอยู่”
ไข่ บุญตา เชษฐ์ต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับขนิษฐา เออจริง...
สีหนาทชะงัก เอาไงดีวะ ยังแถ ”มี มันยังมีอีกงานนึง พี่ว่าหนูนาทำได้ จะได้ทำใช้หนี้ให้ฉัน”
“ใช้แน่เหรอครับ ไม่ใช่ว่ายิ่งเพิ่ม?” สีหนาทมองเชษฐ์ “ไม่เพิ่มครับ ไม่เล๊ย!” คนพูดต้องรีบตบปาก
“งานอะไรคะ?”
เขาชะงัก คิด มองไปรอบๆ แล้วบอก “ฉันจะย้ายเธอขึ้นมาทำงานที่นี่ ให้มาช่วยงานป้าไข่กับบุญตา” สองผู้รับเคราะห์ถึงกับร้องลั่น หนูนาจ๋อยๆ นี่ทำคนกลัวขนาดนี้เลยเหรอ???? “ไง เธอทำได้ใช่มั๊ย แค่งานบ้านพื้นๆ”
หนูนาอ้ำอึ้ง จริงๆไม่เคย แต่ว่ารับไปก่อน “ได้ค่ะ งานอะไรฉันก็..”
“ทำได้ทั้งนั้น...” เชษฐ์กับบุญตาพูดขึ้นพร้อมกัน หนูนาอึ้งไป ที่โดนรู้ทัน
ขนิษฐาพูดยิ้มๆแต่มีอินเนอร์ว่าสีหนาทสปอยล์หนูนาเกิน “เฮ่อ เธอนี่โชคดีจริงๆนะหนูนา ขนาดนายสิงห์ที่ว่าดุ ก็ยังเอ็นดู ให้โอกาสเธอตลอด”
รามไม่สบายใจ แก้ตัวแทน “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ คุณสิงห์คงเห็นว่าหนูนาทำได้จริงๆ แล้วหนูนาเองก็สำนึกผิดแล้ว ถึงกับมาขอขมา”
ขนิษฐาน้อยใจ ที่รามออกรับแทนหนูนา “ค่ะ น้องเห็น น้องก็ไม่ได้ว่า แค่อยากให้หนูนาเขารู้ ว่าตัวเขาโชคดีมากแค่ไหน ที่ทั้งน้ารามและพี่สิงห์พากันปกป้อง”
รามชะงักไป ก้มหน้าละอายนิดๆที่เผลอไปจี้ขนิษฐาเพราะความเป็นห่วงหนูนา
“พี่รู้ว่าน้องพูดเพราะเป็นห่วงพี่ กลัวว่าจะเสียเวลาเปล่า แต่ไม่ต้องกลัว” สีหนาทมองหนูนา ตาคมวับเอาเรื่อง! หนูนาชักร้อนๆหนาวๆ ทำไมมองแปลกๆ “ครั้งนี้ ไม่เหมือนที่ผ่านๆมา “
เชษฐ์เผลอสอด “ยังไงเหรอครับ?”
“เพราะฉันจะจับตาดูหนูนาอย่างใกล้ชิด ให้มาทำงานใกล้หูใกล้ตาฉันนี่แหละ ดูซิ ว่าเธอยังจะป่วนอะไรได้อีก!”
หนูนาอึ้งๆไป สีหนาทหน้ากวนเอาเรื่อง!!! หนูนาเหวอ ตกลงนี่เราโชคดีหรือโชคร้าย??? คนอื่นๆ ฟังๆมองๆ รู้สึกมันแปลกๆ
บุญตาซุบซิบกับไข่ “ป้า มันใช่เหรอ? ทำงานเจ๊งกะบ๊งแทนที่จะไล่ออก ยิ่งเอามาใกล้ตัว? แปลกกกอ่ะ”
ไข่ปรามไม่ให้บุญตาเสียงดังออกไป แต่ตัวเองก็แปลกใจเหมือนกัน ขนิษฐามองสีหนาทที่ทำฟอร์มใส่หนูนาอย่างครุ่นคิด

แป้นกอบเอาของทุกสิ่งมาจากในวง เพ๊อะมองอย่างสุดเสียดาย กระจิบ พวงสุดเจ็บใจ!! ประกอบส่ายหัวเจ๊งๆๆ!!! คนงานอื่นๆที่เสียของไปก็พากันเซ็ง บุญตามายืนอยู่ด้วย
“คุ้มจริงๆ!” แป้นขนไม่หมด ของแทบหล่น “ไปก่อนน๊า ต้องไปลองของซะหน่อย ฮิๆ” เธอเดินไปอย่างอารมณ์ดี
“แค่ยาแต้มสิวซองเดียว แต่มันเอาทุกสิ่งทุกอย่างของพี่จิบไปหมด พรุ่งนี้จะเอาแป้งที่ไหนทา เอากระจกที่ไหนมาส่อง ฮือ....”
ประกอบหันขวับทันที “ที่ร้านอั๊วะมีนะ ขายให้ถึกๆ” (ถูกๆ)
กระจิบเหวอ รีบเชียว!!!
“ฮึ่ย! ของแค่นี้ฉันไม่เสียดายหรอก แต่มันเสียความรู้สึก ! ทำไมนังนั่นมันก่อเรื่องขนาดนี้ก็ยังไม่โดนไล่ออก !! คุณสิงห์น่ะลำ…”
กระจิบรีบพรวดไปปิดปากพวง “อุ อุ๊ย จะจามใช่มั๊ย..เดี๋ยวไวรัสแพร่กระจาย บุญตามันยังอยู่นะ” ว่าแล้วก็หันไปบอกบุญตา “ขอบใจนะจ๊ะที่มารายงานข่าว”
“แค่ขอบใจเองเหรอ?”
กระจิบเซ็ง แต่ควักตังค์ให้ไปยี่สิบ “เครื่องสำอางก็เสีย ตังค์ก็เสีย ไม่มีเห็นใจกันเล๊ย !!”
บุญตาหาได้แคร์ ได้เงินแล้วก็ไป สบายใจเฉิบๆ
“นี่ไง เขาถึงว่าการพนันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เล่นแล้วไม่ดี!”
กระจิบหันไปหาเพ๊อะ อยากจะกินเลือดกินเนื้อ ขณะที่พวงหงุดหงิดมาก!!

สีหนาทเข้ามาหยิบเอกสารบนโต๊ะ โต๊ะรกมาก ความรกลามไปทั้งห้อง บนพื้นมีเอกสารท่วมเป็นกองๆ กองตัวอย่างไม้สักวางระเกะระกะ แต่ตู้เหล็กสำหรับวางเอกสารด้านหลังดันว่าง และมีแผนที่ไร่แผ่นใหญ่เต็มผนัง
เชษฐ์เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มท่าทางเกร็งๆ “บัญชีรายรับของไร่สัปดาห์นี้ครับ” เชษฐ์จดจ้อง จะวางตรงไหนดี
สีหนาทหยิบมา “ฉันวางเอง” เชษฐ์ค่อยโล่งอก ผ่อนขาที่เกร็งลง “ตรงนั้นมีกองวารสาร!!!”
เชษฐ์สะดุ้ง “ขอๆโทษครับ” เขาจับขาเสียวไส้ “เกือบไปแล้ว..” เชษฐ์โล่งอก แล้วหันกลับมา แต่ศอกดันชนกองเอกสารบนโต๊ะหล่น โครม
สีหนาทลุกพรวด เสียงดัง “เฮ้ย!!!!”
“คุณสิงห์ ผม.. ผมขอโทษ เดี๋ยวผมจะรีบเก็บให้” เขาทำท่าจะเก็บ
“หยุด ไม่ต้อง อย่าแตะ ปล่อยเดี๋ยวนี้ บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าให้ระวังๆ แกเก็บฉันก็หาของไม่เจอ! เดี๋ยวฉันทำของฉันเอง”
“ขอ ขอโทษนะครับ”
“หักเงินเดือนซะดีมั๊ยเนี่ย”
เชษฐ์หน้าจ๋อยเหลือสองนิ้ว ทันใดมีเสียงดังห้ามมวย
“เหลือเชื่อเลย! ว่าห้องนี้ยังรกได้อีก” ขนิษฐาเดินมาที่พร้อมถาดใส่เครื่องดื่ม เห็นความรกก็ถอนใจ “หรือน้องจะวางมือจากโรงแรมมาช่วยพี่สิงห์เหมือนเดิมดีคะ?”
เชษฐ์จะอ้าปากบอกว่า “ดี” แต่สีหนาทรีบเบรก “ไม่ดี ไม่มีใครที่จัดการเรื่องที่โรงแรมได้ดีเท่าน้องอีกแล้ว ที่นี้น่ะช่างมันเถอะ” เขาหันไปสั่งเชษฐ์ “รับถาดจากยัยน้องซิ” เชษฐ์เดินหลบหลีกกองเอกสารบนพื้นอย่างระวังไปรับถาดใส่น้ำมา แล้วจะหาที่วาง “มันมีตรงไหนให้วาง! ถือไว้!” สีหนาทหยิบน้ำมา ปล่อยเชษฐ์ถือถาด
ขนิษฐาคิด แล้วบอก “คุณเชษฐ์เอาถาดไปเก็บเถอะค่ะ”
“ครับ..” เชษฐ์เดินเกร็งๆออกไป
พอเชษฐ์ออกไปแล้ว ขนิษฐาเดินระวังๆ มาที่หน้าโต๊ะทำงานสิงห์ “พี่สิงห์คะ จริงๆแล้ว..ที่พี่สิงห์หางานให้เด็กหนูนาจนได้ เพราะไม่อยากให้แกออกรึเปล่า?”
พรวดดด!! สีหนาทดื่มน้ำอยู่สำลัก มองหน้าขนิษฐา รีบป้ายน้ำที่เลอะคาง “พี่เนี่ยนะ! ไม่อยากให้ยัยเด็กนั่นออก!!”
“จากที่น้องเห็นมันเป็นยังงั้นค่ะ เพราะปกติ พี่สิงห์ของน้องเป็นคนเด็ดขาด แต่สำหรับหนูนาที่พลาดแล้วพลาดอีก มันกลับดูเป็นเรื่องสนุกสำหรับนายสิงห์ที่ต้องคอยหาหน้าที่ใหม่ให้หนูนาทุกครั้ง แล้วก็ต้องคอยลุ้นอีกว่าเขาจะทำงานรอดรึเปล่า ? น้องว่าแบบนี้มัน..ไม่ปกติ”
สีหนาทเสียงสูง “ปกติ!!!” ขนิษฐามองสิงห์แบบ "แน่ใจ๊" สีหนาทคิดๆ หาทางออก ที่โดนสายตาขนิษฐาบี้มา “โอเค พี่ยอมรับว่า...อาจจะให้โอกาสเด็กนั่นมากกว่าคนอื่น แต่พี่ทำเพราะพี่มีเหตุผล.....”
“เพราะ?” เธอมองอย่างคาดคั้น
“เพราะ...เอ่อ เพราะถึงเค้าจะก่อเรื่อง แต่ก็ไม่ได้เจตนา เราอาจจะพลาดเอง ที่ใช้คนไม่ถูกทาง” ขนิษฐางง “น้องก็เห็นว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่คนโง่ น้องเองยังเคยอยากได้ตัวหนูนาไปช่วยงานที่โรงแรมไม่ใช่เหรอ” ขนิษฐาชะงักไป สีหนาทเถียงได้มีเหตุผล แววตาสีหนาทเริ่มเป็นต่อ “ที่พี่ยังไม่ไล่เด็กคนนั้นออก..ไม่ได้เกี่ยวกับความพิศวาสยัยตัวแสบนั่นเลยสักนิด ทั้งป่วน ทั้งกวนประสาทแบบนั้น แต่เราเป็นนายคน การจะไล่คนออกพี่ก็อยากแน่ใจว่าเขาทำงานไม่ได้จริงๆ ถึงตอนนั้น ออกก็คือต้องออก!” พูดจบสีหนาทก็แอบถอนหายใจที่แถมาได้ขนาดนี้ สีหนาทแกล้งงอน “น้องยังมีอะไรสงสัยในวิธีการบริหารคนของพี่หรือเปล่า? หรือน้องคิดว่าพี่ควรไล่หนูนาออก พี่ก็จะทำแบบนั้น”
ขนิษฐารีบเข้าไปอ้อน “พี่สิงห์คะอย่างอนสิคะ น้องไม่ได้มีเจตนาทำให้พี่สิงห์รู้สึกไม่ดีนะคะ ก็แค่อยากรู้ว่าพี่สิงห์คิดอะไรอยู่ เอาเป็นว่า น้องขอโทษนะคะ ถ้าทำให้พี่สิงห์ไม่พอใจ”
“ถ้างั้นก็ทำขนมอร่อยๆมาไถ่โทษ....”
ขนิษฐายิ้มให้พี่ชาย “แน่ะ..ที่แท้โชว์งอนน้องเพราะก็อยากกินขนมนี่เอง...ได้เลยค่ะ เดี๋ยวน้องทำมาให้ รอแป๊บนึงนะคะ”
สีหนาทโยกหัวขนิษฐาเบาๆ ก่อนที่ขนิษฐาเดินออกไป พอขนิษฐาไป สีหนาทโล่งอก แล้วก็ชะงัก เราโล่งอกทำไมวะ?

หนูนามาถึงห้อง เห็นหลังแป้นนั่งหันเข้าหากระจกอยู่ รีบเดินไวๆเข้ามาจะบอกข่าวดี “แป้น ! ฉันไม่ถูกไล่ออกล่ะ โชคดีจั...” แป้นหันหน้ามาจากกระจก หน้าขาววอก ปากก็แดง คิ้วก็ดำเว่อร์โคดๆ หลอนมากกกก “ห๊ะ!!!!” เธอถึงกับสะดุด ล้มโครมมมม! ลงไปเลย
แป้นฉีกยิ้มกว้างสุดสยองอยู่ ชะงัก! “เฮ้ย นังหนูนา เป็นไร!!!!”
หลังจากนั้น แป้นเช็ดเครื่องสำอางออก หน้าตูม
“ขอโทษ ฉันไม่เคยเห็นแป้นแต่งหน้ามาก่อน”
“ไม่เคยเห็นผี !ว่างั้นเถอะ!” หนูนาอมยิ้ม เถียงไม่ออก “เฮ่ย ไม่น่าพนันของพวกนี้เล๊ย” ว่าแล้วก็ผลักเครื่องสำอางออก “เป็นเงินซะยังดีกว่า”
หนูนารู้สึกไม่ค่อยดี “แสดงว่ามีหลายคนเลยนะเนี่ยที่อยากให้ฉันโดนไล่ออก”
แป้นชะงัก “อย่าคิดมาก ไอ้พวกนั้นมันก็เล่นหนุกๆไปงั้นแหละ รีบไปอาบน้ำอาบท่าแล้วมานอนเอาแรงซะ พรุ่งนี้แกต้องเข้าไปทำงานที่เรือนใหญ่ไม่ใช่เหรอ”
“อือ“
แป้นพยายามปลอบใจ “ทำหน้าหมาเหงาทำไมวะ แกน่ะโชคดีมาก ที่นายเขาเอ็นดู เขาถึงให้โอกาสตลอด ต้องดีใจถึงจะถูก ครั้งนี้ ต้องทำให้ดี อย่าให้ใครเขาว่าได้อีก”
“จ้ะ แป้นพูดถูก” หนูนาจับแขนแป้น ซึ้งใจ “ขอบใจนะที่อยู่ข้างฉันตลอดเลย”
“เออ แล้วพนันข้างเอ็ง ก็ชนะด้วย” แป้นยิ้มร่า หนูนาส่ายหน้า แล้วหันไปหยิบข้าวของเตรียมไปอาบน้ำ ขณะที่แป้นหันไปเห็นตัวเองในกระจกอีกครั้งก็ยังตกใจ “เฮ่ย”

ที่รีสอร์ทศักดา เชียงราย กระเป๋าเสื้อผ้าหรูหรา 6- 7 ใบ ถูกเด็กรับใช้ทยอยขนเข้ามา รัศมีซึ่งแต่งตัวแต่งหน้าสวยพริ้งเดินเข้ามาพร้อมศักดา
“หวังว่าบ้านผมจะไม่คับแคบเกินไปสำหรับคุณรัศมีนะครับ”
รัศมีมองรอบๆ ไม่ตื่นเต้น “ก็โอเค พอได้” ศักดาหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย..รัศมีสังเกตเห็น รีบแก้ “ไม่ใช่ที่นี่ไม่ดี แต่ปกติฉันกับคุณพ่อพักแต่.. โรงแรมอันดับหนึ่ง”
ศักดาทำเป็นถาม แต่ด้วยเสียงน้อยใจ “งั้นจะให้ผมจองที่นั่นให้คุณแทนดีมั๊ย?”
รัศมีรู้ตัว “โธ่ จะดีได้ยังไงล่ะ ถ้ามีคุณอยู่ ที่ไหนก็ดีทั้งนั้น..” รัศมีสบตาศักดาง้องอน...ศักดาค่อยยิ้มออก..
อดิสรเดินออกมามองละครฉากใหม่ที่คุ้นตา แล้วศักดาที่ยิ้มหวานให้รัศมีอยู่รู้ตัว รัศมีหันไปมองตาม
“คุณรัศมีครับ นี่อดิสร ลูกชายผม อดิสร นี่คุณรัศมี ที่พ่อเล่าให้แกฟังไง”
อดิสรยกมือไหว้แต่ไม่นอบน้อมนัก “สวัสดีครับคุณรัศมี ขอให้อยู่ที่นี่เหมือนกับเป็นบ้าน” เขาปรายตาไปทางศักดาอย่างรู้ทัน “ของตัวเองนะครับ”
“ขอบใจ ระหว่างนี้ฉันขอฝากตัวด้วย หวังว่าจะไม่รบกวนเธอนะ”
“ไม่หรอกครับ ผมชินแล้ว” รัศมีชะงักไปกับท่าทีของอดิสร ศักดาส่งสายตาเขม็งไปหาลูก อดิสรแก้ให้ “พอดีที่นี่ต้อนรับแขกใหญ่ๆโตๆบ่อยน่ะครับ เชิญตามสบายเลย”
“เดี๋ยวผมพาคุณไปดูห้องพักนะครับ” ศักดาหันมามองลูกไม่พอใจแว่บหนึ่ง ก่อนจะหันไปยิ้มแย้มอบอุ่นกับรัศมี แล้วพาเดินเข้าไป..
อดิสรมองตามพ่อด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
สีหนาทนั่งผิงไฟที่กองไฟหน้าเรือน สีหนาทกำลังครุ่นคิดถึงคำถามที่ขนิษฐามีต่อเขา
“พี่สิงห์คะ จริงๆแล้ว..ที่พี่สิงห์หางานให้เด็กหนูนาจนได้ เพราะไม่อยากให้แกออกรึเปล่า?”
“ที่พี่ยังไม่ไล่เด็กคนนั้นออก..ไม่ได้เกี่ยวกับความพิศวาสยัยตัวแสบนั่นเลยสักนิด ทั้งป่วน ทั้งกวนประสาทแบบนั้น แต่การจะไล่คนออกพี่ก็อยากแน่ใจว่าเขา ทำงานไม่ได้จริงๆ ถึงตอนนั้น ออกก็คือต้องออก!”
สีหนาทที่คิดหนักว่าที่จริงเหตุผลพวกนั้นมันก็แค่ข้ออ้าง “ยัยหนูนาเอ้ยย...” เขาคิดถึงหนูนาในโมเมนท์ต่างๆ ทั้งรอยยิ้ม ทั้งน้ำตา ทั้งความเด๋อด๋า แล้วก็นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว ก่อนจะรู้สึกตัว สีหนาทถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นกับเขากันแน่ เขาโยนเชื้อฟืนเข้าไปในกองไฟ ไฟลุกโชนแตกเป็นสะเก็ด

บรรยากาศไร่สักในยามเช้ามุมสวยงามต่างๆ
“เอ้า ทำอันนี้ก็แล้วกัน” บุญตาส่งถังกับไม้ม็อบให้ “งานง่ายๆ จะได้ไม่มีปัญหา ทำได้ใช่มั๊ย ?” บุญตามองหน้าหนูนา
หนูนาไม่กล้าบอกว่าไม่เคยทำ “อื้อ ได้สิ”
“ถูจากนี่ไปจนสุดตรงโน้นนะ” บุญตาชี้ชานเรือนไปสุดทางเดินไปสระบัว บริเวณกว้างพอสมควร

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/2 วันที่ 17 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ