อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/4 วันที่ 17 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/4 วันที่ 17 ธ.ค. 58

หนูนารีบกุลีกุจอไปล้าง ปากก็เจื้อยแจ้วชวนไข่คุย “หนูนายังไม่เคยกินน้ำเงี้ยวอร่อยๆเลยค่ะ เห็นน้ารามบอกว่าป้าไข่ทำอร่อยที่สุด”
“อุ๊ย นายรามปากหวาน ก็ไม่เท่าไหร่หรอก..” ไข่ว่าแต่ยิ้มแก้มปริ
บุญตาเดินเข้ามาเห็นหนูนาคุยกับไข่ แปลกใจนิดๆ มองว่าหนูนาทำอะไร “ดอกงิ้วนี่ ไชโย! จะได้กินน้ำเงี้ยวฝีมือป้าแล้วสิ ลาภปากจริงๆ”
หนูนาล้างดอกไม้ เห็นไข่อารมณ์ดี และบุญตาดีใจ ก็พลอยแฮปปี้ไปด้วย ที่เริ่มคุยกับสองคนนี้ได้

วันต่อมา หนูนาฮัมเพลงพลางถูพื้นอย่างอารมณ์ดี สีหนาทเดินออกมา หนูนารีบหุบปากสนิท กลับไปสุขุมปกติ สีหนาทเดินมานั่งประจำที่เดิม สีหนาทอ่านเอกสารแล้วก็เหลือบมอง หนูนาเผลอกลับไปฮัมเพลง... สีหนาทอมยิ้ม หนูนาเบนทิศจะหันหน้ามา สีหนาทรีบทำเป็นก้มมองเอกสาร


ขนิษฐาเดินออกมา เตรียมไปโรงแรมเห็นหนูนาถูพื้น แล้วสีหนาทนั่งทำงานก็ชะงักๆ สีหนาทเงยหน้ามาเห็นขนิษฐาก็ชะงักเหมือนกัน แต่เนียนทำพูดคุยกับขนิษฐาปกติ ขนิษฐายิ้มๆมองๆหนูนา แล้วก็เดินออกไป

วันต่อมา หนูนาเช็ดถูโต๊ะ เอาดอกไม้มาจัดใส่แจกัน มีโมเมนท์น่ารัก สีหนาทเดินออกมาเห็นภาพที่หนูนาอยู่กับดอกไม้ดูน่ามองมาก สีหนาทมองแต่ทันใดนั้นหนูนาก็ซุ่มซ่ามปัดแจกันตกแตก หนูหนาหลับตาปี๋ พอหนูนาลืมตาเห็นสีหนาทอยู่ตรงหน้า ปากสีหนาทก็ว่า "ยัยตัวแสบ"

วันต่อมา รามมารับขนิษฐาที่หน้าเรือน สีหนาททักทายราม หนูนาเห็นรามรีบวิ่งลงไปหาด้วยความดีใจ หน้าตาหนูนาบานแฉ่ง
สีหนาทกัด “น้ารามนี่โชคดีนะครับ ยัยเด็กนี่ยิ้มให้น้ารามจนปากจะฉีกถึงหู ทีอยู่กับผมหน้าเป็นมะเหงกตลอด”
หนูนาพึมพำเบาๆ “ก็อยู่กับคนหน้ายักษ์จะให้ยิ้มออกได้ไง”
“อะไรพูดอะไร?”
หนูนาแอบแลบลิ้นให้ รามหัวเราะ
ขนิษฐาเดินออกมาเห็นรามขยี้หัวหนูนา ขนิษฐาแอบมีงอน “น้องเองก็ไม่ค่อยเห็นน้ารามยิ้มให้ใคร นอกจากหนูนาเหมือนกัน ไปกันได้รึยังคะหรือจะอยู่เล่นกับหนูนาก่อน” ขนิษฐาแอบเหวี่ยงเบาๆ สีหนาทก็มองหนูนาแบบยวน
เย็นแล้ว หนูนานั่งรอที่หัวบันได สีหนาทกลับมาเห็นหนูนารอ ในใจคิดว่ารอตัวเอง รามมาส่งขนิษฐาที่บ้าน หนูนารีบวิ่งเข้าไปหาราม เห็นรามซื้อขนมมาฝากหนูนา แล้วสองคนก็เดินกลับไปด้วยกัน ขนิษฐาได้แต่ถอนหายใจ สีหนาทก็หงุดหงิด

บุญตามาเสิร์ฟกาแฟให้สีหนาท มองๆสีหนาทที่นั่งทำงานในตำแหน่งที่มีหนูนาถูพื้นอยู่ตรงหน้า คิ้วขมวดแต่ไม่กล้าถามนาย เดินเข้ามา เจอไข่ก็สะกิดให้ไข่ดู ไข่มองแล้วก็ส่ายหน้าไม่ให้ยุ่ง ผลักบุญตาให้ไปทำงาน
สีหนาทนั่งทำงาน หนูนาถูพื้น สักพักพอสีหนาทเงยหน้ามา หนูนาหายไป สีหนาทงง เอ๊ะ กวาดสายตาหาก็ไม่เห็น ถึงกับลุกขึ้นชะเง้อหา !!
“คุณหาอะไรคะ?”
สีหนาทสะดุ้ง พอหันมาเจอหนูนา “เอ่อก็ สงสัยว่าทำไมอยู่ๆเราถึงหายไป อู้รึเปล่า?”
“ม็อบมันหลุดค่ะ ฉันให้บุญตาช่วยใส่กลับไปให้ใหม่ กับแค่งานถู พื้น คุณไม่ต้องไม่ต้องสนใจมากก็ได้”
สีหนาทจี้ใจดำ “ใครว่าฉันสน ฉันแค่มานั่งทำงานของฉันเฉยๆ ส่วนเธอฉันก็ต้องสงสัยเอาไว้ก่อน เกิดไปทำอะไรป่วนๆเข้าอีกล่ะ เราเคยมีประวัตินะ อย่าลืมสิ!”
หนูนาฟังแล้วจี๊ด แก้มป่อง แต่ไม่อยากจะเถียง เดินดุ่มๆกลับไปถูพื้นต่อ ชิส์ ถูซะแรง!! สีหนาทยิ้ม พอใจที่เถียงชนะ นั่งลง มองๆหนูนา หนูนาหันขวับ สีหนาทรีบหันหน้าไปทางอื่น ไม่สน เราไม่ได้สนซะหน่อย...แล้วค่อยเหลือบมองหนูนาภายหลัง...เกือบไปซะแล้ว...เฮ้อ...

ที่หน้าร้านของชำ “โอ๊ย ถ้าหนูนาถูเรือนไม่เสร็จ นายนะ ไม่ยอมลงจากเรือน” บุญตาเล่าให้ประกอบ พวง กระจิบ เพ๊อะ และคนงานอื่นฟังกันหน้าสลอน “นั่งเฝ้าดูหนูนาถูพื้นอยู่นั่นแหละ แต่ก่อนนะ เคยซะที่ไหนมานั่งทำงานตรงระเบียง”
พวงฟังแล้วจี๊ด กระจิบ เพ๊อะเห็นปฏิกิริยาพวง
กระจิบขัด “แหม ฉันว่าคุณสิงห์น่ะ คงกลัวมันจะเผาบ้านเขาเหมือนเผาครัวน่ะสิ ก็เลยต้องดูมันเอาไว้ ไม่ได้สนจงสนใจมันหร๊อก”
พวงฟังแล้วค่อยรู้สึกดีขึ้น แต่ประกอบหัวเราะคิกๆ
เพ๊อะสงสัย “มันขำตรงไหนเนี่ยเฮีย?”
“มิน่าคุณสิงห์ ถึงไม่ไล่อาหนูนาออก เพราะงี้เอง” ประกอบหัวเราะคริคริ
พวงไล่เบี้ยกับบุญตา “นังนั่นมันแต่งตัวยังไง สายเดี่ยว เกาะอก หรือว่าเสื้อลูกไม้แล้วแต่งหน้า ทาปากแดงรึเปล่า”
เพ๊อะออกความเห็น “แหม ก็เห็นอยู่ว่าจืดๆ ชืดๆ สงสัยคุณสิงห์จะชอบแกงจืดมากกว่าต้มยำ” พวงอยากจะบ้า
“เออ” ประกอบเกิดไอเดีย “อั๊วะเอาเสื้อผ้าแบบนังหนูนามาขายดีกว่า อาจจะมีคนอยากได้ ถ้าหนูนาเป็นคนโปรดของคุณสิงห์ สาวๆในไร่อาจจะอยากใส่ตาม แหม๊!! เฮงๆๆ”
พวงกระทืบส้น เดินไปเลย กระจิบกับเพ๊อะส่ายหน้าใส่เฮียอย่างปลง แล้วก็สะบัดไป
“ไง” ประกอบถามบุญตา “สนรึเปล่า ซื้อมั๊ย?”
บุญตาว่า “ไม่อ่ะ ไม่อยากเสียตังค์ อยากได้ตังค์มากกว่า”
“ไอ้หย๋า เคี่ยวพอกังนี่หว่า” ประกอบส่ายหน้าอย่างเสียเส้น!

ที่สนามกอลฟ์ รัศมีปรบมือให้ศักดาที่เพิ่งพัทลูกลงหลุมไปอย่างสวยงาม ก๊วนกอล์ฟที่อยู่รอบๆ 4 – 5 คน ยกนิ้วให้ว่านายแน่
นายพลอิจฉา “มือขึ้นจริงๆเลยน๊า คุณเนี่ย”
ทั้งกลุ่มเดินคุยกันระหว่างทางไปที่หลุมถัดไป ศักดารัศมีเดินสวีทควงกันมา
“เป็นเพราะมีเทพีนำโชคน่ะครับ” ศักดาหันไปชมรัศมี
หวังชื่นชม “ไม่น่าเชื่อนะครับ ว่าอย่างคุณรัศมีจะยังโสด ทั้งสวยทั้งเพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง”
รัศมีหน้าบาน “คุณหวังชมกันเกินไปแล้วล่ะค่ะ”
“ไม่เกินไปหรอกครับ ตอนนี้พวกเราทุกคนอิจฉาพ่อเลี้ยงกันหมด”
กลุ่มผู้ชายหัวเราะกัน รัศมีปลื้ม...
“ผมอยากคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าคุณรัศเธอโสดอยู่เพื่อรอผม” ยิ่งหัวเราะกันมากขึ้น ศักดายิ่งพูด รัศมียิ่งรู้สึกเป็นคนสำคัญ
รัศมีมีจริตขวยอาย “เชิญตามสบายค่ะ เดี๋ยวรัศเตรียมเครื่องดื่มเย็นๆ ไว้ให้” รัศมีเดินไปที่โต๊ะตรงสนามหญ้า
นักธุรกิจจีนหันมาพูดกับศักดาทันที นายพลและคนอื่นๆก็หยุดคุยกัน “ให้ตาย ผมไม่เคยอิจฉาใครเรื่องผู้หญิงสวย เดี๋ยวนี้ผู้หญิงสวยๆ แค่ดีดนิ้วก็มาเป็นพรวน แต่ทั้งสวย ทั้งเป็นลูกสาวนายธนาคารใหญ่เนี่ย ไม่อิจฉายังไงไหว คุณนี่แน่จริงๆ”
“โชคดีมากกว่าน่ะครับ ที่ใจเราตรงกัน”
“แบบนี้โปรเจ็คโรงแรมที่สามเหลี่ยมทองคำก็ฉลุยน่ะสิ”
ศักดาชะงักไป “คือ... ผมชะลอเอาไว้ก่อน พอดี ผมคุยกับคุณพ่อคุณรัศ มีโปรเจ็คอื่นๆที่น่าสนใจ ก็เลยกำลังตัดสินใจอยู่” นายพลกับนักธุรกิจจีนชะงักไป ตาพราวลึกๆอย่างสนใจ คนอื่นๆก็หันมาฟังอย่างตั้งใจ ศักดาเล่นตัวแต่ทำเป็นถ่อมตัว “แต่พูดไปตอนนี้เดี๋ยวจะทำให้เบื่อกันซะเปล่าๆ”
“ไม่หรอก ถ้ามีอะไรดีๆก็บอกกันได้”
นายพลกลับลำ “โครงการโรงแรมที่คุณเคยชวนผมลงทุนน่ะ ผมยอมรับว่าตอนนั้นมันวุ่นๆ สถานการณ์การเมืองมันยังไม่นิ่ง แต่ถ้าเป็นตอนนี้มันก็น่าสนใจนะ” นายพลพูดพลางตบแขนศักดา หวังก็พยักหน้าให้ด้วย
ศักดารับรู้ได้ถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปได้ของเพื่อนร่วมก๊วน ยิ้มๆอย่างถ่อมตัว ลับหลังแววตาของศักดาเป็นประกายเจ้าเล่ห์
เช้าวันต่อมา สีหนาทนั่งทำงานไปพลาง แอบเหลือบดูหนูนาถูเรือนตามเคย... เสียงโทรศัพท์ในบ้านดังออกมา สีหนาทลุกขึ้น วางเอกสารไว้บนแฟ้มซึ่งเปิดอ้าเอาไว้ เห็นว่าแฟ้มอื่นก็เปิดค้างไว้เช่นกัน
หนูนาถูๆพื้นอยู่ ลมพัด....กระดาษหลายแผ่นตกลงมาบนพื้น หนูนาเงยมอง ก็อึ้ง เอกสารของสีหนาทกระจายลงมาบนพื้นเต็มไปหมด “อ้าว!” หนูนาวางม็อบ แล้วรีบเก็บขึ้นให้ พอจะวาง ก็ชะงัก แฟ้มเปิดคาอยู่หลายอัน จะวางยังไงดี? หนูนาคิดๆ
สีหนาทเดินออกมา ประหลาดใจที่เห็นหนูนาจัดวางเอกสารอยู่ “ทำอะไร?”
หนูนาสะดุ้ง “ตกใจหมด.. คุณน่ะไม่ได้ปิดแฟ้มไว้ พอลมพัด พวกนี้กระจายลงมาหมดเลย ดีนะที่ไม่หล่นไปข้างล่าง งั้นก็ จัดต่อเองแล้วกันนะคะ”
สีหนาทพยักหน้า ไม่ได้คิดอะไร แต่พอมองกองเอกสาร ก็ชะงัก แล้วหันไปมองหนูนาที่กลับไปจับไม้ม็อบ “เมื่อกี๊นี้เธอบอกว่า เอกสารกระจายลงมาหมด? งั้นแปลว่าเธอเรียงใหม่ให้ฉัน?”
“ค่ะ เอกสารไม่ครบเหรอคะ ? มันปลิวไปไหนเนี่ย?”
“มันครบ แล้วก็เรียงถูกซะด้วย” หนูนายิ้มให้ แบบปลื้มว่าตัวเองก็ทำอะไรเข้าท่าเป็น โดยลืมตัวไปว่า สิ่งนี้ทำให้สีหนาทสงสัยในตัวหนูนามากขึ้น หนูนาหันไปเก็บอุปกรณ์ถูบ้าน แต่สายตาสีหนาทที่มองไปที่กองเอกสาร มีเอกสารบางส่วนเป็นภาษาอังกฤษ สีหนาทจึงยิ่งสงสัย เขาตรงเข้าไปจับไม้ม๊อบในมือหนูนา หนูนางง “หยุดถูบ้านได้แล้ว ฉันมีงานอื่นให้เธอทำ” หนูนาหน้าเหวอ สีหนาทลากหนูนาตัวปลิวออกไป

ประตูห้องทำงานสีหนาทเปิดออก หนูนาซึ่งถือม็อบและหิ้วถังน้ำอยู่ยืนอึ้งตะลึง สภาพในห้องทำงานรกมากถึงมากที่สุด!!!แฟ้มเอกสารกองอยู่บนโต๊ะไม่พอยังไหลลามมาที่พื้นเป็นหย่อมๆ ไหนจะกองตัวอย่างไม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยฝุ่นจับเขรอะ หนังสือพิมพ์และนิตยสารเก่าๆอัดแน่นทั้งบนและใต้โต๊ะชุดรับแขกชุดเล็กด้านหนึ่งของห้อง.เศษกระดาษถูกขยำเป็นก้อนกลมกระจายอยู่รอบๆถังขยะ สิ่งที่เรียบร้อยในห้องมีอย่างเดียวคือแผนที่ไร่สักขนาดใหญ่บนผนัง
“ฉันไม่ค่อยให้ใครเข้ามายุ่งในนี้ นานๆถึงจะให้เข้ามาทำความสะอาดกันที ห้องมันเลยรกไปหน่อย”
“นี่หน่อยเหรอ?” หนูนาว่าแต่พอเห็นสีหนาทเหล่ก็ “..เอ่อ..แล้วแบบนี้คุณหาของเจอเหรอคะ?” หนูนาเอือม ก้มลงเก็บๆเศษกระดาษบนพื้นใส่ถังขยะ หันมารวบกองเอกสารที่อยู่บนพื้น
“อ๊ะ ระวังนะอย่าให้เอกสารชั้นขยับ”
หนูนาบ่น “ถ้าไม่ขยับ แล้วจะกวาด จะถูพื้นได้ยังไงคะ...“
“ก็ทำไปเท่าที่ทำได้ก็แล้วกัน แต่อย่าให้มันสลับที่กัน เดี๋ยวฉันจำไม่ได้ว่าเอาอะไรไว้ตรงไหน”
หนูนาชักร้อนรน ชี้ไป “ตู้เหล็กก็มี ทำไมไม่เอาพวกนี้จัดเข้าไปล่ะคะ”
“ไม่มีเวลา เออ เดี๋ยวฉันต้องเข้าไร่แล้ว ทำไปก็แล้วกันนะ แล้วฉันจะมาดูผลงาน”
“อ้าว” สีหนาทเดินออกไปเลย หนูนามองไปรอบๆ กลุ้ม “โห จะถูยังไงเนี่ย !”
หน้าห้อง พอสีหนาทเดินพ้นออกมาก็แอบมองหนูนาด้วยแววตาเจ้าเล่ห์นิดๆ

วันต่อมา ที่หน้าเรือนใหญ่ “จะไปร้านผ้าเหรอครับ?”
ขนิษฐาบอกรามที่เตรียมมารับเธอไปที่โรงแรม “ค่ะ น้องจะไปเลือกผ้า แล้วก็สั่งตัดชุดใหม่ให้โชว์ล้านนาของเรา แขกที่มาพักจะได้เห็นอะไรใหม่ๆบ้าง”
“เข้าไปในเมือง แล้วจะไม่เป็นไรเหรอครับ?”
“ไม่หรอกค่ะ ไม่ใช่ร้านที่น้องไปประจำ น้องรู้ว่าน้ารามเป็นห่วงเรื่องนายอดิสร แต่จะให้เรื่องนั้นมารบกวนจนเราไม่เป็นอันทำอะไร ก็ไม่ไหวหรอกนะคะ”
“จริงอย่างที่คุณน้องว่า ถ้าเราระวังดีๆ คงไม่เป็นไร ไปครับ” รามเดินนำขนิษฐาไป

ขนิษฐาหยิบซีดีออกมาพลางถาม “ขอเปิดเพลงได้มั๊ยคะ”
“ได้สิครับ” รามรับซีดีมาจัดการให้ เสียงเพลงดังออกมา เป็นเพลงลูกกรุงแนวผู้ใหญ่ พอที่รามจะฟังได้ด้วย รามประหลาดใจ
“ไม่เพราะเหรอคะ?”
“เพราะครับ แต่ไม่นึกว่าคุณน้องจะฟังเพลงแนวผู้ใหญ่แบบนี้”
“อ๋อ...ชอบสิคะ เพลงแนวผู้ใหญ่ๆเนี่ย น้องว่ามันอบอุ่นดี” ขนิษฐาตอบเรื่องเพลง แต่ไหงหน้าตาเขินๆซะงั้น
รามพยักหน้า ไม่คิดอะไร ขับรถต่อ เห็นว่าความเงียบในรถ ตอนนี้ไม่เงียบเหมือนอย่างเคย เพราะถูกขับกล่อมด้วยเสียงดนตรีที่ขนิษฐาเลือกสรรมา นิ้วของรามเคาะเบาๆบนพวงมาลัย
ขนิษฐามอง แล้วอมยิ้มนิดๆที่เห็นว่ารามดูรื่นรมย์ไปกับเพลง...

รามและขนิษฐาเดินมาที่หน้าร้านผ้า รามเปิดประตูให้ ขนิษฐาก้าวเข้าร้าน “ขอบคุณค่ะ” ขนิษฐาอบอุ่นเบาๆที่รามดูแลทุกฝีก้าวอย่างใส่ใจ
พอเข้ามาถึงเจ้าของร้านกำลังสั่งงานเด็กเห็นหน้าขนิษฐา ดีใจ รีบปรี่เข้ามาหา “คุณน้อง ไม่เห็นตั้งนานแน่ะ วันนี้จะให้พี่ช่วยอะไรคะ มาๆนั่งนี่ก่อนเลย .. นี่ใครไปเอาน้ำมาให้คุณน้องทีซิ แหม ต้องให้สั่ง”
เจ้าของร้านยิ้มแย้มพูดคุยปรึกษากับขนิษฐาอย่างดี เห็นความเป็นลูกค้าคนสำคัญ ... เด็กในร้านเชิญให้รามนั่งรออยู่อีกมุม รามนั่ง เห็นขนิษฐาเอาแบบชุดที่ร่างเองออกมาปรึกษากับเจ้าของร้าน ขนิษฐาตอนทำงานดูเป็นผู้หญิงเก่ง สง่า และมั่นใจ .... รามมอง แววตาชื่นชมนิดๆ

หน้าร้าน รถของรามจอดอยู่... ลูกน้องของอดิสรที่คุมพื้นที่อยู่ในย่านนั้นผ่านมาเห็นเข้า “เฮ้ย รถนี่มันคุ้นๆมั๊ยวะ?” ลูกน้องของอดิสรสอดส่องสายตาเข้าไปในร้าน ซึ่งเป็นกระจกใส ก็เห็นทันทีว่ามีใครอยู่
อดิสรซิ่งรถอยู่กับพริตตี้สาว ขับอย่างเร็ว ฉวัดเฉวียน พริตตี้กรี๊ดวี๊ดว๊ายอย่างมีจริต แล้วตีอดิสรทำเป็นห้าม “ตกใจหมด!” อดิสรชะลอความเร็ว แล้วมือเอื้อมไปลูบหน้าตักเนียนขาว ซึ่งเผยให้เห็นเพราะกระโปรงสั้น อุณหภูมิในรถกำลังจะร้อนฉ่า...

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/4 วันที่ 17 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ