อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/5 วันที่ 18 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/5 วันที่ 18 ธ.ค. 58

อดิสรซิ่งรถอยู่กับพริตตี้สาว ขับอย่างเร็ว ฉวัดเฉวียน พริตตี้กรี๊ดวี๊ดว๊ายอย่างมีจริต แล้วตีอดิสรทำเป็นห้าม “ตกใจหมด!” อดิสรชะลอความเร็ว แล้วมือเอื้อมไปลูบหน้าตักเนียนขาว ซึ่งเผยให้เห็นเพราะกระโปรงสั้น อุณหภูมิในรถกำลังจะร้อนฉ่า...
มือถือดังขึ้น ทั้งสองชะงัก อดิสรเสียอารมณ์ แต่อดไม่ได้ ดูหน้าจอ แล้วต้องแปลกใจ หยิบขึ้นมารับ “โทรมาทำไมตอนนี้วะ!” แต่พอฟังเรื่องราวแล้วก็นิ่งไปทันที

รถอดิศร เลี้ยวปาดเข้าจอดข้างทาง
พริตตี้วีนใส่ “ทำยังงี้กับฟี่แล้วคุณต้องจะต้องเสียใจ!!”


อดิสรไม่ยอมให้ใครมาขึ้นเสียง “หุบปากน่ะ!” พริตตี้สะดุ้ง แค่อดิสรตะคอกมาทีเดียวเท่านั้น อดิสรเห็นพริตตี้อึ้ง เอื้อมมือออกไปประคองแก้ม “ทำตัวให้น่ารัก แล้วจะมาหาใหม่”
พริตตี้ไม่กล้าวีนอีกเลย อดิสรเอื้อมมาหอมแก้ม แล้วเปิดประตูรถออกให้ พริตตี้รีบลงไปกลัวๆ รถอดิสรขับออกไปอย่างเร็ว

ชุดผ้าไหมแบบทางเหนือสวยงามถูกยื่นส่งให้ขนิษฐา “ลองดูหน่อยนะคะคุณน้อง เข้ากับชุดนางรำที่สั่งตัด พี่อ้ายว่าใส่ด้วยกันแขกเห็นแล้วปลื้มแน่ๆค่ะ”
ขนิษฐามองๆชุด อืม.. สวยดี

ขนิษฐาก้าวออกมาจากห้องลอง เห็นว่าสวมชุดออกมาแล้วสวยมาก หันมองไปรอบๆแปลกใจที่ไม่เห็นพนักงานหรือใครเลย ก็เลยจัดชุดกับหน้ากระจกด้วยตัวเอง จับสไบที่พาดไหล่ให้พอดีขึ้น
ทันใดมีมือใหญ่มาเลื่อนมันออก....“ผมว่า ไม่มีคลุมผ้า สวยกว่า...”
ขนิษฐาหันขวับ ตัวเย็บวาบบบ เมื่อเห็นอดิสรมายืนประชิดร่าง “คุณอดิสร..”
อดิสรยิ้ม มองขนิษฐาที่สวมชุดเปลือยไทยเหนือไหล่ด้วยดวงตาพราวระยับ สวยจริงๆ

รามหิ้วถุงใส่อุปกรณ์เกษตรพวกเมล็ดพันธุ์ ช้อนตัก ส้อมพรวน มาวางในรถ ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปในร้านผ้าไหม สายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นลูกน้องอดิศร 2 คนแถวถนนหน้าร้าน จึงสังหรณ์อันตรายรีบวิ่งเข้าร้านไป

รามเข้ามาในร้านผ้า ไม่เห็นขนิษฐาแล้ว ถามเจ้าของร้าน “เอ๊ะ คุณน้องล่ะครับ”
“เห็นคุณอดิสรเธอเข้าไปคุยธุระกับคุณน้องด้านในค่ะ” เจ้าของโบ้ยไปด้านหลังร้าน
รามอึ้ง พรวดเข้าไปทันที

“ทำไมต้องปฏิเสธน้ำใจกันด้วย ผมแค่จะไปส่งคุณแค่นี้เอง” อดิสรถามอย่างไม่พอใจ
“ขอบคุณ.. แต่ มีคนจะไปส่งฉันแล้ว”
“ใคร?”
รามพรวดเข้ามา เสียงเข้ม อย่างเท่ “ผมเอง!”
อดิสรเอ่ยอย่างเหยียดหยาม “ไอ้แก่ ขี้ข้าไอ้สิงห์นี่เอง” เขาหันไปพูดกับขนิษฐา “บอกให้มันกลับไป ผมไปส่งคุณเอง”
“ช่วยห่างออกมาจากคุณน้องด้วย!! อย่าหาว่าผมไม่เตือน”
“คราวก่อนเกือบไปนอนในหลุม ยังไม่เข็ดอีกเหรอ?!!” ลูกน้องทั้งสองของอดิสรเข้ามาพอดี อดิสรหันไปจะสั่งลูกน้อง
รามควักปืนขึ้นมาเลย “ผมเตือนคุณแล้ว”
“แก!!“ อดิสรไม่ยอมแพ้ เอาปืนออกมาบ้าง สองคนประจันหน้ากัน … ขนิษฐาอึ้ง แย่แล้ว
ขนิษฐาส่ายหน้าพลางขอร้อง “น้าราม!! คุณอดิสร...อย่าค่ะ”
เจ้าของร้านโผล่หน้ามาดู ตายแล้ว!!!
“ผมมีหน้าที่ปกป้องคุณน้อง ไม่ยอมให้คุณทำตามใจแน่!” รามกราดปืนระวังไปรอบ ทั้งทางลูกน้องและอดิสร “ขอเตือน ว่าอย่าคิดจะแลกกับคนอย่างผม ผมไม่เหมือนคุณ เพราะนอกจากชีวิตแล้วผมไม่มีอะไรจะต้องเสีย”
อดิสรอึ้ง ความจริงของรามกระแทกใส่ ใช่ เขายังไม่พร้อมที่จะเสีย
เจ้าของร้านร้องเสียงแหลมสูงเข้ามา “คุณน๊าย คิดถึงจังค่ะ ท่านนายพลสบายดีมั๊ยคะ ชุดเสร็จแล้วค่ะ เชิญทางนี้”
อดิสร หันไปมองทันที
“คุณอย่าแลกให้เสียเปล่าเลย…” รามย้ำ
เจ้าของร้านรีบพาแขกเข้ามา แต่ตัวเองใจกล้าเป็นทัพหน้าก่อน รามรีบเก็บปืนพกเข้าไปในเสื้อ อดิสร..แม้ฝืนใจก็ยอมเก็บตาม เจ้าของร้านเห็นภัยสงบแล้วค่อยเดินนำคุณนายมา
คุณนายเข้ามาพอเห็นขนิษฐาก็ทัก “อุ๊ย คุณน้อง มาด้วยเหรอคะเนี่ย.. แหม แต่งชุดนี้ขึ้นจัง”
อดิสรกรุ่นมาก แต่รู้ว่ายังไม่ควรทำอะไรรุนแรงไป เขาเดินเข้าไปหาขนิษฐา “บอกลูกพี่ลูกน้องคุณนะ ว่าอย่าเผลอ แล้ววันไหนที่คุณพ้นจากบงการของมัน ผม..ยังพร้อมให้อภัยคุณ” อดิสรพาดผ้าสไบคืนกลับให้ จงใจไล้นิ้วเฉียดผิวเนียนของขนิษฐา ขนิษฐาชะงัก รามมองไม่พอใจ แต่อดิสรไม่ระรานอีก เดินออก ลูกน้องตาม
คุณนายมองๆตามรู้สึกว่าอดิสรนั้นดูแปลกๆ ขนิษฐาหายใจแทบไม่ทั่วท้อง รามเครียด!

อดิสรเดินมาหยุดที่หน้ารถสปอร์ตของตัวเอง คิด...ตอนอดิสรเลื่อนสไบของขนิษฐาออก และตอนคลุมกลับให้ นิ้วไล้ไปสัมผัสเนื้อตัวขนิษฐา มันช่างยั่วกิเลส…“ไอ้สิงห์ แกยิ่งหวงฉันจะต้องยิ่งเอามาให้ได้!!” อดิสรตาวาว ทั้งอยากเอาชนะ ทั้งอยากจะได้

บุญตาถือตะกร้าผ้ามาชิลล์ๆผ่านหน้าห้องทำงานสีหนาท ก่อนจะถอยกลับแล้วชะโงกมองในห้อง ทันใดบุญตาก็ตาเหลือก เพราะเห็น หนูนา ยืนอยู่ราวกับโดนผีหลอก ห๊ะ ตะกร้าผ้าร่วง

เชษฐ์ถือแฟ้มเอกสารมา กำลังคุยกับไข่อยู่ แล้วก็ได้ยินเสียงเรียกโหวกเหวกของบุญตาดังมาแต่ไกล “ป้า ป้า ไปดูอะไรเร็ว !!”
“นังบุญตา เตือนกี่ครั้งแล้ว อยู่บนเฮือนให้รักษากิริยา เป็นแม่ญิงน่ะ ไหน มีอะไรค่อยๆพูดซิ”
“หนู...”
“แกเจอหนูเหรอ?”
บุญตาส่ายหน้า “หนูนา อยู่ในห้องทำงานคุณสิงห์!!”
ไข่ เชษฐ์พยักหน้า อืมมม ก่อนที่จะเหวอ “ห๊า / เฮ้ยยยย !!!!!”
บุญตาทำปาก ชู่ว์ๆ สองคนได้สติ เบาโวลุ่มลง
“เอ็งตาฝาดรึเปล่าห๊ะ นังบุญตา!!”
ไข่ และเชษฐ์ต่างไม่อยากจะเชื่อ

เชษฐ์ ไข่ บุญตาแอบเยี่ยมๆมองๆที่หน้าห้องทำงานสีหนาท
ในห้องทำงาน หนูนากำลังยกกองของ ย้ายเปลี่ยนมุมวาง แถมยังแยกเอกสารแต่ละกองมาจัดใหม่เป็นพัลวัน
เชษฐ์ ไข่ บุญตาตบอกผาง!!หัวใจเหมือนจะวาย
หนูนายกกำลังยกกองแฟ้มบนพื้นไปวางหน้าตู้เอกสาร โอ๊ย.... เชษฐ์ ไข่ บุญตามองอย่างเสียวซ่านมาก
หนูนายกแฟ้มบนโต๊ะออก เชษฐ์ทนไม่ได้แล้ว ยื่นมือไป “ยะ!!!” ไม่ทัน หนูนายกวางตรงหน้าตู้ไปซะแล้ว เชษฐ์หันมาบ่นกับไข่ บุญตา “นั่นน่ะ กล่องดวงใจคุณสิงห์เลยนะ!!! จะไม่มีใครห้ามหนูนาเลยเหรอ”
“ห้ามไปแล้ว แต่มันบอกว่านายสั่ง”
“คุณสิงห์น่ะนะ?”
ไข่ บุญตา มองไปก็เหวอ และหวาดเสียวแทน
ในห้องหนูนาตั้งอกตั้งใจเอาเอกสารที่คัดแล้วยัดใส่ในตู้เหล็กที่มีป้ายแปะบอกหมวดหมู่เอกสารเอาไว้แล้ว อาทิ “ไร่สัก” “สวนลิ้นจี่” “โรงเลื่อย” “เบ็ดเตล็ด” เป็นต้น หนูนาจัดไปก็หัวสั่นหัวคลอนบ่นๆไป “รกเกิ๊น รกได้อีก ! เฮ้อ”

ห้องทำงานสีหนาทถูกจัดเป็นระเบียบทุกอณู เห็นสีหนาทเอามือตบสันแฟ้มในตู้ ซึ่งตอนนี้แฟ้มเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ หนูนายิ้มแป้นเช็ดเหงื่อ
สีหนาทเสียงเข้ม “ใครสอนให้ทำของพวกนี้?”
“คะ?“
“ไหนบอกว่าเป็นคนทำงานบ้าน จัดเอกสารเป็นด้วยเหรอ?”
หนูนาสะดุ้ง รีบโกหก “เอ่อ เจ้า..เจ้าของบ้านที่ฉันเคยทำงานด้วย...ที่กรุงเทพฯสอนค่ะ”
“นายเก่าเธอนี่คงจะรวยมากนะ เด็กรับใช้ธรรมดาๆถึงทำงานบ้านไม่เป็นสักอย่าง แต่กลับจัดเอกสารภาษาอังกฤษได้ คนรวยเนี่ยบางทีก็ทำอะไรแปลกๆนะ” หนูนารู้สึกร้อนๆหนาวๆเมื่อฟังประโยคของสีหนาท สีหนาทขยับเข้ามาใกล้ มองหนูนาตาคมปลาบ “ว่ามั๊ย ?”
หนูนาหน้าเหวอ...หนูติดกับสิงห์ซะแล้ว “ฉะ...ฉันก็แค่เรียงๆไปเท่านั้นเอง” สีหนาทมอง “แค่ ABCใครๆก็ท่องได้ ฉันจบตั้งมอสามนะ แต่ก็ไม่รู้นะเนี่ยว่าเรียงถูกรึเปล่า ถ้าถูก..สงสัยจะฟลุ๊ค ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปทำอย่างอื่นต่อนะ”
หนูนาขยับจะหนี
สีหนาทมายืนกั้นไว้ สีหนาทยังรุกต่อ “ฟลุ๊คเหรอ...ตอนที่เธอแยกหมวดหมู่เอกสาร มันไม่ดูเหมือนฟลุ๊คนะ” สีหนาทหยิบแฟ้มเอกสารภาษาอังกฤษ มากระแทกตรงหน้าหนูนาดังปัง “บอกว่าจบแค่มอสาม แต่กลับจัดได้แม้แต่เอกสารภาษาอังกฤษยากๆพวกนี้ มันไม่เก่งเกินตัวไปหน่อยเหรอ ในไร่นี้มีแค่ฉัน ยัยน้อง และนายเชษฐ์ ที่ทำงานแบบนี้ได้” สีหนาทตาวาวเหมือนสิงห์ที่จ้องขย้ำหนู เขาก้าวเข้าหาหนูนา หนูนาถอย หนูนาเสียวสันหลังวาบ สีหนาทก้าวอีก หนูนาถอยอีก จนสะดุดลงไปนั่งที่เก้าอี้ “หรือว่าความจริงแล้วเธอไม่ได้จบแค่มอสาม และก็ไม่เคยเป็นคนงานแม่บ้านมาก่อน เธอเป็นใครกันแน่หนูนา”
หนูนาจนตรอก “คุณสิงห์คือ...ฉัน..ฉัน”
สีหนาทตะปบเก้าอี้เหมือนจะตะครุบเหยื่อ
จังหวะนั้นที่เชษฐ์พรวดเข้ามาในห้อง เชษฐ์ชะงักเห็น สีหนาท หนูนาในท่าใกล้ชิด
“เอ่อ คุณสิงห์ครับ” เชษฐ์ชะงัก ”ผมมีเอกสารจะให้ช่วย ซ..เซ็นต์“
สีหนาทตวัดตา หันไปมองเชษฐ์แบบ ผิดจังหวะตลอด “เคาะประตูไม่เป็นเหรอ?”
เชษฐ์แหะๆเข้ามาส่งแฟ้มให้ สีหนาท เชษฐ์มองห้อง “แหม ห้องโล่งขึ้นเยอะเลย คุณสิงห์นี่ตาถึง รู้ได้ยังไงว่าหนูนาจัดห้องทำงานได้”
“ฉันก็ไม่รู้หรอก คาดไม่ถึงเหมือนกัน” สีหนาทมองหนูนาที่เริ่มจะร้อนๆหนาวๆอยู่
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวนะคะ” เธอรีบถืออุปกรณ์ทำความสะอาดออกไป
เชษฐ์มองตามหนูนายิ้มๆ เซอร์ไพร์สอ่ะ ขณะที่สีหนาทมองตามตาคมปลาบครุ่นคิด..

รามขับรถมา ขนิษฐานั่งข้างๆ สีหน้า2คนในรถต่างเครียด ขนิษฐาเหลือบมองที่ข้างทาง เห็นวัดตั้งอยู่บอกราม
“น้ารามคะ ช่วยแวะที่นี่หน่อยได้มั๊ยคะ”

พระประธานในโบสถ์สีหน้าสงบ งามสง่า ขนิษฐาก้มกราบ พร้อมพนมมือส่งคำอธิษฐาน รามกราบพระเสร็จก่อน มองไป...เห็นขนิษฐายังคงอธิษฐานอยู่

ขนิษฐา รามกำลังเดินกลับ สีหน้าของทั้งคู่ก็ยังดูอึมครึม ไม่ได้สบายใจขึ้นเท่าไรนัก
“น้ารามรู้มั๊ยคะ ว่าน้องอธิษฐานขออะไร? น้องขอให้พระคุ้มครองน้าราม เพราะน้องคงทนไม่ได้ถ้าน้ารามต้องมาเป็นอะไรไปเพราะน้อง!”
“คุณน้อง”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 6/5 วันที่ 18 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ