อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 3 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 3 ธ.ค. 58

“แค่แรดรับไม่ได้ แล้วไอ้สองเขาที่โดนนังลีลามันเพิ่มให้ จนต้องกินฟางแทนข้าวอยู่ทุกวัน อย่าบอกนะว่าไม่รู้ตัว...จะโง่ดักดานไปถึงไหน เห็นๆอยู่ว่านังลีลามันเอาตัวเสี่ยงตายรับกระสุนแทนพี่รุตม์ แค่นี้คิดไม่เป็นหรือว่ามันจับกล้าเพื่อเข้าหาพี่รุตม์ นังนั่นมันหัวสูง ไม่มองแมเนเจอร์กระจอกๆอย่างกล้าหรอกนะ เลิกโง่สักที”

“รู้ไหมว่าทำไมผมยอมโง่ เพราะผมมีเมียอย่างคุณไง...” พูดจบหาญกล้าเดินหนี

ศิรินธารร้องกรี๊ดอย่ามาเดินหนี ตนยังพูดไม่จบ เธอจะเดินตามแต่ณรัลรั้งไว้ถามลีลาช่วยนรุตม์จริงหรือ เธอหันมาเยาะใส่อีกคน “ก็ใช่น่ะสิ ไม่คิดเลยว่านังนั่นมันจะวางแผนซับซ้อนหลอกใช้พี่กับกล้าเป็นสะพานเหยียบข้ามหัวไปสอยพี่รุตม์ มันตามพี่รุตม์ไปกระบี่ เอาตัวไปรับกระสุนแทนจนเป็นบุญคุณกัน เพราะมันรู้ว่าคนที่มีอำนาจที่นี่คือพี่รุตม์ไม่ใช่พี่”



ณรัลอึ้งกำมือแน่นด้วยความแค้น ศิรินธารสะบัดหน้าวิ่งตามหาญกล้าที่กำลังจะขึ้นรถ เขาตวาดที่งี่เง่าเช็กมือถือแล้วบ้าไม่สิ้นสุด ตนรำคาญจะไปให้พ้นๆ ศิรินธารจะกรี๊ดแต่หันมาเห็นวิทยามองอยู่ จึงชะงักหยิบมือถือมากดหาลำไพร ตวาดถามอยู่ที่ไหนทำไมยังไม่ไปทำงาน

ลำไพรข่มใจตอบว่ายังเช้าอยู่ ศิรินธารสวน “กี่โมงฉันไม่สน แต่ฉันจ่ายเงินแก หน้าที่แกคือรับใช้ฉันให้มันคุ้มกับเงินที่ฉันจ่าย รีบไปดูกล้าที่ทำงานเดี๋ยวนี้”

ลำไพรสะกดอารมณ์เต็มที่รับคำ กำมือถือแน่นด้วยความแค้นใจ หันไปโยนเงินให้ชายคู่นอนที่หิ้วมานอนด้วยถึงสองคน ก่อนจะเดินออกไปด้วยสีหน้าเฉยเมยเป็นเรื่องธรรมดา

นรุตม์เดินออกมาสั่งการวิทยา ณรัลกราดเกรี้ยวใส่ สะใจแล้วใช่ไหมที่กำจัดตนไปได้ นรุตม์ชี้แจงว่า รีสอร์ตที่เขาจะไปอยู่นี้จะพิสูจน์ความสามารถของเขาให้พ่อเห็น ตนหวังว่าจะได้เห็นเขากลับมาที่นี่อีกครั้ง ณรัลอาฆาตวันที่กลับมาจะเป็นวันที่เขาต้องไปจากที่นี่ นรุตม์นิ่ง

ไม่ทันจะขึ้นรถ กัลยาออกมาปกป้องณรัล ด่าว่า นรุตม์คิดจะเขี่ยณรัลให้พ้นทาง เพื่อฮุบทุกอย่างไว้เอง ตนไม่น่าเอางูพิษอย่างเขามาเลี้ยง นรุตม์กล้ำกลืนความ เจ็บปวด พลันเสียงศิริประกาศิตว่าณรัลจะต้องไปจากที่นี่ กัลยาหาว่าเขาลำเอียงใจร้ายทั้งที่ลูกถูกจัดฉากใส่ร้ายทุกอย่าง

“จัดฉาก!...ผมพอจะเดาได้ว่าใครให้ข้อมูลบิดเบือนความจริง แต่ผมอยากให้คุณตัดสินใจนะคุณกัล ระหว่างคุกกับแม่ฮ่องสอน คุณอยากให้ณรัลอยู่ที่ไหน”

กัลยาเสียงอ่อยนี่เป็นลูกเรา ศิริเสียงแข็งไม่ว่าเป็นใครถ้าทำผิดต้องโดนลงโทษทุกคน แล้วถามย้ำจะเลือกอะไร กัลยากลัวลูกติดคุกไม่กล้าขัดอีก ณรัลผิดหวังที่แม่ช่วยไม่ได้ ศิริจ้องณรัลจนเขาจำต้องไปขึ้นรถ กัลยาร้องไห้มองนรุตม์ด้วยสายตาเกลียดชัง บอกศิริว่าสักวันจะต้องเสียใจที่เลี้ยงเขาไว้ ศิริลูบไหล่ปลอบนรุตม์ ให้ณรัลรับโทษอาจจะดีกับทุกคน นรุตม์ไม่คิดเช่นนั้น เพราะแม่คงโทษเป็นฝีมือตน ศิริเตือนปล่อยณรัลไปแบบนี้สักวันจะวกกลับมาทำให้ลำบาก

“ผมคิดว่าถ้าเราให้เวลา พี่รัลอาจจะคิดได้บ้าง ถึงยังไงเราก็เป็นพี่น้องกัน”

“ใจเมตตาเป็นสิ่งดี แต่ใจอ่อนมีค่าเท่ากับประมาท งูพิษต่อให้เราดีกับมันแค่ไหนมันก็ยังมีพิษ สักวันพิษมันอาจจะย้อนมาทำร้ายรุตม์”

นรุตม์รับปากว่าจะไม่ประมาท ศิริระอากับความเมตตาของนรุตม์ที่มีมากเกินไป...และแล้วระหว่างทาง ณรัลก็สั่งวิทยาให้ขับรถไปโรงแรมไม่ไปสนามบิน

ooooooo

จากที่เห็นในโรงพยาบาลทำให้ดลคิดว่านรุตม์กับลีลามีใจให้กัน จึงหยั่งเชิงถามลูกชายเมื่อไหร่จะมีหลานให้ตน แดนบอกว่าเมื่อลีลาตกลงปลงใจด้วย ดลแย็บดูลีลากับนรุตม์สนิทกัน แดนยอมรับว่านรุตม์สนใจลีลา แต่ลีลาบอกตนว่าที่ช่วยนรุตม์เพราะจำเป็น

“แกพร้อมจะเชื่อคำพูดที่จะทำให้แกสบายใจใช่ไหม”

แดนข้องใจทำไมสนใจเรื่องนี้ ดลถอนใจบอกไม่อยากให้ปักใจอยู่คนเดียว ให้เผื่อใจไว้บ้าง แดนกลับบอกว่าไม่ชอบเผื่อใจ ถ้ารักแล้วต้องให้สุดตัว...ด้านภารดีก็ถูกพิมพรรณเตือนให้เลิกปักใจกับนรุตม์เสียที สนใจคนอื่นบ้าง เธอเสียใจกับคำตัดรอนของนรุตม์อยู่แล้วยิ่งเศร้า

ใจนรุตม์ว้าวุ่นจนต้องเข้ามาสงบจิตใจในห้องพระ เพ็ญดักคอรู้สึกว่าทำดีเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสักทีหรือเปล่า นรุตม์ไม่ปฏิเสธแต่ตนก็จำคำหลวงพ่อจรัญได้ขึ้นใจ

“คนเรามีสองก้าว ก้าวขึ้นให้ดีมันต้องยาก ก้าวลงในความชั่วมันง่าย หลั่งไหลไปตามที่ต่ำ ถึงผมจะมาจากที่ต่ำ แต่ผมไม่อยากก้าวลงครับป้า ผมเลือกจะก้าวขึ้น ผมจะไม่ย่อท้อครับ”

เพ็ญยิ้มให้กำลังใจขอให้สมหวังอย่างที่ตั้งใจ ทำดีย่อมได้ดีในทุกด้าน นรุตม์ไหว้ขอบคุณ

เช้าวันใหม่ ลำไพรเอาเอกสารเข้ามาให้หาญกล้าในห้องทำงาน เขาตบหน้าเธอล้มคว่ำลง ชี้หน้าว่าเธอเป็นคนบอกศิรินธารให้ตามตนไปโรงพยาบาล ลำไพรปากแข็งปฏิเสธไม่ใช่ตน แล้วแอบเหน็บเขารู้ว่าในโรงแรมมีหูตาของศิรินธารคอยจับผิดทำอะไรก็ควรระวัง จะเป็นเพชรถ้าไม่รอบคอบอาจต้องกลายเป็นก้อนดินเหมือนเก่า เขาตอกกลับถ้าก้อนดินไม่เจียมตัวจะเหลือแค่ฝุ่น

ลำไพรเก็บความกดดันที่ต้องรองรับอารมณ์ทั้งศิรินธารและหาญกล้า และยังต้องมาโดนพรพี่สาวหาญกล้าตวาดใส่ที่โอนเงินเดือนให้ช้า จึงระเบิดอารมณ์ใส่หญิงสาวที่เดินมาชนแบบเกินควร แม่ค้าแถวนั้นเข้าห้ามและเป็นพยานให้หญิงสาวบนโรงพัก ลำไพรได้สติรู้ว่าตัวเองผิดจึงขู่คู่กรณีให้รับเงินแล้วจบเรื่องไม่อย่างนั้นชีวิตไม่สงบสุขแน่...หลังจากนั้นลำไพรกลับเข้าออฟฟิศปรับสภาพตัวเองให้ดูสุขุมอย่างเคย แต่พนักงานที่เห็นแอบเม้าท์อย่างสงสัย...

แม้อาการดีขึ้นแต่แผลยังอักเสบ พยาบาลล้างแผลแล้วอดถามไม่ได้ว่าวันนี้แฟนไม่มาเยี่ยมหรือ ลีลาแปลกใจว่าใคร พยาบาลยิ้มกริ่มบอกคนหล่อๆที่มาเยี่ยมเมื่อคืน เขาบอกว่าเป็นแฟน ลีลานึกถึงที่ได้ยินนรุตม์คุยกับวัลภาเมื่อคืนว่าตนเป็นคนสำคัญสำหรับเขาแล้วอมยิ้ม

ฤดีโผล่มาพร้อมดอกลิลลี่สีขาวช่อใหญ่ ลีลาตื่นเต้นคิดว่าเป็นของนรุตม์ ฤดีถามอยากรู้ไหมว่าของใคร ลีลาวางฟอร์มไม่สนใจอยากบอกก็บอก ฤดีจึงบอกว่าเป็นของแดน สีหน้าลีลาผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ไม่ทันไรนรุตม์โทร.เข้ามาถามได้รับดอกไม้หรือยัง ตนไม่รู้ว่าชอบดอกอะไรจึงเลือกตามความหมาย ลีลายิ้มกริ่มเมื่อเขาบอกความหมาย...รู้สึกดีที่ได้รู้จักและได้อยู่ใกล้

พอวางสาย ฤดีถามเจ้าของดอกไม้โทร.มาใช่ไหม ลีลาโวยทำไมบอกว่าเป็นแดน ฤดีแหย่ “ก็ฉันอยากเห็นแกหน้างอคอหักเหมือนปลาทูในเข่ง เพราะคิดว่าแฟนไม่สนใจน่ะสิ”

ลีลาปัดยังไม่ใช่แฟน แล้วเขินล้มตัวลงนอนหันหลังให้กอดดอกไม้ยิ้มปลื้มปริ่ม...

ด้านนรุตม์พอวางสายก็อมยิ้ม ธีรพัฒน์แย็บถามทำไมถึงเป็นลีลา ตั้งแต่ทำงานกับเขา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่เขาให้ความสนใจมากขนาดนี้ นรุตม์รู้ว่าเขาสงสัยจึงเปรยว่า สิ่งที่เราเห็นไม่ใช่ตัวตนของเธอ ธีรพัฒน์จี้ถามรวมถึงเรื่องหาญกล้าด้วยหรือ นรุตม์ยอมรับ

“มันตลกไหม ถ้าผมจะบอกว่าผมเชื่อว่ามันไม่จริง”

“แต่คุณเคยบอกผมว่า ทำธุรกิจต้องใช้ข้อมูลนำ ไม่ใช่ความรู้สึก”

“นั่นมันธุรกิจ แต่นี่มัน...”

“ความรัก...ใช่ไหมครับ” ธีรพัฒน์สวน นรุตม์ชะงักเหน็บว่าเราคงสนิทกันมากเกินไป ธีรพัฒน์ตัดบทบอกแขกรอพบอยู่ในห้องประชุมนานแล้ว นรุตม์ยิ้มขำๆแต่ก็รีบเดินไป

คนที่มารอพบคือพิมพรรณ มาหยั่งเชิงท่าทีนรุตม์ว่าคิดอย่างไรกับภารดี แล้วก็ได้คำตอบที่แน่ใจได้ว่า เขาคิดกับภารดีแบบน้องสาวมาตลอด

ooooooo

วัลภากับฤดีกำลังคุยงานให้ลีลาฟังเพื่อช่วยกันตัดสินใจจะรับงานไหน แต่ลีลากลับสนใจยิ้มกริ่มกับช่อดอกไม้ไม่ได้ตั้งใจฟัง ฤดีสะกิดให้สนใจบ้างยังมีงานที่พวกตนต้องไปต่ออีก ลีลาตั้งสติบอกตนยินดีรับทุกงานที่ดีลไว้ แต่วัลภาเห็นว่าควรรับแต่งานเบาๆก่อน ลีลาว่าตนทำไหว

“เจียมตัวบ้างก็ดีนะ มีแต่เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ไหนจะเรื่องพ่อแกอีก เยอะขนาดนี้จะเอาหัวที่ไหนไปสร้างสรรค์” วัลภาปราม ฤดีจึงบอกว่า “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าแกนะลี แต่ฉันกำลังเสนอว่าถ้าช่วงนี้แกยังทำงานหนักไม่ได้ ก็ยังมีทางเลือกที่จะทำพีอาร์แบบมินิมอล”

ลีลาสนใจ ฤดีขยายความว่า มีโปรโมเตอร์ค่ายเพลงติดต่อมา ลีลาท้วงไม่อยากทำงานตามกระแสจนเสียความเป็นตัวตน วัลภาแทรก “ไม่หรอกลี ถ้าเขาเลือกเราก็เพราะลุคของศิลปินเหมาะกับงานของเรา ถ้าศิลปินดัง คนก็จะเห็นงาน”

ลีลาจึงคิดว่าอยู่ที่ศิลปินคนนั้นเป็นใคร...ในขณะที่ต้อง...โปรดิวเซอร์ของศตวรรษแนะนำให้รู้จักเรย์ เอ็กซ์คลูซีฟโปรดิวเซอร์ เรย์มองศตวรรษว่าเป็นพวกไฮโซอยากเป็นศิลปิน แต่พอเช็กยอดวิวจากยูทบก็ทึ่งว่ายอดวิวไม่น้อย ศตวรรษบอกสมัยนี้คนฟังไม่ได้สนใจหน้าตา พวกเขาสนใจที่ผลงาน นามสกุลไม่ได้ช่วยอะไรตน เรย์มองศตวรรษอีกครั้งก่อนจะยอมรับและบอกแผนงานกับต้อง ต้องดีใจรับคำจะนัดประชุมทุกฝ่ายเริ่มงานทันที แล้วหันมาจับมือยินดี

ศตวรรษดีใจโทร.บอกนรุตม์คนแรกนัดให้กลับมาฉลองกัน แต่นรุตม์อ้างมีประชุม เขาไม่อยากเชื่อแอบโทร.ไปถามภารดีว่านรุตม์นัดกับเธอหรือเปล่า ภารดีชักไม่สบายใจ พอดีพิมพรรณบอกว่าป่วยให้ช่วยไปคุยงานเป็นเพื่อน เธอจึงต้องไป...แต่พอมาถึงห้องอาหาร พบดลกับแดนนั่งอยู่ก่อน แดนกับภารดีสบตากัน เริ่มจะรู้แล้วว่าพ่อแม่ให้มาดูตัวกัน

พิมพรรณเริ่มเกริ่นโรงแรมของตนยังได้รับความนิยมอยู่ แต่ตนไม่มีคนสืบทอดกิจการ เพราะภารดีไม่สนใจงานนี้ ตอนแรกคิดจะขาย แต่ดลเสนอให้รวมกิจการเพราะอีกหน่อย ลูกๆก็ต้องดูแลกันต่อไป ภารดีเอะใจลุกขึ้นกล่าวขอโทษขอตัวสักครู่แล้วดึงมือพิมพรรณออกไป

ภารดีติงคิดจะทำอะไร พิมพรรณยอมรับว่าแดนนี่แหละที่เหมาะสมกับลูก เปิดใจให้คนอื่นบ้างอย่าอยู่กับความหวังลมๆแล้งๆ ภารดีสงสัยแม่ไปรู้อะไรมา พิมพรรณยังเตือนอย่าทิ้งหัวใจในมือคนที่ไม่เห็นค่า เปิดโอกาสให้ตัวเองบ้าง ภารดีไม่พอใจแต่เพื่อไม่ให้แม่เสียหน้าตนจะยอมอยู่จนจบ แต่ตนไม่ตกลงด้วย...ด้านแดนถามดลให้ตนมาดูสาวใช่ไหม พ่อไม่เคยบังคับเรื่องนี้ ทำไม จู่ๆถึงทำแบบนี้ ดลอ้างอยากมีหลานก่อนจะตายเสียก่อน

พอรู้ความจริงทั้งแดนและภารดีก็วางหน้ากันไม่ถูก ภารดีแอบไลน์ถามแดนว่าเย็นนี้มีนัดกับลีลาหรือเปล่า เขาแปลกใจเพราะไม่ได้นัดต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่

ooooooo

จากที่ไม่ไปสนามบิน ณรัลมาที่โรงแรม สั่งวิทยาลบหลักฐานที่มัดตนทิ้งให้หมด วิทยาเปิดมาเจออีเมลจากลีลา ณรัลเห็นแล้วแค้นใจไม่หายที่เธอพูดว่าเพราะเขาแต่งตั้งเธอเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ไม่ได้ แถมยังไม่ได้ขึ้นเป็นจีเอ็ม เธอไม่ต้องการผู้ชายธรรมดา เขาไม่คู่ควรกับเธอ

คิดแล้วยิ่งแค้นใจ ณรัลให้วิทยาเลื่อนเที่ยวบินไปเป็นเช้าพรุ่งนี้ วิทยาหวั่นใจนึกถึงหลายวันก่อนที่ถูกนรุตม์เรียกเข้าไปพบ ถามทำงานกับณรัลมากี่ปี นรุตม์ยอมรับว่าเขามีผลงานดีและเป็นที่ไว้ใจของณรัล แล้วนรุตม์ก็ยื่นเงินให้ก้อนหนึ่งตรงหน้า แลกกับข้อมูลของณรัล เขาปฏิเสธไม่ต้องการเป็นนกสองหัว นรุตม์พอใจมากเอ่ยขึ้นว่า

“ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณพ่อถึงเลือกใช้คุณ...คลิปวีดิโอกับการแชร์โลเกชั่น” วิทยาหน้าเสียถามท่านประธานบอกหรือ “ท่านไม่ได้บอก ผมเห็นพฤติกรรมของคุณมาสักพักแล้ว ผมรู้ว่าคุณรายงานพ่อไม่หมดเรื่องความผิดของพี่รัล และพยายามแก้ไขโดยที่พี่รัลเองก็ไม่รู้เรื่องนี้ ผมพูดถูกต้องไหม”

“คุณรุตม์กำลังจะต่อรอง บีบให้ผมเป็นนกสองหัวให้ได้”

“ผมอยากให้คุณเป็นคนที่หวังดีต่อพี่รัล ต่อไป หน้าที่ของคุณคือตามไปเป็นผู้ช่วยดูแลพี่รัลให้ดีที่สุด ถ้าพี่รัลมีปัญหาให้โทร.หาผมโดยตรง ผมจะช่วยแก้ไขให้ แค่นี้คุณทำได้ไหม”

วิทยารับคำแต่สงสัยปัญหาระหว่างณรัลกับเขา นรุตม์บอกว่ามันเป็นปัญหาที่ตนต้องแก้เอง และขอบคุณที่ยืนเคียงข้างพี่ชายตน...ธีรพัฒน์ข้องใจทั้งที่ณรัลคิดจะฆ่าแต่ยังให้อภัย นรุตม์เชื่อว่าพี่น้องตัดกันไม่ขาด ตนทำทุกอย่างได้เพื่อให้ทุกคนมีความสุข ไม่อยากฟาดฟัน วันหนึ่งณรัลจะต้องเห็นตนเป็นน้อง...วิทยาแอบฟังหน้าประตูแล้วรู้สึกทึ่งในความดีของนรุตม์

คืนนั้นนรุตม์กำลังจะจอดรถในโรงพยาบาลและได้โทร.ไปหลอกลีลาว่าตัวเองงานยุ่งแต่มีเวลาคิดถึงเธอ ลีลายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พลันได้ยินเสียงประตูเปิดก็คิดว่าเขาทำเซอร์ไพรส์ แต่กลายเป็นณรัลโผล่เข้ามาไม่ทันจะร้อง ณรัลพุ่งเข้าคว้ามือถือโยนทิ้ง ด้านนรุตม์แปลกใจที่สายตัดไป

จากที่ภารดีสะกิดทำให้แดนพยายามโทร.หาลีลา แต่เท่าไหร่ก็ไม่ติด ภารดีร้อนใจทนไม่ไหวลุกขึ้นบอกพิมพรรณกับดลว่าพวกตนมีงานด่วนต้องไปเคลียร์ แล้วดึงแดนออกไป ดลกับพิมพรรณกลับคิดว่าทั้งสองเข้ากันได้ดี จึงคุยธุรกิจการรวมโรงแรมกันต่อไป

แม้จะตกใจกลัวแต่ลีลาก็ข่มใจถามณรัลต้องการอะไร เขากราดเกรี้ยวหาว่าเธอลงทุนเจ็บตัวเพื่อจับนรุตม์หวังกอบโกย ลีลาเยาะกลับ

“กอบโกยจากคนที่มี มันดีกว่าเสียเวลากับคนที่โลกไม่จำ ไม่ใช่เหรอคะ”

“เพราะคุณทำให้ชีวิตผมวุ่นวาย คุณเข้ามายุ่งจนชีวิตผมพังไปหมด”

ลีลาเข้าใจว่าณรัลโกรธเรื่องที่ตนปั่นหัวจึงโต้ “อย่าโทษคนอื่นถ้าคุณมันห่วย ช่วยตัวเองไม่ได้ ฉันเข้าใจนะที่คุณพยายามจะโปะตัวเองด้วยรถ ตำแหน่งหน้าที่การงาน แต่ทุกอย่างที่คุณมีเป็นเพราะพ่อแม่ให้ คุณมันคนธรรมดาที่ไม่มีใครจำและไม่มีวันอยากจำด้วยซ้ำ”

ณรัลยิ่งเจ็บแค้นปรี่เข้าบีบไหล่ทั้งสองข้างของลีลา เธอหน้าเสียด้วยเจ็บแผลพยายามดิ้นให้หลุด เขาเสียงกร้าวว่าเธอจะต้องจำเขาไม่มีวันลืม ว่าแล้วก็ผลักเธอลงบนเตียงโถมตัวเข้าหมายจะข่มขืน ลีลาดิ้นรนสู้สุดฤทธิ์เหลือบเห็นโทรศัพท์ของโรงพยาบาลจึงเอื้อมสุดมือคว้ามาฟาดหัวเขาได้สำเร็จ ณรัลมึนหงายไปทำให้เธอฉวยโอกาสวิ่งหนีออกจากห้อง

นรุตม์ยืนรอลิฟต์ เพราะตัวหนึ่งมีช่างกำลังซ่อม อีกตัวบุรุษพยาบาลเข็นเตียงคนไข้เข้าไปก่อน...ลีลาวิ่งออกมาไม่เห็นใครที่จะขอความช่วยเหลือได้ จึงวิ่งไปที่หน้าลิฟต์พยายามกดด้วยใจที่หวาดกลัว เห็นณรัลวิ่งมาใกล้ถึงตัว เธอยิ่งกดลิฟต์รัวจนเห็นประตูเปิดออก เจอหน้านรุตม์ก็ดีใจโผกอดจนเขาเซกลับเข้าไปในลิฟต์ เธอรีบกดให้ประตูปิด นรุตม์เห็นหน้าณรัลจังหวะที่ประตูจะปิดก็ตกใจรีบถามว่าเขาทำอะไรเธอ ท่าทางลีลายังหวาดกลัว

“เขาเสียหน้าที่ฉันไม่เลือกเขา เขาพยายามจะ...” ลีลาร้องไห้ ทันใดลิฟต์กระตุกแล้วค้าง

นรุตม์ขยับไปกดปุ่มขอความช่วยเหลือ หันกลับมาเห็นลีลามีอาการหายใจไม่ออก เหงื่อท่วมตัว กำมือแน่นเกร็ง...ลีลามีอาการหลอนภาพอดีตวัยเด็กที่โดนขังในห้องมืดขณะฝนตกฟ้าคะนอง เงาต้นไม้ที่ไหวไปมาทำให้เธอกรีดร้องหวาดกลัวฝังใจ หายใจติดขัดแทบขาดใจตาย

ไฟในลิฟต์ติดๆดับๆยิ่งทำให้ลีลาหวาดกลัวหน้าซีดจิกเล็บลงบนแขนตัวเอง นรุตม์ตกใจถามเธอเป็นอะไร ลีลาลุกขึ้นไปเคาะประตูร้องให้เปิด เปิดเดี๋ยวนี้ ท่าทางเธอเหมือนคนคลุ้มคลั่งหวาดกลัวจนเขาตะลึง รีบเข้าไปกอดปลอบให้คลายความกลัว

“ไม่ต้องกลัว ผมอยู่กับคุณ ผมจะไม่ให้คุณเป็นอะไร เชื่อผมนะ...ผมอยู่ตรงนี้อยู่กับคุณ ผมจะดูแลคุณเองนะลี หายใจช้าๆ ผมอยู่กับคุณนะลี...”

ลีลาค่อยสงบลงด้วยเสียงอบอุ่นของนรุตม์...ในขณะที่ภารดีพยายามกดโทรศัพท์หาลีลาด้วยเครื่องของแดน เพราะเขากำลังขับรถอยู่ แดนสงสัยทำไมเธอถึงคิดว่านรุตม์อยู่กับลีลา ภารดีไม่ตอบแต่เครียดจากคำพูดของแม่

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 7 วันที่ 3 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ