อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 8/2 วันที่ 20 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 8/2 วันที่ 20 ธ.ค. 58

“ไม้เท้าเนี่ยจำเป็นสำหรับคนขาเจ็บนะคะ เชื่อฉันเถอะค่ะ” เธอยื่นกิ่งไม้ให้
สีหนาทมองตาปริบๆของหนูนา คิด...“อยากช่วยฉันจริงๆน่ะเหรอ?” หนูนารีบพยักหน้า มีความหวัง “ฉันไม่ใช้ไม้เท้า!”
“อ้าว แต่ว่า...”
“เธอ.. ประคองฉันได้มั้ยล่ะ”
หนูนาอึ้งๆไป เอ๊ะ ยังไง
“เธอก็เห็นไม่ใช่เหรอ ว่าขาฉันอักเสบแค่ไหน! ไม้เท้าอันแค่นั้น มันจะช่วยอะไรได้” หนูนามองๆไม้เท้า คิดตาม เอ่อ ก็น่าจะจริง “ถ้าไม่อยากช่วย ก็ไม่เป็นไร!” เขาทำท่าจะเดินกะเผลกๆไป
หนูนาตามมา ยืนกั้นไว้ “...ฉันช่วยคุณเองค่ะ” หนูนาค่อยๆสอดแขนเข้าที่บ่าของสีหนาทเพื่อช่วยประคอง...“ดีขึ้นมั้ยคะ?”

สีหนาทพยักหน้าหงึก! เหมือนยังอารมณ์เสีย หนูนาจ๋อยเบาๆ แต่ก็ประคองสีหนาทไป ลับหลังสีหนาทเหลือบมองหนูนา แอบยิ้มกรุ้มกริ่ม



คนร้ายเก็บผ้าเช็ดหน้าสิงห์ขึ้นมา แล้วมองรอยเท้าของสิงห์ที่ทำรอยทิ้งไว้ “ให้กูเหนื่อยหาทั้งคืน กลางวันอย่างนี้มึงไม่รอดแน่... ไป” นักฆ่าทั้ง3 เดินไปอีกทางตามที่สีหนาทตั้งใจลวงไว้

เสียงร้องไห้ของพวงดังออกมา นพเดินมาเห็นประหลาดใจ พวงมีกระจิบ และเพ๊อะปลอบอยู่
นพถามกระจิบ “น้าก้อนแกเป็นอะไรเหรอ เมื่อวานก็ยังเห็นกันอยู่หลัดๆ”
ก้อนพรวดออกมา มะเหงกนพให้ “ข้ายังไม่ตาย” แล้วก็หันไปด่าลูก “นังพวง แกจะร้องให้เค้าคิดว่าญาติตายไปถึงไหน เลิกบ้าซะที”
กระจิบท้วง “น้า อย่าด่าน้องพวงเลย ฉันน่ะยังแค้นแทนด้วยซ้ำ”
เพ๊อะสนับสนุน “ใช่ ร้องเลยน้องพวง อกหัก โดนแย่งแฟน ยังงี้มันต้องถอน!”พวงยิ่งร้องโฮ!!! กระจิบตีเพ๊อะ พูดไรเนี่ย แล้วแป้นเดินมาหน้าเครียด
พวงมองแป้นอย่างแค้น ลุกพรวด ด่าใส่“สมใจแกแล้วสิ! นังเพื่อนรักของแกคาบคุณสิงห์ของฉันไปกินทั้งคืน ป่านนี้ก็ยังไม่กลับ!”
คนในไร่ที่ยังไม่รู้เรื่อง เหวอๆกันไป
“ปากหรือคอห่านวะนังพวง! คุณสิงห์กับหนูนาหายไปแทนที่จะเป็นห่วง ยังจะคิดอกุศล”
“ด่าแค่นี้มันยังน้อยไป เพื่อนแกมันเหลวแหลก อ่อยไม่เลือกหน้าตั้งแต่วันแรกแล้ว”
“หนอย ขอตบให้ต่อมน้ำตามันหลุดออกมาหน่อยเถ๊อะ!!!!” แป้นจะเข้าไปแลกกะพวง
“เฮ้ย พอ!!!” ก้อนเข้ามาแทรก สองคนจะจิกหัวกัน ไปจิกโดนหัวก้อน “พอโว๊ย!!! โอ๊ยเดี๋ยวก็ให้คนจับใส่กรงซะทั้งคู่หรอก !!”
พวงกับแป้นต่างยังไม่อยากจะหยุด แต่กระจิบและเพ๊อะดึงพวงเอาไว้ ก้อนกันแป้นเอาไว้
บุญตาเข้ามาทำให้ทุกคนในที่นั้นเปลี่ยนความสนใจไป “น้าก้อน น้ารามให้ไปพบด่วน!!”
ทุกคนชะงักกันไป

รามเดินมาหาเชษฐ์ ก้อนรีบเดินมาสมทบ
เชษฐ์หันมาเห็นก็รายงาน “ผมรวบรวมคนงานผู้ชายมาได้มากที่สุดเท่าที่หาได้ตอนนี้ครับ”
“ดี งั้นแบ่งคนออกเป็นสองส่วน” เชษฐ์ขมวดคิ้วสงสัย รามอธิบาย “เรามีงานที่ต้องทำสองงาน คนกลุ่มแรกต้องอยู่ดูความปลอดภัยที่นี่ และเตรียมพร้อมเป็นกำลังเสริม ถ้ามีความเคลื่อนไหวอะไร”
“แล้วอีกกลุ่มล่ะครับ”
“ขอเป็นคนที่คล่องตัว และใช้อาวุธเป็น” ก้อนและเชษฐ์ชะงักกันไปเล็กน้อย “ให้กลุ่มที่สองมาเจอผมที่หน้าบ้านพัก”
“ครับ!!” เชษฐ์รับคำ
ก้อนยังงงอยู่ “เอ่อ แล้วนี่คุณรามจะพาคนกลุ่มที่สองไปไหนเหรอครับ ?”
รามชะงักไปนิด ก่อนที่จะตอบคำถามของก้อน
ห่างออกมา บุญตาแอบชะเง้อมองเหตุการณ์อย่างสนใจ
หนูนาแบกสีหนาทมาตัวเอียงๆ เพราะร่างเล็กกว่าสีหนาทมาก....ลมพัดปอยผมอ่อนๆไปเคลียหน้าของชายหนุ่ม สีหนาทเหลือบมองนวลแก้มผ่อง ไรผมอ่อนข้างแก้ม และลำคอนวลเนียนใกล้แค่คืบ...สีหนาทมองใบหน้านั้นเพลิน จู่ๆหนูนาหันมา สีหนาทหั่นฟึ่บ! ทำเป็นไม่ได้มอง..
“ไม่เจ็บขาแล้วเหรอคะ?”
“ห๊ะ?”
หนูนามองไปที่ขาของสีหนาท “คุณยังออกแรงที่ขาขวาอยู่เลย”
สีหนาทอึ้งๆไป “ตัวกระเปี๊ยกแค่เนี๊ยะ ฉันทิ้งน้ำหนักมาทั้งขา เธอคงหิ้วฉันไหวหรอก!”
“ไหวค่ะ ! คุณปล่อยตัวตามสบายเลย ไม่งั้นจะให้ฉันช่วยประคองทำไมล่ะคะ”
สีหนาทมองหนูนาที่ต่อปากต่อคำ “แน่นะ?”
“แน่ค่ะ!!” เธอยืนยัน หน้ามั่นมาก สีหนาทเหล่ๆหนูนา เอ๊า อยากลองของ หนูนาหน้ายู่ที่สีหนาทเหมือนไม่เชื่อฝีมือ สีหนาทปล่อยน้ำหนักตัวลงมา หนูนาเข่าทรุด!!! “ว๊ายยยย...” หนูนาทรุดรูดลง..เกือบติดพื้น สีหนาทรีบก้มลงโอบเอาไว้ซะก่อน.. หนูนาจับเสื้อสีหนาทเหนี่ยวไว้ด้วยสัญชาติญาณ พอเหลือบมองพบว่าใบหน้าของสีหนาทอยู่ใกล้มาก...ทั้งสองคนชะงักไป...รู้สึกไออุ่นแผ่ไปทั่วร่างอย่างประหลาด แล้วสีหนาทยิ่งโน้มเข้ามาใกล้ ใกล้...หนูนาตกใจนิดๆ.. แต่ปรากฏว่าสีหนาทแค่ช่วยดึงให้ทั้งสองยืนมาขึ้นด้วยกัน
“รู้แล้วใช่มั๊ย?” เขามองหน้าหนูนา สอนนิดๆ “ว่าสิงห์หนักกว่าที่หนูคิด” หนูนาอึ้ง สีหนาทเอื้อมมือไปขยี้ผมบนศีรษะเล็กๆนั้น แล้วผละไปเดินด้วยตัวเอง
หนูนาเป็นห่วง “คุณสิงห์...”
สีหนาทไปหักเอาไม้ไผ่ข้างทาง หรือกิ่งไม้ข้างทางมา เห็นว่ายังแรงดีมาก หักไม้ออกมาได้ก็ทุบๆส่วนที่ไม้ฉีกกับพื้นให้มันเรียบ แล้วใช้แทนไม้เท้ายันกับพื้นช่วยเดิน “ฉันดีขึ้นบ้างแล้ว ขอบใจ...” เขาเดินนำไปซะอีก!
หนูนามองสีหนาทเดินไป รู้สึกตัวชาๆชอบกล เอื้อมมือไปแตะผมตรงที่สีหนาทแตะไว้ให้กลับเหมือนเดิม ก่อนจะตามไป..

“น้าราม และพวกผู้ชายออกไปจากไร่แล้วเหรอ!” ขนิษฐาถามบุญตา
“ค่ะ เพิ่งไปกันตะกี้”
“ออกไปไหน? จะไปตามคุณสิงห์กันเหรอ”
“ก็ใช่ แต่ว่า ก็ไม่ใช่ ซะทีเดียว”
“เอ๊ะอะไรของเอ็ง พูดจาบ่ฮู้เฮื่อง” ไข่ว่า
“บุญตา บอกมา พวกเค้าไปไหนกัน!!” ขนิษฐ์บอก

ที่ศักดารีสอร์ท ราม เชษฐ์ ก้อนและคนงานชายในไร่รวมกันประมาณสิบกว่าคน มาตรงทางเข้ารีสอร์ท รามเป็นแนวหน้าพูดเสียงดังอย่างเอาจริง! “พวกเรามีธุระกับพ่อเลี้ยงศักดา และนายอดิสร !”
รปภ.สามนายที่เฝ้าอยู่ หน้าเครียด เห็นรปภ.นายหนึ่งรีบวอ. ออกไป

รัศมีเปลี่ยนเสื้อผ้าเดินออกมา ท่าทางร้อนรน เจอกับคนใช้ที่เดินมาพอดี “นี่! ถ้าพ่อเลี้ยงถามว่าฉันไปไหน บอกว่าฉันออกไปช็อปปิ้งนะ” คนใช้พยักหน้าเดินออกไป รัศมีสีหน้าครุ่นคิดถึงที่อยู่หลังซองจดหมายที่รามส่งมาให้ “ไร่บัวขาว”

คนขับรถยืนอยู่กับรัศมี “ไร่บัวขาว...รู้จักสิครับ คุณจะไปทำไมครับ”
“ไม่ต้องถาม แล้วก็...” รัศมีมองซ้ายมองขวา ก่อนจะหันมาหยิบเงินให้สามพัน “ไม่ต้องบอกใครทั้งนั้นว่าฉันให้พาไป ถ้ามีคนอื่นรู้ แกจะได้รู้จักคำว่าเดือดร้อนของจริง”
คนขับรถผงะ กลัว “ครับๆ ผมจะปิดปากสนิทเลยครับ” คนขับรถเปิดประตูรถตู้ รัศมีรีบขึ้นรถ คนขับปิดประตูปัง!

หัวหน้ารปภ.ปฎิเสธ มีร.ป.ภ.อีกสามนายกันทางเข้าอยู่ “นายสรไม่ให้เข้า บอกว่าไม่มีธุระด้วย!”
ที่กลุ่มของราม เชษฐ์ ก้อน คนงานไร่บัวขาวอารมณ์ตึงกันเต็มที่!!!
“ขี้ขลาดไม่กล้าสู้หน้ารึไง เปิดทางเดี๋ยวนี้!!!” เชษฐ์ร้อง คนงานพากันเฮละโล ตะโกนรับ เปิด เปิด เปิด !!!!!!
“ถ้าไม่เปิด จะบุกเข้าไปล่ะนะ ไปเว้ยยยย!!!”
คนงานเฮละโลจะเบียดร.ป.ภ.เข้าไป
“เข้าไม่ได้ ห้ามเข้า!!!” ร.ป.ภ.จะเอากระบองฟาดคนงานที่แหลมเข้ามา
มือใหญ่เอื้อมมางัดกระบองเอาไว้ แล้วบิดข้อมือรปภ.จนกระบองหลุดออก หล่นบนพื้น...“ห้ามทำร้ายคนของไร่บัวขาว ถ้าให้พวกเราเข้าไปดีๆ จะไม่เจ็บตัว!” รามนั่นเอง
รปภ.อึ้งๆ เงอะงะ ทันใดลูกน้องศักดา 3-4 คน คนพากันออกมา “พวกแก ทำอะไรกัน!!!” ลูกน้องศักดาตะโกนใส่กลุ่มไร่บัวขาว หน้าโหด!!

รัศมีนั่งมาในรถอย่างกระวนกระวาย พอเห็นภาพจากหน้ารถ แปลก และหงุดหงิดใจ “นั่นมันอะไร?”
ตรงบริเวณทางเข้ารีสอร์ทกลุ่มคนงานของไร่บัวขาวออกันอยู่ มีรปภ.และทีมของคงสกัดไว้
“ไม่ทราบเหมือนกันครับคุณผู้หญิง ถ้าไง กลับเข้าไปก่อนดีมั๊ยครับ?”
“เรื่องอะไร! ท่าทางเหมือนพวกคนงาน ! ไม่มีมารยาท! บีบแตรซิ ให้มันรู้ว่ารถจะออก” คนขับลังเล จะดีเหรอ รัศมีวีน “ฉันสั่งไม่ได้ยินรึไง!”

เสียงแตรรถยาว ปิ๊น ปิ๊นนนน!!!! ดังใส่กลุ่มของคนงานไร่บัวขาว ทีมลูกน้องศักดาที่กันท่าพวกของรามอยู่ หันไปมองด้านหลัง รามได้ทีนำคน เฮละโลเบียดผ่านเข้าไปเลย เข้ามาได้ประมาณ 8 คน ลูกน้องศักดาอึ้ง !!!
“กูบอกว่าไม่ให้เข้า!!!” ลูกน้องศักดาควักปืนออกมา
รามเอี้ยวหลังกลับมา ลูกน้องจะยิง รามเตะปืนกระเด็น ลูกน้องศักดาเข้ามาบู๊กับราม รถที่รัศมีนั่ง แล่นผ่านออกมา รามสะบัดร่างลูกน้องฯกระเด็นไปได้ แต่ตัวเองเซไปที่กลางถนน รถใกล้เข้ามา เสียงแตรถี่กระชั้น!!! รามหันขวับไปที่รถ ในรถ รัศมีกับคนขับต่างอึ้ง เมื่อเห็นด้านหลังของชายฉกรรจ์อยู่ใกล้รถมาก ห๊ะ!!! รามเอี้ยวมา กำลังจะเห็นคนในรถ
รัศมีร้องสั่ง “ว๊าย! เบรคสิ เบรค!!!!”
“เมื่อกี๊คุณบอกให้เหยียบไงครับ”
ปิ๊นนนนนนน!!!!! เสียงแตรยาว รามกำลังจะล้มลง รถกำลังจะพุ่งเข้ามา เสี้ยววินาทีเงาร่างของรามหลุดออกจากกรอบหน้ากระจกรถไป เอี๊ยดดดดด!!!!! รถจอด…

ในรถ รัศมีหัวใจแทบจะวาย …. คนขับ พอตั้งสติได้ปลดล็อคประตู บอกรัศมี “เดี๋ยวผมลงไปดูเค้านะครับ” คนขับปลดเข็มขัดนิรภัย จะเปิดประตู
บนพื้นตรงจุดเกิดเหตุ ไม่มีร่างของราม ปรากฏว่าห่างออกไปที่ขอบทางเชษฐ์คว้ารามหลบกลิ้งไปที่ข้างทางได้ทันหวุดหวิด ยังนอนกลิ้งกันอยู่..
คนขับกำลังจะเปิดประตูออกไป รัศมีกำลังจะหันไปมอง...แต่ยังไม่ทันได้มองที่พื้น สายตากวาดไปเห็นซะก่อนว่ากลุ่มคนงาน และลูกน้องของศักดามีปืนผาหน้าไม้กันด้วย “ห๊ะ ปืน!!!” คนขับชะงักไปด้วย “ไป! ไปเดี๋ยวนี้!!!”
คนขับชะงักลังเลๆ “ไปสิ!!!! ไป๊!!!”
บรื่นนนนน รถออกไป แทนที่จะจอดดูคนเจ็บ....รามค่อยๆเงยขึ้นมาจากพื้น เห็นเพียงด้านหลังของศีรษะหญิงสาวในรถ...ที่แล่นห่างไป
เชษฐ์ลุกขึ้น ปัดตัว “ใจร้ายชะมัดยาดเลย! น้ารามเป็นอะไรมั๊ยครับ”
รามส่ายหน้าว่าไม่เป็นไร...

ลูกน้องอดิสรและร.ป.ภ.พยายามปิดประตูรั้ว ก้อนนำคนต้านไว้อยู่
ทางด้านรามและเชษฐ์หลบอยู่ด้านในตั้งตัวติดแล้ว ห่างออกไปกลุ่มลูกน้องที่เบียดเข้ามาได้ประมาณ 8 คน
กำลังรับมือลูกน้องคงที่ชุลมุนกับจำนวนคนของฝ่ายรามที่เยอะกว่า คนงานไร่ 5 คนช่วยบู๊ให้เพื่อน 3คนได้วิ่งหลบเข้ามาหารามและเชษฐ์จนได้
“ไปครับ พวกนั้นจะถ่วงเวลาไว้ให้เรา”
ทั้งห้าคนรีบวิ่งไป คนงานคอยมองระวังหลังให้ เห็นว่าคนงานไร่ที่เหลือยังชุลมุนอยู่กับกลุ่มคนงาน

ในรถ รัศมีร้อนรนต่อสายหาศักดา “พ่อเลี้ยง ทำไมไม่รับสายเนี่ย ! คนจะมาฆ่ากันที่หน้ารีสอร์ทอยู่แล้ว!”
การ์ดรีบรุดเดินมา จะมารายงานศักดา เห็นว่าศักดากำลังต้อนรับลูกค้าที่ดูเป็นคนใหญ่คนโต ก็ชะงักอยู่
หน้าบ้านศักดา รามชะโงกมองเข้าไป ยังไม่เห็นวี่แววของใคร รามหันไปบอกคนงาน “ชัช เมฆ เดี๋ยวเราสามคนจะดึงความสนใจพวกมันทางนี้ให้พวกนายแอบเข้าไปทางด้านหลัง ค้นให้แน่ใจว่ามีร่องรอย หรือเบาะแสอะไรของคุณสิงห์กับหนูนาบ้างมั๊ย”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 8/2 วันที่ 20 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ