อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 58

“ป้าเห็นยังแทบไม่ไหวเลย...พ่อเขาก็รู้สึกแย่”
“อย่าทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองไปกว่านี้เลยพี่มัส”
“ชั้น...ไม่อยากเห็นแกทรมานแบบนี้”
ลีลามองชลัมน์ด้วยสายตาเป็นห่วง
“ลีไม่ต้องห่วงนะ ทรมานยังไงพ่อก็จะอดทน...ให้สมกับที่ลีลงทุนเอาตัวเสี่ยงตายเพื่อจับนรุตม์”
“คุณพ่อหมายถึง...” ลีลาอึ้งงง
“ป้าไม่คิดเลยว่าลีจะลงทุนทำเพื่อพ่อขนาดนี้”

“...ลงทุน?” ลีลามองมัสยาอย่างงง ๆ
“ก็ลีบอกป้าว่าตอนนี้นรุตม์ขึ้นเป็นจีเอ็มแล้ว ป้าคิดว่าลีลงทุนเสี่ยงตายเพื่อให้นรุตม์ไว้ใจ ลีไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นเหรอ?” ลีลาอึ้งกับความคิดของมัสยา แต่เห็นชลัมน์กับมัสยามองมาอย่างหวังคำตอบ ลีลาจำต้องฝืนรับ “ใช่ค่ะ...ลีไม่คิดว่าคุณอาจะดูออกด้วย”


ชลัมน์ลูบหัวลีลา “พ่อกับป้าเลี้ยงลีมากับมือ ลีคิดอะไรทำไมเราจะไม่รู้ล่ะลูก”
“จะทำอะไรก็ต้องระวังตัวด้วย...ป้าเป็นห่วงลีนะลูก”
ชลัมน์ดึงลีลาเข้ามากอด “ขอบใจมากนะลีที่ทำให้พ่อมีความสุข” ลีลามองชลัมน์อย่างไม่เข้าใจว่าหมายถึง เรื่องอะไร
“ลีไปช่วยป้าจัดโต๊ะนะ”

ลีลาตามมัสยาออกไปแล้วถามอย่างสงสัย “คุณป้าคะ พ่อขอบใจลีเรื่องอะไรเหรอคะ”
“เรื่องที่ลีทำให้ลูกสาวของนายศิริยอมคุกเข่าขอโทษออกสื่อไง...พ่อเราน้ำตาร่วงเลยนะ พูดแต่ว่าลีเก่ง... เพราะเขาคงไม่มีทางจะทำให้นายศิริขอโทษในความผิดที่มันทำกับพวกเราได้”
ลีลามองไปทางชลัมน์ที่นั่งยิ้มๆ ดูมีความสุขมากขึ้น แล้วใช้มือจิกแขนตัวเองรู้สึกกดดันมากๆ กับสถานการณ์ ที่ดูบีบคั้นแบบนี้ ชลัมน์สบตากับมัสยาด้วยความพอใจ รู้ว่าต้อนให้ลีลาทำตามในสิ่งที่ตนเองต้องการได้

ที่เพนท์เฮ้าส์นรุตม์ นรุตม์เดินเข้ามาอย่างรีบร้อนอยู่หน้าห้องของตน แล้วเห็นว่าประตูปิดไม่สนิท นรุตม์ยิ้ม ด้วยความหวังคิดว่า ลีลากลับมา นรุตม์เปิดเข้าไปในห้องชะงักที่เห็นศตวรรษที่นั่งอยู่ในห้อง
“กลับมาแต่วันเลย ผิดฟอร์มคนบ้างานอย่างคุณนรุตม์นะครับ”
“วรรษมาที่นี่ทำไม? ”
“ผมว่าจะมาขอดูหน้าคนที่ทำให้พี่ไม่ยอมกลับบ้านสักหน่อยแต่คลาดกัน”
“หมายความว่ายังไง คลาด?” นรุตม์ถามงงๆ
ศตวรรษส่งกระดาษโน้ตที่ลีลาเขียนทิ้งไว้ ไม่ได้ลงชื่อข้อความว่า ‘ไปธุระด่วนจะกลับค่ำๆ’ ศตวรรษเสนอหน้าอยากรู้มาก “ใครอ่ะพี่”
“คนสำคัญ....”
“ผมหมายถึงชื่ออะไร สนิทกันขั้นไหนแล้ว”
“รอให้ทุกอย่างชัวร์ แล้วค่อยรู้ก็ยังไม่สายนะ”
“ทำไมต้องทำเป็นความลับด้วย”
นรุตม์ตัดบท “ต้องไปซ้อมเปียโนไม่ใช่เหรอ กลับบ้านไปสิ”
“นี่ไล่น้องเลยเหรอ” ศตวรรณปักหลักลงนั่ง “ผมไม่ไป จะรอดูหน้าว่าที่พี่สะใภ้”
“พี่ว่า...” นรุตม์อึดอัด
ศตวรรษยิ้มให้ “ผมล้อเล่นน่า ไม่อยากให้ว่าที่พี่สะใภ้อึดอัดล่ะสิ รอให้พี่ชัวร์แล้วเปิดตัวก็ได้”
“พี่ก็รอคำตอบเขาอยู่”
“พี่ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้มาก่อน ว่าที่พี่สะใภ้คนนี้...คงสวยน่าดู”
“อืม...วรรษกลับไปก่อนเถอะ”
“โอเค...ผมจะรอเห็นหน้าว่าที่พี่สะใภ้อย่างอดทน กลับบ้านบ้างนะพี่ ป้าเพ็ญบ่นคิดถึงแล้ว”
“อืม...” นรุตม์รับคำ
ศตวรรษเดินออกไป นรุตม์มองกระดาษอย่างมีความหวังว่าลีลาจะกลับมา

บริเวณถนนริมแม่น้ำ ลีลานั่งบนกระโปรงหน้ารถกอดเข่าอมทุกข์ หญิงสาวนึกถึงภาพตนกับนรุตม์ที่ผ่านเรื่องเลวร้ายมาด้วยกัน ภาพที่นรุตม์ดูแลตน นึกถึงถ้อยคำของนรุตม์ที่เอ่ยกับตน
“Parce que...tu sens coupable donc voulez me responsable, n'est pas?” (เพราะ...รู้สึกผิดอยากรับผิดชอบใช่ไหม) ลีลาถามอย่างอยากรู้
“Parce que ... Je te aime” (เพราะผมรักคุณ) นรุตม์จับมือลีลาจูบเบาๆ
ลีลาซบหน้ากับหัวเข่าด้วยความอึดอัด
วัลภาเดินเข้ามาแล้ววางมือบนหัวลีลา ลีลาหันไปมอง “มีอะไรหนักหนาหรือไงถึงกับต้องเอาน้ำตาเช็ดหัวเข่า
“เจ๊...” ลีลากอดวัลภาด้วยความรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ชลัมน์เอาหมวกออกแล้ว เห็นว่าผมยังมีปกติ ไม่ได้เป็นโรคร้ายต้องทำคีโม เขานั่งบนเก้าอี้ที่ระเบียงดูสีหน้าดีมีความสุขไม่เหมือนตอนที่ลีลามาเห็น
มัสยาเอาชามาวางให้กับชลัมน์แล้ว เอาผ้าคลุมคลุมขาให้กับน้องชายของตน “คืนนี้ลมแรง”
“ยี่สิบกว่าปีที่ต้องจมอยู่ที่นี่ คืนนี้เป็นคืนที่ผมมีความสุขที่สุด”
“แต่พี่ไม่แน่ใจว่าลีจะได้ดังใจเราหรือเปล่า” ชลัมน์มองมัสยาว่าหมายความว่ายังไง “ลีดูจะมีใจกับลูกชายของศิริ”
ชลัมน์ยิ้มพอใจปนสะใจ “นั่นล่ะคือสิ่งที่พี่ต้องการ ให้มันรักทั้งที่ไม่ควรจะรักรักที่ผิดศีลผิดประเพณี วันที่ความจริงเปิดเผย พี่จะเปิดประตูนรกให้พวกมันเอง ไอ้ศิริมันต้องตายทั้งเป็น พวกมันทุกคนต้องทุกข์ทรมาน”
มัสยาลังเล สงสารลีลาเพราะเลี้ยงดูกันมาก็ผูกพัน แต่ก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไร

วัลภาโอบลีลาคุยกัน แบบพี่สอนน้อง “ถ้ารักคุณรุตม์ ก็ไม่ควรใช้เขาเป็นเครื่องมือ เพราะสุดท้ายคนที่จะเจ็บปวดคือตัวลีเอง”
ลีลากดดันมาก นึกถึงภาพชลัมน์ที่บอกว่ามีความสุข และคำพูดของมัสยาที่บอกว่าเพราะอะไรชีวิตชลัมน์ ต้องล้มคว่ำ ภาพชลัมน์ดึงลีลาเข้ามากอดแล้วเอ่ยภูมิใจ “ขอบใจมากนะลีที่ทำให้พ่อมีความสุข”
ลีลามือจิกแน่น แน่นมากจนเลือดออก นึกถึงภาพที่พอ่ไหว้เธอขอตาย หญิงสาวน้ำตาร่วงสายตากร้าวขึ้นอย่างตัดสินใจ “คุณรุตม์กำลังเป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้พ่อสมหวัง”
“แล้วใจของนรุตม์ล่ะ”
“ลีเลือกพ่อ....”
“ใจเย็นๆ นะลี ทางออกมันไม่ได้มีแค่สองทาง เราต้องใช้เวลาคิดเพื่อหาทางออกที่สาม ทางที่จะดีสำหรับทุกฝ่าย”
“ลีไม่มีเวลาแล้วค่ะเจ๊....วันนี้ที่ลีเห็นพ่อ ลีรู้เลยว่าตัวเองทำผิด ผิดที่เห็นแก่ตัว..คิดถึงแต่ความสุขของตัวเอง ลีจะไม่ยอมให้ทุกอย่างมันสายเกินไป พ่อจะต้องได้ในสิ่งที่อยากได้”
วัลภามองลีลาด้วยความกังวล เข้าใจลีลาแล้วก็เห็นว่าปลายทางต้องจบไม่สวยแน่ แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะช่วยลีลายังไงดี

ลีลาเปิดประตูเพนท์เฮ้าส์เข้ามา เห็นนรุตม์นอนหลับอยู่ที่โซฟา ลีลาขยับเข้าไปเท้าคางมองนรุตม์เงียบๆ ด้วยหัวใจที่สับสน นรุตม์ลืมตาขึ้นแล้วจุ๊บปากลีลาเบาๆ ลีลาตกใจตีปากนรุตม์ ไม่ได้โกรธจริงจัง
นรุตม์ลืมตาโอดโอย “ใจร้าย....”
“ไม่เท่าที่ฉันผิดหวังเพราะไว้ใจคุณหรอกนะ” ลีลาจะลุกไปแต่นรุตม์จับมือลีลาไว้ ลีลาหันมามองจะเอาเรื่อง
นรุตม์หน้าจ๋อย “ผมขอโทษ ผมดีใจมากไปหน่อยที่คุณกลับมา ก็เลย...” ลีลาชะงัก นรุตม์ดึงลีลามากอดด้วยความรัก “ผมขอโทษที่รุ่มร่ามกับคุณ ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมอดทนรอเพราะเชื่อที่คุณบอกว่าจะกลับมา รอทั้งที่ใจ ก็กลัว...” ลีลาหันมอง นรุตม์พูดกับลีลาในระยะที่ใกล้เหลือเกิน “กลัวว่าคุณจะไม่กลับมา”
“แล้วถ้าฉันไม่กลับมา” ลีลาแสร้งถามอีกฝ่าย
“ผมจะไปตาม ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหน ผมก็จะตามคุณกลับมา ผมบอกแล้วว่าจะไม่มีวันปล่อยคุณไป” ทั้งคู่นิ่งมองตากันไปชั่วขณะ
“อย่ามาทำพูดคมแล้วจะคิดว่าจะเอาเปรียบยังไงก็ได้ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”
“งั้นเราก็เป็นแฟนกันนะ”
ลีลานิ่งไป แทนที่จะคว้าไว้กลับลังเล “ฉันทำผิดกับครอบครัวคุณไว้มาก คุณจะอภัยให้ฉันได้เหรอ?”
“ขอเพียงคุณกลับมาทำสิ่งที่ถูกต้อง ผมก็พร้อมจะอภัย”
“ถูกต้องของฉันอาจไม่ถูกใจคุณก็ได้นะ”
“อย่าทำในสิ่งที่ถูกใจใครถ้ามันไม่ถูกต้อง ถึงคนอื่นไม่เข้าใจ แต่ถ้าทำแล้วใจคุณเป็นสุข มันคือความถูกต้อง แต่ถ้าไม่ใช่ก็เลิกทำมันซะ ...” ลีลาคิดหนักตามคำพูดของนรุตม์ “แล้วเรื่องของเรา...” นรุตม์มองมาขอคำตอบหญิงสาว
“ขอเวลาฉันก่อนได้ไหม?”
“อย่างน้อยคุณก็ยังให้โอกาส คืนนี้ผมจะกลับบ้าน ให้คุณได้มีเวลา ผมหวังว่าพรุ่งนี้ผมจะได้คำตอบ...” นรุตม์ยิ้มอย่างมีหวัง
ลีลาได้แต่ยิ้มกลบเกลื่อนความหนักใจ

ที่บ้านของศิริ ศตวรรษนั่งซ้อมเปียโนอย่างมุ่งมั่น นรุตม์เดินเข้ามาในบ้านสีหน้าเหนื่อยๆ
ศตวรรษแปลกใจ “โดนสาวทิ้งเหรอพี่ถึงกลับบ้านได้”
“เปล่า...พี่กำลังรอคำตอบที่ถาวร”
“จะแต่งงานเลยเหรอพี่” ศตวรรษตื่นเต้น
“ให้เขายอมคบก่อนเถอะ” ศตวรรษดีใจที่เห็นนรุตม์ยิ้ม “ยิ้มอะไร” นรุตม์ถามน้องชายงงๆ
“ก็ปลื้มใจไม่เห็นพี่รุตม์ยิ้มแบบนี้นานแล้ว พี่ชอบทำหน้าขรึมเหมือนคนแบกโลก ผมอยากให้พี่ยิ้มมีความสุขแบบนี้ไปนานๆ” นรุตม์ยิ้มขอบใจ ศตวรรษเล่นเปียโนเพลงรักแซวๆ พี่ชาย นรุตม์ยิ้มมีความสุขอย่างมีความหวัง

ที่ระเบียงเพนท์เฮ้าส์ของนรุตม์ ลีลายืนคิด คำพูดของวัลภารบกวนจิตใจไม่น้อย “ถ้ารักคุณรุตม์ ก็ไม่ควรใช้เขาเป็นเครื่องมือ เพราะสุดท้ายคนที่จะเจ็บปวดคือตัวลีเอง”
ลีลาเครียดลังเล ตัดสินใจไม่ถูกว่าจำทำอย่างไรต่อไป

เช้าวันใหม่ นรุตม์เข้ามาที่คอนโด ไม่เจอลีลาภายในห้องมีแค่หนังสือนิยายภาษาฝรั่งเศส ที่ลีลาอ่านวางไว้บนโต๊ะกลางห้อง มีปากกาวางอยู่ข้างๆ นรุตม์มองไปรอบๆ ไม่เห็นลีลาคิดว่าถูกปฏิเสธ แล้วเสียงมือถือนรุตม์ก็สั่นขึ้น ชายหนุ่มกดรับ “ว่าไงคุณธี...เอกสารด่วน...ผมจะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้” นรุตม์มองไปที่ประตูที่ปิดเงียบ หวังจะเห็นลีลาเข้ามา แล้วมองไปรอบๆ พลางมองเวลาที่ผ่านไปอย่างหมดหวัง นรุตม์คว้าหนังสือแล้วเดินออกไปด้วยสีหน้าผิดหวัง

ภายในรถนรุตม์พยายามกดโทรหาลีลาแต่ไม่มีสัญญาณตอบรับ นรุตม์เริ่มเครียด

นรุตม์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเครียด แต่ต้องแปลกใจที่เห็นลีลา นั่งรออยู่ในห้อง “ลี...ทำไมคุณ...”
“ทำหน้าแบบนี้ แสดงว่ายังไม่เห็นคำตอบใช่ไหมคะ”
“คำตอบ?”
ลีลาชี้ที่หนังสือนิยายที่นรุตม์ถืออยู่ นรุตม์เปิดหนังสือหน้าแรก เห็นตัวหนังสือ ที่ถูกเขียนด้วยปากกาหมึกหนาว่า”Je te aime”(เชอ แตม-ฉันรักคุณ) นรุตม์มองลีลาอย่างต้องการแน่ใจ ลีลายิ้มยืนยัน นรุตม์ดีใจเข้ากอดลีลา ลีลาหยิกนรุตม์เข้าให้
“โอ๊ยๆ ๆ”
“โทษฐานที่มือไว”
“ตอนนี้เราเป็นแฟนกันหรือยัง”
“อืม...” ลีลาตอบรับมีเขินนิดหน่อย
นรุตม์ยิ้มกว้าง แล้วชิงหอมแก้มลีลา หญิงสาวขึงตาใส่จะเอาเรื่อง นรุตม์รีบเบรกทันที “เป็นแฟนกันไม่ถือว่าผิดกฎนะ” พูดจบก็หอมซ้ายหอมขวาอีก ลีลาต้องหลบให้วุ่น
จังหวะนั้นเอง ประตูเปิดออกเป็นหาญกล้ากับลำไพรเดินเข้ามา หาญกล้ากับลำไพรตะลึงกับภาพที่เห็น
ลำไพรตกใจ “อุ้ย!”
นรุตม์กับลีลาหันกลับมาเห็นไม่ได้มีท่าทีตกใจเลย “พวกคุณควรเคาะประตูห้องก่อนที่จะเข้ามานะ”
หาญกล้ารู้สึกตัว “ผมขอโทษครับ...ไม่คิดว่า...”
“ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาหรอกค่ะ” ลีลาต่อว่านรุตม์ “ความผิดคุณนั่นแหละ”
“ผมขอโทษที่รุ่มร่าม...เดี๋ยวผมทำงานก่อน กลางวันเราไปกินข้าวกันนะ”
“ค่ะ” ลีลายิ้มหวานตอบ แล้วเดินผ่านหาญกล้าไป จังหวะที่เดินผ่านเห็นสายตาของหาญกล้าที่หงุดหงิด ไม่พอใจ ก็ยิ้มเฉย ไม่สะดุ้งสะเทือนใดๆ ลีลาเดินออกมาที่ประตูสบตากับลำไพร
ลำไพรเอ่ยลอยๆ สายตาดูถูกลีลามากๆ “ก้นไวตัวแม่จริง ๆ”
ลีลาหันกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน เอ่ยน้ำเสียงเชือดนิ่มๆ “สมองเธอมันแย่ยิ่งกว่าปลาทองอีกนะลำไพร จำใส่สมองไว้สิ... ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นใคร เธอก็ต้องก้มหัวรับใช้ฉันอยู่ดี”
ลำไพรประสานสายตามองอย่างแค้นใจ ลีลามองด้วยสายตาดูถูกกดลำไพรต่ำกว่าแล้วเดินจากไปอย่างนางพญา

ลีลาเช็คดิสเพลย์หน้า Shop Lalune วัลภากับดลฤดีตามเกลี้ยกล่อมลีลาให้เห็นด้วยกับงานโปรเจ็กต์ใหม่
“ฟังข้อเสนอของทางใบบอนแล้วมันก็โอเคนะ ไม่เสียลุคแบรนด์เราแน่นอน” ดลฤดีเอ่ยขึ้น
“ทำงานกับพวกนักร้องหน้าใหม่ เกิดความประพฤติไม่ดี มันจะลามถึงเราด้วย” ลีลาไม่เห็นด้วย
“ลีคิดมากไปไหม คนแยกแยะได้นะ” วัลภาค้าน
“เจ๊บอกลีเองนะคะ ว่าที่นี่ภาพลักษณ์สินค้า กับความประพฤติมันแยกจากกันได้ยาก”
ดลฤดีแย้ง “แกอย่าลืมว่าเราเป็นพาณิชย์ศิลป์ ถ้าติสท์แตกแล้วอดตาย ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จนะ”
“ฉันไม่ได้ติสท์แต่ฉันมีจุดยืน” ลีลาเปลี่ยนเรื่อง “พรุ่งนี้วันเกิดเจ๊ภาเราจะไปลั้นลาที่ไหนกันดี”
“อย่าเปลี่ยนเรื่อง” ดลฤดีรู้ทัน

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 8/4 วันที่ 5 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ