อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 9 วันที่ 15 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 9 วันที่ 15 ธ.ค. 58

“คราวหน้าถ้าเจอ นายหมากถามเขาเลยว่าเป็นใคร บางทีอาจจะเป็นคนที่ฉันรอก็ได้” พระองค์หญิงรับสั่งและรำพึงท้ายประโยคเบาๆ

กลับวังแล้ว พระองค์หญิงทรงฝันไปว่า มีชายหนุ่มมาเอ่ยเรียก “ฝ่าบาท” แต่พอหันไปก็เห็นชายหนุ่ม

แต่เพียงเลือนราง หันมาอีกข้าง เห็นหม่อมเจ้ากิรติโสภณยืนยิ้มแย้มอ้อนว่า

“เสด็จแม่...ลูกฝากเขาด้วยนะเพคะ”

เมื่อสะดุ้งตื่น พระองค์หญิงลุกนั่งยิ้มปลื้มปีติ



เมื่อนึกถึงแววตาของหม่อมเจ้ากิรติโสภณ รำพึงว่า

“หญิงจะส่งลูกของหญิงมาหาแม่ใช่ไหมลูก มาเถอะ แม่รออยู่นะ...เราแม่ลูกจากกันนานเกินไปแล้ว ส่งหลานมาให้ยายเถอะ”

ooooooo

และแล้วความตึงเครียดเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เมื่อจู่ๆแก้วกิริยาก็มารายงานพิสิฐว่าวิศรุตมาหา

สโรชาตัดสินใจบอกเรื่องแหวนหาย พิสิฐตกใจมากบอกว่าเรื่องนี้เรื่องใหญ่มาก เพราะเขาเอามาฝากไว้แล้วอยู่ๆเราก็เอาไปทำหาย!

“ลูกจะไปหามาคืนค่ะ คุณป๊าอย่าโวยวาย แค่ประวิงเวลาไว้ก่อน ถ้าคุณวิศรุตมาขอไถ่ ก็บอกว่า เอาไป... เอาไป...เอาไปไว้ในเซฟที่ไหนแล้วลืมรหัส”

“ป๊าจะเสียคนลูกเอ๊ย จะไปแก้ตัวแบบนั้น มันอีเดียดตาย”

แม้จะรู้ว่าอีเดียด แต่พิสิฐก็ไม่มีข้ออ้างดีกว่านี้ เมื่อบอกวิศรุตไปเช่นนั้น เขาบอกว่า ความจริงแหวนนั่นไม่ได้แพงอะไร พิสิฐรับปากว่าจำรหัสได้เมื่อไรจะรีบเอามาคืน

“ครับท่าน”

เป็นคำตอบสั้นๆ ที่ทำให้พิสิฐแอบถอนใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก ชำเลืองไปทางสโรชาที่แอบดูอยู่ สโรชายกนิ้วโป้งให้ทำหน้าว่าแน่มาก พิสิฐก็เลยแอบส่งมะเหงกคืน

ooooooo

วังเทวาสถิตย์เกิดเหตุการณ์ที่นำทั้งความปีติและแปลกใจแก่พระองค์หญิง เมื่อมี วิศรุต ราชโยธิน เข้ามาแสดงตัวว่าเป็นหลาน

“วิศรุต ราชโยธิน งั้นเหรอ? เธอมีอะไรมายืนยันว่าเธอคือลูกของหม่อมเจ้าหญิงกิรติโสภณ ลูกสาวเรา”

พระองค์หญิงสอบถาม ชัยบดี ที่ปลอมเป็น วิศรุต ราชโยธิน ที่หมอบกราบอยู่แทบเท้า ชัยบดีล้วงเอาแหวนมายื่นให้พระองค์หญิงรับไปเปิดหัวแหวนพิจารณาดูรูปแล้วอึ้ง

“ผม...เอ่อ...กระหม่อมทราบแต่เพียงว่า ท่านแม่จากเมืองไทยไปตั้งแต่กระหม่อมยังไม่เกิด ท่านบอกว่า ราชโยธินเป็นนามสกุลคุณพ่อ” พระองค์หญิงบอกให้เล่าเรื่องของเขาให้ฟัง ชัยบดีเล่าเป็นตุเป็นตะว่า นับแต่จำความได้ ตนกำพร้า...

ขณะเดียวกัน อัศดงก็รีบขึ้นไปรายงานคุณหญิงประสงค์สมว่ามีเรื่องใหญ่แล้ว คุณหญิงตกใจลุกยืนทันที แต่อัศดงก็ไม่รู้จะเล่าอย่างไร เมื่อคุณหญิงมาที่ห้องชั้นล่างเห็นชัยบดี คุณหญิงไหว้ “สวัสดีค่ะพี่ชาย”

ชัยบดีไม่รู้จะลำดับญาติอย่างไร พระองค์หญิงบอกว่าหากจะนับญาติก็เป็นพี่เป็นน้องกันนั่นแหละ คุณหญิงถามว่านับแต่อาหญิงออกจากวังก็ไปอยู่ต่างประเทศตลอดเลยใช่ไหม

“ครับ พี่จึงไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับวังเทวาสถิตย์เลย นอกจากที่ท่านแม่สั่งไว้ว่าหากมีโอกาสให้มาที่นี่ หาทางเข้าเฝ้าและนำแหวนมาถวายให้ทอดพระเนตร”

“เราคงต้องทำอะไรให้ถูกต้อง” พระองค์หญิงทรงถอนพระทัยเบาๆ

ooooooo

พระองค์หญิงและคุณหญิงประสงค์สม พาชัยบดี เข้าห้องพักในวังเทวาสถิตย์ พระองค์หญิงขอให้พักผ่อนให้สบายก่อนแล้วค่อยคุยกัน

พอพระองค์หญิงและคุณหญิงออกไป ทิวากับราตรีก็จัดเครื่องอาบน้ำไปไว้ที่ห้องน้ำ ชัยบดีก็กระโดดขึ้นเตียงอย่างลิงโลด

“แม่เจ้าโว้ย นี่ฉันได้เข้ามาเป็นสมาชิกในวังจริงๆ หรือเนี่ย!” พอเห็นทิวากับราตรีเดินออกมาจากห้องน้ำก็วางมาดยิ้มสุภาพ พอทั้งสองออกไปก็เด้งขึ้นกางแขนหมุนรอบห้องราวกับพระราชา พึมพำผยอง

“วิศรุต ราชโยธิน ทายาทพันล้าน มันต้องดีกว่าไอ้ชัยบดีคนคุมบ่อนละวะ...ขอบใจคนชวนจริงจริ๊ง...วิศรุต ราชโยธิน...วิศรุต ราชโยธิน!!” ชัยบดีระเบิดหัวเราะก้องไปทั้งห้องที่กว้างใหญ่

ooooooo

คุณหญิงประสงค์สมเคลือบแคลงการมาอย่างกะทันหันไม่มีปี่มีขลุ่ยของวิศรุต ราชโยธิน พระองค์หญิงเองก็พยายามบอกองค์เองให้เชื่อตามนั้น แต่เมื่อคุณหญิงถามว่านอกจากแหวนแล้วเขารู้อะไรเกี่ยวกับวังเราบ้าง?

พระองค์หญิงถามว่าไม่ไว้ใจเขาใช่ไหม คุณหญิงบอกว่าแต่ท่านย่าทรงไว้พระทัยขนาดให้ใช้ห้องนอนชั้นบนในวัง

“จะให้ย่าส่งไปนอนเรือนมหาดเล็กได้ยังไง อย่าห่วงเลย ตอนนี้ในวังมีกล้องวงจรปิด ย่าจะเห็นเขาทุกอิริยาบถ”

“เพคะ...ต้องขอบคุณคุณวิศรุตจริงๆ...ตอนนี้พวกเราก็มีคนใกล้ชิดชื่อวิศรุตถึงสองคน เสียดายเพคะคนแรกที่มาก่อน ไม่ยักใช่คนที่เราอยากให้ใช่”

คุณหญิงรำพึงๆโดยที่ไม่รู้เลยว่าพระองค์หญิงก็คิดเช่นเดียวกัน

คุณหญิงมาถามชัยบดีว่าจะให้เขาเตรียมอาหารเย็น ไม่ทราบชอบหรือไม่ชอบอะไรหรือแพ้อาหารประเภทไหนบ้าง ชัยบดีแสดงความซาบซึ้งว่าเป็นความกรุณาของคุณหญิงแต่ตนเป็นคนรับประทานง่าย ไม่แพ้อะไรเลย ขอเป็นอาหารธรรมดาที่สุด ขณะพูดกับคุณหญิง ชัยบดีก็หว่านเสน่ห์ไปยังอัศดงที่ยืนอยู่ข้างหลังคุณหญิงไปด้วย จนคุณหญิงมองปรามอัศดง

เมื่อออกจากห้องชัยบดี คุณหญิงเหลือบมองกล้องวงจรปิดบอกอัศดงเบาๆว่า

“อย่าบอกเขานะ ว่าเรามีกล้องอยู่ตรงนี้”

เมื่อกลับถึงห้องครัวคุณหญิงคิดว่าจะทำอะไรให้ชัยบดีที่เขาบอกว่าเป็นอาหารธรรมดา อัศดงเสนอว่าทำกะเพราไก่ ไข่ดาวก็แล้วกัน คุณหญิงถามว่าจริงหรือ อัศดงพยักหน้าหงึก อาหารเย็นของชัยบดีจึงเป็นกะเพราไก่ไข่ดาว

ก่อนถึงมื้อเย็น พระองค์หญิงได้ซักถามชัยบดีว่าเมื่อก่อนทำไมถึงไม่มา เขาตอบว่า

“แม่เคยบอกว่า เรื่องของแม่ท่านทำให้คนที่นี่อับอาย” พระองค์หญิงถามว่าแม่เขาเล่าว่าอย่างไรบ้าง ชัยบดีตีหน้าเศร้าเล่าว่า “แม่เล่าว่าท่านยายใจดี ท่านตาดุมาก เอ้อ...เท่านี้ละครับ เอ้อ...เท่านี้แหละกระหม่อม เมื่อแม่ตาย กระหม่อมไม่เหลือใคร ก็พอดีมีคนไทยชวนมาเมืองไทย เลยทำมาหากินค้าขายไปเรื่อย ไม่กล้าเข้ามาที่วัง...เพราะความเป็นชาววังมัน...ไกลเหลือเกินกระหม่อม”

“แล้วตอนนี้เธอนึกยังไงถึงกล้าเข้ามา”

“คงเป็นโชคชะตาฝ่าบาท กระหม่อมเจอแหวนที่ท่านแม่ซ่อนไว้ มีจดหมายสั่งให้กระหม่อมมาหาท่านยาย ที่วังเทวาสถิตย์” พอพระองค์หญิงถามถึงจดหมาย ชัยบดีก็ตีหน้าเศร้ายิ่งขึ้น “น่าละอาย ที่กระหม่อมทำจดหมายตกน้ำ แต่ใจความยังติดตา แม่เขียนว่า อยากกลับมากราบท่านยาย กระหม่อมก็เลยนำแหวนมาแทนตัวแม่”

พระองค์หญิงมองกล่องแหวนตรงหน้า หยิบขึ้นพิจารณาด้วยอารมณ์ที่คล้อยตาม

ที่โต๊ะอาหาร ชัยบดีจ้วงตักอาหารคำโตกินเต็มปาก ก็ถูกพระองค์หญิงทรงเตือนว่า

“ที่นี่ เราไม่รับประทานอาหารคำโต ค่อยๆ ตัก ค่อยๆเคี้ยว”

ชัยบดีวางช้อนก้มหน้าไหว้อย่างนอบน้อม แก้ตัวว่าเคยชินกับชีวิตที่เร่งรีบมีเวลาน้อย พระองค์หญิงทรงถามถึงความเป็นอยู่ในอังกฤษ เขาตีหน้าเศร้าเล่าเป็นตุเป็นตะว่า

“ก็...พออยู่ได้กระหม่อม ช่วงที่กระหม่อมเด็กๆ แม่ต้องไปทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ...ก็เป็นอาชีพทั่วไปที่คนไทยในต่างแดนทำกัน...”

พระองค์หญิงทรงสะอึกด้วยความสงสาร แต่คุณหญิงประสงค์สมถามทึ่งว่าลำบากขนาดนั้นเลยหรือ ก็ถูกชัยบดีเบรกว่า “เราอย่าพูดถึงเลยนะกระหม่อม มันจะทำให้ท่านยายเศร้าพระทัย”

พระองค์หญิงขอไปพักผ่อน ชัยบดีถามว่าปกติท่านเสวยน้อยอย่างนี้หรือ

“คงทรงคิดถึงท่านอาหญิงน่ะค่ะ คุณวิศรุต...พี่วิศรุตรับประทานเถอะค่ะ หญิงตั้งใจทำมากนะคะมื้อนี้”

ชัยบดีจำต้องกินกะเพราไก่ไข่ดาวในวังอย่างกล้ำกลืน

ออกจากโต๊ะอาหารแล้ว พระองค์หญิงไปประทับยืนเปิดหัวแหวนเทียบกับรูปหม่อมเจ้ากิรติโสภณที่ติดผนังรำพึง

อ่านละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 9 วันที่ 15 ธ.ค. 58

ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู บทประพันธ์โดย ศรีทอง ลดาวัลย์
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู บทโทรทัศน์โดย พิมบงกช
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู กำกับการแสดงโดย ชุติกุล สุตสุนทร
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ผลิตโดย บริษัท กัสท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ควบคุมการผลิตโดย พอฤทัย ณรงค์เดช และ ม.ล.ปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเรื่อง พลับพลึงสีชมพู เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2558
ที่มา ไทยรัฐ