อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9 วันที่ 21 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9 วันที่ 21 ธ.ค. 58

“มันไม่เหมือนกัน ฉันแค่ขาอักเสบ แต่น้ารามเค้าเป็นแผลผ่าตัด เคยดูแลญาติหรือใครที่ผ่าตัดมั๊ยล่ะ”
“ไม่เคยค่ะ แต่ว่า พยาบาลก็อยู่”
สีหนาทถลึงตามองหนูนา หนูนาชะงักพูดไม่ออก มองไปที่ขนิษฐา ขนิษฐาก็หลบตา..ไม่ช่วยพูด
“ตกลงว่าตามนี้แหละ เดี๋ยวพวกเราไม่กวนน้ารามดีกว่านะครับ จะได้พัก แล้วผมจะมาเยี่ยม ต้องการอะไรให้คนโทรไปบอกได้เลยนะครับ”
“ขอบคุณครับคุณสิงห์”

“ไป เรากลับกันดีกว่า” สีหนาทเดินนำออกไป ขนิษฐามองรามก่อนจะตามไป หนูนาละล้าละลังอยู่ สีหนาทหันมาเรียกด้วยสายตา หนูนาไม่อยากจะไปเลย ไม่อยากเลยจริงๆ...แต่จำต้องหันไป


“เดี๋ยว หนู...” รามเรียก หนูนาชะงัก สีหนาทกับขนิษฐาพลอยชะงักด้วย “ขอ..ผมคุยกับหนูนาสักแป๊บนึงได้มั๊ยครับ”
สีหนาท และขนิษฐาต่างก็อึ้งกันไป

หน้าห้อง สีหนาท ขนิษฐารออยู่ ต่างคนไม่พูด แต่สีหน้าไม่สู้สบายใจ ได้แต่เหลือบมองทางประตูห้องผู้ป่วย สงสัยว่ารามจะคุยอะไรกับหนูนากันแน่ โดยเฉพาะสีหนาทดูหน้าอึดอัดกังวลออกชัด!

หนูนายืนข้างเตียงของราม ดีใจที่ได้อยู่กับรามสองคน “น้ารามมีอะไรจะคุยกับหนูเหรอคะ?”
รามนิ่งอึ้งไป ทีแรกไม่กล้าพูด หนูนารอคอย มองราม “ก่อนหน้าที่พวกหนูจะเข้ามา หนู....เห็นใครอยู่ในห้องนี้รึเปล่า?”
“คะ?” หนูนาแปลกใจมากๆ
รามรอคอยคำตอบ ..... หนูนาแปลกใจว่าเพราะอะไรรามถึงได้ถามแบบนี้
ตอนนั้น ขณะกึ่งหลับกึ่งตื่นรามได้ยินเสียงเรียก “พ่อ” และเห็นใบหน้ารางเลือนของหญิงสาวมาเรียก ลึกๆรามแอบหวังว่าจะเป็นลูกสาวมาหา รามนิ่ง รู้ตัวว่าเพ้อฝันไป สีหน้าก็สลดลง...“ช่างเถอะ ฉันคง..จะคิดไปเอง ขอโทษนะ ที่กวนหนู”
หนูนาอึ้งๆ ไม่รู้ว่าที่รามถามนั้นหมายถึงอะไรกันแน่ แต่รู้สึกได้ว่ามีอะไรสักอย่าง หนูนาอยากจะคุยกับรามต่อ แต่ทันใดประตูก็เปิดออก พยาบาลเข้ามาบอก “ขออนุญาตค่ะ ขอวัดความดันกับตรวจชีพจร” เธอมองหนูนา “หมดเวลาเยี่ยมแล้วนะคะ”
หนูนาอึกอัก แต่รามเองตัดใจแล้ว หน้านิ่ง ไม่มองหนูนาอีกให้พยาบาลเข้ามาดูแล พยาบาลเห็นหนูนายังไม่ไปก็มองๆ หนูนาจำต้องออกไป

หน้าห้องสีหนาทเริ่มบ่นกับขนิษฐา “ทำไมถึงยังไม่ออกมาอีก” ไม่ทันขาดคำหนูนาก็เดินออกมา สีหนาทและขนิษฐาต่างสงสัยเต็มอก สีหนาทเลียบเคียงถามทันที “น้ารามมีเรื่องอะไร อยากให้ช่วยอะไรแต่ไม่กล้าบอกฉันกับยัยน้องรึเปล่า ?” สีหนาทพยายามเลียบเคียงถามสุดฤทธิ์ว่าจริงๆแล้วคุยอะไรกัน
“คือ...” สีหนาทและขนิษฐาตั้งใจรอฟัง “น้ารามถามว่ามีใครเข้ามาก่อนหน้าที่คุณสิงห์ คุณน้องมาเยี่ยมรึเปล่าน่ะค่ะ”
“ก็เธอ ไม่ใช่เหรอ?”
“ดูเหมือน น้ารามจะหมายถึงคนอื่น...”
ขนิษฐา สีหนาทชะงักกันไป “คนอื่น ใคร?”
พยาบาลวัดความดันเสร็จแล้วกำลังเก็บเครื่องมือ แต่บนเตียงผู้ป่วย รามกลับเหม่อลอย คิดถึงตอนที่กอดเล่นคลอเคลียกับลูกสาว เต็มไปด้วยความรักและเสียงหัวเราะอันอบอุ่น แล้วก็คิดไปถึงเงารางเลือนของหญิงสาวที่เรียกเขาว่า “พ่อ”
รามเศร้า และสังเวชตัวเองนัก “จะเป็นไปได้ยังไง ไม่มีทาง...” รามนึกอย่างแสนเศร้า และดูถูกตัวเอง!

หน้าเรือนใหญ่ กลุ่มคนงานรออยู่อย่างใจจดจ่อ มีเชษฐ์ ไข่ บุญตา ก้อน พวง กระจิบ เพ๊อะ ประกอบ และคนอื่นๆ
รถขนิษฐาแล่นเข้ามา พวกคนงานต่างดีใจ “คุณสิงห์ คุณสิงห์กลับมาแล้ว” พอสีหนาทลงจากรถก็เซอร์ไพร์สที่เห็นคนมารอมากมาย หนูนาและขนิษฐาก็ลงมาใกล้ๆกัน
“พวกคนงาน อยากมาดูให้เห็นกับตาว่าคุณสิงห์ปลอดภัยดีน่ะครับ”
พวงเห็นสีหนาทใช้ไม้เท้าแขน “เจ็บมากมั๊ยคะนาย พอนายหายไป พวกเราแทบจะไม่เป็นอันจะทำงานกันเลย”
“แกก็ไม่ต้องทำอยู่แล้วนี่” ก้อนเบรคลูกเอี๊ยด! บอกสีหนาท “บุญจริงจริ๊งที่กลับมาได้” เขาส่งกระเช้าเยี่ยมไข้ให้ “อันนี้น้ำใจเล็กๆน้อยๆจากพวกเรารวบรวมกันมา ขอให้นายหายไวไวนะครับ”
สีหนาทซึ้งใจ “ขอบใจนะ จริงๆทุกคนไม่ต้องลำบากก็ได้”
“ไม่ลำบากหรอกค่ะ นายกลับมาพวกเราโล่งอก ให้ซื้อเยอะกว่านี้ก็ได้ค่ะ” เพ๊อะเอาหน้า
ประกอบรีบสอด “แหมพูดดี ค่าของยังเชื่ออั๊วะอยู่เลย!”
เพ๊อะเหวอไป คนงานหัวเราะกันครื้นเครง!!! ต่างโล่งอกและยินดีที่นายของไร่กลับคืนรัง
“เอ้า ถามไถ่กันพอแล้วนะ คุณสิงห์จะได้พักผ่อน” ไข่จัดแจงจะให้สิงห์ขึ้นเรือน พอหันจะขึ้นบันไดแล้วสิงห์เผลอทำไม้เท้าแขนหล่น ไข่จะก้มหยิบ
“ไม่เป็นไร แม่ไข่ ..หนูนา มาช่วยฉันซิ” หนูนายืนตัวลีบอยู่ตรงมุมนึง ทุกสายตาหันขวับไปมอง หนูนางงๆ สีหนาทมองเร่ง! หนูนาเลยต้องเดินมาหยิบไม้ส่งให้ “ใส่ให้ด้วยสิ” หนูนาเกรงๆสายตาคน แต่ก็ต้องทำสอดไม้เข้าที่ใต้วงแขนของสีหนาท สีหนาทให้หนูนาขยับปรับให้พอดีนั้นนี้ ดูสนิมสนม คนงานพากันมองๆอย่างสนใจ
บุญตาพูดกับไข่ “กลับมางวดนี้สองคนดูสนิทกันจังนะป้า”
พวงมองตาเขียวปั๊ดมาก อร๊ายยย!!!!

ขนิษฐาให้ไข่และบุญตาที่ประคองสีหนาทเข้าไปด้านในเรือนก่อน พอหันมาเห็นกระจิบ แปลกใจ
“เอ่อ...น้ารามเป็นยังไงบ้างคะคุณน้อง”
“คงอีกสักพักกว่าจะได้ออกจากโรงพยาบาล แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว”
กระจิบพยักหน้า ค่อยโล่งอก แต่ก็ยังดูมีกังวลเรื่องอื่น “ถ้าไม่ติดว่างานที่ไร่ยุ่ง! กระจิบอยากจะลาไปดูน้ารามใจจะขาด กลัวนังพวกพยาบาลมันทิ้งหูทิ้งตาให้ ผู้หญิงสมัยเนี้ยเห็นสาวๆสวยๆ แต่ว่าชอบคนแก่! ค่ะ ทำไมต้องมาแย่งเป้าหมายของผู้หญิงวัยอย่างจิบด้วย เฮ่อ ไว้ใจไม่ได้ซะเล๊ย” ขนิษฐาอึ้งๆไป พูดไม่ออก แล้วกระจิบหันมายิ้มประจบขนิษฐา “แต่ได้ยินว่าคุณน้องจะช่วยดูแลน้ารามให้ กระจิบก็วางใจ นังพวกนั้นมันคงจะไม่กล้ากับคุณน้องหรอกค่ะ”
ขนิษฐายิ้มแหย พูดไม่ออก รู้สึกจี้ใจดำเต็มๆ
หนูนาอยู่ระหว่างทางเดินกลับไปยังเรือนพัก ผ่านคนงานที่เดินสวนกัน คนงานต่างก็มองแล้วซุบซิบกัน หนูนารู้สึกได้ถึงการเม้าท์แปลกๆ ก้มหน้าไม่อยากจะมองใคร พอเดินผ่านศาลเจ้าที่ก็ชะงัก ถอยกลับมามอง “แป้น!!”
แป้นกำลังยกเครื่องเซ่นถาดเบ้อเริ่บ!ขึ้นถวายศาลตาศาลยาย “นังหนูนา!!!” แป้นรีบวางเครื่องเซ่นเข้ามาตบหลังตบไหล่หนูนา “แกสบายดีจริงๆด้วย แหมตายายนี่ขลังจริงๆ ไม่เสียแรงที่บนไข่ตั้งร้อยฟอง”
“นี่แป้น..ถึงกับมาบนให้ฉันเลยเหรอ?”
“น้อยไปน่ะสิ ถ้าแกยังไม่กลับอีกนะ ฉันจะว่ารถไปบนที่พระธาตุโน่นเลย ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วทั้งเชียงรายช่วยแก กับคุณสิงห์ให้ปลอดภัย”
“แป้น ฉัน.... ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี”
“ซึ้งใช่มั๊ยล่ะ งั้นเดี๋ยวแกมาช่วยกันกินไข่เลย ตั้งร้อยฟอง มา ตอนนี้มาไหว้ตายายด้วยกันก่อน”
หนูนามองแป้นซึ้งใจ แป้นลากหนูนาให้มาไหว้ด้วยกัน แป้นตั้งใจไหว้ หนูนาขณะที่ไหว้ ตามองแต่แป้นรู้สึกนับถือในความขลังของแป้นมากซะยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

หนูนากับแป้นช่วยกันถือของเซ่นไหว้เดินกลับมาด้วยกัน “แป้น ฉันว่าใครๆเค้ามองฉันแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ ฉันว่า..ต้องเป็นเพราะเรื่องนั้นแน่ๆ”
แป้นเดินไปกินไข่ต้มเล่นๆไป พูดอู้อี้ “เอื้องอั๊น เอื้องไอ๋”
“ก็... ที่ฉันติดป่ากับนายสิงห์ คนต้องเอาไปพูดไม่ดีแน่ ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ตลอดเลย!” ถึงจะอายและอึดอัด แต่หนูนาก็เซ็งมากเช่นกัน
“อืม ก็จริงนะ แกโดนเม้าท์ตลอดเลย พวกนั้นมันสาระแนเนอะ” หนูนายังหน้างอ ไม่อยากจะยอมรับคำพิพากษา แป้นยื่นหน้ามาถาม “แล้วจริงๆมันมีอะไรรึเปล่า?”
หนูนาเหวอไป ก่อนร้อง “แป้นน่ะ!!”
“อ่ะไม่ถามๆก็ได้ แต่...” ไม่วายถามอีก “ไม่มีอะไรสักนิ๊ดดดนึงเลยเหรอ?” หนูนางอนแป้น เดินหนีไปเร็วๆเลย “อ้าว นังหนูน๊า ฉันไม่บอกใครหรอก น่า บอกหน่อยสิ” แป้นรีบตามหนูนาที่เดินงอนๆไป

ห้องนอนสีหนาท เห็นสีหนาทผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกึ่งนั่งกึ่งนอนอย่างสบายบนเตียง
“ผู้ร้ายนี่มันใจร้ายจริงๆ คนเหมือนกันบ่ถูกใจก็จะฆ่าจะแกง จิตใจมันทำด้วยอะไร ดูสิคุณต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ แล้วนี่ตำรวจจับตัวการได้รึยังเจ้า จับได้มั๊ยเจ้า”
ขนิษฐาตัดบท “แม่ไข่ อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้กันตอนนี้เลย พี่สิงห์คงอยากจะพัก”
“สุมาเตอะเจ้า คิดแล้วมันแค้น พักผ่อนมากๆนะเจ้า ต้องการอะไร เรียกไข่ เรียกนังบุญตาได้เลยนะเจ้า” ไข่มองตาปริบๆ ห่วงๆ ก่อนจะไป
สีหนาท ขนิษฐายิ้มๆกัน
“ขอบใจนะน้อง”
“แม่ไข่แกเป็นห่วงพี่สิงห์มาก แต่ขืนพูดกันต่อคงไม่จบ พี่สิงห์พักผ่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวน้องขอไปดูในครัวก่อน นี่แม่ไข่คงเตรียมต้มของบำรุงพี่สิงห์เป็นสิบๆหม้อ ต้องไปบอกให้ลดๆลงหน่อย” เธอยิ้มๆ แล้วออกไป
ทันทีที่ประตูห้องปิดลง สีหนาทได้ความสงบกลับคืน...มองไปรอบๆห้องเป็นห้องที่สะดวกสบายสะอาดและดีกว่าสภาพในป่าทุกอย่าง แต่ทว่า...สีหนาทกลับนึกถึงตอนที่มีหนูนานอนข้างๆคุยกัน และห่มเสื้อให้หนูนาในคืนแรก แล้วยังตอนที่หนูนาช่วยดูแลอาการไข้ในคืนที่สอง และตอนเช้าที่ตื่นมามองหนูนาซึ่งหลับเพลินอยู่กับอกกว้างของเขา สีหนาทมองดูห้องที่นอนอยู่คนเดียว รู้สึกว่าห้องเดิมที่เคยอยู่ กลับเหงาจับใจขึ้นมา

อรุณีโล่งอกมากที่หนูนาติดต่อมาซะที “คุณนา รู้มั๊ยคะ ว่าคุณตาโกรธใหญ่แล้ว บอกให้กลับแต่คุณก็กลับขาดการติดต่อไปเฉยๆ นี่เป็นอะไรรึเปล่าคะ”
หนูนา อึกอัก “นา คือนายังไม่ค่อยสะดวกน่ะ ณีบอกคุณตาให้หน่อยได้มั๊ย ว่านาขอเวลา...”
หนูนายังพูดไม่ทันจบ เกิดเสียงกึ้กกั้กขึ้นจากอีกฝั่ง แล้วเสียงปลายสายก็เปลี่ยนไป “โทรมาได้ซะทีนะ ยัยนา”
“คุณตา...”
“แกไม่เคยเป็นอย่างนี้! พูดไม่เป็นคำพูด แกรับปากตาแล้วยังจะผลัดไปเรื่อยๆมันเรื่องอะไรกัน!”
หนูนาพูดไม่ออก “นาไม่ได้ลืมที่รับปากกับคุณตานะคะ แต่นา...มีเหตุผลจริงๆ นาขอโทษค่ะ แต่นายังกลับไปตอนนี้ไม่ได้”
แม้จะได้ยินคำขอโทษก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดี “เหลวไหล! ทำไมจะยังกลับไม่ได้ แค่ไปเจอพ่อแกแค่นี้ ฉันให้เวลาแกตั้งมากตั้งมายแล้ว หรือว่าทางนั้นเค้าไม่ยอมให้กลับ งั้นก็ให้มันมาคุยกับตา!”
หนูนาใจเสีย “ไม่ใช่นะคะคุณตา ไม่ใช่เพราะพ่อ นา นาไม่รู้จะอธิบายยังไง ถ้ายังไง..นาขอเวลาอีกหน่อย แล้วนาจะบอกคุณตาทุกอย่าง”
แต่วรรณ ไม่ยอมลดรา “อีกหน่อยของแกน่ะมันเมื่อไหร่ ! ไม่เห็นมันจะได้เรื่องสักที! พรุ่งนี้ตาจะไปประชุมผู้ลงทุนภาคเหนือที่เชียงราย แกต้องมาคุยกับตาให้รู้เรื่อง” วรรณวางสายลงไป ...
หนูนาอึ้ง และเครียด ตาโกรธซะแล้ว...จะทำยังไงดี

เช้าวันต่อมา ที่ห้องกช สถานีตำรวจ ศักดาหน้านิ่ง อดิสรสีหน้าเบื่อๆ นั่งอยู่ต่อหน้ากช
“ทราบมาว่าพวกคุณมีเรื่องกันในงานสัมมนาผู้ค้าสัก แล้ววันที่เกิดเหตุ คุณไปดักรอพบคุณสีหนาทที่บึงน้ำ”
“ใช้คำว่า “ดักรอ” ไม่ได้คิดเอาไว้แล้ว มากไปเหรอครับ?” ศักดาถาม
อดิสรกวน “ใช่ ผมไปเจอเค้าจริง” ศักดาชะงัก มองหน้าอดิสรแบบไม่ค่อยพอใจ แต่อดิสรไม่สน “แต่ ไม่ได้ดักรอหรอกนะ แค่บังเอิญ มันเป็นที่สาธารณะ ใครๆก็ไปที่นั่นได้”
“แล้วคุณไปที่นั่นทำไม” กชถาม
“ก็แค่ไปเปลี่ยนบรรยากาศ ถ้าผมรู้ว่าเค้าอยู่ที่นั่น ผมก็ไม่ไปให้เสียมู้ดหรอก”
ศักดาส่งสายตาปราม ไม่ชอบที่อดิสรแสดงความเป็นปฏิปักษ์กับสีหนาทโจ่งแจ้ง “ถึงเราจะมีขัดแย้งกันบ้าง สารวัตรก็คงรู้เรื่องวันสัมมนาแล้ว แต่ถึงขนาดลอบทำเนี่ย มันออกจะเกินไปนะครับ เราก็แค่ คนทำมาหากิน แล้วอีกอย่างถ้าทำตอนเพิ่งจะมีเรื่องกันหมาดๆ ก็เหมือนเสี่ยงให้ตัวเองเป็นเป้า ใครจะโง่แบบนั้น”
อดิสรชะงัก รู้ว่าพ่อแขวะกลับ “สารวัตร คุณก็รู้จักนิสัยนายสิงห์ อวดเก่ง ชอบท้าทาย คิดว่าเค้าจะมีเรื่องกับผมคนเดียวเหรอ ? ไอ้พวกที่สารวัตรจับมาได้ มันบอกว่ายังไงล่ะ”
กชอึดอัด พูดไม่ออก เพราะความจริงคือยังคว้าน้ำเหลว ไม่รู้ตัวผู้ว่าจ้าง
“ผมทราบว่าคุณก็ต้องเดาเรื่องจากมูลเหตุที่เห็น และผมก็เห็นใจการทำงานของเจ้าหน้าที่ถึงได้ยอมมาให้ปากคำ ทั้งที่มันเสียเวลา ! ก็ขอให้คุณเจอหลักฐานที่จะจับคนร้ายตัวจริงได้ก็แล้วกัน” ศักดาพูดราวกับเห็นใจ
กชหน้านิ่ง รู้ว่าจัดการสองคนนี้ไม่ได้ง่ายๆ

ศักดาและอดิสรออกมาจากห้องของสารวัตร การ์ดประกบสองข้าง นักข่าวท้องถิ่น 2- 3 คนกรูเข้ามาหา นักข่าวรุมถาม ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ/ ได้เจอกับทางคุณสีหนาทบ้างรึยังคะ หลังเหตุวิวาทในการสัมมนา
“ไม่ได้เจอเลยครับ ผมก็ต้องทำงานของผม ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องคนอื่นเท่าไหร่”
“แต่ได้ทราบว่าคุณอดิสรไปพบคุณสีหนาทก่อนเกิดเหตุ”
“ผมตอบคำถามนี้กับตำรวจไปแล้ว มันแค่เรื่องบังเอิญ!” อดิสรย้ำ
“แต่พวกคุณขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์กัน คุณสีหนาทประสบเหตุร้ายแบบนี้ คุณมีความเห็นยังไงคะ”
“ก็ธรรมดานะครับ ผมไม่คิดว่าเป็นเรื่องลอบทำร้าย หรือข่มขู่อะไร เหตุวิวาทบนท้องถนน มันเกิดขึ้นทุกวันเป็นประจำอยู่แล้ว”
จุฑารัตน์โพล่งขึ้น “แต่รถของคนร้ายเป็นรถที่ขโมยมา มันไม่น่าจะใช้แค่การทะเลาะวิวาท พวกที่ลงมือเป็นมืออาชีพ”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9 วันที่ 21 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ