อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9/2 วันที่ 21 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9/2 วันที่ 21 ธ.ค. 58

จุฑารัตน์โพล่งขึ้น “แต่รถของคนร้ายเป็นรถที่ขโมยมา มันไม่น่าจะใช้แค่การทะเลาะวิวาท พวกที่ลงมือเป็นมืออาชีพ”
ศักดา อดิสรนิ่งไป นักข่าวคนอื่นๆก็อึ้งด้วย
“งั้นเหรอ ไม่ทราบเลย” อดิสรเอ่ยเสียงยียวน “แต่ไม่ใช่นักฆ่าก็ขโมยรถได้นะ เท่าที่ผมรู้”
จุฑารัตน์กัดไม่ปล่อย “เท่าที่คุณรู้ ดูเหมือนอะไรก็เกิดขึ้นได้หมด เหตุวิวาทเกิดขึ้นได้! คนธรรมดาก็ใช้รถขโมยมาได้! จะไม่เข้าข้างคนร้ายมากไปหน่อยเหรอคะ”
อดิสรชะงัก ศักดาเห็นท่าไม่ดีรีบบอก “ลูกผมแค่พูดตามหลักเหตุผล ระวังคำถามของคุณด้วย ไม่งั้นคุณอาจจะต้องคุยกับทนายของเรา วันนี้ผมมีงานต่อ ขอตัว”

ศักดา อดิสรผละไป การ์ดกันเต็มที่ นักข่าวเข้าไม่ถึง จุฑารัตน์มองอย่างสงสัยและไม่พอใจ!


ไร่บัวขาว .... แป้นแตะไหล่บอกหนูนา “ฉันฝากเยี่ยมน้ารามด้วยละกันนะ เดี๋ยวต้องเข้าไร่แล้ว แล้วนี่แกจะไปยังไง”
“ฉันว่าจะขอติดรถคุณน้องออกไปน่ะ แล้วเย็นนี้เจอกัน” หนูนาเดินแยกจากแป้นไป

หนูนาเดินมาถึงบริเวณหน้าเรือนใหญ่เจอกระจิบถือหม้อซุปรออยู่ พอเห็นหนูนาก็สะบัดเสียงใส่ “มาทำอะไร อย่าบอกนะว่าจะไปเยี่ยมน้าราม” หนูนาต้องอดกลั้นกับกิริยาของกระจิบ ไม่ตอบโต้ “น่าไม่อาย งานการไม่รู้จักไปทำ ห่วงแต่เฝ้าผู้ชาย คุณสิงห์ยังจ้างเป็นผู้ช่วยอยู่ได้ยังไง”
“เรื่องผู้ช่วย เธอต้องไปถามคุณสิงห์เอง แต่ที่เธอว่าฉันเรื่องไปเยี่ยมน้าราม เธอต้องถามฉันก่อน ว่าฉันถามความเห็นเธอตั้งแต่เมื่อไหร่”
“นี่แกว่าฉันสาระแนเหรอ” หนูนานิ่งแทนคำตอบ “หนอย ไซส์ประถมอมอมยิ้มอย่างแก ผู้ชายที่ไหนจะแล น้ารามเค้าก็ไม่เอามาทำเมียให้เสียอารมณ์หร๊อก” หนูนาส่ายหน้า มองกระจิบ ด่าด้วยสายตาเหนื่อยหน่ายเอือมระอามาก “นี่แกด่าฉันด้วยหางตาเหรอ หนอย อยากจะลองใช่มั๊ย เดี๋ยวแม่ตบด้วยไอ้นี่!!!” กระจิบเหวี่ยงหม้อซุปขึ้นด้วยความเผลอ แล้วซุปหกออกมา “ว๊ายยย!!! ซุปฉัน! นังหนูนา นี่ฉันเคี่ยวตั้งนานจะฝากคุณน้องไปเยี่ยมไข้น้าราม หมดกัน!! แก นังมารคอหอย!!”
“ฉันเปล่านะ ก็เธอทำหกเอง”
“เอะอะอะไรกัน” ขนิษฐาลงมาเห็น เอ็ดเข้าให้!
“คุณน้อง หนูนาทำซุปที่กระจิบจะฝากไปเยี่ยมน้ารามหกหมดเลยค่ะ เมื่อวานกระจิบเคี่ยวตั้งนาน เคี่ยวจนมือเนี่ยเป็นตะคริวหมดเลย”
“ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ เค้าโมโหฉัน ทำซุปหกเอง”
“แต่มันจงใจยั่วโมโหกระจิบก่อน ไม่งั้นกระจิบไม่ทำหกหรอกค่ะ”
“ฉันว่ามันฟังไม่ขึ้นเลยนะ ที่เธอจะหาว่าหนูนาเค้าแกล้งเธอ”
กระจิบเหวอ หนูนาพอใจที่ขนิษฐายุติธรรม “คุณน้อง.. ก็ได้ค่ะกระจิบยอมรับว่าพลาดเอง แต่จะให้แม่นี่ไปด้วยจริงๆเหรอคะ กระจิบว่ามันจะไปเกะกะกวนใจน้ารามเปล่าๆ”
“ฉันจะไม่รบกวนน้ารามเลยค่ะ คุณน้องจะให้ช่วยอะไร ฉันจะช่วยทุกอย่าง”
“ฉันก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะรบกวนหรอกนะ” หนูนายิ้มอีก กระจิบยิ่งขึ้น “แต่... ยังไงเช้านี้เธอก็ไปกับฉันไม่ได้แล้วล่ะ”
“อ้าว ทำ ทำไมล่ะคะ ???” หนูนาหน้างงมากๆ
“อุ๊ย” กระจิบหัวเราะคิก สะใจ “แม่สายบัวแต่งตัวเก้อ” เธอยิ้มเยาะ “สะใจอ่ะ”
หนูนาหน้างงสุดๆ

“จะทำงาน !” ไข่เดินพลางพยายามห้ามสีหนาทที่ใช้ที่เท้าแขนกำลังไปที่ห้องทำงาน “อย่าเพิ่งเลยนะคะ ขายังเจ็บอยู่แท้ๆ”
“ขาฉันเจ็บ แต่สมองฉันไม่ได้พิการซะหน่อย เอาเป็นว่าฉันจะระวังไม่ให้แผลอักเสบ”
ไข่จ๋อยๆไม่ค่อยสบายใจ แล้วหนูนาเดินมา หน้าจ๋อยๆ “คุณน้องบอกว่าคุณเรียกฉันเหรอคะ”
“ใช่ ฉันจะให้เธอช่วยฉันเคลียร์งานที่ค้างอยู่ มีหลายอย่างที่จะต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย”
“แต่ว่า ฉันอยากจะไปเยี่ยม..”
สีหนาทชิงพูด “เยี่ยมน้าราม ฉันรู้” เคืองเบาๆที่หนูนาดูอิ๊นอินน์กับราม แต่เป็นผู้ใหญ่ พูดอย่างมีเหตุผล “เอาไว้ค่อยไปกับฉันตอนเสร็จงาน”
“จริงนะคะ คุณจะพาฉันไปจริงๆนะ”
สีหนาทระคายนิดๆกับท่าทีอินน์จัดกับรามของหนูนา แต่ก็ข่มอารมณ์พยักหน้า แล้วหันไปบอกไข่ “เห็นมั๊ยแม่ไข่ ฉันมีผู้ช่วยแล้ว ไม่เป็นอะไรหรอก” เขาเดินนำไปทางห้องทำงาน
หนูนาจะตามสีหนาทไป ไข่แตะแขนรั้งเอาไว้แล้วบอก “นี่ คอยดูคุณสิงห์อย่าให้หักโหมจนแผลไม่หายล่ะ”
“ค่ะ” หนูนารับปากไข่ แล้วตามสีหนาทไป ไข่มองๆยังกังวลอยู่

งานถูกเอามากางเต็มโต๊ะ สีหนาท หนูนาสุมหัวกันทำงาน หนูนาหยิบแฟ้มตามที่สีหนาทสั่ง สีหนาททยอยอ่านและเซ็นเอกสาร สีหนาทคอยเช็คตอนหนูนาปักหมุดงานที่ทำไปแล้วบนแผนที่ไร่ขนาดใหญ่หลังผนังห้องทำงาน สีหนาทนั่งอ่านแฟ้มงานอยู่ แล้วขยับตัว ชักเมื่อยที่ต้องนั่งอยู่เป็นส่วนมาก หนูนาเขียนรายงานตั้งอกตั้งใจ มองกองบันทึก เห็นเหลือน้อยแล้วก็ท่าทางดีใจ
สีหนาทเหล่ๆที่หนูนาดูรีบตั้งอกตั้งใจมากเกิ๊น...คิด แล้วบอก “หนูนา เธอช่วยฉันปรับเก้าอี้หน่อยสิ นั่งนานๆแล้วชักเมื่อย”
หนูนาชะงัก ต้องวางมือมา “ค่ะ” หนูนาเข้ามาใกล้ ลองปรับเก้าอี้ทำงานของสีหนาท ให้เอนลง สีหนาทลองพิงหลังดู “ไม่ดี เอนไป!” หนูนาปรับใหม่ สีหนาทลองนั่งใหม่ “มันดันหลังไป!” หนูนาปรับใหม่ สีหนาทส่ายหน้า“วางขาไม่ถนัด!”
หนูนาช่วยขยับขาให้สีหนาท พยายามช่วยอย่างใจเย็น แล้วลองเอาหมอนมาวางขาให้ เอาหมอนอีกใบมาสอดให้ตรงด้านหลังด้วย หนูนาทำอย่างมือเบา สีหนาทสัมผัสได้ถึงความห่วงใยและใส่ใจจริงๆ “ดีขึ้นมั๊ยคะ ?” หนูนาเหลือบตาขึ้นถามสีหนาท
สีหนาทกำลังมองหนูนาด้วยสายตาที่ทำให้ละลายได้อยู่พอดี หนูนา หลบตา... แล้วจะขยับออกห่าง สีหนาทเสียดาย หนูนาหน้าร้อนผ่าว แล้วเบี่ยงหลบออกไปอีกทาง พอลุกขึ้นได้ถึงกับถอนใจ....เฮ้อ...อะไรกันเนี่ยเรา

ขนิษฐาบอกรามขณะที่จัดวางอาหารบนโต๊ะพับเหนือเตียงผู้ป่วยให้อยู่ “น้องจัดอาหารตามที่นางพยาบาลบอก ลองดูนะคะว่าทานได้รึเปล่า”
“คุณน้องต้องไม่น่าลำบากเลยครับ ผมทานของโรงพยาบาลได้”
“น้องรับปากพี่สิงห์แล้วว่าจะดูแลน้ารามให้ดี”
รามรู้ว่าค้านไม่ได้ “ขอบคุณครับ” รามพยักหน้า แล้วจับช้อนด้วยมือซ้าย ข้างที่ไม่ได้มีแผลผ่าตัด รามจับช้อนดูไม่ถนัด ตักกับข้าวก็ไม่คล่อง
“น้องช่วยดีกว่านะคะ” ขนิษฐาไม่รอคำตอบดึงช้อนมาจากมือของรามตักกับใส่ลงบนข้าวให้ รามจะหยิบช้อนคืน ทว่าขนิษฐากับเตรียมจะป้อนราม
รามตกใจนิดๆ “เอ่อ ไม่เป็นไรครับคุณน้อง”
“ถ้าทานข้าวช้า เดี๋ยวจะทานยาไม่ตรงเวลา”
“แต่”
“ให้ถือช้อนค้างนานๆ ไม่กลัวน้องจะเมื่อยเหรอคะ” รามพูดไม่ออก ต้องยอมอ้าปากกินอาหารที่ขนิษฐาป้อน ขนิษฐาฟอร์มหน้าตาเอาจริง พอเห็นรามยอมกินแอบยิ้ม “อาจจะจืดหน่อยนะคะ ปรุงรสมากไม่ดี พอทานได้มั๊ยคะ”
“ครับ”
ขนิษฐาลงมือป้อนรามต่อ รามกินไปอย่างแสนจะเกรงใจ..เขาขยับตัวแล้วข้าวเปื้อนปาก ขนิษฐาหยิบผ้ามาเช็ดปากให้เบาๆอย่างอ่อนโยน...รามชะงักกับการดูแลที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้ ถึงกับทำสีหน้าไม่ถูก
“ทานต่อค่ะ ยังเหลืออีกตั้งเยอะ” ขนิษฐาทั้งที่ก็เขินไม่น้อย ก็ต้องทำไม่รู้ไม่ชี้ ป้อนรามต่อ

“เห็นรึยางงง???” เพ๊อะที่อยู่ใต้ต้นไม้ตะโกนขึ้นไปถาม
บนกิ่งไม้สูงขึ้นไปหลายเมตร พวงปีนขึ้นไปพยายามสอดส่องห้องทำงานของสีหนาท “ม่านมันบัง เห็นไม่ชัด!!!”
“ขึ้นไปอีกสิพี่พวง”
“คนนะยะไม่ใช่ยีราฟ จะให้ไปเก็บยอดไม้กินรึไง”
เพ๊อะเหวอๆที่โดนด่า พวงพยายามขยับเปลี่ยนท่าให้ถนัดขึ้น
“เห็นแล้ว” พวงชะงัก เสียงคุ้นๆ ก้อนพูดขึ้น “ข้าเห็นรังมดแดงบนหัวแกน่ะ”
พวงตกใจ มองๆ เห็นไม่เห็นไม่รู้ รีบปีนลงมาอย่างเร็ว “ว๊ายๆๆ อร๊ายยยย” พวงพอลงมาถึงรีบสลัดเนื้อสลัดตัวใหญ่ “มันติดมามั๊ย คันน่ะ คัน!!!”
เพ๊อะรีบช่วยดู “ไม่เห็นมีเลยพี่พวง”
ก้อนแจกมะเหงกให้ซะทั้งคู่ “นี๊! มดมันไม่กัด ให้มะเหงกกัดหัวพวกแกสิ ใครใช้ให้ปีนขึ้นไปดูนายทำงานห๊ะ”
“พ่อ! นี่พ่อหลอกฉันเหรอ เห็นฉันโง่มากใช่มั๊ยถึงได้มาหลอกแบบนี้”
“เห็นว่าแกมันบ้าต่างหาก !!! ทำอะไรไร้สาระ อ้อมีสาระเหมือนกัน สาระแน”
“ก็ฉันไม่ไว้ใจนี่ พอออกมาจากป่านังหนูนาก็ทำตัวสนิทสนมกับคุณสิงห์ตัวติดกันยังกับ..ปลิงติดควาย ฉันแค่เปรียบเทียบ ฉันต้องดูให้แน่ใจว่าสองคนนั่นพออยู่ด้วยสองต่อสอง แล้วทำงานกันจริงๆรึเปล่า”
“ตกลงว่ายังไงพี่พวง ตกลงสองคนนั่นทำงาน หรือว่าทำ...อุ๊ย พูดแล้วกระดากปาก” เพ๊อะทำท่าเสียวซ่าน ขนลุกขนพอง
“พอแล้ว เยอะไปแล้วย่ะ” พวงชักไม่สบอารมณ์ “เท่าที่เห็นก็...ทำงานจริงๆแหละ”
“พุทโธ่”
พวงหน้าม้านไป จะจับผิดก็ไม่เจออะไร แต่แล้วพวงก็อมยิ้ม พูดฝันๆขึ้น “แปลว่า...ฉันก็ยังมีหวังอยู่” พวงยิ้มออก บิดไปบิดมา
ก้อนมองอย่างไม่อยากจะเชื่อ ลูกกรู!!!! เฮ้อ!!!
สีหนาทเอื้อมไปหยิบแฟ้มนั้น เปิดแฟ้มนี่ เช็คจำนวนของไม้สักที่ลงบัญชีไว้ว่าตรงกับเอกสารที่จะเซ็นอนุมัติรึเปล่า
ขาของสีหนาทที่พาดไว้บนเก้าอี้เล็กและมีเบาะวางหนุนอยู่ เบาะขยับเลื่อนออก...
หนูนาซึ่งนั่งพิมพ์งานอยู่หันไปเห็น ก็ชะงัก “หนูนา ช่วยหาแฟ้มตัดสางของเดือนที่แล้วมาให้หน่อย”
“แป๊บนึงนะคะ” หนูนาลุกขึ้น แต่ไม่ได้ไปหาแฟ้ม เข้าไปช่วยขยับเบาะหนุนขาให้สีหนาทก่อน แล้วจึงไปหยิบแฟ้ม สีหนาทเห็นอย่างนั้น ก็อมยิ้มที่หนูนาคอยสังเกตและดูแล...หนูนาเอาแฟ้มมาวางให้ตรงหน้า
“ขอบใจนะ”
“หน้าที่ฉันอยู่แล้วค่ะ”
“ที่เธอช่วยดูแลฉัน...” สีหนาทส่งสายตาอบอุ่นไปพร้อมกับคำพูด
หนูนาสายตาและน้ำเสียงทำให้สะเทิ้นไป แทบมองหน้าไม่ติด “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่นี้เอง”
หนูนากลับไปนั่งทำงาน ทำเป็นไม่เขิน แต่มือไม้ไปปัดปากกาหล่น รีบก้มเก็บอย่างเงอะงะ สีหนาทแอบขำหนูนาที่เก็บอาการขัดเขินไม่มิด หนูนาอาย ไม่กล้ามองสีหนาท สีหนาทหันไปหางานแต่แอบมองหนูนา อมยิ้มมีความสุข

สูทของวรรณที่จะใส่ไปประชุมวันพรุ่งนี้มาแขวนไว้ ลูกจันท์บอกอรุณี “ชุดคุณท่านที่จะไปประชุมที่เชียงรายค่ะ”
อรุณีมาตรวจดูความเรียบร้อย ระหว่างนั้นก็คิด..นึกเป็นห่วงรัศมีขึ้นมา

อรุณีต่อโทรศัพท์หารัศมี เป็นเสียงต่อสายแต่ไม่มีคนรับ ที่มือถือของรัศมี วางอยู่หน้ากระจก ภาพในกระจกเห็นว่ารัศมีกำลังมีโมเม้นท์สวีทกับศักดาอยู่บนเตียง อรุณีโทรติดต่อไม่สำเร็จ สายตากังวล และคิด...

ท้องฟ้าที่ไร่บัวขาวยามเย็น สีหนาททำงานจนฟ้าเริ่มมืด คุมการคัดเลือกสักที่จะตัด ดูคนงานทำมาร์คลงบนต้นที่เลือกแล้ว หนูนามองการทำงานของกลุ่มผู้ชายอยู่ห่างๆ ใจกระวนกระวาย
สีหนาทเดินกลับมาบอก “งานทางนี้ยังไม่เสร็จ ช่วงที่เราไม่อยู่ คนงานไม่กล้าตัดสินใจหลายอย่าง ฉันต้องมาคัดไม้เอง วันนี้คงไปเยี่ยมน้ารามไม่ทันแล้ว” หนูนาหน้าจ๋อยๆ แต่ไม่ได้ปริปากบ่น สีหนาทพูดอย่างรู้สึกผิด “ขอโทษนะหนูนา” เขาวางมือใหญ่บนศีรษะหนูนา โยกเบาๆอย่างปลอบโยน หนูนาแม้ผิดหวัง แต่เห็นว่าสีหนาทต้องทำงานจริงๆก็ไม่อาจจะว่าอะไรได้ “พรุ่งนี้นะ ฉันจะพาเธอไปแน่ๆ ถ้าทำไม่ได้อีก คราวนี้ว่าฉันได้เลย”
“ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ก็พรุ่งนี้”
สีหนาทได้ยินหนูนายอมพูดออกมา ค่อยโล่งอก ยิ้มได้หน่อยๆ โล่งไป...สีหน้าหนูนาครุ่นคิด รู้ดีว่ามีอะไรรออยู่ในวันพรุ่งนี้

บรรยากาศในไร่ยามเช้า ขนิษฐาจัดปิ่นโตเตรียมมื้อเช้าให้ราม ไข่กับบุญตาเป็นลูกมือ แล้วสีหนาทก็เดินเข้ามา
“นี่ของน้ารามใช่มั๊ยน้อง? งั้นเราไปด้วยกันเลย วันนี้พี่กับหนูนาจะเข้าไปเยี่ยมน้ารามด้วยคน”
บุญตาพูดขึ้นมา “เอ๊ะ แต่หนูนาออกไปแล้วนี่คะ”
สีหนาท และขนิษฐาต่างชะงักกันไป “ได้ยังไง! ก็นัดกันไว้แล้วว่าจะไปด้วยกัน”
“เอ๊ะ แต่ทักกันเมื่อเช้านี้ หนูนามาขึ้นรถไร่ที่เข้าเมือง ก็บ่หันอู้อะหยังนะเจ้าบ่ฮู้เลยว่านัดกับคุณสิงห์ไว้”
สีหนาทยิ่งงง ตอนนั้นเชษฐ์ก็เดินมาพร้อมแฟ้มเอกสาร “แหม๊ มาอยู่นี่เอง มิน่าไปที่ห้องทำงานไม่เจอ เปลี่ยนบรรยากาศมาเซ็นเอกสารในครัวแทนเหรอครับ” สีหนาทตาดุ ไม่มีอารมณ์ล้อเล่น “อ่ะล้อเล่นขำๆ แหม....”
สีหนาทบ่นต่อ “จู่ๆหนูนาออกไปเองได้ยังไง ใครให้เค้าไป แล้วนี่ใครให้ลางาน”
โอ๊ะ เชษฐ์เผลอทำแฟ้มหลุดมือ พิรุธมากๆ ทุกสายตาหันไปมอง เชษฐ์หน้าเจื่อน...“คือ..ก็น้องเค้ามาขอลา บอกว่าจะขอไปทำธุระสำคั๊ญสำคัญ ผมก็เห็นยังว่ายังเช้าอยู่ ไม่กล้ากวนคุณสิงห์ ก็เลย...ให้ลา” พูดแล้วก็กลัวเอง “อย่าโกรธกันน๊า”
สีหนาททั้งข้องใจและขัดใจ “ธุระ ธุระอะไร!”

หนูนานั่งอยู่ในรถสองแถวของไร่ กระวนกระวาย เมื่อนึกถึงท่าทีของวรรณ
“ตาจะไปประชุมผู้ลงทุนที่ภาคเหนือที่เชียงราย แกมาคุยกับตาให้รู้เรื่อง”
หนูนาเกร็งและถอนใจเครียดๆ จะคุยกับตายังไงดี?

แฟ้มถูกกระแทกปั่บ! คืนไปบนกอง สีหนาทบ่นอย่างอารมณ์เสีย “ทีหลังทยอยเอางานมา ไม่ใช่มาเป็นกองแบบนี้ ฉันเซ็นแฟ้มตัดสางเสร็จ ก็ต้องข้ามไปดูเรื่องสวัสดิการคนงาน แล้วก็ย้อนกลับมาดูตัดสางใหม่ แล้วก็ข้ามไปดูเรื่องทะเบียนไม้ต่อ คิดว่าฉันจะมึนบ้างมั๊ย”
“อุ่ย ครับๆ เดี๋ยวแยกประเภทให้เดี๋ยวนี้เลยครับ” เชษฐ์รีบเอากองแฟ้มมาจัด บ่นเอง “ทุกที ก็ไม่เห็นบ่นนี่หว่า?”

อ่านละครเรื่อง ตามรักคืนใจ ตอนที่ 9/2 วันที่ 21 ธ.ค. 58

ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
ละครเรื่องตามรักคืนใจ บทโทรทัศน์โดย ศรียุดา วรรณภาค-ปิยพร วายุภาพ
ละครเรื่องตามรักคืนใจ กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องตามรักคืนใจ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครตามรักคืนใจ เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 8 ธันวาคม 2558
ที่มา ไทยรัฐ