อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/2 วันที่ 5 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/2 วันที่ 5 ธ.ค. 58

ศตวรรษแค่ยิ้มรับไม่อวดอ้าง “ผมมักจะมาที่นี่ปลายเดือน” เขามองที่ลีลา “ถ้าว่างๆ ก็ให้เกียรติมาเป็นผู้ชมเป็นกำลังใจให้เด็กๆ ด้วยนะครับ”
ดลฤดีสะกิดวัลภาให้ดูอาการของศตวรรษที่มองลีลาไม่วางตา ขณะที่ศตวรรษดูรีๆ รอๆ ยังไม่อยากแยกตัวกลับ
ลีลาเห็นท่าทีศตวรรษก็แค่ยิ้ม “ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันนะคะ”
“ครับ....สวัสดีครับ” ศตวรรษจำต้องแยกไป
“โถ...พ่อหนุ่มตาละห้อยเชียว นี่แกคงไม่คิดรวบทั้งพี่ทั้งน้องใช่ไหม” ดลฤดีเอ่ยหยอกกับลีลา
ลีลาตีดลฤดี “พูดบ้าๆ” เธอหันไปหาวัลภา “เจ๊คะ ลีอยากได้เบอร์ติอต่อส่วนตัวของคุณศิริ ลีอยากเคลียร์เรื่องของหาญกล้าให้จบ เจ๊ช่วยลี ได้ไหมคะ?”
วัลภามองลีลาที่ดูอยากเคลียร์จริง ๆ ก็พร้อมจะช่วย..

หาญกล้าเดินคุยมือถือกับศิรินธารมาตามทางเดินบนห้องพักชั้นบนของโรงแรม Castle “ผมกำลังคุยงานกับลูกค้าอยู่ สักพักก็กลับ..” หาญกล้าฟังแล้วชักหงุดหงิด “ที่ไหนอะไรอีก ฟังไม่รู้เรื่องหรือไง ผมอยู่ออฟฟิศ เห็นเมื่อไหร่ ก็กลับเมื่อนั้น” เขากดวางสาย จากนั้นเดินเข้าใปที่หน้าห้องพักแล้วใช้คีย์การ์ดแตะประตู


ภายในห้อง ลีลานั่งรออยู่ หาญกล้าเดินเข้าไปปิดประตูห้อง

ที่ล็อบบี้ของโรงแรม ชาติเห็นศิรินธารกับกัลยาลงจากรถที่จอดอยู่หน้าโรงแรม จึงรีบไปเปิดประตูต้อนรับ ชาติยิ้มรับแต่สีหน้าศิรินธารกับกัลยาตึงมาก จนชาติต้องหลบตา
ศิรินธารก้าวอย่างรีบเร่ง พลางมองโทรศัพท์มือถืออย่างหัวเสีย ศิรินธารยิ่งเดือด “วางหูใส่เหรอ!”
กัลยารีบจ้ำตามเข้ามาห้ามลูกสาว “ลูกหยี ถ้าคุณพ่อรู้ว่ามีเรื่อง พ่อจะโกรธนะลูก”
“ลูกหยีจะจับมันให้ได้คาหนังคาเขาจะประจานมัน ถ้ามันผิดจริง คุณพ่อต้องเข้าใจลูกหยีค่ะคุณแม่”
“สวัสดีค่ะคุณกัลยา คุณลูกหยี” เหมียวที่อยู่ประจำฟร้อนท์เอ่ยทำความเคารพ ศิรินธารกับกัลยาไม่ได้สนใจ รีบตรงไปที่ลิฟต์ เหมียวยกมือค้างเก้อ
ชาติรีบเข้ามาหาเหมียว “หน้าตาพร้อมรบแบบนี้” เขานึกได้ “เหมียว...คุณกล้าอยู่ไหนรู้ป่าว”
“ยังไม่เห็นออกมานะ น่าจะยังอยู่ข้างบน...” เหมียวนึกได้ “รายงานคุณรุตม์”
“ด่วนที่สุดเลย! โรงแรมระเบิดแน่!” ชาติรีบบอก

ภายในห้องพักชั้นบน หาญกล้าก้าวเข้ามา ลีลาลุกขึ้นอย่างไม่ได้มีท่าที่หวั่นเกรงอะไรหาญกล้าเลยสักนิด
“ที่ผ่านมาคุณตั้งใจใช้ผมเป็นสะพานเรียกร้องให้นรุตม์สนใจคุณสินะ”
“อย่าพูดเรื่องอะไรที่มันชี้ให้เห็นว่าคุณ...พลาดเลยค่ะ ไหนล่ะคะคลิปเสียง”
“ที่ผ่านมามันเป็นมารยาของคุณสินะ”
“ถ้าฉันจริงจัง คุณคงไม่ฉลาดน้อย..ครั้งแล้วครั้งเล่าหรอกนะคะ” หาญกล้ากระชากแขนลีลา “กล้าแตะฉัน ไม่กลัวว่าคุณจะหมดอนาคตหรือไง อุ๊บ...ฉันลืมไปว่าคุณมีกระโปรงคุ้มหัวอยู่ถึงได้กล้ากับว่าที่พี่สะใภ้”
“ผมกล้ามากกว่าที่คุณคิด...”
“ฉันก็อยากเห็นว่าน้ำหน้าอย่างคุณจะสักแค่ไหน ปล่อยก่อนที่คุณจะเดือดร้อน!”
หาญกล้าเหวี่ยงลีลาไปที่เตียง แล้วโผตามไป ลีลาตั้งท่าขัดขืนต่อสู้ หาญกล้ากระชากเสื้ออีกฝ่าย ลีลาพยายามถอยหนีใช้มือรวบเสื้อที่ขาด หาญกล้ามองจะไม่ยอมปล่อยลีลาไปแน่

ศิรินธารกับกัลยายืนรออยู่ในลิฟต์
“มันอยู่ชั้นไหน” กัลยาถามลูกสาว
ลิฟต์มาจอดที่ชั้น 2 พอลิฟต์เปิดออก ก็เห็นลำไพรที่ ยืนรออยู่เอาคีย์การ์ดส่งให้ศิรินธาร ศิรินธารรับมาด้วย สายตาเดือด กัลยามองหน้าลำไพร ลำไพรแค่ยกมือไหว้ นึกตกใจที่กัลยาเห็นแต่ยังเก็บอาการอยู่ ศิรินธารกดลิฟต์ปิด ลำไพรเดินออกไปท่าทางสะใจยิ้มเยาะที่ได้จัดการลีลาออกไปให้พ้นทางของตน

ภายในห้องพัก หาญกล้าขยับจะเข้าหาลีลา ลีลาถอยไปจนชิดหัวเตียงแล้วมองหาทางหนีทีไล่ เสียงเคาะประตูดังขึ้น หาญกล้าตกใจหันมองที่ประตูแต่ยังไม่ทันขยับ ประตูก็ถูกเปิดเข้ามา หาญกล้าตะลึงที่เห็นว่าเป็นศิริที่ใช้คีย์การ์ดเปิดเข้ามาในห้อง
“คุณพ่อ!” หาญกล้าตกใจมากรีบผละออกจากตัวลีลาทันที
“นิสัยมักมากของแกคงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้สินะ”
“คุณพ่อครับ ลีลาเรียกผมมา ผมถูกหลอกให้มานะครับคุณพ่อ”
ลีลามองหาญกล้า แบบดูถูกว่าหาญกล้าหน้าด้านมาก เอาตัวรอดสุดๆ
ศิริด่า “เกาะผู้หญิงกินโดยไม่รู้สึก เขาเรียกแมงดา แต่คนไม่ซื่อสัตย์และเห็นแก่ตัวอย่างแก มันคือหน้าตัวเมีย!” หาญกล้าอ้ำอึ้งอึกอัก “ออกไปให้พ้นหน้าฉัน ไป!” ศิริตวาดไล่
หาญกล้ารีบออกไปตามที่ศิริสั่งทันที

หาญกล้าออกมาจากห้องอย่างหัวเสีย เลี้ยวเดินลงบันไดหนีไฟไปทางอื่น
ภายในห้องพัก ลีลาในห้องยกมือไหว้ศิริ ศิริมองสภาพเสื้อผ้าของลีลาที่โดนฉีกไม่เรียบร้อย “ผมจะจัดการไม่ให้หาญกล้ามายุ่งวุ่นวายกับคุณอีก”
“ขอบคุณมากนะคะที่คุณศิริยอมมาช่วยเคลียร์เรื่องหาญกล้าให้ ลีอยากแสดงความบริสุทธิ์ใจค่ะว่าระหว่างลีกับหาญกล้า เราไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอย่างที่ทุกคนเข้าใจ”

ประตูลิฟต์เปิดออก ศิรินธารกับกัลยาออกจาก ลิฟต์แล้วตรงไปที่ห้องที่หาญกล้าอยู่ทันที ศิรินธารจะเข้าไป แต่กัลยาดึงไว้ก่อน “เดี๋ยว ลูกหยี..ฟังแม่นะ ไม่ว่าในนั้นจะเกิดอะไรขึ้น ลูกหยีต้องมีสติ”
ศิรินธารพุ่งไปใช้คีย์การ์ด แตะที่ประตูห้อง ศิรินธารเปิดประตูเข้ามา กัลยาเห็นภาพศิริสวมเสื้อคลุมอาบน้ำให้กับลีลา
“ผมเข้าใจ....” ศิริเอ่ยขึ้น
“นังลีลา!” ศิรินธารกับกัลยาเห็นภาพศิริกำลังใช้สองมือรวบเสื้อคลุมอาบน้ำให้กับลีลา “พ่อ!”
“คุณศิริ!” กัลยากรีดร้องด้วยความช็อก

หลังจากกรีดร้องกัลยายืนหอบหายใจแรงด้วยความเสียใจ เจ็บแค้น
ศิรินธารที่อยู่ข้างๆ โวยใส่ทันที “ทำไมคุณพ่อทำแบบนี้ ทำไม!”
“มันไม่ใช่อย่างที่ลูกคิดนะ”
“เห็นเต็มสองตาแบบนี้จะให้ลูกหยีคิดเป็นอื่นได้ยังไง ทำไมคุณพ่อทรยศคุณแม่ ทำไม!” ศิรินธารโกรธ มากแทบจะกรี๊ดใส่หน้า
กัลยาทนไม่ไหวจะเดินหนีไป ศิริคว้าแขนกัลยาไว้ “ฟังผมก่อนนะคุณกัล...ผม” กัลยาจ้องหน้าสามี ศิริยังพูดไม่ทันขาดคำ ทันใดนั้น กัลยาเงื้อมือแล้วตบหน้าศิริเสียงดัง ท่ามกลางความตกตะลึงของศิรินธาร และลีลา แล้วกัลยาก็เดินออกไปเลย “ลูกหยี...” ศิริหันมาจะอธิบายให้ลูกสาวเข้าใจ
“คุณพ่อทำลายคุณแม่ ทำลายครอบครัวของเราเพราะความมักมากของคุณพ่อเอง!” ศิรินธารต่อว่าด้วย ความแรงของอารมณ์ที่เสียใจ เสียศรัทธาทั้งน้ำตาแล้วเดินจากไป ศิริอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“คุณศิริ...” ลีลาอึกอัก
“ผมขอตัวนะครับ” ศิริเดินออกไปด้วยความรู้สึกอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ลีลาเดินกลับเข้าไปในห้องด้วยอาการอึ้งตั้งรับไม่ทันกับเหตุการณ์ที่มันพลิกล็อกไปหมด เมด 2 คนที่โผล่หน้ามาดู แล้วหันมองกัน ด้วยอาการคันปาก ทั้งสองคนรีบชักชวนกันออกไปอีกทาง

ลีลาเดินเข้ามาในห้อง วัลภาเปิดประตูออกมาจากตู้เสื้อผ้าด้วยสีหน้าเอาเรื่อง “นี่มันหมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่าที่คุณกัลยากับศิรินธารมาที่นี่ก็อยู่ในแผนของลีด้วย”
“เปล่านะเจ๊ ที่ลีทำ..แค่เรียกคุณศิริมาเคลียร์ แต่สองคนนั้นมาได้ยังไงลีก็ไม่รู้” ลีลามึนไปเหมือนกัน
วัลภากับลีลาต่างคนต่างมึนทั้งคู่

หาญกล้าเข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดทำงานเป็นชุดนอนด้วยความรีบร้อน เสียงมือถือดังขึ้น หาญกล้ามองอย่างรำคาญแล้วตัดสินใจกดรับ “จะโทรจี้ทำไมนักหนานะแม่ ก็บอกแล้วว่า ลูกหยีไม่เห็นผม ผมออกมาก่อนไอ้ศิริมันเลยซวยแทน มันจะดียังไงแม่ ถ้าไอ้ศิริมันเล่าเรื่องทั้งหมด ผมก็ตายอยู่ดี แม่ว่าอะไรนะ” หาญฟังผู้เป็นแม่แนะนำอย่างตั้งใจ “...พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส ทำยังไงเหรอแม่ พ่อตาเห็นผมคาตาแบบนั้น....”

ที่ห้องนั่งเล่น ภายในบ้านของศิริ ศิริเข้ามาในบ้านเจอกับนรุตม์ที่รออยู่
“พ่อครับ...ทำไม”
“แม่ล่ะ”
“อยู่บนห้องครับ” ศิริจะเดินขึ้นชั้นบนไป “อย่าเพิ่งเลยครับพ่อ ตอนนี้ป้าเพ็ญปลอบอยู่ มันเกิดอะไรขึ้นครับ”
“ต้องถามว่าทำไมพ่อถึงไปยุ่งกับมัน พ่อนอกใจแม่ไปนอนกับนังลีลาได้ยังไง” ศิรินธารงรับไม่ได้ นรุตม์อึ้งที่ได้ยิน
“มันไม่ใช่อย่างที่ลูกหยีกับแม่เข้าใจ ที่พ่อไปอยู่ที่นั่นเพราะ.....” ศิรินธารกับนรุตม์ มองว่าเพราะอะไร
หาญกล้ากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ศิรินธารเปิดประตูเข้ามาสีหน้าเอาเรื่องมาก
หาญกล้าทำเนียนไม่รู้เรื่อง “บอกให้ผมรีบกลับแล้วคุณไปไหนมา ผมกลับมารอคุณนานแล้วนะ”
“คุณนอกใจฉัน กล้าดียังไงเอามันไปนอนในโรงแรมของเรา พนักงานมันคงมองฉันเป็นควายให้ผัว สวมเขา คุณทำได้ยังไง ทำได้ยังไง!” ศิรินธารใช้มือตีรัวๆ ใส่หาญกล้า
หาญกล้าสะบัดเสียงดังใส่อย่างหงุดหงิด “นี่มันเรื่องบ้าอะไร อยู่ๆ จะด่าผมก็พูดให้มันรู้เรื่องก่อนได้ไหมว่าผมโกหกคุณเรื่องอะไร ผมยังไม่รู้ เรื่องเลย มาถึงคุณก็ด่าๆๆๆ บ้าหรือเปล่า!”
ศิรินธารมองหาญกล้าที่ ดูแอ๊บหน้าซื่อมาก ราวกับไม่รู้เรื่องจริงๆ “ฉันกับคุณแม่ไปที่โรงแรมมา เพราะมีคนเห็นนังลีลาไปเปิดห้องที่โรงแรมเรา”
“แล้วคุณคิดว่าเป็นผม...? แล้วเจอผมไหมล่ะ” ศิรินธารอึ้ง “เล่ามาสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น” ศิรินธารมองหาญกล้าที่รอให้ศิรินธารเล่า สีหน้าหาญกล้าดูอยากรู้จริงๆ ศิรินธารเริ่มเล่า

ภายในห้องนอนของกัลยา กัลยาหยิบรูปของตนกับศิริที่ถ่ายคู่มาไว้ที่ตัก น้ำตาร่วงอย่างห้ามไม่ได้
ป้าเพ็ญนั่งอยู่เคียงข้าง มองด้วยความเห็นใจ ป้าเพ็ญวางมือบนมือกัลยาหวังปลอบโยน“ที่จริงคุณน่าจะคุยกับคุณผู้ชายก่อนนะคะ แบบไม่ใช้อารมณ์ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นความจริงหรือเปล่า”
“เห็นคาตาแบบนั้นยังต้องถามอีกเหรอ! คู่สามีภรรยาตัวอย่าง....หมด ไม่เหลือแล้วความภูมิใจของฉัน“
“ที่ผ่านมาท่านก็ดูแลครอบครัว รักและให้เกียรติยกย่องคุณกัลตลอดมานะคะ ถ้าคุณผู้ชายจะผิดพลาด ไปบ้าง”
“มันคือความไม่ซื่อสัตย์! ถ้าเขารักฉันก่อนเขาทำเขาต้องคิด”
“ทิฏิฐุปาทาน การยึดถือ ทิฏฐิความคิดเห็นที่ตนมีอยู่ ไม่ได้ดังใจก็โกรธ”
กัลยาสีหน้าหน่ายรำคาญ “เพ็ญ...มันใช่เวลาสั่งสอนไหม”
“ถ้าไม่คิดถึง ไม่รักษาใจผู้อื่น มุ่งให้เป็นเช่นนั้นเช่นนี้ตามใจตัวเอง ไม่ได้ดังใจก็โกรธ เป็นโทสะที่อยู่ในใจ คุณ ตอนนี้คุณเป็นสุขหรือเปล่าล่ะคะ”
“จะสุขได้ยังไงก็ฉันกำลังโกรธ”
“ถ้าโกรธแล้วมันไม่ดี แล้วคุณจะเก็บมันไว้ทำไมล่ะคะ”
“โอ้ย....ฉันมึนไปหมดแล้วนะเพ็ญ”
“หายใจช้าๆ ค่ะ เข้า....ออก”
กัลยาค่อยๆ หายใจตามที่ป้าเพ็ญบอก เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ศิริเปิดประตูเดินเข้ามาในห้อง กัลยาหน้าตึงใส่สามี “เราต้องคุยกัน” ศิริเอ่ยเสียงจริงจัง
“ฉันไม่คุย!”
“คุณต้องหัดรับฟังบ้างนะคุณกัล...ฟังความจริง...ระหว่างผมกับลีลา”
“ฉันไม่ฟัง!” กัลยารับไม่ได้คิดว่าศิริจะสารภาพเดินหนีไปเลย
ศิริไม่ยอมรีบตามไป ป้าเพ็ญรีบตามไป ด้วยความเป็นห่วง

หาญกล้าฉวยโอกาสใส่ร้ายศิริผู้เป็นพ่อตากับศิรินธาร
ศิรินธารไม่อยากจะเชื่อ “คุณพ่อเอาตำแหน่งมาจ้างให้กล้าเลิกกับลูกหยีจริงๆ เหรอ”
“ผมไม่ยอม เพราะผมไม่อยากเลิกกับคุณ มีอีกหลายเรื่องที่พ่อกับพี่ๆ ของผมไม่เคยบอกคุณ เพราะผม ไม่อยากให้คุณต้องลำบากใจ”
“เรื่องอะไรคะ”
“คุณพร้อมจะฟังความจริงไหมล่ะ”
ศิรินธารลังเล “เล่ามาเถอะค่ะ ลูกหยีอยากฟัง”
หาญกล้าตีหน้าเศร้าเตรียมเล่าความเท็จ

กัลยาวิ่งลงมาข้างล่างจนมาถึงที่ห้องนั่งเล่น
ศิริวิ่งตามลงมาคว้าแขนไว้ “เลิกใช้แต่อารมณ์สักที แล้วฟังผม...”
กัลยาพยายามจะสะบัดให้หลุด “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนสับปลับ!...” นรุตม์เข้ามาชะงักที่เห็นศิริกับ กัลยามีปากเสียง นรุตม์จะเดินเข้าไป
“คุณต้องฟัง! ผมไม่เคยนอกใจคุณ”
“แล้วที่ฉันเห็นคุณกับนังลีลา!” กัลยาระเบิดใส่
“ผมทำเพื่อลูกหยี!”
“แล้วกับนังสำส่อนมะลิวัลย์ล่ะ คุณทำเพื่อใคร!”
ศิริชะงักไม่พอใจ เสียงเข้ม“คุณกัล...อย่าเริ่ม...”
“ทำไม!...แตะต้องนังเลขาโสเภณีนั่นไม่ได้เลยหรือไง”
“มันจบไปแล้ว มะลิวัลย์ก็ตายไปแล้ว ทำไมถึงไม่เลิกพูดเรื่องนี้สักที!”
“ฉันต้องยกนังโสเภณีนั่นขึ้นหิ้ง แตะต้องไม่ได้...” กัลยาโกรธจัดมากเพราะเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจมานาน แค้นไม่ลืมมาจนถึงปัจจุบัน “คุณรักมันใช่ไหม รักมันมากใช่ไหม!”
กัลยาวี้ดทุบศิริ ศิริจับมือกัลยาไว้ ประชดด้วยความโมโห “ใช่!...ผมรู้ว่าคุณอยากฟังผมตอบแบบนี้...คงพอใจแล้วนะ”
กัลยาช็อกชั่วเสี้ยววินาที ศิริจะเดินออกไป แต่ยังไม่ทันก้าวออกจากห้อง กัลยากรีดร้องอย่างเจ็บปวดโหยหวน จนทุกคนตกใจ แล้วก็ล้มลงฟุบไปกับพื้น

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/2 วันที่ 5 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ