อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/3 วันที่ 6 ธ.ค. 58

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/3 วันที่ 6 ธ.ค. 58

กัลยาช็อกชั่วเสี้ยววินาที ศิริจะเดินออกไป แต่ยังไม่ทันก้าวออกจากห้อง กัลยากรีดร้องอย่างเจ็บปวดโหยหวน จนทุกคนตกใจ แล้วก็ล้มลงฟุบไปกับพื้น
“คุณผู้หญิง!” ป้าเพ็ญตกใจ
“คุณแม่!” นรุตม์รีบเข้าไปประคองกัลยา
“คุณกัล!” ศิริเอ่ยเรียกภรรยา ทุกคนตกใจมาก

วันต่อมา ที่โรงอาหารของโรงแรม Castle
เหมียวเม้าท์ออกรสชาติมาก “มาตามผัวแต่เจอพ่อจ้า เซอร์ไพรส์!!!!”


“นี่ๆ เขาว่าสึนามิถล่มที่ห้องสวีทจริงหรือเปล่า” ก้องถามอย่างอยากรู้
“ยิ่งกว่าสึนามิอีกแก เขาว่าเสียงฝ่ามือคุณกัลยาปะทะหน้าท่านประธาน เปรี๊ยะ! ดังสนั่นเลยจ้า ลูกๆ ท่านยังยืนอึ้งกันเป็นแถว” จิ๊บบรรยาย
“เสียงตบไม่เท่าเสียงกรี๊ดของคุณกัลยาหรอกค่า ได้ยินกันทั้งฟลอร์ พี่นะต้องแอบอยู่เงียบๆ พอคุณๆ ไปกันหมดก็เห็นคุณลีลาสวมเสื้อคลุมอาบน้ำออกมาจากห้องแล้วก็ลงบันไดหนีไฟไป” เมดเล่าเสริม
“ไม่น่าเชื่อนะ ท่านประธานไม่เคยมีเรื่องเสียหาย กับพนักงาน...ท่านสมภารก็ไม่เคยกินไก่วัดเลยนะ” ชาติไม่อยากเชื่อ
“ก็ไปกินไก่นอกวัดแทนไงฮะ ว่าแต่...คุณลีลานี่ล่าสุดคิกคักอยู่กับคุณรุตม์ไม่ใช่เหรอฮะ แล้วทำไม...” ก้องสนเท่ห์
“นางอาจชอบเล่นไต่ระดับ จากคุณหาญกล้า โผหาคุณณรัล แล้วดีดตัวโหนคุณรุตม์ สรุปจบที่ตีลังกา สามตลบ ลงตักท่านประธาน นางเลิศล้ำจริง ๆ” เหมียวเปรียบเทียบเห็นภาพชัดมาก
“ดูเป็นชะนีกายกรรมซัมเมอร์ซอลท์นะฮะ” ก้องเอ่ยอึ้งๆ ขณะนั้นลำไพรขยับเข้ามาหยุดฟังด้วย
“สรุป...นางคั่วทุกคน” จิ๊บเอ่ยสรุป
“งานคั่วไม่สงสัย แต่งานบดนี่สิฮะ บดกับใครแล้วบ้าง อันนี้ก้องสงสัยฮะ” ก้องเอ่ยสองแง่สองง่าม
“ไม่ว่าจะคั่วบด เบียดกับใครก็ตามสบาย” จิ๊บเอ่ยอย่างไม่สนใจ
“เบียดกับคุณรุตม์ล่ะ” ก้องย้อน
“ก็ไม่เดือดร้อน เพราะก็ถ้าว่าที่แม่แฟนไม่ปลื้ม คิดว่านางจะได้ขึ้นหอคอยงาช้างกับคุณรุตม์ไหมล่ะ”
ทุกคนฟังอย่างเห็นด้วย ลำไพรเดินเข้ามา ทุกคนชะงักหันมองว่าลำไพรจะว่าอะไร แต่ลำไพรยิ้มให้ ทุกคนแล้วเดินไปตักข้าว สีหน้ายิ้มๆ ชอบใจ
“อยู่ๆ ก็อารมณ์ดีฉันว่าวันนั้นของเดือน” จิ๊บสงสัย
“ไม่ก็วัยทองมะ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ขนาดนี้” เหมียวแขวะ
ลำไพรกินข้าวดูอารมณ์ดีมากจนไม่มี ใครกล้าเข้าใกล้

ที่ห้องรับแขก บ้านของลีลา
ลีลาสีหน้ามั่นใจ “ฉันว่าฉันรู้นะว่ามือที่เสี้ยมให้คุณกัลยากับศิรินธารมาชนกับฉันคือใคร”
วัลภาบ่นอุบ “มันแย่ตรง มันต้องการให้ตีเพราะเรื่องหาญกล้า”
“แต่ดันโป๊ะแตก กลายเป็นไอ้ลีไฝ้วข้ามรุ่น ทีนี้โดนทั้งน้องผัว แม่ผัวเกลียด...ซวยทั้งขึ้นทั้งล่อง” ดลฤดีสรุปเหตุการณ์
“ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวคุณรุตม์คงเข้าใจว่าลีเป็นเมียน้อยคุณศิริถ้าไม่เคลียร์เรื่องนี้” วัลภากังวล
ดลฤดีแทรกทันที“เรื่องแต่งงานไม่ต้องหวัง แล้วนี่ไปเคลียร์กับคุณรุตม์หรือยัง”
“เขายุ่งๆ เรื่องแม่เขาอยู่ ก็เลยยังไม่ได้คุยกัน”
“ต้องรีบเคลียร์นะลี ถ้าคุณรุตม์เชื่อตามนั้นอีกคนทีนี้ล่ะเคลียร์ยากแน่” วัลภาเตือน
“เรื่องเคลียร์ไม่ยากหรอกค่ะ เพราะลีจะทำให้นรุตม์รักลีเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ลีลายิ้มมั่นใจ
วัลภากับดลฤดีมองลีลาอย่างอยากรู้ว่ามีแผนอะไรอีก

ที่บ้านของศิริ ศิรินธารยืนคิดหนักอยู่ในห้อง สภาพเหมือนไม่ได้นอน
หาญกล้าเข้ามากอดจากทางด้านหลัง “ไม่สบายใจเรื่องคุณพ่อใช่ไหมลูกหยี”
ศิรินธารไม่ปฏิเสธ “แต่ลูกหยีไม่คิดว่าเขาอยากทำลายชีวิตคู่ของเรานะคะ”
“ถ้าลูกหยีไม่เชื่อผม ผมพูดอะไรไปก็มันก็ไม่มีความหมาย” หาญกล้าเอ่ยตัดพ้อ
“กล้าคะ...”
“ผมเข้าใจว่าระหว่างสามีกับครอบครัว ยังไงครอบครัวก็สำคัญกว่า ผมพยายามที่จะอดทน แต่ถ้ามันทนไม่ไหว ผมก็คงต้องตัดสินใจ”
“กล้า...”
“ผมไปทำงานก่อนนะ” หาญกล้าฝืนยิ้ม หอมแก้มลูกหยีแล้วหยิบเสื้อสูทกับกุญแจรถออกไป
ศิรินธารเดินตามไปอย่างไม่สบายใจที่หาญกล้ามาแนวพูดดี ดูเป็นผู้โดนกระทำจนศิรินธารลังเลกับท่าทีที่เปลี่ยนไป

ที่ห้องนอนของศิริ กัลยานั่งอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ศิริเดินออกมาจากห้องแต่งตัว กัลยามองในกระจก สีหน้าปั้นปึ่ง
“วันนี้ผมจะต้องไปต้อนรับมิสเตอร์เฉินคุณจะไปด้วยหรือเปล่า?”
กัลยานั่งนิ่งเงียบไม่พูด ศิริเหลือบมองเงาสะท้อนในกระจกเห็นกัลยาที่ทำนิ่งไม่ตอบ คล้ายประชดชีวิตใส่กัน ศิริมองอย่างเหนื่อยที่จะคุยด้วย แล้วเดินออกจากห้อง กัลยาทนไม่ได้ที่ศิริไม่สนใจ รีบเดินตามไป

ศิริเดินออกมาชะงักที่เจอหาญกล้าตรงทางเดิน หาญกล้าชะงักเหมือนกันแต่ไม่หลบ
ศิริมองท่าทีกวนประสาทของหาญกล้าอย่างไม่พอใจ “เรื่องที่แกไปวุ่นวายกับลีลา แกต้องสารภาพกับทุกคนตามความจริง”
ศิรินธารออกมาอยู่ด้านหลังของหาญกล้า หาญกล้ารู้ว่าศิรินธารตามออกมาก็เริ่มแกล้งเป็นคนดีทันที “จะให้ผมรับผิดแทนคุณพ่อทั้งที่ไม่ได้ทำ ผมทำไม่ได้หรอกครับเรื่องตำแหน่งกับเงินที่คุณพ่อเสนอให้ผม ผมรับไว้ไม่ได้จริงๆ ขอโทษด้วยนะครับ”
“แกพูดเรื่องอะไร”
“ผมรักลูกหยี ไม่ว่าคุณพ่อจะใช้วิธีไหน ผมก็จะไม่มีวันเลิกกับลูกหยีครับผมขอโทษครับ” หาญกล้าก้มหัวให้ศิริแล้วรีบเดินออกไป ศิริยังงง
ศิรินธารก้าวเข้ามา “ลูกหยีผิดหวังในตัวคุณพ่อที่สุดเลย” ศิรินธารวิ่งลงไปสวนกับศตวรรษที่เดินเข้ามา ศตวรรษชะงัก
กัลยาพูดกับศิริด้วยความเย็นชา “ศรัทธาที่สร้างกับลูกมาเป็นสิบๆ ปี มันหมดลงเพราะความมักมากของคุณแท้ๆ” ศิริอึ้งที่กลายเป็นคนผิดทุกอย่าง อยากจะพูดแต่เห็นสายตาดื้อของกัลยาก็รู้ว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ศิริเดินลงไป กัลยาตาม

ขณะเดียวกัน หาญกล้าเดินออกมาจากบ้านช้าๆ อย่างรอจังหวะ
“กล้าคะ...กล้า!” ศิรินธารเอ่ยเรียก หาญกล้าชะลอฝีเท้า จนศิรินธารตามมาดึงรั้งไว้ได้ทัน “ลูกหยีไม่คิดเลยว่าคุณพ่อจะเอากล้ามาเป็นโล่แบบนี้”
“ไหนคุณว่าไม่เชื่อ...แล้วทำไม”
“ถ้ามันไม่จริง กล้าคงจะไม่กล้าไปปะทะกับคุณพ่อแบบนั้น ไม่เคยมีใครเคยทำกับคุณพ่อแบบนั้นเลย ขอบคุณนะคะที่รักลูกหยีมากขนาดนั้น”
“ผมรักคุณตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ไม่เคยเปลี่ยน เชื่อผมนะ...”
ศิรินธารมองหาญกล้าด้วยสายตาประทับใจมาก “ลูกหยีเชื่อคุณค่ะ”
“หาญกล้า!” ศิรินธารกับหาญกล้าชะงักหันไปเห็นศตวรรษที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เอาเรื่อง ศตวรรษกระชากคอเสื้อหาญกล้าทันที “แกเป็นต้นเหตุไอ้เรื่องบ้าๆ นี่ใช่ไหม”
“ผมไม่ได้ทำ”
ศิรินธารเข้าไปกระชากมือศตวรรษพยายามจะให้ปล่อยหาญกล้า “อย่ามาใส่ร้ายกล้านะพี่วรรษ”
“ใส่ร้าย? นี่ลูกหยีคิดว่าคุณพ่อจะนอกใจแม่จริงๆ เหรอ”
“คุณพ่อคงพยายามจะหาทางเอาตัวรอดด้วยการอาศัยพฤติกรรมที่แย่ๆ ที่ผ่านมาของผม เสียแรงที่ผมนับถือ” ศตวรรษต่อยหน้าหาญกล้า หาญกล้าโดนแรงเหวี่ยงของหมัด เซไปกวาดของใกล้ตัว ล้มกระจัดกระจาย “ปากชั่ว!”ศตวรรษจะเข้าไปซ้ำอีก
“พี่วรรษ!” ศิรินธารเข้ากระชากดึงให้ศตวรรษออกห่างจากหาญกล้า ศิรินธารพยายามกันใน ขณะที่หาญกล้ายืนยิ้มกวนตีนใส่ศตวรรษ
“นายควรจะเป็นลูกผู้ชายมากกว่านี้ ผิดก็ยอมรับผิด” นรุตม์ก้าวเข้ามา “ผิดก็ยอมรับผิด”
“พวกพี่เป็นบ้าหรือไง คนไม่ผิดจะให้ยอมรับอะไร” ศิรินธารต่อว่า
“ผมรู้ว่าพวกคุณเคารพคุณพ่อ ยกไว้สูงห้ามแตะต้อง แต่ถ้าผมผิดมันก็ต้องพิสูจน์ ต้องมีหลักฐาน” หาญกล้าท้ามั่นใจมาก “มีไหมล่ะครับ” นรุตม์อึ้ง
ศิรินธารออกรับแทนสามีทันที “ไม่มีหลักฐานก็อย่ามากล่าวหาลอยๆ พวกพี่เกลียดอะไรกล้านักหนา ถึงได้หาเรื่องเขาแบบนี้”
หาญกล้าทำเป็นคนดีมาก “ลูกหยี...พี่ๆ คุณคงรักและอยากให้คุณได้เจอผู้ชายที่ดีกว่าผม เป็นความหวังดีที่พี่ชายมีต่อน้องสาว จริงไหมครับ”
“ชีวิตของลูกหยี ลูกหยีจะเลือกเอง เก็บความหวังดีของพวกพี่ไว้เถอะ!”
“ไม่เอาครับลูกหยี อย่าไปว่าพี่ๆ เขาแบบนั้น” หาญกล้าดึงศิรินธารออกไป
นรุตม์กับศตวรรษ มอง ตามอึ้งๆ
“พี่รุตม์ ลูกหยีเป็นบ้าอะไร โดนหาญกล้ามันสะกดจิตหรือไง”
นรุตม์หันมองตามแล้ว ชะงักที่เห็นภารดียืนหลบมุมอยู่ “เอม...”
ภารดีเลยต้องแสดงตัว ก้าวออกมา “คุณแม่ให้เอาของมาให้คุณป้าน่ะค่ะเอมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะคะ”
นรุตม์ถอนใจอย่างหนักใจ

หาญกล้าขับรถออกไปยิ้มๆ ศิรินธารส่งหาญกล้าแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน รถของหาญกล้าขับออกมาสวนกับรถของลีลาที่เข้ามาจอดที่หน้าบ้าน หาญกล้าชะงักจอดรถดูกระจกหลัง เห็นลีลาลงมาจากรถแล้ว เดินเข้าบ้านไป หาญกล้าตกใจมาก

ศตวรรษข้องใจมาก “จริงหรือเปล่าครับพี่รุตม์เรื่องคุณพ่อกับคุณลีลา” ภารดีเหมือน จะไม่ตั้งใจฟังแต่ก็รอคำตอบของนรุตม์
“พี่ยังไม่รู้ความจริง แต่พี่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
“พี่รุตม์เชื่อทั้งที่ยังไม่รู้ความจริงน่ะเหรอคะ” นรุตม์มองภารดีแบบไม่ต่อความด้วย ภารดีมองนรุตม์ ที่เชื่อมั่นด้วยสีหน้าสะเทือนใจ
“ขออย่าให้มันเป็นจริงเลย” ศตวรรษเอ่ยเพราะเริ่มชอบลีลา นรุตม์มองแปลกใจ ศตวรรษกลบเกลื่อน “ผมว่าเขาดูเป็นคนฉลาด มีทุกอย่างพร้อม ไม่น่าจะต้องใช้ชีวิตแบบที่ลูกหยีพูด”
เอ๋เข้ามา “คุณรุตม์ขา ป้าเพ็ญให้มาตามคุณรุตม์ด่วนเลยค่ะ” นรุตม์ ศตวรรษ ภารดีมองว่าเรื่องอะไร

นรุตม์กับศตวรรษ รีบเดินเข้ามาตรงหน้าประตูในห้องนั่งเล่น มีภารดีตามหลังมา
“ออกไปจากบ้านฉัน!” ศิรินธารตะโกนไล่
นรุตม์กับศตวรรษรีบเข้าไป ทั้งคู่ตะลึงที่เห็นลีลายืนอยู่ใน ห้อง กัลยากับศิรินธารมองอย่างเกลียดชัง ภารดีเห็นลีลาก็รีบหยิบมือถือออกมาโทรหาแดน

ที่บ้านของดล สองพ่อลูกวิ่งออกกำลังกาย สักพักจากวิ่งเร็วๆ ก็ค่อยๆ ผ่อนให้ช้าลง เดินคุยกันไป
“ทำไมแกถึงปล่อยให้ลีไปพักฟื้นที่คอนโดนรุตม์ ไม่กลัวว่ามันจะ...”
“ผมเชื่อมั่นในตัวลีครับพ่อ ลีจะไม่ยอมทำเรื่องเสียหายแน่นอน”
“แล้วถ้าเขาสองคนใกล้กันแล้วมันรู้สึก...”
“ผมไม่ได้อยากให้ลีไปอยู่ที่นั่น”
“แต่ห้ามลีไม่ได้?”
“ผมรู้ว่าพ่อห่วงผม...แต่ผมจะไม่ยอมเสียลีไปแน่”
“แดน...ดึงลีออกมาให้ห่างจากพวกเดชาเลิศรัตน์ได้ไหม”
แดนสงสัย “พ่อห่วงว่าลุงชลัมน์จะไม่ปลอดภัย?”
“ศิริจะไม่ปล่อยชลัมน์ไว้ คนเป็นศัตรูมันรักกันไม่ได้...”
แดนมองข้องใจ “แค่นั้นจริงเหรอครับพ่อ” ดลเงียบไม่ตอบ เสียงมือถือของแดนดัง เป็นภารดีโทรมา แดนกดรับสายฟังแล้วตกใจ “ลีไปที่บ้านนรุตม์เหรอ ไปทำไม...”
ทั้งดลและแดนสีหน้าเครียดว่า มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ที่ห้องนั่งเล่น นรุตม์ กับศตวรรษต้องคอยคุมเชิง ลีลา ศิรินธาร และกัลยาที่ยืนประจันหน้ากันพร้อมจะมีเรื่องตลอดเวลา
ศิริลงมาจากด้านบนตกใจที่เห็นลีลามา “คุณลี..?”
“ลีอยากมาชี้แจงเรื่องเมื่อวานนี้ค่ะ เรื่องของลีกับคุณศิริ”
กัลยาฟังแล้วจี๊ดมาก “ฉันไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายเท่าแกเลย”
“ฉันว่าคุณสงบสติแล้วฟังเรื่องทุกอย่างให้จบก่อนดีไหมคะ ระหว่างฉันกับคุณศิริ...เรา...” ลีลาพยายามจะอธิบาย
“นังฮิสทีเรีย!” ศิรินธารโพล่งขึ้นมา ทุกคนตกใจที่ได้ยิน แม้ลีลายังพลอยชะงักไปด้วย “แกมันมากกว่าสำส่อน โรคจิต สันดานงูพิษ ฉกผัวชาวบ้านเป็นงานหลัก ต่อมคันใต้ร่มผ้าแกคงอักเสบ สินะ ถึงแรดร่านวิ่งพล่านมาแสดงความต่ำถึงที่นี่”
“งั้นคุณก็ช่วยกระตุกต่อมสติของคุณให้สมองได้ใช้ปัญญาบ้างนะคะ ถ้าฉันกับคุณศิริทำผิดจริง ฉันจะมาที่นี่เพื่ออะไร...?”
“เพื่อเหยียบหน้าแม่ฉันไง เยาะเย้ยที่แกกินรวบตั้งแต่พ่อยันลูกเขย”
ลีลาระอา “จุ๊ๆ ๆ ๆ......ถ้าคุณมองโลก Think Negative ขนาดนี้ จะทำให้คนอื่นมองว่าความฉลาดทางอารมณ์ ของคุณต่ำจริงๆ”
“นังบ้า!” ศิรินธารจะพุ่งเข้าหา แต่นรุตม์กับศตวรรษเข้ามาดึงศิรินธารไว้ “ปล่อยลูกหยีนะพี่รุตม์ ลูกหยีจะตบมัน!”
“ใจเย็นได้ไหมลูกหยี” นรุตม์ปราม
กัลยาสุดทน“ผู้หญิงสกปรกอย่างแก ไม่ควรอยู่ในบ้านฉันแม้แต่วินาทีเดียว ป้าเพ็ญ เอ๋! ไล่มันออกไป!”
เอ๋หันมองป้าเพ็ญว่ายังไงดี
ศิริสั่ง “ไม่ต้อง ให้คุณลีลาพูดตามที่เขาต้องการ”
“คุณศิริ!” กัลยาไม่พอใจ
“คุณกัลยาคะ เวลามีปัญหา ถ้าคุณปิดหูปิดตาใช้แต่อารมณ์โดยไม่รับฟัง แล้วคุณจะแก้ปัญหาได้ยังไง วุฒิภาวะแบบนี้มันจะดูไม่สมกับเป็นนายกสมาคมสตรีนะคะ”

อ่านละครเรื่อง ไฟล้างไฟ ตอนที่ 9/3 วันที่ 6 ธ.ค. 58

ละครไฟล้างไฟ บทประพันธ์โดย ทิพเกสร
ละครไฟล้างไฟบทโทรทัศน์โดย เบญจธารา
ละครไฟล้างไฟกำกับการแสดงโดย แมน เมธี
ละครไฟล้างไฟผลิตโดย บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครไฟล้างไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 น.
ละครไฟล้างไฟ เริ่มตอนแรกในวันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน 2558
ติดตามชมละครไฟล้างไฟ ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ