อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 1 วันที่ 21 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 1 วันที่ 21 ม.ค. 59

เกล้ามาศได้ยินเสียงแปลกๆมาตั้งแต่เด็ก พ่อกับแม่รู้เรื่องนี้ดี และพยายามหาทางรักษามาตลอด และวันนี้อาการก็เด่นชัดขึ้น ทำให้เธอเกือบเอาชีวิตไปทิ้งในสระน้ำท้ายวัง เพียงเพราะได้ยินเสียงหลอนของผู้หญิงคนหนึ่ง ร้องขอให้ช่วยดึงเธอจากใต้น้ำ และเด็กหญิงเกล้ามาศในเวลานั้นก็ไม่รอช้า ตัดสินใจลงไปช่วย!

โชคดีที่ประยงค์แม่บ้านเก่าแก่ของวังไปเห็นและเรียกคนมาช่วยทัน เด็กหญิงเกล้ามาศเลยไม่จมน้ำตาย และถูกพาตัวออกจากวังติณชาติ ไปรักษาอาการทางจิตที่ได้ยินเสียงหลอนที่เมืองนอกนับแต่นั้นเป็นต้นมา



วันเวลาผ่านไปเกือบยี่สิบปี...วันนี้เกล้ามาศกลับมาเหยียบวังติณชาติอีกครั้ง ท่ามกลางความยินดีของเหล่า คนใช้ ที่มาคอยต้อนรับถึงหน้าประตู แต่กระนั้น...หลายคนก็ไม่วายสงสัย ว่าเจ้านายคนสวยยังได้ยินเสียงหลอนหรือไม่ เกล้ามาศรับปากแม่ไว้ เลยตอบปฏิเสธ พร้อมกับคิดว่ารักษาตัวด้วยดนตรีบำบัดมานานคงไม่มีปัญหาแต่ที่ด็อกเตอร์สาวไม่รู้...คือเธอไม่ได้ยินเสียงใดๆ เพราะอินทนิลว่าจ้างหมอผีจอมขมังเวทมาทำพิธีปัดรังควานให้ และบัดนี้ผีริ้วทองซึ่งรอคอยเวลาแก้แค้นมาตลอดหลายสิบปี ก็รับรู้ว่าถึงแก่เวลาอันสมควรแล้ว

“ฮือ...เจ็บเหลือเกิน ไอ้พวกติณชาติ มึงทำให้กูเจ็บทั้งตัวและหัวใจ กูขอสาบาน...ถ้ากูออกไป กูจะไปแก้แค้นพวกมึง...โอ๊ยท่านชาย เมื่อไหร่ท่านชายจะมาช่วยริ้ว ริ้วอยากออกจากที่นี่ ริ้วคิดถึงท่านชายเหลือเกิน...”

ooooooo

หลังเหตุการณ์วุ่นวายในออฟฟิศศุภมาศดีไซน์ สวิตาก็พาอินทวงศ์ไปเลี้ยงฉลองแบบสองต่อสองที่ร้านอาหารหรู และถือโอกาสนี้สร้างฉากรักกุ๊กกิ๊ก หวังให้คนแอบถ่ายและจะได้เป็นข่าวกับเขา แต่สถาปนิกหนุ่มก็รู้ทัน จนนางเอกสาวต้องเปลี่ยนท่าทีกะทันหัน แสร้งทำเป็นรู้สึกผิด พร้อมอาสาจะแก้ข่าวให้

“ตอนนี้ผมยังโอเค เอาไว้ถ้าผมมีแฟนขึ้นมาจริงๆ คุณค่อยอธิบายให้คนคนนั้นเข้าใจดีกว่า”

สวิตาอึ้งไปอึดใจ กว่าจะตั้งหลักได้ “งั้นชาตินี้วิคงไม่ได้อธิบายให้ใครฟัง เพราะวิยังไม่เห็นว่าจะมีผู้หญิงคนไหนจะใช่สำหรับต๊ะสักที บอกวิหน่อยสิคะ ผู้หญิงที่ใช่สำหรับต๊ะ ต้องมีสเปกแบบไหน”

“ไม่ต้องมีสเปกหรอก ถ้าเป็นคนที่ใช่...แค่ได้เห็นหน้าก็จะรู้เอง”

เวลาเดียวกันนั่นเอง อีกมุมของร้านอาหาร...เกล้ามาศเพิ่งมาถึง ชะเง้อหาเพื่อนรักทั้งสอง แต่กลับต้องผิดหวัง เพราะพริมไม่ได้มา มีเพียงอาร์มนั่งยิ้มแฉ่งคอยอยู่แล้ว ด็อกเตอร์สาวรู้ทัน ว่าเป็นแผนของอีกฝ่าย จะหาทางอยู่กับเธอสองต่อสอง แต่ก็อดเคืองไม่ได้ เพราะไม่เคยคิดกับเขาเกินเพื่อน กับไม่ชอบวิธีโกหก และเมื่อเขาพยายามจะมัดมือชกให้เธอกินข้าวด้วย เธอก็ขอตัวดื้อๆ

พูดจบก็หมุนตัวออกจากร้าน จังหวะเดียวกับที่อินทวงศ์หันมาเจอ แล้วก็ถึงกับตะลึง เหมือนคลับคล้าย คลับคลาว่าเคยเห็นเธอคนนี้ที่ไหน อาร์มจะตามเกล้ามาศ แต่ติดว่าต้องจ่ายเงินค่าอาหาร เลยเปิดโอกาสให้อินทวงศ์ผละจากสวิตาตามไปแทน แต่ก็คลาดกัน ไม่ทันได้ทักหรือทำความรู้จักกันอย่างที่ตั้งใจ

อินทวงศ์กลับบ้านด้วยความผิดหวัง ไม่ทันได้เจอหญิงสาวที่ถูกตาต้องใจอย่างบอกไม่ถูก ทรัพย์มณี ย่าแท้ๆ ของเขานั่งรออยู่แล้ว สถาปนิกหนุ่มเลยต้องปัดอารมณ์ไม่ได้ดั่งใจทิ้ง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้ากลุ้มใจ

“ย่าเสียดาย...วันนี้คุณไลยส่งรูปเครื่องประดับโบราณชิ้นใหม่มาให้ ย่าชอบมาก แต่โดนซื้อตัดหน้าไปก่อน”

“แต่คุณย่าก็มีเครื่องประดับโบราณสะสมไว้ตั้งเยอะนี่ครับ”

“แต่ย่าชอบชิ้นนี้ ไม่รู้ทำไมถึงได้ชอบเหลือเกิน แค่เห็นรูปก็หลงรักแล้ว”

สถาปนิกหนุ่มหยิบไอแพดของย่ามาดู พลันก็เกิดภาพแวบเข้ามาในหัว เหมือนว่าเขาเคยเห็นและได้จูบกำไลวงนี้มาก่อน ทรัพย์มณีเห็นหลานชายเงียบไปก็ทักขึ้น อินทวงศ์ถึงได้รู้สึกตัว และพยายามถามรายละเอียดเกี่ยวกับกำไลวงนี้ เพราะคิดว่าตัวเองน่าจะเคยเห็นมันมาก่อน

อัญมณี ลูกสาวของทรัพย์มณี อาแท้ๆของอินทวงศ์ และหัวเรี่ยวหัวแรงคนสำคัญของตระกูลศุภมาศ เห็นว่าหลานชายใกล้ชิดกับย่า เลยน่าจะเคยเห็นกำไลแบบนี้

ในกรุสมบัติ อินทวงศ์จะเถียงว่ามีอะไรมากกว่านั้น แต่ทรัพย์มณีก็โพล่งออกมาเสียก่อน ว่ากำไลวงนี้ไม่เหมือน กับวงอื่นที่เธอเคยมี

“แต่เอาเถอะ...ถ้ามีบุญวาสนาต่อกัน เดี๋ยวกำไลวงนี้ก็จะกลับมาให้ย่าได้ชื่นชมเอง”

ทรัพย์มณีมองรูปกำไลมาศบนไอแพดด้วยความหลงใหล โดยไม่รู้เลยว่าเวลานี้กำไลมาศอยู่บนข้อมือของใครบางคน...คุณหญิงพิมพ์นั่นเอง ลูกค้าประจำอีกรายของไลย เจ้าของร้านเครื่องประดับเก่าแก่ ซึ่งซื้อกำไลตัดหน้าทรัพย์มณี และผลของการกระทำนั้นก็ทำให้เจ้าของตัวจริงสัมผัสได้!

ดวงวิญญาณซึ่งเต็มไปด้วยความพยาบาทของริ้วทอง นิ่วหน้ารับรู้ด้วยญาณวิเศษบางอย่างจากใต้พื้นน้ำวังติณชาติ ว่ากำไลมาศของรักของหวงที่เธออยากได้คืน กำลังตกอยู่ในมือของใครบางคน

“ใคร...ใครมันกล้าใส่กำไลมาศของกู...มึงเป็นใคร!”

คุณหญิงพิมพ์ไม่รู้เรื่อง ชื่นชมกำไลวงใหม่จนพอใจ แล้วจึงถอดวางไว้ในกล่องกำมะหยี่ข้างตัว และทันใดนั้นเอง ที่จู่ๆฝากล่องก็เปิดออก พร้อมกับข้อมือขาวซีดของใครบางคน ลอยมาตะปบหน้าคุณหญิงจนสลบไป

ผีริ้วทองกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง สะใจเหลือเกิน เมื่อรับรู้ได้ว่าหัวขโมยกำไลได้รับการลงทัณฑ์แล้ว

“กำไลของกู...ใครหน้าไหนกล้าแตะต้องกำไลกูมันต้องตาย!”

ooooooo

เกล้ามาศเก็บเรื่องเก่าๆไปคิดจนดึกดื่น กว่าจะตื่นอีกครั้งก็เป็นเวลาสายมากแล้ว เธอนึกแปลกใจตัวเอง ที่ไม่ได้ยินเสียงหลอนปริศนาอย่างที่คาด แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรมาก เพราะเชื่อว่าการรักษาโดยใช้ดนตรีบำบัดตลอดหลายปีที่ผ่านมาคงได้ผลดี เธอเลยไม่ได้ยินหรือรับรู้เรื่องราวแปลกๆอีก

แต่กระนั้น...เรื่องเก่าๆก็ทำให้เธอหวนคิดถึงไม่เลิก และคนหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำเสมอก็คือคุณทวด หรือหม่อมเจ้าหญิงภรณี ติณชาติ ซึ่งมีอายุเกือบร้อยปีแล้ว แต่สภาพร่างกายยังแข็งแรง แม้จะสติเลอะเลือนบ้างเป็นบางครั้ง และวันนี้เกล้ามาศก็ตัดสินใจไปเยี่ยมคุณทวด ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่เรือนไทย ติดกับสระน้ำหลังวัง

เกล้ามาศไปถึงเรือนไทย ตอนคุณทวดภรณีกำลังนั่งมองโรงละครหุ่นกระบอก ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสภาพทรุดโทรมและใช้งานไม่ได้แล้ว และเมื่อเธอเดินไปใกล้ คุณทวดภรณีก็แทบผงะ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้า หน้าตาเหมือนน้องสาวแท้ๆ หรือหม่อมเจ้าหญิงรัมภา ติณชาติ...ราวกับเป็นคนคนเดียวกัน!

ท่าทางแตกตื่นของคุณทวดภรณี ทำให้เกล้ามาศตกใจไม่น้อย เธอพยายามอธิบายว่าตัวเองเป็นใคร จนในที่สุด อีกฝ่ายก็จำได้ “เกล้ามาศ...อ๋อ...เกล้ามาศ ทวดว่าทวดเพิ่งเห็นมาศตัวเล็กๆ ชอบวิ่งมาขอขนมกลีบลำดวนของย่ากินอยู่เลย ตอนนี้โตเป็นสาวแล้ว แล้วนี่ยังชอบกินกลีบลำดวนอยู่หรือเปล่า ทวดจะทำให้กิน”

“มาศคิดถึงกลีบลำดวนของคุณย่าที่สุดเลยค่ะ เวลาผ่านมาตั้งเกือบยี่สิบปี คุณทวดยังจำได้อยู่เลย”

“ถ้าเป็นคนที่ทวดรัก ทวดไม่มีวันลืมหรอกจ้ะ”

เกล้ามาศยิ้มรับ แล้วก็ถึงกับสะดุ้ง เมื่อจู่ๆดวงตาของคุณทวดภรณีก็เปล่งประกายแห่งความตื่นเต้น เหมือนกำลังเห็นบางอย่างถูกใจ และเมื่อเธอเอ่ยปากถาม คุณทวดก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงยินดีสุดขีด

“หุ่นกระบอกไงจ๊ะ คณะนายรวยเล่นหุ่นกระบอกกันสนุกน่าดู ยิ่งตอนนี้ที่เป็นตอนนางยี่สุ่นปรึกษานางกำนัล หาทางกำจัดนางพราหมณ์เกสรยิ่งสนุก ใครๆก็ชอบนางยี่สุ่น แต่ทวดชอบพระลักษณวงศ์ที่สุด”

อาการเพ้อถึงเรื่องเก่าๆของคุณทวด ทำให้เกล้ามาศไม่สบายใจ และปรี่ไปเอาเรื่องแม่ ที่ไม่เคยใส่ใจจะพาคุณทวดไปหาหมอ แต่เธอคงเข้าไปผิดจังหวะ เพราะแม่ไม่ได้อยู่ตามลำพัง แต่กำลังอยู่กับใครบางคน!

เกล้ามาศแทบล้มทั้งยืน เมื่อเห็นชายหนุ่มวัยใกล้เคียงกับเธอ ในสภาพนุ่งกางเกงตัวเดียว ในห้องนอนของแม่ แต่อินทนิลกลับไม่เดือดร้อน แถมแนะนำเขาอย่างภาคภูมิใจอีกต่างหาก

“เขาชื่อทรรศนะ...แฟนแม่เองจ้ะมาศ ไม่ต้องไหว้หรอก มาศกับทรรศอายุเท่ากัน”

สภาพยุ่งเหยิงเหมือนเพิ่งผ่านกิจกรรมบางอย่างของแม่ ทำให้เกล้ามาศอายแทบแทรกแผ่นดินหนี เลยไม่ทันสังเกตอาการและสายตากะลิ้มกะเหลี่ยของทรรศนะ แฟนหนุ่มวัยเอ๊าะของแม่ และเมื่อเขาพยายามจะทักทายและทำความรู้จัก ด็อกเตอร์สาวก็ถอยหนี แต่ไม่วายทิ้งท้ายกับแม่เสียงเรียบ

“คุณแม่คงจะไม่พร้อมคุยกับมาศตอนนี้ เอาไว้วันหลังก็ได้ค่ะ แต่มาศขอนะคะคุณแม่ คุณแม่จะทำอะไรก็ควรระลึกถึงเกียรติและศักดิ์ศรีของติณชาติบ้าง”

พูดจบก็สะบัดหน้าออกไป ทิ้งอินทนิลให้เต้นผางด้วยความโกรธจัด

“ยายมาศ...ยายมาศ ฉันเป็นแม่แกนะ หยิ่งยโสเหมือนพ่อมันไม่มีผิด!”

ooooooo

ทรัพย์มณีได้รับข่าวดีแต่เช้า เมื่อไลยโทร.บอกว่าคุณหญิงพิมพ์ตัดสินใจขายกำไลมาศต่อ แต่เพราะมีธุระสำคัญต้องจัดการ หญิงชราผู้คลั่งไคล้เครื่องประดับเก่า เลยส่งอินทวงศ์หลานชายสุดที่รักไปรับแทน

และเช้าวันเดียวกัน...หลังจากปะทะคารมกับแม่อย่างดุเดือด เกล้ามาศก็ออกจากวังไปเจอพริมที่ห้างดัง และอดไม่ได้จะระบายเรื่องแม่ด้วยความอึดอัดใจ พริมเข้าใจสถานการณ์ของเพื่อนรักดี แต่คิดว่าคงยากจะแก้ไข เพราะอินทนิลก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว เป็นนิสัยและไม่น่าจะเปลี่ยนกันง่ายๆ

เกล้ามาศพยายามปัดเรื่องแม่ทิ้ง หันไปให้ความสนใจกับงานของเพื่อนรัก ที่โทร.ไปลากเธอออกจากวังแต่เช้า เพราะมีเรื่องไหว้วานให้ช่วยถ่ายรูปเครื่องประดับเก่า เนื่องจากอาร์มคนรับปากจะช่วยตัวจริงยังไม่โผล่มาตามนัด

แต่อารมณ์ขุ่นมัวก็ไม่หายไปง่ายๆ เพราะจบเรื่องแม่ ก็มาถึงไลยเจ้าของร้านขายเครื่องประดับเก่าซึ่งพริมติดต่อขอถ่ายรูปไว้ พูดจาค่อนแคะแดกดันถึงอินทนิล แม่ของเธอที่ชอบคบหาเด็กหนุ่มๆ เกล้ามาศข่มใจอย่างยากลำบาก ไม่ให้สวนออกไป และพริมก็สังเกตเห็น เลยพยามยามกันเพื่อนไปอีกทาง ไม่ให้สุงสิงกับไลยอีก

เกล้ามาศเลี่ยงไปดูเครื่องประดับชิ้นต่างๆรอบร้าน ทิ้งเพื่อนรักให้ถ่ายรูปของที่สนใจตามลำพัง และทันใดนั้นเอง...ที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นกำไลมาศ กำไลทองวงสวย พร้อมกับที่หูจะได้ยินเสียงร่ำไห้หลอกหลอนที่คุ้นเคย!

สีหน้าด็อกเตอร์สาวซีดเผือดลงเรื่อยๆ และเกือบหน้ามืดเป็นลมอยู่แล้ว ถ้าจู่ๆจะไม่มีมือหนึ่งพยุงไว้ อินทวงศ์นั่นเอง เขาเพิ่งมาถึง เพื่อมารับกำไลมาศแทนย่า และการเจอกันครั้งนี้ ก็ทำให้เขากับเธอตื่นตะลึงไปอึดใจ เหมือนมีอะไรบางอย่าง บอกว่าทั้งสองเคยพบหรือเจอกันมาก่อน แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

อาร์มมาถึงทันจังหวะเห็นภาพบาดใจ เขารีบไปแยกตัวเกล้ามาศออกจากอินทวงศ์ และหวิดจะมีเรื่องกันแล้ว ถ้าพริมกับไลยจะไม่มาห้ามไว้ และแยกชายหนุ่มทั้งสองออกจากกัน

ท่าทางหันรีหันขวางเหมือนมีอะไรในใจของเกล้ามาศ ทำให้อาร์มหึงหวงอย่างรุนแรง และไม่รอช้าจะเอาเรื่องเพื่อนสาวที่แอบหลงรักมานาน ทันทีที่ได้อยู่ตามลำพังในร้านอาหาร

“เฮ้ย...ทำไมมาศทำแบบนี้ ภูมิต้านทานผู้ชายหล่อของมาศหายไปไหน”

“อะไรของนายฮะอาร์ม...ที่ฉันคิดถึงเขาเพราะฉันคุ้นหน้าเขา เหมือนเคยเห็นที่ไหน แต่นึกไม่ออกเท่านั้นเอง”

“คุณต๊ะเขาดัง มาศอาจจะเคยเห็นเขาตามหน้าข่าวสังคม คุณต๊ะมีข่าวว่ากิ๊กกับสวิตา นางเอกละครลูกสาวร้านเมื่อกี้นี้ด้วยนะมาศ มาศห้ามไปรักคนมีเจ้าของเด็ดขาดเลยนะ...มันเจ็บ ขนาดไม่มียังโคตรเจ็บ”

เกล้ามาศคิดตาม แววตาเหม่อลอย แล้วโพล่งบางอย่างจากอดีตชาติออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ฉันรู้...ไปรักคนที่เขาไม่รักเรา มันไม่ใช่แค่เราที่เจ็บ แต่ทุกคนที่เกี่ยวข้องจะเจ็บกันไปหมด”

“พูดอย่างกับเคยไปรักคนมีเจ้าของ”

“ไม่เคยรัก แต่เคยเห็นจากคุณพ่อคุณแม่ พอมีคนที่สามเข้ามาในความรักของคุณพ่อคุณแม่ ฉันไม่เห็นว่าจะมีความสุขได้จริงๆสักคน เชื่อฉันเถอะอาร์ม ฉันไม่มีวันรักคนมีเจ้าของแล้ว ฉันจะไม่ทำให้ใครทุกข์ใจเพราะฉันเด็ดขาด!”

ooooooo

อินทวงศ์พยายามปัดใบหน้าของหญิงสาวปริศนา ที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างประหลาดทิ้ง แล้วหันไปให้ความสนใจกับกำไลมาศ เครื่องประดับเก่าแก่ชิ้นงามที่ย่าชอบหนักหนา ถึงขนาดส่งเขามารับถึงร้านด้วยตัวเอง

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 1 วันที่ 21 ม.ค. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ