อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 7 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 7 ม.ค. 59

“อย่าเดินหนี ฉันอยากได้คำตอบ...อยู่ในที่ที่คนไม่ต้องการเรา ไม่มีใครอยากอยู่หรอก คำตอบของคุณสำคัญกับฉันมาก”

ศรัณย์จะเดินหนี รินมาดักหน้าถามย้ำ เขาจึงโพล่งออกมาว่า ไม่ชอบทุกสิ่งที่เธอทำ เสนอขัด เห็นๆอยู่ว่าชอบ รินเจ็บปวด ขอบคุณสำหรับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของศรัณย์แล้วเดินไป แก้วรีบถามจะไปไหน ศรัณย์เองก็ยืนนิ่งไม่รู้ทำไมตัวเองตอบออกไปอย่างนั้น

รินเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋า เสนอร้อนใจถามแก้วจะปล่อยเธอไปหรือ เสริมต่อว่าสายไม่น่าพูดให้เป็นเรื่อง สายหน้าเสียโทษปลัดเป็นคนไล่ เสนอถามแก้วจะปล่อยรินไปแล้วงานแต่งงานที่แจกการ์ดออกไปแล้วจะทำอย่างไร แก้วถอนใจ



“เอาลูกเขามาทรมานฉันก็ละอายใจเป็นนะ ฉันจะไปส่งเขาให้ถึงพระนคร ไปเตรียมรถ...”

เสนอรับคำเอากุญแจรถออกมา แล้วต้องแปลกใจที่เห็นศรัณย์ยืนอยู่ที่รถ เขาบอกเสนอว่าจะไปส่งเอง เสนอจึงยื่นกุญแจให้...รินถือกระเป๋าเสื้อผ้าออกมา หันมองตัวบ้านเศร้าๆก่อนจะเดินตรงไปยังประตู ศรัณย์เลื่อนรถตาม

แก้วรู้จากเสนอก็แปลกใจที่ศรัณย์ขอไปส่งรินเอง มองผ้าม่านผ้าปูโต๊ะที่รินเย็บแล้วเปรย “เรื่องเล็กๆน้อยๆ มีสิ่งยิ่งใหญ่อยู่ในนี้ ความรัก...ใครก็ตามที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมเหล่านี้ ก็เหมือนได้รับความรัก ศรัณย์เพิ่งเจ็บปวดมา คนแบบนี้แพ้ความรัก เขาย่อมกลัวที่จะได้ความรักอีกครั้ง”

รินเห็นศรัณย์ขับรถมาเทียบก็ถามจะตามมาทำไม เขาบอกเขาเป็นปลัดมีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร รินหมั่นไส้ เห็นมีรถผ่านมาจึงวิ่งไปโบกขออาศัยไปด้วย สองตายายจอดรับ ศรัณย์ลงจากรถมาดึงเธอไว้แล้วบอกตายายว่าภรรยาตนงอนเราทะเลาะกัน ตายายยิ้มว่าผัวหนุ่มเมียสาว แบบนี้ลูกดกแน่ รินหน้าชาด้วยความเขินอาย ตาเคลื่อนรถออกไป

ศรัณย์บอกรินว่าจะไปส่งเอง เธอมองหน้าเหน็บ “ละอายใจที่ต้องปล่อยผู้หญิงเดินกลับงั้นหรือ ถ้าอยากให้ดิฉันไปมากแล้วตามดิฉันมาแต่งงานทำไม” ศรัณย์บอกว่าเป็นความคิดของแม่ “เข้าใจแล้ว คุณไม่ได้เต็มใจ คุณไม่ได้อยากแต่งงาน เพราะอะไรคะ ที่เคยบอกว่าถูกปฏิเสธ...ผู้หญิงใช่ไหม” เขาพยักหน้า “คุณลืมหล่อนไม่ได้ น่าจะบอกกันตรงๆตั้งแต่แรกว่าไม่อยากแต่ง”

ศรัณย์ตัดบทให้ขึ้นรถ รินมองนาฬิกาเห็นว่าอีกครึ่งชั่วโมงรถไฟจะออก จึงยอมให้เขาไปส่ง...แต่แล้วเขากลับขับรถไปที่ทุ่งทานตะวันบอกเพิ่งเจอที่นี่วันก่อน รินตะลึงกับความสวยงาม ศรัณย์เอ่ย “ใช่สวยจริงๆ ทานตะวันเกิดมาเพื่อทิศทางเดียวกับแสงอาทิตย์ของมัน หล่อนมีแสงอาทิตย์ของหล่อนไหม”

“บ้าน ฉันมาที่นี่เพื่อตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ของฉัน”

แววตาศรัณย์เศร้าลง “ดอกทานตะวันในตอนกลางคืนคงเศร้ามาก จู่ๆแสงอาทิตย์นำทางก็ดับวูบไป” รินถามถึงดวงตะวันของเขาไปไหน ศรัณย์กลับตอบเฉไฉ “ที่ทำงาน ฉันวางแผนตามล่าพวกเสือขาว ที่บ้านซ้อมยิงปืน ต่อยมวยตอนโมโห ถ้าวันไหนทนไม่ได้ก็ขึ้นมาบนนี้ ฉันบอกกับตัวเองจะไม่กลับไปเป็นทานตะวัน ของผู้หญิงคนไหนอีก”

“ไม่ต้องห่วง ไปส่งดิฉันที่สถานีรถไฟ ดิฉันจะไปจากคุณตลอดกาล”

ศรัณย์ดึงรินลงเอนทาบกับรถ ใช้ลำตัวกดตัวเธอยื่นหน้าเข้ามองใบหน้าสวยจนรินใจสั่นกลัว เขาชมว่าเธอสวยมาก ทั้งผม ผิว ดวงตา รินโวยจะทำอะไร เขาเยาะ

“ผู้หญิงสวยขนาดนี้หลอกผู้ชายได้ทั้งโลก แล้วฉันล่ะในสายตาหล่อน ฉันดูเป็นยังไง” ศรัณย์จับมือรินแตะที่หน้า “ใบหน้าผู้ชายไม่เหมือนของผู้หญิง หล่อนไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง จนกว่าหล่อนจะแต่งงานและนี่หล่อนก็กำลังจะแต่ง” ศรัณย์ยิ้มกรุ้มกริ่มขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล

“ปล่อย! คุณทำให้ฉันกลัว ปล่อยฉัน”

“แม่บอกว่าหล่อนสวยตรึงใจ ที่หล่อนทำทั้งหมดนั่น อาหารบ้านสวนเพื่อยั่วยวนฉันรึ”

“บ้าสิ คนหลงตัวเอง ดิฉันทำทุกอย่างเพราะ...มะลิทำให้คิดถึงบ้านที่พระนคร ที่นั่นมีแต่มะลิ บุหงารำไปคือสิ่งที่คุณแม่สอน อาหารพวกนั้นคือของโปรดคุณพ่อ ฉันคิดถึงบ้านคิดถึงบ้านได้ยินไหม...” รินร้องไห้ออกมา

ศรัณย์ตกใจปล่อยตัวริน ถามย้ำแน่ใจหรือว่าไม่ได้ทำเพื่อตน รินประกาศลั่นว่า ไม่มีวัน ตนจะทำเพื่อเขาทำไมแล้วรำพัน “ถ้าคุณไม่ให้ฉันทำ ฉันก็หยุดคิดถึงบ้านไม่ได้ คุณหยุดคิดถึงผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ฉันก็หยุดคิดถึงบ้านไม่ได้เหมือนกัน”

ศรัณย์อึ้งครุ่นคิด แล้วพารินกลับมาส่งบ้าน เธอถามทำไมไม่ส่งตนที่สถานีรถไฟ เขาอ้าง “หล่อนใจร้อนเกิน พ่อแม่ส่งมาเป็นเมียเขา จู่ๆก็หนีไปแล้วพ่อแม่หล่อนจะเอาหน้าไปไว้ไหน”

รินหาว่าเขาไล่ ศรัณย์แก้ตัวว่าตนตอบคำถามสาย ถ้าสายถามว่าชอบเธอไหม รินหน้าแดง ศรัณย์ขยับเข้าประชิดทำตากรุ้มกริ่ม “ถ้าถาม ฉันจะตอบแม่สายไปว่า...ไม่แน่!”

ศรัณย์มองรินด้วยสายตาพิฆาตนารี รินหน้าซีด เขาหัวเราะออกมาเดินฮัมเพลงไปหน้าตาเฉยด้วยสะใจที่ได้แกล้งเธอ แต่ก็รู้สึกสุขในใจ...รินสบถ คนบ้าอะไรกันนี่ เสริมวิ่งมาเห็นรินก็ดีใจร้องบอกทุกคนว่าปลัดพาคุณนายกลับมา แก้วเดินรี่มาต่อว่าริน ใจคอจะไปไม่ล่ำลาเลยหรือ รินกราบขอโทษที่ไม่ทันคิด แก้วเตือนถ้ากลับไปจะทำให้พ่อแม่เสียชื่อเพราะทิ้งสัจจะ ตัวเธอก็เป็นม่ายขันหมาก จะถูกลือติฉินไม่จบสิ้น...เสนอบอกรินว่ารถไฟวันนี้หมดแล้วกลับเข้าบ้านเถิด เสริมกระซิบตำหนิแม่เกือบเป็นมือที่สามทำลายการแต่งงานเจ้านายแล้ว สายตบหัวลูกไม่ยอมรับ

ooooooo

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 7 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ