อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 8 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 8 ม.ค. 59

คืนนั้นรินนอนไม่หลับคิดถึงการกระทำของศรัณย์ เมื่อกลางวันที่ทุ่งทานตะวัน...ศรัณย์เองก็เครียดกับความรู้สึกของตัวเอง คิดถึงอดีตหอมหวนกับดวงสวาท คืนพระจันทร์สวยงามริมทะเล คืนที่ทั้งสองได้เสียกัน เขาไม่อาจลืมค่ำคืนนั้นได้

ในขณะที่ดวงสวาทแต่งงานไปกับนริศ ทั้งสองกลับจากฮันนีมูน นั่งแท็กซี่มาจอดหน้าวัง นริศไขประตูเปิดวังด้วยตัวเอง แล้วขนกระเป๋าเข้าไป ดวงสวาทหาวหวอดบ่นง่วงนอนไม่รู้จะปรับเวลานอนได้เมื่อไหร่


ถ้าไม่ติดเขาต้องกลับมาสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัย ตนจะชวนอยู่ต่อ นริศให้เธอไปอาบน้ำให้สบายตัวเขาจะเก็บข้าวของก่อน ดวงสวาทแปลกใจทำไมไม่มีคนรับใช้มาทำให้ และบ้านก็ดูเงียบราวป่าช้า นริศสีหน้าไม่สบายใจก่อนจะบอกว่า เรามีเรื่องต้องคุยกัน...

ดวงสวาทตาโพลงตกใจอย่างยิ่งเมื่อได้รับฟังว่า นริศขายวังไปแล้ว “เงินค่าวังหมดไปกับการเรียนหนังสือของผมที่อังกฤษ แต่เราอยู่ได้อีกอาทิตย์หนึ่งนะ ผมจะซื้อเครื่องเรือนดีๆไปไว้ที่บ้านพักอาจารย์ ผมไปดูมาแล้ว บ้านพักน่าอยู่มาก”

ดวงสวาทต่อว่าทำไมไม่บอกเรื่องนี้ก่อนแต่งงาน นริศหลบสายตาเพราะรักเธอมากจริงๆ อ้อมแอ้มถามว่าเรื่องขายวังสำคัญด้วยหรือ เธอวีนแตกด้วยความผิดหวังสุดๆ “ถามออกมาได้ว่ามันสำคัญไหม คนข้างนอกจะพูดกันว่าคุณชายนริศจนกรอบจนต้องขายวัง คุณไม่อายเขาหรือ”

“แต่ผมเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยนะ มีบ้านฟรีได้เดินทางไปเมืองนอก มีเกียรติยศทุกอย่าง เราไม่ได้น่าอายอะไรนะ”

ดวงสวาทกราดเกรี้ยวใส่ว่าตนและพ่อแม่ตนอาย หาว่าเขาโกหกจงใจปกปิด เอาเปรียบ ตนไม่อาจอยู่กับเขาได้อีก นริศเครียดไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี

ในวันเดียวกัน แก้วโทรศัพท์หาชรัตน์เพื่อชวนมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เขาตกใจเพิ่งรู้ว่าศรัณย์กำลังจะแต่งงานกับบราลี แก้วบ่นนึกแล้วว่าศรัณย์ไม่เล่าให้ฟัง

ขณะนั้นศรัณย์มาที่ห้างหรูในตัวเมืองกับโชติ มาที่ร้านขายของนอกที่เพิ่งโดนปล้นเมื่อเดือนที่แล้ว ศรัณย์เอ่ยขึ้นว่า เป็นหลังที่สามแล้วใช่ไหม โชติไม่เข้าใจ ศรัณย์ขยายความว่า

“สังเกตดูสิ หลังแรกเป็นโรงงานรับซื้อยาง หลังที่สองเป็นภัตตาคาร หลังนี้เป็นห้างขายของหรู มันมุ่งมั่นปล้นกิจการของคหบดีเก่าแก่ในเมืองนี้ทั้งนั้น”

โชติทึ่งที่ศรัณย์ช่างสังเกต ศรัณย์บอกพอเจ้าของร้านมาให้ช่วยกันเก็บรายละเอียด เพราะมันเป็นสิ่งสำคัญ ระหว่างนั้นศรัณย์หันมาเห็นน้ำหอมก็คิดจะซื้อไปฝากริน...

เมื่อเสร็จงานกลับบ้าน เสนอเอาน้ำหอมมาให้รินบอกว่าศรัณย์เห็นเธอซื้อผ้ามาแต่งบ้าน ซื้อกับข้าวมาทำครัวจึงมอบน้ำหอมเป็นของกำนัล รินถึงกับอึ้งเดินมามองศรัณย์ซึ่งนั่งอ่านเอกสารท่าทางเคร่งเครียด ศรัณย์แอบขำทำทีไม่เห็นริน

ในวันนั้น รินได้รับจดหมายจากบรานีเล่าถึงความสุขที่ได้รับการเอาใจจากพณิช แม้เป็นเพียงคู่หมั้นรอวันแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็ทำให้เธอหัวใจพองฟูไปกับชีวิตใหม่ แล้วถามถึงรินว่ารู้สึกเหมือนเธอไหมที่กำลังจะแต่งงานวันพรุ่งนี้...

รินน้ำตาซึมตอบจดหมายบรานีว่า งานแต่งงานตนตรงข้ามกับเธอ เพราะเป็นงานเล็กๆเหมือนงานบุญ เจ้าบ่าวคุยแต่เรื่องชาวบ้านถูกเสือปล้น เจ้าสาวอย่างตนได้แต่แอบอยู่บนห้องเหมือนนักโทษรอวันประหาร

เช้าวันใหม่ แก้วกับเสนอไปรอรับเพ็ญแขที่สถานีรถไฟ เธอบอกว่าเจ้าคุณบำรุงป่วยกะทันหันจึงมาไม่ได้ และต้องทิ้งลูกสาวสองคนให้ดูแลท่าน

บรรยากาศงานแต่งงานที่บ้าน แขกที่มาคือชาวบ้านละแวกนั้น ศรัณย์วางพานขันหมากพร้อมเปิดกรวยให้เพ็ญแข เธอตรวจนับเงินและเครื่องประดับกล่าวคำมงคลตามพิธี

“เงินทองมาจากไหนอีกไม่รู้ งอกเงยออกมานับ ไม่ไหว”

แขกเหรื่อช่วยกันโรยข้าวตอกดอกไม้และงาลงบนกองสินสอด ชรัตน์เห็นศรัณย์หน้าเศร้าจึงกระซิบให้ทำหน้าดีๆให้สมกับบรรยากาศที่ดูอบอุ่น ศรัณย์ยอมรับว่าภาพแบบนี้ตนเคยฝันว่าเจ้าสาวคือดวงสวาท แต่พอไม่ใช่ใจมันหาย ชรัตน์มองเพื่อนอย่างเข้าใจ แต่พอพระสงฆ์เข้ามานั่ง ประตูห้องเปิด เจ้าสาวเดินออกมา ศรัณย์ตะลึงกับความงามของเธอ ชรัตน์รำพึง

“โอ้โห...แกไม่เห็นเคยบอกเลยว่าเจ้าสาวสวยขนาดนี้ แต่เอ๊ะ! นี่ไม่ใช่บราลีนี่”

ศรัณย์จุ๊ปากให้เพื่อนเงียบไว้ ชรัตน์งง ศรัณย์คลานเข้าไปนั่งหน้าหิ้งพระ เพื่อนเจ้าสาวพารินมานั่งข้างเพื่อจุดธูปเทียน ทั้งสองต่างแอบชำเลืองมองกันเขินๆ

แก้วยกมือพนมอธิษฐาน “คุณพระคุณเจ้า ท่านเจ้าคุณของดิฉัน ขอให้งานแต่งงานครั้งนี้ราบรื่น ขอให้ลูกของเรามีแต่ความสุขนะคะ” สักพักเกิดลมพัดแรงเข้ามา เทียนล้มลง สองบ่าวสาวตกใจ ขณะเดียวกันที่สถานีรถไฟ ดวงสวาทก้าวเท้าลงจากรถไฟหารถพาไปบ้านปลัดศรัณย์ คนขับถามมางานแต่งงานปลัดศรัณย์หรือ เธอตาโพลงตกใจมาก

เสนอเข้ามาตั้งเทียนและบอกว่าเป็นเรื่องเล็ก แก้วหน้าเสีย พระเริ่มสวด...เสร็จพิธี เจ้าสาวกลับเข้าห้อง เพ็ญแขตามเข้ามา รินโผกอดเรียกคุณหญิง เพ็ญแขให้เรียกใหม่ว่าคุณแม่ แล้วทักว่าเธอผอมไปมากและบอกว่าพ่อไม่สบาย สองสาวจึงต้องอยู่ดูแล รินพยักหน้ารับถามเสียงสั่น

“คุณแม่ขา คุณแม่เห็นคุณพ่อในวันแต่งงานคุณแม่รักคุณพ่อได้ยังไงคะ”

เพ็ญแขยิ้มขำๆว่าเด็กสมัยนี้คงคิดว่าการแต่งงานจะเหมือนในนิยาย รินถามอีกว่ามันไม่เหมือนหรือ เพ็ญแขขออธิบายว่า สามีภรรยาทุกคู่มีทั้งความรัก มีทั้งความเกลียด บางวันก็คิดถึงกัน บางวันก็เหม็นหน้ากัน รินเข้าใจแล้วว่าเหมือนลิ้นกับฟัน เพ็ญแขพยักหน้า “คนรุ่นเราไม่ได้แต่งงานด้วยความรัก แต่แต่งงานด้วยสัจจะ ด้วยความตั้งใจว่าจะมีคู่ผัวตัวเดียว เมื่อมีความตั้งใจก็มีความอดทน มีความพยายามที่จะแก้ปัญหา”

“ใครๆมองว่าหนูใจเย็น แต่ที่จริงหนูไม่มีความอดทนเลย”

“นับจากวันนี้อย่าหนีอีก อย่ายอมแพ้ ทำหน้าที่ของตนเหมือนที่เคยทำ ต่อให้ไม่รัก รินก็จะได้ความเคารพไปจนตลอดชีวิต เข้าใจไหมลูก” เพ็ญแขอบรมด้วยความรักจริงใจ

ooooooo

บ่าวสาวเปลี่ยนเป็นชุดไทย นั่งตั่งรดน้ำ นายอำเภอสวมมงคลและกล่าวอวยพร “มงคลแฝดนี้ขอให้ร้อยรัดคุณทั้งสองไว้ด้วยกัน อย่าได้มีอะไรมาทำลายไป”

ผู้ใหญ่สวมพวงมาลัยให้บ่าวสาว แก้วรดน้ำอวยพร “น้ำเปลี่ยนรูปร่างไปตามภาชนะที่มันใส่ น้ำจึงไม่มีอัตตาตัวตนเมื่อหลอมชีวิตเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันก็ขอให้อภัยต่อกัน ใช้ความเมตตาต่อกันนำทางไปนะลูก”

เพ็ญแขรดน้ำศรัณย์กล่าว “ผู้หญิงคนนี้คือปดิวรัดา ภรรยาที่หาได้ยากยิ่ง คุณจะค่อยๆเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูด ขอให้รักษาเธอเอาไว้ให้ดีนะคุณปลัด” จากนั้นหันมารดน้ำรินที่น้ำตาคลอ “คำว่าภรรยาเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ หน้าที่เป็นหลักใจให้แก่สามี หลักชีวิตให้แก่ลูกหลานดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่นี่ล่ะหน้าที่ของผู้สร้างโลก”

รินก้มหน้ารับน้ำตาร่วงเผาะ ศรัณย์รู้สึกซาบซึ้งไปด้วย แขกเหรื่อทยอยเข้ารดน้ำอวยพร ไม่ทันไร ดวงสวาทในชุดดำโผล่เข้ามาทิ้งกระเป๋าเดินทางโครม มองศรัณย์น้ำตาไหล ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริด ศรัณย์ลุกพรวดมงคลบนหัวร่วงหล่นลงพื้น เพ็ญแขตกใจติงใครกันแต่งชุดดำมางานมงคล แก้วอุทานชื่อดวงสวาท ชรัตน์ได้สติกดศรัณย์ให้ลงนั่งสวมมงคลคืนแล้วกระซิบบอกว่าจะไปจัดการให้ ศรัณย์ยอมพนมมือตามเดิม โชติบอกแขกทุกคนว่าไม่มีอะไร

ชรัตน์ปรี่ไปดึงมือดวงสวาทออกไปที่สวนบ้าน ต่อว่าทำไมแต่งชุดดำมาร้องไห้กลางงานแบบนี้ ดวงสวาทสะอึกสะอื้นบอกตนไม่รู้ว่าศรัณย์แต่งงาน ชรัตน์บอกตนก็เพิ่งรู้ว่าเขาต้องแต่งงานกับคู่หมั้นตั้งแต่เด็ก หญิงสาวปล่อยโฮขอให้ช่วยตนด้วยแล้วเล่าเรื่องว่านริศเป็นพวกสิบแปดมงกุฎหลอกให้ตนแต่งงานด้วย ชรัตน์ติง แต่งงานเดือนเดียวหนีมาหาคู่รักเก่านี่มันเรื่องใหญ่ แล้วครุ่นคิด บอกจะพาเธอไปพักโรงแรมที่จองไว้ ดวงสวาทขอนั่งพักสักครู่

“งั้นก็ได้ อยู่รอผมตรงนี้นะครับ อย่าเข้าไปในงานของเขาอีก แค่นี้ก็เสียฤกษ์มากพอแล้ว”

ดวงสวาทหน้าเสียไม่รับปาก ชรัตน์กลับเข้าไปในงาน...ถึงพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอ แก้วกำชับศรัณย์ไม่ให้ออกมาจากห้องจนกว่าจะพรุ่งนี้เช้า พอทุกคนออกจากห้องหมด รินก็เอ่ยปากถามศรัณย์ว่าผู้หญิงคนนั้นคือแฟนเขาใช่ไหม เขาพยักหน้าบอกว่าเธอแต่งงานไปก่อนหน้า

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 2 วันที่ 8 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ