อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 19 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 19 ม.ค. 59

ทันใดศรัณย์ซึ่งนอนมาในรถลุกขึ้นนั่ง บนหัวมีผ้าพันแผลร้องบอกว่าตนอยู่นี่ รินดีใจจะเป็นลม เขารีบลงจากรถมาประคอง เธอถามเขาไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม

“แค่แผลที่หัว เขาพาไปทำแผลแล้ว”

รินน้ำตาคลอเอื้อมมือไปจับแก้มศรัณย์ด้วยอยากแน่ใจว่าตัวเขาจริงๆ เขากุมมือเธอแนบแก้มสบตาเธออย่างซึ้งใจ...พากันมานั่งร่วมวงกับคล้ายและคนอื่นๆ ศรัณย์เสียใจที่ตำรวจตายไปสามนาย ที่บาดเจ็บโชติดูแลอยู่โรงพยาบาล คล้ายบอกน้อยว่าพวกเสือบางตายหมด นังนิ่มต้องอกแตกตายแน่ ตนก็คงตายตาหลับที่แก้แค้นให้ลูกได้



ศรัณย์กับรินกลับมาที่เรือน ศรัณย์เห็นว่ากระดาษที่พับถูกคลี่ออกอ่านแล้วก็ดีใจ รินบอกเขินๆว่า พับกลับคืนให้ได้แค่บางตัว เขายิ้มกริ่มล้อว่าเธอร้องไห้จนตาบวม ร้องทำไม หญิงสาวแก้ตัวอึกอักๆว่า สงสารตำรวจ เขายิ้มอย่างรู้ทัน “หล่อนไม่ให้ฉันแตะเนื้อต้องตัว เพราะกลัวว่าจะผูกพันกันมากขึ้น ฉันก็ทำตามใจหล่อนแล้ว แต่สุดท้ายหล่อนก็ผูกพันกับฉันอยู่ดี”

รินแก้ตัวว่าไม่จริง ตนเป็นคนขี้สงสารไปหมด ศรัณย์หน้าเครียดขึ้นบอกว่าพรุ่งนี้ต้องกลับบ้าน ตนจะไปหาพ่อแม่ตำรวจทุกคนที่ตาย เวลานั้นเป็นเวลาที่ตนลำบากใจที่สุด รินปลอบใจว่าทุกคนจะต้องภูมิใจกับการเสียสละของลูกหลาน

“แล้วหล่อนล่ะ หล่อนแต่งงานกับปลัดบ้าบิ่นอย่างฉัน เสือขาวเจอแบบนี้มีแต่จะยิ่งดุร้าย หล่อนจะเข้มแข็งหรือจะยิ่งท้อใจ จะยิ่งใกล้หรือยิ่งถอยห่าง” ศรัณย์ส่งสายตารักและอบอุ่น แต่รินกลับบอกว่าคนที่อยากอยู่ใกล้เขารออยู่ที่บ้าน พรุ่งนี้ก็ได้เจอ ศรัณย์สะดุดใจเล็กน้อยจึงดักคอ “ฉันแค่ใช้ปากกาเขียนบนกระดาษก็ทำให้หล่อนใจเต้นแล้ว ไม่เห็นต้องแตะเนื้อต้องตัวเลย นี่แค่เริ่มต้นนะ ยังมีอีกหลายวิธี ระวังหัวใจของหล่อนไว้ดีๆเถอะ”

ศรัณย์บรรจงจูบบนกระดาษที่พับเป็นเครื่องบินแล้วร่อนมาบนตักริน ทำตากรุ้มกริ่ม รินเขินทำหน้าไม่ถูกหยิบมันโยนลงพื้นแล้วหันหน้าหนี ในใจโล่งอกที่เขาปลอดภัย

ด้านนิ่มร้องไห้แทบขาดใจเมื่อรู้ว่าเสือบางตาย เสือขาวแค้นใจมาก ถีบโอ่งน้ำมนต์ที่ปลุกเสกกับมือแตก เข่นเขี้ยว “ปลัดศรัณย์ ต่อไปกูจะจำชื่อมึงไว้ กูจะจองเวรกับมึง นับจากวันนี้ไป”

ศรัณย์กับรินกลับถึงบ้าน สาย เสนอและเสริมดีใจมาก รินเห็นมีต้นทานตะวันเล็กๆงอกขึ้นมาที่แปลงที่ว่างอยู่ก็แปลกใจรีบถามว่าใครปลูก ทั้งสามส่ายหน้า ศรัณย์เปรย

“จงรักและภักดี งอกขึ้นมาเองตามธรรมชาติ ต่อให้ห้ามใจอย่างไรมันก็เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ!” รินให้เสริมเด็ดทิ้ง ศรัณย์เสียงเข้ม “ห้ามเด็ด ใครแตะต้นอ่อนพวกนี้ ฉันเอาเรื่อง...หล่อนก็เหมือนกัน” รินหน้าเสียมองศรัณย์ ต่างรู้ความหมายดีเพราะต่างเริ่มมีความผูกพันต่อกัน

วันต่อมา ศรัณย์กับโชติมารายงานตัวต่อนายอำเภอ เขาบอกกับทั้งสองอย่างเครียดว่า

“ท่านสารวัตรร้องเรียนไปที่พระนครว่าตำรวจตายไปสามนายเป็นเรื่องใหญ่มาก ท่านหาว่าคุณทำงานพลาด สารวัตรขอให้ย้ายคุณออกจากพื้นที่เพื่อเป็นการลงโทษ”

โชติบ่นอุบ “คุณปลัดทำดีที่สุดแล้ว น่าจะเห็นใจกันบ้าง จะมีข้าราชการกี่คนที่กล้าไปลุยพวกมันขนาดนี้ ทำแบบนี้ไม่ให้กำลังใจกันเลย” ทั้งศรัณย์และนายอำเภอต่างเครียด...

จิ้มลิ้มได้ยินที่บ้านศรัณย์คุยกันรีบมารายงานดวงสวาทว่าศรัณย์ถูกคำสั่งย้าย ตอนนี้เอาแต่ชกกระสอบทรายไม่พูดไม่จากับใคร ดวงสวาทรู้ว่าเขาคงเสียใจเพราะตั้งใจทำงานนี้มาก สั่งจิ้มลิ้มไปเรียกรถรับจ้าง...ดวงสวาทหอบขนมมากมายมาสวัสดีท่านผู้ว่าและคุณหญิงถึงจวนผู้ว่า

รินทำน้ำพริกลงเรือมาเอาใจศรัณย์ แต่เขาไม่อยากทานอะไร เธอต้องปลอบใจว่าคำสั่งย้ายยังไม่ลงมา อย่าตีตนไปก่อนไข้ รินรู้ว่าครั้งนี้ศรัณย์เครียดจริง รู้สึกเห็นใจ

ooooooo

เมื่อโดนบุรณีตอกหน้าว่าเรียนไม่จบ ชรัตน์รู้สึกเสียศูนย์อย่างบอกไม่ถูก มาหาช้องนางที่บริษัทรพิพันธ์ค้าไม้ ช้องนางแปลกใจที่หลานเข้ามาเพราะยังไม่ สิ้นเดือนที่จะรับเงิน เขาอ้อนว่าไม่ได้กลับบ้านใหญ่หลายวัน อยากกินข้าวฝีมืออาและเยี่ยมพ่อ

ช้องนางติงนี่บริษัทของพ่อเขา ไม่ใช่ของตน ไหนๆ จะไม่เรียนต่อแล้ว ก็มาช่วยงาน เลิกลอยชายเสียที ชรัตน์ย้อนถามตนควรเรียนต่อหรือ ช้องนางแปลกใจ

“มีคนๆหนึ่งเขาหาว่าผมโง่ที่ไม่เรียนต่อ เขาว่าคนเรียนน้อย คนจะดูถูก อาว่าจริงไหม”

ช้องนางดักคอว่าผู้หญิงสวยใช่ไหม ชรัตน์พยักหน้าหงึกๆ ช้องนางบอก เรื่องเรียนจะเรียนภาษา เรียนบัญชีที่นี่ก็ได้ แต่ตนว่าปัญหาใหญ่คือน่าจะทำงานเลิกเป็น พ่อพวงมาลัยลอยไปลอยมามากกว่า เขาถามย้ำว่าอาคิดอย่างนั้นจริงๆหรือ ช้องนางชี้ชัด “ผู้หญิงที่มาเยินยอสรรเสริญเธอ เขาก็อยากได้ผลประโยชน์จากเธอ แต่ผู้หญิงที่ต่อว่าเธอคนนี้ดูจริงใจนะ”

“จริงใจด้วย สวยด้วย คิดถึงอีกแล้ว...ฮือ”

“งั้นก็ลำบากแล้ว เพราะถ้าเธอดีเธอเก่งสู้เขาไม่ได้ เขาก็คงไม่สนใจเธอ อาว่าถ้าสนใจผู้หญิงคนนี้จริงๆก็ต้องทำตัวใหม่ ให้ดีให้เหมาะสมกับเขา”

ชรัตน์เห็นจริงมุ่งมั่นจะเริ่มงาน ช้องนางบ่นตนพูดปากเปียกปากแฉะตั้งนานไม่สนใจ ถูกผู้หญิงตอกหน้าทีเดียวยอมทำงานเลย ชักอยากเจอผู้หญิงคนนี้เสียแล้ว ชรัตน์ยืดอกยิ้มจะตั้งใจเรียนและทำงานให้บุรณีเห็นตนในมาดใหม่ให้ได้...

ช้องนางกับชรัตน์เข้ามาที่คฤหาสน์ใหญ่ พระพิจารณ์ธุรกิจบิดาของชรัตน์นอนป่วยเป็นอัมพาต มีพยาบาลคอยดูแล พอเห็นหน้าชรัตน์ก็พยายามจะพูด แต่พูดได้เป็นคำๆ ว่า พะ...ยุง...พะ...ยุง...พยาบาลจะพลิกตัวให้ ท่านส่ายหน้านิดๆ กลอกตาไปมา ชรัตน์ถามไม่ใช่พยุงหรือ ท่านส่ายหน้า เขาสงสัยหรือพยุงเป็นใคร ช้องนางก็ไม่รู้ ชรัตน์สบตาพ่ออยากจะบอกอะไรตน

ooooooo

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 19 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ