อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 20 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 20 ม.ค. 59

อรุณเห็นรินกลับมาก็ดีใจ ยังเชื่อว่าศรัณย์พาเธอไปเพราะต้องการเอาชนะตน คิดว่าเธอคงลำบากมาก เธอบอกว่าไม่เลย ทุกคนที่นั่นน่ารักมาก อรุณจึงบอกว่าบารนีกำลังจะแต่งงานแทนการหมั้น อยากให้เธอกลับไปช่วยงาน ฝากตนให้รับเธอกลับไปด้วย

“รินแต่งงานออกมาแล้ว คงต้องปรึกษาคุณศรัณย์กับคุณหญิงแก้วก่อนค่ะ”

อรุณเหน็บ มีเมียเก่ามาอยู่ข้างบ้าน กลางคืนออกมาหากันหรือเปล่าก็ไม่รู้ ทำร้ายจิตใจกันแบบนี้จะอาลัยอาวรณ์ทำไม รินให้เหตุผลที่ทำให้เขาเซ็ง “คนอื่นจะรักเกียรติรักหน้าของเขาหรือไม่ก็เรื่องของเขา แต่เราต้องรักษาเกียรติของเราไว้ ยังไงก็ต้องเรียนให้เขาทราบก่อนค่ะ”



วันต่อมาศรัณย์ทำงานอยู่ เสนอเข้ามารายงานว่า ท่านผู้ว่าเชิญไปประชุมด่วนที่จวน ทางด้านแก้ว มีรถจากจวนผู้ว่ามารับ คนรถเรียนว่าท่านผู้ว่ากับภรรยาเชิญคุณหญิงแก้วไปรับประทานอาหารและขอให้พาแม่ครัวที่ทำน้ำพริกลงเรือไปด้วย แก้วเข้าใจว่าเชิญรินอีกคน

เมื่อรินกับแก้วมาถึงจวนผู้ว่า เห็นว่าศรัณย์ยังมาไม่ถึงจึงชวนกันไปที่ครัวก่อน แต่แม่บ้านเกรงท่านผู้ว่าจะเอ็ดเอา รินจึงให้แก้วเข้าไปพบท่านก่อน ตนจะไปเตรียมของในครัว แม่บ้านเชิญแก้วไปยังห้องรับแขก... คุณหญิงพิมยิ้มแย้มต้อนรับขอโทษที่เชิญโดยไม่แจ้งล่วงหน้า ไม่ทันไรศรัณย์เดินนอบน้อมเข้ามา ขอโทษที่มาช้าเพราะมีงานเอกสารต้องเซ็น

ผู้ว่าเกริ่นวันนี้มีเรื่องด่วนเข้ามาตนใจร้อนเลยอยากเชิญทุกคนมาปรึกษา นายอำเภอคิดว่าเป็นเรื่องตำรวจที่ตายจึงบอกกำลังทำรายงานเสนอ ท่านขัด

“เรื่องนั้นพอจะรู้แต่ที่จะพูดคือกำลังใจของคนทำงานในพื้นที่ โชคดีที่ภรรยาคุณปลัดมาแจ้งเรื่องนี้กับคุณหญิง ไม่งั้นคงไม่ทันการ”

ทั้งศรัณย์และแก้วงง คุณหญิงแซวว่ามีภรรยาสวยและเข้าใจสามี น่าอิจฉาจริงๆ แก้วกำลังจะเอ่ยชื่อบราลี ดวงสวาทถือถุงขนมเข้ามาขัดจังหวะ ขอโทษที่ตนมาช้า คุณหญิงทักทายอย่างสนิทสนม แล้วแนะนำให้คนอื่นๆ รู้จัก “นี่คุณดวงสวาท ภรรยาของคุณปลัดศรัณย์”

นายอำเภออุทาน เอ๊ะ! มองหน้าศรัณย์ ศรัณย์บอกทุกคนว่าไม่ใช่ ดวงสวาทจ้องหน้าถาม “ไม่ใช่อะไรคะ บอกมาสิคะว่าไม่ใช่อะไร”

คุณหญิงกับผู้ว่ามอง ศรัณย์จึงพูดไม่ออกเกรงคุณหญิงจะเสียหน้า นายอำเภอตัดบทว่ามากันครบแล้วเริ่มคุยกันดีกว่า แล้วกระซิบบอกศรัณย์ให้เอาไว้ก่อน แก้วเห็นด้วย ดวงสวาทสบตาศรัณย์ทำนองเป็นต่อ แก้วหน้าเสียเป็นห่วงรินที่อยู่ในครัว

จิ้มลิ้มถือถุงขนมเข้ามาในครัวกล่าวเสียงดังว่าเป็นขนมจากคุณนายปลัด รินชะงัก จิ้มลิ้มดึงรินออกมาให้มองเข้าไปในห้องรับแขกว่าใครคือเมียศรัณย์ แล้วยกยอดวงสวาทว่าช่างเข้าผู้ใหญ่ได้เก่ง เอาของแพงๆ มาให้คุณหญิงพิมจนท่านเอ็นดูสนิทสนมกันเร็ว รินหน้าเสีย จิ้มลิ้มย้ำ

“คุณดวงสวาทก็เป็นเมียคนหนึ่ง เมียอย่างคุณทำเพื่อผัวแล้วจะให้คุณดวงสวาทอยู่เฉยได้ยังไงล่ะคะ เธอก็ทำเพื่อผัวของเธอเหมือนกับคุณนั่นล่ะค่ะ ฟังดูสิคะ”

เสียงดวงสวาทกล่าว “เรื่องการปราบเสือขาวครั้งนี้ สามีดิฉันตั้งใจอย่างมาก เสี่ยงชีวิตเข้าไปกินนอนในป่าเป็นอาทิตย์ๆ ดิฉันก็เลยมากราบท่านผู้ว่ากับคุณหญิงและทุกๆ ท่าน กรุณาอย่าย้ายศรัณย์ออกจากพื้นที่เลยนะคะ”

ศรัณย์มองอย่างไม่คาดคิดเพราะปกตินิสัยเธอไม่ทำอะไรแบบนี้...จิ้มลิ้มลอยหน้าพูดกับริน ดวงสวาทเป็นคนมาพบคุณหญิงพิม ขอให้เชิญผู้ใหญ่ทั้งหลายมา คุณหญิงก็จัดให้ ช่างมีบารมีแท้ๆเจ้านายตน รินเจ็บแปลบ รู้สึกตัวเองต่ำต้อยมาก เสียงดวงสวาทยังพูดยกยอศรัณย์ นายอำเภอเสริมถ้าย้ายศรัณย์ไปก็อาจจะได้คนที่ไม่เต็มใจมาทำงานในพื้นที่อันตรายนี้ จึงอยากขอร้องท่านสารวัตรให้ทบทวนอีกครั้ง สารวัตรถามความสมัครใจของศรัณย์แล้วตกลงไม่ย้าย

ศรัณย์ดีใจหันมายิ้มขอบคุณดวงสวาท รินเห็นภาพบาดใจนั้นแล้วถามจิ้มลิ้มว่าให้คนไปตามตนมาทำไม จิ้มลิ้มจีบปากจีบคอตอบ “คุณดวงสวาทค่ะ เธอเป็นคนเสนอว่าที่บ้านมีแม่ครัวมือดีจะให้ทำอาหารวันนี้...ก็คุณแค่ทำอาหาร ดูแลบ้านแค่นั้น ไม่ใช่หรือคะ”

รินพยักหน้าเข้าใจแล้ว สีหน้าห่อเหี่ยวเดินกลับไป จิ้มลิ้มยิ้มสะใจเดินตามไปถามจะกลับเลยไหม รถรับจ้างของตนรออยู่ รินหันกลับมาบอกว่าต้องทำหน้าที่ให้เสร็จก่อน ตนไม่เคยทิ้งงานไว้ครึ่งๆกลางๆ จิ้มลิ้มได้ทีฝากจัดการขนมให้ด้วยอ้างตนถนัดทำงานด้วยปาก

เมื่อการเจรจาเรียบร้อยด้วยดี คุณหญิงพิมเชิญทุกคนรับประทานอาหาร แก้วกระซิบบอกศรัณย์ว่ารินอยู่ในครัว เขาตกใจมองหน้าดวงสวาทก่อนจะขอตัวไปห้องน้ำ หญิงสาวรู้ทันรีบตามออกไป...ศรัณย์รีบเดินมาหาริน เห็นนั่งร้องไห้อยู่ พอเธอเห็นเขาก็จะเดินหนีบอกต้องไปทำหน้าที่ในครัว เขาดึงจะพาเธอเข้าไป
ในห้องอาหาร เธอยื้อตัดพ้อว่าที่ของตนอยู่ในครัว อยู่คนเดียวมาตลอด ตนรู้ตัวเองดี ศรัณย์ไม่สนใจดึงรินให้ไป ดวงสวาทเข้ามาขวาง

“คุณจะออกไปบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเมียอีกคนก็ได้นะคะ แต่คุณก็คงต้องอธิบายเรื่องของฉันด้วย”ศรัณย์ต่อว่าทำเกินไปแล้ว “ฉันไม่ได้โกหก ไม่งั้นคุณก็คงบอกทุกคนไปแล้วว่าฉันไม่ใช่เมีย คิดดีๆนะ ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งนั้น คงตกใจกันน่าดู ต้องไล่เรียงกันเยอะหน่อยใครเมียหลวงเมียน้อย ใครมาก่อนมาหลัง เรื่องนี้อธิบายลำบากมากนะ”

ศรัณย์ไม่สนใจขอร้องให้รินไปกับเขา รินตัดสินใจดึงมือออก บอกเท่านี้ก็แย่พอแล้วตนไม่อยากเป็นทั้งเมียหลวงเมียน้อย ผู้หญิงทุกคนต้องการเป็นเมียเฉยๆ จะมีก็แต่ดวงสวาทที่ไม่เจ็บปวด หัวใจเธอกระด้างเหลือเกิน ดวงสวาทโต้ที่ทำวันนี้เพื่อให้ศรัณย์เห็นว่าตนช่วยงานเขาได้มากกว่าริน ศรัณย์แย้งว่าเธอไม่เคยชอบงานเขา

“ฉันไม่ชอบอยู่ที่นี่ ไม่ชอบอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้ฉันทำทุกอย่างได้ ฉันจะอยู่ที่นี่ ชอบงานของคุณ ฉันเปลี่ยนไปแล้ว ฉันเปลี่ยนทุกอย่างเพื่อแสดงให้คุณเห็นว่า...ฉันรักคุณแค่ไหน”

“เราคุยกันแล้ว บอกไปแล้วว่าผมไม่มีทางกลับไป”

“ฉันก็เหมือนกัน สายน้ำของฉันก็ไม่ไหลกลับ!” ดวงสวาทย้ำหนักแน่น

พอดีแม่บ้านมาบอกว่าท่านผู้ว่าอยากคุยเรื่องงานกับศรัณย์และดวงสวาท ศรัณย์บอกไว้คุยวันหลัง รินตัดบท “ไปคุยเถอะค่ะคุณศรัณย์ ฉันไม่เป็นไรหรอก โอกาสที่จะได้เจอผู้ใหญ่พร้อมหน้ามีน้อยมาก คุณควรจะคุยปัญหาทุกอย่างให้เรียบร้อย คิดถึงเรื่องเสือขาวเอาไว้ ใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์...คนที่หมู่บ้านและฉันรอคุณอยู่ จัดการธุระของชาวบ้านก่อน เรื่องของเราสามคน ของผู้หญิงบ้าเลือดคนนี้ เล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับความทุกข์ของชาวบ้าน”

รินถอดผ้ากันเปื้อนเดินไป ศรัณย์มองอย่างเสียใจ ดวงสวาทดึงเขากลับเข้าไป...จากนั้นรินก็แอบกลับบ้านพักด้วยความรู้สึกต้อยต่ำของตัวเอง ในขณะที่ดวงสวาทพยายามแสดงออกว่าเป็นภรรยาที่แท้จริงของศรัณย์ แก้วรู้สึกกังวลใจมาก

ooooooo

กลับมาถึงบ้าน พบอรุณรอถามว่าแก้วกับศรัณย์ยอมให้กลับไปงานแต่งงานบรานีไหม รินหน้าเศร้าขอตัวไปเก็บกระเป๋า อรุณแทบไม่เชื่อหูตัวเองกระดี๊กระด๊าดีใจมาก

ด้านศรัณย์เป็นที่เอ็นดูของท่านผู้ว่าถึงกับเอ่ยปากว่าถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรให้คนมาบอกได้ตลอดเวลา ดึกแค่ไหนก็ได้ คุณหญิงพิมชื่นชม “สบายใจแล้วนะคะคุณหญิง...คุณดวงสวาทหนูนี่เป็นภรรยาที่เข้าใจสามีจริงๆ เป็นคนอื่นคงอยู่พระนคร ไม่ยอมมาตกระกำลำบากที่นี่หรอก เมียแบบนี้หา
ไม่ได้แล้วนะคะคุณปลัด”

ดวงสวาทยิ้มสมใจที่แผนสำเร็จ ต่างจากศรัณย์ที่ยิ้มแหยๆ...กลับถึงบ้าน สายรีบรายงานว่ารินเก็บกระเป๋าตามอรุณกลับพระนครไปแล้ว ดวงสวาทสะใจ เสนอเอาจดหมายมาส่งให้ แก้วรีบเปิดอ่าน “ที่บ้านคุณพ่อต้องการตัวดิฉัน ขออนุญาตกลับบ้านที่พระนคร...
บราลี”

ศรัณย์โมโหเตะถีบเก้าอี้แถวนั้นจนทุกคนสะดุ้ง เดินเข้าบ้านมาหยิบปืน แก้วตกใจถามจะเอาไปทำอะไร สายอุทาน “เอาแล้วเอาหล่า คุณดวงสวาทตายโหงแน่!”

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 6 วันที่ 20 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ