อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 7 วันที่ 21 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 7 วันที่ 21 ม.ค. 59

ศรัณย์โมโหเตะถีบเก้าอี้แถวนั้นจนทุกคนสะดุ้ง เดินเข้าบ้านมาหยิบปืน แก้วตกใจถามจะเอาไปทำอะไร สายอุทาน “เอาแล้วเอาหล่า คุณดวงสวาทตายโหงแน่!”

“อีบ้า เขาไม่มีทางยิงฉันหรอก!”

ทันใดเสียงปืนดังเปรี้ยงๆ กระถางนอกบ้านแตกกระจายพร้อมเสียงสบถของศรัณย์ “ไอ้อรุณฤกษ์ ไอ้ตี๋ ชาตินี้แกกับฉันอย่าอยู่ร่วมโลกกันเลย!”

แก้วตำหนิดวงสวาท “สะใจใช่ไหม ทำลายครอบครัวเขาได้ สบายใจไหม”



ดวงสวาทเชิดคอแข็ง ทั้งสาย เสนอและเสริมมองเธออย่างตำหนิ ดวงสวาทยังคาใจเดินตามมาคุยกับแก้ว “ศรัณย์กับคุณบราลีไม่ได้จดทะเบียนสมรส ดิฉันกับสามีก็เหมือนกัน เราสี่คนต้องทนเจ็บเพื่อจัดการบางอย่างให้ถูกต้อง ดิฉันทำเพื่อศรัณย์กับคุณบราลีอยู่นะคะ”

แก้วสวนนี่ไม่ใช่ความถูกต้องแต่เป็นความเห็นแก่ตัว ดวงสวาทหน้าชาโต้ไม่อาจบังคับให้เธอชอบตนเหมือนที่ชอบบราลีได้ ขอแค่ความเมตตาให้กับความรักของตนบ้าง แก้วอ่อนใจ...

เย็นวันนั้น ดวงสวาทให้จิ้มลิ้มแอบเข้าไปเก็บเสื้อผ้าศรัณย์ออกไปไว้ที่บ้านตน เพราะเชื่อว่าคืนนี้จะทำให้ศรัณย์นอนกับตนที่นั่นได้ พอเห็นศรัณย์นั่งมองต้นทานตะวันครุ่นคิด จึงเข้ามาใส่ไฟว่ารินคงอยากไปกับอรุณอยู่แล้ว เขาน่าจะให้โอกาสเธอได้ทบทวนจิตใจ ศรัณย์สวนว่าตัวเขาก็กำลังทบทวนจิตใจอยู่ ดวงสวาทยังพูดเข้าข้างตัวเองว่าแต่ก่อนตนไม่ชอบอาชีพของเขา เขาจึงลังเล ตอนนี้ตนพร้อมจะเป็นเมียปลัดตลอดชีวิตเพราะตนรักเขา ตนเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขา

“คนที่เสียหน้า คนที่โกรธ...คุณต่างหาก ผมรู้จักคุณดี คนเพียบพร้อมอย่างคุณมาแพ้ผู้หญิงธรรมดาอย่างริน ความโกรธทำให้คุณทำได้ทุกอย่าง”

“ความรักต่างหาก! ไม่ใช่ความโกรธ เรารักกัน เราต่างหากที่รักกัน ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น!”

ศรัณย์อ่อนใจเอามือลูบหน้า “เฮ้อ บังคับลูกปืนแค่ซ้อม แค่คำนวณลม ระยะทาง ยิงยังไงก็ไม่พลาด แต่บังคับหัวใจตัวเอง ไม่ให้เป็นบ้าเพราะความรักยากมากเลยใช่ไหม”

“ใช่ ดวงกำลังเป็นบ้าเพราะรักคุณ คุณเองก็เคยเป็นบ้าเพราะรักดวง ผู้หญิงคนเดียวที่คุณรักมาตลอดชีวิต ฉันเก็บข้าวของคุณไว้ที่บ้านโน้น ไม่มีคุณบราลีแล้ว ให้โอกาสดวงบ้าง ไปนอนที่บ้านดวงนะคะ...คืนนี้”

ดวงสวาทเล้าโลมเพราะเข้าใจว่าที่ศรัณย์พูดหมายถึงตนศรัณย์อ่อนใจขออยู่คนเดียวก่อน ดวงสวาท จึงบอกว่าจะรอเขาที่บ้าน ตนจะทำให้เขารู้ใจตัวเองกับรินมันคงไม่ใช่ความรัก ว่าแล้วก็หอมแก้มเขาก่อนจะเดินกลับไป

ในคืนนั้นศรัณย์ครุ่นคิดถึงผู้หญิงทั้งสองว่ารู้สึกรักใครในตอนนี้ แก้วมองลูกชายอย่างหวั่นใจว่าเขาจะเลือกความรักสิบกว่าปี หรือที่เกิดขึ้นสี่ห้าเดือน

ooooooo

เมื่ออรุณกับรินกลับมาถึงพระนคร รินให้เขากลับบ้านไปก่อน เขาย้ำให้เธอเล่าเรื่องดวงสวาทให้เจ้าคุณบำรุงฟัง จะได้ยกเลิกการแต่งงาน รินแย้งว่าที่ตนมาเพื่อช่วยงานแต่งงานบารนีและอยากจะห่างบ้านออกมาเพื่อคิดอะไรให้กับชีวิตตัวเอง อรุณถอนใจยอมกลับไป

ทุกคนดีใจมากพอเห็นริน ทั้งบรานีและบุรณีดึงรินมาที่ห้องข้างบน เพื่อให้เห็นว่าตอนนี้รินอยู่ห้องเดียวกับบุรณี ไม่ได้อยู่เรือนคนใช้ และได้กำชับญาติ

ทุกคนให้พูดว่ารินชื่อบราลีเป็นลูกสาวคนโตของบำรุง–ประชากิจ บุรณีเล่าถึงชรัตน์ที่ดูท่าจะสืบเรื่องริน รินรีบบอกว่าเขาเป็นเพื่อนสนิทศรัณย์ บุรณีตบเข่าว่าแล้วเชียว เจ้าเล่ห์ไม่บอกความจริง ไว้ใจไม่ได้ รินหน้าเศร้า

“ต่อให้บอกคนอื่นยังไง แต่รินก็ยังไม่ลืมค่ะว่ารินเป็นแค่เด็กที่พ่อแม่ทิ้ง เป็นแค่คนใช้ รินไม่มีทางจะสู้คนมีชาติตระกูล คนมีเงินคนไหนหรอกค่ะ”

บุรณีรู้สึกว่ารินพูดเหมือนใครทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ เธอส่ายหน้า บรานีบอกต่อให้ศรัณย์กับแม่มางาน ความลับก็ไม่มีวันรั่วไหล แล้วถามทั้งสองจะมาไหมตนส่งการ์ดไปให้แล้ว รินบอกยังไม่ได้รับ บรานีแปลกใจแล้วเธอมาได้อย่างไร รินตอบว่าอรุณเป็นคนบอกและรับตนมา

รินเข้ามากราบเจ้าคุณบำรุงกับเพ็ญแข ทั้งสองดีใจแต่สังเกตเห็นว่ารินเศร้าๆ บรานีบอกถามเท่าไหร่ก็ไม่เล่า ปากแข็งมาก รินยิ้มและกล่าวว่าเวลานี้เป็นเวลาที่ทุกคนมีความสุข อย่ากังวลกับเรื่องไร้สาระของตนเลย

เช้านี้ดวงสวาทผิดหวังที่ศรัณย์ไม่ไปหาเมื่อคืน รีบมาที่บ้าน เสนอรายงานว่าศรัณย์ลากิจไปพระนครหนึ่งอาทิตย์ เธอถามไปทำไม สายตอบเยาะๆ ว่าอุตส่าห์ไม่อยากบอกกลัวจะสะเทือนใจว่าไปหาเมีย ดวงสวาทกรี๊ด...ไม่จริง อาละวาดคว้ากระถางแถวนั้นปาทิ้งแล้วสั่งจิ้มลิ้มหยิบเงิน

“นี่ค่าเสียหาย! ดวงสวาทเป็นลูกสาวคนเดียวของคุณมหินท์เศรษฐีที่ดิน คนอย่างฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้ อยากทำลายอะไรก็ต้องได้ทำ” ดวงสวาทเห็นแก้วเดินออกมาก็มองด้วยสายตาไม่เกรงใจ สะบัดหน้ากลับอย่างไม่แคร์ ถึงบ้านเธอนั่งน้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวดเข่นเขี้ยว “ศรัณย์...นอกจากฉันจะหยุดรักคุณไม่ได้แล้ว คุณยังทำให้ฉันรู้สึกอีกอย่าง ฉัน...รู้...สึก...เกลียด!”

แก้วอ่อนใจกับความร้ายขึ้นทุกวันของดวงสวาท แต่พอเดินมาเห็นว่า ศรัณย์ทำรั้วล้อมต้นทานตะวันที่งอกขึ้นมาทั้งคืน ก่อนจะขึ้นรถไฟเข้าพระนครตอนเช้ามืด ก็ยิ้มปลื้ม ที่ความรัก...ความผูกพันที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ทั้งสองพยายามห้ามใจแล้วแต่ก็ห้ามไม่อยู่ เสนอเห็นด้วยแต่ห่วงกังวลเรื่องที่ศรัณย์เอาปืนพกไปด้วย แก้วตกใจ

บ่ายวันนั้น ศรัณย์ก็มาถึงบ้านบำรุงประชากิจ รินตกใจมากเมื่อเห็นหน้าเขา ศรัณย์เข้าต่อว่า “ใครจะแต่งงาน หล่อนหรือ หน็อยกล้าหนีฉันมา กล้ามากนะ” รินปรามให้เบาเสียง เขายังตะโกน “ไอ้อรุณฤกษ์อยู่ไหน มันว่ามันอยู่ข้างบ้านคุณ ข้างตรงไหน ข้างหน้าข้างหลัง ข้างซ้ายข้างขวา บอกมา” ศรัณย์เดินพล่านจะหาบ้านอรุณให้ได้

รินดึงรั้งไว้ รีบบอกว่าคนที่จะแต่งงานคือน้องสาว ศรัณย์ยังโวยว่ารินรับรักอรุณแล้วหรือถึงหนีมาด้วยกัน ตนจะฆ่าเขา เธอปฏิเสธว่าแค่มาช่วยงานน้องและว่าเขาเป็นผู้รักษากฎหมายจะฆ่าใครได้อย่างไร เขาโต้ว่าผู้ชายที่หยามศักดิ์ศรีผู้ชายด้วยกัน เอาไว้ไม่ได้ รินทนไม่ไหวเสียงเข้ม

“นี่หยุดบ้าเสียที ฉันไม่ได้หนีตามเขามา ฉันแค่อยากมีเวลาคิดอะไรหน่อยก็เท่านั้นเอง”

“เมื่อคืนอยู่บนรถไฟคุยอะไรกัน จับมือกันรึเปล่า นั่งติดกันใช่ไหม แวะที่ไหนรึเปล่าบอกมานะ”

“คุณมันใจสกปรก อย่าเอาที่คุณทำกับผู้หญิงคนอื่นมาป้ายสีฉัน ฉันไม่เคยจับมือกับใครทั้งนั้น ฉันกลับบ้านเลยไม่ได้แวะไหน ไปถามใครดูก็ได้”

“ดี เพราะหล่อนเป็นของของฉัน ฉันไม่เคยทรยศหล่อน หล่อนก็ทรยศฉันไม่ได้ มือนี้เป็นมือของฉัน ไอ้อรุณฤกษ์มันไม่มีสิทธิ์มาจับ” รินดึงมือออกจากการจับกุมศรัณย์ยังพร่ำ “ฉันเป็นลูกคนเดียว ของในบ้านทุกชิ้นมันเป็นของฉันคนเดียว ตอนเด็กๆ ฉันต่อยกับเพื่อนทุกวัน เรื่องเดียวเลยเรื่องเพื่อนมายุ่งกับของเล่นฉัน” รินโวยตนไม่ใช่ของเล่นเขา “ฉันเคยรับปากหล่อน ไม่ให้ถูกเนื้อต้องตัว ให้เป็นแค่เพื่อน ต่อไปนี้...ยกเลิก!”

ว่าแล้วศรัณย์ก็จู่โจมเข้าหอมแก้มริน ขยี้แก้มซ้ายแก้มขวา แถมบอกว่าแก้มทั้งสองเป็นของตน ไอ้บ้านั่นไม่มีสิทธิ์ยุ่ง และไม่ใช่แค่แก้ม รินตกใจเอามือปิดปาก เสียงแจ๋วกรี๊ดตาเถรตก ทั้งสองตกใจผละออกจากกัน แจ๋วร้องให้คนช่วยว่ามีโจรเข้ามาข่มขืนริน รินตกใจพยายามห้ามแต่แจ๋ววิ่งตะโกนไปแล้ว รินหันมาต่อว่าศรัณย์ “อีตาบ้า! ฉันจะไม่ให้อภัยคุณเลย”

ศรัณย์ได้สติรีบวิ่งตามรินเข้าไปในบ้าน เจ้าคุณและทุกคนตกใจ รินหน้าเจื่อนทำตาปริบๆ

ooooooo

เมื่อรินอธิบายให้ทุกคนในบ้านบำรุงประชากิจเข้าใจว่าศรัณย์ไม่ใช่โจร ศรัณย์ยืนมาดนิ่งแนะนำตัวว่าเป็นสามีของรินและกราบสวัสดีเจ้าคุณบำรุงกับเพ็ญแข “ผมต้องกราบขอโทษ เมียหนีมาไม่บอกไม่กล่าว เลยร้อนใจ ไม่ได้เข้ามากราบท่านทั้งสองก่อน”

เพ็ญแขติงคิดแล้วเชียวว่าทะเลาะกันมา ศรัณย์ฟ้องว่ารินหาว่าตนมีผู้หญิงอื่น รินปรามไม่ให้พูดมาก เขาสวนว่าตนเป็นคนพูดตรง ถามมาก็ตอบตรง บุรณี ขำที่แต่งงานไม่กี่เดือนดุเดือดเลือดพล่านขนาดนี้เลยหรือ บรานีเสริม “พระเอกของตัวงามหยดขนาดนี้ ก็ต้องมีผู้หญิงเป็นธรรมดา รินก็ทำคิดมากไปได้”

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 7 วันที่ 21 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ