อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 24 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 24 ม.ค. 59

ในวันนั้น ศรัณย์ยืนมองต้นทานตะวันคิดถึงริน เข้าบ้านก็ชื่นใจกับกลิ่นบุหงารำไปที่ผ้าม่านและหมอน ด้านรินเข้ามาคุยกับเจ้าคุณบำรุงในห้องพระ ขออนุญาตถามถึงเรื่องที่เพ็ญแขเล่า เจ้าคุณรับว่าจริง รินถามตอนนั้นท่านรักทั้งสองคนพร้อมกันหรือ เจ้าคุณย้อนถามเธอยังรักพ่อกับแม่ บารนีและบุรณีพร้อมกันได้ รินพอเข้าใจแล้ว เจ้าคุณบอกว่า

“มนุษย์รักเดียวใจเดียวเพราะคุณธรรมเพราะจารีต ประเพณี ทีนี้เวลาอยู่ด้วยกันไปนานๆก็อืม...แปรเปลี่ยนเป็นธรรมชาติ ความรักจึงเป็นสิ่งที่ต้องสร้าง ต้องช่วยกันสร้างขึ้นใหม่ทุกวันพอแม่มาหาพ่อมาเตือนสติพ่อก็คิดได้ ก็เลยให้แม่อยู่ต่อเพื่อสร้างความรักของเราขึ้นมาใหม่” รินคิดตาม เจ้าคุณให้จำไว้ “คนที่รอความรัก จะต้องรอไปตลอดชาติ คนที่คาดหวังในชีวิตจะผิดหวังเสมอ แต่คนที่สร้างความรักด้วยตัวเอง ไม่รอไม่ยอมแพ้ เขาจะมีความรักอยู่รอบตัว”



รินอ่อนใจเพราะผู้หญิงอีกคนทั้งสวย เก่ง มีชาติตระกูล เข้าสังคมคล่อง ช่วยงานศรัณย์ได้ เจ้าคุณขอให้ศรัณย์เป็นคนตัดสินว่าอะไรคือความรักสำหรับเขา รินควรทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด อย่าให้ใครตำหนิได้ว่าไม่มีความรับผิดชอบ รินรับคำแต่แอบเหนื่อยใจ

ooooooo

ดวงสวาทเริ่มเข้ามาก้าวก่ายการดำเนินชีวิตในบ้านศรัณย์ ตัดดอกไม้ที่รินปลูกจนเกลี้ยงอ้างว่าดอกไม้จะสวยเมื่ออยู่ในแจกัน ตอกหน้าสายว่าทำอาหารไม่ได้เรื่อง ไม่มีใครกล้าบอกเพราะมัวรักษาความเป็นผู้ดี ตนจะหาแม่ครัวคนใหม่เสนอมารายงานแก้วว่าดวงสวาทเข้ามาวุ่นวายที่เรือนใหญ่ แก้วอ่อนใจตัวเองแก่ลงทุกวันจนหันหน้าเข้าวัด จะให้มางัดกับลูกสะใภ้ก็คงไม่ไหว สายหน้าเสียเตรียมตัวกลับบ้านเก่า ในขณะเดียวกันบุรณีจัดการเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าของริน บอกว่าบารนีบังคับให้ลงไปหาที่ใต้

ศรัณย์ อรุณ นายอำเภอ สารวัตรและเจ้าหน้าที่อื่นๆประชุมเครียดเรื่องเสือขาว ศรัณย์คาดการณ์ว่าเสือขาวจะปล้นในคืนวันเสาร์นี้เพราะพวกมันถือฤกษ์งามยามดี และวันนั้นเป็นโจโรฤกษ์ และคิดว่ามันจะต้องปล้นร้านทองก่อน นายอำเภอให้วางกำลังรักษาร้านทองไว้ให้ได้

เช้าวันใหม่ รินเดินทางมาถึงบ้านพณิช ซึ่งเป็นบ้านสไตล์โบราณ บารนีเล่าว่าพณิชซื้อต่อจากคุณหลวงเจ้าเมืองคนก่อน มันใหญ่โตจนตนทำอะไรไม่ถูก จึงเรียกเธอมาช่วย พณิชพยายามพูดถึงศรัณย์ว่าเป็นคนดีน่าคบ บารนีบอกพรุ่งนี้ให้รินมาช่วยซื้อของเครื่องใช้ในบ้าน วันนี้จะไปส่งกลับบ้านก่อน รินแปลกใจจะส่งที่ไหน บารนีบอกว่าบ้านศรัณย์ รินอึกอักขอนอนค้างที่นี่

“ไม่ได้นะ ตัวแต่งงานแล้วก็ต้องนอนกับหวานใจตัวเองสิ จะมานอนบ้านเราได้ไง กลัวเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม เมื่อก่อนตัวคนเดียวก็สมควรต้องกลัว แต่ตอนนี้ตัวมีเรา มีคุณพณิช ใครรังแกตัวเราสองคนจะช่วยเอง”

“ผมมีความคิดดีๆ แฟนเก่าคุณศรัณย์ต้องโดนดัดหลังบ้าง ถ้าคุณรินพร้อมสู้ เราสองคนจะช่วย” พณิชให้รินนอนที่บ้านได้ ขอเวลาเตรียมตัวหนึ่งวัน

บารนีบอกรินว่า พณิชเชื่อว่าศรัณย์ไม่อยากเลิกกับเธอ ตนไม่รู้แผนของพณิชแต่คิดว่าต้องยอดเยี่ยม รินมองหน้าทั้งสองคนด้วยความสงสัย

วันต่อมาหลังเสร็จสิ้นการประชุมวางแผนรับมือการปล้นของเสือขาว นายอำเภอบอกศรัณย์ว่า คู่เขยเขาที่ค้าขายอยู่ปีนังมาตั้งรกรากที่ใต้ แวะมาแนะนำตัวกับตนเมื่อวาน และเชิญทุกคนไปทานข้าวที่บ้านเขา โดยส่งรถมารับด้วย ศรัณย์แปลกใจไม่ทันไร เสนอก็เดินนำพณิชเข้ามา

“ผมไม่ได้เรียนคุณปลัดก่อนเลยแวะมารับด้วยตัวเอง ขอโทษที่กะทันหันไปหน่อย” พณิชเชิญทุกคนไปขึ้นรถ

ส่วนบารนีมารับแก้วที่บ้านด้วยตัวเอง จิ้มลิ้มแอบฟังเอาไปรายงานดวงสวาท...ก่อนหน้านี้ บารนีเตรียมชุดสวยและเครื่องสำอางวางไว้ให้ริน เน้นย้ำว่าเราเป็นลูกเจ้าคุณต้องรักษาหน้าตาวงศ์ตระกูล รินแย้งว่าไม่ใช่ความดีหรือ บารนีบอกว่า “ความดีเป็นเกียรติยศแท้จริง แต่สำหรับคนในสังคมที่มีทั้งปัญญามากและปัญญาน้อย มีคนดีมีคนเลว เปลือกนอกก็สำคัญ...”

ทุกคนนั่งคุยกันในบ้านพณิช รวมทั้งผู้ว่า ภรรยาและแก้ว ทุกคนชื่นชมว่าขนมอร่อย บารนีบอกว่าเป็นฝีมือภรรยาปลัดศรัณย์ คุณหญิงพิมเข้าใจว่าดวงสวาทมาจึงมองหา บารนีเอ่ย

“พี่สาวดิฉันเป็นลูกสาวคนโตของท่านเจ้าคุณบำรุงประชากิจ เป็นภรรยาที่แต่งงานอย่างถูกต้องกับคุณศรัณย์ เธอชื่อบราลีค่ะ”

ทันใดรินเดินนำคนรับใช้ถือถาดอาหารมาวาง ทุกคนตะลึง แก้วกับศรัณย์ดีใจมาก ผู้ว่าและภรรยาเหวอ นายอำเภออธิบาย “ผมตั้งใจจะไปเรียนให้ทราบ มัวแต่ยุ่งๆ เอ้อ...คุณดวงสวาทเป็นเมียคนก่อน คนนี้เป็นเมียแต่งครับ”

ผู้ว่า ภรรยาและสารวัตรหัวเราะเข้าใจแล้วว่า คนหล่อเหลาอย่างปลัดจะมีเมียสองก็ไม่แปลก ถึงว่าคราวก่อนทำหน้ายุ่งเป็นยุงตีกัน คราวนี้ยิ้มหน้าบาน คุณหญิงพิมรู้สึกหน้าแตก แก้วรีบอวดว่ารินทำอาหารไทยทั้งคาวหวานเก่งมาก ถ้าอยากทานอะไรแวะไปบอกที่บ้านได้เลย ศรัณย์ปลื้มอดไม่ได้ที่จะจับมือรินมากุมไว้ คุณหญิงพิมชี้ให้สามีดู รินอายพยายามจะดึงมือกลับ พณิชออกตัวว่าสองพี่น้องสนิทกันมาก บารนีจึงขอยืมตัวรินมาช่วยดูเครื่องเรือน วันนี้คงต้องส่งคืน ศรัณย์รีบรับคำว่าอยากได้คืนใจจะขาด นายอำเภอแซวว่าช่างเป็นทั้งนักรักและนักบู๊

เสนอไม่วายเสนอหน้าบอกว่าคุณหนูของตนยังเป็นนักร้อง เล่นกีตาร์ได้เก่งมาก พณิชรีบเอากีตาร์มายื่นให้เขาโชว์ ศรัณย์เล่นและร้องเพลงหวาน ส่งสายตาง้อรินเต็มที่จนเธอเขินอาย ทุกคนชื่นชมและยิ้มปลื้มกับความรักของหนุ่มสาว

ooooooo


พอรินอยู่ในครัวบ้านพณิชตามลำพัง แก้วเข้ามาหาโอบกอดด้วยความคิดถึง ถามที่ทำทั้งหมดนี่เพื่อดัดหลังดวงสวาทใช่ไหม รินบอกเป็นแผนของพณิช ตนเองคงไม่กล้า แก้วชอบใจยกคำพระมาอ้างว่า... พระพุทธเจ้าสอนให้ปรามคนที่ควรปราม

“...กลับบ้านเรานะลูก ที่โน่นวุ่นวายไปหมด แม่สายนายเสริมจะลาออกถ้าหนูไม่กลับ ดอกไม้ดอกไร่ถูกแม่ดวงสวาทตัดหมด หนูไม่ห่วงดอกไม้ของหนูเหรอ...ฟังให้ดีๆนะ พ่อศรัณย์ตั้งแต่กลับมา ไม่เคยนอนบ้าน นอนที่อำเภออย่างเดียว เขาต้องการแสดงความบริสุทธิ์ใจเพื่อรอหนูกลับมา ให้หนูเห็นว่าไว้ใจเขาได้”

รินยิ้มขอบคุณ แก้วเดินออกไปแตะมือกับศรัณย์ เขาเข้ามาจับมือรินชมว่าวันแต่งงานก็สวย วันนี้ก็สวย สวยทรมานใจตนมาก รินเหน็บ เห็นแล้วใช่ไหมว่าตนอยู่บ้านมีแต่ความสุข แต่อยู่กับเขามีแต่เรื่องเหนื่อยใจ แล้วยกมือที่เขาจับขึ้นบอกมือที่จับกันนี่ จะจับกี่ครั้ง นับยังไงก็ห้า ว่าแล้วก็นับหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...รินปลดมือออก ศรัณย์มองชุดที่เธอใส่แล้วกล่าวอย่างจริงใจ

“ชุดราคาแพงที่ไหนก็ไม่เหมือนชุดธรรมดาที่อยู่หลังครัว นั่งทำครัว ทำสวน ปักผ้า เวลากลับบ้านมาตอนเย็น เห็นหล่อนทุกครั้ง ฉันรู้สึกว่าฉันถึงบ้านแล้ว...บ้านที่เป็นบ้านจริงๆ ขอโทษที่หล่อนเหนื่อย แต่ฉัน...หายเหนื่อยทุกครั้งที่กลับบ้าน เราไม่มีคำตอบให้กันและกันในวันนี้ แต่ได้โปรดอยู่ด้วยกันก่อน หาความหมายของหล่อน หาความหมายของฉัน อยู่ด้วยกันก่อนนะ”

รินรู้สึกซาบซึ้งมองศรัณย์ด้วยหัวใจที่อ่อนลง...ในขณะเดียวกัน ดวงสวาทให้จิ้มลิ้มถือกระเป๋าเสื้อผ้าตามมาที่อำเภอ พูดจาวางก้ามกับเจ้าหน้าที่ที่อำเภอว่าตนเป็นภรรยาปลัดศรัณย์ ต้องการมาอยู่กับเขาที่นี่ เจ้าหน้าที่บอกว่าปลัดไม่อยู่แต่เธอก็ดึงดันจะไปรอที่ห้องพัก มีชายคนหนึ่งใช้หนังสือพิมพ์บังหน้า นั่งกลมกลืนไปกับชาวบ้าน แอบมองด้วยสายตามาดร้าย

ในขณะที่บ้านพณิช คุณหญิงพิมชื่นชมศรัณย์ที่ปราบเสือบางได้ เอ่ยถามเขามีของขลังอย่างที่ใครๆร่ำลือจริงหรือ เขาตอบอย่างหนักแน่นว่ามีเพียงความศรัทธากับพรของแม่ ผู้ว่าถามว่าพวกข้าราชการยังมีขวัญกำลังใจกันหรือไม่ นายอำเภอเล่าว่า เมื่อวานศรัณย์พูดให้กำลังใจเรียกขวัญเจ้าหน้าที่ทุกคนกลับมาได้ คำกล่าวของศรัณย์ “ผมไม่ได้เล่นคุณไสยเพราะผมถือในอำนาจสูงสุด ผมมีศรัทธา มือของโจรก่อกรรมทำเข็ญผู้คน มีแต่คนสาปแช่ง มือสกปรกเช่นนี้ ต่อให้มันสวดภาวนาอัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ก็เทียบกับมือของเราทุกคนไม่ได้”

นายอำเภอชี้ที่ตราครุฑอันศักดิ์สิทธิ์ ศรัณย์ย้ำ จงคิดถึงศรัทธาที่ทำให้เรามาเป็นข้าราชการ ศรัทธาต่อศาสนา ต่อประเทศชาติ ต่อประชาชน ศรัทธาที่ขาวสะอาดจะต้องชนะศรัทธาสกปรก...ทุกคนเฮพร้อมกันว่าต้องชนะ...ชนะ

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 24 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ