อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 28 ม.ค. 59

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 28 ม.ค. 59

“ร้านทองปิดไปแล้ว นังจิ้มลิ้มมันเฝ้าบ้านนั้นอยู่ คุณดวงสวาทร้องไห้ไม่อยากไป แต่พ่อแม่แกดุมากเลยนะขอรับ ไม่ยอมพูดกับคุณหญิง ขอให้จองตั๋วรถไฟคนละโบกี้ด้วย ร้ายจริงๆ”

ศรัณย์บอกพวกเขาไม่พูดกับตนและแม่นานแล้ว ยิ่งตอนนี้คงหาว่าตนทำให้ลูกสาวเขาเดือดร้อน...เสนอส่ายหน้าเข็นรถเข็นพาศรัณย์ไปขึ้นรถ แล้วศรัณย์ก็ให้เสนอพากลับบ้าน

“คุณหลอกคนอื่นว่าจะไปพักบ้านนายอำเภอ เพื่อไม่ให้คุณหญิงเป็นห่วงใช่ไหมครับ”



“ถ้าฉันปิดบ้านนี้หนีไปอยู่กับคนอื่น ไอ้เสือขาวมันจะสมน้ำหน้าว่าฉันกลัวมัน ฉันปิดบ้านไม่ได้หรอก อย่าบอกแม่นะ ให้แม่เข้าใจว่าฉันไปอยู่บ้านนายอำเภอน่ะดีแล้ว”

เสนอยกกระเป๋าเข้าบ้าน ศรัณย์นั่งมองบ้านเห็นเจ้าหน้าหวานกระดิกหางเดินมาหา ทำให้คิดถึงริน คิดถึงที่เขาแกล้งพูดกับมันแทนที่จะพูดกับเธอ เข้ามาในบ้านเห็นผ้าม่านผ้าปูโต๊ะ ยิ่งทำให้คิดถึง...ในมุมหนึ่งรินนั่งปักผ้าอมยิ้ม ศรัณย์เผลอมองด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก คิดว่าเป็นภาพลวงตา แต่พอเธอเงยหน้ามามอง ส่งยิ้มหวานให้ เขาถึงกับน้ำตาคลอที่เธอไม่ทอดทิ้งเขา

ศรัณย์นั่งหน้าตูม รินยกผลไม้มาวางให้ เขาถามทำไมไม่กลับพระนคร เธอตอบว่าเขาเขียนคำว่าคิดถึงบ้านไว้ทั่ว คำว่าบ้านมีความหมายกับเขามากใช่ไหม ศรัณย์คิดถึงที่เคยพูดกับเธอตอนไปเจอเธอที่บ้านพณิช “ชุดราคาแพงที่ไหนก็ไม่เหมือนชุดธรรมดาที่อยู่หลังครัว นั่งทำครัวทำสวน ปักผ้า เวลากลับบ้านมาตอนเย็น เห็นทุกครั้งฉันรู้สึกว่าฉันถึงบ้านแล้ว...บ้านที่เป็นบ้านจริงๆ ขอโทษที่หล่อน เหนื่อย แต่ฉัน...หายเหนื่อย ทุกครั้งที่กลับบ้าน”

ศรัณย์ต้องกลบเกลื่อนความรู้สึกต่อว่ารินที่ขัดคำสั่งไม่กลับพระนคร...ท่าทางเขาโกรธจริงๆ ตลอดทั้งวัน รินเอาใจใส่ป้อนข้าวป้อนน้ำ พาเข้าห้องนอน แต่เขาก็ปั้นหน้าโกรธไม่พูดจา

ในขณะเดียวกัน แก้วจุดธูปคุยกับเจ้าคุณนิติขอบคุณที่หาลูกสะใภ้ซื่อสัตย์ไม่ทิ้งสามีในยามป่วยไข้ ยามอันตราย จะมีภรรยาที่ไหนดีเท่านี้อีกคงไม่มี...ด้านบารนีพยายามทำหน้าที่ภรรยาแต่ก็เก้กัง เย็บกระดุมเสื้อก็ถูกเข็มตำมือจนท้อ บ่นทำไมเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบ แบบแม่แบบรินมันช่างยากเย็น พลันมีโทรศัพท์เข้ามา เธอรับสายได้ยินเสียงผู้หญิงปลายสายพูดห้วนๆถามหาพณิช แล้วหันไปเอ็ดลูกที่กำลังร้องไห้งอแงให้เงียบ บารนีจึงถามจะให้บอกว่าใครพูดสาย

หญิงสาวตวาด “ไปตามมาเถอะน่า...นี่ลูกบอกให้เงียบๆได้ยินไหม”

พณิชเดินเข้ามาพอดี บารนีจึงส่งโทรศัพท์ให้เขารับสายแล้วต่อว่า “ฮัลโหล...ไปเอาเบอร์นี้มาจากไหนเนี่ย ทีหลังไม่ต้องโทร.มา เออๆรู้แล้วเดี๋ยวให้เด็กเอาเงินไปให้ แค่นี้นะ”

บารนีแปลกใจ พณิชทำหน้าเรียบเฉยบอกว่าแม่บ้าน ที่บริษัท ลูกไม่สบายจะเบิกเงินล่วงหน้าทำทีบ่นไม่รู้จักกาลเทศะเลย บารนีเห็นใจขออย่าไปไล่เธอออก พณิช เปลี่ยนเรื่องเอาเอกสารออกจากซองให้เธอดู ว่าเป็นสัญญาสั่งข้าวราคาเป็นล้านบาท บารนีตื่นเต้นดีใจไปด้วย

ooooooo

เมื่อดวงสวาทกลับถึงบ้านที่พระนคร นริศรอถามว่าปลัดศรัณย์เป็นแฟนเก่าหรือ เธอคงรักเขามาก ดวงสวาทยังอารมณ์ไม่ดีจึงท้าให้หย่า แล้วนึกได้เองว่าไม่ได้จด ทะเบียนกัน นริศโผเข้ากอดไม่ยอมเลิก เพราะรักเธอมาก ตนลาออกมาทำงานให้พ่อเธอแล้ว เราจะเริ่มต้นกันใหม่

ดวงสวาทนิ่วหน้าถามไม่โกรธหรือ นริศตอบไม่... เพราะรักเธอ ให้อภัยเธอได้เสมอและว่าศรัณย์แต่งงานไปแล้วจะไปไยดีเขาทำไม นิจกับมหินท์ช่วยยุให้เชื่อนริศ จะหาผู้ชายใจกว้างแบบนี้ได้ที่ไหน นริศกุมมือดวงสวาทบอกตนเข้าใจว่ารักเก่าลืมยากแต่ตนจะรอ เธอเริ่มสับสน

ถึงเวลาเช็ดตัวให้ศรัณย์ เสนอยกอ่างน้ำเข้ามา รินบ่นว่าศรัณย์ยังไม่ยอมพูดกับตน เสนอปลอบเป็นเพราะเขาเป็นห่วงกลัวจะปกป้องเธอไม่ได้ ศรัณย์แกล้งสั่งให้รินเป็นคนเช็ดตัวให้ เสนอถามหงุดหงิดอะไร ตนทำให้ ล้วงควักเหมาะมือกว่า รับรองสะอาดหมดจดแล้วจะติดใจ

“พูดมาก จะไปไหนก็ไปเลยไป หล่อนนั่นล่ะถ้าอยากอยู่ก็ต้องมาทำ ถ้าไม่ทำก็กลับไปเลยไป อยากเป็นเมียอยากปรนนิบัติผัว ก็ต้องเช็ดตัวให้ผัวสิ” ศรัณย์เริ่มถอดเสื้อติดๆขัดๆ

เสนอถอยออกไปจากห้อง รินจำต้องเข้าช่วยศรัณย์ถอดเสื้อ แล้วเช็ดตัวให้ด้วยความเขินหน้าแดง ศรัณย์เอ็ดจะเขินทำไมอยากอยู่เอง รินเริ่มไม่พอใจบ้าง ถามเขาจะกลัวอะไรในเมื่อมีตำรวจ เฝ้าอยู่หน้าบ้าน อีกอย่างเสือขาวก็เข้าใจว่าดวงสวาทเป็นคุณนายปลัด ตนแค่แม่ครัวไม่ต้องมาห่วง ศรัณย์โกรธดึงเธอมานั่งตัก โวย

“หล่อนจะเอายังไงกับฉัน เวลาฉันไปตามให้มาก็ไม่มา พอคราวนี้ฉันบอกว่าไม่ต้องอยู่ ก็ดันจะอยู่เสียนี่”

“แล้วคุณล่ะ เวลาฉันอยู่ก็แกล้งฉันสารพัด พอฉันจะกลับคุณก็ไปตาม กี่ครั้งแล้ว”

ศรัณย์ชะงักเพราะรินพูดถูก บ่นเราสองคนคงมีกรรมต่อกัน รินเตือนให้เขาหันมาห่วงชาวบ้าน รีบหายไวๆ เพราะเสือขาวคงมีความแค้นเป็นยาชูกำลัง คงเร่งวันเร่งคืนให้หายกลับมาแก้แค้น อย่ามัวแต่โกรธหงุดหงิดอยู่เลย ศรัณย์สับสนไม่รู้ว่าโกรธหรือเปล่า เขาจ้องหน้ารินโน้มหน้าจะจูบ เสนอเดินกลับมาแล้วต้องสะดุ้ง สองคนผละออกจากกัน เสนอตบหัวตัวเองที่ดันมาผิดเวลา รินจึงถามว่ามีอะไร เสนอบอกว่าพณิชกับบารนีมาหารินดีใจแต่ศรัณย์สีหน้ามีกังวล

รินเข็นรถศรัณย์เข้ามาในห้องรับแขก พณิชชวนคุยตามมารยาท ก่อนจะเริ่มเกริ่นว่า อยากให้ศรัณย์มีรายได้มากขึ้นจึงมาชวนเปิดบริษัท ศรัณย์แย้งว่าเงินเดือนข้าราชการอย่างตนไม่พอลงทุน พณิชรีบบอกว่าไม่ต้องลงทุนอะไร แค่ลงชื่อขายข้าว ได้กำไรเท่าไหร่ค่อยว่ากัน บารนีชื่นชมคิดว่าสามีใจดีช่วยเหลือญาติตน แต่ศรัณย์กลับเอ่ยขึ้นว่า

“เอาชื่อผมไป ลำพังชื่อเฉยๆคงไม่มีประโยชน์คุณคงหมายถึงตำแหน่งของผมมากกว่า”

พณิชอึกอักบอกแค่เป็นกรรมการแล้วยื่นเอกสารให้เซ็นถือว่าเป็นบริษัทครอบครัว ศรัณย์ปฏิเสธ พณิชให้คิดถึงอนาคตจะได้มีเงินเลี้ยงลูก บารนีเห็นด้วย ศรัณย์สรุป “ใจรักจะเป็นข้าราชการสมัครเข้ามาเอง ก็ต้องรู้สิครับว่าสมัครเข้ามาเป็นลูกจ้างของแผ่นดิน โกงบริษัทก็บาปพอแล้วนี่โกงแผ่นดิน โกงเงินประชาชนทั้งชาติ ชีวิตจะเจริญได้ยังไงกันครับ”

อ่านละครเรื่อง ปดิวรัดา ตอนที่ 8 วันที่ 28 ม.ค. 59

ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทประพันธ์โดย สราญจิตต์
ละครเรื่อง ปดิวรัดา บทโทรทัศน์โดย คิง สมจิต
ละครเรื่อง ปดิวรัดา กำกับการแสดงโดย สมจิต ศรีสุภาพ
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ผลิตโดย บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด
ละครเรื่อง ปดิวรัดา ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20-22.50 น.
ละครเรื่อง ปดิวรัดา เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 13 มกราคม 2559 ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ