อ่านละครดอกไม้ใต้เมฆ ตอนที่ 8 วันที่ 9 ม.ค. 59

อ่านละครดอกไม้ใต้เมฆ ตอนที่ 8 วันที่ 9 ม.ค. 59

เหมยไล่ลีโอให้กลับก็ไม่ยอมกลับ จนกระทั่งถูกธาวินที่มาข้างหลังกระชากไปชกหน้าจนล้มกลิ้ง แล้วไล่ให้ออกไป จำปีก็สาดน้ำไล่ เอกเอื้อต้องบอกให้ลีโอกลับไปก่อน ลีโอชี้หน้ากราดอาฆาตว่าจำไว้คนอย่างตนจะไม่เจ็บคนเดียวแน่ จนเอกเอื้อต้องลากออกไป เหมยเสียใจที่ทำให้ลีโอมาว่าป๊าตน แต่เฮียโชคกลับดีใจที่เหมยตัดสินใจเลิกทำงานกับลีโอ

เมื่อกลับไปถึงเอโอดี ลีโอฟ้องและยุให้เสี่ยอ๊อดเล่นงานเหมยกับเฮียโชคให้หนัก เสี่ยอ๊อดบ้าจี้บอกว่าจะเล่นงานให้หนักเอาให้ตายในหมัดเดียวเลย



เหมยกังวลว่าจะโดนเสี่ยอ๊อดฟ้อง ธาวินถามว่ามีอะไรให้ตนช่วยได้บ้างไหม เหมยขอแก้ปัญหาด้วยตนเองก่อน ตนจะไปร้องเพลงกับค่ายเคพี เพราะเอกเอื้อพาไปคุยไว้แล้ว

“เหมย...สัญญาได้ไหม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณจะนึกถึงผมเป็นคนแรกให้ผมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ ช่วยคุณแก้ปัญหา ให้เราได้อยู่ข้างๆกันเหมือนที่วังใต้เมฆ”

ธาวินกุมมือเหมยไว้อย่างให้กำลังใจ ต่างยิ้มให้กันอย่างอบอุ่น

ooooooo

ไข่มุกได้ทีถล่มเมญ่าทุกแง่มุม โดยมีเสี่ยอ๊อดและลีโอร่วมถล่มด้วย โดยเฉพาะในประเด็นหนีไปกับผู้ชายและไปซบค่ายเคพี ส่วนเกรียงเพชรก็โต้ว่าเมญ่าเพียงแวะมาเข้าห้องน้ำที่เคพีเท่านั้น แก้ข่าวแล้วด่าส่งท้ายว่า

“ความจริงก็คือ พี่ไม่รู้ไม่เห็นอะไรด้วย ถ้าจะกลบข่าวเด็กหรือความผิดพลาดของตัวเอง ก็ไม่น่าจะดึงเอาบริษัทพี่ไปเกี่ยวด้วย อันนี้เรียกว่าอะไรนะ” เกรียงเพชรจงใจทิ้งไว้แค่นั้น ลันตาพูดต่อให้ทันทีว่า ผู้เฒ่าอันธพาล

ลันตาเสนอว่าเมญ่าโดนกระแสอัดฮอตเว่อร์ขนาดนี้ เอามาค่ายเรามันต้องชุบตัวแก้ข่าวกันหนักเลยจะลบภาพผู้ชายออกไปได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เสนอให้เกรียงเพชรปั้นคนใหม่ดีกว่า เกรียงเพชรเห็นด้วย สั่งการทันที

“งั้นก็ลืมเรื่องเมญ่าไป สั่งยามไว้ ห้ามเอกเอื้อโผล่เข้ามาในตึกฉันอีก”

ที่เอโอดี เสี่ยอ๊อดด่าเอกเอื้อที่พาเมญ่าไปซบค่ายเคพี เอกเอื้อปกป้องเมญ่าว่าน้องไม่เกี่ยวจริงๆตนทำเอง อ้อนวอนว่าอย่าฟ้องเมญ่าเลยน้องจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายให้เป็นสิบล้าน ให้นึกถึงวันที่น้องทำเงินให้บริษัทบ้าง

เสี่ยปรามเอกเอื้อว่าตนเลี้ยงมาอดอยากหรือไงถึงลากเมญ่าไปให้เกรียงเพชร ประกาศจะเชือดไก่ให้ลิงดูต่อไปจะได้ไม่มีใครกล้าแตกแถว

ooooooo

ในวันงานเปิดบริษัทที่จ้างสิงโตไป ตามฤกษ์ สิงโตจะเริ่มเชิดตอนเก้าโมงเช้า ระมิงค์เมืองไปดูแต่เช้า โดยไม่รู้ว่าบูรพาสมิงก็เตรียมกำลังที่จะไปจัดการเจ้าชายในวันนี้ด้วย

เสี่ยอ๊อดกับลีโอก็ไปป่วนเฮียโชคแต่เช้าบอกว่าตนได้เตรียมทนายไว้ฟ้องแล้ว เสี่ยโชคด่าว่าไอ้หมาลอบกัด ลีโอบังคับให้เฮียโชคกราบขอโทษเสี่ยอ๊อด เมื่อเฮียโชคไม่ยอมกราบขอโทษก็ถูกลีโอชกจนสลบ เหมยกับอาหยางมาเจอรีบพาเข้าไปพักข้างใน เหมยให้จำปาบอกให้ทุกคนออกรถไปงานอย่าให้ลูกค้าเสียฤกษ์

ในงานนี้ กามินและแทนเตรียมพร้อมปกป้องเจ้าชายเต็มที่ ขณะเดียวกันคนของบูรพาสมิงก็ปะปนเข้ามากับคนดูหาจังหวะจัดการกับเจ้าชาย

เมื่อธาวินเชิดสิงโตกับแทน ชายชุดดำยิงไปที่ธาวินทันที แต่ถูกกามินยิงสวนจนชายชุดดำคนนั้นล้มลง ผู้คนแตกฮือ บูรพาสมิงชักปืนยิงธาวินแต่แทนผลักธาวินคะมำไปข้างหน้าและยิงสวนไป ตันหยงเห็นเหตุการณ์เช่นนั้นคว้ามือระมิงค์เมืองวิ่งหนีไป แต่ระมิงค์เมืองก็ยังเป็นห่วงธาวิน หันร้องเรียก วิน...วิน...มองตามเสียงปืนเห็นบูรพาสมิงกำลังยิงมากระสุนเฉี่ยวหัวสิงโตไป

ธาวินถอดหัวสิงโต แทนเข้าบังร่างเขาไว้ กามิน กระชากธาวินวิ่งหลบออกไป แทนพุ่งเข้าซัดบูรพาสมิงกลิ้งไปกับพื้นแล้ววิ่งหนีไปพลางทิ้งปืนลงท่อน้ำทิ้ง

ตำรวจเข้ามาเคลียร์พื้นที่ไม่พบผู้ก่อเหตุเลย พบแต่ซากข้าวของเกลื่อนไปหมด

เฮียโชคได้รับรายงานจากอาหยางว่ามีการยิงกันในงาน เฮียหยางแทบหมดแรงถามว่าทำไมต้องเกิดวันที่สิงโตเราแสดงด้วย ชาวบ้านเจ็บ เด็กตายเขาผิดอะไร รำพึงอย่างเจ็บปวดว่า “หรือว่าฟ้าดินกำลังลงโทษคณะสิงโตโชคชัยของอั๊ว”

ธาวินกำหมัดแน่นรู้แก่ใจดีว่าทุกอย่างเกิดจากตัวเองอยากจะพูดอะไรแต่แทนห้ามไว้ ทันใดนั้นเฮียโชคชี้หน้าด่าว่า

“เพราะลื้อไอวิน ลื้อกับไอ้แทนเชิดสิงโตวันนี้คณะอั๊วถึงเกิดเรื่อง ตั้งแต่ลื้อเข้ามา คณะอั๊วไม่เคยมีเรื่องดี” เฮียโชคโมโหมากแม้กระทั่งเหมยที่ท้วงติงก็ถูกตวาด

ธาวินยอมรับว่าตนเป็นเหตุให้คณะเดือดร้อน เฮียโชคไล่ตะเพิดให้ออกไปจากคณะทั้งสามคน

“ผมขอโทษที่ทำให้ทุกคนเดือดร้อน โดยเฉพาะเฮียโชคครับ” ธาวินยกมือไหว

เมื่อจำปาลุกไปเก็บของ เฮียบอกพวกลูกน้องที่เหลือว่าจะไม่รั้งไว้ใครอยากไปอยู่คณะอื่นก็ไป เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีงานเข้ามาอีก สุ่นประกาศไม่ยอมไปไหนบอกว่า “เฮียเลี้ยงพวกเรามา เราจะทิ้งเฮียไปได้ยังไง”

ธาวินยังโทษตัวเองว่าทำให้เกิดเรื่อง แต่เหมยบอกว่าบูรพาสมิงต่างหากที่ไม่เห็นแก่ชีวิตใครเลย แทนบอกว่าถึงอย่างไรเจ้าชายก็อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว เหมยถามว่าจริงหรือ

“ผมจะออกไปอยู่ที่อื่น ให้พ่อคุณสบายใจ แต่ผมจะไม่หายไปไหน เหมย ผมจะมาหาคุณ”

“เจ้าชายมีหน้าที่ที่วังใต้เมฆ” แทนแย้ง เหมยจึงแกล้งพูดเพื่อให้ธาวินไปจากที่นี่ว่า

“ป๊าพูดถูก ตั้งแต่เจ้าชายเข้ามา คณะเรามีแต่เรื่อง”

“คุณก็คิดแบบเฮียโชคหรือเหมย...” ธาวินครางออกมาอย่างผิดหวัง

อาหยางไปช่วยจำปาเก็บของ บอกจำปาว่าไปอยู่ที่ไหนอย่าลืมโทร.บอกเฮียด้วย จำปาพยักหน้าเศร้าๆ

ooooooo

ในภาวะที่ยากลำบากอย่างที่สุดนี้ สุ่นได้เห็นถึงโฉมหน้าที่แท้จริงของลีโอนึกโมโหตัวเองที่เห็นแก่ เงินเล็กๆน้อยๆไปรับใช้ลีโอจนทำให้เฮียโชคกับเหมยต้องเดือดร้อน พอลีโอมาที่คณะอีกจึงถูกสุ่นไล่ตะเพิดไปให้พ้น

เพื่อช่วยแก้ปัญหาเรื่องเงิน เหมยขายทั้งคอนโด เสื้อผ้าที่ใช้ในการร้องเพลง สุ่นก็เอาหัวสิงโตไปเชิดอวยพรตามร้านได้รับเงินมาไม่น้อย แต่พอเฮียโชครู้ก็ห้ามสุ่นทำอีกเพราะหัวสิงโตไม่ใช่เครื่องมือขอทาน ส่วนเงินที่ขายคอนโดได้เฮียโชคบอกเหมยว่าให้แบ่งส่วนหนึ่งให้ครอบครัวเด็กที่เสียชีวิต เหมยเห็นด้วย สองพ่อลูกคิดและทำอย่างเป็น
ใจเดียวกัน

ธาวินทุ่มเทช่วยเหมยจนแทนเตือนว่าเงินที่เจ้าชายต้องการไปช่วยคณะเฮียโชคนั้น มากจนเฮียโชคไม่ทันหามาคืนได้

“พอเถอะ เราไม่อยากฟังคำเตือนของท่านอีกแล้ว เราอยากรู้แค่ว่า นายพลกามินจะเอาเงินมาให้เราได้วันนี้ไหม”

แล้ววันนี้กามินก็เอากระเป๋าใส่เงินมาให้ธาวินบอกว่านายพลสมชาติช่วยเบิกมาเท่านี้ก่อน

“ขอบคุณมาก” ธาวินยิ้มดีใจ แทนกับกามินมองอย่างไม่รู้จะห้ามธาวินอย่างไรอีกแล้ว

ในภาวะยากลำบากเช่นนี้ สุ่นช่วยดูแลคณะอย่างแข็งขัน ช่วยแก้ปัญหาในคณะทั้งเรื่องอาหารการกินและ ปัญหาของคนงาน มีคนงานมาเบิกเงินบอกว่าพ่อป่วย พอดีเหมยเข้ามาจึงยื่นเงินให้สองพันบอกให้พาพ่อไปหาหมอเสีย เธอยืนขึ้นแบกรับภาระทุกอย่างแทนเฮียโชคอย่างเข้มแข็ง บอกทุกคนว่า

“ใครมีปัญหาอะไร มาหาฉัน ไม่ต้องไปบอกป๊า”

ทำให้ทุกคนในคณะมีกำลังใจ ร่วมเป็นน้ำหนึ่ง ใจเดียวกันที่จะฝ่าฟันปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น

ooooooo

ต่อหน้าทุกคนในคณะ เหมยแสดงภาวะผู้นำอย่างเข้มแข็งเด็ดขาด แต่เมื่ออยู่กับตัวเองเหมยก็เหงา วันนี้ขณะเหมยนั่งเหงาๆอยู่ที่ท่าน้ำลานซ้อมนั้น ธาวินหิ้วกระเป๋าเงินเข้ามาวาง เหมยทั้งตกใจทั้งงง

“เปิดดูสิครับ” เหมยเปิดดูเห็นเงินเป็นปึกๆอัดแน่นในกระเป๋า “ไม่ต้องถามว่าเท่าไหร่ มันเป็นของคุณกับเฮียโชค เงินพวกนี้คุณไม่ต้องคืน”

เหมยยืนยันว่าตนกับป๊า เราจะพึ่งตัวเอง แก้ปัญหาด้วยตัวเอง ธาวินบอกว่าตนเป็นต้นเหตุเรื่องที่ยิงกันในงาน เหมยย้อนถามว่าเขาเลยจะชดใช้ทุกอย่างด้วยเงินหรือ เหมยพูดอย่างทะนงว่าป๊าไม่เคยสอนให้รับเงินใครง่ายๆ ต่อให้เป็นญาติเป็นเพื่อน เราจะไม่รบกวนใคร ปัญหาของเราเราต้องแก้ด้วยตัวเอง

“คุณไม่รับเงิน ผมก็จะหาทางอื่น จำไว้นะเหมย ไม่มีอะไรทำให้ผมหยุดช่วยคุณ...ไม่มีอะไรทำให้ผมเลิกรักคุณ”

“ไปจากคณะของฉันเสีย อย่าทำให้ฉันเกลียดคุณมากไปกว่านี้ เจ้าชายธาวินดรณ”

เหมยลุกวิ่งหนีไป ธาวินคว้าแต่แตะได้เพียงปลายนิ้ว มองอย่างผิดหวังที่เหมยไม่ยอมรับความช่วยเหลือ

เหมยวิ่งไปที่ห้องเก็บหัวสิงโต ร้องไห้ที่ตนจำต้องฝืนทำกับธาวินเช่นนี้ พึมพำกับตัวเอง

“ฉันไม่เคยเกลียดคุณเลย เจ้าชาย...ฉันต่างหากที่เป็น ต้นเหตุให้คุณโดนทุกคนดูถูก ฉันต่างหากที่ไม่ควรอยู่ใกล้คุณ”

ความขัดสนทำให้เหมยยอมขายทุกอย่าง แม้กระทั่งกำไลข้อเท้าที่แม่ทำให้ตอนเหมยเกิด เหมยขอโทษแม่ คิดว่าแม่คงเข้าใจ เงยหน้ามองฟ้าบอกแม่ว่า “ม้าไม่ต้องห่วงนะ เหมยจะดูแลป๊าให้ดีที่สุด”

เมื่อเหมยปฏิเสธที่จะรับเงิน ธาวินบอกกับกามินและแทนที่มุมสวนในบ้านเพราะไม่อยากให้จำปาได้ยินว่า ตนจะจ้างคณะสิงโตเฮียโชคไปแสดง กามินขอให้หยุดเถอะ เพราะพวกนั้นดูถูกเจ้าชายมาตลอด

“เขาดูถูก แต่เขาก็ให้ข้าวให้น้ำให้ที่อาศัย ให้วิชา ให้ความจริงใจกับเรา บุญคุณเฮียโชคมันมีค่า น่าจดจำมากกว่าคำดูถูก” แทนติงว่าจะให้สิงโตไปเล่นที่ไหนได้ ทุกวัน อีกหน่อยพวกนั้นก็ต้องรู้ว่าคนจ้างคือเจ้าชาย “นั่นมันปัญหาอนาคต ไม่ใช่ตอนนี้ พวกท่านไม่เห็นด้วย เราก็จะทำเรื่องนี้คนเดียว ไม่ขอร้องใครอีก”

ooooooo

แล้วก็มีเหตุการณ์รุนแรงขึ้นอีกเมื่อชายชุดซาฟารีสองคนขี่มอเตอร์ไซค์มายิงขู่เฮียโชคที่กำลังกวาดลานบ้าน เฮียโชคตกใจล้มลง เหมยได้ยินเสียงปืนวิ่งออกมาดู เฮียโชคบอกว่าพวกมันมาทวงหนี้บอกเหมยว่าเราอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว

เฮียโชคสารภาพว่า ได้เอาบ้านนี้ไปจำนองกับเจ้าหนี้นอกระบบ เหมยถามว่าเราไม่เหลืออะไรแล้วใช่ไหม

“พวกเจ้าหนี้ ทั้งหมดมันคงรู้เรื่องคณะเรา มันคิดว่าป๊าหมดตัว ไม่มีเงินใช้หนี้ มันต้องไม่ยอมปล่อยให้ป๊าผัดผ่อนอีกแล้ว เหม่ยเหมย ป๊ากลัว ถ้าพวกทวงหนี้มันมาทำร้ายเหม่ยเหมย ป๊าจะอยู่ได้ยังไง...”

เหมยเข้าไปในห้องเก็บหัวสิงโต อดร้องไห้ไม่ได้ แต่ก็ปลุกปลอบตัวเองว่า

“อย่าร้องสิ เหมยเธอเป็นลูกสาวคณะสิงโต เธอต้องเข้มแข็ง...เป็นดอกเหมยต้องไม่อ่อนแอ...” แต่น้ำตาก็ยังไหลพราก

คืนนี้ ธาวินนั่งมอเตอรไซค์มาที่คณะสิงโต บ้านปิดเงียบ มืด ประตูปิดใส่กลอน เขาแหงนมองหน้าบ้าน ไม่มีป้ายคณะสิงโตแล้ว...ธาวินถอยออกมา ยืนเคว้งคว้างในความมืด พึมพำอย่างใจหาย...

“เฮียโชค...เหมย...คุณอยู่ที่ไหน...”

ooooooo

ภาวะคับขันและความยากแค้น เฮียโชคกับเหมยจึงไปอาศัยอยู่บ้านเจ๊ง้อซึ่งเป็นญาติกัน เฮียโชคยังทำใจไม่ได้ที่ต้องมารบกวนเจ๊ง้อที่หาเช้ากินค่ำและอยู่ในห้องแถวที่คับแคบอุดอู้

“ป๊าคะ ที่นี่อาจจะไม่ใหญ่เท่าบ้านเรา แต่เหมยอยู่ได้ ป๊าอย่าคิดมาก เรามาขออาศัยเขาชั่วคราว เหมยจะทำงานหาเงินใช้หนี้ให้หมด แล้วเราค่อยเริ่มตั้งต้นกันใหม่นะคะป๊า” เหมยกอดเอวป๊าให้กำลังใจ

ธาวินร้อนใจไม่รู้เหมยไปอยู่ไหน ให้จำปาลองโทร.หาอาหยางที่เป็นญาติกับเหมย อาหยางบอกไม่รู้ไม่เห็น หมิงถามเหมยว่าแน่ใจหรือว่าคนที่ไม่อยากให้รู้ที่สุดคือวิน เหมยนิ่งหน้าเศร้า

ธาวินไม่เชื่อว่าอาหยางไม่รู้ว่าเหมยอยู่ไหน ให้จำปาหลอกถามอาหยางอีกที จำปาถามธาวินตรงๆว่าเขารักเหมยใช่ไหม ธาวินตอบอย่างผ่าเผยว่า “ใช่ พี่รักเหมย”

“แล้วเหมยเขารู้สึกยังไงกับพี่ เขาบอกว่ารักพี่หรือเปล่า” ถามแล้วเห็นธาวินทำหน้าอึดอัด “ถ้ารักแล้วทำไมเขาถึงหนีพี่ไป ไม่บอกสักคำ” ธาวินได้แต่นิ่ง ตอบไม่ได้

เหมยเป็นห่วงว่าเฮียโชคจะเครียดเรื่องหนี้จนไม่สบายอีก อาหยางให้กำลังใจว่าเหมยเป็นคนมีความสามารถยังไงก็ต้องมีทางออก

เสี่ยอ๊อดผยองคิดว่าไม่มีเมญ่าตนก็สามารถปั้นลีโอให้ดังเป็นพลุได้ แต่ตัวเองไม่มีความสามารถจึงมาเคี่ยวเข็ญเอกเอื้อ ถูกเอกเอื้อโต้ว่า เรื่องโปรโมตต้องคุยกับครีเอทีฟไม่ใช่คุยกับผู้จัดการศิลปินอย่างตน

ในที่สุด เสี่ยอ๊อดผู้มีปัญญาเท่าหางอึ่งก็เรียกลีโอมาถอดเสื้อดึงกางเกงลงต่ำ ดูซิกซ์แพ็กของลีโอ แล้วสั่งว่า

“เตรียมถ่ายแบบแนวผู้ชายเซ็กซี่เลยนะ...เอก–เอื้อ!” เอกเอื้อสะดุ้ง ลีโอถามว่าเอาจริงหรือครับอา “เออดิ ทีพวกผู้หญิงยังถ่ายเซ็กซี่เรียกเรตติ้งได้ ทำไมแกจะทำมั่งไม่ได้”

“เฮอะ... ถ้าไม่ขายแบบนี้ก็ไม่รู้จะขายอะไรแล้ว” เอกเอื้อพึมพำเบาๆ แอบมองสองอาหลานอย่างสมเพช

ooooooo

ที่บ้านเจ๊ง้อ เหมยเห็นเจ๊ง้อทำโคมจีนได้สวยงามก็ไปนั่งดูอย่างสนใจ เจ๊ง้อบอกว่าทำแก้เบื่อแต่พอมีคนมาซื้อก็เลยทำมาเรื่อย เหมยขอให้สอนตนบ้าง จะทำไปขายตามตลาดนัด เฮียโชคได้ยินถามว่าวันๆ จะขายได้สักกี่อัน

“ได้มากได้น้อยเหมยก็อยากทำค่ะ ถ้าขายอย่างเดียวไม่พอ เหมยก็จะทำอย่างอื่นเพิ่มให้อาอึ้มสอนทำซาลาเปาก็ได้”

เฮียโชคไม่อยากให้เหมยไปขายซาลาเปา เจ๊ง้อว่างานสุจริตไม่เห็นเป็นไร เหมยก็บอกว่าดีกว่านั่งงอมืองอเท้าไปวันๆ

“ใช่สิ ป๊ามันดูแลลูกไม่ได้แล้วนี่” เฮียโชคพูดอย่างน้อยใจแล้วเดินงอนๆไป เหมยจะตาม เจ๊ง้อพูดขึ้นว่า

“ไม่ต้องไปง้อหรอกเหมย ป๊าลื้อต้องหัดทำใจ ยอมรับความจริงซะบ้าง ปัญหาน่ะมันไม่น่ากลัวหรอก ไอ้ที่น่ากลัวคือหัวใจที่ไม่ยอมสู้ต่างหาก”

“ขอบคุณมากค่ะ อาอึ้มไม่ต้องเป็นห่วงนะคะปัญหาหนักแค่ไหน เหมยก็จะไม่ถอย”

ฝ่ายธาวินไปหาเอกเอื้อถึงตึกเอโอดี เพื่อถามข่าวเหมย เอกเอื้อตกใจเมื่อรู้ว่าเหมยย้ายบ้าน มองธาวินอย่างพินิจพิจารณา ถามว่าสนใจจะเป็นดาราไหม ธาวินบอกว่าตอนนี้เขาสนใจแต่ว่าเหมยอยู่ไหน ถ้าเอกเอื้อรู้ให้ช่วยบอกตนด้วย

เอกเอื้อมองธาวินอย่างเสียดายว่า ถ้าตนหาเด็กใหม่ได้แจ่มๆละก็...จะไม่ง้อสองอาหลานเอโอดีนี่เลย

พลันก็มีโทรศัพท์เข้ามือถือ เอกเอื้อรับแล้วนิ่งฟังปลายสายตาวาวตื่นเต้น

“สวัสดีค่ะ...” แล้วกระซิบกับปลายสาย “จะติดต่อเมญ่าไปทำงานหรือคะ...”

แล้วเอกเอื้อก็ตรงไปที่บ้านเจ๊ง้อ บ่นเหมยว่าจะย้ายบ้านก็ไม่บอกทั้งที่โทรศัพท์ก็มี ไลน์ก็มี บอกเหมยว่าวันนี้วินมาถามหา เหมยขอร้องอย่าบอกว่าตนอยู่ไหน ตัดแล้วก็ตัดกันไปเลย

หลังจากเหมยเล่าถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับตนและป๊าจนต้องย้ายบ้านหนีแล้ว เอกเอื้อถามว่ามีงานเล็กๆ น้อยๆ เหมยจะรับไหม เหมยตอบทันทีว่ารับ ถามว่างานอะไรหรือ

“ไปร้องเพลงในงานวันเกิดเจ้าสัวคนหนึ่ง”

“ไปค่ะ ไม่ว่างานเล็กงานใหญ่งานลำบากแค่ไหนเหมยทำทั้งนั้น”

จำปาคุยกับธาวินที่สวนข้างบ้านเช่าของกามิน อาสาจะอยู่ช่วยธาวินตามหาเหมยเพราะเทอมนี้ตนต้องดร็อปเรียนอยู่แล้ว ธาวินขอบใจขณะเดินเข้าบ้านสวนกับแทน เขาเป็นห่วงว่านอกจากพวกเจ้าหนี้แล้วตนกลัวบูรพาสมิงจะตามไปทำร้ายเหมยด้วย แทนคาดว่าพวกมันเงียบมาก น่าจะกำลังหนีข่าวหนีตำรวจไปเมืองนอก แต่ธาวินก็ยังเป็นห่วงเหมยอยู่ดี

ooooooo

เกรียงเพชรได้เห็นรูปลีโอถ่ายเซ็กซี่แล้วพูดสมเพชว่าไม่อยากเชื่อว่าเสี่ยอ๊อดจะสร้างกระแสให้ลีโอด้วยวิธีนี้ ลันตาเสนอว่าเรื่องเพลงเราน่าจะสกัดทางโน้นให้สะดุดได้

แล้วจู่ๆ เชษฐ์คนทำเพลงให้ลีโอก็ลาออก เสี่ยอ๊อดบ่นอย่างหัวเสียว่าแล้วใครจะทำเพลงให้ลีโอ เห็นเอกเอื้อไม่สนใจก็พาลหาเรื่อง บอกว่าตนเห็นเมญ่าไปร้องเพลงงานวันเกิดเจ้าสัว สั่งทีมงานไปจัดการเก็บค่าลิขสิทธิ์ด้วย กำชับว่า

“ต่อไปนี้ห้ามใช้ชื่อ ห้ามร้องเพลงของบริษัทโดยไม่ขออนุญาต แล้วถ้าไม่ฟัง...ฟ้อง!”

“ทำไมต้องใจร้ายขนาดนั้นด้วยคะเสี่ย จะไม่เหลือที่ยืนให้เด็กมันบ้างรึไง”

“ไม่!! ใครมันเลี้ยงไม่เชื่อง กล้าทรยศเสี่ยอ๊อด มันจะต้องโดนตีจนขาหัก หมดสิทธิ์ยืนไปตลอดชีวิต” เสี่ยอ๊อดยิ้มโหด เอกเอื้อฟังแล้วสงสารเหมย

อ่านละครดอกไม้ใต้เมฆ ตอนที่ 8 วันที่ 9 ม.ค. 59

ละคร ดอกไม้ใต้เมฆ บทประพันธ์โดย สิริพิรี
ละคร ดอกไม้ใต้เมฆ บทโทรทัศน์โดย ณ รัก สราญอารมณ์
ละคร ดอกไม้ใต้เมฆกำกับการแสดงโดย นพพล โกมารชุน, ราชิต กุศลคูณสิริ
ละคร ดอกไม้ใต้เมฆ ผลิตโดย บริษัท เป่า จิน จง จำกัด
ละคร ดอกไม้ใต้เมฆ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ