อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 21 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 21 ก.พ. 59

แพรขาววิ่งมาถึงท่าน้ำ หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นประตูท่าน้ำเปิดอยู่ เธอร้องเรียกลูกเสียงหลง ประหลาดใจที่เห็นไรวินท์มายืนอยู่ตรงบันไดท่าน้ำ ไม่มีเวลาคิดสงสัย มองลงไปในคลองเห็นชมพูตะเกียกตะกายทวนกระแสน้ำอยู่...ไรวินท์ยืนตั้งสติรวบรวมพลังอย่างมากจนเกิดเป็นแสงสีนวลบางๆขึ้นวาบรอบตัว ก่อนจะคว้าเชือกเก่าๆที่พันหัวเสาเหวี่ยงลงไปในน้ำ ร้องบอกชมพูให้จับเชือกไว้ แพรขาวย้ำให้ลูกจับเชือก ชมพูร้องไห้เรียกหาแม่

กลุ่มเด็กบนเรือยื่นมือเรียกให้ชมพูจับ ไรวินท์เงยหน้ามองจ้องตาวาวโรจน์ขึ้น แพรขาวไม่เห็นอะไรแปลกใจกับท่าทีของไรวินท์ที่ร้องบอกชมพู “มาจับมือฉันนี่ อย่า...หนูอย่าไป”



เด็กบนเรือคว้ามือชมพูไว้ได้ เด็กเหล่านั้นกลายเป็นผีตาแดงวาบ ชมพูสะบัดมือเร่าๆ มีเงาผู้คนที่ฝั่งตรงข้ามฮือฮาลุ้นให้เอาตัวหนูน้อยมาให้ได้ ชมพูร้องให้แม่ช่วยด้วย แพรขาวตัดสินใจกระโดดตูมลงไปช่วยลูก ไรวินท์รีบบอกให้เธอจับเชือก ทันใดมีร่างดำทะมึนโผล่มาจะจับสองแม่ลูก เสียงไรวินท์ตวาดลั่น “อย่ายุ่งกับคนบ้านนี้! ไปให้พ้น!”

กลุ่มผีเด็กและผีบนฝั่งตรงข้ามหันขวับมาจ้องตาแดงวาบอย่างไม่พอใจ แพรขาวดึงลูกแต่เหมือนมีคนรั้งไว้ ไรวินท์รวบรวมพลังรวบเชือกเหวี่ยงไปใหม่อย่างเต็มแรง ปลายเชือกสะบัดใส่เด็กผีและร่างที่โผล่มาจากใต้น้ำกระเจิงร้องโหยหวน แล้วปลายเชือกก็ตกมาอยู่ตรงหน้าแพรขาว เธอจับเชือกกอดลูกน้อยพาขึ้นฝั่ง เสียงไรวินท์ย้ำไล่ผีให้ออกไป พลันเกิดแสงสีขาวนวลเรืองวาบที่มือเขาสะบัดใส่ผีเหล่านั้นสลายหายไปพร้อมเสียงร้องวี้ดแหลม

แพรขาวกอดลูกน้ำตาไหลกลัวจะเป็นอะไร ชมพูสำลักน้ำพรวดร้องไห้จ้ากอดแม่แน่น ไรวินท์กล่าวด้วยเสียงเหนื่อยหอบให้แพรขาวพาลูกเข้าบ้าน เธออุ้มลูกรีบจ้ำมาที่เรือนเล็ก เหลียวมองกลับไปไม่เห็นไรวินท์อีก เธอประหลาดใจแต่ด้วยความเป็นห่วงลูกจึงปล่อยผ่าน บนชั้นสองเรือนใหญ่ หน้าต่างห้องริมสุดปิดปัง

แพรขาวจัดการเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ชมพู นึกได้รีบไปลงกลอนประตู แต่อดมองไปข้างนอกไม่ได้ว่าไรวินท์หายไปไหน ชมพูยังร้องไห้บอกแม่อย่าออกไป ใครเรียกก็อย่าไป แพรขาวถามว่าใครเรียก ชมพูชี้ว่าคนบ้านฝั่งโน้น แพรขาวยิ่งพิศวงเพราะฝั่งตรงข้ามมืดมิดจึงไปปิดหน้าต่างไม่ให้ลูกมองเห็นอีก หน้าศาลไรวินท์ยืนมองผ่านความมืดด้วยความเวทนาหนูน้อย

ooooooo

รุ่งเช้า ชมพูเป็นไข้ แพรขาวจึงอุ้มลงจากเรือนจะพาไปหาหมอ ไรวินท์ยืนอยู่กลางสนามเหมือนรู้ล่วงหน้า บอกแพรขาวว่ามีคลินิกแพทย์วิชัยอยู่ปากซอย เจ็ดโมงก็เปิดแล้ว และถามอย่างห่วงใยว่าเธอไม่ป่วยด้วยหรือ เธอส่ายหน้าและกล่าวขอบคุณที่เขาช่วยเมื่อคืน

“ฉันก็ทำเท่าที่ทำได้ อยากช่วยมากกว่านี้ แต่ออกไปจากอาณาเขตไม่ได้จริงๆ รีบไปเถอะ เดี๋ยวคนจะแน่นต้องรอนาน”

แพรขาวรับคำพาชมพูเดินไปที่รถ สมพรกับเกสรถือถาดใส่บาตรกลับมาพอดี พอรู้เรื่องชมพูก็ตกใจ แปลกใจว่าออกประตูท่าน้ำไปได้อย่างไร...นลินแต่งชุดทำงานเดินออกมาถามแพรขาวไปไหน สมพรบอกพาลูกไปหาหมอแล้วชมช่างเป็นแม่ที่รอบคอบ รู้ด้วยว่ามีคลินิกอยู่ปากซอย นลินงงเพราะไม่เคยบอกเรื่องนี้ เกสรรู้ทันบอกหลานสาวให้เอาธูปมาให้เก้าดอก

ด้านคฤหาสน์โอฬาร เขมินีสาวสวยเวิร์กกิ้งวูแมน หนีบแขนพัสกรน้องชายเข้ามาในห้องอาหารพร้อมโวย “ถ้าฉันเป็นยัยแพร ฉันอาจจะทำกะแกมากกว่าอุ้มลูกเก็บของหนีออกไปค่ำๆ มืดๆ ไม่บอกไม่กล่าวก็ได้ ทำงานมาเหนื่อยๆ มาถึงบ้านเจอไอ้ผัวชั่วเอาเด็กนั่งคาราโอเกะมาทำเมีย แล้วยังกล้ามีลูกกัน แถมเอาเข้ามาร่วมบ้านอีก”

พัสกรโวยรำคาญ แถบทิพย์กลับเข้าข้างลูกชายสั่งเขมินีหาทางเอาหลานกลับมาให้ได้

ธูปเก้าดอกที่เกสรไหว้ปักหน้าศาลเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควันลอยหอมกรุ่นไปทั่ว แพรขาว นลิน สมพรและเกสรยืนมองแม่กุญแจเก่าสนิมเขรอะตรงประตูท่าน้ำที่หักหลุด เกสรส่ายหน้า

“กรรม...กุญแจมันสนิมกินจนหักเอง ลมพัดประตูเปิด ยัยหนูถึงลงไปได้ เดี๋ยวจะให้เนยมันซื้อลูกใหม่มา เอาซ่งเอาโซ่คล้องไว้อีกชั้นด้วย”

แพรขาวเล่าว่าชมพูบอกมีคนฝั่งโน้นเรียกให้ออกไป สมพรสบตาเกสรแอบถอนใจ...มาถึงที่ทำงานนลินเห็นสีหน้าแพรขาวมีกังวลก็ปลอบ

“พี่แพรอย่าเพิ่งวิตกมากไปเลยนะคะ คือลินว่า...เรื่องอย่างนี้มันคงไม่เกิดขึ้นซ้ำอีกแน่ คุณยายเอ่อ...จัดการได้ ถ้าคุณยายเห็นว่าอันตรายก็จะ เอ่อ บอกพี่แพร แต่ถ้าคุณยายไม่ได้พูดก็...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” แพรขาวงงๆกับคำพูด นลินไม่ขยายความแต่กลับถาม “พี่แพร...บอกได้ไหม พี่รู้ได้ไงว่าน้องชมพูละเมอเดินไปว่ายน้ำ มีใครมาบอกหรือว่าได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า”

“คุณผู้ชายที่อยู่บ้านลินนั่นแหละมาเรียก โชคดีนะที่เขายังไม่นอน”

นลินตาโต แพรขาวรีบถามว่าเขาเป็นใคร นลินพึมพำว่าคุณลุง แพรขาวท้วงยังหนุ่มอยู่เลย นลินแก้ตัวว่าเป็นคุณลุงของเด็กๆทุกคน แล้วรวบรัดว่าให้ไปคุยกับแม่และยายคืนนี้ดีกว่า แพรขาวยิ่งงุนงง...พอดีในออฟฟิศ หวานหวานและเจ๊ยอดกำลังคุยกันเรื่องของแพรขาว ต่างไม่เห็นด้วยที่เธอยอมแพ้ นลินได้ยินจุ๊ปากให้พี่ๆ เบาเสียง สงสารแพรขาวที่ไม่มีแก่ใจจะทำงานเลย

เผอิญเขมินีโทร.เข้ามา แพรขาวรับสาย เขมินีประหลาดใจ “ต๊าย นี่ฉันฝันไปรึเปล่า ที่เธอยอมรับโทรศัพท์ได้ เป็นยังไง นี่เธออยู่ออฟฟิศเหรอ” แพรขาวรับว่าใช่ “อ๋อคืองี้ เรื่องเจ้ากรกับแม่เด็กดิวนั่น ฉันว่าทรงอย่างนี้เดี๋ยวกรมันก็เบื่อของมันไปเอง ฉันไม่อยากให้เธอทำอะไรวู่วามอย่างนี้จริงๆ” แพรขาวตอบค่ะคำเดียว เขมินีโวย “อะไรของเธอล่ะ เอางี้ละกัน ฉันเข้าใจล่ะนะ คือฉันเป็นห่วงหลานฉันยังเด็กยังเล็กเอาไปอยู่แปลกที่แปลกทางลำบากลำบนยังไงก็ไม่รู้ เดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมาจะลำบาก ฉันว่าเพื่อความสบายใจเธอมาอยู่ที่คอนโดฉันดีกว่า”

“ค่ะ...ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าพี่เขมไม่มีอะไรอีก แพรขอวางสายก่อนนะคะ”

เขมินีงงโวยที่แพรขาวตัดสายไปดื้อๆ สาโรจน์เคาะประตูเปิดเข้ามา สาโรจน์เป็นหนุ่มหล่อเนี้ยบ แต่งตัวทันสมัยใช้ของดีพอสมควร เข้ามารายงานว่าได้นัดช่างเอกให้แล้ว จะให้นัดที่ไหนอย่างไร เขมินีบอกพรุ่งนี้ 11 โมงที่คฤหาสน์โอฬาร แล้วไม่ลืมถามเรื่องงาน

“แล้วเรื่องของฝ่ายนิติบุคคลตลาดเอเวอนิวพระรามห้า เขาว่าอย่างไร”

“ผมคุยเรื่องเงื่อนไขเบื้องต้นที่จะเปลี่ยนแปลงไปแล้ว คณะกรรมการเขาตกลงตามที่คุณเขมเสนอ งั้นผมรีบกลับไปร่างสัญญาไปให้เลยนะครับ”

เขมินีรับคำแล้วนึกบางอย่างได้โพล่งขึ้น “คุณเคยทำคดีหย่าไหม สาโรจน์”

ทั้งสองออกมานั่งคุยที่ร้านกาแฟต่อ สาโรจน์บอกว่าตนจะไกล่เกลี่ยไม่ให้หย่ากัน เขมินีท้วงจะคืนดีกันทำไมถ้าผู้ชายมันเลว ผู้หญิงไปมีชีวิตใหม่ดีกว่า สาโรจน์เห็นว่าการแยกมันบาปทำให้ลูกต้องพรากจากพ่อหรือแม่ หญิงสาวว่าถ้าครอบครัวเป็นนรก เด็กก็อาจต้องเป็นโรคจิต

“ถ้าคนเราเคยรักกันมากมาก่อน ก็อาจจะมีบางอย่างที่ทำให้เขายอมเสียสละ ปรับตัวแก้ไขปัญหาแล้วอยู่ด้วยกันไปได้” สาโรจน์มีความเชื่อในแง่ดี

“ไม่แน่ รักมากเวลาเกลียดอาจจะกลายเป็นเกลียดมาก จนฆ่ากันตายไปเลยก็ได้”

“ถ้าคุณเขมเคยมีครอบครัว มีลูก คุณจะรู้ว่าเพื่อลูก เราก็จะยอมทนได้ทุกอย่าง”

“งั้นฉันก็ทำถูกละ ที่ไม่ยอมมีบรรดาไอ้ที่เธอว่ามานั่น เพราะฉันไม่ต้องการทนอะไรเพื่อใครทั้งนั้น” เขมินีหัวเราะ

สาโรจน์รีบขอโทษไม่ได้คิดว่าเธอ หญิงสาวส่ายหน้าเพราะรู้ตัวว่าเป็นคนไม่มีหัวใจ ไม่มีความรัก ถ้าต้องทนขอเผ่นคนแรก ทนายหนุ่มแย็บถามต้องการให้น้องชายหย่าจริงหรือ

“ฉันไม่อยากให้มันหย่าหรอก ถึงฉันจะรู้ว่ามันเลว แต่ฉันอยากให้น้องสะใภ้กลับมา เอาหลานฉันกลับมา แล้วก็ทนอยู่ต่อไป ไม่ว่าน้องชายฉันห่วยแค่ไหน ฉันก็อยากให้นางยอมรับให้ได้ พูดแบบนี้ฉันเหมือนคนดีหรือคนเลวล่ะสาโรจน์”

ชายหนุ่มพูดไม่ออก ไม่กล้าตำหนิเจ้านาย

ooooooo

ขณะที่แพรขาวนั่งเครียด มีเบอร์แปลกๆโทร.เข้ามา เธอจึงกดรับสาย เสียงรายงานตัวว่าชื่อสาโรจน์เป็นทนายประจำบริษัทคุณนายแถบทิพย์ จะเรียนว่าคุณท่านเป็นห่วงเธอและหลานมาก หากเธอสบายใจที่จะอยู่ที่อื่น ก็ขอให้แจ้งว่าอยู่ที่ไหน รับรองจะไม่มีใครไปรบกวน

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 21 ก.พ. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ