อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 23 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 23 ก.พ. 59

นลินถอนใจโล่งอกเดินตามสองแม่ลูกไป ชมพูเหลียวกลับมาโบกมือให้ไรวินท์ เขายืนยิ้มถือดอกกุหลาบขาว โบกมือตอบ...ที่ด้านบนชั้นสองเรือนใหญ่ หน้าต่างเปิดออกเห็นสีนวลยืนมองไรวินท์ และสองแม่ลูกด้วยสายตาเยือกเย็น

ตกค่ำ แพรขาวกำลังแปรงผมให้ชมพู เขมินีโทร.เข้ามา แพรขาวตัดสินใจรับสาย เขมินีร่ายเรื่องเดิมคืออยากให้แพรขาวกับลูกไปอยู่ที่คอนโดเธอ อ้างกลัวหลานลำบาก กลัวจะเอาไปฝากญาติต่างจังหวัดเลี้ยง แพรขาวตอบสั้นๆว่าตนกับลูกไม่ได้ลำบาก ตนรับรองจะเลี้ยงลูกอย่างดีที่สุดและไม่ขอรบกวนใดๆ เขมินีรีบถามว่าอยู่ที่ไหนกับใคร



“ที่ปลอดภัยค่ะ ไปทำงานสะดวก มีโรงเรียนใกล้บ้านให้ชมพูด้วยค่ะ...เอาไว้จัดการเรื่องโรงเรียนใหม่ของชมพูให้จบก่อน หนูจะส่งข่าวไปนะคะ ตอนนี้ขอโทษจริงๆ กำลังยุ่งๆ แค่นี้นะคะพี่” แพรขาวตัดสายแล้วปิดเครื่องไปเลย

ชมพูเล่นตุ๊กตาอยู่นึกได้หันมาขอดูทีวี แพรขาวมองไปรอบห้องที่ไม่มีแม้วิทยุ คิดถึงห้องที่คฤหาสน์โอฬาร ตนกับลูกอยู่ในห้องหรูหรามีทุกอย่างพร้อม คิดถึงความกะล่อนของพัสกรที่มักจะโทร.กลับมาบอกว่าติดงาน แต่หลายครั้งที่เธอจับได้ว่าไปกับสาวอื่น เวลาวันหยุดก็จะอ้างว่าไปเที่ยวป่ากับเพื่อนๆเพื่อไม่ให้เธอกับลูกตามไปแถบทิพย์ ก็จะคอยให้ท้ายให้เงินลูกชาย และจะให้เครื่องประดับแก่เธอเป็นการเอาใจ แต่เธอไม่รับ แถบทิพย์อ้างเหตุผล

“เธอไม่เอาแน่นะ ผู้ชายน่ะเขาต้องทำงานหนัก ก็ต้องมีไปพักไปผ่อนบ้าง เธอเป็นเมียที่ดีต้องอดทน สมัยพ่อเจ้ากรยังอยู่เขาก็เป็นแบบนี้ แม่ก็ทนมาได้ อีกหน่อยก็ชินไปเอง”

แพรขาวตะลึงกับคำพูดของแม่สามี...บ่ายวันหนึ่ง แพรขาวเดินอยู่ในห้างสรรพสินค้า คุยโทรศัพท์กับพัสกรไปด้วย เขาบอกว่ากำลังตีกอล์ฟกับลูกค้า เสร็จแล้วจะรีบกลับไปหาลูกกับเธอ แต่เธอกลับเห็นเขาเดินคลอเคลียกับดิวหน้าโรงหนัง จึงพุ่งไปตรงหน้า พัสกรตกใจแก้ตัวไม่ออก แนะนำว่าพาน้องจากเชียงใหม่มาทัศนศึกษาที่กรุงเทพฯ แพรขาวยืนอึ้งปวดร้าว

คิดถึงความหลังแล้วน้ำตาคลอ มองชมพูซึ่งหลับปุ๋ยไปแล้วอย่างสมเพช เข้าไปนอนข่มตาให้หลับข้างลูก

ooooooo

วันต่อมา แพรขาวมาทำงานถูกหวานหวานและเจ๊ยอดจับตัวซักไซ้เรื่องพัสกร เผอิญคุณนายแถบทิพย์โทร.เข้ามา แพรขาวตัดสินใจรับสาย เธอใส่เป็นชุดว่าตนไม่รักลูกเอาลูกมาลำบาก ให้ตนเสียสละไปลำบากคนเดียวให้ลูกกลับมาอยู่สุขสบายที่บ้านรวยๆ

“ชมพูไม่ได้ลำบากค่ะ ชมพูสบายดี คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง แค่นี้นะคะ” แพรขาวตัดสาย เพื่อนๆมองอึ้งๆที่เธอนั่งน้ำตาไหลพราก

ในขณะที่ชมพูอาบน้ำทาแป้งขาวนวลกำลังจะนอนกลางวัน เนยนั่งพัดให้แล้วฟุบหลับไปก่อน ชมพูมองไปที่สนามคิดถึงแม่ คิดถึงทุกคนที่คฤหาสน์โอฬาร จึงเดินออกไปกลางสนาม ไรวินท์ปรากฏตัวขึ้นชวนไปนั่งชิงช้า

เสียงชมพูหัวเราะร่ามีไรวินท์แกว่งชิงช้าให้ จากนั้นทั้งสองก็นอนหงายมองฟ้าบนสนามหญ้า ชมพูบอกว่าสนุกมาก ไรวินท์บ่นหอบ แล้วจู่ๆชมพูก็ทำเสียงเหมือนร้องไห้ ไรวินท์ตกใจถามร้องไห้ทำไมเจ็บตรงไหน

“เปล่าค่ะ ชมพูแค่คิดว่าคุณพ่อไม่เคยมาเล่นกับหนูแบบนี้นานแล้ว ยิ่งมีน้องใหม่ คุณพ่อก็ไม่กอดหนูเลย” ไรวินท์กอดหนูน้อยด้วยความสงสาร “คุณยุงขา คุณพ่อไม่รักหนูแล้วใช่ไหม”

ไรวินท์ตอบว่ารัก พ่อแม่ทุกคนรักลูกเสมอ ชมพูถามย้ำจริงหรือ เขาพยักหน้าและปาดน้ำตาออกจากแก้ม หนูน้อยถามเขามีลูกไหม

“มีสิ ฉันมีลูกสาวคนหนึ่งนะ น่ารักคล้ายกับแม่หนูนี่ล่ะ” ไรวินท์คิดถึงอดีต วันที่สีนวลคลอดลูกแล้วกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนกอดลูกอยู่ เขาเดินเข้ามา บ่าวไพร่ก้มหัวถอยออก เขาเข้าไปดูหน้าลูก เขี่ยพวงแก้มอย่างรักใคร่เอ็นดู

เสียงชมพูเรียกทำให้ไรวินท์กลับมาปัจจุบัน เธอถามว่าเขารักลูกชายหรือลูกสาวมากกว่ากัน เขาตอบเด็กน้อยว่า “สำหรับลุง ขึ้นชื่อว่าลูก ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายลุงก็รักเหมือนกันล่ะ”

“หนูอยากให้คุณพ่อคิดเหมือนคุณยุงจัง”

ไรวินท์กอดชมพูแน่น มองเหม่อไปที่หน้าต่างบนเรือนใหญ่ สีนวลยืนมองแววตาแดงก่ำ ตัวสั่นเทาน้ำตาร่วงเผาะ พยายามเม้มปากไม่ให้ร้องแต่ก็เก็บไม่ไหวปล่อยเสียงหวีดออกมาอย่างเจ็บปวดทรมาน ข้าวของในห้องสั่นสะเทือนไปตามอารมณ์โกรธของเธอ “ไอ้คนหลอกลวง!”

ขณะเดียวกัน เขมินีเห็นพนักงานบัญชีก้มดูบางอย่างในจอคอมกับสาโรจน์ พอเงยหน้ามาเห็นตนก็ตกใจ สาโรจน์เห็นว่าควรบอกความจริง พนักงานจึงรายงานว่า เงินบัญชีของสำนักงานตลาดพุทธมณฑลหายไปเป็นแสน เด็กบอกว่าพัสกรยืมไปจะคืนสิ้นเดือนแต่ก็ยังไม่คืน เขมินีปรี๊ดจะเอาเรื่อง สาโรจน์ห้ามไว้บอกให้ให้โอกาสพัสกรสักเดือน อาจมาเคลียร์เงียบๆ แต่เขมินีว่าฝันไปเถอะอย่างมากก็คงไปขอเงินแม่มาอุด

“ทำไมฉันต้องแคร์ด้วยจริงไหม ลูกสาวกับลูกชายบ้านนี้ คุณค่ามันต่างกันอยู่แล้ว”

สาโรจน์รู้สึกเห็นใจ...เวลาผ่านไป สาโรจน์เห็นเขมินีหยิบยามากิน จึงถามปวดหัวอีกแล้วหรือ เธอรับว่าใช่ เจอเรื่องน้องเฮงซวยเข้าไมเกรนขึ้น สาโรจน์คิดหาเรื่องสบายใจ จึงพูดจะเรื่องสืบหาน้องสะใภ้กับหลานโดยขอแค่ชื่อโรงเรียนและชั้นที่ชมพูเรียน หญิงสาวสีหน้าดีขึ้น

“เออ ฝากทีเถอะ นึกว่าสงเคราะห์คนยาก ฉันแค่คิดถึงเรื่องงานฉันก็ล้นถึงคอแล้ว เจอเรื่องครอบครัวอีก ฉันไม่ไหวจริงๆ ดูสิอุตส่าห์ไม่มีครอบครัวเองแล้วนะ ยังต้องมานั่งแบกครอบครัวคนอื่น บ้าไปแล้ว” เขมินีหัวเราะออกมาได้บ้าง

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 1 วันที่ 23 ก.พ. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ