อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 10/5 วันที่ 13 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 10/5 วันที่ 13 ก.พ. 59

ลูกน้องอินทวงศ์ช่วยกันหากำไลไปรอบบ้าน เฟอร์นิเจอร์ในบ้านถูกขยับออกมาเพื่อให้ง่ายต่อการหา ทรัพย์มณี อัญมณีแต่งตัวสวยเพิ่งกลับจากไปงานเดินเข้ามาในบ้าน แปลกใจกับภาพที่เห็น
“พวกคุณเป็นใคร เข้ามาทำอะไรในบ้านของชั้น” ทรัพย์มณีถาม
ลูกน้องบอก“เรามาช่วยคุณต๊ะตามหากำ...”
“หาแฟลชไดร์ฟใส่ข้อมูลน่ะครับ” เสียงอินทวงศ์ดังแทรกขึ้น พร้อมกับที่เขาก้าวเข้ามา อินทวงศ์พับแขนเสื้อ เหงื่อโทรมกายไม่แพ้ลูกน้อง “ผมทำหาย ข้อมูลสำคัญทั้งนั้น ไม่แน่ใจว่าทำตกไว้ในตรงไหน ก็เลยให้ลูกน้องที่บริษัทมาช่วยกันหา”
ทรัพย์มณีพยักหน้ารับ ไม่สงสัยอะไรแล้ว “งั้นก็ตามสบายนะจ๊ะ ต๊ะ...ย่ามีเรื่องจะคุยด้วย”

อินทวงศ์ตกใจ “คุณย่าจะให้ผมไปเยี่ยมวิ !? วิเป็นอะไรครับ”
“ไม่สบายเป็นไข้หนัก นอนพักอยู่ที่บ้าน พอดีว่าวันนี้ย่าไปที่ร้านคุณไลย เด็กที่ร้านบอกมา นี่เราเป็นเพื่อนประสาอะไร ถึงไม่รู้ว่าหนูวิป่วย”
“ผมไม่ค่อยได้คุยกับวิน่ะครับ”


“มัวแต่เอาเวลาไปคุยกับคนที่วังติณชาติน่ะสิ อย่าคิดว่าย่าไม่รู้ ที่ต๊ะหายหน้าไปบ่อยๆ ต๊ะหายไปอยู่กับใคร”
อินทวงศ์กลุ้มใจ
อัญมณีช่วยตัดบท “ต๊ะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเยี่ยมหนูวิเถอะ นี่ก็เย็นแล้ว เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน”
“เอาไว้พรุ่งนี้นะครับ วันนี้ผมต้องรีบหาของให้เจอ”
“ไม่ได้! เพราะย่าบอกเด็กที่ร้านให้ฝากไปบอกหนูวิแล้วว่าย่าจะไปเยี่ยม แต่ถ้าต๊ะอยู่ ต๊ะไปเยี่ยมแทนย่า หนูวิน่าจะดีใจมากกว่า ต๊ะต้องไปเยี่ยมหนูวิชดเชยความผิดที่ต๊ะขัดคำสั่งย่าไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น”
อินทวงศ์ถอนหายใจด้วยความกลัดกลุ้ม

สวิตาขับรถเข้ามาจอด อินทนิลเดินออกมาจากด้านใน..เห็นรถของสวิตาจอดอยู่ “ใครมา?” อินทนิลเดินออกมาดู พร้อมกับที่สวิตาลงจากรถ แล้วยกมือไหว้ อินทนิลรับไหว้ “อ้าว...คุณวิ มีธุระอะไรหรือคะ”
“วิมีเรื่องแทมมี่อยากจะคุยกับคุณนิล”
อินทนิลหน้าตึงขึ้นมาเลย

บ้านสวิตา อินทวงศ์เดินเข้ามาพร้อมกับถือกระเช้าใส่ผลไม้ คนใช้ออกมารับอินทวงศ์
“ผมมาเยี่ยมวิครับ”
“คุณวิไม่อยู่ออกไปข้างนอกเมื่อกี้นี้เองค่ะ”
“อ้าว...วิไม่สบายไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ค่ะ คุณวิไม่สบาย แต่คงจะออกไปทำธุระสำคัญ พอช่วยคุณผู้หญิงเสร็จ คุณวิก็ออกไปเลย”
“คุณน้าไลยเป็นอะไรครับ”
“ไม่รู้ค่ะว่าเป็นอะไร แต่อาการหวาดกลัว เหมือนผีเข้า”
อินทวงศ์ไม่สบายใจ “คุณน้าไลยอยู่ที่ไหน”
“ออกไปข้างนอกเหมือนกันไม่รู้ไปไหน คุณต๊ะจะเข้าไปรอที่ห้องนั่งเล่นดีไหมคะ เพราะที่ห้องรับแขกมี แขกมารอเยี่ยมคุณวิอยู่”
“อ๋อ เหรอครับ”

ทองแถมถ่ายรูปแทมมี่กับกระเช้าผลไม้ แทมมี่ปั้นหน้าว่าเป็นห่วงสวิตามากๆ ทองแถมถ่ายเสร็จก็เอามือถือไปดูกับแทมมี่ “โอเค เป๊ะ ทีนี้แกก็เอารูปอัพลงไอจี แล้วบอกว่า...มาเยี่ยมนังวิ สร้างกระแสว่าแกซี้ปึ๊กกับนางเอก”
คนใช้เดินนำอินทวงศ์เข้ามา แทมมี่หันไปเห็นอินทวงศ์ก็ถึงกับตกตะลึง
ทองแถมหรี่ตามองอินทวงศ์แล้วจำได้ “อ้าว...คุณต๊ะมา”
“แม่รู้จักด้วยเหรอ”
“รู้จักสิคุณต๊ะเขามีข่าวว่าเป็นแฟนของยัยวิไง เห็นว่ามีเชื้อผู้ดีเก่า เป็นเจ้าของบริษัทสถาปนิกอะไรนี่แหละ”
หล่อ รวย มีเจ้าของแล้ว สเปคชั้นเลย”
อินทวงศ์เดินเข้ามาถึงแล้วยกมือไหว้ทองแถม ทองแถมรับไหว้ “สวัสดีค่ะ คุณต๊ะมาเยี่ยมคุณวิเหรอคะ”
“ครับ”
“แทมมี่กับคุณแม่ก็มาเยี่ยมคุณวิเหมือนกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” แทมมี่ยื่นมือให้อินทวงศ์จับ...และส่งสายตาวิบวับอย่างยั่วยวน อินทวงศ์จับมือตอบและยิ้มให้แค่เป็นมารยาท

แทมมี่คุยกับอินทวงศ์ ทองแถมนั่งมองและยิ้มชอบใจ “พอดีว่าแทมมี่กำลังจะสร้างบ้านหลังใหม่ให้คุณแม่ แทมมี่อยากได้คนช่วยออกแบบ แทมมี่ขอเบอร์โทรไว้ติดต่อคุณได้ไหมคะ เผื่อว่าแทมมี่จะใช้บริการของบริษัทคุณ”
อินทวงศ์เปิดกระเป๋าเงินหยิบนามบัตรให้แทมมี่ “นามบัตรของผม”
แทมมี่รับนามบัตรชี้ลงบนบัตรแล้วโน้มตัวไปหาอินทวงศ์ "ตั้งใจ" ก้มลงให้เห็นร่องอกเพื่ออ่อยอินทวงศ์ “โทรไปตามเบอร์นี้ได้เลยใช่ไหมคะ”
อินทวงศ์เห็นเนินอกของแทมมี่แล้วรีบชักสายตาไปทางอื่น แทมมี่ก็ยิ่งเบียดเข้าไปใกล้อินทวงศ์...พร้อมกับส่งสายตาวิบวับให้อย่างยั่วยวน อินทวงศ์อึดอัดมาก
ทองแถมมองพฤติกรรมลูกสาวด้วยความปลาบปลื้ม มือถือมีสายเข้า ทองแถมดูหน้าจอแล้วตกใจ “ว้าย !” เธอมองอินทวงศ์ “คุยในนี้เดี๋ยวความลับแตก”

อินทนิลนั่งคุยกับสวิตา
“แทมมี่ใช้แต่ของ แบรนด์เนมไม่ซ้ำกันแต่ละวัน ทั้งที่แทมมี่เองก็ไม่ได้มีงานอะไร ไม่รู้ว่าเสกของหรูๆ พวกนั้นมาจากไหน วิกลัวว่าคนของคุณนิลจะเป็นคนเสกให้แทมมี่”
“ดิชั้นก็กลัวเหมือนกันค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาบอก”
“วิเห็นใจหัวอกผู้หญิงเหมือนกันค่ะ คุณนิลคะ..วิปวดท้อง ขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ”
“ห้องน้ำอยู่ตรงนั้นค่ะ” อินทนิลชี้ไปด้านหนึ่ง
“ขอบคุณค่ะ” สวิตาเดินไปทางที่อินทนิลบอก

สวิตาหันซ้ายหันขวามองให้แน่ใจว่าไม่มีใคร แล้วก็รีบเดินขึ้นบันไดไปชั้นสอง

นุชนั่งปอกผลไม้ระหว่างเฝ้าหม่อมเจ้าหญิงภรณีที่นอนหลับอยู่บนเตียง จู่ๆ มีมือขาวซีดของริ้วทองมาจับข้อมือของนุชข้างที่จับด้ามมีดแล้วเฉือนลงบนนิ้วของนุช เลือดไหลทันที
“โอ๊ย !” นุชกำนิ้ว “ซวยจริงๆ เลย” นุชชะเง้อมองหม่อมเจ้าหญิงภรณี “นุชออกไปทำแผลเดี๋ยวเดียวนะคะท่านทวด ขอบคุณค่ะ” นุชเดินออกไป
ผีริ้วทองยืนอยู่หน้าเตียงมองตามนุช แล้วหันกลับมามองที่หม่อมเจ้าหญิงภรณี
สวิตาเดินอย่างระมัดระวัง...คอยหันซ้ายหันขวามาตามทาง นุชเดินกำนิ้วที่โดนมีดบาดออกมาจากในห้อง สวิตารีบหลบหลังเสา แล้วรอจนนุชเดินหายไป ประตูห้องของเกล้ามาศค่อยๆ เปิดออกจากอิทธิฤทธิ์ของริ้วทอง สวิตาหันไปมองก็รู้ว่าหม่อมเจ้าหญิงภรณีอยู่ในห้องนั้น

สวิตาค่อยๆ เปิดประตูเข้ามา เจอหม่อมเจ้าหญิงภรณีนอนหลับอยู่บนเตียง สวิตาค่อยๆ ปิดประตูแล้วเดินย่องเข้าไปหา สวิตาเห็นสร้อยพระที่คอหม่อมเจ้าหญิงภรณี

อินทนิลกำลังกดมือถือโทรหาทรรศนะ แต่ปลายสายไม่มีสัญญาณ อินทนิลหงุดหงิดร้อนใจ “ทรรศปิดเครื่องทำไม ! อย่าให้รู้นะว่าอยู่กับนังแทมมี่”
เกล้ามาศ พล ประยงค์เดินเข้ามา พลถือหุ่นกระบอกสองตัว ประยงค์ถือหนึ่งตัว
“เอาหุ่นวางไว้ตรงนี้ก่อนก็ได้ค่ะ” เกล้ามาศเอ่ยกับนิล “คุณแม่มีแขกหรือค่ะ”
“คุณวิจ้ะ”
“แล้วคุณวิไปไหนล่ะคะ”
“ไปเข้าห้องน้ำ”
ประยงค์ถาม “พล มือถือแกอยู่ไหน เตรียมถ่ายรูปให้ชั้นกับคุณวิด้วย”
อินทนิลดุ “อย่าเชียวนะป้ายงค์ เดี๋ยวคุณวิเขาจะหาว่าคนที่วังติณชาติบ้าดารา” พลกับประยงค์จ๋อย
“มาศรบกวนป้ายงค์กับพลไปขนของท่านทวดที่เหลือมาให้หมดทีนะคะ มาศจะขึ้นไปดูท่านทวดก่อน” เกล้ามาศบอกแล้วเดินเข้าไปข้างใน

สวิตาย่อตัวนั่งลง แล้วยกมือจับที่ตะขอสร้อยพระของหม่อมเจ้าหญิงภรณี หญิงชราขยับตัว สวิตาปล่อยมือ...ลุ้นมาก...ว่าตัวเองจะซวยแล้ว! แต่หม่อมเจ้าหญิงภรณีหลับไปยังไม่รู้สึกตัว สวิตาโล่งใจ แล้วออกแรงถอดตะขอต่อจนสำเร็จ แล้วสวิตาก็เอาสร้อยพระใส่กระเป๋าสะพายตัวเอง ก่อนจะรีบเดินออกไป ผีริ้วทองยืนมองร่างหม่อมเจ้าหญิงภรณีที่นอนหลับไม่รู้สึกตัวด้วยแววตาร้าย !

สวิตาเดินรีบร้อนลงมาจากชั้นสอง จึงชนกับเกล้ามาศที่กำลังเดินขึ้นไป “ว้าย !” กระเป๋าสะพายของสวิตากระเด็นตกพื้น สร้อยพระของภรณีแล่บออกมาจากข้างใน สวิตามองไปที่กระเป๋าตัวเองแล้วตะลึง ขณะที่เกล้ามาศกำลังจะหันไปเก็บกระเป๋าให้ สวิตาร้องห้าม “ไม่ต้อง !” เกล้ามาศชะงักหยุด สวิตาแกล้งปั้นหน้ายิ้มกลบเกลื่อน “วิเก็บเองค่ะ” สวิตาเก็บสร้อยพระยัดใส่กระเป๋าสะพายได้ทัน เกล้ามาศยังไม่เห็นสร้อยพระ “ต้องขอโทษคุณมาศด้วยนะคะ ที่วิไม่ทันได้ระวัง”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณวิไปไหนมาคะ”
“วิไปเข้าห้องน้ำค่ะ เด็กบอกว่าห้องน้ำชั้นล่างมันไม่ค่อยดี ก็เลยให้วิไปเข้าของชั้นบน”
“เด็กคนไหนบอกคุณวิหรือคะ”
“เด็กผู้หญิงน่ะค่ะ” สวิตาเปลี่ยนเรื่อง “วิขอตัวกลับก่อนนะคะ ต้องรีบไปทำธุระ” สวิตาเดินออกไป
เกล้ามาศมองตามอย่างสงสัย แล้วก็เดินต่อขึ้นไปข้างบน

หม่อมเจ้าหญิงภรณีนอนหลับอยู่บนเตียง เท้าขาวซีดของริ้วทองโผล่มาเหยียบที่หน้าอกของหญิงชรา เธอลืมตาขึ้นเห็นผีริ้วทองหน้าเละสยองยืนคร่อมร่างเธอ หม่อมเจ้าหญิงภรณีร้องอย่างตกใจ “ริ้วทอง !”
ริ้วทองกดเท้าลงไปบนหน้าอก หม่อมเจ้าหญิงภรณีเจ็บปวด อยากจะยกแขนขึ้นปัดขาริ้วทอง ริ้วทองจิกตาไปที่แขนหญิงขรา แขนทั้งสองข้างถูกกดไว้กับเตียง ทำให้ขยับร่างกายไม่ได้ หม่อมเจ้าหญิงภรณีดิ้นทุรนทุรายหายใจไม่ออก “ช่วย...ด้วย !”

ประตูห้องเปิดออก เกล้ามาศเดินเข้ามาในห้อง มองไปที่เตียงนอน เห็นหม่อมเจ้าหญิงภรณีนอนนิ่งเป็นปกติ “นุชหายไปไหน ทำไมไม่อยู่เฝ้าท่านทวด” เกล้ามาศเห็นว่าย่าทวดหลับสนิทก็ยิ้มบางๆ สบายใจ เดินไปเลือกหยิบหนังสือบนชั้น

ผีริ้วทองปรายตามองเกล้ามาศที่ยืนเลือกหนังสือ แล้วแสยะยิ้มสะใจ หันไปเล่นงานหม่อมเจ้าหญิงภรณีต่อ เธอดิ้นทุรนทุราย

สวิตาขับรถมาจอดหน้าประตูวัง สวิตาหยิบพระเครื่องของหม่อมเจ้าหญิงภรณีจากกระเป๋าสะพาย แล้วปาทิ้งเข้าไปในป่ารก

ทองแถมคุยโทรศัพท์มือถือ ยกนิ้วไขว้กัน “สาบานให้ไม่ถูกหวยทั้งชาติ ลูกไม่มีงานทั้งปี ทองไม่ได้หลบหน้าเสี่ยจริงๆ ค่ะ แต่ทองกำลังจะหาเงินไปใช้เสี่ยในเร็ววันนี้ล่ะค่ะ ชัวร์แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นค์ค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะเสี่ยขา ทองต้องรีบพาน้องแทมมี่ไปงานโชว์ตัว ..” ทองแถมวางสาย “ไอ้ขี้งก หน้าเลือด!” ทองแถมหันกลับ เห็นกำไลในหลุม “อะไรวะ” ทองแถมคุ้ยดินออก พบกำไลสีทองแวววาวอยู่ในกล่อง “กำไลทอง ! ใครเอามาฝังไว้วะ โห...สวยมาก ขายได้หลายบาทแน่ๆ โชคดีแล้วกู” ทองแถมจูบกำไล แต่แล้วก็ต้องชะงักเพราะรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงว่าสิ่งที่จูบอยู่นั้น..มันนิ่มและมีกลิ่นเหม็น ทองแถมลืมตาขึ้นดูเต็ม จึงเห็นว่าสิ่งที่ถืออยู่ในมือคือ มือผีกระดิกนิ้วได้ “กรี๊ดดดดดดดดดดด !”
เสียงกรี๊ดของทองแถมดังมาจากทางสวน อินทวงศ์กับแทมมี่หันไปมอง

ทองแถมปล่อยมือผีทิ้ง แล้วจะวิ่งหนีออกไป อินทวงศ์กับแทมมี่วิ่งเข้ามาพอดี
“เกิดอะไรขึ้นครับ”
ทองแถมเกาะอินทวงศ์แน่น “มือผี! มันออกมาจากกำไล ฮือๆๆๆ”
อินทวงศ์มองตามเห็นกำไลมาศวางอยู่บนพื้นใกล้กับกล่องไม้ “กำไล !”

ริ้วทองยืนขยี้เท้าบนหน้าอกของหม่อมเจ้าหญิงภรณี หญิงชราดิ้นทุรนทุรายตาเหลือก...ใกล้จะขาดใจตาย
เกล้ามาศเลือกหนังสือได้แล้ว มือถือของเกล้ามาศดัง เกล้ามาศรับสาย “ค่ะคุณต๊ะ ... ได้กำไลมาแล้ว” ผีริ้วทองหันขวับไปมองเกล้ามาศ “คุณเจอกำไลที่ไหนคะ”
อินทวงศ์ถือกำไลมาศและคุยโทรศัพท์กับเกล้ามาศขณะเดินไปที่ขึ้นรถตัวเอง “ที่บ้านวิครับ”
“คุณวิ ?! ไหนคุณเคยบอกว่าคุณวิไม่รู้ว่ากำไลอยู่ไหน แล้วทำไมถึงไปอยู่ที่นั่น”
“ผมก็ไม่ทราบครับ เอาไว้ผมค่อยถามจากวิ แต่ตอนนี้ผมจะรีบขับรถเอากำไลไปให้พระปราบที่วัด ท่านจะได้ทำพิธีเรียกวิญญาณมาขังไว้ไม่ให้ออกไปทำร้ายใครอีก” อินทวงศ์มองดูกำไลแล้วเดินไป
ริ้วทองไม่พอใจ! “พวกมันใจร้ายกับเมีย ท่านชายช่วยพวกมันทำไม !” ริ้วทองหายตัวไป ทำให้หม่อมเจ้าหญิงภรณีเป็นอิสระ ร่างเธอกระตุกหนึ่งครั้ง แล้วนอนนิ่งหลับไปเหมือนเดิม โดยที่เกล้ามาศไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น

อินทวงศ์ขับรถมาตามทาง เกิดเสียงก๊อกแก๊กดังมาจากลิ้นชักที่เก็บกำไล อินทวงศ์ละสายตาจากหน้ารถ ยื่นมือไปไปปิดลิ้นชัก พอเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งจู่ๆ มีร่างของผู้หญิงชุดดำ ยืนอยู่หน้ารถในระยะประชิด “เฮ้ย !” อินทวงศ์หักรถหลบกะทันหันแล้วเบรครถจอดกะทันหัน หน้าอินทวงศ์กระแทกลงกับพวงมาลัยอย่างแรง... เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น...ได้สติเต็มที่...จึงเห็นว่าบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไป เวลาเปลี่ยนเป็น สองข้างทางกลายเป็นป่ารกทึบ อินทวงศ์ตกตะลึง “ที่นี่ที่ไหน !”
“อย่าพยายามเลยเพคะ ใครหน้าไหนก็ช่วยอีพวกติณชาติไม่ได้ !” ริ้วทองเอ่ยอย่างโกรธแค้น

ที่วังติณชาติ มีแสงฟ้าแล่บฟ้าร้องคล้ายฝนจะตก แล้วฟ้าก็ผ่าเปรี้ยง หม่อมเจ้าหญิงภรณีรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เกล้ามาศนั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆ เห็นว่าท่านทวดรู้สึกตัวแล้วก็ลุกขึ้นไปหา “ตื่นแล้วเหรอคะ”
หม่อมเจ้าหญิงภรณีลุกขึ้น มองออกไปนอกหน้าต่าง “ฟ้ามืดแล้ว ทำไมทวดนอนหลับไปนานจัง”
“ดีแล้วค่ะ ท่านทวดนอนพักผ่อนเยอะๆ ร่างกายจะได้แข็งแรง ท่านทวดไปล้างหน้าล้างตานะคะ จะได้ทานข้าวกัน”
“นิลกินด้วยไหม”
“คุณแม่ออกไปข้างนอก ท่านทวดทานกับมาศนะคะ”
หม่อมเจ้าหญิงภรณีพยักหน้ารับ แต่พอจะลุกขึ้น ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก “โอ๊ย !”
“ท่านทวดเป็นอะไรคะ”
“ทวดเจ็บ”
“มาศขอดูหน่อยนะคะ” เกล้ามาศปลดเสื้อของหม่อมเจ้าหญิงภรณีออก เผยให้เห็นรอยเขียวช้ำวงใหญ่บริเวณหน้าอก ทั้งเกล้ามาศและหม่อมเจ้าหญิงภรณีอึ้งตกใจ “ท่านทวดไปโดนอะไรคะเนี่ย”
หม่อมเจ้าหญิงภรณีนึกขึ้นได้ “มาศ ทวดฝันเห็นริ้วทองเหยียบหน้าอกทวด”

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 10/5 วันที่ 13 ก.พ. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ