อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 11 วันที่ 21 ก.พ. 59

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 11 วันที่ 21 ก.พ. 59

“พวกดาราก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ อย่างคุณอยู่แต่ในป่าจะไปรู้อะไร ฉันเสี่ยงมากนะที่ออกมาที่นี่ เกิดมีคนถ่ายรูปไปลงข่าวเป็นเรื่องใหญ่แน่”

พญาถามว่าแล้วทำไมเธอถึงยอมมาพบตน เมขลาเอาเงินที่เขาใช้หนี้แทนไปสองงวดจำนวนสี่แสนบาทคืนให้และห้ามเขาติดต่อมาอีก ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าไม่เตือน

“ไหนเคยสัญญาว่าโกรธได้ แต่จะไม่เกลียด”

“ฮึ กับคนปลิ้นปล้อนอย่างคุณ ฉันไม่รักษาสัญญาอะไรทั้งนั้น” พญาครางชื่อเมขลาออกมาเบาๆ เธอหันมองบอกว่า “อืม...ใช่ ขอบคุณนะที่ยอมรับแล้วว่าฉันคือเมขลา ไม่ใช่ครูปริมที่คุณอุปโลกน์ขึ้น ผู้หญิงคนนั้นตายไปนานแล้ว ไม่มีตัวตนอีกต่อไป เหมือนกับเรื่องของเรา...มันจบแล้ว”



พญาถามว่าตัดสินใจแน่แล้วใช่ไหม เมขลาตอบทันทีว่าใช่ แล้วเดินเชิดออกไป พญาคอตกมองตามอย่างสิ้นหวัง

แต่พอเมขลาขึ้นไปนั่งในรถ เธอซบหน้าร้องไห้กับพวงมาลัยเงียบๆ

การถ่ายแฟชั่นหนุ่มเกษตรกรดีเด่นสุดฮอตกับซุปเปอร์สตาร์สาวแห่งยุค นิตยสารขายดีจนเกลี้ยงแผง เสียงตอบรับทางสังคมก็เปรี้ยงปร้าง เชียร์ให้ทั้งคู่เป็นแฟนกันจริงๆ จนผู้บริหารสถานีต่อยอดให้เมขลาเตรียมถ่ายละครเรื่องใหม่ เรื่องวิมานสีเขียว เมขลาติงว่าเรื่องแนวนี้น่าเบื่อ เรตติ้งน้อยแน่ๆ ผู้บริหารบอกว่าเราต้องมีตัวช่วย

พอดีพญาเดินเข้ามา ผู้บริหารบอกว่าจะให้พญามาเป็นคู่จิ้นกับเธอ เมขลารับไม่ได้เดินออกจากห้องไปทันที พญารีบตามไป

เมขลาหาว่าพญาวางแผนไว้หมดแล้วใช่ไหม ทำไมต้องมายุ่งกับตนด้วย เราจบกันแล้ว

“คุณจบแล้ว แต่ผมยังไม่จบ”

แล้วเรื่องก็ยุ่งยิ่งขึ้น เมื่อแจ๊คเข้ามาประกาศไม่ยอมให้ใครเป็นคู่จิ้นกับเมขลา เพราะเธอเป็นแฟนตน พอดีเจ๊มิ้วตามมาตำหนิเมขลาว่าเสียมารยาทที่พรวดพราดออกมา บอกว่านายยังรอประชุมอยู่

“งั้นก็ไม่ต้องรอค่ะ เจ๊ไปบอกทุกคนเลยนะว่าลาล่าไม่รับงานนี้ คู่จิ้นบ้าบออะไร ไม่เอา”

“เซ็นสัญญาแล้วห้าปี มีสิทธิ์บอกด้วยเหรอว่าจะเอาหรือไม่เอา” เจ๊มิ้วถาม

เมขลาฟังแล้วอึ้ง เดินสะบัดออกไปอย่างโมโหมากแต่พูดไม่ออก

ooooooo

เมื่อนักแสดงลงตัว ผู้กำกับเรียกประชุมอธิบายพร้อมกับคลิกสไลด์ภาพให้ดู

“เรื่องนี้นางเอกเป็นสาวไฮโซ แต่ชีวิตตกอับ ต้องไปเป็นครูในไร่กลางป่า แล้วก็ได้พบรักกับพระเอกที่เป็นนักอนุรักษ์ ซึ่งบทพระเอกเนี่ย เราจะเขียนจากบุคลิกของคุณพญา แล้วก็ไปถ่ายที่ไร่ภูพญาด้วย”

“แล้วตอนจบเป็นไงคะ” เมขลาทนฟังจนจบแล้วถามขึ้น พอผู้กำกับบอกว่าตอนจบพระเอกโดนยิงตาย เมขลามองหน้าพญาหัวเราะร่า “ตาย ฮ่าๆๆ...ชอบอ่ะ ชอบจบแบบนี้มาก เหมาะที่สุด”

แจ๊คโวยว่าทำไมให้พญาเป็นคู่จิ้นกับลาล่า ตนเล่นเป็นพระเอกทำไมไม่ให้ตนเป็น ผู้กำกับบอกว่าก็ให้กุ๊กกิ๊กกันนอกจอไง มีพระเอกตัวเองอยู่ที่ไร่ แล้วหันถามพญาว่ามีแฟนตัวจริงจะมีปัญหาหรือเปล่า พญาบอกว่าไม่มี เมขลาแย้งทันทีว่า

“แต่ลาล่ามีปัญหาค่ะ หนูทำเรื่องแบบนั้นกับเขาไม่ได้”

“เอาน่า จิ้นหน่อย ให้แฟนคลับเขาฟินกัน” ผู้กำกับตัดบท เมขลาทำท่าจะแย้งอีก ผู้กำกับขัดขึ้นว่า “ไม่มีแต่อะไรแล้ว ทุกอย่างตามนั้น” พูดแล้วเดินออกไปเลย เมขลาอ้าปากค้างทำหน้าขัดใจสุดๆ แล้วก็ไปเคี่ยวเข็ญเจ๊มิ้วให้เคลียร์ให้ตนด่วนเลย ตนไม่เอาคู่จิ้น

แต่เมขลาก็แพ้ฝีปากผู้จัดการมืออาชีพอย่างเจ๊มิ้ว บ่นฟึดฟัดๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อมาถ่ายรูปคู่ที่ห้องโถงในสถานีก็ตะบึงตะบอน จนเจ๊มิ้วต้องบอกให้ทำหน้าดีๆ หน่อย และตากล้องก็บอกว่าให้ยิ้มหน่อย ตากล้องชมว่าพระเอกยิ้มหล่อมากเลย เธอจึงฉีกยิ้มยิงฟันใส่กล้อง

ที่ไร่ภูพญา บรรดาคนในไร่ทั้งแม่ครัว เด็กรับใช้ และคนงาน ได้ข่าวจะมีกองถ่ายมาที่ไร่ก็เตรียมสวยเตรียมหล่อออกทีวีกัน พญาพูดขำๆว่าเขาจะมากันเดือนหน้าโน่น เพ็ญก็ว่า แต่งกันแต่ตอนนี้กว่าจะถึงวันนั้นบูดกันพอดี

กุ้งถามว่าใครเล่นเป็นพระเอกนางเอก พญาบอกว่าแจ๊คกับลาล่า ดอกปีบถามว่าลาล่าคือครูปริมใช่ไหม พญาไม่ตอบขอตัวไปดูแปลงองุ่น หลังจากนั้นเพ็ญกำชับทุกคนว่า

“ห้ามเรียกชื่อครูปริมเด็ดขาด ให้เรียกเขาว่าคุณลาล่า แล้วอย่าให้คนอื่นรู้ด้วยว่าเขาเคยอยู่ที่นี่ ใครหลุดปากฉันตัดเงินเดือน” ทุกคนรีบรับปาก น้ำอ้อยถามว่าพวกตนไม่มีเงินเดือนเรียกครูได้ไหม “ไม่ได้ เด็กๆต้องเรียกเขาว่าพี่ลาล่าเหมือนกัน ถ้าใครไม่ทำตามจะสั่งให้ครูคนใหม่เพิ่มการบ้าน” พวกเด็กๆทำหน้าสยอง แย่งกันรับคำเสียงขรม

ระหว่างนั้นเพ็ญไม่เห็นป้าแหวง ถามว่าหายไปไหนก็ไม่มีใครรู้ ที่แท้ป้าแหวงรับสินบนเป็นสายให้แอนนี่จึงรีบไปรายงานที่บ้าน เสี่ยส่งถามว่าทำไมพญายังไม่ยอมปล่อยมือจากเมขลา เขาต้องการอะไรแน่ ระแวงว่าพญาจะคิดเอาป่าสายน้ำผึ้งคืน แอนนี่ชะงัก ส่วนมิ่งที่แอบฟังอยู่นิ่งคิด

ooooooo

ถึงกำหนดที่จะถ่ายละครเรื่องวิมานสีเขียว เมขลากับเจ๊มิ้วนั่งรถตู้ไปยังไร่ภูพญา ผ่านจุดที่เกิดอุบัติเหตุ เมขลาสั่งให้คนขับหยุดรถ เธอนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่ทะเลาะกับพญาและประกาศจะไม่ขายป่าสายน้ำผึ้งให้เขาเด็ดขาด จนเกิดอุบัติเหตุขึ้น ความเจ็บแค้นขมขื่นก็ถาโถมเข้ามาอย่างหนัก

เมื่อถึงบ้านพัก พญายืนรอรับอยู่ เมขลามองเขาแปลกๆจนพญาถามว่าทำไมมองแบบนั้น

“คุณได้ทำบุญให้ครูปริมตัวจริงบ้างหรือเปล่า”

พญาสะอึกอึ้งกับคำถามนี้ เขานิ่งไม่ตอบ

เมื่อขึ้นบ้าน คนอื่นๆพากันชมวิวทิวทัศน์อย่างตื่นตาตื่นใจ แต่เมขลาหลับ พอตื่นขึ้นเห็นเพ็ญก็รีบยกมือไหว้

พวกเด็กๆตื่นเต้นพากันมาแอบดูดาราและทีมงาน ปลากัดจำเมขลาได้ถามเพื่อนๆว่านั่นครูปริมใช่ไหม น้ำอ้อยไม่แน่ใจ น้ำตาลบอกว่าเขาเป็นดาราไม่ใช่ครูปริม เมขลาได้ยินเสียงเด็กๆ ดีใจจนลืมตัวร้องทักปลากัด เจ๊มิ้วได้ยินถามว่ารู้จักกันหรือ เมขลารู้ตัวกลบเกลื่อนว่าตนทำการบ้านมาก่อนว่ามาทำงานที่นี่ต้องเจอใครบ้าง เจ๊มิ้วชมว่านางเอกของเจ๊ขยันจัง

พญาจัดให้เมขลานอนห้องเดิมที่ติดกับห้องของเขา เธองอแงไม่ยอมนอน เพ็ญชี้แจงว่า

“เรือนเล็กที่หนูเคยอยู่ พวกผู้กำกับเอาไปนอนแล้ว เหลือแต่ห้องนี้ คุณมิ้วเขามาดูแล้ว บอกว่าจัดให้หนูได้เลย แต่ถ้าหนูไม่สบายใจ...”

“ไม่ต้องห่วง ผมไม่กวนคุณหรอก” พญาตัดบทแล้วเดินออกไปซึมๆ

ooooooo

รุ่งขึ้นเมขลานอนตื่นสาย ทีมงานจึงไปก่อนเพื่อให้เธอนอนพักให้สบาย เจ๊มิ้วขอให้พญาช่วยพาเธอตามไปภายหลัง

แต่พอพญาขับรถออกไปครู่เดียว ก็ต้องเปลี่ยนเส้นทางเพราะฝนตกหนักหน้าดินทรุด ทางในป่าโดนตัดหมด แต่เส้นทางใหม่เขาไม่คุ้นชินเลยพาหลง ทางกองถ่ายร้อนใจเพราะได้เวลาแล้วแต่พระเอกนางเอกยังมาไม่ถึง โทร.ติดต่อกันสัญญาณก็ไม่ดีพูดขาดๆหายๆ สื่อกันไม่เข้าใจ ที่ร้ายกว่านั้นคือพญากับเมขลาได้ยินเสียงผู้หญิงร้องขอความช่วยเหลือจึงย่องไปดู เจอไอ้ชิดกับไอ้หยอยจับผู้หญิงยัดเข้าโกดังจะเอาไปขาย เมขลาจำได้ว่าสองคนนี้เป็นคนที่ขับรถบรรทุกเบียดตนตกข้างทางและจับตนตอนออกจากโรงพยาบาล เธอรีบเอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้

พญาถามว่าถ่ายไปทำไม เธอบอกว่าส่งให้ฝ่ายข่าว คนเลวๆพวกนี้ต้องแฉให้คนรู้กันทั่วประเทศ เธอพยายามจะถ่ายไปพากย์ไป ไม่ทันระวังเดินไปเกือบตกเนิน พญารับไว้ทัน เธอตกใจร้องเสียงดัง ไอ้ชิดกับไอ้หยอยได้ยิน มันยิงปืนขึ้นฟ้าขู่ พญาฉุดเมขลาหนี แต่มันเห็นก่อน ไอ้ชิดสั่งให้เก็บทั้งคู่เลยถ้าหนีไปได้เราแย่แน่ๆ

พญาพาเมขลาวิ่งหนีพลางยิงต่อสู้ ไปหลบในพงหญ้า มันวิ่งผ่านไปไม่เห็น พญาจึงพาเธอออกเดินป่า เมขลาระแวงว่าเขาจะตุกติก บอกว่าให้พาตนไปส่งกองถ่าย พญาบอกว่าขืนไปตอนนี้โดนมันยิงแน่

ส่วนทางกองถ่ายรอแล้วรอเล่าพญากับเมขลาก็ไม่มา ผู้กำกับเห็นผิดปกติสั่งเลิกกองแล้วรีบตามหาตัวทั้งสองให้พบ

พญาพาเมขลาเดินมาจนเจอกระท่อมร้างกลางป่า เขาชวนให้พักเอาแรงก่อน เมขลาหาว่าเขาแผนสูงไม่ยอมเข้าไป พอพญาเข้าไปเธอนึกกลัวจึงเข้าไป พญาบอกว่าจีพีเอสของตนเสียหาพิกัดไม่เจอ

อรัญกับเทิดและเจ๊มิ้วออกตามหาเมขลากับพญา เจ๊กลัวเมขลาเป็นอะไรไป ได้เป็นข่าวใหญ่แน่

“ไม่ต้องห่วงครับ เพื่อนผมอยู่ป่าตั้งแต่เกิด พาคุณลาล่ากลับมาได้แน่” อรัญมั่นใจ

เมื่อเมขลาเข้ามาในกระท่อม พญาพยายามง้อ เขาขอโทษทุกเรื่องที่ผ่านมา เธอไม่ยอมยกโทษให้ พญาตามง้อกอดเธอไว้ เธอเสียงแข็งสั่งให้ปล่อย หันจ้องเขา

แต่พอสบตากันแววตาที่ดุดันของเธอก็อ่อนแสงลง เมื่อพญาก้มลงจะจุ๊บเธอรู้สึกตัวสะบัดหน้าหนี ศอกใส่เขาจนตัวงอแล้วปึงปังออกจากกระท่อมไป ใช้เครื่องตัวเองหาจีพีเอส แต่ไม่มีสัญญาณ รู้สึกหิว มองไปเห็นมีมะม่วงสุกจึงพยายามจะสอยกินแต่ไม่ถึง กระโดดตีมะม่วงก็ไม่หล่น จนตัวเองล้มลงข้อเท้าพลิก

ข้อเท้าพลิกแล้วก็ยังทิฐิพยายามจะเดินไป พญาเห็นทนไม่ไหวเลยจับขึ้นบ่าแบกไป ได้สัมผัสความแข็งแรงของเขาทำให้เมขลารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย ถึงจะทำฤทธิ์บ้างพอถูกขู่ว่าจะโยนทิ้ง ก็รีบสงบเสงี่ยม

อรัญ เพ็ญ ศนิและเจ๊มิ้วเดินหาจนเจอพญาแบกเมขลามา เมื่อพากันกลับถึงบ้านพัก เจ๊ยังปลื้มรำพึงซึ้งว่าพระเอกนอกจอเห็นแล้วฟินไปสามโลก แล้วชวนคนอื่นไปกินของว่างกันเพราะเมขลามีคนดูแลแล้ว

พญาประคบเย็นให้บอกว่าเดี๋ยวก็ค่อยๆหายบวมช่วงนี้อย่าเดินมาก ถ้ามีคิวบู๊ก็อย่าเพิ่งเล่น พักให้หายดีก่อน เมขลาพึมพำว่าห่วงด้วย...

“ผมอาจจะเลวที่เคยหลอกคุณ แต่ความรู้สึกของผม มันเป็นเรื่องจริง” เธอถามว่ารู้สึกยังไง ก็พอดีศนิถือกระเป๋าเดินเข้ามา ถามว่าเท้าไปโดนอะไรมา เหลือบมองพญาหยอกว่ามีพยาบาลด้วยนะ เมขลาเชิดหน้าสะบัดเสียงว่าไม่เห็นสนใจเลย แล้วชวนศนิออกไป แต่เดินออกไปสีหน้าเขินๆ

อรัญดูออก เขายิ้มให้พญาแซวๆ พญายิ้มตอบนิดๆอย่างรู้กัน

ooooooo

เมขลาจะเอาคลิปที่ถ่ายพวกค้ามนุษย์ไปออกรายการจะได้กวาดล้างพวกนี้ให้สิ้นซาก พญาบอกว่าทำแบบนั้นไม่ได้เพราะในคลิปติดตัวเธอไปด้วย ให้เอาคลิปนั้นให้เจ้าหน้าที่เสีย เมขลารั้นไม่เชื่อ

แต่พออรัญบอกว่าถ้ากระโตกระตากไป นอกจากพวกมันจะรู้ตัวแล้วเธอเองก็อันตรายด้วย เรื่องนี้ปล่อยให้พวกตนจัดการดีกว่า ศนิเห็นด้วย อรัญจึงขอเอาไฟล์ไปก๊อบปี้เดี๋ยวจะเอามาคืน

เสี่ยส่งสั่งมิ่งให้เก็บพญาเสียเพราะชักจะรู้เรื่องของตนมากไปแล้ว แอนนี่ห้ามทำร้ายพญาเด็ดขาดเพราะเขาเป็นผู้ชายที่ตนจะแต่งงานด้วย เรื่องของพญาตนขอจัดการเองคนอื่นอย่าแส่ พลางหางตาไปทางมิ่ง

การถ่ายละครเริ่มแล้ว ในบท เมขลาจะต้องต่อว่าและตบหน้าแจ๊คว่าหลอกตน ตอนซ้อมเธอตบหลอกๆ แต่พอถ่ายจริงเธอเห็นพญามายืนดูอยู่ เลยอินมากเพราะเป็นเรื่องจริงระหว่างเธอกับพญาเผลอตบแจ๊คจริงๆ แจ๊คเจ็บจนมึนแต่ก็พยายามเล่นต่อจนจบ

ทุกคนงงมากกับการเล่นนอกบทของเมขลา เจ๊มิ้วถามว่าทำไมตบจริง เธอตัดบทว่าเจ๊ไม่มีวันเข้าใจหรอกแล้วเดินหนีไปเลย เจ๊ถามศนิว่าเขาเป็นอะไรกันแน่ ศนิตอบหน้านิ่งว่า “เป็นไข้ใจมังคะ” ทำเอาเจ๊ยิ่งงง

ศนิดูออกว่าทั้งพญาและเมขลาต่างมีใจให้กัน เธอถามพญาว่าคิดอย่างไรกับเพื่อนตน ขอให้ตอบตรงๆ

“ผมยอมรับว่าช่วงแรกที่คิดจะเก็บเขาไว้ในไร่ เพราะกลัวว่าถ้าเมขลารู้ความจริงว่าตัวเองคือใคร เขาจะขายป่าให้เสี่ยส่ง แต่พอเวลาผ่านไป มันไม่ใช่แค่นั้น...ผมรักเมขลาครับ”

ฝ่ายเมขลาทำท่าโกรธเกลียดพญา ต่อหน้าเขาก็แกล้งเอาใจฉอเลาะแจ๊คประชดเขา จนศนิมองออกถามว่าเธอชอบเขาใช่ไหม เมขลาปฏิเสธพัลวัน ศนิบอกว่าตนคุยกับพญาแล้วเขาบอกว่ารักเธอ เมขลาอึ้งทำเป็นสะบัดเสียงว่าไปเชื่ออะไรกับคนอย่างนั้น

“เชื่อสิ ฉันมั่นใจว่าดูคนไม่ผิด รวมทั้งดูเธอไม่ผิดด้วยว่ารักเขา”

“อย่าพูดแบบนี้อีกไม่งั้นเลิกเป็นเพื่อนกัน เลือกเอาว่าจะเป็นข้างเขาหรือข้างฉัน ฉันไม่ได้รักเขาได้ยินไหม ฉันไม่ได้รักผู้ชายคนนั้น” เมขลาเสียงแข็งเหมือนพยายามใช้เสียงกลบเกลื่อนความรู้สึกที่แท้จริงของตน

“เม...อย่าเอาชนะกันเลย การที่จะเจอคนที่เรารักจริงๆ มันไม่ง่ายนะ” ศนิเตือนเพื่อนอย่างรู้ทัน

ooooooo

แอนนี่มาตอแยพญาถามเรื่องความรู้สึกต่อเมขลา พญาบอกว่าตนคงไม่มีวันสบายใจได้ถ้าเมขลาไม่ยกโทษให้ แอนนี่ยุว่าถ้าเข้าใจยากนักก็ปล่อยเขาไปเสีย จะยื้อไว้เพื่ออะไร เพราะผู้หญิงอย่างเมขลาไม่มีวันมาใช้ชีวิตที่นี่ได้หรอก

เมขลาย่องมาแอบฟังแอนนี่ ทองหลางมาเจอแกล้งทักเสียงดัง พญาถามทองหลางว่ามีอะไร ทองหลางบอกว่าไม่มีอะไรแมววิ่งผ่านไปเท่านั้น พญาไม่ติดใจ แอนนี่ไม่เชื่อแต่ไม่พูดอะไร

คืนนี้อากาศเย็น เมขลามายืนที่ระเบียง พญาเอาผ้ามาคลุมไหล่ให้บอกว่าอากาศเย็น แล้วกอดเธอจากข้างหลัง เมขลาสั่งให้ปล่อย

“ให้อภัยผมเถอะนะ ผมรู้ตัวว่าทำผิดไปมาก แต่บอกมาสิว่าต้องทำยังไงคุณถึงจะหายโกรธ”

“ไม่ต้อง คุณทำมามากเกินพอแล้ว อย่าพยายามอีกเลย เราไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว”

เมขลาน้ำตาไหลเบี่ยงตัวเดินจากไป พญายืนนิ่งอย่างเจ็บปวด กลับเข้าห้องแล้วก็ยังนอนร้องไห้ ศนิถามว่าเป็นอะไร เมขลาไม่ตอบ ศนิได้แต่มองเพื่อนอย่างเป็นห่วง

รุ่งขึ้นแอนนี่มาถามเมขลาขณะนั่งท่องบทอยู่ว่าเธออยากได้พญามากหรือถึงกับต้องลงทุนสร้างเรื่องขนาดนี้ เมขลาบอกว่าตนไม่สนใจผู้ชายคนนี้เลยสักนิด แอนนี่ได้ทีให้เธอยืนยันว่าพูดแล้วก็อย่ามายุ่งกับพญาอีก

“คนอย่างฉัน พูดคำไหนคำนั้น ในเมื่อรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร เธอก็ควรคืนป่าสายน้ำผึ้งให้ฉันได้แล้ว”

แอนนี่อึ้งสนิท คิดไม่ถึงว่าเมขลาจะมาไม้นี้

ooooooo

เมื่อเสี่ยส่งรู้จากแอนนี่ว่าเมขลาจะทวงป่าสายน้ำผึ้งคืน ก็พาทนายไปหาถึงเรือนใหญ่ไร่พญาอ้างว่าแอนนี่จ่ายไปห้าล้านซื้อป่าผืนนี้แล้วจะมาทวงคืนกันง่าย ๆได้อย่างไร เมขลาบอกว่าตนเป็นเจ้าของตัวจริง

เสี่ยอ้างว่าตนเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเมขลาเป็นเจ้าของตัวจริง แอนนี่ก็เข้าใจว่าไข่มุกเป็นเจ้าของตัวจริงถึงได้ซื้อไว้ ทั้งยังพูดเอาบุญคุณว่าเห็นน้าของลาล่าเดือดร้อนเรื่องเงินจึงช่วยซื้อไว้ มองหน้าพญาตาหวานเยิ้มบอกว่า

“จะเก็บให้เราสองคนเอาไว้ปลูกเรือนหอกับ...”

“คุณโดนน้าฉันหลอกขายที่แล้วค่ะ แต่ละคนอยากได้ที่กันจั๊ง หลอกกันไป หลอกกันมา” เธอด่าทีเดียวโดนกันระนาว เพราะพญาโดนตวัดหางตาใส่ด้วย

อรัญบอกเสี่ยส่งว่าอย่าคิดว่าทำเรื่องตุกติกแบบนี้แล้วจะรอด เสี่ยสวนทันควันว่ายังไงก็ไม่มีทางจะซื้อคืน ร้อยล้านก็ไม่ขาย แล้วหัวเราะลั่น เพ็ญตบโต๊ะปังตวาดว่าอย่ามาหัวเราะเสียงดังบ้านตน พ่อลูกกันไม่รู้ได้ยังไง เสี่ยแกล้งยั่วจนเพ็ญโมโหไล่ออกจากบ้าน เสี่ยเดินหัวเราะร่าออกไปอย่างสะใจที่ยั่วโมโหเพ็ญได้

ระหว่างพญาเดินไปส่งแอนนี่ที่รถ เธอบอกเขาว่าระหว่างเรายังเหมือนเดิมอย่าให้ป่าสายน้ำผึ้งมาทำให้เราไม่เข้าใจกัน อ่อยว่า “ต่อไปถ้าเราแต่งงานกันป่าก็เป็นของเรา คุณก็เป็นเจ้าของร่วมด้วยอย่างที่คุณต้องการไงคะ”

“ผมไม่เคยคิดจะแต่งงานกับใครเพราะอยากได้ป่าสายน้ำผึ้ง”

“ฉันรู้ว่าคุณยังไม่ลืมเขา แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมาะกับคุณ เขาไม่มีวันมาอยู่ที่นี่ได้ ตัดใจเถอะค่ะ”

“เขาเป็นภรรยาผม คุณกลับไปเถอะ”

แอนนี่จ้องหน้าพญาอย่างแค้นใจสะบัดขึ้นรถไป มิ่งที่คอยเปิดประตูให้จ้องหน้าพญาแล้วอ้อมไปขึ้นรถขับออกไป

ooooooo

พญาเดินกลับมา เพ็ญ เมขลาและอรัญยังคุยกันอยู่ เพ็ญเจ็บใจที่เสี่ยกับแอนนี่สมรู้ร่วมคิดกันหลอกซื้อป่าสายน้ำผึ้งไป แต่เมขลากลับไม่ทุกข์ร้อนบอกว่าช่างเถอะคงเอาคืนยากแล้ว อรัญถามว่าจะฟ้องไหมตนช่วยหาทนายเก่งๆให้

“ไม่อยากขึ้นโรงขึ้นศาลค่ะ เสียเวลา ตามตัวน้าไข่มุกแล้วเอาเงินคืนง่ายกว่า” พญาถามว่าเธอไม่ห่วงป่า ไม่คิดจะเอาคืนหรือ “ฉันเฉยๆค่ะ ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถ้าคุณห่วงก็รีบแต่งงานกับเขาซะ อุตส่าห์เอาสิบล้อมาเปิดทางให้ขนาดนั้น ได้ทั้งป่าได้ทั้งคน โห...มีแต่ได้กับได้”

พญาทำเสียงเข้มว่าพูดอะไรไม่เข้าท่า เมขลาสวนไปอย่างไม่แคร์ว่าตนก็เป็นอย่างนี้แหละ ไม่อยากยุ่งแล้ว เอาเวลาไปเล่นละครดีกว่าได้ตังค์ดีกว่า” ว่าแล้วหันไปขอตัวกับเพ็ญและอรัญจะไปถ่ายละครต่อ ไม่วายชำเลืองมาทางพญาเหน็บว่า “อย่าทำเป็นคิดนานนะ ช้าเดี๋ยวเขาเปลี่ยนใจไม่รู้ด้วย รักป่ามากไม่ใช่เหรอ คุณน่ะ”

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 11 วันที่ 21 ก.พ. 59

ละคร วิมานเมขลา บทประพันธ์โดย กันยา กุมารี
วิมานเมขลา บทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทิดโชค เกียรติสุขเกษม,วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ
ละคร วิมานเมขลา กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ละคร วิมานเมขลา ผลิตโดย บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร วิมานเมขลา เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559
ที่มา ไทยรัฐ