อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 12 วันที่ 24 ก.พ. 59

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 12 วันที่ 24 ก.พ. 59

แอนนี่หนีกลับถึงบ้านในสภาพทรุดโทรมจนเสี่ยส่งถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมโทรมอย่างนี้ เธอบอกว่าถูกมิ่งรังแก มันยังไม่ตาย เสี่ยฉุนขาดถามว่าแล้วไอ้ชิดกับไอ้หยอยไปไหน ทำไมไม่ช่วย

แอนนี่บอกว่ามันถูกตีหัวอยู่กลางป่า น่าจะยังไม่ตาย

“ไปเอาตัวพวกมันมา แล้วถ้าใครเจอไอ้มิ่งก็จัดการเก็บเสีย อย่าให้เหลือซาก” เสี่ยส่งสั่งเหี้ยม

ที่ห้องกินข้าวบ้านพญา พญาไม่เห็นเมขลา ถามว่าเมขลาล่ะ ไข่มุกทำไก๋ถามว่ามีใครเห็นหรือเปล่า พญาถามว่าเมื่อกลางวันเห็นไปกับคุณไข่มุกไม่ใช่หรือ ไข่มุกบอกว่าคุยกันนิดๆหน่อยๆ แล้วแยกย้ายกัน ไม่รู้เมขลาไปไหนต่อหรือเปล่า สองแม่ลูกพูดสับสนว่าไปไหนต่อหรือใครพาไปไหนก็ไม่รู้



“วอหาทุกคนซิ ดูว่าตอนนี้คุณลาล่าอยู่ที่ไหน” พญาสั่งทองหลางอย่างตึงเครียด

ทองหลางกับเทิดออกไปถึงจุดที่ไข่มุกบอกว่าแยกกับเมขลา แต่ก็ไม่เจอ จึงถามวอ 1 และวอ 2ครู่หนึ่ง วอ 2 แจ้งว่าเจอรอยเท้าคนเข้าไปในป่าเป็นรอยใหม่ๆ พญาจึงสั่งทุกคนให้ตามไป

มิ่งกับเมขลาอยู่ที่ชายป่า เมขลามองอย่างคุมเชิงว่ามิ่งจะทำอะไรและหาทางสู้ ครู่หนึ่งมิ่งได้ยินเสียงคนเดินมาจากข้างหลัง มิ่งเหลียวมองขวับ เมขลาได้โอกาสคว้าไม้ฟาดอย่างแรง มิ่งกระโดดหลบ แต่เมขลายังเงื้อไม้จะฟาดอีก

“เดี๋ยวๆหยุดก่อน” มิ่งร้องบอก เมขลาถามว่าจะทำอะไรตน “ไม่ทำอะไรคุณหรอก ผมมาช่วยคุณต่างหาก”

เมขลาไม่เชื่อเพราะมิ่งเป็นลูกน้องเสี่ยส่ง มิ่งบอกว่าตอนนี้ไม่ใช่ เพราะตนไม่มีประโยชน์กับเขาแล้วเขาก็ไล่ออก ซ้ำตนยังถูกสั่งเก็บ ไม่ใช่สั่งเก็บตนเท่านั้น ยังสั่งเก็บเธอด้วย

ฝ่ายพญากับทองหลางและเทิด เดินเข้าป่าไปจนเจอกระท่อมร้าง พญากระชากประตูออก เห็นไอ้ชิดกับไอ้หยอยในสภาพโซซัดโซเซกำลังจะออกมาพอดี พญาถามทันทีว่าลาล่าอยู่ไหน มันบอกว่าไม่รู้ ถามว่าแล้วพวกมันมาทำอะไรที่นี่ มันบอกว่ามานอนเฉยๆ

ไม่ว่าจะถามอย่างไร ขู่อย่างไร มันก็บอกว่าไม่รู้ พญาจึงพามาที่บ้านบอกอรัญให้จับส่งตำรวจเสีย

ยังไม่ทันทำอะไร เสี่ยส่งก็มาถึง บอกว่าได้ข่าวว่า ลูกน้องถูกจับเลยแวะมาดูว่ามันทำอะไรผิดจะได้ช่วยจัดการ

เพ็ญบอกว่าลาล่าหายไป สองคนนี้ต้องมีส่วน เกี่ยวข้องแน่ เสี่ยส่งหาว่าเพ็ญมโนมั่วไปเอง บอกว่า

ไอ้มิ่งต่างหากที่จับเมขลาไป พญาถามว่าเสี่ยรู้ได้อย่างไรว่ามิ่งจับไป

“เอาเป็นว่ารู้แล้วกัน แล้วยังรู้ด้วยว่ามันน่าจะพาไปไว้ที่ไหน”

ที่ชายป่า มิ่งพาเมขลาเดินออกมา พลางเล่าต่อว่า “คุณแอนนี่สั่งเก็บคุณหลายหนแล้ว เพราะเขาต้องการตัวนายพญา” เมขลาถามว่าแค่อยากได้ผู้ชายถึงขนาดต้องสั่งฆ่ากันเลยหรือ “ผมพูดความจริง ถ้าเขายังอยู่ คุณสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขแน่”

ทันใดนั้น มีเสียงคนเดินมา มิ่งหันมองอย่างระวังตัว เมขลาชะเง้อมองตาม เธอดีใจสุดขีดเมื่อเห็นพญาเดินมากับทองหลางและเทิด พญาถลาเข้าหาถามอย่างห่วงใย ว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม

เมขลาบอกว่าตนไม่เป็นอะไร แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้พญาฟัง จนถูกแอนนี่ผลักตนไปชนมิ่งแล้วหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว ดีที่มิ่งไม่ทำอะไรตน พญาถามว่าเมื่อกี๊

เธออยู่กับมิ่งหรือ เมขลาบอกว่าใช่ แต่พอเหลียวมอง มิ่งหายไปแล้ว

ooooooo

เพ็ญเตือนเมขลาว่าต่อไปนี้ต้องระวังตัวอย่าไป ไหนมาไหนคนเดียว เมขลารับคำและขออย่าเพิ่งบอกคนอื่นในกองถ่ายเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง

ศนิรับคำว่าไม่บอกก็ได้ แต่ถ้ามีใครเล่นงานเธออีก ตนจะไม่ทน จะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด

ขณะนั้นไข่มุกกับมาการีนเดินมา ไข่มุกแกล้งทำเป็นดีใจเข้าไปกอดไหล่เมขลาถามว่ามาแล้วหรือ หายไปไหนมา มาการีนผสมโรงว่าพวกเราเป็นห่วงแทบแย่ ศนิบอกว่าแอนนี่ให้ลูกน้องจับเมขลาไปในป่า ไข่มุกทำเป็นตกใจ ถามว่าเมขลาไม่เป็นอะไรใช่ไหม เพ็ญถามเสียงเข้มว่า “ทำไมต้องพาเมขลาไปตรงนั้น”

“ใช่ หลังจากน้าหายไป พวกนั้นก็มาจับตัวหนูทันที”

“เฮ้ย...น้าไม่รู้ เดินลำดับความคิดอยู่หันไปอีกทีก็ไม่เจอแล้ว ยังคิดอยู่เลยว่าหนีกลับมาก่อนหรือเปล่า ถ้ารู้ว่าแอนนี่มารังแกก็เข้าไปช่วยแล้ว โธ่...น้าเป็นห่วงหลานจะตาย”

เมขลาตัดบทว่าไม่รู้ก็แล้วไป แต่บ่นเจ็บใจแอนนี่ ที่หลอกกันยังไม่พอ ยังทิ้งตนหนีเอาตัวรอดอีก พญาพูดให้ผ่อนคลายว่าตอนนั้นแอนนี่คงตกใจไม่ได้ตั้งใจทิ้งเธอ เมขลาโต้ว่าตั้งใจ เพราะมิ่งบอกเองว่าเธอคิดจะเก็บตนหลายครั้งแล้ว

พญาแก้ต่างให้อีกว่ามิ่งอาจจะพูดเพราะโดนเสี่ยไล่ออกก็ได้ เมขาลาโมโหหาว่าเข้าข้างกันตลอด

“ไม่ใช่อย่างนั้น แต่คนอย่างมิ่งก็เชื่อไม่ได้มันอาจจะใส่ร้ายแอนนี่”

“ใส่ร้ายหรือไม่ใส่ร้ายก็ระวังไว้บ้าง ลูกเสือลูกจระเข้ เสี่ยส่งร้ายอย่างนั้น ลูกสาวก็คงไม่เบาเหมือนกัน” เพ็ญไกล่เกลี่ย

พอดีเจ๊มิ้วเดินมาบอกเมขลาว่าผู้กำกับให้ไปบรีฟคิวของวันพรุ่งนี้ มองหน้าทุกคน ถามว่าคุยอะไรกัน ทำไมดูเครียดๆแปลกๆ เมขลารีบบอกว่าไม่มีอะไร ไปคุยงานกันเถอะ เจ๊มิ้วเดินไปแต่ใจยังสงสัย

ooooooo

ที่มุมเงียบในไร่ภูพญา เมขลามานั่งท่องบทอยู่ แอนนี่ตามมาป่วน โดยไม่รู้ว่าพญาดูอยู่และตามมา แอบฟัง

“เก่งนะ ยังทำตัวเป็นปกติได้ เล่นละครได้เหมือนเดิม มืออาชีพจริงๆ”

เมขลาไล่ไปให้พ้นอย่ามายุ่งกับตน แอนนี่โต้ว่าเธอต่างหากที่ต้องไปจากที่นี่ เธอต้องหายไปจากชีวิตของพญา

เมขลาประกาศว่าจะไม่ปล่อยให้คนอย่างเธอลอยนวล จะเปิดโปงเรื่องนี้กับทุกคน

“ถ้าคิดว่าคนอื่นเขาจะเชื่อก็ลองดู แม่นางเอกจอมมโน” แอนนี่เย้ยแล้วเดินไป

ต่อมาเมื่อแอนนี่มาเจอพญาที่หน้าศูนย์เด็กเล็ก เธอฉอเลาะถามว่าตนทำแผนโครงการศูนย์เด็กเล็ก

เสร็จแล้วจะดูไหม พญาบอกว่าเธอไม่ต้องทำเรื่องศูนย์เด็กเล็กอีกต่อไปแล้ว แอนนี่ถามว่าเป็นอะไร ดูเขาเครียดๆ งั้นตนเอามาให้ดูคราวหลังก็ได้

“ผมได้ยินทุกอย่างแล้ว...ไม่คิดว่าคุณจะโหดถึงขนาดสั่งฆ่าคนได้” แอนนี่พยายามแก้ตัว พญาตัดบทเด็ดขาดว่า “อย่าแตะต้องเมขลาแล้วก็คนที่ไร่นี้อีก ผมหวังว่า คุณจะหยุดแค่นี้ ไม่งั้นเราก็ไม่ใช่เพื่อนกันต่อไป”

“แล้วจะได้เห็นดีกัน คุณจะต้องเสียใจที่ตัดสินใจแบบนี้” แอนนี่จิกตามองพญา ทำให้เขาอดเครียดไม่ได้

เมขลาเล่าให้ศนิฟัง เพื่อนรักเตือนว่าแอนนี่ยังคิดจะทำร้ายเธออยู่ ระวังตัวด้วย

ขณะนั้นเอง เมขลาเห็นเด็กๆปั่นจักรยานเล่นอยู่ เธอตะโกนเรียกแล้วชวนศนิไปแว้นจักรยานแข่งกับเด็กแก้เครียดกัน แล้วทั้งเมขลาและศนิก็เข้าร่วมปั่นจักรยานกับเด็กๆอย่างสนุกสนาน

แอนนี่บึ่งรถ SUV มาจากอีกด้านหนึ่ง ยังอารมณ์ค้างจากพญาอยู่ เมขลาเห็นรถตะบึงมาก็ตกใจร้องบอกเด็กๆ ให้ระวัง คนอื่นหลบเข้าข้างทางทัน แต่น้ำตาลปั่นช้ากว่าคนอื่นหลบไม่ทัน แอนนี่เห็นเด็กก็เบรกกะทันหันเกือบชนน้ำตาล เมขลากระโดดลงไปดู ดีที่น้ำตาลไม่เป็นอะไร เมขลาหันไปโวยว่าทำไมขับรถไม่ดูเด็กเลย แทนที่แอนนี่จะสำนึกกลับถอยหลังพุ่งมาทางเมขลา ดีที่เธอโดดหลบทัน

ปลากัดโกรธแค้นตะโกนว่าทำครูอย่างนี้ได้ยังไง มองไปเห็นแอนนี่ขับรถไปไกลแล้ว พวกเด็กๆโดดขึ้น

จักรยานพร้อมลุย ศนิตกใจร้องว่าอย่าไปยุ่งกับเขา บอก เมขลาให้ช่วยห้ามเด็กหน่อย

“ไม่ต้องห้าม ไปพวกเรา ไปสั่งสอน” เมขลากลับสั่งลุย พวกเด็กๆเฮลั่น แล้วพากันพุ่งจักรยานไป ศนิยืนเหวอไปเลย

เพราะรู้เส้นทางลัดและคล่องตัวกว่า เด็กๆปั่นจักรยานไปดักหน้ารถแอนนี่แล้วปาโคลนใส่กระจกเลอะเทอะไปหมด แอนนี่ลงจากรถมาโวยว่ารู้ไหมว่ารถตนแพงแค่ไหน พูดไม่ทันขาดคำ เมขลาก็ปาโคลนก้อนใหญ่ใส่หน้าเต็มๆ แอนนี่กรี๊ดลั่น

“รู้จักแก๊งเด็กแว้นแห่งไร่ภูพญาน้อยไปซะแล้ว สมควรโดน” เมขลาแปะมือกับเด็กๆแล้วปั่นจักรยานกลับกันอย่างเท่

ooooooo

อรัญนำตัวไอ้ชิดกับไอ้หยอยส่งตำรวจ เขาเล่าให้พญา เมขลา และศนิฟังว่า ไอ้ชิดกับไอ้หยอยรับสารภาพหมดทุกข้อหาโดยไม่ซัดทอดใครเลย

เมขลายืนยันว่าแอนนี่เป็นคนบงการทุกอย่างจริงๆ อรัญบอกว่ามันสองคนปากแข็งว่าไม่มีใครสั่ง

“โกหก คิดเหรอว่านายของพวกแกจะรอด” เมขลาโวยวายเสียงดังจนพญาต้องบอกให้ใจเย็นๆ เลยถูกเธอแหวว่า “ถูกหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก”

เมขลาโวยวายจะไปเอาเรื่องให้ได้ พญาเตือนว่าโวย ไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เธอฉุนขาดถามเกือบเป็นตวาดว่า

“ทำไม ฉันพูดอะไรผิดตรงไหน ก็มันเป็นเรื่องจริง นี่สองคนนั้นต้องโดนเสี่ยส่งกับแอนนี่ขู่ห้ามซัดทอดแน่นอน ฉันมั่นใจ ทำไม ไม่เชื่อฉันอีกแล้วล่ะสิ จะเข้าข้างเขาอีกแล้วใช่ไหม”

ศนิบอกว่าพญาเขาแค่อยากให้เธอมีสติรอบคอบเท่านั้น ก็ถูกหาว่าเข้าข้างเขา ศนิบอกว่าพญาทำแบบนี้ก็เพราะรักและหวังดีกับเธอ แล้วหันถามพญาว่าใช่ไหม พอพญาตอบ “ครับ” เมขลาก็ค้อนขวับ แต่พอหันหน้าพ้นจากสายตาเขาก็แอบยิ้มเขิน

เพราะไอ้ชิดกับไอ้หยอยปากแข็งว่าทุกอย่างมันทำเอง เมขลาจึงจะหาหลักฐานมาเอาผิดกับแอนนี่และเสี่ยส่งให้ได้ คืนนี้เธอแอบออกไป แต่ถูกพญาจับได้ เขาไม่ให้เธอไปเพราะอันตราย เมื่อเธอดึงดันจะไปให้ได้ เขาจึงไปด้วย

ที่บ้านเสี่ยส่ง มีลูกน้องถือปืนเดินยามหลายชั้น จนเมขลาและพญาเข้าไม่ได้ เมขลาเห็นมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างอยู่ใกล้ๆ เลยแอบไปผลักให้ไหลลงเนิน ยามคนหนึ่งร้องถามว่า “เฮ้ย นั่นรถเอ็งไหมวะ”

“เฮ้ย...ไหลได้ไง ช่วยกันวิ่งตามรถเร็ว”

พอยามทั้งสองวิ่งตามรถไป เมขลากับพญาก็เข้าไปในบ้าน หลบหลีกพวกยามข้างในอย่างช่ำชองจนไปถึงห้องทำงานเสี่ย เข้าไปแล้วล็อกประตูทันที เมขลาบอกพญาตามบทเรียนที่เล่นหนังว่า ห้ามเปิดไฟ ห้ามทิ้งรอยนิ้วมือไว้ แล้วก็ลงมือค้นหาเอกสารกัน เจอตู้เซฟก็เชื่อว่าในนั้นต้องมีอะไรสำคัญแน่ๆ แต่ไม่รู้รหัส ให้ลองใช้เลขบ้านดูเผื่อจะเปิดได้ แต่ก็เปิดไม่ได้

เมื่อเปิดตู้เซฟไม่ได้ จึงหันมองที่โต๊ะทำงาน เห็นปฏิทินตั้งโต๊ะมีโน้ตอยู่ประปราย แต่ที่สะดุดตาคือข้อความ ในอีกสองวันข้างหน้า เขียนว่า “30 คน ชายแดนเหนือ 23.00 น.” เมขลาพึมพำสงสัยว่าวันมะรืนนี้จะมีอะไร

เสี่ยส่งที่นั่งคุยกับแอนนี่อยู่ที่ห้องนั่งเล่น ขัดใจกันเพราะเสี่ยไม่ให้แอนนี่คบพญา เธอไม่ยอม บอกว่าคนอย่างตนแพ้ไม่เป็น เสี่ยหงุดหงิดเดินไปที่ห้องทำงาน เปิดประตูห้องปรากฏว่าล็อก แปลกใจว่าตนล็อกประตูไว้ตอนไหน

เมขลากับพญาได้ยินเสียงเสี่ยมาเปิดประตูก็กระโดดหน้าต่างหนี พอเสี่ยไขกุญแจเข้าไปก็ยิ่งแปลกใจที่หน้าต่างเปิดอยู่ บ่นตัวเองว่าเปิดหน้าต่างตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมจำไม่ได้ วันนี้ขี้ลืมแปลกๆ

เสี่ยส่งไม่ติดใจเดินไปชะโงกดูที่หน้าต่าง เมขลากับพญาแอบอยู่ที่ระเบียงกันตัวลีบแทบไม่กล้าหายใจ เสี่ยไม่เห็นอะไรก็ปิดหน้าต่าง เดินกลับมาหยิบซิการ์แล้วปิดไฟออกจากห้องไป

เมขลาและพญาได้ยินเสียงเสี่ยออกไปก็ถอนใจโล่งอก

ooooooo

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 12 วันที่ 24 ก.พ. 59

ละคร วิมานเมขลา บทประพันธ์โดย กันยา กุมารี
วิมานเมขลา บทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทิดโชค เกียรติสุขเกษม,วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ
ละคร วิมานเมขลา กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ละคร วิมานเมขลา ผลิตโดย บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร วิมานเมขลา เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559
ที่มา ไทยรัฐ