อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 13/3 วันที่ 16 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 13/3 วันที่ 16 ก.พ. 59

“ชั้นพูดความจริง พระปราบขัดขวางเธอไม่ให้ได้แก้แค้นนังเกล้ามาศไม่ใช่เหรอ ปล่อยทรรศเถอะ เชื่อชั้น...เขาจะช่วยเราจัดการกับพวกติณชาติ ตอนเธอถูกขังอยู่ นังเกล้ามาศมันให้ท่าต๊ะต่างๆ นานา ต๊ะกำลังหลงเสน่ห์มัน พวกเราจะร่วมมือจัดการกับมัน พวกมันจะไม่เหลืออะไรเลยเหมือนที่มันทำไว้กับเธอไงล่ะริ้วทอง”
ริ้วทองนิ่งคิดไปนิดนึงแล้วยอมปล่อยมือจากทรรศนะ ร่างทรรศนะร่วงลงกับพื้น ...หายใจเข้าเต็มปอดและไอค่อกแค่ก ลมพัดนิ่งสงบไป

ทรรศนะกับสวิตาเข้ามาในรถ ทรรศนะคลำที่รอบคอตัวเองที่เพิ่งถูกริ้วทองบีบมา “ทำไมคุณไม่บอกผมว่าเพื่อนคุณที่คุณพูด คือผี”
“ชั้นบอกแล้วจะได้อะไรขึ้นมา”


“ถ้าผมรู้ ผมก็จะไม่ยุ่งไงล่ะ !”
“แน่ใจเหรอว่าจะไม่ยุ่ง ชั้นจะบอกให้นะ...คุณอนรรฆน่ากลัวกว่าผีซะอีก” ทรรศนะเถียงไม่ออก “อย่าปอดแหกไปหน่อยเลยน่า เราเป็นพวกริ้วทอง ริ้วทองไม่ทำร้ายเราหรอก”
ทรรศนะมองไปรอบๆ “แล้วนี่ริ้วทองอยู่ไหน ตามเรามาด้วยหรือเปล่า”
“เปล่า ริ้วทองไปจัดการปิดปากนังตัวดีให้ชั้น”
“นังตัวดี ใคร?”

ยามกลางคืนที่บ้านอินทวงศ์ ...เสียงหมาหอนทำให้บรรยากาศน่ากลัว สร้อยดาวนอนหลับ สร้อยทองนอนอยู่ข้างๆ
“สร้อยดาว สร้อยดาว” เสียงหวานของริ้วทองเรียกสร้อยดาวดังลอยเข้ามา สร้อยดาวลืมตาขึ้น แต่สร้อยทองไม่รู้เรื่องเลย

สร้อยดาวเดินตาแข็งมาตามทาง เสียงหวานของริ้วทองดังต่อเนื่อง “สร้อยดาว...สร้อยดาว...สร้อยดาว”

อัญมณีรินน้ำเปล่าใส่แก้ว แล้วนำขวดน้ำเก็บใส่ตู้เย็น ขณะเดียวกันที่ด้านนอก...สร้อยดาวเดินตัวแข็งผ่านหน้าต่างไป อัญมณีเห็นแว่บๆ จึงหันไปมองทางหน้าต่าง “เอ๊ะ! ใคร?” อัญมณีเดินไปดูที่หน้าต่าง...ไม่เห็นใคร “ตาฝาดไปเอง” อัญมณีหันหลังจะเดินไป
ด้านหลังของอัญมณี คือร่างของสร้อยดาวที่มีผีริ้วทองเกาะหลังเป็น อัญมณีมองไม่เห็นเพราะผีริ้วทองบังตา

สร้อยดาวเดินตาแข็งเดินมาตามทาง “สร้อยดาว...สร้อยดาว...” สร้อยดาวมองไปที่ถนนอีกฟาก เธอเห็นร่างของริ้วทองยืนโบกมือเรียกอยู่อีกฟากของถนน “สร้อยดาว...สร้อยดาว...” สร้อยดาวเดินข้ามถนน
ทันใดนั้นก็มีรถยนต์คันหนึ่งที่แล่นมาตามปกติ พุ่งเข้ามาชนร่างสร้อยดาวอย่างจัง สร้อยดาวกระเด็นร่างกระแทกพื้น คอพลิก ตาเหลือกโพลนและมองไปข้างหน้า ผีริ้วทองยืนยิ้มหวานอยู่ตรงหน้าสร้อยดาว สร้อยดาวค่อยๆ สิ้นใจตายไป

อินทวงศ์ขับรถมาโดยมีเกล้ามาศนั่งอยู่ด้านข้าง มือถือของอินทวงศ์มีสายเข้า อินทวงศ์หยิบขึ้นมากดรับสาย อินทวงศ์คุยโทรฯ “ครับคุณอา ห่ะ !!!!!! อะไรนะครับ ครับ”
“มีอะไรหรือคะ” เกล้ามาศถาม
“สร้อยดาวถูกรถชนเสียชีวิตครับ”

รถอินทวงศ์ขับเข้ามาจอดในบริเวณใกล้ๆ ที่เกิดเหตุ สร้อยทองกอดศพที่คลุมผ้าสีขาวของสร้อยดาว ทรัพย์มณีกับอัญมณียืนอยู่ใกล้ๆด้วย “ดาว!!!!! ฮือๆๆๆ ดาวหลานป้า ฮือๆๆๆๆ” สร้อยทองไปกับรถเก็บศพสร้อยดาว
อินทวงศ์กับเกล้ามาศรีบลงมาหาอัญมณีและทรัพย์มณี
“คุณย่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง”
“ย่าเองก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกันลูก”
“ไม่น่าเลยสร้อยดาว”
อินทวงศ์กับเกล้ามาศต่างนิ่วหน้าครุ่นคิดสงสัย แล้วเกล้ามาศก็หันไปเห็นอะไรบางอย่างอยู่อีกฟากของถนน
เกล้ามาศเห็นผีริ้วทองยืนยิ้มแสยะ เกล้ามาศอุทาน “ ริ้วทอง !”
อินทวงศ์ได้ยินไม่ถนัด “อะไรนะครับ”
เกล้ามาศหันมาหาอินทวงศ์ แล้วหันกลับไปมองยังตำแหน่งที่เห็นริ้วทอง ไม่เห็นริ้วทองอยู่ตรงนั้นแล้ว เกล้ามาศมองหาไปรอบๆ ด้วย แต่ก็ไม่เห็นริ้วทอง จึงหันมาตอบอินทวงศ์ “ไม่มีอะไรค่ะ” อินทวงศ์พยักหน้ารับ
ริ้วทองยืนมองเกล้ามาศด้วยแววตาโกรธเกลียดมาจากที่ไกลๆ “อีรัมภา !!!!!”

วังติณชาติ นาฬิกาประมาณ 3.00 น. เกล้ามาศนอนหลับอยู่บนเตียง แล้วกระสับกระส่ายเพราะรู้สึกหายใจไม่ออก
ผีริ้วทองยืนคร่อมร่างของเกล้ามาศ แล้วยกเท้าเหยียบไปที่หน้าอกของเกล้ามาศ เกล้ามาศดิ้นทุรนทุรายหายใจไม่ออก ริ้วทองก้มมองเกล้ามาศด้วยแววตาโกรธเกลียด แล้วขยี้เท้าบนหน้าอกของเกล้ามาศแรงขึ้นอีก เกล้ามาศยิ่งดิ้นทุรนทุราย มือจิกกำผ้าห่มแน่น
“อีรัมภา!” เกล้ามาศลืมตาขึ้น เห็นริ้วทองก้มลงมองเธอมาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว ริ้วทองชี้หน้าเกล้ามาศ “กูจะเอาคืนพวกมึง !”

เกล้ามาศสะดุ้งตื่น ...รู้ว่าตัวเองฝันไปก็ถอนหายใจโล่งอก“ฝันไป..” เธอแตะที่หน้าอกตัวเองแล้วรู้สึกเจ็บแปล่บๆ “โอ๊ย.. ทำไมฝันเหมือนจริงจังเลย” เกล้ามาศเลิกคิด แล้วลุกขึ้น

อินทวงศ์เดินออกมาส่งย่ากับอาที่รถตู้ของบ้าน ทั้งหมดใส่ชุดดำไว้ทุกข์ “คุณย่ากับคุณอาจะไปค้างกันกี่วันครับ”
“จนถึงวันเผานั่นแหละจ้ะ เราเห็นสร้อยดาวมาตั้งแต่เด็กๆ เขาก็เหมือนลูกเหมือนหลานของเรา ไม่น่าต้องมาด่วนจากไปแบบนี้เลย”
“ครับ ผมก็ใจหายเหมือนกัน ถ้าผมจัดการธุระเรื่องพระปราบเสร็จ ผมจะรีบตามไปร่วมงานศพของดาวนะครับ”
“ตกลงว่าพระปราบเป็นอะไรถึงมรณภาพ”
“ต้องรอให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสรุปคดีก่อนครับ”
“ย่าว่าที่ท่านมรณภาพต้องเป็นเพราะผีกำไลวงนั้นแน่ๆ ต๊ะบอกย่าเองว่าท่านเก็บกำไลไว้”
“ไม่เกี่ยวหรอกครับ กำไลวงนั้นไม่ทำร้ายพระปราบแน่ๆ”
“ทำไมต๊ะถึงแน่ใจ”
อินทวงศ์คิดหาเหตุผล “เพราะ... เพราะพระปราบเป็นคนดีครับ”
“แล้วย่าเป็นคนไม่ดีหรือไง ผีมันถึงหลอกย่า”
อินทวงศ์หนักใจไม่รู้จะตอบยังไง อัญมณีช่วยหลาน “เรื่องอื่นเอาไว้ค่อยมาพูดกันทีหลัง เรารีบออกเดินทางเถอะค่ะ ลำปางไม่ใช่ใกล้ๆ เดี๋ยวไปไม่ทันรดน้ำศพ” ทรัพย์มณียอมขึ้นรถตู้ไป อัญมณีจับแขนหลาน “ผู้ใหญ่ทักยังไงก็ต้องฟัง ต๊ะระวังตัวไว้หน่อยก็ดี ถ้าไม่ต้องยุ่งกับกำไลวงนั้นได้ก็ไม่ต้องยุ่ง อากับคุณย่าจะได้สบายใจ”
“ครับ” อินทวงศ์ตอบรับเพียงให้ผู้ใหญ่สบายใจ
อัญมณีขึ้นรถไป อินทวงศ์มองตามจนรถลับตา

เกล้ามาศเดินเข้ามาในสวน...มาหานิลที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะวางเครื่องไหว้เจ้าที่เจ้าทางแบบไทย ประกอบด้วยไก่ต้ม 1 ตัว ผลไม้หลากชนิด 1 ถาดใหญ่ จานวางหมากพลูบุหรี่ ถ้วยข้าวสวย แก้วใส่น้ำเปล่า อินทนิลไหว้ด้วยพวงมาลัยดอกไม้และธูป9ดอก...เพราะตามความเชื่อ ธูป9ดอกมีไว้สำหรับไหว้เทพเทวดา ศาลพระธูปเจ้าที่เจ้าทาง อินทนิลไหว้เสร็จก็ปักธูปไว้ที่กระถางด้านหน้าเครื่องไหว้
“คุณแม่ทำอะไรคะ”
“ไหว้เจ้าที่เจ้าทางให้ท่านช่วยคุ้มครองพวกเราจากภูตผีปีศาจน่ะลูก ท่านอาจารย์แนะนำมา” อินทนิลบอก
“เครื่องไหว้อีกชุด ให้หนูตั้งโต๊ะเลยไหมคะ”
“ยัง ต้องรอตอนบ่ายก่อน”
“ยังมีไหว้อีกเหรอคะ”
นุชน้ำเสียงประชดเล็กๆ “ไหว้มาตั้งแต่เช้ามืด แล้วก็จะไหว้ยาวไปถึงเที่ยงคืนโน่นเลยค่ะ”
“จะไม่เยอะไปเหรอคะคุณแม่”
“อะไรที่ทำแล้วจะสู้กับนังผีริ้วทองได้ แม่ทำหมด นี่แม่ก็แค่มาเปิดทางให้ก่อน พรุ่งนี้ท่านอาจารย์จะมาทำพิธีขับไล่ผีอีกครั้ง เป็นพิธีใหญ่เลยนะ มาศต้องอยู่ด้วยนะลูก”
“ท่านอาจารย์คนนี้...ทรรศแนะนำมาใช่ไหมคะ”
“ใช่ มาศถามทำไม”
“เพราะมาศคิดว่าคุณแม่กำลังโดนท่านอาจารย์หลอกค่ะ”
“มาศอย่าไปลบหลู่ท่าน ปกติแม่ก็ไม่ค่อยเชื่อเรื่องหมอดูนักหรอก แต่ท่านอาจารย์คนนี้ท่านเก่งจริงๆ ท่านพูดทักเรื่องเกี่ยวกับแม่เกี่ยวกับวังของเรามาแต่ละอย่าง ตรงเผง”
“ทำไมคุณแม่ไม่คิดบ้าง ว่าท่านอาจารย์รู้เพราะทรรศให้ข้อมูล”
“มาศ...เวลานี้มาศไม่ต้องกลัวทรรศหลอกหรอก มาศกลัวผีริ้วทองหลอกอย่างเดียวก็พอ”
“มาศเคยเตือนคุณแม่แล้วไม่ใช่เหรอคะ อย่าให้ความกลัวมาปิดหูปิดตาให้เราหลงเชื่อใครง่ายๆ มาศอยากให้คุณแม่เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม ถ้าเราเคยสร้างกรรมไว้ ต่อให้เราจ่ายเงินทำพิธีไหว้จนหมดเนื้อหมดตัว เราก็ล้างกรรมของเราไม่ได้ ยังไงเราก็ต้องชดใช้กรรม”
“มาศจะเชื่อยังไงก็เรื่องของมาศ แต่แม่เชื่อเรื่องป้องกันไว้ก่อนเป็นยอดดี ถ้ามาศไม่เชื่อก็อย่ากวน แม่จะทำพิธีแล้ว”
นุชทำตามที่อินทนิลสั่ง เกล้ามาศส่ายหน้าเหนื่อยใจกับแม่
ทรรศนะขับรถมาจอดหน้าวัง เขาหยิบกำไลมาศขึ้นมาจากที่ว่างแถวเกียร์รถ เอาขึ้นมามองด้วยแววตามีแผน นึกถึงสิ่งที่เพิ่งคุยกับสวิตา

สวิตายื่นกำไลมาศให้ทรรศนะ “เอากำไลไปให้นังแก่นิลใส่ แล้วริ้วทองจะช่วยทำให้คุณได้สิ่งที่คุณต้องการ”
“ริ้วทองจะฆ่าพี่นิลเหรอ”
“ยังหรอก ความตายมันง่ายเกินไปสำหรับพวกติณชาติ ริ้วทองต้องการอยากเห็นพวกมันสูญเสียเหมือนที่ริ้วทองเคยเจอ”

ทรรศนะยิ้มมีแผน เอากำไลมาศใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองแล้วลงจากรถ แล้วเดินตรงไปหาอินทนิล เกล้ามาศเดินสวนมา...เธอมีสีหน้าไม่สบายใจจากการถกเถียงกับแม่เรื่องท่านอาจารย์18 มงกุฎ
ทรรศนะยิ้มทักทายเกล้ามาศ “สวัสดีครับคุณมาศ” แต่เกล้ามาศเมินใส่อย่างไม่ชอบขี้หน้า พอเดินคล้อยหลังกัน..ทรรศนะเบะปากหมั่นไส้
เกล้ามาศนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันมาเรียกทรรศนะ “เดี๋ยว”
ทรรศนะหยุดเดิน มีสีหน้าร้อนตัวนิดนึง แล้วหันกลับไปหาเกล้ามาศ “ครับ?”
“ชั้นได้ยินมาว่านายเป็นคนแนะนำให้คุณแม่รู้จักกับท่านอาจารย์อะไรนั่น ได้ยินว่าเขาทำนายเรื่องเกี่ยวกับวังติณชาติได้ตรงเผงราวกับตาเห็น...หรือไม่ก็มีใครบอก” ประโยคสุดท้าย เกล้ามาศตั้งใจพูดใส่ทรรศนะให้รู้ว่า..ชั้นรู้นะ
“ผมไม่ได้บอกนะครับ ท่านอาจารย์เก่งจริงๆ ครับ ถ้าไม่เชื่อวันหลังคุณมาศลองให้ท่านดูดวงให้สิครับ”
“ไม่ล่ะ ชั้นไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว แล้วก็ไม่ชอบให้ใครเอาเรื่องของวังชั้นไปเล่าให้คนอื่นฟังด้วย แล้วถ้าชั้นรู้ว่าใครกล้าทำสิ่งที่ชั้นไม่ชอบ ชั้นจะฟ้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด” เกล้ามาศเดินออกไป
ทรรศนะมองตามด้วยแววตาหมั่นไส้ “จองหองไปเถอะอีมาศ มึงจะไม่มีที่จะซุกหัวนอนแล้วยังไม่รู้ตัว”

อินทนิลปักธูปลงในกระถาง ทรรศนะเข้ามาสวมกอดนิลจากด้านหลัง แล้วหอมแก้มอินทนิล อินทนิลเบี่ยงตัวหลบแล้วหันไปมองนุช “ทรรศ อายคนอื่นบ้าง”
นุชเสทำเป็นมองไปทางอื่น
“ถ้างั้นเราขึ้นไปสวีทกันสองคนข้างบนห้องนะครับ ผมมีอะไรจะให้คุณพี่ด้วย” ทรรศนะแกล้งทำตาหวานเยิ้มกับอินทนิล เธอพยักหน้า

ทรรศนะเปิดประตูประคองพาอินทนิลเข้ามาในห้อง ทรรศนะกดล็อคประตู
“ทรรศมีเรื่องอะไรจะพูดกับพี่ก็พูดมาเถอะ แต่เรายังไม่สวีทกันนะ พี่เครียด พี่ไม่มีอารมณ์”
“ผมเห็นช่วงนี้คุณพี่เครียดๆ ผมก็เลยมีของจะให้คุณพี่”
“อะไร ?”
“บอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพร้สสิครับ”
ทรรศนะเดินไปเปิดลิ้นชักตู้เสื้อผ้า หยิบผ้าพันคอผืนใหญ่ๆ มาชูใส่อินทนิลและยิ้มทะเล้นตามสไตล์เวลาจะเอาใจ อินทนิลมองด้วยความอยากรู้ว่าทรรศนะจะให้อะไร มากกว่าจะตื่นเต้น ทรรศนะใช้ผ้าผูกตาอินทนิลเสร็จ
“ทรรศนี่นะ จะให้ของพี่ทำไมต้องลีลาเยอะแบบนี้ด้วย”

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 13/3 วันที่ 16 ก.พ. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ