อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/2 วันที่ 17 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/2 วันที่ 17 ก.พ. 59

ทรรศนะนิ่งคิดลังเล สวิตาแอบมองทรรศนะด้วยแววตาร้ายมีแผน “ถ้าผมทำ...ผมจะไม่เดือดร้อนใช่ไหม”
สวิตาก้าวเข้าไปพูดกับทรรศนะใกล้ๆ “ริ้วทองจะช่วยนายให้ปลอดภัย”
ทรรศนะครุ่นคิดอย่างจำยอม
บ้านอินทวงศ์ คนใช้เสิร์ฟน้ำให้บัลลพ บัลลพยิ้มรับขอบคุณ คนใช้เดินออกไป
“ลพ เป็นไงบ้าง”
“คนที่ขับรถชนสร้อยดาว เขายืนยันว่ามองไม่เห็น อยู่ๆสร้อยดาวโผล่มายืนกลางถนนแล้ว เขาเบรคไม่ทัน”

“ไม่ได้เมาใช่ไหม”
“ไม่ได้เมา วัดแอลกอฮอล์แล้วไม่มีเลย”


“แล้วคดีพระปราบเป็นยังไงบ้าง”
“ยังไม่คืบหน้าเลย หลังตรวจสอบละอียดแล้วไม่พบรอยนิ้วมือแฝงเลยสักที่เดียว เหมือนว่าคนร้ายเตรียมตัวมาอย่างดี แต่ชั้นสันนิษฐานนะว่าการตายของพระปราบน่าจะเชื่อมโยงกับเรื่องกำไลของนายหายไป”
“ทำไมคิดแบบนั้น”
“เพราะมันไม่มีเหตุจูงใจอื่นๆ แล้ว ของที่ถ้ำของพระปราบก็ไม่มีอะไรหายไปเลย แล้วท่านเองก็ไม่เคยมีศัตรูที่ไหน มีเรื่องเดียวที่น่าแปลก”
“เรื่องอะไรวะ”
“เรื่องที่ท่านเหมือนจะรู้ว่ามีคนจะมาเอากำไล ท่านถึงรีบตามให้แกมาเอาคืนไป ว่าแต่มีใครรู้เรื่องกำไลอยู่กับพระปราบบ้าง”
“ก็รู้แค่ครอบครัวคุณมาศแล้วก็ครอบครัวชั้น ถ้าเป็นคนนอกก็จะมีเพื่อนคุณมาศ กับ..” เขาไม่สบายใจขึ้นมา “...วิ”
“มีอะไรหรือเปล่าต๊ะ” บัลลพถาม
“น่าแปลกว่ะ ทุกครั้งที่มีเรื่อง มักจะมีวิเกี่ยวข้องด้วยเสมอ”
“ถ้าอยากได้คำตอบ ให้ชั้นช่วยสืบให้ไหมล่ะ”
“ยังไม่ต้องหรอก ชั้นคงคิดมากไปเอง ชั้นรู้จักกับวิมานาน ชั้นยังคิดไม่ออกเลยว่าวิจะมาเกี่ยวข้องกับกำไลได้ยังไง”
บัลลพพยักหน้าเห็นด้วย

วังติณชาติ อินทนิลยื่นเอกสารให้กับเลขาสาวสวย เลขารับเอกสารนั้น ยกมือไหว้แล้วออกไป
เกล้ามาศเพิ่งกลับมาจากข้างนอก เดินขึ้นมาข้างบน “ทำอะไรอยู่หรือคะคุณแม่”
“ดูเอกสารที่ทางโรงพยาบาลเขาส่งมาให้นิดหน่อยน่ะลูก แล้วมาศล่ะ ไปไหนมาเหรอลูก”
“มาศไปวัดกับคุณต๊ะมาค่ะ”
“ช่วงนี้แม่รู้สึกว่ามาศไปวัดบ่อยนะ มีอะไรหรือเปล่าลูก”
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ มาศก็แค่อยากไปทำบุญเท่านั้นเอง”
นุชวิ่งเข้ามา “คุณนิลขา คุณทรรศมาค่ะ”
“ทำไมต้องมาบอกฉันด้วย ทำอย่างกับทรรศไม่เคยมาที่นี่ยังงั้นแหละ”
“คือ...คุณทรรศสั่งให้นุชมาเรียกคุณนิลลงไปพบค่ะ”
อินทนิลกับเกล้ามาศแปลกใจ

อินทนิล เกล้ามาศ นุชเดินลงมาจากด้านบน เจอทรรศนะถือซองเอกสารสีน้ำตาลยืนอยู่บริเวณโถงกับผู้ชาย 2 คน
อินทนิลกับเกล้ามาศแปลกใจ “ทรรศ...”
ทรรศนะหันมายิ้มหวานให้อินทนิล เห็นสายตาของอินทนิลมองไปที่ผู้ชาย ทรรศนะตอบคำถาม “เพื่อนผมครับ ผมพามาช่วยพี่นิลย้ายของ”
“ย้ายของอะไร”
“ย้ายของออกจากที่นี่ไงครับ วันก่อนพี่นิลเพิ่งจะเซ็นเอกสารขายวังให้คุณอนรรฆ พี่นิลบอกว่าจะย้ายของออกให้เร็วที่สุด เพราะเกรงใจคุณอนรรฆ”
เกล้ามาศ อินทนิลและเหล่าคนใช้ต่างแปลกใจ
“ย้ายออกจากที่นี่ ?? ทรรศพูดอะไร พี่ไม่เข้าใจ”
ทรรศนะยิ้มอย่างกวนบาทาแล้วยื่นซองสีน้ำตาลที่มีเอกสารซื้อขายวังให้อินทนิลดู อินทนิลรับไปอย่างงงๆ เปิดซองดู เกล้ามาศเข้าไปดูด้วย อินทนิลดึงปึกเอกสารในซองออกมาแล้วตะลึง มีลายเซ็นอินทนิลในหนังสือซื้อขายวังอยู่ทุกแผ่น
“อะไรกันคะเนี่ย”
“ไม่...ไม่จริง...แม่ไม่ได้เซ็นนะมาศ แม่ไม่รู้เรื่อง”
ทรรศนะบอก “พี่นิลเอาไปตรวจสอบก่อนก็ได้ครับ ว่าลายเซ็นเป็นของจริงหรือปลอม”
“ทำไมต้องตรวจสอบด้วย ก็ในเมื่อพี่ไม่ได้เซ็น”
“พี่นิลเป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะครับ คิดจะเปลี่ยนใจตอนนี้มันไม่ทันแล้วนะครับพี่นิล”
“ทรรศ...พี่ไม่ได้เป็นบ้านะถึงจะจำไม่ได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง พี่ยืนยันว่าพี่ไม่ได้เซ็นเอกสารพวกนี้เด็ดขาด”
“ทรรศ...นายคบกับคุณแม่ฉันมา นายน่าก็น่าจะรู้จักคุณแม่ฉันดี...คุณแม่ฉันไม่เคยคิดจะขายที่นี่เพราะมันเป็นสมบัติของตระกูลเรา จะมีแต่นายนั่นแหละที่รบเร้าอยากให้คุณแม่ขาย” เกล้ามาศพูด
“คุณมาศ นี่คุณกำลังกล่าวหาว่าผมทำเอกสารปลอมใช่ไหม ??”
เกล้ามาศยิ้มกวน “ชั้นยังไม่ได้ว่าอะไรนายสักคำ”
พลแกล้งแตะตัวนุชแล้วสะดุ้ง “อุ้ย ! ตัวร้อน ร้อนตัว”
พล นุช ประยงค์ทำหน้าเยาะเย้ยใส่ทรรศนะ ทรรศนะมองพวกคนใช้อย่างเจ็บใจ
อินทนิลมองทรรศนะแล้วเริ่มคิดได้ “มาศพูดถูก มีแต่ทรรศที่อยากให้แม่ขายวัง” อินทนิลเอ่ยกับทรรศ “เงินที่พี่ให้ใช้ไม่พอหรือไง ทรรศถึงจะต้องไปเอาค่าเปอร์เซ็นต์ขายวังจากคุณอนรรฆ เขาคงจ่ายหนักมากใช่ไหม ทรรศถึงยอมหักหลังพี่”
“พี่นิลอย่าดูถูกผมนะ”
“ใช่ พี่ดูถูก เพราะพี่เคยดูทรรศผิดมาแล้ว พี่เคยคิดว่าการที่พี่ให้โอกาสทรรศ ทรรศจะดีขึ้น แต่เปล่าเลย...แกก็ยังหน้าเงิน เห็นแก่ได้เหมือนเดิม”
ทรรศนะโกรธ “ถ้าไม่ไปก็ตามใจ งั้นพวกมึงก็รอรับหมายศาลฟ้องไล่แล้วกัน”
“คิดเหรอว่าเอกสารแค่นี้จะทำอะไรชั้นได้ อย่าลืมสิว่าทนายของชั้น ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ชั้นนับถือ เขาไม่ได้กระจอกเหมือนแก ชั้นแค่ยกหูกริ๊งเดียว เอกสารพวกนี้ก็จะเป็นแค่เศษกระดาษ และคนที่จะเดือดร้อนคือแก” อินทนิลปาเอกสารใส่หน้าทรรศนะ
“อีนิล มึง !!!!” ทรรศนะจะเข้าไปตบอินทนิล
อินทนิลเชิดหน้าใส่อย่างไม่เกรงกลัว แต่พล ประยงค์ นุชช่วยกันดึงตัวทรรศนะห้ามไว้
“อย่าแตะต้องคุณนิลนะโว้ย !” พวกคนใช้คว้าของใกล้มือเช่น แจกัน โคมไฟ ฯลฯ มาเป็นอาวุธ
“ออกไปจากบ้านชั้นเดี๋ยวนี้ ! อย่าให้ชั้นต้องเรียกตำรวจมาไล่นาย” เกล้ามาศไล่
ทรรศนะมองหน้าเกล้ามาศและทุกคนอย่างเอาเรื่อง “ทำเก่งกันดีนักใช่ไหม พวกมึงกับกูได้เจอกันอีกแน่ ไปโว้ย !”
ทรรศนะเดินออกไป
“พล นุช ออกไปดูให้พวกเขาออกไปแล้วล็อคประตูให้ดี”
“ครับคุณมาศ” พลรับคำ
อินทนิลหน้าเศร้าลงจนเกือบจะร้องไห้...ต่างจากผู้หญิงที่เข้มแข็งคนเมื่อกี้ เกล้ามาศหันไปเห็น “โถ...คุณแม่” เกล้ามาศกอดนิล ประยงค์ พลกับนุชมองสงสาร

อินทนิลนั่งหน้าเศร้าระคนแค้นอยู่บนเตียง ประยงค์คอยบีบนวดขาให้
เกล้ามาศเดินเข้ามาในห้อง มือถือโทรศัพท์ “มาศโทรศัพท์หาทนายแล้วค่ะ เขาบอกว่าถ้าทรรศเอาเอกสารพวกนั้นไปให้ศาลเพื่อขับไล่เราออกจากวัง เรามีทางสู้แน่นอนค่ะ”
“ถ้าเป็นเรื่องวังแม่สบายใจอยู่แล้ว แต่แม่เจ็บใจมัน ตั้งแต่เกิดเรื่องแทมมี่ มันทำตัวน่ารักมาตลอด จนแม่วางใจคิดไปเองว่ามันคงจะคิดได้แล้วว่าแม่คือคนที่ดีกับมันที่สุด แต่เปล่าเลย...มันก็ยังหลอกแม่ เห็นแม่โง่เหมือนเดิม คอยดูนะมาศ... แม่จะเอาเรื่องมันให้ถึงที่สุด !”
เกล้ามาศมองแม่อย่างไม่สบายใจ

ทรรศนะขับรถปอร์เช่สีดำเข้ามาจอดอย่างแรง นึกถึงสิ่งที่อินทนิลพูด
“คิดเหรอว่าเอกสารแค่นี้จะทำอะไรชั้นได้ อย่าลืมสิว่าทนายของชั้น ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ชั้นนับถือ เขาไม่ได้กระจอกเหมือนแก ชั้นแค่ยกหูกริ๊งเดียว เอกสารพวกนี้ก็จะเป็นแค่เศษกระดาษ และคนที่จะเดือดร้อนคือแก”
ทรรศนะทุบพวงมาลัยรถอย่างเจ็บใจ

ทรรศนะอารมณ์เสียสุดขีด กระแทกแก้วเหล้าลงกับโต๊ะอย่างแรง อนาวินเข้ามาโอบกอดปลอบใจ “อย่าคิดมากน่าทรรศ...จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ ถึงยังไงคุณก็ยังเป็นคนที่ผมรักเสมอ” อนาวินไม่เดือดเนื้อร้อนใจ โน้มหน้าจะเข้าไปหอมแก้มทรรศนะ
ทรรศนะเบี่ยงหลบ “อย่าน่า...ผมไม่มีอารมณ์”
“ทรรศอ่ะ...คิดมากจริงๆ”
“จะไม่ให้ผมคิดมากได้ยังไง คุณลองมาเป็นผมมั่งซี่...อีแก่นิล มึงทำกูเจ็บ มึงก็ต้องเจ็บเหมือนกัน !!!”

เกล้ามาศกับประยงค์ออกมาจากห้องอินทนิล เดินคุยกันมา
“ป้าประยงค์คะ”
“คะ คุณมาศ”
“มาศอยากจะรบกวนให้ช่วยกันเฝ้ายามกันซักหน่อยน่ะค่ะ”
“คุณมาศกลัวว่าคุณทรรศจะหวนกลับมาเล่นงานคุณนิลหรือคะ”
“ไม่รู้ซี...มาศไม่ค่อยไว้ใจนายทรรศ”
“นั่นสิคะ ป้าก็ไม่ไว้ใจ ยิ่งได้ฟังคุณนิลเล่าให้ฟังเมื่อสักครู่ด้วยแล้ว ป้าก็ยิ่งไม่ไว้ใจเข้าไปใหญ่”
“คุณแม่เล่าว่ายังไงหรือคะ”
“คุณนิลว่า วันนั้นคุณทรรศนะเอาของขวัญมาให้ คุณนิลจำได้ว่าคุณทรรศสวมกำไลให้ แล้วหลังจากนั้นคุณนิลก็ไม่รู้ตัวอีกเลย คุณนิลสงสัยว่าคุณทรรศอาจจะเอายากล่อมประสาทป้ายไว้ที่กำไลก็ได้ค่ะ”
เกล้ามาศฟังที่ประยงค์เล่า สงสัยเรื่องกำไลขึ้นมาตงิดๆ “กำไล...กำไลอะไรเหรอคะ”
“คุณนิลก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ...เอาเป็นว่าคืนนี้คุณมาศกับคุณนิลพักผ่อนกันให้สบายใจเถอะค่ะ เรื่องดูแลความปลอดภัย ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกป้าเอง”
“ขอบคุณค่ะป้า” เกล้ามาศยิ้มรับ ประยงค์เดินออกไป เกล้ามาศกลับมาคิดเรื่องกำไล

วังติณชาติ ประยงค์นั่งพิงเสาหลับ นุชนั่งคอยส่องไฟฉายสาดไปรอบๆ พลหน้าขาววอกเพราะอาบน้ำเสร็จแล้วเดินไปเดินมา..ถือไฟฉายสาดไปอีกทาง นุชตบยุงเพี๊ยะ
ประยงค์ตกใจ สะดุ้งตื่น “กูรวยถูกหวยใหญ่ !”
“โทษทีจ้ะป้าที่ทำให้ตกใจ ชั้นตบยุง”
“นังนี่นี่ ตกใจหมด แล้วนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว”
“ห้าทุ่ม” พลบอก
“เหรอ เฮ้ย ลืมกินยาลดความดัน เบาหวาน ไขมัน คอเลสตอรอล สลายลิ่มเลือด” ประยงค์ร่ายยาว
“ทั้งตัวป้ามีอะไรดีบ้างเนี่ย”

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/2 วันที่ 17 ก.พ. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ