อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/3 วันที่ 17 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/3 วันที่ 17 ก.พ. 59

“เหรอ เฮ้ย ลืมกินยาลดความดัน เบาหวาน ไขมัน คอเลสตอรอล สลายลิ่มเลือด” ประยงค์ร่ายยาว
“ทั้งตัวป้ามีอะไรดีบ้างเนี่ย”
“หน้าตา”
“ขี้โม้ ! ป้าเข้าไปกินยาแล้วก็เข้านอนเถอะ เดี๋ยวชั้นกับนังนุชจะเฝ้ายามให้เอง”
“จะดีเหรอวะ”
“ดี พรุ่งนี้เช้าชั้นสองคนขอตื่นสายหน่อยแล้วกัน”
“ก็ได้ แต่ถ้ามีอะไรเข้าไปปลุกเลยนะ”

พลรับคำ ประยงค์เดินหายไปทางหลังบ้าน พลจะเดินออกไปด้านนอก
“พี่พลจะไปไหน”


“ทำหน้าที่เฝ้ายาม จะให้ไปเดินจงกรมหรือไง ชั้นจะออกไปเดินสำรวจ แกอยู่ตรงนี้ก็ได้”
“ไม่เอาหรอก กลัวผี พี่พลรอด้วย !!!” นุชวิ่งตามพลออกไป

พลเดินถือไฟฉายสาดสำรวจไปรอบๆ นุชวิ่งตามมาเกาะแขนพล “รอชั้นด้วยสิพี่พล”
พลสะบัดมือออก “แกจะกลัวอะไรนักหนา ตอนนี้คุณมาศกับคุณนิลกำลังทุกข์ใจ ผู้หญิงตัวเล็กๆ สองคนต้องต่อสู้กับผีและคนเลวๆกันตามลำพัง น่าสงสาร เราเป็นขี้ข้าที่ดีต้องรู้จักเข้มแข็งเพื่อคุณๆเขา”
รถกระบะขับเข้ามาจอดบริเวณมุมมืด กล้องปืนเก็บเสียงกำลังเล็งเข้าไปในวัง เห็นพลกับนุชยืนเม้ากันอยู่ภายในตึกใหญ่ของวังติณชาติ นิ้วของมือปืนกดลั่นไก !

เช้าวันใหม่ ประยงค์เดินมองหา “ไอ้พล นังนุช...อยู่ไหนกันหมด” ประยงค์เดินหาไปรอบๆ จนกระทั่งหันไปเห็นอะไรบางอย่างที่พื้น “กรี๊ดดดดดดดดดดด !”

อินทวงศ์กดโทรศัพท์โทรหาเกล้ามาศ แต่เธอไม่รับสาย “ทำไมคุณมาศไม่รับสาย”

บัลลพเดินกลับเข้ามาภายในหลังจากไปตรวจพื้นที่
“เป็นยังไงบ้างคะ”
“ผมตรวจสอบพื้นที่รอบๆ แล้วไม่พบปลอกกระสุนตกอยู่เลย แสดงว่าคนร้ายยิงมาจากระยะไกล และจากศพผู้ตายที่ยิงเพียงนัดเดียว แต่เข้าจุดสำคัญ แสดงว่ามือปืนต้องเป็นมือปืนอาชีพ”
“ทำไมเขาต้องฆ่านังนุชกับไอ้พลด้วย มันสองคนไม่เคยมีปัญหากับใคร”
“แต่ชั้นมี ผู้กองคะ..ชั้นว่าน่าจะมีไอ้ชั่วสักคนที่อยากจะข่มขู่ชั้น นุชกับพลเป็นแค่เหยื่อ” อินทนิลบอก
“ถ้าอย่างงั้นผมต้องขอเชิญคุณนิลไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจหน่อยนะครับ”
เกล้ามาศไม่สบายใจ

เกล้ามาศเดินเข้ามาจะหยิบกระเป๋าสะพาย จึงเห็นว่ามือถือมีสายเข้าจาก “คุณต๊ะ” เกล้ามาศหยิบขึ้นมารับสาย
“ค่ะ คุณต๊ะ”
“คุณมาศ ! คุณหายไปไหนมา ทำไมถึงไม่รับสายผมเลย”
“ที่บ้านกำลังมีปัญหาน่ะค่ะ ตอนนี้มาศกำลังจะไปสถานีตำรวจ”
“เกิดอะไรขึ้นครับ !?”

วังติณชาติ เกล้ามาศขับรถเข้ามาจอดหน้าบ้าน เกล้ามาศกับอินทนิลลงจากรถ ทั้งสองมีสีหน้าเครียด อินทวงศ์กับประยงค์ออกมาจากในบ้าน ประยงค์หน้าตาบอบช้ำจากการร้องไห้ อินทวงศ์ยกมือไหว้อินทนิล
อินทนิลรับไหว้ “คุณต๊ะมารอนานหรือยังคะ”
“ไม่นานครับ ตำรวจว่ายังไงบ้างครับ”
“เขากำลังจะเรียกตัวนายทรรศนะไปสอบปากคำค่ะ เขาเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของนายทรรศจริง แสดงว่าเขาต้องไม่หยุดแค่นี้แน่”
“แล้วคุณจะอยู่ที่นี่กันต่อไปเหรอครับ ผมว่ามันอันตราย”
“ให้มันมาเถอะค่ะ น้าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น”
“กลัวเถอะครับ ชีวิตของทุกคนมีค่าเกินกว่าจะให้ใครมาทำลายนะครับ”
ประยงค์เห็นด้วย “จริงค่ะ ป้าเห็นด้วย แค่นังนุชกับไอ้พลก็มากพอแล้ว ป้าไม่อยากให้ใครตายอีกแล้ว”
“คุณมาศกับคุณนิลน่าจะย้ายออกไปจากที่นี่ชั่วคราว ถ้าเป็นฝีมือของทรรศจริง เขารู้จักทางเข้าออกที่นี่ดี พวกคุณก็จะยิ่งเป็นอันตราย”
“จะให้น้าหลบไปอยู่บ้านหลังอื่นที่มีอยู่ ทรรศก็รู้จักหมดทุกหลัง ยังไงก็หนีมันไม่พ้น”
“งั้นไปอยู่ที่บ้านผมก่อน เรารอให้ตำรวจได้ข้อสรุปอะไรบ้าง แล้วค่อยช่วยกันคิดว่าจะทำยังไงต่อไป”
“แต่คุณย่ากับคุณอาของคุณ...” เกล้ามาศลังเล
อินทวงศ์แทรก “ตอนนี้คุณย่ากับคุณอาไม่อยู่ ไปงานศพสร้อยดาวที่ต่างจังหวัด ตระกูลของเราสองคนเคยสนิทกันมาก คุณย่ากับคุณอาท่านต้องเต็มใจช่วยพวกคุณแน่นอน”
อินทนิลนิ่งคิดตัดสินใจ ขณะที่เกล้ามาศกับอินทวงศ์รอคำตอบ

บ้านอินทวงศ์ คนใช้ขนกระเป๋าเสื้อผ้าของเกล้ามาศและอินทนิลมาในบ้านแล้วเอาขึ้นไปชั้นสอง เกล้ามาศกับอินทวงศ์ช่วยกันประคองอินทนิลเข้ามาข้างใน อินทนิลเหม่อลอยซึมเศร้า
“เชิญตามสบายนะครับคุณนิล”
อินทนิลไม่ตอบ
“คุณแม่ขา...ถ้าคุณแม่ไม่อยากอยู่ที่นี่ คุณแม่บอกมาศได้เลยนะคะ”
อินทนิลร้องไห้ “แม่ไม่อยากอยู่ที่ไหนทั้งนั้น แม่อยากตาย ทำไมชีวิตแม่ถึงต้องถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก แม่ผิดอะไรเหรอมาศ ฮือๆๆๆ”
เกล้ามาศกับอินทวงศ์มองหน้ากันอย่างไม่สบายใจ “คุณแม่คะ มาศรู้ว่าคุณแม่เสียใจ แต่คุณแม่ต้องตั้งสติให้ดีก่อน ไม่อย่างงั้นเราจะคิดหาทางแก้ปัญหากันไม่ได้”
“แม่ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น แม่อยากฆ่ามัน !”
เกล้ามาศกลุ้มใจกับแม่มาก รถอาร์มขับเข้ามาจอด อาร์มกับพริมลงจากรถ พริมรีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อน “มาศ มาศเป็นยังไงบ้าง” เกล้ามาศส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่า...ไม่ดีเลย

อินทนิลร้องไห้กระซิกๆ อยู่ในอ้อมกอดของพริม อาร์มกับอินทวงศ์นั่งอยู่ด้วย
เกล้ามาศยืนคุยโทรศัพท์อยู่ด้านหนึ่ง “มาศฝากด้วยนะคะ ถ้าคืบหน้ายังไง รบกวนโทรบอกมาศด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ” เธอวางสายแล้วเดินกลับมา “มาศโทรหาทนายแล้วค่ะ เขาจะเข้าไปเคลียร์กับคุณอนรรฆให้ก่อน”
“ให้เขาเอาเอกสารที่คุณน้านิลเซ็นไปตรวจลายเซ็นด้วยนะมาศ นายทรรศต้องปลอมลายเซ็นคุณน้านิลแน่ๆ”
อาร์มสีหน้าหนักใจ “แต่นายทรรศมีหลักฐานว่าคุณน้านิลเซ็นจริงๆ”
“หลักฐานอะไร”
อาร์มหยิบมือถือตัวเองออกมากดเปิดคลิปวีดีโอ แล้วส่งให้เกล้ามาศไปดู คนอื่นๆ เข้าไปล้อมวงดูด้วย
คลิปวีดีโอที่ทรรศนะจงใจถ่าย เพื่อไม่ให้เห็นกำไลมาศขณะที่อินทนิลกำลังจรดปากกาเซ็นลงบนกระดาษสัญญาซื้อขาย ทุกคน ยกเว้นอาร์ม อึ้งไปกับภาพคลิปวีดีโอ
“ไม่จริง แม่ไม่ได้เซ็น”
“คุณแม่แน่ใจนะคะว่าไม่ได้เซ็น”
“ถ้าแม่โกหก ขอให้แม่ตายภายในสามวันเจ็ดวัน แม่ไม่ได้เซ็นจริงๆ” อินทนิลร้องไห้โฮ
เกล้ามาศกอดอินทนิลเอาไว้ “มาศเชื่อคุณแม่ค่ะ”
“คุณอาร์มครับ ภาพในคลิปวีดีโอนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่ คุณพ่อคุณได้บอกหรือเปล่า”
อาร์มปฏิเสธ “ไม่ได้บอก”
“น่าจะเมื่อวานค่ะ เพราะคุณแม่ใส่ชุดนี้เมื่อวาน แล้วเมื่อวานทรรศก็มาหาคุณแม่ด้วย”
“ใช่มาศ ทรรศมาหาแม่ บอกว่าจะมีของขวัญให้แม่ แล้วแม่ก็ไม่รู้ตัวอีกเลย มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แม่ตื่นจากฝันร้ายเรื่องริ้วทอง”
“ของขวัญที่ทรรศให้คุณแม่ เป็นอะไรหรือคะ”
“แม่ยังไม่เห็น เพราะทรรศปิดตาแม่ แต่น่าจะเป็นกำไล”
เกล้ามาศกับอินทวงศ์มองหน้ากันอย่างคาดไม่ถึง “กำไล !”
“ไอ้ทรรศมันหลอกแม่ใช่ไหม มันต้องป้ายยากล่อมประสาทไว้ที่กำไลแน่ๆ แม่ถึงทำอะไรไปไม่รู้ตัว ไอ้ชั่ว ไอ้เลว แม่ไม่น่ารักมันเลย” อินทนิลร้องไห้โฮ เกล้ามาศไม่สบายใจ

เกล้ามาศห่มผ้าให้นิลที่หลับไปแล้ว พริมอยู่ด้วย
“คุณแม่พยายามจะหาทางไล่ผีริ้วทองออกไปจากวัง เพื่อทำให้วังของเรากลับมาสงบสุขเหมือนเดิม แล้วทำไมคุณแม่จะต้องคิดขายด้วย”
“งั้นแกว่าเป็นเพราะอะไร ถึงทำให้คุณน้านิลเซ็น”
“ชั้นยังตอบไม่ได้ แต่ชั้นต้องรู้ให้ได้ก่อนว่าทรรศเอากำไลอะไรมาให้คุณแม่ใส่” เกล้ามาศแววตามุ่งมั่น

อาร์มกับอินทวงศ์นั่งอยู่ด้วยกัน เกล้ามาศกับพริมเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน
อินทวงศ์ลุกขึ้นไปถาม“น้านิลเป็นยังไงบ้าง”
“นอนหลับไปแล้ว คุณต๊ะคะ...มาศฝากดูแลคุณแม่หน่อยนะคะ มาศจะให้พริมกับอาร์มพาออกไปหาทรรศค่ะ ชั้นมีเรื่องจะคุยกับเขาเยอะเลย”
“แล้วคุณรู้เหรอว่าตอนนี้คุณทรรศนะอยู่ที่ไหน”
เกล้ามาศเงียบไม่ตอบ เพราะไม่รู้ อาร์มนึกขึ้นได้ “ผมรู้”
ทุกคนมองอาร์ม
อาร์มวางสายแล้วเข้าไปหาเกล้ามาศ พริม อินทวงศ์ที่ยืนอยู่ใกล้กับรถของอาร์ม
“เมื่อกี้ผมถามเด็กที่บ้านผมแล้ว นายทรรศยังไม่กลับไปจากบ้านผม”
“งั้นเรารีบไปกันเถอะ จะได้ทันมัน”
พริมกับอาร์มจะขึ้นรถ แต่อินทวงศ์คว้ามือเกล้ามาศ “ดูแลตัวเองนะครับ แล้วก็โทรหาผมเรื่อยๆ ด้วยนะ ผมเป็นห่วง”
“ค่ะ”
“มาศไปกันเถอะ” อาร์มมองภาพหวานของอินทวงศ์กับเกล้ามาศเศร้าๆ พริมลากอาร์มไปขึ้นรถ
อินทวงศ์ยอมปล่อยมือเกล้ามาศ เกล้ามาศจึงขึ้นรถอาร์มข้างหน้า

ทรรศนะเดินออกมาจากห้อง มือถือของทรรศนะมีสายเข้า ทรรศนะกดรับสาย “ผมกำลังคิดถึงคุณอยู่พอดีเลยครับ” ทรรศนะฟังแล้วตอบ “โอเค...แล้วเจอกันครับ” ทรรศนะวางสาย คิดถึงสวิตานิดนึงแล้วเดินออกไป

รถของทรรศนะขับออกมาแล้วเลี้ยวไปด้านนึง ... รถของอาร์มขับเข้าอีกทาง เกล้ามาศนั่งหน้าคู่อาร์ม พริมนั่งหลัง
“รถของทรรศ เขาจะไปไหน ??”
“ตามไปนะมาศ”
เกล้ามาศพยักหน้า..อาร์มจึงออกรถตามรถของทรรศนะไป

ริ้วทองจิกตาโกรธ...รับรู้ได้ถึงการติดตามทรรศนะของพวกเกล้ามาศ “สาระแนดีนักนะพวกมึง !”

อาร์มขับรถ ทุกคนกำลังลุ้นกับการขับรถสะกดรอยตามทรรศนะ
พริมลุ้น “เร่งอีกสิอาร์ม รถทรรศจะหายไปแล้ว”
อาร์มเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้น แต่อยู่ๆ สัญญาณบนหน้าปัดรถก็ดับวูบลง “เฮ้ย!”
รถอาร์มชะลอมาจอดข้างทาง เกล้ามาศ อาร์ม พริมลงจากรถ อาร์มเดินไปเปิดฝากระโปรงรถ

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/3 วันที่ 17 ก.พ. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ