อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/4 วันที่ 18 ก.พ. 59

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/4 วันที่ 18 ก.พ. 59

อาร์มเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้น แต่อยู่ๆ สัญญาณบนหน้าปัดรถก็ดับวูบลง “เฮ้ย!”
รถอาร์มชะลอมาจอดข้างทาง เกล้ามาศ อาร์ม พริมลงจากรถ อาร์มเดินไปเปิดฝากระโปรงรถ
เกล้ามาศถาม “รถเป็นอะไรอาร์ม”
“ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆ มันดับไปเฉยเลย”
พริมเซ็ง “ก็เลยอดตามไอ้คุณทรรศไปเลย”
เกล้ามาศมองตามทางที่รถทรรศนะขับไปอย่างเสียดาย

ทรรศนะกับสวิตาคุยกันที่โต๊ะหลบมุมในร้านอาหารแห่งหนึ่ง


“คุณนัดผมมามีเรื่องอะไร”
“ริ้วทองมีเรื่องให้นายช่วยไปจัดการ”
“อีกแล้วเหรอ แล้วที่คุณบอกว่าริ้วทองจะช่วยจัดการไอ้วินให้ผม เมื่อไหร่จะจัดการ แค่เห็นหน้ามันผมก็จะอ้วกตายอยู่แล้ว”
“ใจเย็นๆ สิ ริ้วทองจัดการให้นายแน่นอน ริ้วทองฝากบอกว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย แล้วริ้วทองจะช่วยทำให้เธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการอีก บอกมาสิว่านายต้องการอะไร”
ทรรศนะคิดแล้วยื่นมือไปจับมือสวิตา...ส่งสายตาเจ้าชู้พร้อมกับตอบว่า “ผมต้องการคุณ” สวิตาอึ้ง โกรธทรรศนะมาก แต่เก็บอาการไว้ “เรื่องนี้ไม่ต้องให้ริ้วทองออกแรงด้วย แค่คุณตกลงว่าจะยอมทำทุกอย่างที่ผมขอ ผมก็ยินดีช่วยคุณกับริ้วทองอีก” ทรรศนะลูบมือสวิตาไปมาอย่างเชิญชวน
สวิตาแทบจะอ้วก แต่ต้องเก็บอาการไว้ “แกล้ง” ยิ้มตอบกลับไป “ได้สิ ชั้นยินดีทำทุกอย่างที่คุณต้องการ”
“จริงนะ”
“เดี๋ยวคุณก็รู้เองว่าจริงหรือไม่”
ทรรศนะยิ้มชอบใจ “ ริ้วทองจะให้ผมทำอะไร”
สวิตาเปิดกระเป๋า หยิบกำไลมาศออกมา “ตอนนี้นังแก่นิลอยู่ที่บ้านของต๊ะ คุณแอบเอากำไลไปใส่ให้มันซะ”
“ใส่ทำไม”
“ชั้นก็ไม่รู้ ริ้วทองสั่งมาแค่นั้น”
ทรรศนะพยักหน้ารับ สวิตาลอบมองทรรศนะด้วยแววตาร้ายมีแผน...มึงตายแน่อีทรรศ !

อินทนิลนอนหลับอยู่บนเตียง อินทวงศ์ค่อยๆ เปิดประตูเข้ามายืนมองอินทนิลอยู่สักครู่ แล้วเดินออกไปจากห้อง คนใช้เดินเข้ามา อินทวงศ์จึงสั่ง “เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อนคุณนิลนะ อย่าไปไหนเด็ดขาด ผมจะทำงานอยู่ในห้อง ถ้ามีอะไรก็เรียกได้เลย”
“ค่ะคุณต๊ะ”
อินทวงศ์เดินออกไป คนใช้เดินเข้าไปในห้อง

อินทวงศ์นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ ทันใดนั้นก็มีเงาดำของริ้วทองเคลื่อนผ่านหลังไป อินทวงศ์เห็นจากหางตาก็หันขวับไปมอง แต่ไม่เห็นอะไรผิดปกติ จึงหันหน้ากลับไป อินทวงศ์เห็นหน้าของริ้วทองปรากฏขึ้นบนกระดาษวาดแบบ
อินทวงศ์ตาโตตกใจ แล้วเขาก็ฟุบหลับไปบนโต๊ะด้วยอิทธิฤทธิ์ของริ้วทอง

อินทนิลนอนหลับอยู่บนเตียง คนใช้นั่งอยู่กับพื้นกำลังอ่านนิตยสารซุบซิบดารา อยู่ดีๆ ก็ท่อนล่างของริ้วทองยืนอยู่ตรงหน้า คนใช้ค่อยๆ แหงนหน้าขึ้นมอง ริ้วทองจ้องหน้าคนใช้ตาถลึง ริ้วทองยื่นหน้ามาจ่อกับหน้าคนใช้ คนใช้สะดุ้งหนึ่งครั้งแล้วผล็อยหลับไปด้วยอิทธิฤทธิ์ของริ้วทอง !
ทรรศนะขับรถเข้ามาจอดหน้าประตูรั้วอินทวงศ์ แล้วลงจากรถ ทรรศนะไม่เคยมาที่นี่มาก่อน จึงมองไปรอบๆ อย่างไม่รู้สึกคุ้นเคย “มาถูกหลังเปล่าวะ” ประตูรั้วเล็กเปิดออกเอง ทรรศนะหันไปมองแล้วพยักหน้ากับตัวเอง...รู้ว่าริ้วทองเปิดให้ “ถูกแน่นอน”

ทรรศนะเดินเข้ามาในบ้าน...พร้อมกับมองไปรอบๆ ด้วยความไม่แน่ใจว่าจะมีใครมาเห็น หรือว่าต้องทำยังไง
ทรรศนะมองไปเห็นริ้วทองยืนโบกมือเรียกอยู่ที่บันได ทรรศนะเดินตามไป ทรรศนะเดินขึ้นมาบนชั้นสองของบ้าน
ประตูห้องนอนรับแขกที่อินทนิลนอนอยู่ค่อยๆ เปิดออก ทรรศนะหันไปมอง ทรรศนะค่อยๆ แง้มประตูเข้ามา เห็นคนใช้นอนอยู่ก็สะดุ้งตกใจตามประสาคนที่แอบเข้าบ้านคนอื่น “เฮ้ย !” พอมองคนใช้เต็มตาว่าหลับอยู่ก็โล่งอก “เฮ้อ...ตกใจหมด” ทรรศนะมองไปที่อินทนิล “อยู่นี่เอง” ทรรศนะล้วงหยิบกำไลจากกระเป๋ากางเกงตัวเองออกมา แล้วนำกำไลมาศใส่ลงไปในข้อมือของอินทนิล
อินทนิลลืมตา...ดวงตาเป็นสีแดงฉาน แสยะยิ้มร้าย...วิญญาณริ้วทองเข้าสิงแล้ว ทรรศนะมีอาการหวาดกลัวอยู่บ้าง...ยังไงริ้วทองก็เป็นผี “เธอจะทำอะไร”
อินทนิลที่มีริ้วทองสิงอยู่หันมามองทรรศนะแล้วยิ้มตาแข็ง

มือถือของอินทวงศ์ที่วางอยู่บนโต๊ะมีสายเข้าจาก “คุณมาศ” อินทวงศ์ฟุบหลับอยู่กับโต๊ะอยู่ด้านหลัง สักพักสายตัดไป หน้าจอ มี “10 missed call””

เกล้ามาศกดมือถือขณะรออาร์มซ่อมรถอยู่หน้าฝากระโปรง แต่ยังติดต่อไม่ได้ พริมยืนช่วยอาร์มดูเครื่องยนต์ อาร์มหน้าดำเปื้อนน้ำมันรถ
“หาสาเหตุไม่เจอสักที โทรเรียกช่างเถอะอาร์ม อย่าทำโชว์แมนอวดมาศเลย เสียเวลา”
“เออๆๆ เรียกก็ได้” อาร์มหยิบมือถือขึ้นมาโทร
พริมผละจากอาร์มเข้ามาหาเกล้ามาศที่ยังคงกดมือถือโทรหาอินทวงศ์ แต่โทรไม่ติด“ยังติดต่อคุณต๊ะไม่ได้เหรอมาศ”
“ใช่ คุณต๊ะเป็นคนบอกชั้นเองว่าให้โทรหาเขาบ่อยๆ แล้วทำไมถึงไม่รับสาย พริม...ชั้นใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้”
พริมพยักหน้าเห็นด้วย

อินทนิลที่มีริ้วทองสิงเพราะใส่กำไลมาศเดินออกมาจากห้องพักของบ้าน เธอเดินไปที่โต๊ะอาหารที่มีจานใส่ผลไม้ซึ่งมีมีดคมกริบวางอยู่
ทรรศนะเดินตามหลังมา “จะไปไหน ?”
อินทนิลที่มีริ้วทองสิงอยู่หยิบมีดปลายแหลม แล้วหันมาแสยะยิ้มร้ายน่ากลัว เธอใช้มีดปลายแหลมในมือเงื้อขึ้นจะแทงทรรศนะ
“เฮ้ย !” ทรรศนะหลบทันแต่คมมีดก็ฟันลงไปที่แขน เลือดไหลเป็นทางยาว ! ทรรศนะยกมือขึ้นกุมแขนที่มีเลือด “มึงกับอีวิหักหลังกูเรอะ !”
อินทนิลที่มีริ้วทองง้างมีดขึ้นสูงเพื่อจะแทงทรรศนะ ทรรศนะจับข้อมืออินทนิลห้ามไว้ ทั้งสองยื้อมีดกันไปมา แล้วอินทนิลที่มีริ้วทองสิงอยู่ก็สะบัดทรรศนะออก แรงมหาศาลของผี ทำให้ทรรศนะกระเด็นไปล้มชนของล้มแตกกระจาย ทรรศนะสีหน้าเจ็บปวด อินทนิลเปลี่ยนเป็นริ้วทองสะบัดหน้ามองตามทรรศนะไป !

อินทนิลกำมีดในมือแน่น ย่างสามขุมเข้าไปหาทรรศนะ
ทรรศนะถอยหนีพร้อมกับทำใจดีสู้เสือพูดหว่านล้อม “ริ้วทอง..ถ้าเธอจะฆ่าชั้นแล้วโยนความผิดให้อีนิล ไม่สำเร็จหรอก...เดี๋ยวพวกมันก็ช่วยกันเอาตัวรอดได้ ถ้าเธออยากให้พวกมันทรมาน ชั้นมีวิธีที่ดีกว่านี้เยอะเลย รับรองว่าพวกมันจะต้องตายทั้งเป็น” อินทนิลชะงักเท้าเหมือนจะยอมตาม ทรรศนะมองเช็คอาการของอินทนิล “ปล่อยชั้นไปนะริ้วทอง” อินทนิลแสยะยิ้มร้าย มือที่ถือมีดอยู่กระชับให้แน่น...เห็นกำไลมาศอยู่ที่ข้อมือ ทรรศนะพยายามดิ้นๆ แล้วมองไปที่อินทนิล...ซึ่งกลายเป็น “ริ้วทอง” ยืนถือมีด...แสยะยิ้มร้าย “ริ้วทอง !” ทรรศนะดิ้นๆ “ปล่อยกู ! ปล่อย!” ริ้วทองปักมีดลงไปบนขาข้างหนึงของทรรศนะ “อ๊ากกกกกกก” ริ้วทองดึงมีดที่ขาออก เลือดไหลออกมาเป็นจำนวนมาก ทรรศนะยิ่งเจ็บปวด

อินทวงศ์นอนฟุบหลับอยู่กับโต๊ะทำงาน เกิดแสงสีทองฟุ้งๆ สะท้อนส่องกระทบใบหน้าอินทวงศ์ พร้อมกับเสียงเรียกของพระปราบ “โยม...โยม...”
อินทวงศ์ขยับเปลือกตาค่อยๆ รู้สึกตัวขึ้นมา แล้วแปลกใจตัวเอง “หลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่”
สิ้นคำเสียงร้องโหวกเหวกของทรรศนะร้องด้วยความเจ็บปวดดังมาจากชั้นล่างบ้าน “ช่วยด้วย ! ช่วยด้วย !”
อินทวงศ์หันขวับไปมองทางเสียง

ทรรศนะถูกอิทธิฤทธิ์ของริ้วทองตรึงแขนติดกับกำแพง ร้องด้วยความเจ็บปวดจากถูกแทงแผล “ปล่อยกูไปเถอะ”
“คนชั่วอย่างมึงต้องตายด้วยน้ำมือของคนชั่วอย่างอีพวกติณชาติ ถึงจะสาสม !”
ริ้วทองกระชับมีดในมือแล้วทำท่าจะแทงท้องทรรศนะ !
“ยะ...อย่า !!!!”
อินทวงศ์วิ่งลงมาจากห้อง เห็นอินทนิลกำลังจะแทงทรรศนะ “คุณนิล !” อินทนิลที่มีริ้วทองสิงหันขวับไปมอง
“คุณต๊ะช่วยด้วย อีริ้วทองมันจะฆ่าผม !”
อินทวงศ์แปลกใจ-มองที่นิล-พูดกับตัวเอง “ริ้วทอง !?”
ริ้วทองหันหน้ามามองทรรศนะด้วยสายตาไม่พอใจ...มึงจะพูดชื่อกูทำไม ! แล้วริ้วทองก็เงื้อมมีดขึ้นสูงเพื่อจะแทงทรรศนะ
อินทวงศ์ตกใจพุ่งเข้าไปห้าม “อย่า !!!!”
อินทวงศ์รวบกอดและคว้ามือของอินทนิลเอาไว้ได้ทัน “กำไล !?” อินทวงศ์ดึงถอดกำไลมาศออกจากข้อมือของอินทนิลด้วยความรวดเร็ว...กำไลมาศกระเด็นตกไปที่พื้น วิญญาณของริ้วทองกระเด็นออกไปจากร่างของอินทนิล แล้วอินทนิลก็ทรุดเป็นลมไปเลย อินทวงศ์รับร่างอินทนิลเอาไว้ได้ทัน “คุณนิล !”
อิทธิฤทธิ์ของผีริ้วทองที่ตรึงทรรศนะไว้พาลหายไปด้วย ทรรศนะทรุดตัวล้มลงกับพื้นเพราะเจ็บแผล
“คุณทรรศ คุณเข้ามาในบ้านผมได้ยังไง แล้วทำไมคุณถึงรู้จักริ้วทอง”
ทรรศนะโกหก “กูไม่รู้ ! อีวิสั่งกู”
อินทวงศ์อึ้ง แปลกใจ “วิ !? วิไหน สวิตาเหรอ ?”
“เออ อีวิว่าที่เมียมึงนั่นแหละ”
“วิมายุ่งอะไรด้วย”
ทรรศนะอึกอัก..จะพูดหรือไม่พูดดี...กลับไปตั้งหลักก่อนดีกว่า จึงตอบไปว่า “กูไม่รู้!” ทรรศนะตะเกียกตะกายลุกขึ้นหนีไปเลย
“คุณทรรศ ! คุณทรรศ !” อินทวงศ์อยากจะตามแต่ว่ามีร่างหมดสติของอินทนิลอยู่ในอ้อมกอด จึงต้องอยู่ดูแลอินทนิล ริ้วทองยืนอยู่ด้านหลังอินทวงศ์...มองตามทรรศนะไปด้วยสายตาโกรธ !

ทรรศนะวิ่งกะเผลกๆ เพราะมีแผลที่ขาและยกมือแผลที่แขนออกมาจากบ้านอินทวงศ์ หยิบรีโมทรถในกระเป๋ากางเกงมากดเปิดรถ...รีบเข้าไปในรถ ...ทรรศนะกำลังจะสตาร์ทรถ แต่สายตาเหลือบขึ้นไปมองทางกระจกส่องหลัง...เห็นริ้วทองหน้าเละอยู่ข้างหลัง “ริ้วทอง !” มือริ้วทอง..เล็บยาวดำโผล่มาแปะอยู่บนหน้าทรรศนะ ทรรศนะร้องลั่น “อย่า !!!!!!!!!!!!”

ท้ายรถทรรศนะขับออกไปอย่างเร็ว รถแท็กซี่ขับมาอีกทาง...เข้ามาจอดที่ประตูรั้วหน้าบ้าน เกล้ามาศกับพริมลงจากรถ...ทั้งสองมองไปที่ท้ายรถทรรศนะ
“เฮ้ย ! นั่นมันรถไอ้ทรรศนี่นา มันมาทำอะไรที่นี่”
เกล้ามาศนึกได้ ไม่สบายใจ “คุณแม่ !” เกล้ามาศรีบเข้าไปในบ้าน พริมวิ่งตาม

อินทวงศ์วางร่างไร้สติของอินทนิลลงบนโซฟา แล้วลุกไปเก็บกำไลมาศที่อยู่บนพื้นขึ้นมามองไม่สบายใจ
เกล้ามาศวิ่งนำพริมเข้ามาในบ้าน แล้วต่างตกตะลึงเมื่อเห็นรอยเลือดอยู่บนพื้นตั้งแต่ประตูเข้าบ้าน “เลือด !!” เกล้ามาศเห็นนิลนอนหมดสติก็ตกใจรีบปรี่เข้าไปหา “คุณแม่! คุณแม่เป็นอะไรคะ”
อินทวงศ์ยังไม่ทันตอบ พริมหันไปเห็นกำไลมาศอยู่บนพื้น “กำไล! ทำไมกำไลถึงมาอยู่ที่นี่ !
“บอกชั้นสิคะคุณต๊ะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
รถของทรรศนะจอดอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่..ฝากระโปรงหน้ารถเผยอและมีควันพวยพุ่งออกมาจากฝากระโปรงรถ
ชาวบ้านแห่กันวิ่งไปดูที่หน้ารถ “ท่าจะเมาว่ะ ถึงขับรถพุ่งไปชนต้นไม้เสียงดังสนั่น”
พวกชาวบ้านเกาะดูที่กระจกรถ... ถุงลมนิรภัยพองบังช่วงอกของทรรศนะ แต่คอทรรศนะหัก ตาเหลือก ลิ้นจุกปากดูน่าสยดสยอง

สวิตากำลังพักผ่อนสบายๆอยู่ในห้องนั่งเล่น มือถือของสวิตามีเสียงเตือน สวิตาหยิบมาเปิดอ่าน แต่ต้องตะลึงกับข่าวบนมือถือ “ช็อค ! ทรรศนะ...นายแบบหนุ่มประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตคาที่”
สวิตาอึ้ง “เป็นไปได้ยังไง ! มันต้องตายเพราะถูกอีแก่นิลฆ่าตามแผนสิ ทำไมมันถึงตายแบบนี้ ??”

สวิตาตกใจเมื่อรู้สิ่งที่ริ้วทองเล่า “ต๊ะเข้ามาเห็น !” เธอร้อนใจ “แล้วไอ้ทรรศมันได้พูดอะไรให้ต๊ะรู้หรือเปล่า” ริ้วทองพยักหน้าช้าๆ สวิตาอึ้ง “ริ้วทอง...ชั้นว่าเธออย่าปล่อยนังสองแม่ลูกเอาไว้อีกเลย ถ้าเธออยากแก้แค้นพวกมันก็ไปฆ่ามันให้ตายไปเลยเถอะ เพราะถ้าต๊ะสงสัยมากไปกว่านี้ ชั้นจะเดือดร้อน ได้ยินที่ชั้นพูดไหมริ้วทอง เธอต้องไปฆ่าพวกมัน !” ริ้วทองจิกตาไม่พอใจใส่สวิตา สวิตาสะบัดหน้าไปเหมือนถูกตบอย่างแรง “โอ๊ย !”
“กูอยากให้พวกมันตายตอนไหน มันเป็นเรื่องของกู มึงอย่ามาสั่งกู !”
“ชั้น...ชั้นก็แค่หวังดีกับเธอ ชั้นกลัวว่าเธอจะพลาด...” ริ้วทองจิกตาใส่สวิตาอีก สวิตาหน้าหันเหมือนถูกตบหน้าอีก...สวิตาเจ็บมาก...มีสีหน้าแค้นเจ็บปวดแต่เก็บเอาไว้ ก่อนจะหันหน้ากลับมา “โอเคๆ ชั้นไม่พูดแนะนำอะไรเธอแล้ว เธออยากทำอะไรก็บอกชั้นแล้วกัน”
ริ้วทองหน้านิ่งเครียด สวิตาแอบมองริ้วทองด้วยแววตาโกรธ

สวิตาเดินเข้ามาในห้องอย่างหงุดหงิดหัวเสีย แล้วหยิบสมุดบันทึกของล้อมเพชรออกมา “อีริ้วทอง...มึงทำกูเจ็บ กูฝากไว้ก่อนเถอะ กูเคยทำให้ชีวิตมึงฉิบหายมาแล้ว ทำไมกูจะทำอีกไม่ได้ !”

ล้อมเพชรนั่งเขียนสมุดบันทึกด้วยสีหน้านิ่งเฉย “เหมยกุยเดินทางไปเอาตำราโบราณที่ต่างจังหวัดได้หนึ่งวันแล้ว แต่การที่ไม่มีเหมยกุยอยู่ใกล้ๆ...” ล้อมเพชรทำหน้านิ่งเหมือนจะเป็นทุกข์ แต่เธอกลับยิ้มมุมปากออกมานิดๆแล้วเขียนต่อว่า “...ก็ดีเหมือนกัน..ไม่ต้องอึดอัด...ไม่ต้องรู้สึกเหมือนถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลา ชีวิตของชั้นอยู่กับความหวาดระแวงจากเตี่ยมามากพอแล้ว”
“ล้อม...” เสียงหม่อมเจ้าดิเรกเรียกด้วยเสียงแหบพร่าเพราะไม่มีแรงดังขึ้น
ล้อมเพชรหันไปมอง..หม่อมเจ้าดิเรกผงกหัวขึ้นมาเรียกจากเตียงนอน หน้าตาหม่อมเจ้าดิเรกหมองคล้ำ “เพคะท่านชาย”

อ่านละครเรื่อง กำไลมาศ ตอนที่ 14/4 วันที่ 18 ก.พ. 59

ละครเรื่อง กำไลมาศ บทประพันธ์โดย พงศกร
ละครเรื่อง กำไลมาศ บทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่
ละครเรื่อง กำไลมาศ กำกับการแสดงโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
ละครเรื่อง กำไลมาศ ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กำไลมาศ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ