อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 4 วันที่ 2 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 4 วันที่ 2 มี.ค. 59

แพรขาวติดกิ๊บกระชับดอกกุหลาบที่เสียบผมให้แน่น ก่อนจะถือของเข้ามาในร้าน ได้ยินเสียงลลิตโวยวายด่าว่าคนงานก็ตกใจ พอเขาเห็นเธอก็เปลี่ยนท่าทีอ่อนโยนลง หญิงสาวยกมือไหว้ถามทานอาหารเช้าหรือยัง คุณยายทำขนมฝากมาให้ แล้วแพรขาวก็สบตาต๊อกให้รีบไปเสีย

ที่โถงต้อนรับลูกค้า แพรขาวทำงานคู่กับจารุวรรณ มีปีเป็นหัวหน้าพนักงานคอยแนะนำงาน ลลิตยืนมองสัดส่วนสาวๆจากด้านหลัง จารุวรรณหันมาเห็นยิ้มหวานให้ ลลิตจ้องมองแต่แพรขาวจนจารุวรรณเขม่น เขาเดินผ่านเธอไปคุยกับแพรขาวว่าถ้าไม่เข้าใจงานตรงไหนถามปี

ตกบ่าย แพรขาวยังง่วนกับการดูจอเพื่อบุ๊กคิวให้ลูกค้าเข้ารับการทำสปา จารุวรรณคอยต้อนรับลูกค้า พอว่างก็เลียบเคียงคุยกับแพรขาวว่าบ้านอยู่แถวนี้หรือ เธอตอบว่าใช่อยู่ฝั่งตรงข้ามคลอง จารุวรรณถามรู้จักลลิตมาก่อนหรือ แพรขาวบอกเพิ่งรู้จักตอนมาทำงาน



“จริงสิ หนูก็นึกว่ารู้จักกันมา ดูคุยสนิทกัน” แล้วจารุวรรณก็ชวนพักทานข้าว

แพรขาวต้องเคลียร์คิวจึงให้จารุวรรณไปกินเลย ตนมีข้าวกล่องมาจากบ้าน พอจารุวรรณเดินไป มือถือแพรขาวดังขึ้น เธอสะดุ้งมองหน้าจอเห็นชื่อพัสกรก็ตัดสายทิ้งทันที ใจเป็นห่วงลูกขึ้นมา...ด้านพัสกรหัวเสียที่โดนตัดสายทิ้ง เข้าเกียร์ขับรถลิ่วออกไป

ที่เรือนใหญ่ เนยนั่งหลับอยู่หน้าทีวี มีตุ๊กตาตัวโปรดของชมพูวางอยู่ ส่วนตัวชมพูออกมาเล่นลูกบอลอยู่กับไรวินท์หัวเราะร่า ลูกบอลกลิ้งไป ไรวินท์เดิน

ทำทีจะเก็บแต่ทำให้ลูกบอลกลิ้งถอยมาหาเอง ชมพู

อ้าปากหวอก่อนจะถามเขาทำได้อย่างไร ไรวินท์อ้างว่าลมพัดมาเอง

บนหน้าต่างชั้นสอง สีนวลยืนมองทั้งสองเล่นสนุก... เนยตื่นขึ้นมางัวเงียมองออกไป เห็นชมพูเล่นอยู่คนเดียวก็บ่นไม่ปลุกกันเลย พอชมพูโยนลูกบอลให้ไรวินท์ สีนวลยื่นมือแห้งๆโบกให้ลูกบอลลอยข้ามหัวไรวินท์ออกไปนอกรั้วบ้าน ชมพูร้องเย้ดีใจที่ไรวินท์รับไม่ได้บ้าง

“ไปข้างนอกแล้ว แม่หนูต้องไปเก็บเองแล้วล่ะ” ไรวินท์ไม่สามารถออกไปพ้นบ้านได้

ชมพูรับคำรีบวิ่งไปเปิดประตูรั้วออกไป พอวิ่งมาที่ลูกบอล พัสกรเข้ามาเก็บ ชมพูตกใจ เนยชะเง้อมอง เกสรตามมาดูถามชมพูอยู่ไหน เนยบอกว่าวิ่งออกไปเก็บลูกบอล เกสรตกใจให้เนยตามไป...ชมพูมีท่าทีกลัวพัสกรไม่ยอมเข้าไปหา ถามพ่อมาหาแม่หรือ เขาบอกมารับหนู เด็กน้อยรีบบอกว่าแม่ไม่ให้ไปไหนกับใคร พัสกรฉุนขึ้นมาทันที พอเห็นลูกถอยหนีก็เปลี่ยนท่าทีทำใจเย็นบอกวันนี้จะพาไปเที่ยวสวนสนุก หนูน้อยตาโตตื่นเต้น เขายิ้มกริ่มพอใจอย่างมาก

แต่ชมพูยังยืนลังเล พัสกรเร่งเอาลูกบอลล่อ หนูน้อยบอกต้องไปขอน้าลินกับคุณยายก่อน พัสกรไม่ทนก้าวเข้าจะคว้าตัว ชมพูร้องวี้ดออกมาเบี่ยงหลบ พัสกรเสียหลักลูกบอลหลุดมือ หนูน้อยยังห่วงของคว้าลูกบอลจะวิ่งหนี พัสกรดึงผมลูกไว้ ชมพูหน้าหงายร้องไห้ลั่น ทันใดประตูบ้านถูกผลักออกฟาดรั้วดังโครม พัสกรสะดุ้งมองเห็นไรวินท์ยืนตาวาวก็ผงะขนลุกซู่อย่างบอกไม่ถูก ชมพูร้อง “คุณยุง...ช่วยด้วย ฮือๆๆ”

นลินวิ่งออกมาพร้อมเนย เห็นพัสกรหน้าตาตื่นกลัววิ่งกลับขึ้นรถก็แปลกใจ ชมพูวิ่งเข้ามากอดร้องไห้

ด้านแพรขาวมัวแต่อธิบายตารางการนวดแบบต่างๆให้ลูกค้าฟังจึงปิดเสียงมือถือไว้ จนค่ำใกล้สามทุ่มถึงเลิกงาน พนักงานทยอยกลับ ปีเข้ามาถามไถ่กลับอย่างไร แพรขาวบอกว่าขับรถมา ปีจึงหมดห่วงกลับไปก่อน แพรขาวเก็บเอกสารเห็นมิสคอลจากนลินก็จะโทร.กลับ ลลิตออกจากห้องมาเรียกให้เธอเข้าไปพบในห้อง แพรขาวหวั่นใจยืนลังเลหน้าประตู ลลิตทำทีถามถึงการทำงานและชมว่าเธอทำงานดีมาก เขารินไวน์ส่งให้บอกเป็นการต้อนรับ เธอปฏิเสธไม่ดื่ม

ลลิตหน้าเสีย “อ้าๆโอเค งั้นรอเดี๋ยว...งั้นแพรช่วยรับสร้อยเส้นนี้ไป”

ลลิตหยิบสร้อยลูกปัดตาเสือมาชูตรงหน้าแพรขาวแกว่งไปมา บอกอยากให้เธอใส่เพราะดูเข้ากับชุดที่ใส่ แพรขาวชะงักยืนตัวแข็งนิ่ง ในดวงตาสะท้อนเงาเสือร้ายแสยะเขี้ยว จ้องตะครุบเหยื่อ สายตาลลิตโลมเลียไปตามเรือนร่างเธอ ทันใดนั้นกลีบกุหลาบขาวที่ผมแพรขาวก็เปล่งประกายเรืองแสงวาบออกมา พุ่งไปที่ลูกปัดในมือลลิต ทำให้ดวงตาสัตว์ร้ายพ่ายหายวับไป ลลิตรู้สึกเหมือนโดนอะไรวาบเข้ามาจนผงะ แพรขาวได้สติรู้สึกว่าใจกำลังเต้นแรงรีบบอกเขาว่า

“คือแพรว่ามันแพงเกินไป แพรรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ ขอบคุณนะคะ” ว่าแล้วก็ขอตัวกลับ

ลลิตยังมึนว่าเกิดอะไรขึ้น มองสร้อยในมืออย่างสงสัยก่อนจะมองตามแพรขาวไป

ooooooo

พัสกรกลับมาบ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิดมึนงง เดินผ่านประไพขึ้นไปยังห้องนอน เข้ามาเห็นดิวนอน อยู่ในชุดวาบหวามท่ามกลางไฟสลัว ก็เกิดอารมณ์เข้ากอดรัดซุกไซ้ ดิวแอบยิ้มกริ่มแต่อดต่อว่าเขาไม่ได้ว่าไปหาเมียมาหรือ ทำให้พัสกรชะงักนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา

พัสกรเห็นไรวินท์ยืนตาเขียวน่ากลัวชี้หน้าสั่งให้ปล่อยตัวชมพู เสียงลูกร้องให้ลุงช่วยด้วย จากนั้นมือที่จับผมลูกก็เหมือนถูกบิดอย่างแรงจนเจ็บต้องปล่อย ประจวบกับนลินและเนยวิ่งมา ชมพูวิ่งไปหาแล้วประตูบ้านก็ปิดปัง...พัสกรยังงงว่าชายคนนั้นเป็นใครและยังรู้สึกเจ็บข้อมืออยู่

ด้านแพรขาวกลับมาบ้านฟังนลินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น “หนูกลัวแทบแย่ นึกว่าพี่กรจะตามเข้ามา แต่ไม่ยักโวยวายเหมือนครั้งก่อน ได้ยินแต่เสียงรีบถอยรถหายออกไปเลย ก็แปลกดี...”

แพรขาวมองไปยังศาลเจ้าเรือนที่เปิดไฟในเรือนดูสวยงาม หันมามองนลินด้วยความรู้สึกเสียใจและเป็นกังวลที่นำความวุ่นวายมาให้ไม่รู้จบ นลินจับมือแพรขาวบอกทุกคนเข้าใจและพร้อมสู้ไปกับเธอ “โอเคนะพี่แพร แต่ไหนๆก็ไหนๆละ ลินว่าพี่แพรก็น่าจะหย่าให้เด็ดขาดไปเลย แล้วเรียกค่าเลี้ยงดูหนูชมพูไว้เยอะๆ ทางนั้นจะได้ไม่มีสิทธิ์มาอ้างเอาตัวหนูชมพูได้อีก”

แพรขาวครุ่นคิดตาม...ทางเขมินีได้ดูคลิปจากสาโรจน์ ก็ตกใจเข้าใจว่าแพรขาวไปทำงานเป็นหมอนวด สาโรจน์บอกเธออาจไปทำด้านประชาสัมพันธ์ เขมินีโวย

“ไม่ต้องมาพยายามปลอบใจฉันเลยสาโรจน์ แพรขาวมันบ้าไปแล้ว ฉันจะให้เงินให้คอนโดมัน จะเอาลูกมาช่วยเลี้ยง มันไม่เอา แต่มันเอาตัวเข้าแลกกับงานที่มันล่อแหลมแบบนี้เนี่ยนะ”

“ผู้หญิงคนนี้เป็นคนแปลกจริงๆ” สาโรจน์ทึ่ง

“เชอะ ทำเป็นมีศักดิ์ศรี แล้วคนมีศักดิ์ศรีภาษาอะไร ไปทำงานหมอนวด”

สาโรจน์พยายามแก้ตัวแทน พอดีนักสืบมาถึง แปลกใจที่เจ้านายอยู่ด้วย เขาบอกว่าเรื่องที่ให้ไปสืบดูท่าจะแน่นอน เขมินีเครียดออกมาสูดอากาศในสวนของออฟฟิศ สาโรจน์เป็นห่วงบอกให้เธอกลับบ้านไปพักผ่อน อย่ารับรู้อะไรอีกเลย เดี๋ยวจะเครียดจนป่วย เขมินีสวนว่าตนไม่บอบบางขนาดนั้น

สาโรจน์จึงให้นักสืบรายงานได้เลย นักสืบเปิดคลิปภาพดิวไปเที่ยวดูหนังกับชายวัยรุ่น ท่าทางสวีตหวานแนบชิดนัวเนียกันมาก แต่ภาพที่ได้ยังเห็นหน้าผู้ชายไม่ชัด เพราะใส่แว่นดำ สาโรจน์จึงสั่งให้ตามดูไปเรื่อยๆ เขมินีกุมขมับ

“ดูนะสาโรจน์ เธอดูฝีมือลูกชายคนโปรดของแม่ฉัน เมียหลวงไปทำงานเป็นหมอนวดที่สปา เมียน้อยก็มีชู้ จะหาอะไรเสื่อมเท่าบ้านโอฬารอิทธิพรพาณิชย์ในชั่วโมงนี้อีกไหมล่ะ”

สาโรจน์มองเจ้านายสาวอย่างเห็นใจ

ooooooo

ตกดึก แพรขาวนอนไม่หลับเรื่องพัสกรมาราวีจะเอาลูกไปให้ได้ แต่พอได้ยินเสียงเปียโนหวานเจื้อยแจ้วดังแว่วเข้ามา ก็รู้ว่าได้เวลา รีบลุกจากเตียง หันมองลูก แล้วต้องตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างตัวเองนอนหลับอยู่กับลูก ก้มดูตัวเองก็ตื่นเต้นที่ตัวเองอยู่ในชุดคนยุคเดียวกับไรวินท์

แพรขาวออกมายืนข้างเปียโน ไรวินท์บรรเลงเพลงจบท่อนสุดท้ายพอดี นึกซนยื่นนิ้วไปจิ้มคีย์ ไรวินท์ในชุดข้าราชการหันมายิ้มบอกให้ลองเล่น เธอส่ายหน้าบอกต้องฝึกก่อน เขาถามจะไปฝึกที่ไหน เธอจึงยิ้มเรี่ยๆ

บอกอาจจะฝึกแถวๆนี้

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 4 วันที่ 2 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ