อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 4 วันที่ 5 ก.พ. 59

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 4 วันที่ 5 ก.พ. 59

“เอาตามที่ฉันบอก ต่อไปครูปริมจะมาช่วยที่นี่ เพราะเราต้องติดต่อลูกค้าอาเซียนเพิ่มขึ้นอีกมาก ต้องใช้ภาษาอังกฤษ กุ้งทำงานไม่ทันแน่”

กุ้งหาทางกันท่าอีกถามว่าจะให้นั่งที่ไหนห้องยิ่งแคบอยู่ พญาให้บอกทองหลางเอาโต๊ะมาเพิ่ม กุ้งพยายามท้วงติงอีกแต่พญาเดินออกไปแล้วเลยหันมาค้อนเมขลาแล้วก็ยิ่งหัวเสียเมื่อถูกเมขลายักคิ้วเย้ยอย่างผู้ชนะ

ไข่มุกหวังจะอ่อยเสี่ยส่งอีกจึงขับรถไปหาเสี่ยกับมาการีน ระหว่างทางกลัวหลงเห็นมีคนขี่มอเตอร์ไซค์สวนมาจึงหยุดถาม แต่พอจอดรถเห็นหน้าคนขี่มอเตอร์ไซค์ก็ตาค้างนั่งตัวแข็งทื่อ คนขี่มอเตอร์ไซค์จึงขี่เลยไป มาการีนถามว่าทำไมแม่ไม่ถาม ไข่มุกพูดเสียงสั่นว่า เมื่อกี้เห็นเหมือนนางเมขลาขี่รถมา ที่แท้เป็นเมขลาจริงๆ เธอกำลังขี่มอเตอร์ไซค์กลับที่พัก



“โอ๊ย...จะเป็นไปได้ไง แม่ตาฝาดแล้ว ป่านนี้มันไปเกิดที่ไหนแล้วก็ไม่รู้” มาการีนหัวเราะขำ

ไข่มุกชะเง้อมองมอเตอร์ไซค์คันนั้นไปอย่างไม่แน่ใจสายตาตัวเอง

ooooooo

ไข่มุกขับรถหนีผีเมขลามาถึงบ้าน มาการีนถามว่าแม่กลัวเมลขามาทวงคืนป่าสายน้ำผึ้งจนหลอนหรือเปล่า

เสี่ยส่งมาหาไข่มุกที่บ้านพักป่าสายน้ำผึ้งเพื่อเจรจาขอซื้อที่ พญามาเจอเสี่ยส่ง ถามว่ามีธุระอะไรถึงมาที่นี่ ไข่มุกตอบแทนว่ามาคุยเรื่องขอซื้อป่า เห็นว่าที่ตรงนี้เคยเป็นของเขาก่อนที่จะขายให้ตระกูล

“ตอนขายมานี่ก็เหลือแต่ซาก ไม่ได้เป็นป่าอุดมสมบูรณ์เหมือนตอนนี้ ทำไมถึงอยากได้นักล่ะครับหรือว่าจะตัดไม้ในป่าเหมือนที่เคยทำ”

พญายังแค้นใจที่เสี่ยส่งตัดไม้ทำลายป่าจนน้ำท่วมทำให้พ่อของเขาต้องเสียชีวิต ถามเสี่ยส่งว่าเคยนึกบ้างไหมว่ากี่ชีวิตที่ต้องตายไปเพราะการตัดไม้ทำลายป่าของเขา เสี่ยส่งแก้ตัวแถไปน้ำขุ่นๆ แล้วรีบขอตัวกลับ แต่หันบอกไข่มุกว่า

“ถ้าตัดสินใจขายที่เมื่อไหร่ อย่าลืมพิจารณาผมด้วยนะครับ” แล้วพูดขณะเดินผ่านพญาว่า “งานนี้ใครดีใครได้”

เพ็ญเห็นว่าเสี่ยส่งคงไม่ยอมปล่อยมือง่ายๆ เสนอให้พญาเอาสองแม่ลูกมาไว้ที่บ้านไร่ภูพญาเสี่ยจะได้ติดต่อยากขึ้น

วันนี้ขณะเมขลาสอนเด็กอยู่นั้น ได้ยินปลากัด น้ำตาล น้ำอ้อยซุบซิบกันว่าพวกคนงานคุยกันว่าคุณนายเจ้าของป่าสายน้ำผึ้งคนใหม่กับลูกสาวแต่งตัวเฟี้ยวฟ้าวมาก เมขลานึกอยากเห็นเลยชวนกันไปแอบดู

ขณะแอบดูเกิดทำเสียงดัง ไข่มุกหันมาเห็นหน้าเมขลาเต็มๆ ก็ตกใจ ร้องกรี๊ด เมขลาตกใจเสียงร้องเลยร้องดังยิ่งกว่า ไข่มุกวิ่งหนี เมขลากับเด็กๆตกใจวิ่งไปอีกทาง ไข่มุกวิ่งไปจนถึงบ้านไร่สายน้ำผึ้ง พญาเดินมาพอดีไข่มุกบอกว่าตนโดนผีหลอก อ้อนขอไปอยู่บ้านไร่ภูพญา

พญาจำต้องให้ไปอยู่ที่บ้าน โดยให้เมขลาย้ายไปอยู่เรือนใหญ่ห้องติดกับตนให้สองแม่ลูกอยู่เรือนเล็ก และเพื่อกันไม่ให้สองฝ่ายเจอกัน พญาสั่งเมขลาว่าเลิกสอนแล้วให้ไปที่ออฟฟิศมีงานด่วน จะให้ดอกปีบเอาข้าวเย็นไปส่งให้

ไข่มุกถามพญาว่าทำไมไม่ให้ไปอยู่เรือนใหญ่จะได้ทำความรู้จักกับคุณแม่เขาด้วย พญาว่าไม่เป็นไร และยังไม่สะดวก

ตกเย็น เมื่อเจอกันที่โต๊ะอาหาร พญาจึงแนะนำให้รู้จักคุณแม่ตน

หลังอาหารสองแม่ลูกอ้อนให้พญาไปส่ง พอดีทองหลางมาบอกพญาว่าต้นกล้าที่จะส่งพรุ่งนี้เตรียมเสร็จแล้ว พญาจึงไปดู สองแม่ลูกจึงต้องเดินกลับเอง

เมขลาปั่นจักรยานกลับจากทำงาน ถึงทางระหว่างเรือนใหญ่กับเรือนเล็กเกิดยางแบนจึงหยุดซ่อม ไข่มุกกับมาการีนเดินมาได้ยินเสียงเอี๊ยดอ๊าด...เอี๊ยดอ๊าด และไฟฉายที่เมขลาพิงหินไว้ส่องขึ้นข้างบน มาการีนหน้าตาตื่นถามแม่ว่าได้ยินอะไรไหม เมขลาซ่อมจักรยานไม่ได้ก็ถอนใจเสียงดัง

มาการีนตกใจบอกว่าเสียงผู้หญิง ไข่มุกตะโกนถามว่าใคร ออกมาเดี๋ยวนี้ สิ้นเสียงไข่มุกเมขลาก็ลุกพรวดขึ้น มาการีนร้องกรี๊ด ไข่มุกร้องว่าผีเมขลา แล้วสองแม่ลูกก็โกยแน่บ เมขลาตกใจกลัวผีวิ่งตามไป เลยกลายเป็นวิ่งไล่กวดกันไปลิ้นห้อยจนถึงหน้าบ้านพัก เมขลาหันมองไม่เห็นผี ถูกสองแม่ลูกทั้งซัดข้าวสารเสกใส่และสาดน้ำมนต์ไล่ผีพลางวิ่งเข้าบ้าน

ไข่มุกวิ่งไปชนเพ็ญบอกว่าตนถูกผีหลอก เพ็ญมองเมขลาบอกว่านี่คือครูปริม พญาได้ยินเสียงโวยวายเดินมาดู ไข่มุกถามเพ็ญว่าเมื่อกี้เรียกยัยนี่ว่าครูปริมหรือ พญายืนยันว่านี่คือครูปริม ไข่มุกพึมพำหน้าเหวอ “ทำไมมันเหมือนกันขนาดนี้”

กลับเข้าเรือนเล็กแล้วไข่มุกบอกมาการีนว่านั่นมันเมขลาชัดๆ แต่ทำไมทำเหมือนจำเราไม่ได้ พญายืนยันว่านั่นคือครูปริม ไข่มุกสงสัยว่าทำไมหน้าเหมือนกันได้ขนาดนี้ หรือเมขลาอาจแกล้งตายเพื่อหนีเจ้าหนี้ และคิดจะจับพญาด้วย มาการีนโวยว่าถ้าเมขลาจับพญาได้ตนจะทำอย่างไร

“ไม่เป็นไร ถ้าผู้หญิงคนนั้นคือเมขลาจริงๆ แม่จะฉีกหน้ากากมันให้ทุกคนได้รู้เอง”

รุ่งขึ้น ไข่มุกไปที่ศูนย์เด็กเล็กไร่ภูพญา เห็นเมขลากำลังสอนเด็กก็พูดเหยียดว่า

“เพิ่งรู้ว่าสอนหนังสือเป็นด้วย” แล้วเข้าไปดึงแขนพูดใส่หน้า “เลิกเล่นละครได้แล้ว แผนสูงนะยะ ทำเป็นหลอกทุกคนว่าตายสวมรอยเป็นครูในไร่ คิดจะจับคุณพญาใช่ไหม”

ไข่มุกแสดงตัวเป็นน้าเต็มที่หาว่าเมขลาคิดทิ้งพวกตนหาที่เกาะใหม่ พลางเอานิ้วจิ้มหน้าผากเมขลาอย่างแรง โดนเข้าแบบนี้มีหรือเมขลาจะยอม เธอจิ้มกลับอย่างแรงจนไข่มุกหน้าหงาย

“คุณนายเฟอะฟะ ไม่ต้องมายุ่งกับฉันนะ” ด่าแล้วเดินหนี ไข่มุกตามไปอย่างเจ็บใจ ถามว่า จนป่านนี้ยังไม่ยอมรับอีกหรือว่าตัวเองคือเมขลา อย่าทำหน้าซื่อ บอกมาว่ากำลังคิดอะไรแน่ เมขลายืนกรานว่าตนไม่ใช่หลานเธอ ไข่มุกขู่ว่าตนจะเปิดโปงทุกอย่าง อย่าคิดว่าจะจับพญาได้สำเร็จ

“ป้านี่เพี้ยนเอามากเลยนะ” เมขลาเดินบ่นไปอย่างไม่สนใจ

ไข่มุกกลับเข้าไปบ้านค้นหานิตยสารเกี่ยวกับดาราเพื่อเป็นหลักฐานไปแฉเมขลา เชื่อว่าเจอไม้นี้เข้าเมขลาโดนไล่ออกแน่ แต่แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าถ้าพญารู้ว่าเมขลายังไม่ตายป่าสายน้ำผึ้งก็จะหลุดมือตนไป

“อ้าว...งั้นเราก็อดได้ตังค์สิแม่...แล้วตกลงจะจัดการมันยังไง”

“แต่ตอนนี้ต้องพิสูจน์ว่ามันจำอะไรไม่ได้จริงๆ หรือว่ามันแกล้งเรา” ไข่มุกเพิ่งคิดได้ มาการีนมองแม่คิดหนัก

ooooooo

ฝ่ายเมขลาก็ยังติดใจสงสัยที่ไข่มุกยืนยันว่าตนคือดาราที่ชื่อเมขลา เข้าไปค้นหาหนังสือดาราที่โต๊ะของกุ้ง กุ้งไม่ให้ค้น เมขลาต่อรองว่าขอดูรูปดาราที่ชื่อเมขลาหน่อยเดียวเอง เห็นเขาว่าหน้าเหมือนตน

กุ้งหางตาใส่ถามว่า “เมขลากับครูเนี่ยนะ สวยกว่าครูเยอะ อย่าไปเทียบกับเขาเลย”

ฝ่ายไข่มุกบอกพญาขณะไปเดินช็อปปิ้งกันในตัวเมืองว่า

“เมขลาเป็นชื่อจริงตามบัตรประชาชนค่ะ แต่ในวงการใช้ชื่อลาล่า เปลี่ยนชื่อเสริมดวงไงคะ ปิดชื่อเก่าไม่ให้ใครรู้”

“แล้วคุณเมขลา เค้าเป็นคนยังไงเหรอครับ” พญาหลอกถาม ไข่มุกได้ทีใส่ไฟแฉแหลกว่า

“หูย...แม่นี่เค้าหัวสูง ใช้เงินมือเติบ เป็นหนี้นอกระบบไปทั่วฉันกับลูกต้องเดือดร้อนแทน โดนพวกมันขู่ตัดหูทุกวัน” พลางเหล่มองพญาวัดอารมณ์แล้วโก่งราคาที่ดินป่าสายน้ำผึ้ง “นี่จะขายที่ต้องคิดราคาเผื่อจะใช้หนี้ด้วยนะเนี่ย”

แต่พญาไม่สนใจกลับถามว่าแล้วเมขลามีแฟนหรือยัง ไข่มุกบอกว่ามี นายแจ๊คที่เล่นด้วยกันไง มาการีนเห็นร้านขายของชวนไข่มุกไปดูของกันดีกว่าบ่นว่าเข้าเมืองมายังไม่ได้ช็อปกันเลย พญาจึงเชิญสองแม่ลูกตามสบาย แล้วตัวเองก็เอามือถือมาเสิร์ชชื่อ “ลาล่า” พบว่ามีรูปดาราชื่อเมขลาจริงๆ

ooooooo

เสี่ยส่งมาหาไข่มุกที่เรือนเล็กไร่ภูพญาอีกเพื่อถามเรื่องการขายที่ เจอเพ็ญที่มองอย่างไม่พอใจไข่มุกบอกว่าเสี่ยส่งเป็นแขกของตน เพ็ญพูดหน้านิ่งว่าเกรงว่าที่นี่จะไม่สะดวกรับแขกอย่างเสี่ย

“ไม่เป็นไรครับ ถึงคุณเพ็ญจะไม่เต็มใจ แต่ยังไงผมก็ต้องแวะมาเยี่ยมคุณไข่มุกบ่อยๆอยู่ดี” เสี่ยส่งมองเพ็ญอย่างไม่ยี่หระ ไข่มุกดูออกว่าทั้งสองไม่กินเส้นกัน คุยกับมาการีนว่าแบบนี้เราก็โก่งราคาที่ได้ ใครให้ราคาดีก็ขายให้คนนั้น มาการีนเตือนว่าเราต้องขายให้ได้ก่อนที่เมขลาจะโวยวายขึ้นมา

“ไม่ต้องห่วง ถ้ามันยังหวงที่ ก็ต้องแสดงตัวแล้ว แต่มันทำเงียบแบบนี้ไม่รู้มีแผนอะไร แต่ถึงมันจะทำยังไงก็ไม่กลัวหรอก แม่จัดการได้”

แล้วไข่มุกก็ทดสอบด้วยการเอาแหวนเพชรปลอมที่แจ๊คซื้อให้เมขลาไปวางไว้ที่โต๊ะนักเรียนใกล้ประตูทางออกเพื่อเมขลาจะได้เห็น

เมขลาเห็นจริงๆ แต่เธอตะโกนถามว่าใครทำแหวนหล่นหายหรือเปล่า ทำให้สองแม่ลูกสงสัยว่าเมขลาอาจจะความจำเสื่อมจริงๆ

คืนนี้ เมขลาฝันว่าตนได้เล่นละครกับแจ๊ค และแจ๊คเรียกเธอว่านักฆ่ามีหน้าที่ต้องฟังคำสั่งตนทุกอย่าง แล้วแจ๊คก็ผลักเธอลงบนโต๊ะ เมขลาตกใจร้องลั่น

“อย่า...อย่าทำฉันนนน...” พอลืมตาตื่นพบตัวเองนอนอยู่บนเตียง เธอดีดตัวขึ้นนั่งบ่นงงๆ “โอ๊ย...ฝันประหลาดอีกแล้ว ใครกันเนี่ย ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร นักฆ่าสาวบ้าอะไรกัน”

บ่อนของเสี่ยส่งที่หัวเมือง แจ๊คไปเล่นที่นั่นเสียไปเกือบล้านแต่ยังติดหนี้ทางบ่อน มิ่งลูกน้องเสี่ยส่งที่คุมบ่อนตามทวงแจ๊คก็บอกว่าคนกันเองตนไม่โกงหรอกเดี๋ยวรับงานหนังเล่นไม่กี่ฉากก็ได้แล้ว

“จะไปเล่นอีกกี่ฉากก็เรื่องของเอ็ง แต่ถ้าอาทิตย์หน้าไม่มีเงินมาใช้หนี้ รับรองตามถึงกองถ่ายแน่คราวนี้จะได้เล่นหนังโหด มัน ฮาแน่” มิ่งขู่หน้าเหี้ยม แจ๊คค่อยๆเลี่ยงไปหน้าเครียดเพราะไม่รู้จะหาเงินที่ไหนมาใช้หนี้พนันได้

ooooooo

เพราะต้องการพิสูจน์ให้แน่ใจว่าเมขลาความจำเสื่อมจริงหรือไม่ ไข่มุกไปที่ศูนย์เด็กเล็ก เลียบเคียงถามพญาว่าครูปริมมาทำงานที่นี่นานหรือยัง พอรู้ว่าไม่นานก็ถามดักว่า

“จำได้ว่าอุบัติเหตุคราวนั้นมีกันสามคน มีคุณแล้วก็ผู้หญิงอีกสองคน คนนึงคือเมขลา อีกคนคือครูปริมใช่ไหมคะ”

เมื่อพญารับว่าใช่ก็ถามว่าเขาเคยเห็นครูปริมมาก่อนไหม พญาบอกว่าเพิ่งเจอครั้งนี้ ไข่มุกก็พึมพำกับตัวเองว่าอย่างนี้นี่เอง พอพญาถามว่ามีอะไรหรือ เธอกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไร ถามไปงั้นเอง

ไข่มุกไปบอกมาการีนว่าเพราะไม่เคยมีใครเจอครูปริมมาก่อน เมขลาถึงตบตาทุกคนได้สนิท หวังจะจับผู้ชายรวยๆ มาการีนถามว่าแล้วทำไมถึงทำเป็นจำเราไม่ได้ไข่มุกบอกว่า ขืนทำเป็นว่าจำได้ก็ความแตก ไม่เป็นไรเดี๋ยวแม่จัดการเอง

พญาแจ้งแก่เมขลาว่า หลังจากลูกค้าได้รับจดหมายที่เธอแปลแล้วพอใจมากสั่งออเดอร์เพิ่มอีกหลายอย่างเลย แล้วให้กุ้งเอาเอกสารอีกหลายเจ้าที่ไม่ได้ส่งมาให้แปลอีก

ขณะนั้นพญาหันไปเห็นนิตยสารปกเป็นภาพดารา โปรยหัวเกี่ยวกับเรื่องของลาล่าว่า

“ปิดตำนานเจ้าหญิงแห่งวงการ ‘ลาล่า’ ตายปริศนา”

พญาตกใจรีบหยิบหนังสือขึ้นมา กุ้งบอกว่านั่นของตน พญาถือหนังสือออกไปบอกว่าเสร็จงานเดี๋ยวคืนให้

พอเข้าห้องทำงาน เขาปิดประตูล็อกแกะหนังสือออกพลิกหาหน้าที่มีข่าวลาล่าทันที เขาอ่านอย่างเร็ว

“แจ๊ค อดีตหวานใจไฮโซของลาล่ากล่าวว่า งานศพของเจ้าหญิงแห่งวงการบันเทิงได้จัดอย่างเรียบง่าย แต่เหล่าแฟนคลับยังตั้งข้อสงสัย ต้องการหลักฐานยืนยันว่า ไอดอลของพวกเขาได้เสียชีวิตไปแล้วจริงๆ”

พญามองรูปเมขลานักฆ่าสาวยืนควงแขนแจ๊คพึมพำ “อ๋อ...เนี่ยเหรอ แฟนเธอ” แล้วฉีกหน้าที่มีข่าว ซึ่งข้างๆ มีคูปองชิงโชคด้วย

เสี่ยส่งมาหาไข่มุกที่เรือนเล็ก ไข่มุกปากหวานว่าตนกับลูกกำลังเบื่อ เสี่ยส่งชวนไปเที่ยวไร่ตนไหม ไข่มุกรับคำทันที

ooooooo

วันนี้บัวผาดไปซื้อของที่ตัวจังหวัด ถูกชิดกับหยอยลูกน้องมิ่งนั่งกินเหล้าอยู่ เห็นบัวผาดเดินผ่านไปก็จะหาเงินกินเหล้า จึงวิ่งราวกระเป๋าถือ บัวผาดขัดขืนจึงถูกชกต่อยตบตี เธอก็สู้จนได้กระเป๋าคืนมาแต่ตัวเองก็บอบช้ำปากเจ่อเป็นครุฑ

ตกเย็นเมื่อมารับใช้ที่โต๊ะอาหาร เพ็ญชมว่าบอบช้ำขนาดนี้ยังมีแรงมายกกับข้าว ปรารภกับพญาว่า

“พวกฉกชิงวิ่งราวมาจากไหนไม่รู้ แม่ว่าเมื่อก่อนแถวหมู่บ้านเราไม่มีเลยนะ เราต้องกำชับพวกคนงานหญิงให้ระวังตัวดีๆ อย่าไปทำตัวล่อเป้าแบบนี้อีก” พญาเตือนเมขลาว่าเธอเองก็ต้องระวังตัวด้วย

“คนอย่างฉัน แค่นี้สบายมาก ไม่ยืนทื่อให้โดนฉกกระเป๋าไปง่ายๆหรอก”

“ทำอวดเก่ง” พญาพึมพำอย่างหมั่นไส้ เพ็ญชำเลืองมองความสนิทสนมของทั้งคู่อย่างจับสังเกต

คืนนี้เมขลานอนไม่หลับจึงออกมาอ่านหนังสือที่ห้องนั่งเล่น พญาก็นอนไม่หลับออกมาเจอถามว่ายังไม่นอนหรือ เมขลาบอกว่าจะทำงานต่ออีกหน่อย

“นึกไม่ถึงว่าอย่างเธอก็จะตั้งใจทำงานกับเขาเป็น” เมขลาคุยว่าตนดีกว่าที่เขาคิดเยอะ แล้วถามเขาอย่างสงสัยว่าตนเป็นแค่ครูบ้านนอกแต่ทำไมภาษาอังกฤษเป๊ะขนาดนี้ “อาจเพราะเคยเป็นครูสอนวิชานี้มั้ง” พญาตอบมั่วๆให้ผ่านๆไป

“อ้าว...ก็คุณบอกเองว่าฉันเป็นแต่ครูสอนเด็กเล็ก แล้วเด็กเล็กที่ไหนจะเรียนภาษาอังกฤษระดับนี้”

“ทำงานไป มัวพูดมากเดี๋ยวงานก็ไม่เสร็จหรอก” พญาตัดบทเอาดื้อๆ แต่แอบมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน

ooooooo

เมื่อไปบ้านของเสี่ยส่ง มาการีนเห็นความร่ำรวยของเสี่ยก็ยุให้แม่มาอยู่ที่นี่เพราะหรูกว่า สบายกว่าและไม่มีคุณนายเพ็ญมาจู้จี้ด้วย

“ไม่รู้เรื่องเลย มานี่เราก็เป็นหมูในอวยของเขาน่ะสิ อยู่ไร่ภูพญาน่ะดีแล้ว เขาจะได้ตามไปเอาใจเรา” ไข่มุกกระซิบดุมาการีน แล้วหันไปยิ้มหวานชมว่าไร่เสียใหญ่โตสวยกว่าที่คิดมากเลย เลียบเคียงถามว่า “แล้วที่บ้าน
อยู่กันแค่นี้เหรอคะ”

“อยู่กับลูกสาวครับ แต่ตอนนี้เขาไปเที่ยวเมืองนอก ช่วงนี้ผมอยู่บ้านคนเดียว คุณไข่มุกอยากมาพักที่นี่ก็ได้นะครับ” แล้วทำเสียงหล่อเอียงเข้าไปกระซิบข้างหู “มาคนเดียวก็ได้”

“แหมเสี่ยก็...” ไข่มุกใส่จริตตีแขนเสี่ยแก้เขิน

“ถ้าเราได้เป็นหุ้นส่วนกัน...ไร่ของผมกับป่าสายน้ำผึ้งของคุณ รวมกันก็ร่วมพันไร่ คิดดูสิครับว่าจะทำเงินได้อีกมากแค่ไหน”

“เรื่องนั้น...ฉันยังรีบตัดสินใจไม่ได้หรอกค่ะ” พูดแล้วทิ้งสายตาอ่อย “ต้องดูความประพฤติก่อนว่าใครจะเหมาะกับป่าสายน้ำผึ้งจริงๆ”

เสี่ยส่งแอบเบ้หน้าเอือมความเก๋าและเขี้ยวของไข่มุก

ooooooo

พญาเอานิตยสารดารามาวางคืนที่โต๊ะกุ้ง กุ้งกับเมขลาแย่งกันหยิบ เมขลาอยากอ่านเรื่องของลาล่า และกุ้งต้องการบัตรชิงโชค แต่หาไม่เจอเพราะพญาฉีกไปแล้ว

ทั้งสองโต้เถียงกันว่าใครฉีกหน้าบัตรชิงโชคไป

เมขลาบอกว่าตนไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น กุ้งพลิกหาบัตรชิงโชคเอาเป็นเอาตายเพราะอยากได้รางวัลของนิตยสาร

อรัญติดใจเรื่องขบวนการค้ามนุษย์ที่เมขลาเล่าให้ฟัง แต่ถามทะเบียนรถก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเป็นรถบรรทุกผักเก่าๆ สีตุ่นๆ มาจากเส้นทางที่อรัญฟังแล้วบอกว่าเป็นเส้นทางที่ไปสุดที่ไร่เสี่ยส่ง

วันนี้อรัญมาหาพญาที่บ้าน บอกความคืบหน้าเรื่องโรงเก็บสมุนไพรของเขาถูกลอบวางเพลิงว่า

“เจ้าหน้าที่ตรวจดูแล้ว เจอคราบน้ำมันรอบโรงเก็บสมุนไพรของนาย ที่ไฟไหม้คราวนั้น ไม่ใช่อุบัติเหตุจากไฟก้นบุหรี่ แต่น่าจะมีคนตั้งใจเผา” พญาถามว่าใครทำ ไม่น่าใช่พวกคนงาน “ลองนึกดูแล้วกันว่าใครจะได้ประโยชน์จากงานนี้”

“แล้วเรื่องแก๊งค้าแรงงานเถื่อนที่ครูปริมไปเจอถึงไหนแล้ว”

“จะจัดการเร็วๆนี้แหละ แต่พูดถึงครูปริมแล้วก็นึกแปลกๆว่ะ เขาดูไม่เหมือนครูต่างจังหวัดเลยสักนิด มองแว่บแรกคิดว่าเป็นดาราในกรุงเทพฯซะอีก สวยๆแบบนี้เป็นซุปเปอร์สตาร์ได้เลยนะ”

“ปลื้มเขามากไปรึเปล่า จะเป็นแบบนั้นได้ไง” พญาเหน็บเพื่อน อรัญยิ้มกรุ้มกริ่มบอกว่า

“ไหนๆมาแล้ว งั้นก็ขออนุญาตเข้าไปคุยกับครูปริมเลยนะครับไอ้คุณพญา”

พออรัญยิ้มทำทะเล้นโบกมือลาไป พญาก็หยิบกระดาษที่ฉีกจากนิตยสารเกี่ยวกับข่าวลาล่าซึ่งข้างๆมีคูปองชิงรางวัลฉีกทิ้งอย่างไม่ต้องการให้ใครเห็นอีก แล้วโยนทิ้งเป็นเศษกระดาษ ด้วยสีหน้าขรึมเครียด

ooooooo

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 4 วันที่ 5 ก.พ. 59

ละคร วิมานเมขลา บทประพันธ์โดย กันยา กุมารี
วิมานเมขลา บทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทิดโชค เกียรติสุขเกษม,วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ
ละคร วิมานเมขลา กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ละคร วิมานเมขลา ผลิตโดย บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร วิมานเมขลา เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559
ที่มา ไทยรัฐ