อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 6 วันที่ 12 ก.พ. 59

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 6 วันที่ 12 ก.พ. 59

“ถ้าดูแลเองได้ ทำไมไม่รักษาให้หายล่ะ ปล่อยให้คาราคาซังทำไม” เสี่ยย้อนถาม พูดกับเมขลากระทบพญา ว่า “กลับไปคิดให้ดีนะ ถึงคนอื่นจะไม่อยากให้คุณจำความได้ แต่ผมอยาก หรือว่าครูปริมมีความลับอะไรซ่อนอยู่ ถ้าลำบากอะไร ติดต่อผมได้ทุกเมื่อเลย”

ไข่มุกกับมาการีนที่สะกดรอยตามพญากับเมขลามา เห็นเสี่ยส่งเข้ามาแทรกและเอานามบัตรใส่มือเมขลา ก็ถามกันว่า

“เสี่ยเอาอะไรยัดใส่มือไอ้เม แล้วทำไมมองเมกะลิ้ม กะเหลี่ยแบบนั้น” ไข่มุกจ้องตาไม่กะพริบ



มาการีนระแวงว่าเสี่ยจะชอบเมขลา พอเสี่ยแยกไป สองแม่ลูกก็จูงกันตามเสี่ยไป

ฝ่ายพญาพอเสี่ยไปแล้ว เขาบอกเมขลาว่าอย่าไปยุ่งกับเสี่ยส่ง เขาน่ากลัวกว่าที่เธอคิด เมขลาเหวี่ยงหาเรื่องทันทีว่าเสี่ยหวงลูกสาวหรือตัวเองไม่ชอบก็อย่าพานให้คนอื่นไม่ชอบไปด้วย

พญาบอกว่าคนอย่างเสี่ยส่งคิดแต่เรื่องผลประโยชน์ เขาไม่จริงใจกับใคร เมขลาโต้ว่าแต่เขาดีกับตน พญาหงุดหงิดที่เมขลาเถียงได้ทุกคำ สั่งให้เอานามบัตรที่เสี่ยให้มา เมขลาถามว่าจะเอาไปทำไม พญาบอกจะฉีกทิ้ง

“เฮ้ย..เขาให้ฉัน ไม่ได้ให้คุณ มีสิทธิ์อะไรมาฉีกของคนอื่น” พญาสั่งให้เอามา “ไม่ให้ น้ำใจของเสี่ยส่ง ฉันจะเก็บไว้อย่างดีเลย” เมขลากำนามบัตรไว้แน่นอย่างหวงแหน แล้วเดินหนีไปกวน

ooooooo

ไข่มุกลากมาการีนตามเสี่ยส่งไป มาการรีนถามว่าไม่ตามพญากับเมขลาแล้วหรือ

“ช่างหัวมันก่อน คงกลับไร่ไปกับพญาแล้ว เรื่องมันค่อยว่ากัน แต่เรื่องเสี่ยส่งเนี่ย ต้องหาทางรวบรัด... รอนี่นะ แม่ต้องไปบริหารเสน่ห์บ้าง”

ไข่มุกแยกไป ทำเป็นบังเอิญเจอเสี่ย ถามว่าเสี่ยมาหาหมอหรือ เป็นอะไร ทำไมมาคนเดียว เสี่ยตอบอย่างเย็นชาว่ามาทำธุระส่วนตัว

“ฉันก็มีเรื่องที่ต้องมาจัดการคนเดียว กำลังหาเพื่อนทานข้าวอยู่พอดี” ไข่มุกอ่อย แต่เสี่ยส่งไม่สนใจ ไข่มุกยังตามตื๊อ “เรื่องที่ป่าสายน้ำผึ้ง ฉันบอกราคาคุณพญาไปแล้วห้าสิบล้าน เขาให้มาหกสิบ เสี่ยจะว่ายังไงคะ”

“พูดจริง?” เสี่ยถามมองอย่างไม่เชื่อ เมื่อไข่มุกยืนยัน เสี่ยพูดอย่างไม่ยี่หระว่า “ถ้าเขาให้ขนาดนั้นรีบขายไปเหอะ”

ไข่มุกถามอย่างผิดหวังว่าเสี่ยไม่อยากได้แล้วหรือ เสี่ยตอบหน่ายๆว่าไม่แน่ใจเหมือนกันว่ายังอยากได้อยู่ไหม ทำเอาไข่มุกเหวอ ไม่คิดว่าเสี่ยจะปฏิเสธง่ายๆอย่างนี้

ขณะที่พญาเดินซื้อของกับเมขลาอยู่นั้น แจ๊คมาเจอเข้า มิ่งบอกให้รีบหลบอย่าให้ฝ่ายนั้นเห็นเดี๋ยวจะเสียแผน

เมื่อไข่มุกกลับมาบอกมาการีนว่าเสี่ยส่งไม่สนใจเรื่องป่าสายน้ำผึ้ง มาการีนกลัวว่าถ้าเสี่ยส่งไม่ซื้อเราก็อดสิ

“อย่าใจเสาะน่า มันแค่เล่นเกมกับแม่ สงสัยจะรวมหัวกันฮั้วกดราคา มันต้องมีใครซักคนแหละที่กลับมาง้อเรา”

แล้วไข่มุกก็เห็นแจ๊คเลยรีบหลบ บอกมาการีนว่าเมื่อกี๊เห็นแจ๊คแต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว มาการีนว่าเป็นไปไม่ได้ที่คนอย่างแจ๊คจะมาเดินแถวนี้ ไข่มุกเลยคิดว่าตนผิดหวังเรื่องขายที่จนตาดฝาดไป

ooooooo

ขณะพญากับเมขลาจะกลับนั้น เจอกับแก๊งค้ามนุษย์ที่จับตัวเด็กผู้หญิงจะไปขาย เด็กร้องขอความช่วยเหลือ ทั้งสองได้ยินมองหาจนเห็นรถที่ขนเด็กผู้หญิงมาเต็มคันรถ พญาขับรถตามพร้อมกับวิทยุบอกอรัญทันที

เมื่อเจอเหตุการณ์เช่นนี้ เมขลาที่งอแงง่องแง่งกับพญาก็กลายเป็นอารมณ์เดียวกัน ร่วมกันตามแก๊งค้ามนุษย์เพื่อช่วยเด็กเหล่านั้น

ที่แท้คือชิดกับหยอยสองวายร้ายนั่นเอง มันรู้ตัวว่าถูกตามก็ขับรถหนี แต่ไปเจอต้นไม้ใหญ่ขวางทาง

มันทั้งสองตัดสินใจดึงหมวกไหมพรมปิดหน้าลงมาเผชิญหน้ากับพญาและเมขลา พวกเด็กในรถก็พยายามหนีออกมา

ขณะต่อสู้กัน หยอยคว้าท่อนไม้จะฟาดเมขลา พญาเห็นเขาโดดเข้าขวางเลยโดนที่หัวไหล่

ขณะกำลังเผชิญหน้ากันนั้น อรัญนำกำลังมาพอดี ชิดกับหยอยเห็นท่าไม่ดีจึงหนีไป

พญาบอกให้อรัญตามมันไปไม่ต้องห่วงตน พวกเด็กๆพากันมาขอบคุณพญาและเมขลาที่ช่วยตน

เมขลาเหลือบเห็นเลือดไหลจากไหล่พญาก็ตกใจ พญาเห็นความห่วงใยตนของเมขลาก็ยิ้มออกมานิดหนึ่งอย่างดีใจที่อย่างน้อยเธอก็เป็นห่วงตน

ooooooo

พญากลับมาทำแผลที่บ้าน ไม่นานอรัญก็มาบอกว่าตำรวจออกสกัดคนร้ายแต่พวกมันหนีไปได้ อรัญถามเมขลาว่าจำหน้าพวกมันได้ไหม เธอบอกว่าพวกมันใส่หมวกปิดหน้าหมด

อรัญคาดว่าพวกมันอาจจะเป็นคนในพื้นที่ถึงได้รู้ทางหนีดี เมขลาก็มีข้อสังเกตว่า แปลกที่พวกมันหลบลูกเตะจระเข้ฟาดหางของตนได้ทั้งบนทั้งล่าง มันรู้ได้ยังไง หรือว่าเป็นพวกเดียวกับโจรกระชากกระเป๋า

เพ็ญบอกว่า แล้วค่อยจัดการต่อไปให้สองคนไปพักก่อน อรัญจึงลากลับบอกเมขลาว่าตนจะตามเรื่องไอ้พวกนี้เอง

การที่พญาช่วยเมขลาจนตัวเองบาดเจ็บนั้น ทำให้เมขลายิ่งรู้สึกผิด เมื่อไปเจอกับแจ๊คที่กระต๊อบกลางป่าที่แจ๊คบอกว่าเป็นเซฟเฮาส์ เธอบอกแจ๊คว่าตนขอลาออกเพราะไม่อยากทำลายไร่ภูพญาอีกแล้ว แจ๊คถามว่าไม่อยากรู้หรือว่าใครคิดฆ่าเธอ

“รู้หรือไม่รู้ก็ช่าง คนทำก็ต้องได้รับเวรได้รับกรรมเอง” เมขลาตอบอย่างไม่ยี่หระ ทำเอาแจ๊คไปไม่เป็นต้องกลับไปถามเสี่ย แอนนี่ปรามาสว่าผู้หญิงคนเดียวทำไมจัดการไม่ได้ ถามเสี่ยว่าแบบนี้แผนนักฆ่ายังจะใช้ได้อยู่หรือเปล่า

“แผนยังใช้ได้ แต่ถ้าพูดกันดีๆแล้วมีปัญหามากนัก ก็ต้องสั่งสอนกันบ้าง” เสี่ยจิกตาเหี้ยม

หลังจากนั้นเสี่ยวางแผนให้ชายฉกรรจ์ไปดักทำร้ายเมขลา มันประกาศว่าเธอทรยศองค์กร เธอต้องตาย แล้วเอาปืนจ่อ

ทันใดนั้นแจ๊คก็กระโดดออกมาช่วย พอมันเห็นแจ๊คก็พากันหนี เมขลาแปลกใจว่ามันมีปืนแต่ทำไมจึงหนี แจ๊คยืดอกคุยโวว่าเพราะตนเก่งมันจึงกลัว ถามว่าเห็นหรือยังว่าถ้าไม่ทำงานให้องค์กรแล้วจะเป็นอย่างไร

เมขลายืนกรานจะไม่ทำลายไร่ภูพญา แจ๊คขู่ว่าเลือกเอาแล้วกัน ว่าจะทำตามคำสั่งดีๆ หรือว่าจะโง่ยอมตายเพื่อผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอ เป่าหูส่งท้ายว่า “ไอ้พญามันแค่หลอกใช้เธอเท่านั้นแหละ”

ในที่สุดเมขลาตัดสินใจจะเผาโรงอบสมุนไพร คิดเข้าข้างตัวเองว่าไหนๆก็เคยถูกเผาครั้งหนึ่งแล้ว โดนอีกสักครั้งจะเป็นไรไป เธอแอบเอาน้ำมันไปราดรอบโรงอบสมุนไพร พอจะเผาดั๊น...จุดไฟแช็กไม่เป็น พลิกไปพลิกมากดมั่วๆ ไฟติดฟู่ ตกใจโยนไฟแช็กทิ้ง ไฟแช็กตกตรงที่ราดน้ำมันไว้ไฟเลยลุกพรึ่บ

เมขลาตกใจร้องขอความช่วยเหลือตะโกนว่า ไฟไหม้...ไฟไหม้!!

เพ็ญกับพญากำลังกินข้าว ปลากัดวิ่งพรวดเข้ามาบอกว่าไฟไหม้โรงอบสมุนไพร ครูปริมช่วยดับไฟ

ครูกำลังอยู่ในกองไฟ ปลากัดพูดไม่ทันจบพญาก็ลุกพรวดจากโต๊ะกินข้าววิ่งไปที่โรงอบสมุนไพรทันที

ไปถึงเห็นเมขลาหน้ามอมวิ่งวุ่นในกองไฟก็ตรงเข้ากระชากออกมา เธอตกใจนึกว่าเขาจับได้ว่าตนวางเพลิง รีบบอกว่าตนไม่ได้ทำ ที่แท้พญาเป็นห่วงเธอกลัวสำลักควันตาย เขาลากเธอให้ไปอยู่กับเพ็ญ สั่งให้อยู่ตรงนี้ไม่ต้องเข้าไปอีก

ไฟไหม้โรงอบสมุนไพรคราวนี้ทำให้พญาเครียดหนัก เพราะพรุ่งนี้จะต้องไปส่งของอยู่แล้ว เมขลารู้ว่าเขายังไม่ได้กินข้าวจึงเข้าครัวไปจัดมาให้ พญาบอกว่าไม่หิว

เธอคะยั้นคะยออย่างเป็นห่วง เขาจึงรับวางไว้บนโต๊ะทำงาน

เมขลาเห็นเขายังเครียดถามว่าคิดอะไรหรือ

พญาถอนใจบอกว่ากำลังคิดว่าคราวนี้เสียหายหนักไม่ต่ำกว่าห้าล้าน สงสัยว่าไฟไหม้ได้อย่างไร เมขลาพยายามโบ้ยว่าเป็นอุบัติเหตุ พญาคิดว่าไม่ใช่เพราะภายในไม่มีสาเหตุ ภายนอกอากาศก็ไม่ได้แห้ง รำพึงอย่างกลัดกลุ้มว่า

“คราวก่อนยังโชคดีที่ไหม้แค่โรงเก็บ ของข้างในไม่เสียหาย แต่คราวนี้เสียหายหมด ผิดแผนไปหมดคงต้องดึงเงินเก็บที่จะใช้ซื้อป่าสายน้ำผึ้งมาใช้ก่อน”

เมขลาฟังแล้วเสียใจ พึมพำขอโทษตนผิดเอง พญาได้ยินแว่วๆพูดขึงขังว่า

“ใช่...เธอผิด ผิดที่เข้าไปดับไฟแบบนั้น คราวหลังอย่าทำอีก รู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน ฉันเป็นห่วง”

เมขลาฟังแล้วโล่งใจที่รอดตัว แต่ก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ตนทำเรื่องเลวร้ายกับผู้ที่ห่วงใยตนถึงเพียงนี้ แอบไปคิดเศร้าอยู่นอกชาน เพ็ญมาเห็นถามว่าเป็นอะไร เธอกลั้นน้ำตาไม่อยู่ พูดไม่เต็มปากว่าเสียใจที่ช่วยดับไฟไม่ได้

เพ็ญปลอบโยนว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว ตนและพญาขอบใจเธอมาก แต่เมื่อไฟไหม้ไปแล้วก็ไม่ต้องคิดมาก เมขลายิ่งร้องไห้ เพ็ญปลอบว่า

“เธอเป็นคนจิตใจดีนะ ต่อไปถ้ามีเรื่องไม่สบายใจก็บอกได้ คิดเสียว่าฉันเป็นแม่เธออีกคนนะ”

เพ็ญและพญายิ่งดีกับเธอมากเท่าไร เมขลาก็ยิ่งรู้สึกผิดมากเท่านั้น แต่ไม่กล้าพอที่จะสารภาพผิดได้แต่คิดและเศร้า

ooooooo

แม้แจ๊คจะชมว่าคราวนี้เธอทำได้ดีมาก แต่เมขลามิได้รู้สึกยินดี เธอถามว่าพญาเป็นคนดีทำไมต้องเล่นงานเขาด้วย

แจ๊ควางเขื่องบอกว่าไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรู้ เมขลาบอกว่าทำร้ายพญาอย่างไม่มีเหตุผล ตนจะไม่ทำตามคำสั่งอีกแล้ว

“ถ้าไม่ทำก็ต้องตาย เธอก็ได้บทเรียนแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าขัดคำสั่งองค์กรแล้วจะเป็นยังไง คราวนี้ไม่ใช่แค่ขู่ แต่เอาจริงถึงชีวิต” เมขลาถามว่าตนทำความเสียหายให้พญามากแล้ว พอใจหรือยัง “ยัง...ยังมีมากกว่านี้อีกนี่แค่เริ่มต้นหรอก”

แจ๊คแผดหัวเราะอย่างผู้ยิ่งใหญ่ เมขลามองแล้วนึกเป็นห่วงพญา

เมื่อตรวจสถานที่เกิดเหตุ อรัญบอกพญาว่าไฟไหม้ครั้งนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ ตำรวจพบรอยน้ำมันหลายจุด แต่คนวางเพลิงไม่น่าจะเป็นมืออาชีพ รอยน้ำมันถึงได้กระจายเต็มไปหมด อรัญถามพญาว่าเขาคิดว่าเป็นฝีมือใคร พญาคิดไม่ออกว่าจะมีใครเกลียดตนจนต้องทำกันถึงขนาดนี้

แล้วปมก็เริ่มคลี่คลายเมื่ออรัญพบถุงมืออยู่ในกองเพลิง เขาคีบขึ้นมาให้พญาดู พอดีเมขลาเดินมาเห็น สองคนวิเคราะห์กันว่าถุงมือแบบนี้ไม่ใช่ของคนงาน และไม่น่าเป็นของผู้ชายเพราะเล็กเหมือนมือผู้หญิง

เพ็ญถามพวกคนรับใช้ว่าตอนไฟไหม้มีใครอยู่แถวนั้นบ้าง ป้าแหวงถามว่าครูปริมเห็นเป็นคนแรกไม่ใช่หรือ เมขลารีบบอกว่าตนขี่รถผ่านมาพอดีเท่านั้นและตนก็ไม่เห็นใครด้วย

ooooooo

ไข่มุกกับมาการีนมาแสดงความเสียใจกับพญาที่ไฟไหม้โรงอบสมุนไพร ไข่มุกทำเป็นเห็นใจบอกว่าจะลดราคาป่าสายน้ำผึ้งให้ จากห้าสิบเป็นสี่สิบเก้าล้าน เห็นพญาเงียบก็ลดลงเรื่อยๆ จนเหลือสามสิบล้าน พญาจึงบอกว่า

“ตอนนี้ผมยังซื้อไม่ได้หรอกครับ ต้องเอาเงินไปสร้างโรงอบสมุนไพรก่อน” ไข่มุกขู่ว่าถ้าไม่ซื้อในเร็วๆนี้ตนก็จะชายให้เสี่ยส่ง “ถ้าเสี่ยส่งเขาซื้อได้ ก็ไม่เป็นไรครับ”

มาการีนใจเสียกลัวจะขายที่ไม่ได้ ไข่มุกกระซิบว่าให้ถอยไปตั้งหลักก่อน

เมื่อสองแม่ลูกกลับไปแล้ว เมขลาถามพญาว่าไหนเขาว่าอยากรักษาป่าสายน้ำผึ้งไว้ทำไมถึงยอมเส่ียส่ง

“ถ้าเสี่ยส่งจะเอาจริง คุณไข่มุกคงขายไปแล้ว ราคาสูงขนาดนั้น ถึงเสี่ยส่งซื้อไปตัดไม้ขายยังไงก็ได้เงินไม่คุ้มทุน เขาคงไม่เอาเหมือนกัน” พญาวิเคราะห์อย่างรู้ทัน

“ดีแล้วลูก คิดให้รอบคอบ อย่าไปเสียเหลี่ยมให้คนพวกนี้เชียว ยิ่งอยู่ยิ่งเห็นธาตุแท้เจ้าเล่ห์” เพ็ญเอ่ย

พญาคิดเครียด เมขลาเห็นเขาเครียดก็ยิ่งรู้สึกผิด

ฝ่ายสองแม่ลูกกลับไปแล้ว ไข่มุกบอกมาการีนว่าตอนนี้เขาอาจจะเกี่ยงกันไม่ยอมซื้อ แต่ถ้าลดเหลือยี่สิบสี่ล้าน ยังไงเสี่ยส่งกับพญาก็ต้องกลับมาแย่งกันขอซื้อแน่ บ่นอย่างเจ็บใจว่ากะฟาดกำไรสักหน่อยแต่ไม่มีใครหลงกลเลย

ooooooo

อรัญที่แอบชอบเมขลาอยู่ เห็นเธอเศร้าจึงชวนไปนั่งรถเล่นกัน จู่ๆพญาก็แทรกเข้ามาขอไปด้วย อ้างว่าอยากไปเที่ยว อรัญขับรถพาเข้าชมป่าสวยร่มรื่น เมขลากระวนกระวาย เพราะจำได้ว่านี่คือป่าที่มีกระท่อมลับ

เมื่อจอดรถ อรัญกับพญาเดินไปทางที่มีกระท่อมลับ เมขลาร้องชวนให้ไปอีกทางบอกว่าทางนั้นไม่มีอะไรหรอก

แต่อรัญสังเกตเห็นรอยรถมอเตอร์ไซค์และรอยรองเท้าจึงเดินตามรอยไป พญาเดินตามไปด้วย เมขลาฉุดพญาถามว่าทำไมไปทางนั้น ถูกเขาดุให้ตามมาเงียบๆ

เมื่อเจอกระท่อม อรัญกับพญาวิเคราะห์ว่าไม่มีร่องรอยคนพัก แต่มีรอยหลายคนคาดว่าคงเป็นแก๊งหรือเป็นที่ซุ่มของพวกค้ามนุษย์หรือพวกค้ายา อรัญบอกว่าต่อไปคงต้องส่งเจ้าหน้าที่มาคุมแถวนี้

พอแจ๊ครู้ว่าเซฟเฮาส์ถูกคนพบแล้ว ก็ขอถอนตัวกับมิ่ง ถูกมิ่งขู่ว่าหนี้ที่ติดไว้ยังไม่เคลียร์ แจ๊คบอกว่าตนกลับไปเล่นหนังที่กรุงเทพฯก็มีเงินใช้หนี้แล้ว แต่จะให้แกล้งหลอกเมขลาให้ทำลายไร่ภูพญา ตนไม่เอาแล้วไม่อยากติดคุกหัวโตขอลาออก

“ไม่ได้” เสี่ยส่งขัดขึ้น “เมขลาเชื่อแกไปแล้ว ยังไงก็ต้องทำตามแผนต่อไป...ถ้าไม่ทำตาย! ถ้าไม่อยากโดนยิงไส้แตกก็ให้ทำตามคำสั่ง”

แจ๊คหน้าซีดเหงื่อแตกพลั่ก พูดไม่ออกอีกเลย

ooooooo

จากการสังเกต เพ็ญดูออกว่าพญาชอบเมขลา จึงเปิดโอกาสให้เขาพาเธอไปพักผ่อนกันสองคนให้สบายใจ

“ครูปริมเป็นคนดี พาเขาไปเที่ยวบ้าง ตอบแทนที่เขาตั้งใจช่วยเหลือเราหลายๆเรื่อง ส่วนเรื่องทางนี้ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวแม่จัดการเอง”

พญาจึงพาเมขลาไปเที่ยวทะเล พอเห็นทะเล จิตใต้สำนึกก็บอกเธอว่าคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยมาที่นี่แต่จำไม่ได้ว่ามากับใคร พญากังวล รีบตัดบทว่า เมื่อก่อนมากับใครไม่รู้ แต่ตอนนี้มากับตน จำแค่นี้พอ

แต่พอลงเล่นน้ำ ความจำก็กลับมาอีก เธอเห็นตัวเองแต่งชุดว่ายน้ำเซ็กซี่โพสท่าอย่างมืออาชีพให้ตากล้องถ่ายแบบ ขณะถ่ายตากล้องเรียกเธอว่าลาล่า นึกถึงตอนนี้เมขลาก็จำได้บอกพญาว่าตนเคยมาที่นี่มีคนเยอะแยะไปหมด

พญาถามว่าเธอจำอะไรได้บ้าง เธอถามเขาว่า “ถ้า วันนึง ฉันไม่ใช่ครูปริม แต่เป็นใครสักคนที่ไม่ดี คุณจะว่าไง” พญาถามว่าทำไมพูดอย่างนี้ “เพราะฉันอาจจะเป็นคนที่คุณนึกไม่ถึงก็ได้” เป็นคำตอบที่พญาอึ้ง กลัวบางอย่างอยู่ลึกๆ

ไข่มุกร้อนใจไม่รู้พญากับเมขลาไปไหน อยากตามแต่ไม่มีเงิน ถามเพ็ญก็ถูกตอกหน้าว่าถ้าว่างมากก็หาอะไรที่มีสาระทำจะได้ไม่ฟุ้งซ่านเรื่องคนอื่น สองแม่ลูกเลยหน้าม้านกลับไป

แต่คนมีเงินและมีอำนาจอย่างแอนนี่ทำได้ เธอมากับมิ่ง มิ่งที่แอบชอบแอนนี่อยู่ยุว่าพญานี่ไม่ใช่เล่นแอบพาดารามาเชือด แอนนี่สั่งให้กำจัดเมขลาเสีย มิ่งอ้างว่าเสี่ยยังไม่ได้สั่ง ต้องรายงานเสี่ยก่อน

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันคุยกับเตี่ยเอง เก็บมันซะ ไหนเคยบอกว่าทำได้ทุกอย่างเพื่อฉันไง แสดงให้ดูซิ” แอนนี่บีบคั้น

พญากับเมขลาเที่ยวกันอย่างมีความสุข พญาเอาอก เอาใจเธอเต็มที่ พาเที่ยวพาซื้อเสื้อผ้าสวยๆ แต่พอโชว์ตัวมากๆ แม่ค้าเริ่มจำได้ พญาต้องรีบพาเธอหลบออกมา

ตกเย็นพญาพาไปกินอาหารทะเล เมขลาแกะปูให้เขากิน บอกว่าเขาน่าจะเป็นคนแรกที่ตนแกะปูให้กิน พญาถามว่าจำได้ด้วยหรือ

“ไม่รู้สิ แต่ฉันว่า...คนอย่างฉันไม่เคยทำเรื่องแบบนี้หรอก” พญามองหน้าถามว่าแล้วทำไมถึงแกะให้ตน “ก็...คุณทำอะไรดีๆให้ตั้งหลายอย่าง ฉันก็อยากทำอะไรให้คุณบ้าง”

เมขลาแกะปูให้พญากิน คุยกันกะหนุงกะหนิง

มิ่งที่นั่งหลบอยู่อีกโต๊ะหนึ่งมองอย่างประสงค์ร้าย

ooooooo

กินอาหารแล้ว พญาพาเมขลาเดินทอดน่องกันสบายๆ ถูกเด็กแว้นขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านอย่างเร็วจนเมขลาตกใจสะดุดเกือบล้ม พญากอดไว้ ความกลัวมอเตอร์ไซค์หายวับไป กลายเป็นหวั่นไหวกับสัมผัสในอ้อมแขนของชายหนุ่ม

ทั้งสองจูงมือกันออกไปเดินเล่น พญาถามว่ามาเที่ยวแบบนี้เป็นอย่างไรบ้าง เมขลาบอกว่าสนุกดี มีความสุขแบบนี้ทุกวันได้ก็ดี แต่ในส่วนลึกของทั้งสอง ต่างคิดว่าถ้าอีกฝ่ายรู้จักตัวตนที่แท้จริงของตนคงจะเกลียดกันมากกว่า

ระหว่างนั้นมิ่งสวมหมวกไหมพรมปิดหน้าพุ่งมอเตอร์ไซค์จากข้างทางจะเข้าชนเมขลา พญาผลักเธอออกไป มิ่งจึงโดดจากรถเข้าต่อสู้กับพญา มันหยิบขวดเหล้าข้างทางตีแตกเป็นปากฉลามพุ่งเข้าแทงท้องพญา ถูกเมขลาเตะสูงใส่มันเลยแค่เฉี่ยวไป ขณะมันจะตามซ้ำ ก็พอดีรถสายตรวจมาเจอมิ่งจึงขึ้นมอเตอร์ไซค์หนีไป

“ตามไปจับเลยค่ะ ไอ้โม่งขี่มอเตอร์ไซค์ที่มันเล่นเราหนีไปทางนั้น” เมขลาชี้บอก ตำรวจพยักหน้ารีบขับรถตามไป

เมขลาเข้าประคองพญาจะพาส่งโรงพยาบาล เขาบอกว่าตนไม่เป็นอะไรแค่เสื้อขาดเท่านั้น เมขลาค้อนเขินที่ตนแสดงความเป็นห่วงเขามาก แต่พญายิ้มปลื้มที่เห็นเธอเป็นห่วง

แอนนี่โมโหมิ่งที่สั่งให้จัดการเมขลาแต่เขากลับเล่นงานพญา มิ่งจึงสารภาพว่าเพราะตนรักเธอ แอนนี่ไม่พอใจมากด่าว่าไม่เจียมกะลาหัว ขืนคิดลามปามตนอีกจะบอกให้เตี่ยฆ่าเสีย แล้วออกจากห้องไปอย่างฉุนเฉียว มิ่งมองตามอย่างหมายมาด

ooooooo

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 6 วันที่ 12 ก.พ. 59

ละคร วิมานเมขลา บทประพันธ์โดย กันยา กุมารี
วิมานเมขลา บทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทิดโชค เกียรติสุขเกษม,วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ
ละคร วิมานเมขลา กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ละคร วิมานเมขลา ผลิตโดย บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร วิมานเมขลา เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559
ที่มา ไทยรัฐ