อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 7 วันที่ 13 ก.พ. 59

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 7 วันที่ 13 ก.พ. 59

เมื่อกลับถึงบังกะโล เมขลาเอาหมอนและผ้าห่มออกมาให้ ถามว่าแน่ใจหรือว่าจะนอนข้างนอก เพราะดูเขาเหนื่อย อยากให้นอนเตียงสบายๆ

พญาขอบใจที่เป็นห่วง แต่ตนนอนข้างนอกปลอดภัยกว่าเพราะเธอชอบละเมอเดี๋ยวตนโดนเตะคอหัก เมขลานึกเขินที่เขาเคยเห็นตนเวลาหลับและละเมอ ต่างมองกันอย่างเผยความในใจ เมขลาเปรยว่าคนอย่างเขาไม่น่ามีศัตรูจ้องทำร้าย ฉุกคิดว่าหรือบอสจะส่งคนมาลอบฆ่าเรา พญาได้ยินถามว่าอะไรนะ เธอกลบเกลื่อนทำเป็นง่วงเดินหนีเข้าในห้อง พญามองตามงงๆ

แล้วคืนนี้เมขลาก็ฝันว่าตนถูกลูกน้องแจ๊ครุมทำร้าย เธอร้องสุดเสียง “ไม่นะ...ม่ายยยย...”



พญารู้ว่าเธอละเมอ ปลุกจนตื่นกอดไว้อย่างปลอบขวัญ เมขลายังตกอยู่ในความกลัว อ้อนวอนเขาอย่าทิ้งตนไป

“ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทิ้งเธอไปไหนแน่” พญากอดและจูบหน้าผากเธออย่างนุ่มนวล ต่างมองกันเผยความรู้สึกที่มีต่อกันอย่างลึกซึ้ง

คืนนี้ทั้งสองเหมือนอยู่ในความฝันที่แสนสุข...

รุ่งขึ้นต่างตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเขินต่อกัน พญาขอโทษ บอกเธอว่าตนจะรับผิดชอบต่อการกระทำก่อนเวลาอันควรของตน กลับไปถึงไร่ตนจะพูดกับแม่ เราจะแต่งงานกัน

เมขลาพูดถึงฐานะที่แตกต่างกันว่าครูบ้านนอกจนๆอย่างตนคงไม่คู่ควรกับเจ้าของไร่ภูพญา พญาบอกว่าเรื่องฐานะไม่สำคัญ แต่ถ้าเธอจำเรื่องของตัวเองได้ อาจจะไม่อยากแต่งกับตนก็ได้

ต่างฝ่ายก็คิดว่าถ้าอีกฝ่ายรู้เรื่องของตนก็อาจไม่อยากแต่งงานกัน

“เอาเถอะค่ะ สักวันคุณจะเข้าใจว่า...ระหว่างเรา คงเป็นไปไม่ได้” เมขลาย้ำอย่างทำใจแล้ว

ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่นาทีนี้ทั้งสองต่างมีความสุขอยู่ด้วยกัน พญาบอกว่า

“ไม่ว่าจะเป็นยังไง เราใช้เวลาช่วงนี้ให้ดีที่สุดดีไหม เลิกคิดอะไรที่ทำให้ทุกข์ใจ เพราะต่อไปเราคงต้องเจอปัญหาอีกมาก”

ทั้งสองใช้ทุกนาทีวันนี้กันอย่างมีความสุข เล่นน้ำเดินชายหาดถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก จนพวกนักท่องเที่ยวต่างมองอย่างชื่นชม แต่พอบางคนทักว่าคนนั้นเหมือนเมขลามากจะพากันมาดู พญาจึงต้องพาเธอไปที่อื่น กลัวความลับแตก

ooooooo

แจ๊คตัดสินใจหนีจากเสี่ยส่ง วิ่งมาถึงถนนใหญ่ เจออรัญขับรถผ่านมา แจ๊คหลอกว่าตนหลงป่า อรัญจึงรับไปด้วย

อรัญแวะเติมน้ำมัน ถามแจ๊คว่าจะไปไหน แจ๊ค บอกจะเข้ากรุงเทพฯ อรัญจะพาไปส่งที่ท่ารถทัวร์ แจ๊คจึงขอไปเข้าห้องน้ำก่อน ไปเจอพวกมิ่งตามมาดักที่ห้องน้ำจับตัวไปอีก

กลับจากชายทะเลแล้ว เมขลาไปหาแจ๊คที่กระท่อมกลางป่าเพื่อยื่นใบลาออกจากองค์กร เจอมิ่งใส่หมวกไหมพรมปิดหน้า เธอตกใจถามว่าเขาคือใคร มิ่งบอกว่าตนคือเจ้านายของบอส บอกเธอว่าบอสของเธอทำงานพลาด องค์กรกำจัดทิ้งไปแล้ว เมขลาจึงฝากจดหมายลาออกของตนให้องค์กรด้วยเพราะตนไม่อยากโดนแบบบอส

“ถอนไม่ได้ นักฆ่าที่ทำงานไม่สำเร็จ โดนฆ่าปิดปากอย่างไร้ร่องรอยทุกราย” มิ่งบอก เมขลาอ้างว่าตนทำหลายอย่างแล้ว ไฟไหม้ครั้งนี้พญาก็เสียหายมากแล้ว “ต้องทำให้เจ๊งหนักกว่านี้ เธอต้องทำ อย่าให้ถึงมือฉัน”

เมขลาหน้าเสียถามว่าจะทำอะไรพญา มันบอกว่าฆ่าปิดปาก และเธอเองก็จะโดนด้วย ใครทรยศองค์กรตายลูกเดียว

เมขลาช็อกเป็นห่วงพญามาก เมื่อสบโอกาสเธอเตือนเขาให้ระวังตัวให้ดีเพราะมีคนคิดจะทำร้ายถึงชีวิต แต่พอพญาถามรายละเอียด เธอขอร้องอย่าถามมากกว่านี้ แต่ให้ระวังตัวไว้ให้มาก มันไม่ปล่อยเขาไว้แน่

การหายตัวไปของแจ๊คเป็นข่าวครึกโครมในหน้าหนังสือพิมพ์ ไข่มุกดูรูปแจ๊คในหนังสือพิมพ์แล้วบอกมาการีนว่า คนที่ตนเห็นที่ตลาดและแถวป่าสายน้ำผึ้งเป็นแจ๊คจริงๆ แต่สงสัยว่าแจ๊คมาทำอะไรที่นี่ หรือแจ๊คจะรู้ว่าเมขลายังไม่ตาย แล้วทำไมแจ๊คถึงหายตัวไป ใครเอาตัวไป สองแม่ลูกมืดแปดด้าน กลัวว่านอกจากพวกตนแล้วจะมีคนอื่นรู้ว่าเมขลายังไม่ตายอีก

ooooooo

กลับมาบ้านแล้ว พญาถ่ายรูปหน้าศูนย์เด็กเล็กแอนนี่ถามว่าถ่ายทำไมมากมาย พญาบอกว่าจะส่งไปกรุงเทพฯเรื่องขยายศูนย์เด็กเล็ก แอนนี่บอกว่าตนคิดไว้หลายอย่างเหมือนกัน โปรเจกต์นี้ตนขอจัดการเองจะได้ขยายเป็นโรงเรียนรับเด็กเพิ่มเยอะๆ

“ผมว่าจะค่อยๆทำ ไม่ต้องใหญ่โตมาก แต่เน้นคุณภาพ ครูปริมคนเดียวคงจัดการได้”

“หมายความว่าไง พญาจะไม่ให้แอนนี่มาช่วยเรื่องนี้แล้วหรือ” พญานิ่ง แอนนี่ตัดพ้อว่า “ตั้งแต่กลับจากเที่ยวทะเล คุณเปลี่ยนไปมาก รู้ตัวไหมคะ” พญาไม่พูด แต่เดินไปถ่ายรูปต่ออย่างตั้งอกตั้งใจ

นอกจากนี้ พญายังเลียบเคียงถามเพ็ญขณะตัดแต่งต้นไม้ว่า เห็นครูปริมเป็นผู้หญิงอย่างไร เพ็ญเอะใจว่าร้อยวันพันปีไม่เคยถามเรื่องผู้หญิง พญาถามว่าถ้าสมมติได้ครูปริมเป็นลูกสะใภ้ล่ะ เพ็ญมองอย่างรู้ทันแต่แกล้งพูดว่า

“ถ้าสมมติก็ขี้เกียจตอบ ยังไม่คิด เอาไว้เป็นเรื่องจริงก่อนค่อยว่ากัน”

“แล้วถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะครับ แม่จะว่าไง” พญาถามตรงๆ เพ็ญยิ้มนิดๆแล้วหันไปตัดแต่งต้นไม้ต่อ

อรัญเอาหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวแจ๊คหายตัวไปอย่างลึกลับมาให้พญาดู เมขลามาขอดูบ้าง เธอตกใจหน้าซีดแต่ก็พยายามกลบเกลื่อนว่าอาจไม่ใช่ดาราก็ได้ อรัญเล่าว่าวันที่เจอแจ๊คนั้นท่าทางเขาเหมือนหนีใครมา เมขลาบอกว่าเขาอาจจะทำอะไรไม่สำเร็จเลยโดน...พูดแค่นั้นก็ชะงักหน้าซีดจนพญาทัก เธอบอกว่ามึนหัวนิดหน่อยแล้วขอตัวไปพัก

“องค์กรเก็บบอสแล้ว ต่อไปก็ต้องเป็น...” เมขลาพึมพำอย่างหวาดหวั่นพลางเก็บเสื้อผ้าใส่เป้ พญาตามมาเคาะประตูเธอรีบซ่อนเป้ก่อนเดินไปเปิดประตู พญาถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่าเห็นเธอหน้าซีดมาก

“คุณดีกับฉันมากเหลือเกิน ขอบคุณจริงๆนะคะ ไม่เคยมีใครดีกับฉันอย่างนี้เลย”

“เราจะอยู่ที่นี่ด้วยกันตลอดไปนะ” พญาดึงเธอเข้าไปกอด เมขลาน้ำตาร่วงในอ้อมกอดเขา

ooooooo

อรัญจะไปธุระที่กรุงเทพฯ พญาจึงฝากเอกสารเรื่องศูนย์เด็กเล็กให้อรัญเอาไปให้ศนิ เมขลาแอบซ่อนตัวใต้ผ้าใบหลังรถไปด้วย พอรถเคลื่อนออก เธอค่อยๆ โผล่หน้ามาดูพญาที่มาส่งอรัญ เอ่ยลาน้ำตาไหล

“ลาก่อน คุณพญา”

ส่งอรัญแล้ว พญาขึ้นไปเรียกเมขลา จึงรู้ว่าเธอหายไปพร้อมเสื้อผ้าจำนวนหนึ่ง เขาใจหาย ไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน บอกบรรดาคนรับใช้และคนงานออกเที่ยวตามหาจนทั่วก็ไม่เจอ

กว่าอรัญจะรู้ว่าเมขลาแอบติดรถมาด้วยก็เมื่อเข้าปั๊มไปเติมน้ำมันและเมขลาทนร้อนอบอ้าวไม่ได้ออกมานอกผ้าใบ อรัญทั้งตกใจและแปลกใจ จะโทร.บอกพญา เมขลาขอร้องอย่าบอก อรัญถามว่าทำไมถึงหนีมา เธอ ก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำกลับมาก็ไม่ยอมบอก ครั้นถามว่าเธอจะไปไหน เธอก็ไม่รู้จะไปไหนเพราะจำอะไรไม่ได้ อรัญจึงพาไปพักกับอนงค์ แม่ของเขาที่ชานเมือง

อรัญพยายามถามอีกว่าเธอผิดใจอะไรกับพญาหรือถึงได้หนีมาอย่างนี้ บอกว่าพญาโทร.มาถาม น้ำเสียงเขาเป็นห่วงเธอมาก เมขลาก็ได้แต่นิ่ง เศร้าไม่ยอมพูดอะไร

ไข่มุกกับมาการีนถูกแอนนี่ขู่ว่า เห็นพญาท่าทางซื่อๆ ที่จริงเขาโหดกว่าที่คิดมาก การหายไปของเมขลาทำให้สองแม่ลูกคิดว่าเธอถูกเก็บ มาการีนจึงเร่งแม่ให้ขายป่าสายน้ำผึ้งแล้วรีบกลับกรุงเทพฯ แต่พอไข่มุกไปเสนอแม้จะลดราคาเหลือเพียงยี่สิบล้าน กลับได้รับคำตอบจากพญาอย่างไม่สนใจว่า

“เรื่องนั้นไว้ค่อยพูดกันทีหลัง ตอนนี้ผมต้องหา ครูปริมให้เจอก่อน แล้วคุณสองคนก็ต้องอยู่ที่นี่ ยังกลับไม่ได้”

ท่าทีของพญา ทำให้สองแม่ลูกยิ่งกลัวถูกเก็บ

ooooooo

อนงค์มีฝีมือในการปักลูกไม้ชุดราตรี เมขลารู้สึกคุ้นชินกับชุดเหล่านั้นเพราะใส่เล่นละครบ่อยๆ เมื่อเธอลองหยิบมาทำก็สามารถปักได้ไม่แพ้มืออาชีพ จึงถูกคอกับอนงค์มาก

วันต่อมาอนงค์ชวนเมขลานั่งรถเมล์ไปซื้ออุปกรณ์ เมขลานั่งริมหน้าต่างรับลมมองข้างทางอย่างสบายอกสบายใจ

บังเอิญศนิเห็นเมขลา เธอตกใจตาค้างนึกว่าถูกผีเมขลาหลอก ส่วนเมขลามองท่าทางแปลกๆของศนิก็ยิ้มขำๆ

เมื่ออรัญเอาเอกสารที่พญาฝากมาไปให้ศนิ เห็นเธอหน้าซีด ถามว่าไม่สบายหรือเปล่า ศนิพูดอย่างไม่หายกลัวว่า

“ฉันเจอผี...ผีเมขลาบนรถเมล์ เขายิ้มให้ฉันด้วย สงสัยยังไม่ไปเกิด”

อรัญพูดขำๆว่าป่านนี้เขาไปเกิดใหม่หลายรอบแล้ว เธออาจเห็นคนหน้าคล้าย แต่ศนิเชื่อว่าตนเห็นจริงๆ สงสัยเมขลายังห่วงแจ๊คที่เพิ่งหายตัวไป อรัญจึงรู้ว่าแจ๊คเป็นแฟนเมขลา เล่าว่าวันก่อนตนก็เจอ ท่าทางแจ๊คเหมือนหนีใครมาขอติดรถตนเข้าตัวเมือง แต่พอตนเข้าปั๊มเติมน้ำมัน แจ๊คไปเข้าห้องน้ำแล้วหายไปเลย

“หรือแจ๊คจะโดนอุ้ม อย่าบอกนะว่าเขาโดนฆ่าตาย ขึ้นสวรรค์ไปหาเมแล้ว” ศนิพึมพำแล้วถามอรัญว่า

ตอนรถคว่ำเขาเห็นหน้าเพื่อนตนไหม ตอนตายตาหลับหรือเปล่า อรัญบอกว่าหน้าเธอโดนหนักมากจนดูไม่ออกว่าเป็นอย่างไร

อนงค์กับเมขลาซื้อของเสร็จก็เดินหารถของอรัญ อนงค์รอที่รถ ส่วนเมขลาขอไปเข้าห้องน้ำ พอดีอรัญกับศนิเดินมา ศนิเห็นหลังเมขลาไวๆ เธอผวาบอกอรัญว่าตนเห็นผีเมขลาอีกแล้ว แล้วเธอก็ขอแยกไปเข้าห้องน้ำ

พอเข้าไปในห้องน้ำเห็นเมขลาเข้าอีก ศนิตกใจร้องกรี๊ด ทั้งไล่ทั้งสวดมนต์ให้ไปที่ชอบที่ชอบ ขออย่ามาหลอกกันเลย

“อะไรของเขา ทำหน้ากลัวเว่อร์อย่างกับเห็นผี สงสัยจะต๊อง”

เมขลาส่ายหน้าพึมพำขำๆแล้วเดินออกไป

ooooooo

แจ๊คถูกมิ่งจับไปขังที่บ้านเสี่ยส่ง แจ๊คโวยวายว่าทำกับตนแบบนี้ผิดกฎหมาย ตนเป็นดารา เดี๋ยวได้เป็นข่าวใหญ่แน่ เสี่ยบอกว่าไม่เห็นเป็นข่าวอะไร แสดงว่าไม่ดังจริง

แจ๊คต่อรองว่าปล่อยตนไปเถอะ เสี่ยบอกว่าทำงานให้เสร็จก่อนแล้วจะปล่อย

ขณะนั้นมิ่งเข้ามารายงานว่าครูปริมหายตัวไป เสี่ยเชื่อว่าถูกกำจัดไปแล้วถ้าไม่ใช่ฝีมือไข่มุกก็ต้องเป็นพญา

ฝ่ายพญาก็ครุ่นคิดหาสาเหตุการหายตัวไปของเมขลา นึกถึงที่เธอเคยบอกว่าตนไม่เหมาะที่จะแต่งงานกับเขาเพราะไม่ดีพอ เลยฉุกคิดว่าเธออาจจะตั้งใจหนี จึงให้ทองหลางปริ๊นต์รูปจากกล้องวงจรปิดมาให้ดู ปรากฏว่าคืนนั้นมีแต่รถของนายอำเภออรัญออกไปคันเดียว

พญาทบทวนที่ตนโทร.ไปคุยกับอรัญเรื่องเมขลาหาย ฟังน้ำเสียงอรัญไม่ทุกข์ร้อนอะไร พญาตัดสินใจไปกรุงเทพฯทันที

วันนี้เมขลาไปเดินซื้อของที่ตลาดนัดชานเมืองใกล้บ้าน พวกแม่ค้าที่เป็นแฟนคลับของเมขลามองกันอย่างจำได้ เธอพยายามกลบเกลื่อนว่าเป็นเพราะตนมาซื้อของบ่อยทั้งที่ไม่เคยมาซื้อเลย แม่ค้าจำได้ยังพอทำเนา แต่เจ้าหนี้จำได้ ทำเอาเมขลาเกือบเอาตัวไม่รอด โชคดีที่อรัญมาเจอเลยแกล้งร้องว่าตำรวจมา พวกนักเลงทวงหนี้เลยพากันหนีไป

อรัญถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง มันเอาอะไรของเธอไปหรือเปล่า เมขลาบอกว่าไม่ได้เอาอะไรไป ดีที่ตนฝึกมาเยอะไม่งั้นคงโดนมันจับไปให้นายใหญ่ของมันแล้ว อรัญถามว่าเคยฝึกที่ไหน เธอบอกว่านึกไม่ออก อรัญจึงพาเธอกลับ

ระหว่างทาง ผ่านหน้าสถานีโทรทัศน์ เมขลาบอกให้หยุด ตนคุ้นมาก เหมือนที่นี่เป็นบ้านหลังที่สองเลย อรัญจึงจอดรถ เมขลาเดินเข้าไปอย่างคุ้นเคยโดยไม่ทันมีใครสังเกตเห็น

ภายในสตูดิโอ จ๊ะเอ๋ในชุดนักฆ่าสาวที่เมขลาเคยใส่ เธอพูดอย่างสบายใจว่า

“ได้เปิดกล้องเสียทีนะคะ ตั้งแต่ลาล่าตายก็ช็อตไปเลย นึกว่าจะพับโปรเจกต์เรื่องนักฆ่าสาวถาวรซะแล้ว”

“ไม่มีนางเอกคนไหนกล้ามาเล่นแทนลาล่าเลย กลัวผีมั่งล่ะ กลัวทำไม่ได้ดีเท่าลาล่ามั่งล่ะ นี่ถ้าน้องจ๊ะเอ๋ไม่เสนอตัวมาเล่นบทนางเอกแทนลาล่า ก็คงไม่ได้ทำต่อ” ผู้กำกับชม เมื่อนักแสดงพร้อม จึงสั่งให้ซ้อมดูก่อน สั่งจ๊ะเอ๋ให้เข้าเซตเลย

ผู้กำกับเริ่มนับ ห้า เมขลาก็แอบนับต่อ สี่ สาม สอง แอ็กชั่น

ตากล้องบังเอิญแพนกล้องไปถ่ายติดเมขลา ตากล้องตกใจถึงกับหงายผลึ่งคิดว่าผีเมขลาหลอก ทุกคนในห้องตกใจมัวแต่ดูตากล้องเลยไม่มีใครเห็นเมขลา

เมื่อมาดูที่โปรเจ็กเตอร์ในห้องผู้บริหารเห็นภาพเมขลาชัดๆ จ๊ะเอ๋ขนลุกถึงกับขอถอนตัวกลัวผีลาล่าตามมาบีบคอ แต่พอถูกผู้บริหารขู่ว่าจะฟ้องที่ผิดสัญญา จ๊ะเอ๋ก็ต้องยอมเล่นต่อ ผู้บริหารเห็นเป็นโอกาสดี สั่งทีมงานว่า

“พรุ่งนี้เช้าเอาเทปนี้ออกรายการเลย มีเรื่องแบบนี้ นักฆ่าสาวเรตติ้งดีแน่”

ooooooo

พญามาจอดรถซุ่มดูอยู่ที่หน้าบ้านแม่อรัญ เมื่ออรัญพาเมขลากลับมาคุยกันอย่างสนิทสนมขณะเดิน เข้าบ้าน พญามองอย่างหึงหวง คืนนี้ยังแอบดูที่รั้ว เมขลาเห็นแว้บๆ นึกว่าตัวเองคิดถึงเขามากจนตาฝาดไปเอง

เช้านี้พออรัญไปทำงาน พญาก็มากดออดหน้าบ้าน เมขลาวิ่งไปอย่างร่าเริง แต่พอเปิดประตูกลายเป็นพญา เธอมองตาค้าง ถามอึ้งๆว่า

“มาที่นี่ทำไม คุณหาฉันเจอจนได้” พญาถามว่าหนีมาทำไม เกลียดตนมากจนไม่อยากแต่งงานด้วยหรือ “ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันมีเหตุผลของฉัน” พญาต่อว่าเธอที่หนีมากับคนอื่นทั้งที่เพิ่งมีอะไรกับตน ทำไมใจง่ายอย่างนี้ เมขลาโมโหตวาดว่าอย่าดูถูกกันมากไป

พญาคว้ามือเมขลาจะพากลับบ้าน เธอขืนตัวร้องถามว่า “จะทำอะไร ปล่อยนะ!”

พญาอ้างกับอนงค์ว่าเมขลาเป็นเมียตน ฝากบอกอรัญด้วยว่าตนมารับเมียกลับบ้าน แล้วจะมาเยี่ยมใหม่

พญาพาเมขลาไปพักที่รีสอร์ตบนภูเขาที่สวยงาม เมขลาแผลงฤทธิ์ไม่ยอมลงจากรถ พญาเลยจับตัวพาดบ่าแบกเข้าบ้านพัก พอเข้าไปก็โยนโครมลงบนเตียง ถามว่า ทำไมถึงหนีมากับอรัญ

เมขลาบอกว่าหนีมา ถ้าไม่หนีคงออกมาไม่ได้ เธอรำพึงรำพันถึงความยากลำบากขณะหนีมาซ้ำอรัญยังจะส่งตัวกลับอีก ต้องขอร้องกันแทบแย่ แล้วเขาจะเอาตัวกลับไปง่ายๆหรือ เธอพูดไม่หายใจหายคอเพื่อให้พญาใจอ่อน เห็นเขาเงียบ หันมองอีกทีปรากฏว่าหลับไปแล้ว

ฝ่ายอรัญซื้อข้าวเหนียวส้มตำเจ้าอร่อยกลับมาจึงรู้จากแม่ว่าเมขลาไม่อยู่แล้ว อรัญงงมากเมื่อโดนแม่ตำหนิว่าไปพาเมียเขามาทำไม เดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก

ooooooo

ศนิดูรูปในไอแพดที่ผู้กำกับปล่อยมาหวังเรียกเรตติ้ง เห็นอรัญติดอยู่ในรูปด้วย เธอเรียกเขาไปถามว่าเมื่อวานเขาไปที่สตูดิโอทำไม แล้วเห็นผีเพื่อนตนหรือเปล่า

ซักถามกันจึงรู้ว่าเมขลาใช้ชื่อในวงการแสดงว่าลาล่า แล้วชี้ให้อรัญดูในไอแพดแต่ลาล่าตายไปแล้ว ตนยังไปงานศพเลย อรัญยืนยันว่านั่นคือครูปริม ศนิพึมพำทึ่งว่าทำไมสองคนจึงเหมือนกันได้ขนาดนี้

ฝ่ายพญาพาเมขลาไปพักที่รีสอร์ตหว่านล้อมจนเธอหมดฤทธิ์ จนเมื่อจะกลับ เธอขออยู่เที่ยวต่ออีกได้ไหม พญาบอกว่าไม่ได้ ให้เธอยอมรับความจริงระหว่างตนกับเธอ เมขลาจึงยอมกลับ แต่ขอไปเก็บผ้าที่ระเบียงก่อน

พญารออยู่นาน ผิดสังเกตจึงไปดู ปรากฏว่าเมขลาหายไปแล้ว มองไปได้ยินเสียงรถแล่นอยู่ไกลๆ จึงรู้ว่าคนของเจ้าหนี้มาลักพาตัวเธอไปแล้ว

เมขลาถูกพวกทวงหนี้จับไปพิมพ์ลายนิ้วมือเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นคนเดียวกับเมขลาที่เป็นนักแสดงชื่อดังหรือไม่

พญาตามไปช่วยเมขลา เจรจากับพวกทวงหนี้ว่าตนจะใช้หนี้แทนเธอเอง พวกทวงหนี้ขู่ว่าตนมีเครือข่ายอยู่ทั่วประเทศห้ามเบี้ยวเด็ดขาด พญารับรองไม่เบี้ยวแต่ต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเด็ดขาดเหมือนกัน

เมื่อรับเมขลากลับ เธอถามว่ามันเรื่องอะไรกันพวกมันหาว่าตนเป็นหนี้ จนตนงงไปหมดแล้ว พญาบอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดตนเคลียร์แล้ว เมขลาถามหวาดๆ ว่ามันไม่ตามมาเอาเรื่องอีกใช่ไหม พญารับคำพลางดึงเธอไปกอดบอกว่า

“กลับบ้านเรากันเถอะ”

ooooooo

อรัญเล่าว่าตอนนี้ไข่มุกกับมาการีนอยู่ที่ไร่ภูพญากำลังเจรจาขายป่าสายน้ำผึ้งมรดกของเมขลาอยู่ ศนิเล่าชีวิตของเมขลาที่ถูกน้าตัวเองเอารัดเอาเปรียบไม่เคยทำงานเอาแต่เกาะเมขลากิน ซ้ำยังสร้างหนี้สินไว้ให้เดือดร้อนอีกมากมาย

ศนิสงสารเพื่อนที่อายุสั้น ได้มรดกก็ไม่ทันได้ใช้ กลายเป็นสมบัติของคนอื่นหมด

“อย่าไปคิดมากเลยครับ คนเราตายไปแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้ คุณไข่มุกจะผลาญหรือไม่ผลาญก็เป็นปัญหาของเขา เดี๋ยวเขาก็จะรู้สึกเอง คิดในแง่ดี เพื่อนคุณกลับได้บุญเสียอีก”

ศนิฟังแล้วยิ้มปลื้มมองหน้าอรัญเคลิ้มๆ พึมพำ

“อ๊าย...ผู้ชายคิดบวก สเปกเลยอ่ะ”

อรัญมองหน้าศนิสงสัยว่าเธอพูดอะไร ศนิทำเป็นก้มหน้าก้มตากินเค้กหลบสายตาเขาเขินๆ

ooooooo

อ่านละครย่อเรื่อง วิมานเมขลา ตอนที่ 7 วันที่ 13 ก.พ. 59

ละคร วิมานเมขลา บทประพันธ์โดย กันยา กุมารี
วิมานเมขลา บทโทรทัศน์โดย เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทิดโชค เกียรติสุขเกษม,วิริยาภรณ์ จุนหะวิทยะ
ละคร วิมานเมขลา กำกับการแสดงโดย อินทนนท์ รัตนากาญจน์
ละคร วิมานเมขลา ผลิตโดย บริษัท ดี วัน ทีวี จำกัด
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ละคร วิมานเมขลา ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร วิมานเมขลา เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันศุกร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559
ที่มา ไทยรัฐ