อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 1 วันที่ 8 มี.ค.59

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 1 วันที่ 8 มี.ค.59

บัวต้องช่วยกุหลาบจัดของใส่บาตร เลยยังปลีกตัวออกไปสมทบเพื่อนรักทั้งสองไม่ได้ พลอยเลยตัดสินใจจะไปดูหนังใหญ่กับกล้าตามลำพัง เพราะเกรงว่าหากรอต่อจะมีคนเห็นเข้าเสียก่อน

กว่าบัวจะปลีกตัวมาได้ พลอยกับกล้าก็พายเรือออกไปแล้ว ลูกสาวคนเรือได้แต่ฮึดฮัดตามลำพัง ที่ต้องคลาดกับสองเพื่อนรัก ส่วนพลอย...ไม่รู้ว่าบัวตามมาทัน มัวแต่ก้มหน้างุดบนเรือ กลัวคนมาเห็น

กล้าขำจนต้องแซว “ไกลจนมองไม่เห็นหลังคาเรือนใหญ่แล้ว คงไม่มีใครตามเรามาแล้วขอรับ”



“เสียดายจริงๆบัวนะบัว มัวแต่พิรี้พิไรอะไรก็ไม่รู้ อดมาสนุกด้วยกันเลย”

“คุณพลอยจะให้กลับไปรับนังบัวไหมขอรับ”

“ไม่ดีกว่า เดี๋ยวโดนจับได้ก็อดเที่ยวงานวัดกันพอดี”

กล้าส่ายหน้า หัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู พลอยเลยอดบ่นงอนๆไม่ได้

“ถ้าฉันเกิดเป็นผู้ชายได้ก็คงจะดี อยากทำอะไรก็ได้ทำ อยากไปไหนก็ไปได้ ไม่ต้องมาหลบๆซ่อนๆคุณพ่อ คุณแม่อย่างนี้ กล้าโชคดีนะที่ได้เกิดเป็นผู้ชาย...รู้ไหม”

“ไอ้กล้าไม่ได้โชคดีอย่างที่คุณพลอยเข้าใจดอกขอรับ ไอ้กล้าเกิดเป็นทาส ถูกกดขี่เฆี่ยนตีไล่ล่าเหมือนสัตว์ ที่ไอ้กล้ารอดมาได้ทุกวันนี้ ก็เพราะได้พึ่งใบบุญคุณพระพิสุทธิ์ บุญคุณนี้ไอ้กล้าจะจดจำเหนือหัว ไม่มีวันลืมจนตาย”

น้ำเสียงห่อเหี่ยวของเขา ทำให้คุณหนูคนสวยหน้าเสีย รู้สึกผิด “กล้า...ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้กล้ารู้สึกอย่างนี้ ฉันไม่เคยเห็นกล้าเป็นอื่น กล้าเป็นเพื่อนแสนดีของฉันเสมอ อย่าโกรธฉันเลยนะ”

“ไอ้กล้าจะโกรธคุณพลอยได้ยังไงกันขอรับ คุณพลอยมีความเมตตาปรานีให้บ่าวไพร่อย่างไอ้กล้ามาตลอด จะหานายใจดีอย่างนี้ได้ที่ไหนอีกขอรับ”
ท่าทางพินอบพิเทาของเขาไม่ได้ทำให้พลอยภูมิใจ แต่น้อยใจมากกว่า จนต้องตัดพ้อเคืองๆ

“คำก็นาย คำก็บ่าวก็ไพร่ บอกว่าเป็นเพื่อนก็เป็นเพื่อนสิ พูดไม่รู้เรื่อง”

กล้าหน้าเจื่อน ทำท่าจะขอโทษ แต่พลอยก็โบกมือไม่ถือสา ไม่อยากให้เรื่องฐานะทำให้บรรยากาศเสีย สู้ปล่อยให้มันผ่านไปแล้วหันมาสนใจเรื่องเที่ยวงานวัดคืนนี้ดีกว่า...

ooooooo

งานวัดยิ่งใหญ่และตื่นตาตื่นใจตามคาด พลอยกับกล้าเดินชมโน่นนี่อย่างเพลิดเพลิน โดยไม่รู้เลยว่าพระพิสุทธิ์มนตรีกับกุหลาบต้องร้อนรนด้วยความเป็นห่วงแค่ไหน เมื่อรู้ว่าลูกสาวคนเดียวหนีเที่ยวกลางดึก!

กล้าเห็นพลอยชอบหนังใหญ่ ก็นึกสนุก ออกท่าทางเป็นลิงเลียนแบบท่าโขน โดยอาศัยเสียงพากย์หนังใหญ่ของจริงเพื่อเต้นประกอบ พลอยชอบใจมาก เช่นเดียวกับชาวบ้านคนอื่นๆ พากันรุมล้อม ส่งเสียงฮือฮา ชื่นชมความสามารถของคนเรือหนุ่มจากใจจริง จนกระทั่ง... วงต้องแตก เมื่อด้วงโผล่มาขัดจังหวะ

“เฮ้ย...ไอ้จ๋อ พ่อเอ็งเป็นลิงหรือไงวะ รำเก่งนักเชียว”

ท่าทางคุกคามของนักเลงขาใหญ่เจ้าถิ่น ทำให้กล้าใจไม่ดี หยุดเต้นและลากตัวเจ้านายสาวออกไป แต่ด้วงกับพวกก็ตามไปขวาง เพราะจำได้ขึ้นมาว่ากล้าคือคนเรือบ้านพระพิสุทธิ์มนตรี

กล้ากลัวเจ้านายสาวเป็นอันตราย เลยพยายามขอปลีกตัว แต่ด้วงไม่ยอม ขวางและยื้อยุดจนกระทั่งความจริงเปิดเผยว่ากล้าไม่ใช่แค่คนเรือ แต่มีรอยสักทาสบนข้อมือด้วย นักเลงเจ้าถิ่นนึกดูถูก และตามเอาเรื่องกล้ากับพลอย จนหมดทางหนี กล้าเห็นท่าไม่ดี เลยจัดการให้เจ้านายสาวเข้าไปหลบในมุมลับตา

ด้วงเห็นท่าทางหวาดๆของคนเรือหนุ่ม ก็ทำท่าจะหาเรื่องตามประสานักเลงหัวไม้ กล้าฮึดสู้เพื่อปกป้องเจ้านายสาว แต่เพราะไม่มีฝีมือ เลยถูกซ้อมจนน่วม แทบขยับตัวไม่ได้ รื่นไม่อยากให้ลูกพี่ก่อเรื่อง เลยพยายามทัดทาน แต่ด้วงก็ของขึ้นจนกู่ไม่กลับเสียแล้ว ตั้งหน้าตั้งตาอัดกล้าจนร่วงไปกองกับพื้น

พลอยเห็นสภาพเพื่อนหนุ่มก็อดใจไม่ไหว ถลาไปดึงตัวด้วง เลยถูกผลักกระเด็น เผยให้เห็นผมยาวสยายที่เธอแอบม้วนเก็บไว้ ด้วงเห็นว่าเพื่อนหนุ่มท่าทางอ้อนแอ้นที่มากับคนเรือหนุ่มเป็นผู้หญิง ก็มองมาอย่างหื่นกระหาย

“รูปงามซะด้วยแม่คุณ เอาเถอะ...มากับพี่แล้วพี่จะงดไม่เอาเรื่อง”

ท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยของนักเลงเจ้าถิ่น ทำให้พลอยนึกกลัวจับจิต คว้าไม้ข้างตัวมาฟาดไม่ยั้ง แต่ก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ ด้วงหัวเราะลั่นด้วยความย่ามใจ ก่อนจะกระชากร่างบางมาแนบอก

“ถึงใจเหลือเกินแม่คุณของพี่ ไม่ยักรู้ว่าบ่าวบ้านคุณพระพิสุทธิ์จะหยาดเยิ้มขนาดนี้”

“ไอ้ชาติชั่ว...แกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!”

รื่นเห็นท่าไม่ดี ท้วงเสียงเครียด “พี่ด้วง...เห็นมันเรียกนังนี่ว่าคุณพลอยนะ หรือว่าจะเป็นลูกสาวคุณพระ”

แต่ด้วงกลับไม่สำนึก “อย่างนี้ก็ของดีสิวะ ถ้าคืนนี้กูได้เป็นลูกเขยท่านเจ้าคุณ พรุ่งนี้กูรวยเละแน่”

ขาดคำก็อุ้มพลอยพาดบ่า จะพาไปหาความสุขตามต้องการ คุณหนูคนสวยกรีดร้องเสียงหลง ดิ้นรนขัดขืนเต็มกำลัง เป็นที่เวทนาของชาวบ้านละแวกนั้น แต่ก็ไม่มีใครอยากยุ่ง เพราะไม่อยากมีเรื่องกับพวกด้วง

รื่นพยายามทัดทานลูกพี่ แต่กลับถูกด่าเปิง ส่วนกล้า...กระเสือกกระสนคลานไปช่วยเจ้านายสาว แต่ก็ถูกลูกน้องของด้วงขวางไว้ พลอยเห็นเพื่อนหนุ่มทรุดไปกองกับพื้นก็ร้องโวยวาย จนด้วงทนไม่ไหว เหวี่ยงเธอไปบนกองเศษไม้อย่างไม่ปรานีปราศรัย กล้าเห็นเจ้านายสาวถูกทำร้ายจนจุก ก็ถลาไปกอดเท้าด้วง

“อย่า...อย่าทำคุณหนูเลย ฉันขอเถอะ ให้กราบเท้าฉันก็ยอม ฉันยอมแล้ว”

พลอยน้ำตาไหลด้วยความสงสารเพื่อนหนุ่ม และยิ่งร้องหนัก เมื่อเห็นด้วงเอาเท้าเหยียบที่คอและหน้าของกล้า

“ไอ้เดนสถุล มึงมันไร้น้ำยา ไอ้หมาขี้เรื้อน วันนี้กูจะขยี้มึงให้แหลกคาตีน!”

กล้ากัดฟันทนความเจ็บปวด และก่อนที่อะไรจะเลวร้ายไปกว่านั้น มิ่งกับพวกคนงานก็ตามมาช่วยเสียก่อน

ooooooo

แม้มิ่งจะจัดการพวกด้วงให้กระเจิงไปได้ แต่กล้าก็หมดสติ ไม่รับรู้อีกต่อไป ว่ากลับมาบ้านพระพิสุทธิ์-มนตรีได้อย่างไร กุหลาบโกรธมากที่ลูกสาวถูกฉุดและพาลโทษทุกอย่างให้เป็นความผิดของกล้าคนเดียว

พระพิสุทธิ์มนตรีกลุ้มใจมาก ไม่เห็นด้วยเลยที่ภรรยาจะลงโทษกล้าด้วยการเฆี่ยน

“เรื่องทำโทษน่ะฉันไม่ขัดข้องหรอก แต่ไอ้กล้ามันปกป้องลูกพลอยจนเจ็บปางตาย ฉันจะลงหวายมันได้ยังไง”

“แล้วจะปล่อยไปเหรอคะคุณพี่ ฝ่ายเราทั้งเจ็บทั้งอาย นี่ชาวบ้านเขาลือไปทั่ว ว่าลูกโดนนักเลงฉุด”

“แต่ฉันอยากให้แม่กุหลาบลงโทษไอ้กล้ามันด้วยวิธีอื่น อย่าไปทำร้ายมันเลย”

แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ กุหลาบดึงดันจะลงโทษกล้าด้วยการเฆี่ยนให้ได้ เมื่อพลอยทราบเรื่อง ก็พยายามทัดทานและขอร้องแม่ ไม่ให้ทำโทษเพื่อนหนุ่ม

“งามหน้าเหลือเกินนะเรา คิดแต่สนุกฝ่ายเดียว ทำเอาคนทั้งบ้านเดือดร้อนไปหมด”

“ลูกผิดเองค่ะ ลูกยอมรับทุกอย่าง แต่คุณแม่อย่าลงโทษคนอื่นเลยนะคะ”

“พูดแบบนี้จะเข้าข้างไอ้กล้ามันล่ะสิ”

“คุณแม่จะเฆี่ยนกล้าจริงๆหรือเจ้าคะ”

กุหลาบไม่ตอบ แต่ทำตาดุใส่ลูกสาว กล้าเลยถูกนำตัวไปผูกกับขื่อกลางลานบ้านหลังจากนั้น โดยมีมิ่ง รับคำสั่งจากกุหลาบ ลงมือเฆี่ยนกล้าหลายสิบทีด้วยความเต็มใจเพราะหมั่นไส้คนเรือหนุ่มเป็นทุน

กล้ากัดฟันแน่น ไม่ร้องหรือครางให้ใครได้ยิน จนทุกคนรอบข้างอดเวทนาไม่ได้ โดยเฉพาะพระพิสุทธิ์มนตรี ทนความโหดเหี้ยมและทารุณต่อไปไม่ไหว สั่งให้หยุดการลงโทษ และให้สังข์พากล้ากลับไปพักและใส่ยา

กุหลาบโกรธมาก แต่ไม่อยากหักหน้าสามีต่อหน้าคนงาน เลยตามไปเอาเรื่องภายหลัง พระพิสุทธิ์มนตรีถอนใจยาว ส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

“ก็ฉันบอกแล้วไงแม่กุหลาบ ไอ้เรื่องลงโทษน่ะฉันไม่เกี่ยง แต่ไอ้วิธีป่าเถื่อนล้าหลังแบบนี้น่ะ ฉันไม่เห็นด้วย”

“แต่ดิฉันว่าคุณพี่เข้าข้างมันมากกว่า เพราะมันชอบประจบคุณพี่”

“ประจบที่ไหน ไอ้กล้ามันว่านอนสอนง่าย มันก็ดีกับฉันเหมือนบ่าวคนอื่น แม่กุหลาบเถอะ ชิงชังอะไรมัน”

“มันเป็นคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าค่ะคุณพี่ คนแบบนี้มันไว้ใจไม่ได้!”

อคติของภรรยา ทำให้พระพิสุทธิ์มนตรีหนักใจมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากปลง และไถ่ถอนความรู้สึกผิดของตัวเอง ด้วยการส่งเงินและยาไปให้สังข์กับบัวช่วยรักษาแผลบอบช้ำของกล้า

ooooooo

อ่านละคร ชาติพยัคฆ์ ตอนที่ 1 วันที่ 8 มี.ค.59

ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทประพันธ์โดย ณพุทธ สุศรีฯ
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ บทโทรทัศน์โดย ณพุทธ สุศรีฯ/ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักษ์เริ่มวงษ์
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ผลิตโดย : บริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ควบคุมการผลิตโดย : ฉัตรชัย เปล่งพานิช
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ เริ่มตอนแรกในวันอังคารที่ 15 มีนาคม 2559
ละครเรื่อง ชาติพยัคฆ์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ