อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/2 วันที่ 18 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/2 วันที่ 18 มี.ค. 59

มะลิเล่า “ดิฉันเคยจะพาเขาไปเข้าคณะละครร้องที่ดิฉันเคยไปเล่น แต่คุณท่านไม่อนุญาต ให้ฝึกร้องเองที่บ้านให้ดิฉันสอน แล้วไปร้องให้คุณท่านฟัง คุณท่านก็ช่วยติช่วยชมตลอด”
“นับว่าคุณหลวงท่านมีวิจารณญาณที่แหลมคม มาลาตีถึงร้องเพลงได้ไพเราะขนาดนี้ ได้ทั้งคุณแม่ฝึก และคุณท่านช่วยเสริมนี่เอง”
แม่บ้านชอุ่มแอบที่ข้างประตู ชำเลืองมองไรวินท์ด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรนัก ก่อนเดินออกไป มะลิแอบมองๆ ทีท่าอาการของไรวินท์ไปด้วยเป็นระยะ พึงพอใจในทีอยู่เงียบๆ “คุยกันไปนะลูก เดี๋ยวแม่ขึ้นไปไหว้พระข้างบนละ ตามสบายกันนะคะคุณวิน”
“ครับคุณ..แม่”
มะลิเดินออกไป หันมองมาอีกทีก่อนพ้นประตูไปด้วยแววตามีนัย ดึงประตูปิดแง้มไว้เบาๆ

มาลาตีนั่งคุยหัวร่อต่อกระซิกกับไรวินท์อดีตบนชิงช้าในสวน
“อ้อ..พี่จะบอกอะไรให้”


“คะ?”
“พี่รู้แล้วว่าทำไมพี่ถึงชอบผู้หญิงที่ร้องเพลงเพราะ”
“ว้ายพี่วิน!” มาลาตีตีแขนไรวินท์ ทำเป็นหันมองกลัวใครมาได้ยิน
“เพราะพี่ก็เป็นคนเล่นดนตรีไงล่ะ”
“จริงเหรอคะพี่เล่นอะไร?ระนาดหรือซอหรือ..”
“ไม่สิ..เครื่องดนตรีฝรั่ง..พี่เล่นเปียโน”
“อุ๊ย เปียโน! คงเล่นยากน่าดูนะคะ..อยากฟังจังเลยคงจะเพราะมากๆแน่”

รถของไรวินท์แล่นเข้าประตูรั้วมามีบ่าวเปิดปิดประตูให้ สีนวลแหวกม่านจากหน้าต่างห้องนอน แอบมองออกไปครูหนึ่งก่อนผลุบกลับเข้าไป
ไรวินท์ลงจากรถหันไปสั่งบ่าวที่มาปิดประตูกำลังเดินมา “ยงไปเอากุญแจเปิดห้องเก็บของให้ฉันหน่อย”
“ตอนนี้หรือคะท่าน”
“ใช่..ไปเอามา”
“เจ้าค่ะ” บ่าวรีบวิ่งกลับขึ้นเรือน ไรวินท์เดินตาม
กุญแจของห้องเก็บของถูกไขเปิดออก ไรวินท์เปิดไฟ ภายในเต็มไปด้วยของมากมายทั้งเครื่องโถโอชามตู้ไหเครื่องใช้ต่างๆทั้งที่วางเก็บไว้ในตู้และที่วางๆกองไว้นอกตู้และมีตู้เปียโนวางอยู่มุมหนึ่งลึกๆมีผ้าคลุมบอกสภาพถึงการที่ไม่ได้ถูกนำมาใช้เลยนานมาก ไรวินท์ต้องเดินมาขยับของที่วางขวางๆอยู่ออกไปก่อน แล้วค่อยๆดึงเปิดผ้าคลุมออกเผยให้เห็นเปียโนตัวเก่งของเขาตั้งแต่ครั้งวัยเยาว์ ไรวินท์ลูบๆคลำเปียโนไปมานึกถึงวันที่ขอน้าเล็กเล่น นึกถึงตอนที่ฝึกเล่นเปียโนกับน้าเล็ก ไรวินท์ยิ้มๆอบอุ่นในความทรงจำก่อนลองกดไล่คีย์ลองเสียง ไรวินท์เล่นเพลงที่น้าเล็กเคยสอน

เสียงเปียโนแว่วดังลอยขึ้นมาถึงห้องนอนของสีนวล ที่สีนวลลืมตาฟังอยู่บนเตียงอย่างฉงน “พี่วิน..” สีนวลเดินอุ้ยอ้ายท้องแก่ ออกจากห้องมาพยายามปิดประตูลงเบาๆ เดินตามเสียงเพลงที่ดังอยู่
สีนวลเดินมาเห็นห้องเก็บของเปิดแง้มอยู่ เสียงเปียโนดังออกมาจากข้างใน เดินอุ้ยอ้ายเข้าไปในห้อง สีนวลเห็นไรวินท์นั่งหันหลังบรรเลงเปียโนอย่างเพลิดเพลิน สีนวลหยุดยืนฟังนานเข้าชักเมื่อย เพราะท้องที่ใหญ่เพิ่มน้ำหนักตัว เอนพิงประตู ทำให้เกิดเสียงบานประตูกระทบผนังดังกึกใหญ่ “?อุ๊ย!”
ไรวินท์หยุดเล่นเพลงลงทันที “นั่นใครน่ะ”
สีนวลใจหายวาบ “เอ่อ ฉันเองคะคุณพี่..ขอโทษที ไม่ได้ตั้งใจทำเสียงดังค่ะ”
ไรวินท์หันขวับไปจะตำหนิที่มาขัดจังหวะ แต่พอเห็นท้องและสีหน้าสีนวลที่ซีดเผือดเลยใจอ่อน “ช่างเถอะฉันเลิกเล่นแล้ว” เขาปิดฝาเปียโนลง
สีนวลเสียดาย “ไม่เล่นอีกล่ะคะ นวลไม่เคยเห็นคุณพี่เล่นมาก่อน เพราะดี นวลชอบ”
“นี่ดึกแล้วลุกมาทำไม ฉันแค่นึกได้..อยากจะลองเล่นดูหน่อยแค่นั้น พรุ่งนี้บอกยงหรือใครก็ได้มาถูเช็ดทำความสะอาดให้หน่อยแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะให้คนมายกไป”
“เอาไปไหนหรือคะ”
ไรวินท์เผลอดุ“จะเอาไปไหนก็ช่างเถอะไม่ต้องรู้หรอก”
สีนวลหน้าสลดทันทีเสียงเครือๆ “มิได้ค่ะ นวลก็แค่แปลกใจว่าคุณพี่จะเอาไปเก็บไว้ที่ไหน จะว่าเอาไปเก็บที่ทำงานก็คงไม่ใช่แค่นี้เองต้องเคืองด้วยหรือคะ”
ไรวินท์อดีตถอนใจเบาเดินมาใกล้เสียงอ่อนลง “เปล่า ไม่ได้เคืองหรอก ไม่ได้ตั้งใจจะว่าเธอ พอดีฉันคงกลับมาเหนื่อยๆ เลยเสียงดัง..” ไรวินท์ลูบหลังสีนวลเบาๆอย่างเอาใจ “พี่จะเอาไปให้เพื่อนน่ะ เพราะเก็บไว้ที่บ้านนี่ก็ไม่เคยได้เล่น ให้คนที่ชอบได้เอาไปเล่นยังดีเสียกว่า..ไปไปนอนเถอะ ประเดี๋ยวพี่ดูเก็บปิดห้องนี่แล้วตามไป”
สีนวลรู้สึกลึกๆทันทีว่าไม่จริง แต่ไม่กล้าแย้ง รีบหันหลังขวับแอบกัดริมฝีปากน้ำตาคลอๆ เดินกลับไปเงียบๆ ใจรันทดท้อกล้ำกลั้นอย่างที่สุด ไรวินท์มองตามสีนวลที่เดินอุ้ยอ้ายจากไป ถอนใจเบื่อหน่าย

แรงงานรับจ้าง 4-5 คน กำลังค่อยๆวางเปียโนลงที่มุมหนึ่ง ในห้องรับแขกบ้านมาลาตี มาลาตีตื่นเต้นที่ได้เห็น
“โอโห ดีจังเลยค่ะ คราวนี้มาลาตีจะได้ร้องเพลงไป ได้ฟังดนตรีเพราะๆไปด้วย อุแม่เจ้า.. คงเล่นยากนะคะพี่”
“ถ้าตั้งใจ ก็ไม่ยากหรอก อยากเล่นใช่มั้ย พี่จะมาสอน ..ไม่คิดค่าครู”
“โอย มาลาตีว่ามาลาตีขอฟังอย่างเดียว กับร้องดีกว่า เดี๋ยวเล่นผิดเล่นถูก รำคาญตัวเองเปล่าๆ”
“ฮ่ะๆ เด็กเอ๊ย” ไรวินท์จับหัวมาลาตีเล่นเบาๆ หัวเราะมีความสุขกัน
“มา ไหนมาลองดูกันเลยดีกว่า เดี๋ยวพี่เล่น แล้วหนูร้องนะ”
“เอ่อ..ตายละ” ไรวินท์รีบทิ้งตัวลงไปนั่งหน้าแป้นเปียโน ก่อนกดลองๆเสียง
มาลาตีมองลุ้นปลื้มๆ ตื่นเต้นๆ ไรวินท์อดีตเริ่มบรรเลงขึ้นเพลงช้าๆ ให้มาลาตีฟังจับโน้ตว่าเพลงอะไร
“เพลงอะไรคะเนี่ย..เอ คุ้นๆ” มาลาตีที่ทีแรกก็ตื่นเต้น งงๆ ฟังไม่ออก แต่ผ่านไปไม่กี่ห้องเพลงก็จำได้ แต่ไม่รู้จะเข้าตรงไหน
ไรวินท์ยิ้มๆ ก่อนพยักหน้าให้จังหวะเข้า มาลาตีเริ่มร้อง ขัดๆเขินในช่วงแรก ก่อนเข้าเพลง ได้ไหลลื่นอย่างไม่อย่างเย็น

“เมื่อ? ไหร่? เธอจะเจอฉันได้ อีกเมื่อไรจะให้พบกัน

ตั้งแต่วันฝากรักสลักมั่น ก่อนจากกันวันนั้นฉันยังจำได้

ต่างจำใจจำไกลสัมพันธ์ ต่างโศกศัลย์ตื้นตันหัวใจ

เธอตื้นตัน แต่ฉันนั้นร้องไห้ รู้หรือไม่ ใจฉันเศร้ากว่า..

คิดถึงความสัมพันธ์ ตั้งแต่วันนั้นเรื่อยมา

คิดถึงคำสัญญา น่าจะมาเร็ววัน

อีกกี่วันจะได้สมใจ อีกเมื่อไรจะได้พบกัน

เธอให้ไปที่ไหนจะไปนั่น รักฉันมั่นฉันไม่หวั่นใคร..

ทั้งสองร้องเล่นกันมีความสุขเพลิดเพลิน”

แม่บ้านชอุ่มแอบมองเข้ามาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรอยู่ลึกๆกับไรวินท์ ผ่านบานหน้าต่างเข้ามา


ในมือสีนวลกำลังเย็บชุนเสื้อเครื่องแบบข้าราชการของไรวินท์อย่างใจลอยจนเข็มพลาดไปโดนนิ้วเลือดซึม “โอ๊ย!”
สีนวลนรีบดูดนิ้วห้ามเลือด มองไปเห็นเลือดไปเปื้อนเสื้อที่ เย็บอยู่ ถึงกับตกใจ “ตายแล้ว” สีนวลพยายามรีบลุกแต่ลุกไม่ขึ้นเท่าที่ใจอยากจะรีบ ทำให้ก้นหนัก ถ่วงกลับลงไปนั่งอีก
“เอ้าๆจะรีบไปไหนแม่สีนวล!”
“คุณแม่..” สีนวลหันไปเห็นวารีสีหน้าเป็นห่วงตกอกตกใจ
วารีรีบเดินขึ้นระเบียงตรงเข้ามา “กำลังท้องกำลังไส้ ระวังๆหน่อย ยิ่งท้องแก่ขนาดนี้แล้ว”
“สีนวลทำเสื้อพี่วินเปื้อนน่ะสิคะ จะรีบเอาไปจุ่มน้ำ” สีนวลพยายามลุกอีก
วารีช่วยจับพยุงให้สีนวลลุกขึ้น “นี่ท้องลดแล้วนี่”
“คะ?..ก็ปวดหลังหน่วงๆมาวันสองวันแล้วค่ะคุณแม่”
วารีอุทานเบาๆ “ตาย..แล้ว นี่ตาวินเขารู้แล้วใช่มั้ย?”
สีนวลอึ้งๆไม่รู้จะตอบยังไง วารีแทบจะอ่านความหมายนั้นออกแทบจะทันที

รถไรวินท์จอดนิ่งอยู่หน้าบ้านมาลาตี เปียโนถูกผ้ากำมะหยี่คลุมไว้อย่างทะนุถนอม มาลาตีกับไรวินท์ยืนคุยกันอยู่ที่ริมหน้าต่าง
มาลาตีหันขวับมาด้วยสีหน้าเจ็บแค้น “เห็นแก่ตัวเป็นที่สุด..สมบัติของคุณพ่อแท้ๆ ทำไมไม่ยอมแบ่งให้น้องบ้าง ตัวเองก็ยังเหลือตั้งครึ่ง ใช่ว่าจะยากจนหรือก็เปล่า ถ้ามาลาตีเอามาหมดนั่นซิ ค่อยว่า เขาเองมีสิทธิ์อะไรเอาไปครอบครองคนเดียว นี่ก็ลูกเหมือนกัน” มาลาตีหน้าแดง เครียด กร้าวแข็งผิดไปเป็นคนละคนจากที่ไรวินท์เห็นปกติ
ไรวินท์ยังมองอิริยาบถที่งุ่นง่านของมาลาตี ด้วยสายตาที่เอ็นดูไม่วางตา “อย่าเพิ่งโมโหโทโสไปเลย พี่ก็พยายามเกลี้ยกล่อมสุดสวาทอยู่ หวังว่าเขาจะอ่อนลง อีกไม่นาน”
มาลาตีหันขวับ น้ำเสียง สีหน้าอ่อนลงทันทีผลิรอยยิ้มขึ้นมา ”ขอให้สำเร็จทีเถอะค่ะ สาธุ”
ไรวิสท์ทีเล่นทีจริง “แล้วถ้าพี่ทำสำเร็จ.”
มาลาตีรอฟัง “คะ?”
“จะได้รางวัลอะไร บ้างนะ?”
มาลาตีมองสบตาอย่างเปิดเผย ก่อนยิ้มน้อยๆชม้ายตาให้ จนไรวินท์แทบจะละลาย “ถ้าเป็นผู้มีพระคุณ มาลาตีก็มอบกายถวายชีวิตให้ได้ค่ะ ขอให้บอกมาคำเดียวก็พอ”
ไรวินท์ใจเต้นโครมครามขึ้นทันที เอื้อมไปดึงมือมาลาตีขึ้นมากุมช้าๆ สบตาประสานนิ่ง แม่บ้านชอุ่มเดินถือกาน้ำชาเข้ามาพอดี จนไรวินท์ต้องรีบคลายมือ ถอยออกมา
“น้ำชากาใหม่เจ้าค่ะ ของเก่าเย็นชืดหมดแล้ว” แม่บ้านวางสีหน้าเรียบสนิท วางกาน้ำชา บนโต๊ะ หยิบกาเดิมออก
“ไม่รู้กาละเทศะเลย”ไรวินท์พูดด้วยความหงุดหงิดพยายามระงับอารมณ์

นาฬิกาเรือนตั้งพื้น บอกเวลาเกือบจะสี่ทุ่ม ไรวินท์กับมาลาตีคุยหยอกล้อกันสนุกอยู่ที่ริมระเบียง แม่บ้านชอุ่มเดินเข้ามานั่งพับเพียบอยู่ที่ประตูอย่างรู้งาน ไรวินท์สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหันไปเห็น
มาลาตีเป็นอันรู้ทันที พยักหน้ารับกับแม่บ้าน ก่อนหันไปบอกกับไรวินท์ด้วยเสียงละห้อย “ได้เวลาแม่กลับแล้วค่ะ”
ไรวินท์ลุกขึ้นทันที ก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนพูดขึ้น “ท่านกลับดึกนะครับ”
“ค่ะ ตั้งแต่ไม่มีคุณพ่อ ท่านเหงา ชอบแวะไปคุย ไปเยี่ยม อยู่กินข้าวเย็นกับป้าๆน้าๆ ละแวกนี้”
“ดีจังครับ” ไรวินท์แอบเหลือบไปมองแม่บ้านแวบนึง “เวลาช่างเดินเร็วเสียจริง”
แม่บ้านชอุ่มทำสีหน้าเรียบนิ่ง ไรวินท์แอบเซ็ง
แพรขาว ไรวินท์ ยืน นั่ง กันอยู่ที่ริมระเบียงเรือนเล็ก
“คุณคงลืมจริงๆว่ามีภรรยาท้องแก่สินะ หึ..” ไรวินท์นิ่ง ไม่ตอบ แพรขาวลุกขึ้นยืน “หวังว่าคงไม่เพลินกับเปียโนและเสียงร้องหวานๆ จนถึงวันลูกคลอดหรอก..ใช่ไหมคะ”
ไรวินท์ทำหูทวนลมไปเนียนๆ

ที่เรือนใหญ่บ้านสีนวล วารีเดินขึ้นเรือนมาเงียบๆ บ่าวที่นั่งคอยดูแลอยู่เห็นเข้า รีบหลบฉากให้เดินผ่าน
ห้องด้านหน้า ไรวินท์ทานข้าวเช้าเสร็จยกน้ำดื่มลุกขึ้น เตรียมจะออกไปทำงานหันไปเห็นวารีเดินมาเข้าพอดี
“มีอะไรครับแม่!”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/2 วันที่ 18 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ