อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/4 วันที่ 19 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/4 วันที่ 19 มี.ค. 59

“ไม่ได้หรอก สาโรจน์ ชั้นต้องการที่จะดูหน้านังดิวเวลาที่เราบอกความจริงต่อหน้าทั้งมันทั้งพัสกรทั้งแม่พร้อมๆกัน ไม่งั้น..มันไม่สะใจ เข้าใจไหม”
“แต่ว่า..มันอาจจะเป็นเรื่องใหญ่โต..”
“เป็นไงก็เป็นกันสิ ชั้นก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ามันจะแก้ตัวว่ายังไง”
สาโรจน์ฟังอย่างไม่เห็นด้วย

พัสกรมองมือถือที่วางไป แล้วบ่นเบาๆกับตัวเอง “อะไรของเจ๊วะ?”


“ทำไม? อีป้า เอ้ย..คุณป้าเขม จะทำไมอีก”
“ไม่รู้..เดี๋ยวคงโทรมาใหม่ ไปกันเหอะ” ดิวตรงไปอุ้มท้อปที่นอนอยู่บนเตียง แต่เสียงเคาะประตูดัง พัสกรหันไป “ใครวะ..มีอะไร!” พัสกรเดินไปเปิดประตู ถึงกับผงะ ตกใจ เจอเขมินียืนอยู่ โดยมีคุณนายแถบทิพย์ และสาโรจน์ โผล่ตามหลังออกมา “เจ๊!..แม่!”
“พ่อกร! เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
ดิวมองมาเห็นก็ตกใจ
สาโรจน์เอ่ย “เอ้อ..ใจเย็นๆก่อนนะครับ..คือ..ผมมีเอกสารสำคัญ..ที่คุณพัสกรต้องเซ็นรับทราบครับ”
พัสกรฟังแล้วรู้สึกสังหรณ์ใจ

สายยางรดน้ำต้นไม้ถูกเหวี่ยงใส่หน้าต๊อกที่นั่งเล็มต้นไม้อยู่ที่หน้าทางเข้าสปา เสียงมาตาโวยลั่น “ไอ้ต๊อก! มันเป็นยังไงหา สายยาง มึงทิ้งไว้รอพ่อมึงมาเก็บเหรอ ไอ้เวร!” ต๊อกเหลือบมองตาขวางนิ่งสู้ “ยังจะมามอง ไป! มึงจะเอาไปเก็บรึมึงจะออกจากร้านกูหา เดี๋ยวเหอะได้เห็นดี ไปสิไป!”
ต๊อกหน้าบึ้งนิ่ง ก้มเก็บสายยางเดินไป มาตาที่นับวันยิ่งแต่งตัวสวยเริ่ด เซ็กซี่สุดๆ จ้องตามก่อนสะบัดก้นกลับเข้าร้าน

มาตาเปิดประตูเดินกลับเข้ามาในร้านพนักงานนวด 3-4 คนที่มามุงอยู่หน้าประตูแตกฮือ มาตามองกราดขวางๆ ก่อนเดินผ่านตรงไปที่ห้องลลิต เห็นลลิตในชุดสูทลำลอง หล่อเท่ห์ ยืนอยู่หน้าห้อง คุยแหย่กับจารุวรรณที่หัวร่อหน้าเป็นเล่นด้วย มาตามาเห็นเข้าแทบปรี๊ด แต่นึกได้ ยั้งไว้ รีบตรงเข้าไปแทรก ดึงตัวลลิตออกมาหันไปส่งตาเอาเรื่องใส่จารุวรรณ จารุวรณถึงกับหน้าเปลี่ยนสี
“ไปได้แล้วค่ะพี่ เด็กมันเอากระเป๋าใส่รถให้หมดแล้ว เดี๋ยวก็ตกเครื่องจนได้หรอก”
“ไปสิ พี่เสร็จแล้วเนี่ย”
“แหม พี่นี่ก็จริงเชียว ตาเดินไปตรวจรอบๆนิดเดียว ออกมาคุยกับชะนีพวกนี้จนได้”
แพรขาวก้มง่วนกับงานในคอมพิวเตอร์
“อ้า แพร!..” ลลิตรีบพูด “พี่ไม่อยู่4-5วันนะ..มีอะไรบอกปี”
“บอกปีทำไม ตาก็ยังอยู่ทั้งคน!!” มาตาดึงลลิตออกพ้นประตูไป แพรขาวมองตามงงๆ ปีเดินมาพอดี
“นายไปพบลูกค้าที่ญี่ปุ่นสบายใจ ทิ้งลูกน้องให้ผจญกรรมไปตามลำพัง..เฮ้อ”
ปียังไม่ทันพูดต่อ มาตาเปิดประตูผึงกลับเข้ามา ตรงไปที่เค้าน์เตอร์ที่จารุวรรณอยู่ ชี้หน้า แว้ดใส่ “หลายทีแล้วนะมึงน่ะ กูเผลอเป็นไม่ได้ ร่านนัก ฝากไว้ก่อน เดี๋ยวกูไปส่งผัวเสร็จ จะกลับมาคิดบัญชีแน่” มาตาหันจะเดินออกไป ตวาดใส่พนักงานอื่นที่มองๆ “มองอะไร! จะทำมั้ยงานน่ะ ไป!”
พนักงานพากัน แตกฮือ มาตาเดินปึงปังกลับออกไป ปีมองตามสยองๆ คิดถึงชะตาชีวิตในอีกหลายวันนับจากนี้
แพรขาวเริ่มพอจะรู้แล้วว่าต้องเจออะไรต่อไป

ดิวอุ้มกระเตงท้อปคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าเดินตรงไปที่ประตูทำเป็นไม่เห็นไม่สนใจเขมินี คุณนายแถบทิพย์และสาโรจน์ที่เข้ามายืนอยู่เต็มห้อง แถวๆประตู
“พี่กร งั้นดิวไปนะ พี่กรก็เป็นลูกแหง่ อยู่กินนมแม่พี่กรไปละกัน”
“ต๊ายตาย..อินังนี่”
“คุณท่านครับ..ทำใจให้สบายๆครับ”
พัสกรตกใจ “อะไรดิว!ทำไม? แล้วดิวจะไปไหน?”
ดิวทำไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้ยิน เดินเลี่ยงจะออกประตู เขมินีเข้าขวาง “เดี๋ยวก่อน เธอยังไปไม่ได้ นี่ฉันกับแม่เพิ่งมา มีเรื่องจะคุยด้วย”
“ลาก่อนนะคะพี่กร” ดิวทำหูทวนลมจะเดินออก
เขมินีรีบดึงประตูปิด“ชั้นบอกให้อยู่พูดกันให้รู้เรื่องก่อนไง”
“เอ๊ะอะไรเนี่ย พี่กร ดิวจะกลับบ้านดิวนะ ใครก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามทั้งนั้น”
“กลับเหรอ ได้!”เขมินีดึงเอกสารผลการตรวจ DNA ขึ้นมาชูหราต่อหน้า “แต่ก่อนกลับ ต้องดูอะไรนี่ก่อน..นี่.. ดูซะให้ชัดๆ..หมอเขาตรวจออกมาแล้ว เด็กท้อปลูกแก..ไม่ใช่ลูกเจ้ากร”
ดิวหน้าซีด เลิ่กลั่กลนลาน พัสกรตะลึง อึ้งใบ้กิน
“บ้า! อีนังป้าบ้า! เอาเรื่องบ้าอะไรมาพูด ท้อปมันลูกพี่กร อย่ามาใส่ร้ายเค้านะ”
คุณนายแถบทิพย์ด่า “แกสวมเขาให้ลูกชายฉัน หลอกฉันมาตลอด นังดิว!”
“อ๊าย อีพวกบ้า! ใจดำใจแคบ! หาเรื่องกลั่นแกล้ง!พี่กรถ้าพี่กรเชื่อเรื่องบ้านี่เราก็เลิกกัน ไป! หลีกไป” ดิวจับท้อปเหวี่ยงใส่คุณนายแถบทิพย์กับเขมินี เขมินีกอดแม่ ปกป้อง พาหลบฉาก ท้อปตกใจร้องจ้า
สาโรจน์รีบเข้ามาบังกันให้ “คุณนายครับ..คุณเขม ระวัง!” สาโรจน์เตือนดิว “อย่าคุณดิว! ทำให้เด็กเจ็บแบบนี้ มีความผิดนะ”

“ทำไม ลูกชั้นๆจะทำยังไงก็ได้”
“ว้าย นังบ้า แกจะทำอะไรน่ะ”
“ดิว หยุดนะ! แกจะฆ่าลูกตัวเองเหรอ”
ดิวได้จังหวะเขมินีปล่อยจากประตูรีบเปิดวิ่งออกไป
“ดิว! อย่าไป” พัสกรพรวดตาม ทิ้งให้เขมินี คุณนายแถบทิพย์ สาโรจน์มองตามตะลึง

ชาวคอนโดห้องข้างๆ โผล่มาดู ดิวอุ้มท้อปที่ร้องลั่น รีบวิ่งตรงไปทางลงลิฟท์ เจอ รปภ.กำลังเดินตรวจตึกพอดี
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย! พวกมันแกล้งหนู พวกมันรุมตีเด็ก รังแกคนไม่มีทางสู้ช่วยด้วย!”
“ดิว ดิว! อย่าไปนะ พี่เชื่อดิวคนเดียวนะ”
“อย่ามายุ่งกะชั้นนะ! ช่วยด้วยค่ะ” ดิวรีบวิ่ง คนห้องอื่นๆยิ่งออกมาดูกันใหญ่
รปภ.รีบเข้าไปขวาง ห้ามกันๆพัสกรไว้ “เฮ้ย! หยุด! จะทำอะไรผู้หญิงกับเด็ก”
“มาขวางทำไม กูจะไปตามเมีย! ดิว! ปล่อยสิเฮ้ย!”
“อย่าเชื่อมัน มันตีเด็กค่ะ พี่น้องคะ!” ดิววิ่งเลี้ยวหายไปทางลงลิฟท์
เขมินี คุณนายแถบทิพย์ สาโรจน์ ตามออกมา เห็นพัสกรกำลังจะมีเรื่องกับรปภ. คนห้องอื่นๆดูกันเต็ม
คุณนายแถบทิพย์เอ่ย “กร! ปล่อยมันไป มันอยากไปไหนก็ไป”
เขมินีร้องห้าม “ไม่ต้องตามมัน ไอ้กร หยุด!”
“ก็แม่กับพี่เขมมายุ่งไง มันถึงวุ่นวายเดือดร้อนกันทั้งบ้านอย่างนี้”
เขมินีหงุดหงิด “ไอ้กร! แกยังหน้ามืดตาบอด อีกหรือหา”
พัสกรชี้หน้าใส่ทั้งเขมินี และคุณนายแถบทิพย์อย่างไม่เกรงใจ “เงียบไปเลยนะพี่เขม สะใจได้อย่างที่ต้องการแล้วไง! สาระแนกันนัก พอใจกันแล้วใช่มั้ย”
“กร! นี่แกเป็นอะไรน่ะ ตาสว่างได้แล้วลูก..”
เขมินีโวย “อย่ามาหยาบคายใส่ฉันนะไอ้บ้า ถ้าฉันไม่สาระแน ป่านนี้แม่ก็ต้องหลงอุ้มไอ้เด็กลูกชู้ท้อป เงินทองมีเท่าไรยกให้ลูกเสือลูกตะเข้หมดแล้ว”
“แต่ดิวคือเมียผม ถ้าผมพอใจซะอย่าง คนอื่นอย่ามาเผือก” พัสกรกราดชี้ “พี่เขม กะแม่เป็นคนอื่น แต่ผมกะดิวคือผัวเมียกัน เรารักกัน ไม่ว่าจะเป็นไงก็ช่าง”
สาโรจน์เตือนสติ “คุณพัสกร..กลับเข้าไปคุยกันในห้องดีๆจะดีกว่านะครับ”
“ไม่ต้องยุ่งกะกู ไอ้ทนาย มึงก็หลายทีแล้วนะ คอยดูนะกูจะเอาเรื่องพวกมึงให้หมดโว้ย!”
คุณนายแถบทิพย์หน้าซีด มือสั่น เซจะล้ม จนสาโรจน์รีบเข้าประคอง ชาวคอนโดต่างพากันตกใจ
พัสกรสะบัดจากรปภ.ที่ยืนงงๆไปมาวิ่งพรวดตามไปที่ลิฟ “ดิว! ดิว!”
เขมินีร้องเรียก “ไอ้กร กลับมา”
“โอยๆ”
“คุณท่านครับ!”
“แม่! แม่ๆ” เขมินีตกใจ คุณนายแถบทิพย์เป็นลมล้มลง สาโรจน์ตั้งหลักรับตัวไว้แทบไม่ทัน

พนักงาน 4-5 คน ปี และแพรขาว ชะเง้อๆมองผ่านหน้าต่างเข้าไปในห้องทำงานลลิต ได้ยินมาตาเอ็ดตะโรลั่นใส่จารุวรรณอยู่
“อีกะหรี่หน้าด้าน ร่าน! ร่านเหลือเกิ๊น..งานการไม่เคยคิดจะทำ วันๆเอาแต่ฉอเลาะเสนอหน้า ให้ท่าเจ้านาย..แหม!อยากจะรวยทางลัด มึงคิดว่ากูรู้ไม่ทันละซี้..เงียบทำไมยะ หา ยอมรับแล้วใช่มั้ย ว่าไงล่ะพูดมาสิ”
ประตูห้องเปิดผึง ทุกคนฮือแตกกระจาย จารุวรรณร้องไห้ฟูมฟายวิ่งออกมาไปเก็บของที่เคาน์เตอร์จะกลับ “ไม่เอา..ไม่เอาแล้ว จาไม่อยู่แล้ว”
ปี แพรขาว เดินเข้ามาปลอบ
“ใจเย็นจา จา..”
“จาไม่อยู่แล้ว จาจะออก ไม่ทำแล้ว”
“จา ค่อยๆคิด อย่าวู่วาม”
“พี่ปี จาขอลาป่วย แล้วพรุ่งนี้จาจะมาเขียนจดหมายขอลาออกสิ้นเดือนนี้ พอกันที!”
“จา!”
จารุวรรณเก็บของได้ เดินออกจากร้านไปทันที ทุกคนทำอะไรไม่ถูก
“อ้าว อ้าว อ้าว..จ้างมาให้สุมหัวกันรึไง เจริญดีนะ” ทุกคนแตกตัวกันโดยไม่ต้องหันไปมองอย่างพร้อมเพรียง มาตาออกมายืนอยู่หน้าห้อง มองกราด “ไหน แล้วนังจาไปไหนแล้ว”
ไม่มีใครตอบอะไร แพรขาวกลับมาที่เคาน์เตอร์ หันไปส่งยิ้มให้มาตาสีหน้าปกติ “จาเขาไม่สบาย ขอลากลับค่ะ..นี่แพรกำลังเช็คลิสต์ลูกค้าที่จองไว้อยู่ค่ะ คิวบ่ายมีกรุ๊ปญี่ปุ่น กับมาเลย์ เครื่องดื่มเตรียมรอไว้พร้อมแล้ว”
มาตามองค้อน “จำใส่หัวไว้นะ อยากคุยกัน..โน่น ไสหัวออกไปนอกสปา แต่ถ้ายังกินเงินเดือนของที่นี่ละก็ หุบปากไว้ให้ดี”
แพรขาวแข็งใจยิ้มตอบไป “ค่ะ คุณมาตา ขอโทษด้วยนะคะ”
“ยังงี้ละก็มาขอโทษ ขอโทษแล้วมันได้อะไรขึ้นมา อย่าทำผิดซ้ำซากอีกนะ”
“ค่ะ คุณมาตา”
พนักงานคนอื่นๆ แอบมองๆลุ้นๆแพรขาว มาตาหันมองตาเขียวใส่พวกที่แอบมองอยู่ “นี่! ไม่ทำกันรึไงงานการ เดี๋ยวลูกค้าเข้า ไม่มีใครเห็นหัว..ไป ใครมีงานอะไรก็ไปทำ ไม่ต้องมายืนมอง”
พนักงานพากันแตกตัวแยกย้ายทันที มาตาหันขวับกลับเข้าห้อง เดินผ่านชำเลืองหางตาเฉียดแพรขาวขุ่นๆ
แพรขาวก้มหน้าทำงานไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พยายามแอบเก็บอารมณ์ไว้อย่างที่สุด แอบระบายลมหายใจเบาๆ
แพรขาวจิบน้ำก่อนที่จะวางลงบนโต๊ะอาหารตรงหน้า สาโรจน์นั่งเล่าด้วยน้ำเสียงปกติ

“ตอนนี้คุณพัสกรก็ยังไม่กลับเข้าบ้าน ไม่มีใครรู้ว่าไปไหน ติดต่อไม่ได้ ทางบ้านเลย..บรรยากาศไม่ค่อยดีนัก”
แพรขาวยิ้มปลง เหนื่อยใจ ส่ายหน้าเบาๆ “พี่กรก็อย่างนี้ละค่ะ”
“คุณย่าเลยให้ผมมาบอกคุณว่า วันอาทิตย์พรุ่งนี้ คงให้น้องชมพูไปที่บ้านโอฬารไม่ได้” แพรขาวก้มศีรษะเป็นการรับรู้ ก่อนถอนใจยาวถึงเรื่องที่ได้ฟังมาทั้งหมด “แต่คุณย่าท่านบ่นว่า..ถ้าไม่พบน้องชมพูก็คิดถึง คุณเขมเลยบอกให้พาชมพูไปเที่ยวไปพักผ่อนด้วย จะได้ไม่ต้องกลุ้มเรื่องคุณพัสกร เพราะคุณเขมจะอยู่จัดการเอง คุณย่าเลยขอให้ผมมาขอคุณแพร..จะพาน้องชมพูไปเที่ยวทะเลใกล้ๆ แบบไปเช้าเย็นกลับ อาจจะเป็นบางแสนหรือพัทยา คุณแพรจะไปด้วยไหมครับ”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 10/4 วันที่ 19 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ