อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/2 วันที่ 20 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/2 วันที่ 20 มี.ค. 59

“ตายแล้ว..” วารีหันรีหันขวาง “ดึกแล้วจะไปหารถคงลำบากไม่ทันแน่เอางี้..ไฝ!” วารีหันไปหาบ่าวที่ยืนมองกันสลอน “รีบวิ่งไปตามยายม้วนหมอตำแยที่ปากตรอกมาที เร็ว!”
“เจ้าค่ะๆ” บ่าวรีบวิ่งหน้าตื่นออกไป
“เอ้า พวกที่เหลือ ไปหาอ่างกะลังมังใหญ่ ไปต้มน้ำร้อนเตรียมไว้เร็ว”
“เจ้าค่ะ/ เจ้าค่ะ” บ่าวที่เหลือ 2-3 คนแยกย้ายกันออกไปทันที วารีมองวิตกกังวล
“พี่วิน..พี่วินไปไหน...” สีนวลเรียกหาด้วยน้ำตานอง

ทารกน้อยในวัยกว่า 6 เดือน หน้าตาน่ารัก กำลังยิ้มหัวเราะหน้าเป็นอยู่ในอ้อมอกสีนวล มีลูกค้าน้ำอบเจ้าประจำ 2คนแวะมาเยี่ยม ยืนเย้าเล่นอยู่ด้วย วารีมายืนมองยิ้มปลื้มอวดหลานอยู่ข้างๆ


“..แต่ช้าแต่ อะ แต่ช้าแต่..อะ ลูกใครหน้าชัง หน้าชังๆๆ”
“ธุคุณป้าหรือยังคะหนู” สีนวบจับมือให้ทำท่าไหว้ “สาธุค่า คุณป้า”
ไรวินท์เดินลงมาจากชั้นบนในชุดไปรเวทวันหยุด ที่เตรียมจะออกไปนอกบ้าน
วารีหันไปเห็นเข้าพอดี “อ้าว ตาวิน! นี่มาดูลูกสิ เด็กอะไร้ หน้าเป็นจริงจริ๊ง เล่นกับเขาไปทั่ว..ตอนลูกวินอายุหก เดือนเท่านี้ ยังไม่เห็นรู้เรื่องอะไรสักอย่าง”
“แหม แม่ครับ” ไรวินท์หัวเราะ อารมณ์ดี มาจับแก้มลูก แล้วจึงถอยออก “ผมต้องรีบไปก่อนนะแม่ ต้องไปคุยเรื่อง 3 จังหวัดใหม่ที่บ้านนาย”
สีนวลมองสีหน้าเศร้าด้วยความท้อใจ
“อ้อ..พิบูลสงคราม พระตะบอง กับอะไรนะ ..นครจัมปาศักดิ์นั่นหรือ แล้วกลับค่ำหรือเปล่า? รีบไปรีบมาล่ะ เย็นนี้แม่มี น้ำพริกแมงดา กับแกงเลียง ของโปรดลูกนะ”
ไรวินท์รีบเดินหายลงเรือนไป สีนวลมองตามด้วยสีหน้าระแวง

บ้านมาลาตียามเย็น เสียงเปียโน และเสียงร้องมาลาตีร้องดังแว่ว เพลง “สิ้นรักสิ้นสุข” (มัณฑนา โมรากุล)

“..รักเจ้าเอ๋ยเคยใฝ่ฝัน รักกระสันรัญจวน

รักที่หวังดังลมหวน รักกำสรวลครวญคร่ำ

ก่อนเคยรักซาบซ่าน ปั้นคำหวานพลอดพร่ำ

กลับชอกช้ำกลืนกล้ำจำฝืน”

ไรวินท์กำลังพรมนิ้วบรรเลงหวานขับใจ มาลาตีนั่งไขว่ห้างร้องดูโน้ตเพลงอยู่ข้างๆ

“ตัดขาดจากกัน ความโศกศัลย์รักนั้นมาหน่าย

สุขก็คลายรักสลายคลายคืน

จะหลับจะนอน ใจทอดถอนสะท้อนสะอื้น

โศกสู้กลืน ทุกข์สู้ฝืน ขมขื่นหัวใจ”

ไรวินท์โซโลเปียโนรับ แล้วแอบดูนาฬิกา
มาลาตีมองเห็น แล้วรีบถอนใจดังๆ พลางเข้ามานั่งเบียด “นึกถึง..ที่จะต้องไปขึ้นศาลอีกหลายเดือนข้างหน้า แล้วไม่รู้ว่าอนาคตของเราแม่ลูกจะเป็นอย่างไร”
“โถ แม่เด็กน้อย..ไม่ต้องไปกลัวไปกังวลเลย หลักฐานเราก็มีอยู่ในมือว่าคุณหลวงมีเจตนาแบ่งมรดกให้ลูกๆอย่างไร เรื่องจ่ายเงิน 5 พันให้อาเล็กมาเป็นพยานก็เรียบร้อยดีแล้วนี่ ..จะมืดอีกแล้ว” ไรวินท์ดูนาฬิกาอีก ลุกขึ้น บิดขี้เกียจ
“เดี๋ยวนี้มืดเร็วจริง..และหลังๆมานี่ คุณพี่รีบกลับทุกวัน..ไม่ทราบว่า..มาลาตีจะได้ร้องอีกสักเพลงไหมเอ่ย?” มาลาตีกอดแขนไรวินท์ พูดด้วยน้ำเสียงและสายตาที่แสนเว้าวอน
ไรวินท์สูดหายใจลึก ไม่รู้จะตอบอย่างไร

แกงเลียงชามร้อนๆ ควันฉุย ถูกนำมาวางกลางวงข้าวเย็นที่ริมระเบียงเรือนเล็ก บ่าวจัดโต๊ะอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย วารีเดินมามองๆดู ความเรียบร้อย หันไปมองนาฬิกาเรือนบอกเวลาใกล้หนึ่งทุ่ม สีนวลเดินอุ้มลูกน้อยมาถึงพอดี
“อา แม่นวล มาๆ” วารีบอกกับบ่าว “อืม..งั้นเตรียมคดข้าวให้ฉันกับแม่นวลก่อนเลย”
“คุณแม่? ไม่รอพี่วินก่อนหรือคะ?”
“ไม่ต้องละ กินกันเลย “
“โอโห หอมฉุย น่ากินที่สุด” วารี สีนวลหันขวับไป ไรวินท์มายืนหน้าแป้นอยู่ที่ชานระเบียง ทารกหันไป แล้วยิ้มให้อย่างน่ารัก “ยายหนู.. ดีใจพ่อมาหรือลูก” ไรวินท์เข้ามาหอมลูกที่สีนวลอุ้ม
สีนวลหน้าชื่นบานขึ้นมามาก “คุณพี่ไปล้างหน้าล้างมือก่อน..ดีไหมคะ”
“อ้า..จริงสิๆ” ไรวินท์ยิ้มหวานให้สีนวล อารมณ์ดี “ตัวพ่อมีเชื้อโรคเยอะเลย..รอเดี๋ยวน้า..ยายหนู” ไรวินทร์ยื่นหน้าแหย่ลูก ร่าเริง สีนวลมองมีความสุข

ไรวินท์กำลังก้มแกว่งปลาตะเพียนสานเหนือเปล เล่นกับลูกน้อยอยู่ที่เปลมุมระเบียง ก่อนที่จะหันมา “แม่ครับ พรุ่งนี้จะใช้ผมไปไหนก็บอกนะ ผมอยู่ทั้งวัน”
วารีกำลังเดินเล่นไปมา มองๆอยู่ หันมาอย่างแปลกใจ “หา นี่แม่หูฝาดหรือว่าแกพูดเล่น”
“ฮะๆ ผมก็อยากอยู่เล่นกับยัยหนูทั้งวันบ้าง” ไรวินท์พูดกับลูก “นะลูกนะ”
สีนวลเดินออกมาพอทันได้ยินพอดี ไรวินท์เย้าเล่นกับลูกต่อไป วารีมองยิ้มพอใจ หันไปบอกสีนวลเบาๆ “เขาว่าลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจพ่อแม่ ก็แบบนี้ เห็นไหมล่ะ..ผู้ชายก็อย่างนี้ล่ะ พอมีลูกก็รักลูก กลับมาหาลูก ไม่ไปไหน..” วารีพูดอย่างยิ้มย่องผ่องใส
สีนวลพลอยแอบมองด้วยแววตามีความหวัง แต่ยังไม่มั่นใจนัก

เรือนใหญ่บ้านสีนวลยามเช้า ผลมะม่วงสุก พวกบ่าวช่วยกันเก็บผลสีเหลืองนวล เท้าของทารกวัยเกือบขวบค่อยๆก้าวไม่มั่นคง ไรวินทร์กำลังก้มลงจับมือสองมือของลูก พาเดินไปช้าๆ บนระเบียงเรือนใหญ่
“อ้า เมื่อยหรือยัง ยัยหนูของพ่อ ..อ้า เมื่อยแล้วล่ะสิ” ไรวินท์อุ้มลูกไปดูดอกไม้ที่กระถางระเบียง สีนวลตามคอยช่วยดูอยู่ใกล้ๆ ไรวินท์ลุ้นให้ลูกเรียก “พ่อ..พ่อสิยัยหนู..พ่อ”
สีนวลช่วยลุ้น “พ่อ สิลูก..พ่อ ไง” เด็กน้อยที่มองไรวินท์อยู่ เหลียวมามองสีนวล สีนวลย้ำ “พ่อ...พ่อ..”
เด็กน้อยเรียก “พ่อ..”
ไรวินท์ดีใจมาก “แม่ๆ! ยัยหนูเรียกพ่อแล้ว แม่!”
“อะไร! เดี๋ยวๆ” วารีรีบเดินออกมาที่ระเบียง “ทำไมยัยหนูทำไม?”
“ยัยหนูเรียกพ่อได้แล้ว”
“เหรอ! ต๊าย..ยังไม่ขวบเลยนะนี่..”
ไรวินท์ตื่นเต้นดีใจ พอๆกับวารี สีนวลก็ยิ้มปลื้มหน้าบาน ทุกคนต่างมีความสุขสดใส

ตึกกรมฯ ยามบ่าย ข้าราชการหนุ่มหน้าห้องมายื่นห่อใหญ่ให้ไรวินท์ “ขอบใจมากสิน”
ข้าราชการหนุ่มเดินออกจากห้องทำงาน ไรวินท์แกะห่อ มันคือภาพถ่ายแบบที่ไปถ่ายตามร้าน ในชุดข้าราชการเต็มยศ กับวารี ลูกสาว และสีนวล ใส่กรอบอย่างดี ขนาดใหญ่ ไรวินท์มองอย่างปลาบปลื้ม เปี่ยมสุข เสียงเคาะบังตาดัง
“เชิญ”
สุดสวาทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตาอิ่มเอม ไรวินท์ประหลาดใจ รีบคว่ำรูปนั้นลง
“คุณวินท์กำลังทำอะไรคะ นั่นอะไร”
“อ๋อ..ไม่มีอะไร รูปของท่านรัฐมนตรี ผมต้องเอาไปติดห้องให้ท่าน คุณสุดสวาทมีอะไร เชิญไปคุยข้างนอกดีกว่า พอดีผมอยากดื่มกาแฟพอดี” ไรวินท์รีบแตะแขน พาออกเดินเชิงบังคับ
สุดสวาทไม่สนใจ เพราะมัวแต่ลิงโลด “ดีค่ะ งั้นฉันเลี้ยงคุณเอง ฉันต้องฉลอง..”
ไรวินท์อึ้ง สุดสวาทหัวเราะสมใจ

สุดสวาทยื่นถ้วยกาแฟร้อนมาชน ไรวินท์ที่ถือถ้วยกาแฟของตนอยู่ “คุณไรวินท์จะไม่แสดงความยินดีกับฉันหน่อยหรือคะ วันนี้ดิฉันไปขึ้นศาลคดีมรดกคุณพ่อมา..แล้วดิฉันชนะนังมะลิกับลูกสาวมันแล้วค่ะ ฮะๆๆๆ”
ไรวินท์อยากรู้สุดๆ แต่พยายามงำไว้ “ยินดีด้วยครับ..เอ้อ..แล้ว..หลักฐานและพยานของทางนั้น..สู้คุณไม่ได้หรือครับ”
“มันไปจ้างคุณอาเล็กมาเป็นพยาน..อาเล็กเป็นคนหลักลอย ฐานะก็ลำบากยากจนง่อนแง่น มารับจ้างนังเมียน้อยคุณพ่อให้การเลอะๆเทอะๆ”
ไรวินท์อึ้ง

อาเล็กกำลังให้การต่อศาล “กระผมก็..ไปมาหาสู่กับพี่ชายกระผมบ่อยๆ จนรับรู้และเคยเห็นแม่มะลิกับแม่มาลาตีว่าเป็นภรรยาและเป็นบุตรคนหนึ่งของคุณหลวงขอรับ..ซึ่งท่านก็มักจะเป็นห่วงเป็นใยคอยเอาใส่ใจ ดูแลทั้งสองคนเป็นอย่างดี..แล้วก็เปิดเผยมาตลอดขอรับ”
ทนายสุดสวาทซัก “ถ้าเช่นนั้น พยานโจทย์เคยรับรู้เรื่องการแบ่งมรดกของคุณหลวงไผทมาบ้างหรือเปล่า”
“กระผม..ได้ยินจากญาติพี่น้องบางคน และจากแม่มะลิ กับแม่มาลาตีขอรับ”
“แสดงว่าพยานก็ไม่ได้ยินจากปากคุณหลวงเองมาก่อนเลย”
“..ไม่ขอรับ”
มาลาตีได้ฟังถึงกับหน้าซีดทันที สุดสวาทยิ้มอย่างได้ใจ มั่นใจขึ้นมาทันที

“ขณะที่พยานของดิฉัน คือคุณลุงผาด ผู้เด็ดขาดมั่นคง”

“น้องชายกระผม เขียนบอกกระผมชัดเจนว่า ไม่ได้ทำพินัยกรรม เพราะมีทายาทคนเดียวคือ แม่สุดสวาทลูกสาวที่เกิดจากภรรยาหลวง เป็นภรรยาตามกฏหมาย..ส่วนลูกคนอื่นๆ หลวงไผทเขียนบอกกระผมว่า ได้แบ่งเงินทองให้ตามสมควรก่อนหน้าแล้วขอรับ ก็ไม่คิดจะยกเงินทองให้อีก เขียนอยู่ในจดหมายฉบับนี้ขอรับ กระผมนำมาแสดงต่อศาล” ลุงผาดยื่นจดหมายฉบับสำคัญให้ทนายรับไปให้ศาล
สุดสวาทมองด้วยสีหน้ามั่นใจ มาลาตีที่นิ่ง ขยับตัวเหมือนเริ่มจะรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที

“ที่สำคัญ..ไอ้จดหมายพินัยกรรมกำมะลอฉบับนั้นของพวกมัน โดนลุงผาดชำแหละจนไม่มีชิ้นดี ว่ามันคือของปลอม”
“อย่างไรครับ” ไรวินท์ร้อนใจ

ลุงผาดก้มดูจดหมาย “จดหมายนี้ลายมือคล้ายหลวงไผทมาก..” เชาเงยหน้าขึ้นช้าๆ ตอบเสียงดังฟังชัด “แต่หลวงไผทไม่ใช่คนเขียน” ทุกคนต่างฮือฮา มาลาตีกระสับกระส่ายชึ้นมาทันที “เอาจดหมายที่หลวงไผทเขียนถึงกระผมมาเทียบกันก็ได้ เอาสีหมึกส่องกับแสงสว่าง จะเห็นหมึกดำมีเงาๆสีน้ำเงินปน เป็นหมึกที่หลวงไผทใช้เป็นประจำ สั่งจากเมืองนอกเป็นพิเศษ เมืองไทยไม่มีขาย” ผู้พิพากษายกจดหมายขึ้นมาดูๆตาม มาลาตีสีหน้าไม่สู้ดีขึ้นเรื่อยๆ “ส่วนจดหมายนี้..ที่อ้างว่าหลวงไผทเขียนถึงแม่มะลิเป็นพินัยกรรม เขียนด้วยหมึกสีดำด้านๆธรรมดา อีกอย่าง หลวงไผทเขียนหนังสือไม่มีระเบียบ ช่องไฟระหว่างตัวหนังสือ เดี๋ยวถี่เดี๋ยวห่าง จดหมายนี้ เขียนช่องไฟเท่ากันเป็นระเบียบ ตัวหนังสือเทียบกันก็เล็กกว่าด้วย”
ทนายฝั่งมาลาตีซัก “แต่จดหมายนี้ลงชื่อคุณหลวงไผท กระดาษก็ประทับตราประจำสกุลท่าน ใช่หรือไม่”
“ใช่ แต่ลายเซ็นไม่เหมือน ขยุกขยิกกว่า ตัวหนังสือก็เล็กกว่า เทียบกับจดหมายทั้งหมดที่ กระผมมีก็เห็นได้ ใครเขียนจดหมายนั้นกระผมไม่รู้ แต่ไม่ใช่น้องชายกระผมเขียนแน่!”
ผู้พิพากษาดูจม.หลายฉบับตรงหน้า เทียบกับจม.ปลอมฉบับเดียวนั้น อย่างตั้งใจ

ที่ร้านกาแฟ สุดสวาทยิ้มสดใส “คราวนี้ล่ะ นังลูกเมียน้อยอย่าหวัง..ว่าจะมารังควานฉันได้อีก”
ไรวินท์สีหน้าซีดๆ แล้วรีบฝืนยิ้ม เมื่อสุดสวาทมองหน้า
ทันทีที่ไรวินท์อดีตเปิดประตูลงมาจากรถ มาลาตีถลาเข้ามาให้ไรวินท์สวมกอด “พี่วิน!..พี่วินหายหน้าไป จนนึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”
“โธ่ พูดอะไรยังงั้นเล่า”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/2 วันที่ 20 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ