อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/4 วันที่ 21 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/4 วันที่ 21 มี.ค. 59

“ก็บอกนายเขาไปสินังปี มันจะไปยากอะไร กะอีแค่บอกว่าอีจามันขอลาออก”
“ค่ะ นาย จามันเขียนใบลาออกตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ก่อน วันนี้ทีแรกมันว่าจะมาอีกวัน แต่มันเปลี่ยนใจ”
“อะไรนะ!”
“แล้ว..เมื่อสามวันก่อนก้อย กับนิด ก็ขอออกไปแล้วค่ะ”
“นี่มันอะไรเนี่ย”
มาตายังกอด-อกเชิดหน้ายืนพิงประตูอยู่ พนักงานอื่นๆ เริ่มๆแอบโผล่ๆมาดู “ไปกลัวทำไมคะคุณพี่ ออกก็หาใหม่ คนตกงานออกเยอะแยะ”

“ตา พอเหอะพอ! ทำไมผมไม่อยู่แล้วมันยุ่งขนาดนี้”


“ไม่มีอะไรยุ่งนี่คะพี่ ตาจัดระเบียบให้ใหม่ เรียบร้อยกว่าเดิมด้วยซ้ำ ทุกคนก็ทำงานกันดีไม่เห็นมีใครบ่นอะไรเลย”
“แล้วมีใครอีกไหมปี”
“เอ่อ..ก็ เห็นแพรขาวเขาเขียนจดหมายถึงนายแล้ว..ไม่ใช่หรือคะ”
“อะไรนะ? “ ลลิตเดือด

มือถือแพรขาวที่วางอยู่บนเอกสารการประชุมบนโต๊ะในห้องประชุม กำลังสั่นๆจนหยุดไป หวานหวานที่นั่งอยู่ใกล้ๆหันมอง แพรขาวเดินกลับมานั่งพอดี
“มาพอดีนี่โทรศัพท์เธอสั่นหลายรอบละหนุ่มใหญ่โทรมาตามน่ะ”
“หา? พี่กรเหรอ?”
“โน!” หวานหวาน หยิบมือถือส่งให้
แพรขาวดูเห็นเป็นชื่อ “คุณลลิต” miss called นับสิบครั้ง แพรขาวชักกังวลว่าอาจจะเป็นไปในทางไม่ดีแน่ “คุณลลิต!..”
“แกเลิกทำกับเขาแล้วไม่ใช่เหรอ”
“อืม..ก็จะไปทำเสาร์นี้วันสุดท้ายนี่ล่ะ” พลันเสียงมือถือแพรขาวดังขึ้นอีกเป็นชื่อลลิตโทรเข้ามาอีกแพรขาวสะดุ้ง “เฮ้ย!”
“ฉันว่าแกรับๆไปเหอะปะ ดีกว่าไม่รับ เดี๋ยวก็ต้องไปเจอเขาอีกนี่..”
แพรขาวลังเล

แพรขาวออกมาหลบมุมคุยแถวบันไดหน้าห้องประชุม “สวัสดีค่ะ คุณลลิต..”
ลลิตเดินคุยมือถือหน้าเครียด เดินพล่านไปมารอบๆ ในมือ มีจม.ลาออก ที่เขียนด้วยลายมือของแพรขาวด้วย ปีและพนักงานอื่นๆลุ้นฟังกันปริบๆ มาตายืนกอด-อกชักสีหน้าไม่พอใจอย่างแรงอยู่ที่ประตูห้องลลิต
ลลิตรีบพูดอย่างใจร้อน “แพร! นี่เกิดอะไรขึ้นบอกพี่ซิ? จู่ๆทำไมมาลาออก พี่ไม่อนุญาตนะ!”
“แพรคิดดีแล้วค่ะ คงไม่เปลี่ยนใจอะไร”
ลลิตเผลอตวาด “ไม่ได้นะแพร!” เขานึกขึ้นได้ รู้ตัว ปรับเสียงให้ปกติ “..?ไหน แพรมีอะไร แพรบอกพี่มา รึว่างานมันหนัก? ค่าตอบแทนไม่พอใช่มั้ย? รึว่าพี่ดูแลแพรไม่ดี? แพร! แพรจะเอาอะไรบอกพี่สิ พี่ยินดีคุยกับแพรนะ”
มาตาที่ยืนฟังอยู่หน้าประตูหันหน้าหนี ทนฟังไม่ไหว เดินเข้าห้องไป
“ไม่หรอกค่ะ คุณลลิตเป็นเจ้านายที่ดี ดีกับแพรมาก..แพรไม่ได้อยากได้อะไร..เอาเถอะค่ะ ยังไงพรุ่งนี้แพรก็ตั้งใจเข้าไปลาคุณลลิตเป็นวันสุดท้ายอยู่แล้ว ตอนนี้แพรกำลังมีประชุมต้องขอตัวก่อนนะคะสวัสดีค่ะ”
“แพรเดี๋ยว แพร..ใครทำอะไรแพรหรือเปล่า แพร!..เห้ย!อะไรวะ!” ลลิตหงุดหงิดฮึ่มฮั่มๆคิดๆว่ามันอะไรก่อนโพล่งขึ้นมาลั่น “ตา!”
ปีและพนักงานคนอื่นๆสะดุ้งได้กลิ่นความสยองกันทันที

มาตาหันมาพร้อมกับที่ลลิตก้าวเข้ามา แล้วหันไปล็อคห้อง สีหน้าเยือกเย็น มาตาหวั่นๆ ไม่เคยเห็นลลิตในลักษณะนี้
“อีนังตัวการ มีอะไรจะพูดไหม”
“อีแพรขาวมันใส่ไฟอะไรมาตา แล้วพี่ก็เชื่อ”
“แพรขาวเขาไม่ได้พูดอะไรเลย เขาไม่ได้เอ่ยชื่อแกซักคำเลย นังโรคจิต”
“กรี๊ด..ทำไมพี่ด่าตาแรงแบบนี้ ตาอุตส่าห์ทำทุกอย่างเพื่อพี่ ตารักพี่ จงรักภักดีซื่อสัตย์ต่อพี่ แต่เพราะอีแพรขาวคนเดียว ทำให้พี่หน้ามืด จนกล้าด่าตา ว่าโรคจิต “
“เพ้อเหรอ อีบ้า แกเพ้ออะไรของแก หา..แกทำจนสปาชั้นป่วนเละเทะไปหมดแล้ว จะรับผิดชอบไหม มานี่เลย..มานี่เลย..” ลลิตกระชากแขน
ต๊อกกำลังตัดเล็มใบไม้ใบหญ้าอยู่มุมหนึ่งใกล้ห้องทำงานลลิตสะดุดกึกเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงร้องลั่นมาตาดังลอดออกมา
“อยากโดนใช่ไหม อยากโดนแบบนี้ใช่ไหม!”
“พี่ลิต! อย่า...อย่า!..โอ๊ยๆๆอย่าพี่ๆ ตากลัวแล้ว! โอ๊ยๆๆ”
“สมใจมัน” ต๊อกพูดกับตัวเองแล้วก้มหน้าตัดหญ้าต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สาโรจน์เดินออกมาคุยโทรศัพท์หน้าออฟฟิศ “ผมว่าคุณแพรอย่าเพิ่งวิตกไป พรุ่งนี้ก็ไปทำงานปกติ พูดกับเขาดีๆ ไม่น่าจะมีอะไร”
“ค่ะ แพรก็ขอให้เป็นอย่างนั้นแต่ก็อดกังวลไม่ได้..แล้วคุณสาโรจน์โทรมานี่..มีอะไรคะ?”
“เรื่องงานของคุณแพร วันอาทิตย์นี้เจอกันนะครับ เดี๋ยวผม จะส่งแผนที่ออฟฟิศมาให้ แต่ถ้าคุณแพรไม่สะดวก ผมจะมาแวะรับ”
“ขอบคุณค่ะ แต่แพรน่าจะลองไปเองดีกว่า ถ้าหลง..จะได้หลงทีเดียว ครั้งต่อไปจะได้ไปถูก”
“เหรอครับ ก็จริงนะครับ”
“คุณส่งแผนที่มาแล้วกันค่ะ” แพรขาวคุยยิ้มอารมณ์ดี
“เอ้อ..อีกเรื่องนึง ก็คือ..คุณพัสกรน่ะครับ ไม่ยอมกลับบ้าน คุณย่าท่านขอให้กลับมาก่อนก็ไม่ยอม คุณเขมก็ชักจะเบื่อเต็มทีแล้ว“
“พี่กรก็เป็นอย่างนี้ละค่ะ ใครขวางเขาได้ที่ไหน ถ้าคิดจะทำอะไรขึ้นมา คนอื่นก็ต้องปล่อยไปถึงที่สุด..เดี๋ยวอยากกลับเมื่อไหร่พี่กรก็กลับมาเอง”
“คงจะจริงอย่างคุณแพรว่า..แต่..คุณแพรลองคิดเรื่อง..กลับไปอยู่กับคุณย่าสักหน่อยก็ดีนะครับ คุณย่าท่านชักจะป่วยกระเสาะกระแสะมากขึ้น เพราะเสียใจเรื่องลูก..แล้วในเมื่อจับได้ว่าเด็กท็อปเป็นแบบนั้น ท่านก็จะยิ่งเห็นคุณค่าในตัวหนูชมพูมากขึ้น.. หนูชมพูคือหลานคนเดียวของท่าน..แล้วคุณนายแถวทิพย์ ก็คือญาติผู้ใหญ่คนเดียวของหนูชมพูที่ยังเหลืออยู่..ไม่ใช่หรือครับ” พูดไปแล้ว สาโรจน์ก็ถอนใจ มีความรู้สึกเสียดาย ลึกๆ ก็ไม่อยากให้แพรขาวทำตามที่ตัวเองพูด

เนยกำลังโผใส่ไล่จับชมพู “แฮ่ๆ..”
“ว้ายๆๆ!ยักษ์!” ชมพูขี่จักรยานน้อยวนหนีเนยไปมาอยู่แถวๆ หน้าศาลเจ้าบ้าน
“คิดว่าจะหนียักษ์พ้นเหรอ แฮ่..”
“ช่วยด้วยๆ ว้าย..” ชมพูถีบรถหนีไปทางประตูด้านลำคลอง
ทันใด ไรวินท์ปรากฏตัวขึ้น แล้วหันขวับไปทางคลอง แววตากร้าว ชมพูถีบไปจนถึงประตูด้านริมคลองแล้วชะงัก มองอย่างตื่นเต้น ตาโต ตุ๊กตาคิตตี้ตัวใหญ่ยักษ์อยู่ตรงหน้า สีหน้าไรวินท์ ไม่พอใจอย่างยิ่ง ชมพู เนย มองๆประหลาดๆใจ ชมพูเงยหน้าขึ้นสูงอีก เห็นหน้า ลลิตยืนอยู่
“สวัสดีจ้ะ หนู..ช่วยเปิดประตูให้คุณลุงหน่อยสิคะ”
ข้างหลังลลิต ต๊อกหอบของอีกหลายอย่าง ชมพูถอยมา
“ต้องไปเอากุญแจก่อนค่ะ รอสักครู่นะคะ” เนยรีบวิ่งไป
ชมพูมองลลิต ตาเป๋ง แต่ตัวถอยๆมาช้าๆ จนชนกับขาของไรวินทร์ ชมพูหันมามองไรวินท์
ไรวินท์แตะเบาๆ ที่บ่าชมพู “ไม่ต้องกลัวลูก..ลุงอยู่..ไม่ต้องกลัว”
ลลิตมองชมพู เห็นเพียงชมพูคนเดียว ที่มองมาแปลกๆ ต็อกถือถุงของตามขึ้นมา ส่งให้เงอะงะ
ลลิตหันไป ถลึงตาใส่ “ถือไว้ก่อนสิ ไอ้โง่ ไม่เห็นเหรอ ว่ากูถือไอ้ตุ๊กตานี่อยู่” ต็อกถูกด่า เลิ่กลั่ก ทำถุงหล่นหนึ่งถุง “อ้าว เฮ้ย ไอ้เซอะ” ลลิตยื่นเท้ามาถีบ ต็อกเซ “ข้าวของกูซื้อมาแพงๆ จะวินาศหมดก็เพราะไอ้พวกสวะอย่างมึงเนี่ย” ต๊อกอึ้งๆ มองหน้า “ยังจะมามองหน้าอีก เดี๋ยวพ่อถีบลงคลองไปเลย งั้นเอาของวางไว้ให้หมด เดี๋ยวกูถือเอง มึงก็ลงไปรอที่ท่าไป เกะกะ ไอ้พวกมีแต่แรง ไม่มีสมองนี่มันพึ่งพาอะไรไม่ได้เลยจริงๆ”
ต๊อกลนลาน วางของทั้งหมดลง ชมพูยืนมองภาพเหล่านั้นอย่างตาโต ไม่เคยเห็น ต๊อกเงยมา เห็นสายตาชมพู
ชมพูยิ้ม ปลอบใจต๊อก แล้วยกมือ โบกทักทาย ต๊อกยิ้มให้ชมพู ก้มหัวให้อย่างซึ้งใจ แล้วยกมือทักตอบ
ลลิตมองไม่ชอบใจ “อย่าสะเออะ ไอ้ต็อก..ไป ไปรอที่ท่าไป..” ต็อกก้มหน้า หันเดินไป ลลิตหันมายิ้มหวานกับชมพู “หนูชมพู..ชอบคิตตี้ไหมเอ่ย..นี่มาจากญี่ปุ่นจริงๆเลยน้า..”
ชมพูยิ้มแหย แบ่งรับแบ่งสู้

ลลิตยื่นกล่องชาญี่ปุ่นกับขนมอีกกล่องใหญ่ให้กับยายเกสรที่ระเบียงเรือนใหญ่ “นี่เป็นชาเกียวคุโระ ชาเกรดเอ กับขนมโมจิไส้ถั่วแดงจากญี่ปุ่นครับคุณป้า คุณยาย”
“โอ..ขอบใจจ้ะคุณ ที่จริง..ไม่น่าลำบากเลย “
“ไม่ลำบากเลยครับ เราเป็นเพื่อนบ้านกัน ผมควรจะไปมาหาสู่กับคุณป้า คุณยายมากกว่านี้”
“นี่ไปญี่ปุ่นมาหรือจ๊ะคุณ?”
“ครับ ไปคุยงานมา เพิ่งกลับมาถึงเมื่อเช้า.. “ ลลิตหันมองหา “นี่คุณแพรคงยังไม่กลับมาสิครับ”
“ค่ะ เดี๋ยวก็คงจะถึงแล้วละค่ะ คุณลลิตรออีกสักเดี๋ยว”
“อ้อ ไม่เป็นไรครับ พรุ่งนี้เขาก็ไปทำงานที่ร้านนี่ครับ?”
“ออ ชะ-ใช่ค่ะ งั้นก็..”
“ก็หวังว่าเขาจะอยู่ทำที่ร้านต่อไป ผมอยากให้เป็นอย่างนั้น”
ป้าสมพร ยายเกสรสบตา เงียบไป ลลิตยิ้มๆ แววตาสะกด

แพรขาวมองกล่องขนมในมือที่ป้าสมพรยื่นให้ กลางโต๊ะอาหารค่ำ
“คุณลลิต..เขาไม่อยากให้หนูลาออก ความจริง ทำงานใกล้แค่นี้มันก็สะดวกดี ไม่เสียค่าเดินทาง”
นลินแขวะ “พนักงานคนนึงจะลาออก เจ้านายถึงกับเอาของกำนัลจากต่างประเทศมาเซ่นให้ทุกคนที่บ้านเลยเหรอ ไหนจะตุ๊กตาคิตตี้ตัวเท่าควายอีกล่ะ”
ป้าสมพรดุ “แหม..ปากคอ..”
ยายเกสรเห็นพ้อง “มันก็ผิดปกติจริงๆนั่นแหละ”
แพรขาวถอนใจ “เขาทำแบบนี้..หนูยิ่งลำบากใจเข้าไปอีก..”
ยายเกสรสงสาร “ผู้หญิงตัวคนเดียวนี่มันอยู่ยากจริงๆนะ”
แพรขาวเข้มแข็ง “แต่ก็ต้องอยู่ให้ได้ค่ะ”

ดวงจันทร์กลมนวลเหนือหลังคาจั่วเรือนเล็ก ไรวินท์ยืนหันหลังอยู่ริมระเบียงมองข้ามฟากคลองไปที่ร้านสปา
แพรขาวเพิ่งเล่าเรื่องลลิตจบ
“ทนายสาโรจน์เล่าเรื่องคดีเก่าของคุณลลิตว่าเป็นอย่างนี้ล่ะค่ะ ฉันถึงตัดสินใจลาออก..”
“ฉันเฝ้าห้ามเธอเท่าไหร่ เธอไม่เคยฟัง แต่ทนายนั่นพูดแค่หนเดียวเท่านั้น.”
“เขาก็พูดหลายหนนะคะ แล้วก็มีงานอื่นมาเสนอเป็นทางเลือกให้ด้วย ..แล้วอีกอย่าง....คุณลลิตก็เคย..จะเอาสร้อยแก้วตาเสืออะไรนี่แหละ..ให้ฉันสวม”
“แล้วเธอจำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
แพรขาวคิดๆ “จำได้ค่ะรู้สึกแปลกๆคล้ายๆเวียนหัววูบหนึ่ง ถ้าหากเผลอดื่ม หรือกินอะไรเข้าไปตอนนั้นฉันก็คงนึกว่าเขาเอายาอะไรใส่ให้กินแน่ๆ”
ไรวินท์ดูห่วงใยมากมาย มีความในใจแต่พูดอะไรไม่ได้ มองหน้าอย่างอยากห้ามไม่ให้ไป “พรุ่งนี้..ฉันไม่อยากให้เธอไปเลย..แต่เธอก็ต้องดื้อไปจนได้..เอาเถอะ..ไม่ว่าจะทำสิ่งใดจงรอบคอบเข้าไว้”

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 11/4 วันที่ 21 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ