อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 16/3 วันที่ 27 มี.ค. 59

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 16/3 วันที่ 27 มี.ค. 59

คุณนายแถบทิพย์อึ้ง งง เหลียวหันมองไปที่ประตูห้องนอนเขมินี นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ ขนหันลุกซู่ทันที “นังเขม! แก..อยู่ตรงนี้..แล้วคนที่อยู่ในห้องแก..ไม่ใช่ไพ..แล้วเป็น..” คุณนายแถบทิพย์ร้องเสียงหลงรีบโดดกอดเขมินีแน่น
วันใหม่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านมามุงดู ตำรวจ และเจ้าหน้าที่กู้ภัย กำลังลำเลียงศพชายคนหนึ่งขึ้นมาที่บริเวณท่าเรือโดยสารริมเจ้าพระยา
สารวัตรแหวกฝูงคนเข้ามา “ขอทางให้เจ้าหน้าที่..หลบหน่อยครับ “สารวัตรเห็นศพตรงหน้า ถึงกับผงะ อึ้ง

มาตายืนโงนเงนดูทีวี กินเหล้าหนัก ภาพในทีวีคือภาพสารวัตรกำลังพูดที่ไมค์ที่มือนักข่าวยืนมา
“ใช่นายลลิต อดีตเจ้าของลลิตสปาจริงๆที่เป็นผู้ต้องหาฆาตกรรมคนงานต่างด้าวจริงๆครับ แต่ต้องรอผลทางนิติวิทยาศาสตร์ให้แน่ชัดอีกทีนะครับ ว่าจมน้ำตาย หรือตายแล้ว มีคนทิ้งศพเพื่อเป็นการอำพราง”


สีหน้ามาตาช็อคๆ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า
มาตาร้องกริ๊ดแล้วเอาไม้พายฟาด “กรี๊ด ไอ้ผีตายโหง ไอ้ต๊อก นี่แน่ะๆๆ” มาตาฟาดต๊อกที่หน้าอีกหลายที จนต๊อกนิ่งไป มาตาค่อยๆได้สติ หอบๆ แล้วปาดเหงื่อ เสยผมที่ยุ่งเหยิงออกไปจากหน้า คราวนี้เห็นเป็นลลิตที่หน้าเละ เลือดอาบ มาตามองๆ ช็อคๆ จะเอาไงดี ในที่สุด ถอยๆๆ แล้วหันหลังกลับ วิ่งออกไปทางถนน

“เปล่านะ..ไม่ตายสิ ตอนนั้น พี่ลลิตยังไม่ตาย..ชั้นไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำๆๆๆ” ทันใด มีเสียงกดกริ่งห้อง มาตาสะดุ้ง ตั้งสติสักพักก่อนที่จะถามออกไป “ใคร”
“ผมครับ หัวหน้ารปภ.ครับ รถคุณจอดขวางรถคนอื่นนะครับ ช่วยมาเลื่อนรถด้วยครับ”
“เดี๋ยวว่างๆชั้นจะลงไปเลื่อนเอง”
“ต้องไปเดี๋ยวนี้ครับ..รถคนอื่นเขาออกไม่ได้ครับ”
มาตาไม่ไว้ใจ ไปส่องดูที่รูตาแมว เห็นสารวัตรอยู่หน้าห้อง พร้อม 2 ตำรวจ และรปภ.คอนโดฯ “ไอ้เลว! อย่ามาโกหก แกพาตำรวจมาทำไม..ไอ้ยามชั่ว”
สารวัตรเซ็ง ตัดสินใจพูดตรงๆ “คุณมาตาครับ..ผม..สารวัตรมนูญนะครับ..เปิดประตูหน่อยครับ” มาตาจ้องประตู หวาดกลัว ถอยๆๆ สารวัตรกับตำรวจอื่นๆมองหน้ากัน สารวัตรชูหมายศาล “คุณมาตาครับ ผมมีหมายจับคุณอย่างถูกต้องนะครับ เปิดประตูเถอะครับ ผมจะได้แจ้งข้อหาให้คุณทราบ”
มาตาลนลาน วิ่งไปที่ระเบียงแล้วเปิดออกไป ที่ระเบียงมาตาอยู่ประมาณชั้น 5-6 มาตาอึ้ง ลังเลดูแล้วมีจุดที่สามารถปีนไประเบียงห้องข้างๆได้ มาตาชะโงกดูระเบียง ซ้าย ขวา ที่ห้องด้านซ้าย อีก 3 ห้อง ก็จะเป็นริมตึก ที่มีบันไดหนีไฟ
สารวัตรพยายามเกลี้ยกล่อม “เราคุยกันได้นะครับ คุณมาตา ถ้าคุณไม่ผิดจริง คุณก็สามารถไปต่อสู้ในศาลได้นะครับ..อย่าขัดขืนเลยนะครับ” มาตาวิ่งกลับเข้ามา ฉวยกระเป๋าถือ แล้ววิ่งกลับไปที่ระเบียง “คุณมาตาครับ..ถ้าคุณไม่เปิด ผมจะเปิดเข้าไปเองนะครับ”
มาตาตัดสินใจ ปีนระเบียง ไปที่ระเบียงห้องข้างๆ มาตาอยู่ระหว่างสองระเบียง มองไปข้างล่าง มาตาเงยมาแล้วผงะ หน้าที่ดักรออยู่ ติดหน้ามาตาเลย คือผีต็อกแบบน่ากลัว มาตาผงะ อ้าปากค้าง ตัวแข็ง
“แกหนีไม่พ้นหรอก นังคนใจร้าย กรรมของแก จะตามหาแกจนเจอจนได้”
มาตากรี๊ดก้าวพลาดด้วยความกลัวต๊อกพลาดตกลงไป พอดีกับที่ตำรวจไขประตูเข้ามาพอดี พวกตำรวจ.และรปภ.วิ่งเข้ามา ร่างมาตากำลังหงายหลัง ตีลงกาลงไปจากระเบียง ตกลงกระทบพื้น
บนระเบียง พวกตำรวจยืนเกาะระเบียงก้มลงมาดูโดยที่ข้างๆพวกตำรวจ คือผีต็อกยิ้มๆ

ข้างศพมาตา วิญญาณมาตายืนงงอยู่ข้างร่างตัวเอง ก้มลงดู งงๆ แล้วมองไปรอบๆ มองขึ้นข้างบน แล้วแหงนเงยงงๆ วิญญาณมาตาเงยหน้า กวาดตามองทุกคน แล้วทันใด มีมือมาจับหมับที่แขน วิญญาณมาตาหันไปเจอผีต๊อกจับอยู่
“มึงไปได้ละ“
“ไปไหน”
“ไปที่ของผีนรกอย่างมึงไง”
“ที่ไหน ชั้นไม่ไปๆ”
“ไป!”
“กรี๊ด...”
ผีต๊อกจิกหัวมาตาแล้วลากไป สลายร่างหายไปทั้งคู่ พวกไทยมุง ตำรวจ.และรปภ. เพื่อนบ้านวิ่งมามุงร่างมาตากัน

ที่หน้าเมรุมีรูปต๊อกตั้งอยู่ ทีมงานยกโลงไปเข้าเตาเผา
แพรขาวตามมา ส่งชุดเสื้อขาว กางเกงขาวให้สัปเหร่อ “คุณลุงช่วยเผาชุดนี้ไปกับเขาได้ไหมคะ”
“ได้ เอามาสิ” สัปเหร่อถือชุดไปดู “ชุดขาวเสียด้วย..” สัปเหร่อเอาชุดวางบนโลง
ทีมงานเอาดอกไม้จันท์มาให้ แพรขาววางดอกไม้จันท์ลงบนชุดขาว แล้วถอยออกมา สาโรจน์ นลิน เข้าไปวางดอกไม้จันท์ ทีมงานดำเนินการเตรียมเผา
แพรขาว สาโรจน์ นลิน มายืนสงบ หน้าเมรุ ควันลอยขึ้นมาจากปล่องเมรุ แพรขาวยืนมองตามควัน สีหน้าเศร้า นลินจับมือแพรขาว สาโรจน์มองอย่างเห็นใจ

ที่คอนโดเขมินี ชมพูวิ่งแจ้นดีใจมาหาแพรขาว คุณนายแถบทิพย์นอนดูทีวีอยู่ที่โซฟา ประไพมานั่งอยู่ใกล้ๆ
“คุณแม่กลับมาแล้ว ชมพูคิดถึงคุณแม่ ทำไมคุณแม่ไปงานศพบ่อยจัง”
“งานเสร็จแล้ว ต่อไปนี้ไม่ต้องไปแล้วลูก.. หนูอาบน้ำแล้วใช่มั้ย ตัวฮ้อม..หอม”
“อาบแล้วค่ะ”
ประไพล้อ “คุณแม่มา..เสียงแจ๋วเลย คุณชมพู”
แพรขาวเดินไปนั่งที่เก้าอี้นวม ชมพูมานั่งเบียดคลอเคลียด้วย แพรขาวถามแม่สามี “แล้วนี่คุณแม่..นอนหลับสบายดีมั้ยคะ”
“ไม่ล่ะ ฉันว่า..เห็นจะต้องย้ายที่อีกแล้วละมัง..เฮ้อฉันยังไม่อยากเล่าตอนนี้..นั่นล่ะ ฉันถึงให้นังเขมโทรตามเธอมา...เอ้อ...มานอนเป็นเพื่อนฉันหน่อย” คุณนายแถบทิพย์น้ำเสียงรันทดท้อ จนแพรขาวเห็นแล้วรู้สึกสงสาร
“ค่ะ แพรจะนอนเป็นเพื่อนคุณแม่”
คุณนายแถบทิพย์ทำหน้าขอบคุณ

แพรขาวในชุดนอน ลุกหันมองแถบทิพย์ที่หลับสนิทตรงโซฟา หน้าทีวีไปแล้ว ชมพูนอนเขียนรูประบายสีการ์ตูนรออยู่ที่โต๊ะกินข้าว แพรขาวเข้ามานั่งข้างๆ “ทำไงดี คุณย่าหลับแล้ว แม่จะปลุกคุณย่าให้ลุกไปนอนในห้องก็ไม่กล้า เดี๋ยวคุณย่าตื่นขึ้นมาแล้วนอนไม่หลับอีก..โดนดุแย่..หนูวาดอะไรคะ..”
แพรขาวมองที่รูปที่ลูกวาด แล้วชะงัก ขนลุก ภาพนั้นเป็นภาพไรวินท์ ในชุดที่ใส่บ่อยๆ ยืนใต้ต้นไม้ และมีบ้านเจ้าบ้านฯอยู่ข้างๆ ถึงเป็นลายเส้นแบบเด็กๆ แต่ก็ดูออกทันทีว่าคือไรวินท์
“คุณลุงไงคะ..คุณแม่จำไม่ได้แล้วเหรอ”
“จำได้สิลูก” แพรขาวหน้าเศร้าไป
“คุณแม่บอกให้คุณลุงมาหาหนูได้มั้ย”
แพรขาวอึ้งไป “ทำไมล่ะคะ”
“ถ้าคุณลุงมา คุณย่าก็จะได้นอนหลับไงคะ คุณย่ากลัวพ่อ คุณย่าก็นอนไม่หลับ คุณย่าก็ผอม ไม่สบาย ถ้าคุณลุงมาคุณลุงจะได้บอกพ่อ ไม่ให้มา”
แพรขาวยิ้ม ลูบหัวเอ็นดู “แต่คุณลุงมาไม่ได้นะสิคะ เพราะคุณลุงต้องอยู่แต่ในบ้านคุณลุง”
“แม่ก็ขับรถไปพาคุณลุงมาซีคะ”
“คุณลุงออกจากบ้านไปไหนไม่ได้เลยค่ะ ถึงแม่ไปรับ ก็พาคุณลุงมาไม่ได้”
ชมพูหาวหวอดๆ แพรขาวเลยเก็บสมุด ดินสอสีออก จูงชมพูเดินไปที่ห้องนอน ที่หน้าเตียงคุณนายแถบทิพย์ มีที่นอนใหญ่ปูรอ
ชมพูนั่งลงที่ที่นอน “งั้นแม่ก็ขอให้ใครช่วยซีคะ”
“แต่แม่ไม่รู้จะไปหาใครมาช่วยน่ะซีคะ”
ชมพูดึงตุ๊กตามากอด ลมตัวลงนอน ตาปรือๆ “พี่คนนั้นไงคะ”
“คนไหนล่ะคะ”
“คนที่เขาพายเรือมารับแม่ไง เขารู้จักคุณยุงด้วย”
แพรขาวอึ้ง พูดไม่ออก จะถามต่อ แต่ชมพูหลับนิ่งไปแล้ว

พระจันทร์ข้างแรม คืนเดือนมืด เหนือตึกคอนโด คุณนายแถบทิพย์นอนหลับๆตื่นๆ ขยับพลิกตัวอยู่ที่โซฟาหน้า มีประไพนอนหลับอยู่ที่โซฟาอีกตัว ที่อีกมุมหนึ่ง ลมพัดผ้าม่านหน้าต่าง พลิ้วจนปลิว ผีพัสกรเดินเข้ามาจากห้องครัว เดินเข้าไปใกล้ แล้วยืนมองคุณนายแถบทิพย์นิ่งๆ คุณนายแถบทิพย์กระวนกระวาย เหงื่อซึม ดิ้นไปมาทั้งหลับๆ

ชมพูนอนหลับปุ๋ย แพรขาวที่หลับอยู่ด้วยบนที่นอนบนพื้นหน้าเตียงคุณนายแถบทิพย์ พลิกขยับตัว เสียงแว่วเรียกจนทำให้แพรขาวรู้สึกงัวเงียตื่น
“พี่..พี่..พี่แพร..”
แพรขาวหันมองเสียงเรียก เห็นชมพูหลับปุ๋ยอยู่เลยค่อยขยับตัวลุกเงียบๆ ครึ่งหลับ ครึ่งตื่น “ใครน่ะ”
แพรขาวลุกเดินไปทางระเบียงห้อง จนต้องชะงักหยุด เมื่อเห็นร่างๆหนึ่งปรากฏออกมา ตรงระเบียง ลมพัด ผมและเสื้อผ้าปลิวสวยงาม
“ต๊อก!”
ต๊อกสวมเสื้อชุดสีขาวที่แพรขาวเผาไปให้ ใบหน้าอิ่มเอม เหมือนเป็นคนละคนจากที่ แพรขาวเคยเห็น น้ำเสียงไม่ห้วนกระด้างเหมือนเคย “ผมมาขอบใจพี่ ที่ทำทุกอย่างให้ผม ไม่ต้องห่วงผมนะ ผมสบายแล้ว”
แพรขาวน้ำตาเอ่อ ความรู้สึกตื้นตันตีบตันมาถึงลำคอไม่รู้ตัว “ต๊อก พี่ขอให้ต๊อกไปดีนะ พี่จะทำบุญไปให้สม่ำเสมอ พี่สัญญา”
“ผมมาลาพี่ มีอะไรจะให้ผมทำให้พี่อีกไหม ถ้าผมทำได้ ผมก็จะทำให้พี่ก่อนไป”
แพรขาวฉุกคิดถึงที่ชมพูพูดขึ้นมาทันที
ชมพูดึงตุ๊กตามากอด ตาปรือๆ
“พี่คนนั้นไงคะ”
“คนไหนล่ะคะ”
“เขาพายเรือมารับแม่ไง เขารู้จักคุณยุงด้วย”
แพรขาวอึ้ง พูดไม่ออก
แพรขาวรีบเอ่ยขึ้น “ต๊อก ถ้าอย่างนั้น ต๊อกช่วยคุณวินได้ไหม คุณวินที่อยู่เฝ้าเป็นเจ้าบ้านเจ้าเรือน ที่พี่อยู่หลังนั้น ถ้าเขาเป็นอิสระ ต๊อกจะได้บุญด้วย”
“พี่จะให้ผมช่วยอะไร”
“ตามหาภรรยาคุณวิน พี่ไม่รู้ว่าเธอไปเกิดหรือยัง ต๊อกรู้ไหม”
ต๊อกนิ่งไปอึดใจ เหมือนกำลังค้นหาคำตอบอยู่ แพรขาวลุ้นรอฟัง “เมียเขา..ก็อยู่ด้วยกันนี่”
แพรขาวสั่นศีรษะ “ไม่ใช่จ้ะ คุณวินอยู่คนเดียวในบ้านนั้น เมียเขารอเขาจนตายไป แล้วทั้งสองคนไม่ได้พบกันอีกเลย”
“เมียเขาอยู่ในบ้าน”
“ใช่ ตอนที่มีเขามีชีวิตอยู่ เขาเคยอยู่บ้านนั้น”
“ไม่ใช่..พี่แพร ตอนไม่มีชีวิตแล้วนี่แหละ..เมียเขาอยู่ในบ้าน”
แพรขาวหยุดพูด มองต๊อกอย่างฉงน “ต๊อกหมายความว่า...”
ยังไม่ทันจะถาม แพรขาวต้องสะดุ้งหันตามเสียงร้องของคุณนายแถบทิพย์ทันที “โอ๊ย ไป๊..ไป..อย่าเข้ามา..”
แพรขาวหันมาอีกทีร่างต๊อกกำลังเลือนหายไป พร้อมกับเสียงแว่วตอบเหมือนดังจากที่ไกล
“ต๊อก!”
“ผมจะช่วยพี่เอง..”
แพรขาวพยายามร้องเรียก แต่ไม่ทันเสียแล้ว ต๊อกหายวับไป
ที่โซฟา คุณนายแถบทิพย์ลุกมา กวาดมือไล่รอบๆ “ไม่เอาๆๆ ไอ้กร ไป๊ๆๆ”
ประไพงัวเงียตื่น “คุณนายขา คุณนายๆๆ”
แพรขาวรีบเข้าไปหา “คุณแม่..ไม่มีนะคะ..ไม่มีพี่กรนะคะ “
ชมพูงัวเงียลุกมานั่ง

อ่านละครเรื่อง เจ้าบ้านเจ้าเรือน ตอนที่ 16/3 วันที่ 27 มี.ค. 59

ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทประพันธ์โดย แก้วเก้า
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ผลิตโดย บริษัท ฮู แอนด์ ฮู จำกัด
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ควบคุมการผลิตโดย วรายุฑ มิลินทจินดา
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครเจ้าบ้านเจ้าเรือน เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 2 มีนาคม 2559
ที่มา ไทยรัฐ